..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
من جو مریک هستم، خبرنگار مسکو...
برای روزنامه شیکاگو هرالد.
ماه بعد دیگه برای همیشه از مسکو می‌رم. دارم کار روزنامه رو ول می‌کنم که یه کتاب بنویسم،
کتابی که تو همین حیاط تموم می‌شه،
جایی که آخرین خداحافظیم رو با اوکتیابرینا گفتم.
می‌گن سرمای زمستون روسیه می‌تونه حتی خاطرات رو هم بکشه.
ولی خاطره اون یه سالی که باهاش بودم...
همیشه باهام می‌مونه.
دختری از پترووکا
ترجمه و تنظیم : علیرضا توسل و تیمور ک. telegram: timagroupfilm
چرا امروز سر کار نیستی؟
خیلی مریضم! دردای عجیب‌وغریب و وحشتناک از روده‌م دارم.
یه مرخصی استعلاجی گرفتم.
مطمئنی؟
پرستار دوستت بود؟
آره دیگه! پرستار خوشگلم.
هی، هی! این مرخصی رو با یه جفت جوراب‌شلواری و یه بسته تامپکس خریدم!
اوه.
چطوری؟
- بد نیستم. - خوبه.
تو چطوری؟
خب، حاضرم بفروشم.
عالیه! قراره پولدار بشم!
خریدار کیه؟ روح‌القدس؟
معلم باله!
خب دیگه، تو کلیسا کیو انتظار داشتی؟
کسی اینجا نیست! فقط بچه‌ها...
اشکالی نداره. ما می‌خوایم ایگناتیویچ رو ببینیم.
سلام!
آلوها، کوستیا. عزیزم!
- چطور به نظر میام، فرشته‌م؟ - فوق‌العاده!
از یه پیرزن خیلی الهام‌بخش خریدمش.
شبی که رسپوتین فریبش داده بود، همینو پوشیده بود!
جو، بذار اوکتیابرینا رو معرفی کنم.
این جوئه، دوست قدیمی من. از آمریکاست.
خبرنگاره.
چقدر هیجان‌انگیز! ولی فکر می‌کردم آمریکایی‌ها خیلی جذاب‌ترن!
خب، من کودکی سختی داشتم.
گرسنگی، استثمار، مبارزه طبقاتی.
می‌دونی اوضاع اونجا چه جوریه.
آره، آره می‌دونم.
اوکتیابرینا، منتظریم که رقص قوی محتضر رو اجرا کنی!
باید بمونی و رقصم رو ببینی.
هی، استاد!
- استاد... - کوستیا!
نمی‌ذارم هنرمو قطع کنی. بشین لطفاً.
فهمیدم قوی محتضر از چی داره می‌میره... سرمای بیش از حد!
گوش کن! لباس واسه فروش دارم.
لباسای آمریکایی.
- لباسای آمریکایی؟ - آره.
هی، هنر و هنرت چی می‌شه؟
"هنر ماندگاره، زندگی کوتاهه."
چی؟
هنر همیشه می‌مونه.
زندگی زود تموم می‌شه.
- بیا لباسا رو ببینیم. - باشه.
ایناهاش.
اون چی؟
خب، نظرت چی بود؟
خیلی خوب بود.
"خیلی خوب بود."
فهمیدم که هیچ‌چیزی از باله نمی‌دونی!
درست گفتی. از کجا فهمیدی؟
چون تو باله، تعریف و تمجید مثل تشویقه. باید همیشه اغراق‌آمیز باشه.
"خیلی خوب" تقریباً یه توهینه!
این بار کوستیا چی می‌فروشه؟
لباس.
لباسای قدیمی زنش. اوه، بیچاره!
چاق و زشت شد و مجبور شدی براش یه سری لباس جدید بخری؟
نه، دو ماه پیش فوت کرد.
متأسفم.
واقعاً متأسفم.
هنوز از اون دوران گریه کردن رد نشدی.
دوران چی؟
یه رسم قدیمی روسیه‌ست.
چهل روز بعد از مرگ، زمان گریه کردنه.
و برای اونایی که واقعاً داغدارن،
باید هر روز برای چهل روز به قبر سر بزنی.
خب، قبرش تو توپیکا، کانزاسه،
ولی ازدواجمون حدود یه سال پیش تو رینو، نوادا دفن شد.
اینم یه رسم قدیمی آمریکاییه.
می‌تونم یه سوال شخصی و خصوصی راجع به زنت بپرسم؟
نمی‌خوام فضولی کنم یا زخم کهنه‌ای رو باز کنم،
ولی می‌تونم یه چیزی بپرسم؟
چی می‌خوای بدونی؟
اون شورت ابریشمی مشکی داشت؟
آره، داشت.
- می‌تونم بخرمشون؟ - از استاد بپرس.
خوبه، ولی خیلی شبیه آهنگ رقص نیست.
آره، نیست.
جاز می‌زنی جایی؟
نه، رسماً که نه.
رسماً چی می‌زنی؟
موسیقی رقص.
عالی هستن، نه؟
ده روبل. بد نیست. می‌خواست پونزده تا بگیره.
ده روبل؟ سرت کلاه گذاشتن! صبر کن ببینم.
- فکر نکنم. - ببینیم چی گرفتیم.
نگاه کن.
نه. آه! اینو بردار، این بهترینه.
چیکار می‌کنی؟ از فروش خارجش کن.
یه هدیه رایگان با هر خرید.
یه رسم قدیمی دیگه از آمریکا.
اوه، خیلی قشنگه. ممنون.
خیلی ممنون!
هی، می‌خوام باهات حرف بزنم.
جاز توی شوروی... می‌خوام یه مقاله درباره‌ش بنویسم.
می‌تونیم یه وقتی صحبت کنیم؟
شاید سخت باشه.
- خب؟ - بله؟
- ارول گارنر؟ - درسته.
هرچی می‌خوای حرف بزن، فقط اینو برام ضبط کن.
- قبوله؟ - عالیه.
می‌تونی برگردی واسه چای.
چای اصیل روسی.
فقط ما بلدیم درست دمش کنیم.
البته، اگه چای دوست نداری، می‌تونیم بریم خونه تو...
یه کم قهوه آمریکایی یا اسکاتلندی یا سیگار آمریکایی برداریم.
مشکلی نیست. به کسی برنمی‌خوره.
فقط چای کافیه.
شما دوتا با هم زندگی می‌کنین؟
ما اتاق رو شریکیم... با سه نفر دیگه.
اگه منظورت اینه، نه دوست دخترم نیست.
یه مردی هست که هوای اونو داره. یه مرد مهم.
بجنب، زود باش!
- کارم داره؟ - نه.
حتی مدرک اقامت تو مسکو رو هم نداره.
دیوانه‌ست که بدون مجوز اینجا زندگی می‌کنه.
بدون مدرک.
تاتیانا سرگیونا، یه چند نفرو دعوت کردیم برای چای.
ممنون.
- یه توقف دیگه و می‌رسیم. - خوبه.
اینجا پانسیون واقعی نیست. هیچ قانونی نداره.
صاحبان خونه نمی‌تونن قانون بذارن، چون ما تهدیدشون می‌کنیم که...
می‌گیم دارن یه پانسیون غیرقانونی اداره می‌کنن.
اینا آهنگای مورد علاقه ارتش سرخه.
"میدولند" با اجرای فتس والر.
لعنتی.
هی، جو. دیوانه‌ای.
فتس والر... تا حالا اسمشو شنیدی؟
دهه ۴۰، نیویورک. فوق‌العاده بود.
خوبه؟
موسیقی یه بخش از زندگیم بود.
مامانم تو ارکستر کی‌یف ویولن می‌زد.
اوه.
بیا تو. بریم چای بخوریم.
- کوستیا. - لعنتی دیوونه‌ست.
اینجا پر از شنود و جاسوسیه. خب که چی؟
جو، این برای توئه. بیا. بشین اینجا.
این صندلی مورد علاقه منه.
اِه، کوستیا، اینجا بشین. بفرما، لئونید.
بیا.
- اینم چای شما. - ممنون.
پس، مادرت تو ارکستر کی‌یف می‌زد؟
اون موقع که واسیلی یوشکن رهبر ارکستر بود؟
تو از کشور من این‌همه چیزو از کجا می‌دونی؟
اوه، تو دانشگاه روسی خوندم.
و یه مدت هم مترجم بودم.
بعدش یه مجله فصلی درباره روسیه برای سازمان ملل نوشتم.
بعدش چی؟ فرار کردی که خودت ببینی؟
نه، رفتم هاروارد کارشناسی ارشد گرفتم
و یه معشوقه تو رادکلیف!
رادکلیف؟ اون دیگه چیه؟
یه کالجه.
آهان.
معشوقت... زنت شد؟
آره.
چه فاجعه‌ای!
خیلی غم‌انگیزه.
می‌خوام یه چیزی براتون بزنم.
- بزن لئونید، عزیزم. - اوه، خدای من.
عزیزم، نگران نباش. بشین.
بفرما. نادیا، عزیزم، ببخشید.
میشه اینجا بشینی لطفاً؟ لئونید می‌خواد بنوازه.
- باشه. - ولودیا.
ولودیا، بیا.
- لئونید می‌خواد اجرا کنه. بیا. - چطوری؟
- اینجا بشین. درسته. - خوبی؟
خوبم.
ببخشید، لطفاً.
عالی بود.
ولی هیچ‌وقت اجازه اجراش رو پیدا نمی‌کنی.
حداقل اینجا نه.
مصاحبه‌ات چی شد؟
همین الان بهم داد.
منم می‌خوام یه چیزی در ازای اون کلاه قشنگت بهت بدم.
هوم.
برای تو.
خیلی قشنگن.
دومینو. از عاج ساخته شدن.
خیلی ارزش دارن.
خب، تو داشتی انبارتو تمیز می‌کردی، منم همین کارو کردم.
مال من فروخته شد، نه بخشیده.
خب، تو آمریکایی هستی.
گوش کن، فاشیستِ روزنامه‌نگار سرمایه‌دار!
یه مرد واسه دوستش ناهار می‌خره. باید حتماً یه دلیلی پشتش باشه؟
در مورد تو، آره.
ساعت دو باید تحویلت بدم به مغازه حیوانات خانگی.
می‌خواد آپارتمانتو ببینه.
دیشب چهار بار بهم زنگ زد.
جو؟ کوستیا!
- اوکتیابرینا؟ - کوستیا!
- کوستیا. - آه.
جو. آه. سلام.
- اوه، چه سورپرایز فوق‌العاده‌ای. - آه.
چی شده؟
اوه، فقط زندگی پر از سورپرایزهای فوق‌العاده‌ست.
اِه، گوش کن. یه ایده دارم.
نظرت چیه بیای آپارتمان من؟
اوه، چه ایده فوق‌العاده‌ای. می‌دونستم خوشت میاد.
اوه، خیلی خوشحالم.
تنها مشکل اینه که کفتارهای فاشیست معمولاً تو خونه کار دارن.
پس اگه اشکالی نداره، دیدارت کوتاه باشه.
اوه، متأسفانه باید کوتاه باشه،
چون امروز خیلی سرم شلوغه.
باشه.
در که نداره؟
برای دختری روس، نه، نداره.
به‌خصوص برای دختری که مدرک نداره.
می‌خوای از کشور بیرونم کنن؟
آره.
ولی خلاف قانون که نیست، هست؟
لازم نیست قانون بشکنی که از این کشور بندازنت بیرون.
خب، فقط امیدوارم ارزشش رو داشته باشه. همین.
لبه پنجره.
از اینجا برو.
بعد برو نردبان اضطراری.
باشه؟
بوریس؟
خانم رو ببر بالا، لطفاً.
یه دقیقه بهم وقت بده.
نقشه رو دنبال کن.
پایین رو نگاه نکن.
این واقعاً مسخره‌ست.
دنبالم بیا، لطفاً.
گرفتمش!
ویتوریو.
چاو، جو.
واقعاً مسخره‌ست.
و خطرناک.
اینجور چیزا تو این آپارتمان‌ها دست‌به‌دست می‌شه.
مستأجر قبلی، ژان تالانت از پاریس مچ، این پرده‌ها رو گذاشته.
کورت مایسنر از مجله اشپیگل مسئول این فرش‌ها و لکه‌های شراب قرمزه.
چیزای جدید از هلسینکیه.
تفریح زنم خرید کردن بود.
اینجا یه قصره.
- حموم هم داره؟ - معلومه.
حمام.
پیروزی طراحی بر نظافت.
یه حموم با لکه‌های قبل از انقلاب.
یه دستشویی که می‌تونه سر و صدای موسیقی "۱۸۱۲ اوورتور" رو بپوشونه.
یه کابینت... با قفل خراب.
اَه، لعنتی.
بودجه تحقیقاتی روزنامه‌م.
اِه...
می‌دونی، خیلی از هم‌وطناي تو حاضر نیستن با من صحبت کنن،
ولی جالبه که چقدر راحت با جورج واشنگتن قدیمی صحبت می‌کنن.
این چیه؟
بیده.
- برای چی استفاده می‌شه؟ - برای شستن خودت.
- ولی روشویی داری. - پایین‌تر.
آه! وان پا.
بالا‌تر از اون.
چقدر افراطی و مرفه.
منظورت اینه که برای شستن خودته؟
فوق‌العاده. فوق‌العاده.
اِه... می‌شه... می‌شه...
می‌تونم یه حموم بگیرم؟ با آب داغ؟
البته، راحت باش.
ممنون.
اگه چیزی لازم داشتی، صدام کن.
همونطور که نقاشی انتزاعی هنوز مورد قبول نیست،
جاز پیشرو هم تقریباً ناشناخته و حتی سرکوب شده‌ست.
مجازاتش ساده‌ست:
اگه یه نوازنده از خط خارج بشه، مجوز کارش رو می‌گیرن...
و دیگه نمی‌تونه توی زمینه خودش کار کنه.
مدت زیادی منتظر بودی، عزیزم؟
نه.
داشتم کار می‌کردم.
تو پنج تا تغییر کامل آب وان کار کردم،
سه تا دوش، دو بار سیفون دستشویی،
سی تا آهنگ فولکلور روسی و چهار ساعت.
حموم فوق‌العاده‌ای بود.
خب، کجا داریم می‌ریم؟
جایی نمی‌ریم. من می‌رم دفتر تلگراف.
ساعت ۸:۳۰ می‌بنده، ولی باید قبل از ۸ ثبت بشه.
دوست دارن یه نیم ساعت واسه اشتباهات املایی وقت داشته باشن.
- برسونمت خونه، باشه؟ - خوبه.
اتفاقاً بهتره.
- امشب قراری دارم. - اوه؟
مطمئنی که نمی‌خوای برای قرار شاداب‌تر بشی؟
امیدوارم برنامه‌ای برای داشتن رابطه با من نداشته باشی.
چرا اینو می‌گی؟
چون من کاملاً بی‌وفام.
زود خسته می‌شم. همیشه مشکل من بوده، حتی از بچگی.
خب،
فردا کجا بریم؟
کی گفته فردایی در کاره؟
فردا همیشه هست، چه بخوای چه نخوای.
یه ضرب‌المثل قدیمی ارمنی داریم:
"اردک‌های وحشی و فردا بدون این که صداشون کنی، میان."
وای!
در مورد اردک‌های وحشی در تماس باشیم.
رفیق ساوینوویچ،
رئیس کارخانه تولید ماشین‌آلات سنگین کشاورزی،
موفق به دریافت نشان لنین شده است،
درجه سوم.
این بیشتر به دلیل سازماندهی درخشان...
نیروی کار در نووسیبیرسک بود...
که ۲۸,۰۰۰ شهروند را برای کارهای دیگر آزاد کرد.
پس ما یه دوست مشترک داریم.
اون خیلی حساسه.
نمی‌دونستم.
هوم.
نوشیدنی می‌خوای؟
مرسی که دعوتم کردی.
مرسی که قبول کردی.
براندی سه ستاره ارمنی.
البته همه راننده‌های ما از طرف کا.گ.ب حقوق می‌گیرن،
ولی ایوان اینجا خیلی قابل اعتماده.
من هیچ‌وقت گزارش نمی‌دم که تاکسی شخصی هم کار می‌کنه.
اوه‌اوه.
یا اینکه بنزین می‌دزده، برف‌پاک‌کن، لاستیک زاپاس...
وای خدا.
می‌دونی، ماشین من خیلی زاپاس مصرف می‌کنه.
آره؟
پس تو بهش...
یه شورت ابریشمی مشکی دادی.
درسته.
چطور به نظر می‌رسید؟
هیچ زنی با لباس زیر ابریشمی مشکی بد به نظر نمی‌رسه.
می‌دونی، اوکتیابرینا خیلی از تو حرف می‌زنه.
از تو هم زیاد حرف می‌زنه.
جدی؟
- واقعاً؟ - تمومی نداره.
اوه، نه، نه.
وای پسر.
♪ امشب برف روشنه
یا خدا.
چرا به اون مرده یه جریمه نمی‌دی؟
ایوان... ایوان، رفیق من.
به اندازه‌ای هوشیاری که رانندگی کنی؟
آره. معلومه که هستم.
ولی قطعاً خیلی مستم که پیاده برم.
می‌دونی، اون فقط دو تا جوک بلده. این یکیش بود.
وای پسر.
اون یکی چیه؟
بهش بگو.
بگو ببینم، پسر. چیه؟ - بهش بگو.
دوره گذار از سوسیالیسم به کمونیسم چیه؟
اِه...
- تو بگو. - الکلیسم!
عاشقشم!
والری، این اسلایدها رو
با بسته بعدی بفرست دفتر نیویورک.
بهشون بگو متن رو پنجشنبه بعد برق می‌کنم.
پنجشنبه بعد.
خب، هنوز آماده نشدی؟ وزیر منتظره.
راه درازی تا بیرون شهر داریم.
این دیگه چیه؟
جوزف، می‌تونی یه مدت از گلدون‌هام مراقبت کنی؟
بیچاره لئونید ازشون تب یونجه وحشتناکی می‌گیره.
و خب، اینجا کلی نور خورشید و هوا داره.
و هیچ دردسری هم نداره.
خب، بیا بریم. هوا خیلی خوبه.
الان میام.
این تویی؟
چی؟
این. آره، من نوشتمش.
اوه.
عکس افتضاحیه.
اصلاً شبیه تو نیست.
درباره چیه؟
دوران جوونیت؟
اولین تجربه‌های جنسی‌ات؟
جنبش اتحادیه‌های کارگری در جنوب آمریکا.
چقدر کسل‌کننده. مطمئنم هیچ‌کس نخوندتش.
فقط هیئت داوران جایزه پولیتزر. سال بدی بود.
چرا درباره این چیزا می‌نویسی؟
چرا درباره عشق و شور و هیجان نمی‌نویسی؟
درباره من؟
چرا درباره من نمی‌نویسی؟
من داستان تخیلی نمی‌نویسم.
بیا، بریم.
فقط یه بار...
فقط یه بار دلم می‌خواد برم پاریس.
خیابونا رو ببینم. جاهای دیدنیشو ببینم.
بعد یه غذای فوق‌العاده فرانسوی بخورم.
بعد برم یه جایی که دخترا همه لباساشونو درمیارن.
ولی هیچ‌وقت نمی‌تونم.
آه، غر نزن.
یه کار خوب داری،
آپارتمان دولتی، ویلا اینجا،
یه ماشین...
لعنتی، تو اون چیزی رو داری که هر آمریکایی فکر می‌کنه می‌خواد.
نه مشکل اعتباری داری، نه مشکل موقعیت اجتماعی...
نه مشکل مالیاتی داری که نگرانش باشی.
شاید حق با تو باشه.
هوم. بدون نگرانی.
شاید همین باعث شده ما اینقدر ناراحت باشیم.
یک، دو، آماده، و...
♪ نه، نه، نه، نه، دیگه نه ♪
♪ دل‌شکستگی، غم، دیگه نه ♪
♪ زندگی رو واقعاً ارزشمند کن ♪
♪ دیگه اشک نه، دیگه اشک نه، سال‌های خوش ♪
♪ نه، نه، نه، نه، دیگه نه ♪
♪ دل‌شکستگی، غم، دیگه نه ♪
♪ زندگی رو واقعاً ارزشمند کن ♪
♪ دیگه اشک نه، دیگه اشک نه، سال‌های خوش ♪
♪ دیروز، امروز و فردا، همین‌طور که زمان می‌گذره ♪
♪ آیا شادی میاره یا غم؟ ♪
♪ تا نیاد، کی می‌دونه؟ ♪
♪ شاید آینده از قبل مشخص شده، بعضیا اینو می‌گن ♪
♪ آیا باید بترسیم وقتی منتظریم که اتفاق بیفته؟ ♪
♪ نه، نه، نه، نه ♪
♪ دیگه نه ♪
♪ دل‌شکستگی، غم ♪
♪ دیگه نه ♪
♪ زندگی رو واقعاً ♪
♪ ارزشمند کن ♪
♪ دیگه اشک نه، دیگه اشک نه، سال‌های خوش ♪
♪ سال‌های خوش ♪
- تولدت مبارک. - تولدت مبارک.
ممنون از همگی.
جو، برای دستکش‌ها.
کوستیا، برای براندی.
و اکتبر کوچولوی من، برای همه چیز.
بیش از یک ماهه
که سعی می‌کنم شجاعت پیدا کنم که بهتون بگم.
سعی کردم شجاعت پیدا کنم که حقیقت رو خودم بگم.
ولی نتونستم.
دارم از مسکو منتقل می‌شم.
داری از مسکو میری؟ چرا؟
اهداف... اهداف غیرممکن.
همه می‌دونستن که بخش ما هیچ‌وقت نمی‌تونه بهشون برسه.
دارم به اسپرانسکا فرستاده می‌شم.
یه پروژه جدید.
بهش می‌گن ارتقا.
اوه، عزیز بیچاره من.
باید زودتر بهت می‌گفتم، ولی...
ولی من شجاعتشو نداشتم... شجاعت این چیزا رو ندارم.
اوکتیابرینا!
اومدی. چه سورپرایز فوق‌العاده‌ای.
سرگئی.
و کوستیا! و جو.
سرگئی.
- سرگئی. - خیلی خوشحالم.
فکر کردم قراره... رفیق.
ما نمایندگان کمیته کارگران بخش ۲، طبقه چهارم هستیم.
اینجاییم تا با وزیر عزیزمون خداحافظی کنیم.
اون دختر توی قرعه‌کشی اداره برنده شد...
تا افتخار خداحافظی با بوسه رو داشته باشه.
درسته، رفیق. وظیفه‌تو انجام بده.
آره.
سرگئی، قطار داره حرکت می‌کنه.
سرگئی!
خداحافظ.
فردا کلی گریه می‌کنم.
- بخواب! بخواب! - چی؟
- چی شده؟ - سرتو پایین نگه دار.
دستم رو درد آوردی.
از کنار خونه‌ت رد شدن.
خب، کا.گ.ب اونجا چیکار می‌کرد؟
یه پانسیون غیرقانونی بود.
از اینا زیاد هست. چرا این یکی؟
- لئونیدو دیدی؟ - نه.
اوه، فکر نکنم گیر افتاده باشه.
به خاطر موسیقی‌ش؟
نه، چون داره سعی می‌کنه از کشور خارج بشه.
داره به همه می‌گه. از همه کمک می‌خواد. خیلی احمقه.
ولی به کمک نیاز داره.
جو، بیدار شو.
- بیدار شو، جو. - چی شده؟
لعنتی، چیه؟
اومدم اجاره رو پرداخت کنم.
چی؟
می‌خوام یه چیز رو روشن کنم. این فقط یه توافق کاریه.
هوس‌های تو رو برآورده می‌کنم و هفته‌ای یه بار بدنمو بهت می‌دم...
در ازای استفاده از آپارتمانت، همراه با حمامش.
برگرد بخواب. ساعت چهار صبحه، لعنتی!
ترجیح می‌دم آخر هفته‌ها یا شبای قبل از کلاس باله‌م نباشه.
و هر وقت دیگه‌ای که برام مناسب نباشه بهت خبر می‌دم.
گوش کن!
تو لاغری، روسی...
و توی زمان بدی اینجایی.
من هیچ معامله‌ای نمی‌خوام. فقط هشت ساعت خواب می‌خوام. شب‌بخیر.
امشب واقعاً وقت بدیه، می‌فهمی؟
در واقع غیرممکنه.
اوه.
اوکتیابرینا.
نگاه کن.
من واقعاً تو رو می‌خوام.
فقط نمی‌خوام به عنوان اجاره باشی.
- هر مردی تو رو می‌خواد. - می‌دونم.
همین رو می‌خواستم بهت بگم.
ولی امشب امکان نداره. صبح کلاس باله دارم.
لعنتی.
تو واقعاً اعصاب خورد کن هستی.
- جو؟ - آره.
اون پلیس‌ها...
حتماً کلاه سفید قشنگم رو برداشتن.
پیرزن‌ها رو چند روز نگه داشتن و بعد فقط یه جریمه شدن.
نیکولای اقامت مسکو رو از دست داد.
فرستادنش زوبیرسک.
لئونید؟
می‌گن اصلاً همچین کسی رو نمی‌شناسن.
یعنی هنوز دنبالش هستن ولی پیداش نکردن.
هوم.
نه. نه.
چی شده؟
بوسیدمت. فقط یه غافلگیری کوچیک بود.
خب، انتظارشو نداشتم.
قرار نیست آدم انتظار غافلگیری رو داشته باشه.
متأسفم که ناراحتت کردم.
خب، معذرت‌خواهی نکن.
بالاخره، اولین باری نیست که این اتفاق برام میفته، می‌دونی.
دومین بار؟
اولین بار، به من تجاوز شد.
یه مردی به اسم دودنیکوف بود.
یه سبیل فوق‌العاده داشت.
منو برد کوهستان...
برای... برای یه... یه ماه پر از عشق.
یه رابطه خیلی پرشور بود.
من فقط ۱۶ سالم بود.
فکر کنم به نظرت خیلی زوده که معشوقه کسی باشی.
فکر کنم باورم نکردی.
اوکتیابرینا، لازم نیست داستان بسازی.
لازم نیست چیزی رو توضیح بدی.
نه به کسایی که دوستت دارن.
اوه، جو.
داستان نساختن برای آدمایی که دوستت دارن.
اصلاً همچین فکری نکرده بودم.
جو،
تو فوق‌العاده‌ای.
از حالا به بعد، همه چیز رو به هم می‌گیم.
حقیقت واقعی.
باشه.
اوه، چقدر غم‌انگیزه.
"حقیقت واقعی."
زود باش، عجله کن!
باید اصلاح کنم.
یه ضرب‌المثل قدیمی داریم: "حقیقت نونه، ولی رویاها کره."
امروز تا ساعت ۳ پیش ایگناتیویچ هستم.
بعد میرم با رایا چای بخورم و پول اون بلوزو بدم.
فقط سه بسته ژیلت برام تموم شد.
و بعدش با یلدا میرم بیرون.
ساعت ۶.
یه ژاکت جین جدید داره.
شاید بتونم با یه دئودورانت عوضش کنم.
آه!
گوش کن، گیلاس می‌خوای؟
میتونه در ازای یه شیشه افترشیو برات بگیره.
نه، گیلاس نمی‌خوام!
راستی، تیغ اصلاح، دئودورانت و افترشیوت تموم شده.
تیغ، دئودورانت و افترشیو. خدایا، کمکم کن!
- اون کیه؟ - شوودزیا.
جوزف شوودزیا.
- اهل قفقازه. - خوبه.
نفر دوم.
وقتی اولیانویچ بازنشسته بشه، مدال طلارو می‌گیره.
بگو ببینم، ماجرا چطور پیش میره؟
ماجرا؟
چند شب پیش ساعت ۴ صبح بیدارم کرد...
و خودش رو به عنوان اجاره پیشنهاد داد.
این ماجرا به اندازه مقبره لنین سکسیه.
بهت بگم، عشق و ترحم رو کاملاً قاطی می‌کنه.
حالا، اگه تو یه...
وزیر درمانده و رنگ‌پریده بودی،
یا یه شاعر گرسنه و سل‌زده،
تا پای جون عاشقت می‌شد.
اجاره رو قبول کن.
نه. سه سال از زنم اجاره گرفتم.
از صاحب‌خونه بودن خسته شدم.
خب، اینو بهش بگو، اونم یه رقیب خوش‌قیافه پیدا می‌کنه که پشتش قایم بشه.
همین کارو می‌کنه.
یه چیزی بگو.
واقعاً لئونید تب یونجه داره؟
نه!
نه. بهت گفتم، دوستت داره.
بهت اعتماد کرده که از گلدون‌هاش مراقبت کنی، مگه نه؟
آره. خب، گلدون‌ها.
گلدون‌ها.
اگه بگم مثل یه دانشجوی تازه‌کارم که امید داره موفق بشه، می‌فهمی چی میگم؟
خوبه.
اول باید فضا رو آماده کرد...
هی، این چند روز کجا بودی؟
باله؟
نه، فکر کنم باله رو کنار بذارم. بی‌فایده‌ست.
به هر حال، فقط برای خوشحال کردن وزیر این کارو می‌کردم.
یه هدیه برات دارم.
انستیتو فرهنگ داره یه فیلم جدید فرانسوی نشون میده...
که قطعاً ممنوعش می‌کنن.
برای تنها نمایش این فیلم در اتحاد جماهیر شوروی بلیط دارم.
خیلی جالبه.
ده هفته‌ست که ازم می‌خوای ببرمت یه فیلم شیطانی کاپیتالیستی ببینی.
گفتم که خیلی جالبه.
چی می‌خونی؟
اوه، فقط یه کتاب کوچیک.
راهنمای آموزشی پیاده‌نظام شوروی.
باورم نمیشه.
خدای من، باورم شد.
اوکتیابرینا، میشه بهم بگی...
دقیقاً چه چیزی توی راهنمای آموزشی پیاده‌نظام شوروی برات جالبه؟
دفاع از کشورمون بهش وابسته‌ست.
هی، این یارو کیه؟
اوه، اون؟ معشوقه جدیدمه.
هی.
چی شده؟
می‌دونستی فیلم چه مدلیه. واسه همین در رفتی.
خوشت نیومد؟ - افتضاح بود.
خیلی حوصله‌م سر رفت. خوابم برد.
هیچ‌کس از منحرف بودن لذت نمی‌برد.
تو دیوونه‌ای. قراره خوش بگذره.
خب، تنها چیز خوبی که ازش دراومد این بود که کلاهمو پیدا کردم.
اوه! عالیه... هی، کجا... کجا پیداش کردی؟
زن یکی از افسرای اونجا، اون دزد.
به هر حال، گذاشته بود زیر صندلیش، منم دوباره دزدیدمش.
- دزدیدیش؟ - دزدیدمش.
- از پلیس‌ها؟ - آره.
- بیا بریم از اینجا. - دقیقاً همین فکرو داشتم.
هی، گوش کن. یه مصاحبه دارم.
نیم ساعت دیگه توی میدان می‌بینمت، باشه؟
مردم ما حالا گرسنگی، فقر...
و بقیه مشکلات نظام سرمایه‌داری رو از بین بردن.
من رئیس پلیس یه شهر هشت میلیونی هستم.
آمار خودش گویای همه چیزه.
- جان هموند، از تایمز.
آقای والینیکوف... لطفاً صبر کنید.
آمار...
آیا فرصتی برای پرسیدن سوالات وجود داره، آقای والینیکوف؟
جو مریک، از شیکاگو هرالد.
شاید لطف کنید و وسط حرفم نپرید.
این بیانیه به درخواست شما ارائه شده.
نه، آقا. ما درخواست یه مصاحبه شخصی کردیم.
این یه مصاحبه شخصیه.
حالا می‌تونم ادامه بدم؟
حتی یه کلمه حقیقت بهم نگفت.
همین ناراحتم می‌کنه.
حتی می‌تونم اون بازی بی‌پایان و مسخره‌شونو ببخشم...
ولی دروغ‌ها... اوناس که...
سلام، عزیزای من!
- سلام. - آروم باش.
چه سگ‌های نازی. - آره. بمون. بچه خوبی.
- سلام. - سگ خوب.
بیا بریم.
می‌دونستم که برات جالبه.
تمام حرفاتو شنیدم، ولی مهمه مگه؟
هر چی دوست داری بنویس. والینیکوف اهمیت نمی‌ده.
احتمالاً حتی روزنامه‌های شیکاگو رو هم نمی‌خونه.
اوه، چه فکر خوبی. پس مشکل اون حل شد.
اما من چی؟
ببین، خیلی ساده‌ست.
روزنامه‌ات دنبال یه داستان درباره شوروی نالایق و وحشتناکه.
اگه این چیزی‌یه که خواننده‌هات می‌پسندن، هر چی دوست داری بنویس.
گوش کن. من خبرنگار روسی نیستم.
فرق بین حقیقت، خیال‌پردازی و دروغ محض رو می‌دونم.
فکر می‌کنی کشور تو بهتره؟
آره، خیلی بهتر تو قتل عام سرخپوستا...
و سوزوندن روستاها تو ویتنام و دار زدن سیاه‌پوستای بی‌گناه.
و بعدش هم با اون آشپزخونه‌های براق و ماشین‌های لوکستون احساس برتری می‌کنید.
دقیقاً همینه. خبرنگارای ما درباره همه چیزای کثیف دولت خودمون می‌نویسن،
وگرنه تو از کجا می‌فهمیدی؟
من اینجام که حقیقتو گزارش کنم. حقیقت شما رو.
هر چی زشت‌تر، بهتر.
تو دنبال پیدا کردن هر کثافتی از مایی...
که خودتو برتر نشون بدی.
خدای من، بیست میلیون روس...
تو جنگ میهنی بزرگ مردن...
که تو بتونی حقیقتتو درباره ما بنویسی.
خب، ادامه بده. این کاریه که براش پول می‌گیری.
ولی من اسمش رو می‌ذارم فاحشگی.
هی، یه دقیقه صبر کن. اگه من یه فاحشه‌ام، کی از درآمد غیرمشروعم داره استفاده می‌کنه؟
وقتی شغلی پیدا کردی، بیا کار منو نقد کن.
اونجوری که سیگارای لاکی استرایکتو پخش می‌کنی...
و انتظار داری مردم زانو بزنن و ممنونت باشن.
لاکی استرایک؟
گوش کن. من پخش نمی‌کنم. تو می‌دزدی.
اوه، سیگارای عزیزت! همین سیگارای لاکی استرایکتو نگه می‌داری...
در حالی که یه میلیون نفر رو تو هیروشیما می‌کشی.
خدای من. این مسخره‌ست.
این دفعه که دروغات رو درباره مردم من گفتی، یادت باشه.
اوکتیابرینا.
شنیدم با اون دختر دانمارکی جدید قرار می‌ذاری.
آره، هلگا.
هلگا؟ شنیدم فوق‌العاده‌ست.
آره، خوبه.
خوبه؟
خیلی مشتاق به نظر نمی‌رسی.
خب، اینجا باید با هر چی هست کنار بیای.
می‌دونی، شاید بهتر باشه یه استراحت کنی، جو.
چرا یه مدت نمیری خونه؟
خونه رفتم.
هیچ‌کس اونجا نیست.
هی!
هی! سلام! هلگا!
هوهو!
- مم! مم! - زیباست.
دوستت کیه؟ سلام.
آه، جین نو. حتماً لباس تولدتونه.
خب، یکی از اونا.
گوش کن. من هواتو دارم. بیا اینجا.
هی. راستی، جو، گوش کن.
یه دوستت اینجاست.
- اینجاست؟ - آره.
اینجا زندگی نمی‌کنه.
ارتش داره بهش رسیدگی می‌کنه.
پس فکر کردم شاید...
به هر حال، می‌بینمت.
آلوها، جو. کجا بودی؟ هفته‌ها گذشته.
اوکتیابرینا، تو کجا بودی؟
من تو بهشت بودم، عزیزم.
و می‌خوام بهت دلیلشو نشون بدم.
- اون اینجاست. - اه، یه لحظه صبر کن.
- این... این هلگا وندام.
- اوکتیابرینا مادویوا.
خوشوقتم. - سلام. از دیدنتون خوشحالم.
خیلی خوشحالم که آشناییتون شدم. او، اون برای تو عالیه. ببخشید.
ساشا، با هلگا آشنا شو، و این هم جو.
سلام.
- خوشوقتم. - الکساندر رادنکو.
- حالت چطوره؟ - خوبم.
- چطوری؟ - خوب.
- شامپاین دوست داری؟ - اوه، عاشقشم.
منم عاشقشم.
چون باید کوستیا رو اغفال کنیم که اینو بهمون بده، خیلی خسیسه.
ساشا، لطفاً مراقب جو باش.
خب...
اهل کجای لهستانی؟
اهل چی؟
اوکتیابرینا گفت لهستانی هستی.
وقتی اومدی، گفت "این دوست لهستانی کوستیاست."
اوه، آره، درسته. اهل ورشو.
ورشو.
من توی مانورهای نظامی ورشو بودم. شهر خوبیه.
منم دوستش دارم.
شهر زادگاهمه و این حرفا.
واقعاً لهستانی هستی؟
آره، البته که هستم. چطور؟
خب، می‌دونی، اوکتیابرینا خیلی دروغگوئه.
ممکنه درباره کسی هر چی بگه فقط برای اینکه بیشتر...
نمی‌دونم. بیشتر "پر زرق و برق" بشه.
می‌دونی، بهم گفته بود که یه معشوقه آمریکایی داشته.
حتی نمی‌دونم راست میگه یا نه.
یه معشوقه آمریکایی که قبلاً باهاش زندگی می‌کرده.
ولی بعدش وحشتناک حسود و خشن شد.
مجبور شد ترکش کنه. رابطه‌شون جواب نداد.
با اینکه قلبش شکست.
هوم، هوم، هوم.
خب، به نظر چرند میاد.
ولی هر از گاهی لاکی استرایک و مجله‌های آمریکایی داشت.
آره.
آره؟
خب، من که واقعاً لهستانیم.
خوشگله. نظرت چیه؟
آره، خوش‌شانسی.
واقعاً خاصه.
تو عاشقش می‌شی.
- خوش‌شانسی. - می‌دونم.
ولی نذار این سینه‌های کوچیکش گولت بزنه.
واقعاً خاصه.
مطمئنم که هست.
فوق‌العاده‌ست.
ببین. من واقعاً لهستانیا رو دوست دارم.
می‌خوام بهت لطفی بکنم.
اینم ده روبل. چرا نمی‌بریش شام؟
باهاش حسابی خوش می‌گذره.
فوق‌العاده‌ست.
داره اذیتت می‌کنه، درسته؟
تو...
نتونستی راضیش کنی که راه بیاد، نه؟
هفته‌ها تلاش کردم.
هر راهی رو که بلد بودی امتحان کردی؟
آره.
- هیچی، نه؟ - غیرممکنه.
اوه، پسر. تو...
تقریباً مجبور شدم کوستیا رو به زور بگیرم تا اینا رو بگیرم.
اوه، پسر!
چیه که انقدر خنده‌داره؟
- آره! - بفرما.
چی انقدر خنده‌داره؟
هی.
خیابونی توی مسکو که پر از ماشینای بازار سیاهه. ایست.
اگه به یکی از ماشینا تکیه بدی، یعنی بهش علاقه‌مندی،
و چند لحظه بعد، دلال غیررسمی میاد تا مذاکره کنه.
پاراگراف. قیمت روز...
الو؟
ولودیا؟ سریع ولودیا میتکین رو بده.
اینجا کسی با این اسم نیست.
اوه، لعنتی. اینجا ۲۷۲-۱۵۱۱ نیست؟
۲۷۲-۱۵۱۱؟ نه، نیست.
۲۷۲-۱۵۱۱؟
هی! جو، نیم ساعت دیگه همدیگه رو ببینیم. موضوع مهمیه.
اه، بزار بیست دقیقه باشه.
بیست دقیقه. من توی کتابفروشی دست دوم شماره ۴۴ خیابون پتروفکا منتظرتم.
موضوع خیلی مهمیه.
آلوها، جو، عزیزم!
اوه، آلوها!
من گرسنمه. ببرم ناهار.
- کوستیا کجاست؟ - اوه، نتونست بیاد.
من فقط یه کم می‌رم.
نتونست بیاد. گفت بهت بگم که اصلاً مهم نیست.
بیا بریم. خیلی گرسنمه.
بعد از اون حرفای ظالمانه و وحشتناکی که درباره من زدی،
که یه انگل هستم، مجبور شدم کار پیدا کنم.
در حالی که می‌دونستی بدون برگه‌ها اجازه کار ندارم.
- پس چطور پیدا کردی؟ - رشوه.
هنوز چندتا لاکی استرایک از تو داشتم.
و شکر خدا برای الکس.
می‌دونی، من بالاخره عاشق شدم، جو.
یعنی چند روزی رفته و من
از همین حالا حس بیوه‌ها رو دارم.
مطمئنم این یعنی یه چیز خیلی بد.
یه برش ژامبون می‌شه لطفاً؟
- ژامبون می‌خوای؟ - آره.
دو برش لطفاً.
می‌بینم که نبودنش تاثیری روی اشتهایت نذاشته.
نه، غمگینی منو حریص می‌کنه.
و، دو برش پنیر هم لطفاً.
نمی‌تونم تحمل کنم که اون داره این
تپه‌ها رو بالا و پایین میره توی اون جایی که گفت میره.
چلنکوف.
- کی برمی‌گرده؟ - سه روز دیگه.
یه ابدیت. فردا می‌ریم پارک گورکی؟
- صبح بخیر. - صبح بخیر.
- چی آوردی؟ - یه چیزی برات آوردم.
- اوه، لاکی استرایک. - آره.
آه.
و یه کم سوپ. ممنون.
مواظب خودت باش.
اونا با هم رابطه دارن؟
خدای من، حسودی می‌کنی.
- واقعاً؟ - اوه، بیا دیگه.
لئونید یه بچه‌ست.
بهش میگه همستر کوچولوش.
بهش غذا میده و مجبورش می‌کنه زنده بمونه.
یه دنیا بهش بدهکاره.
باشه.
فقط اینکه،
معقول به نظر میاد.
کی دیده که اون یه کار معقول انجام بده؟
مثلاً همین الان رو ببین.
دوست سربازش رفته، پس چیکار می‌کنه؟
از من می‌خواد به دوست آمریکاییش زنگ بزنم و یه،
چطور می‌گید؟ اه...
یه قرار الکی توی کتابفروشی براش گذاشتم.
با هم یه روزو گذروندن، و بعدش فهمیدم که...
همه گلدوناشو برده خونه اون،
چون میگه اونجا خونه بهتری برای گلدون‌هاشه.
همه اینا برای چیه، به خدا؟
فقط اومدم یه حموم کنم.
با همه گلدونات؟
خب، اون سرباز مسخره،
همون که اون شب دیدی،
رفته از یه ملت بدبخت دفاع کنه.
بعدشم فهمیدم که خیلی آدم حوصله‌سربریه.
این فوق‌العاده‌ست.
- فوق‌العاده‌ست. - هی، سرگئی!
- خوشحالم می‌بینمت. - چطوری؟
- خیلی عالیه. - خب...
- عالی به نظر می‌رسه، نه؟ - اوه، آره.
خیلی خوب به نظر می‌رسی.
ممنون که آوردیش، جو.
متأسفم که زودتر نشد.
می‌دونی، اون عالی به نظر می‌رسه.
همه اینا به لطف تجملات آمریکاییه.
باید یکی دو روزی برم آمریکا.
- نه برای مدت طولانی. - نه، نه. پاییز برمی‌گردم.
خیلی زرنگی.
چی کار کردی؟
هی! اون سالامی رو ببین!
می‌دونی، از وقتی از مسکو رفتم سالامی نخوردم!
خرچنگ، آره. یه قطار کامل ازش اشتباهی برامون اومد.
خیلی خوشمزه بود!
ولی یه قطار کامل.
و برای دسر هم کیک داریم.
خدای من. گل‌ها یادم رفت.
بهش نگو که...
نه، مشکلی پیش نمیاد.
خب، برای اینه که هوای روستا هست دیگه.
می‌دونی، اگه مال من بود که ببخشم،
اونو به تو می‌سپردم.
بفرما.
گل‌ها.
مستقیماً از مسکو.
حالا بگو ببینم زندگی‌ات توی روستا چطوره؟
می‌تونم یه کم دوباره شامپاین و خاویار امتحان کنم؟
آره.
دیر نکن.
نمی‌کنم.
فرانک فرانسه.
مارک آلمان.
و پوند استرلینگ.
دلارهای آمریکایی کجان؟
دلارها.
تو... تو قرار شده توی ارکستر کشتی کروز تامارا اجرا کنی.
برای یه فرد متأهل راحت‌تره که مجوز سفر بگیره...
وقتی که مطمئن بشن همسرش اینجا می‌مونه.
خیلی خب.
کشتی شما در یالتا، اودسا...
و همچنین استانبول توقف داره.
شما مجوز اقامت ۱۲ ساعته دارید...
در ترکیه.
سفر خوشی داشته باشی.
عزیزم، ببین. من ازدواج کردم.
اوه، احساس متفاوتی دارم.
خانم جوزف والنین.
هوم. قشنگ به نظر میاد.
آفتاب جنوب رمانتیک.
اوه، نمی‌تونم صبر کنم!
کی راه می‌افتیم؟
اما این مدارک برای امشب هستن.
هر کاری از دستم برمی‌اومد انجام دادم.
کوستیا.
نمی‌شه... نمی‌شه اینو بذاریم برای فردا؟
چندتا کار دارم که باید انجام بدم... کارهای مهم.
اوه...
امشب مهمه.
جو فردا داره میره آمریکا.
ببین. به خدا، فکر می‌کنی داریم چی رو هماهنگ می‌کنیم؟
یه تفریح توی مترو؟ بیدار شو دختر!
می‌خوای چی کار کنم؟ به کا.گ.ب بگم چند روز برن مرخصی، تا تو با جو خداحافظی کنی؟
بیدار شو دیگه.
جو در جریان هست؟ جو از این ماجرا خبر داره؟ جواب بده.
معلومه که نه.
میدونه که قراره بری؟
گفتم یه هفته دیگه، آره.
دروغم نگفتم.
جو هیچی نمی‌دونه. هیچی بهش نگفتم. پس چرا پول رو بهت داد؟
اون پول رو بهم نداد! من دزدیدمش!
خیلی خب.
گوش کن.
قطار ساعت ۱۱ امشب حرکت می‌کنه.
فهمیدی؟
تو قراره... همسرش باشی.
بدون تو نمی‌تونه از ایست بازرسی رد بشه. فهمیدی؟
اوکتیابرینا.
چیزی که من می‌خوام... یعنی دلیل اینکه می‌خوام برم،
اینه که دیگه هیچ‌وقت نذارم...
زندگی کسی به خاطر دوست بودن با من، به خطر بیفته.
ساعت ۱۰ جلوی ایستگاه قطار می‌بینمت.
- امشب؟ - خب عزیزم،
می‌دونی که من همیشه دلم می‌خواست برم دریای سیاه.
و کوستیا یه ویلای عالی داره اونجا،
با یه دوست دکترش یا همچین چیزی.
و، اه... اون مدارک رو گرفته و، اه،
ما توی یه مهمونی بزرگ می‌ریم و امشب با قطار شبونه حرکت می‌کنیم.
اوه، آره؟ خب...
وقت زیادی نداری.
بهتره وسایلتو جمع کنی.
اه، کجا میری؟
میرم باشگاه مطبوعات، مست کنم...
و شاید یه دختری پیدا کنم که بتونه درباره یه چیزی تصمیم بگیره.
البته، اگه پول مست کردن داشته باشم.
فکر نمی‌کنم بدونی که چه بلایی سر پولای توی این اومده؟
اه، نه، نمی‌دونم... اه...
خب، فقط تقریباً ۲۰۰ دلار کمه.
اوه. حالا فکر کنم داری منو به دزدی متهم می‌کنی.
- آره. آره، دارم. - خیلی خب. خب، اه، من برداشتم.
آره، برداشتم. من پول گرانبهات رو برداشتم.
چرا به خدا؟ فقط کافی بود بپرسی.
اینقدر بهم اعتماد داشتی که مجبور شدی بدزدی؟
بهت میگم چرا. چون نمی‌خواستم گدایی کنم.
اوه، لعنتی.
فقط از اینجا برو.
فقط گمشو بیرون.
دریای سیاه، به خدا؟
چیز بهتری نمی‌تونستی پیدا کنی؟
یعنی چی؟
همه چیز تازه داشت درست می‌شد.
ما تازه داشتیم... لعنتی!
بعد تو فکر کردی، و فرار کردی دنبال اولین بهونه‌ای که پیدا کردی، درسته؟
خب؟
دیگه برام مهم نیست.
خب،
خداحافظ، جو.
همه بازدیدکنندگان لطفاً پیاده شن.
اوه، اون... اون زنمه.
من باید برم حالا.
ولی یه بوسه‌ی آخر برای همسرم قبل از اینکه از هم جدا بشیم.
می‌دونم که این سفر دریایی فقط یه هفته‌ست، ولی انگار یه ابدیته.
خدا نگهدارت. خدا نگهدارت.
اوکتیابرینا...
خداحافظ!
دو سِویدانیا!
خداحافظ!
- خداحافظ! دو سِویدانیا! - باشه؟
دو سِویدانیا!
خداحافظ!
ناراحتی؟
از اینکه می‌بینم مردای خوب بزدل می‌شن متنفرم.
باید می‌موند و موسیقی‌شو می‌نواخت...
می‌نواخت و می‌نواخت تا وقتی که مجبورش می‌کردن ساکت بشه.
اوه، داره به ما خیانت می‌کنه.
او داره به خودش خیانت می‌کنه.
خب، چی شده؟
هیچی.
این همه گریه ساعت ۴ صبح، واسه هیچه؟
برگرد توی تختت!
نگاه کن.
هی.
گوش کن.
می‌خوام یه چیزی بهت بگم.
هیس.
جو یه روزی از روسیه میره...
برای همیشه.
اون تا مدت‌ها ازدواج نمی‌کنه.
و وقتی ازدواج کنه، یه دختر آمریکایی رو می‌گیره.
کسی که بلد باشه یه آشپزخونه مدرن رو بچرخونه...
و چطور مارتینی خشک درست کنه و...
از کجا سنگای سیاه برای خونه پیدا کنه.
اون مسحور تو شده.
شاید تو هم یه کم مسحور اون شدی، ولی می‌دونی...
هی.
ببین.
تو توی دنیای اون مثل یه فضانورد روی ماه خواهی بود... نمی‌تونی نفس بکشی!
در محاصره‌ی یه دنیای بزرگ که کاملاً بیگانه‌ست.
ولی این درست نیست.
خب، شاید نه. نمی‌دونم. من...
ولی چیزی که درسته اینه که تو و جو فقط دارید بازی می‌کنید.
و حالا فکر می‌کنم شاید دیگه وقت بازی تموم شده.
حالا فکر می‌کنم شاید وقتشه که...
بزرگ بشی، اوکتیابرینا.
و اگه یه شب گریه کردن بتونه این کارو برات بکنه،
اوکتیابرینا،
پس این اشک‌ها ارزش ریختن داشتن.
هوم.
بیا.
- ممنون. - برو یه کم بخواب.
آره.
باشه.
بیا بالا.
همین.
حالا بخواب.
بخواب.
کوستیا، ممنون برای سخنرانی.
باید فیلسوف می‌شدی.
"دارم میرم یالتا برای کمی استراحت...
و دیدن یه کنتس سابق که مادربزرگش زمانی برای تزار کار می‌کرد."
"با عشق و علاقه.
اوکتیابرینا مادویوا."
این تقصیر منه.
چک کردی، اه...
جاهای همیشگی رو چک کردی؟
هیچ‌کدوممون کل تابستون ندیدیمش.
خب، من می‌رم دنبالش بگردم.
کسی اینجاست؟ هی، مربی باله، تویی؟
کجا دفنش کردن؟
- می‌تونم کمکت کنم؟ - اوه!
- سلام. - جو، سلام.
هفته‌ی پیش فوت کرد،
و من قول دادم که هر روز،
چهل روز بیام اینجا.
یه رسم قدیمی روسیه.
می‌دونم. روی همین حساب کرده بودم.
اوه.
خب، این خیلی عالیه.
خیلی ممنون.
هنوز کلاهت رو داری، نه؟
آره.
چرا نمی‌ذاریش سرت؟
ببینیم.
بذار ببینم.
بیا ببینیم.
خیلی خوب بهت میاد.
می‌دونی، عاشقتم.
بیا اینجا.
داری چیکار می‌کنی؟
یه قلب می‌ذارم.
اوه! اوه! اوه، تو!
دوستت دارم، جو.
مجوز.
می‌تونم مجوزت رو ببینم؟
حرکت کن، لطفاً.
حرکت کن.
ممنون. حرکت کن.
برو، لطفاً.
اوکتیابرینا! تو خیلی...
چیز خاصی هستی.
گفتم برمی‌گردی مسکو،
ولی منظورم این نبود که واسه این کار باید سکته کنی!
آه، ولی این عالیه. ممنون که اومدی.
بله.
ولی چطور وارد شدی؟ مجوز ملاقات داشتی؟
ام... برادر ناتاشا پایین نگهبانه.
اوه! نگران نباش.
آه، عزیزم. حالت خوبه؟
- خوبم، خوبم. - واقعاً؟ واقعاً؟
خیلی بهتر میشم. خیلی بهتر.
عزیزم.
ولی تو، حالت چطوره؟
- آه، عزیزم. - و جو؟
- بله. - بله؟
لطفاً با من بیایید؟
کجا می‌ری؟ برگرد اینجا.
سریع، سریع، سریع! بگیریدش.
اون دختر رو متوقف کنید! متوقفش کنید! همین الان!
اوه! چی شده؟
مدارکت.
مدارکت کجاست؟
مدرکی ندارم.
چرا؟
چون...
طبق آموزه‌های مارکسیستی-لنینیستی، اون یه انگل محسوب می‌شه.
اوکتیابرینا مادویوا.
هر انگل به شیوه‌ی خودش از کشور ما دزدی می‌کنه.
شیوه‌ی تو این بود که از مردان ضعیف سوءاستفاده کنی،
بدن خودت رو در ازای لطف و امتیازات بفروشی،
و از روس‌های فاسد و خبرنگاران خارجی سوءاستفاده کنی،
که تو زباله‌های جامعه‌ی ما به دنبال سوژه می‌گردن...
و از اون‌ها گزارش تهیه می‌کنن.
تو یه دلال و بازار سیاه‌باز بودی...
که از هر فرصتی برای کسب درآمد استفاده می‌کردی،
در معامله‌های مخفیانه،
خلاف قوانین کشور ما.
وکیل بسیار ماهرت درخواست بخشش کرده...
از طرف مادرت.
مادرت زنی ساده است،
که عمرش را در کار سخت کشاورزی در یک مزرعه‌ی دولتی گذرانده.
والا بودن درخواستش دادگاه را بسیار تحت تأثیر قرار داد.
اما تضاد بین زندگی شما دو نفر...
زندگی او در زحمت صادقانه‌ی کشاورزی...
و زندگی تو در فساد و انگل‌وارگی...
این تضاد از درخواست او سنگین‌تر بود.
اوکتیابرینا مادویوا، تو در تمامی اتهامات گناهکار شناخته شدی.
و حالا وظیفه‌ی من اینه که حکم رو صادر کنم.
حکمی که صادر می‌کنم...
امیدوارم اثر بازدارنده‌ای داشته باشه...
و جوانان ضعیف‌النفس دیگر رو...
از سبک زندگی بیهوده و فاسدی که تو داشتی، دور کنه.
اوکتیابرینا مادویوا،
تو به پنج سال حبس در یک اردوگاه مجرمان زن محکوم می‌شی.
این حکم غیرقابل تجدیدنظر است.
نه.
چی شده؟
کلاه سفیدم رو بردن.
آره، می‌دونم.
وقتی من بیرون بیام، تو اینجا نخواهی بود، جو.
دیگه هیچ‌وقت همدیگه رو نمی‌بینیم.
دوستت دارم، اوکتیابرینا.
از همان ابتدا دوستت داشتم.
اوه، خدای من.
اگر فقط این‌قدر احمق نبودم...
ما خیلی وقت پیش می‌توانستیم عاشق هم باشیم.
اوه، عزیزم.
و در آن صورت،
چقدر چیزهای بیشتری برای به خاطر سپردن داشتیم.
وزیر شش هفته بعد درگذشت.
کوستیا در مراسمش گریه کرد.
اما فکر نمی‌کنم فقط برای وزیر گریه کرده باشد.
شاید برای گذشته‌ها بود.
دیگر خیلی کم کوستیا را می‌بینم.
فاصله‌ی بین ما پر از درد و سکوت است.
ماه آینده برای همیشه از مسکو می‌روم. از روزنامه استعفا می‌دهم تا کتابی بنویسم.
کتابی درباره‌ی اوکتیابرینا مادویوا.
شاید تنها چیزی که از او برایم باقی مانده است.
دختری از پترووکا.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.