..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
برنامه ریزی: توسابورو سونائوکا
تهيه كننده: فوجیو سونائوکا
اثر اصلی: کایسی لی "برای کایاکو"
فیلمنامه: کوهی اوگوری، شوگو اوهتا
بازیگران:
سونگیل او، مینامی کاهو
جون هامامورا، کایاکو سونو
تاکوزو کاواتانی، ماساتو ایسه، توکی هیداری
تایجی تونویاما، ماساتو فورویا، کیزو کانی
توشی کوبایاشی، تامی هیروشی، کیمیکو یوشیمیا، کازوکو شیراکاوا
پیونسون پی، یوکو کیو، ریوکو تاکامیتسو، توشیو تانیکاوا، دبیت راجر، آکاری کانهیرو
میونسون چو، بوکوسون کیم، ایتارو کانگامی، سایامی پس، سن کاناسادا، تامارن جو
تاکاهیرو تامورا، تاکشی کاتو
کارگردانی شده توسط: کوهی اوگوری
برای کایاکو
به توکیو میری؟
آره.
اما من قصد دارم بین راه در هاکوداته توقف کنم.
همینطور؟
خودت هم به توکیو میری؟
آره.
اصلا نمیتونستم بخوابم مگه قرار نیست تا پس فردا سوار این قطار باشیم؟
دخترم که از طریق اشتغال گسترده به توکیو رفت، اونجا گیر کرد.
برای اومدن تخفیف داشت طی این فرایند وام گرفت.
چقدر خودخواهه
کوچکترین دختر من اسمش توموکو هست
وقتی از کره فرار کرد، به طور ناگهانی درگذشت
در بوسان، از طریق آب ارتباط برقرار میکرد
و دچار اسهال وحشتناک شد.
بدنش آب زیادی از دست داد،
اما با این وجود، انگار گرسنه بود، همچنان گریه میکرد پشت مادرش
گریه بدبختانه‌اش در سراسر کشتی طنین‌انداز شد.
به نظر میرسید که در هر حال رفتنیه،
بنابراین من میخواستم به دریا بندازمش - اما یکی بهش یه سیب داد.
خشک و بی‌مزه بود اما اونو خورد تا اینکه مُرد.
نمیدونم چطوری ولی ناگهان اسهالش قطع شد.
مقداری میخوای؟
نه ممنون
آهای!
میدونی خونه ماتسوموتو کجاست؟
ببخشید.
کی اونجاست؟
منو نمیشناسی؟
من در مائوکا، کارافوتو بودم.
من هایاشی سانجون هستم.
سانجون!
از دیدنت خوشحالم، سانجون!
خیلی وقته، کونابوجی.
ده سال گذشت.
یادم نمیاد هایاشی چنین پسری داشته باشه
چطور جرات میکنی اینو بگی؟ اون پسرِ هایاشی هست در کارافوتو یه بچه کوچولو بود
من از طرف پدرم اینجا اومدم.
بیا داخل بیا داخل خونه‌ی ما خونه خودته!
من خوک بزرگ میکردم، هیزم خرد میکردم - کارهای مختلف.
مادر مرحومت یک زن واقعا زیبا بود
خانواده شما خیلی مراقب من بودن تا اینکه با توشی کنار هم قرار گرفتیم.
اینجا به دنیا اومده بود؟
نه، اون اهل موری نیست.
اون در شیموکیتا به دنیا اومد.
همیشه به این فکر میکنم تا زمانیکه ما در این روستا هستیم،
تا جایی که بتونیم به خوبی از هم خبر داشته باشیم و کار کنیم، اوضاع خوبه.
اون تو هستی کایاکو؟
آره.
کایاکو، چرا به مهمان ما سلام نمیکنی؟
این یک مهمان معمولی نیست کایاکو، بیا!
تو همیشه اینطوری هستی عزیزم مهم نیست
اشکالی نداره، اشکالی نداره.
این تنها دختر من هست، کایاکو
امسال میشه سال دوم دبیرستان
یک سال فاصله انداخت، بنابراین حقیقت اینه که در واقع سال سومه
آیا ازش خبر داشتی؟
کایاکو، اگر چیزی از مدرسه بود که بلد نبودی اون بهت همه رو یاد میده
من میتونم همه چیزُ بفهمم.
واقعا؟ همه چیزُ می‌فهمی؟
این درسته - تو ژن پدر و مادرت رو داری
تو باهوشی
برای اتحاد با ماه آبی
والدین را پیدا کنید
پرنده گریان
به وطن خود برمیگردد
چه کار میکنی؟
داشتم یه آهنگ میخوندم
چه مه زیبایی
مواقعی هست که نمیتونی ببینی چه چیزی درست در مقابلته.
فیلم چطوره، سانجون؟ امشب همه میریم
باشه.
به هرحال این روزها، چی رو قراره نمایش بذارن؟
"طبل شکسته"*. هرچند زیاد خنده‌دار نیست. خیلی قدیمیه
*فیلم شوچیکو ۱۹۴۹ ساخته کیسوکه کینوشیتا.
چی؟ مطمئنا اینطوره.
قبلا هم دیده بودمش
خنده‌دار نیست.
بله همینطوره!
نه اینطور نیست.
اینجا.
بابا گفت وقتی زمستان شد دوباره بیا
متشکرم.
میدونم.
درباره تو، سانجون.
درباره من میدونی؟
منو یک بار بردن به کارافوتو.
به خانه‌ای در مائوکا.
کِی بود؟
سالی که جنگ تمام شد.
فقط یک بار.
کره‌ای ها!
کره ای ها! بسيار خوب!
ممنوعیت ژاپنی!
کی اونجاست؟
خدای من، سانجون!
ای بیچاره چرا مادرت باید بمیره؟
ای سرنوشت من
احمق!
اگه کودکی اینو بگه، شانسش بدتر میشه.
حالت خوبه؟
خدای من، خدای من...
ای سرنوشت من
ترک میکنم زادگاهمو،
به سمت کشوری که دزدها توش زندگی میکنن
اینجا درستش کردم اما چقدر غمگینم
چرا باید بمیری در کارافوتو؟
دختر من، دختر من.
دختر مهربانم
کشورمو دزدیدن و دخترم هم از دست دادم
اگه نتونم تو رو در این دنیا ملاقات کنم،
آیا در اون دنیا میتونم ملاقاتت کنم؟
سلام!
سلام.
دوتا دیگه از هم‌وطنان هم کلاس من هسن
اون هم یکیشه
چطوری؟
همگی بریم و گاهی با هم صحبت کنیم؟
آره
هر چیزی که دوست داری میبینی؟
خدا رو شکر برای هوای آفتابی.
آره.
یک وزنه کاغذی خوب هم اینجا وجود داره. بهت هدیه میدم
نیازی به زحمت نیست...
نه، اشکالی نداره.
خب...
خوشحالم که تو میتونی به مهد کودک بیای
بدون گرفتاری در صبح. ادامه بده
چی فکر میکنی؟
کی اونجاست؟
متاسفم که غافلگیرت کردم.
خیلی خاطره‌انگیز بود - من فقط بدون فکر وارد شدم.
اینجا کسی به نام هاروجی هست؟
آیا تو کره‌ای هستی؟
درسته.
نظرت در مورد کره‌ای‌ها چیه؟
تو یک احمقی.
تو و پدر و مادرت همیشه در حال نوشیدن هستین
فوری!
شب بخیر.
چه چیزی میخوای؟
من با هاروجی کار میکنم.
مدتی هست که ندیدمش.
آیا حالش خوبه؟
اون یک فرد دردسرسازه.
متاسفم.
من زیاد کره‌ای صحبت نمیکنم.
اوه تو کره‌ای هستی که اینجا بزرگ شدی
باشه بیا داخل
بیا داخل یه چیزی بخور
من قبلاً خوردم.
چی میگی؟ بااینکه ما در کشوری متفاوت هستیم،
اگه دعوت بشی، قبول میکنی. بیا دیگه.
کونابوجی!
اون تو هستی سانجون؟
شب بخیر.
از دیدنت در اینجا، شگفت زده شدم.
بقیه کجا هستن؟
اونها درست پشت سر من هستن.
بذار کمکت کنم.
تو زمستان گذشته نیومدی
اتفاقات زیادی افتاد.
توشی به تو و کایاکو به چشم فرزندان واقعیش نگاه میکنه
این چیزی نیست که براحتی فراموش بشه، حتی پس از ۱۰۰ سال.
از خیلی وقت پیش تصمیم گرفته شده
اینو نگو
کونابوجی -
من جلوتر میرم صبر کن، باشه؟
هی، سانجون!
سانجون!
سلام.
کِی رسیدی؟
من نمیدونستم.
من تازه اومدم
از اطراف محله پرسیدم و فکر کردم که به تو برسم
حتما خسته شدی... نباید صبر میکردی؟
از پشت فشار میدم
بچه‌ها و بزرگسالان میگن: "بیا و بگیرش!"
نمیتونم اینطوری سکوت کنم
بهتره سکوت کنی.
چی گفتی
من یک راکون هستم، تو گوریل لعنتی
چرا غمگینی؟
مطالعه‌ات برات دردسر ایجاد میکنه؟
نه - در واقع میخوام نمرات خوبی بگیرم
این خوب نیست - وقتی فارغ‌التحصیل بشی چه اتفاقی میفته؟
تو نمیتونی نمره‌هاتو داخل حساب بانکی بذاری
و اکنون، گزارش افراد گمشده
تا اکتبر ۱۹۴۵،
جیرو یوشیکا، که قبلاً در تویوهرا، کارافوتو زندگی میکرد.
ماکوتو یوشیکا، که پدرش، در ساپورو به دنبالش بوده.
کایاکو، امشب میتونم یه لیوان دیگه داشته باشم؟
ای وای. پس کایاکو باید بهت اجازه بده!
قطارها خیلی خوب هستن انتظار برای قطار یعنی...
انگار داری میری جایی که هرگز نشنیدی
حتی موقع رفتن به مدرسه، من گاهی اوقات چنین احساسی دارم.
اونجا بمون.
ما نمیتونیم اجازه بدیم فروشمون از اینم کمتر بشه.
افراد زیادی هستن اینجا در اونوما، مگه نه؟
ما اینجا هر سال اینطوری مغازه باز میکنیم
به نظر میرسه امروز فروش زیادی خواهیم داشت.
چقدر آوردی؟
به جاش این یکی رو بگیر.
اینجا.
متشکرم.
انگار از اول تولد انجامش می‌داده!
من یواشکی دور شدم
مطمئنی که اشکالی نداره؟ به نظر مشغول بودی.
بابا اونجاست
مامان در چنین موقعیت‌هایی خوب نیست.
آفرین!
به همه اونها نگاه کن!
کایاکو
اولین باریه که منو به اسم صدا میزنی، سانجون.
اولین بار؟
واقعا؟
اسم عجیبی برای صدا زدن نیست؟
یک کوتو به سبک کره‌ای وجود داره به نام "کایاگون"، درسته؟
فکر کنم بابام اسم منو از اونجا گرفته
واقعا؟
پدرم بی‌سواد بود
اما کونابوجی اینطور نبود.
یادم میاد وقتی بچه بودم برچسب اسم برای من نوشته بود
من یه اسم دیگه دارم
میواکو.
این اسمیه که والدین واقعیم به من داده بودن.
الان - من جامو با تو عوض میکنم.
حتما خسته هستی، درسته؟
خیلی ازت متشکرم.
چی شده؟
من فقط تا ۱۰۰ میشمردم.
فکر کردم ظاهر میشی تا زمانی که به اونجا برسم
آیا این درد داره؟
به این سرعت خوب نمیشه - بالاخره یک تصادف کامیون بود.
خسارت زیادی زد
خدا رو شکر شدیدتر نبود
دوباره عجول نباش
تو نباید بیرون بری و در اطراف پرسه بزنی مثل دیروز
فقط کجا رفتی که باعث شد خیلی دیر به خونه برسی؟
رفتم بیمارستان.
بیمارستان تا ساعت ۱۲ شب بازه؟
تو خونه رو ترک میکنی، پرسه میزنی و بعدشم حتی برنمیگردی
پول بیمه وجود داره، درسته؟ حتی مقداری ناچیز؟
از تک تکش با دقت استفاده کن،
برای خودت یک زن کره‌ای مناسب پیدا کن.
خیلی سخته؟
صحبت در مورد زنان رو متوقف کن. من برای زن پیدا کردن بیرون نمیرم
پس چرا میری بیرون؟
من نمیدونم.
همینه! همیشه هر روز همینطوره!
اگه تمام روز اینجا باشم، کُشته خواهم شد - برای همین میرم بیرون!
کُشته میشی؟!
مردم باید مانند انسان رفتار کنن.
وقتی بچه بودم،
حتی پشت سر پدربزرگت حرف نمیزدم چه برسه به روبرو!
نه - در عوض، مهم نبود کجا کار کنم، من هر روز ۱۰ تا ۲۰ سن خودمو به سختی به خونه میاوردم
و پدربزرگت می‌دید و با خوشحالی میگفت: "می‌بینم، می‌بینم".
من خیلی خوشحال میشدم وقتی می‌شنیدم این حرف رو میزنه.
پدربزرگت فوت کرد وقتی ۱۵ ساله بودم
اون وقت همه چیز تاریک شد.
من و دو برادرم همه با هم گریه میکردیم
اما همچنان...
قبر پدربزرگت رو درست کردیم
و برای اینکه روباه‌ها مزاحمش نشن، عموهای تو و من به نوبت در شب مراقب بودیم.
مدتی بعد،
برای محافظت از قبر، برادر بزرگتر در کره موند،
و من و برادر دیگه‌ام همگی راهی ژاپن شدیم، با دریانوردی.
درسته -
سانچون جونگ، اهل همون روستا، با ما دریانوردی کرد
اون الان آکیو ماتسوموتو هست.
در اون زمان، من حتی تصور نمیکردم که ما بیش از ۴۰ سال در ژاپن زندگی بکنیم.
عجله کن
کِی آزاد میشم از این رنجش؟
دیگه خیلی دیر شده
دنیا همچنان تاریک‌تر میشه.
این برای تو هم صدق میکنه. کجای توکیو زندگی میکنی؟
آدرسش رو بگو!
چرا نمیتونی برام بنویسی حتی یک کلمه؟
من حتی اگه شده حاضرم برم توکیو و بگیرمش!
هر دوی شما احمق هستین به همدیگه بد هستین
به خودتون بیاین!
حضور در ژاپن همه چیزُ بی‌فایده میکنه حتی بچه‌های من!
به همین دلیله که میگم شما باید کره‌ای باشید - مثل طناب که ریسمان میشه!
اگه فقط یه چیز خوب بهم بگین من احتمالاً با سپاس گریه خواهم کرد -
اما شما حتی به چیزی که میگم گوش نمیدین.
این فقط بچه‌ها نیستن که خونه خانوادگیشون رو ترک میکنن، میدونین.
اونقدر درد دارم که دیگه تحمل ندارم توی این خونه باشم.
من میرم، جلومو نگیرید.
کجا میخوای بری؟
باید امروز عصر بری تحویل بگیری سفارش کیمچی‌مون.
نه، جلومو نگیر من دیگه کاری با این خانواده ندارم.
هِی عینکمو برام بیار
قطره چشمم هم بیار! چشمام خیلی درد میکنه نمیتونم راه برم
چه مرد خودخواهی.
حتی زمانی هم که ازدواج کردیم اینطوری بود
اون گفت که تنها یک فرزند داره،
اما شما چهار نفر بودید
من همیشه با دریا بودم
در کارافوتو دریایی بود، جایی که من متولد شدم
دریا در کارافوتو همیشه خودخواهانه خشن بود،
حتی فکر هم نمیکرد در مورد اینکه چقدر بچه بودم
نزدیکتر که میشدم، موجی تاریک با عصبانیت به سمت من هجوم میاورد،
و بعد موج جلوتر میومد سعی میکرد منو تهدید کنه
امواج سفید در حال شکستن اقیانوس وسیعی رو آشکار میکرد،
باعث میشد من قادر به حرکت نباشم
چرا این اقیانوس، اینقدر بزرگ و وسیع،
به بچه کوچولویی مثل من هجوم میاورد؟
هنوزم بهش فکر میکنم اواخر شب، وقتی همه چیز ساکته.
دریایی که الان هر روز بهش نگاه میکنم دیگه اون دریای زادگاهم نیست،
بنابراین هیچ موج بلندی به اینجا نمیرسه.
وقتی دریا رو آروم و صاف می‌بینم،
من میخوام باور کنم که این با کارافوتو متفاوته.
سانجون.
آیا من دریا رو دوست دارم؟
یا ازش میترسم؟
چه مدته اینکارو انجام میدی؟
کی دخترمو میخواد که اینطوری براش می‌نویسه؟
من خونه خراب‌کن نیستم
قبل از اینکه از دست من عصبانی بشی، به دقت در مورد کاری که انجام دادی فکر کن
با استفاده از نام همکلاسی خودت، سایتو،
نامه‌های محرمانه فرستادی و همه چیز از پدر و مادرت مخفی کردی...
ستاره ها می درخشند در آسمان شب
سنگریزه های زیادی وجود دارد در کنار رودخانه
عزیزترین من، پروانه اوج می گیرد
من تنها کجا بروم؟
گرچه جوانی من همین دیروز بود
امروز موهای سفیدم در باد تکان می خورد
ستاره ها می درخشند در آسمان شب
نگرانی های زیادی وجود دارد در قلبم
بیا بریم بیا بریم بیا بریم
فصل بارانی در راه است، بیایید عجله کنیم
عجله کنید و کاشت برنج را تمام کنید
برداشت امسال نیز پربار خواهد بود
به پدر و مادرتان احترام بگذارید
دعا میکنم من و تو خوشبختی خواهیم یافت
چیزی نیست.
بذار یه نگاهی بندازم
نکن.
این چیه؟
من فقط در حال غر زدن هستم
دست از اذیت کردن من بردارید
من نمیتونم بخونمش.
"نوه‌ام ماهی خورد."
"فردا میریم بازی."
"من و تو با هم میریم..."
خوب نوشته شده
رفتم گواهینامه موتور سیکلت بگیرم اما فراموش کردم که نمیتونم نوشته بخونم.
تو ای آدم احمق!
اگرچه اونها کلمات شگفت انگیزی بودن.
وقتی بچه بودم،
نفهمیدم اون زمان، منظورشون چی بوده
اما توضیح هم ضعیف بود.
<کره‌ای>
با اینکه پدرم وقتی کوچک بودم مُرد،
پدر و مادر ما که به اینجا در ژاپن اومدن،
مطمئنم همین اطراف درس خوندن.
آیا تو چیزی میدونی در مورد ماهی قرمز
چی؟
وقتی ماهی‌های قرمز به نظر میاد دارن بوسه میزنن
در واقع دشمنی خودشونو نشون میدن،
با عصبانیت با هم می‌جنگن
فکر کنم خانواده منم همینطورن
اونها به چیزی که مهمه پشت میکنن، مثل ماهی که با باله‌اش آب رو میشکافه.
نظرت در مورد بازگشت به کُره چیه؟
فکر میکنم به زودی اقیانوس هموار بشه
اون وقته که در مورد رفتن به خونه فکر میکنم
از شمال و جنوب، از سرزمین مادریم دور موندم
و موندن در همچین جای غریبی در ژاپن فکر نکنم کاری باشه که بتونم ادامه‌‌ش بدم.
گواهی ثبت بیگانگان
انگشت اشاره چپ
از ملاقات شما خوشبختم.
سلام.
اسم من ایم هست.
من سایتو هستم.
من همون لحظه میدونستم خودت هستی
بابت ناگهانی متاسفم. هیچ راه دیگه‌ای نبود.
من دو دل بودم از اینکه در مورد کایاکو بهت میگم
اون اونجاست.
کایاکو گفت یکی از اقوام قدیمیش بوده
من...
من کایاکو رو خیلی دوست دارم.
حتی وقتی من نامه‌های شما رو در مدرسه دادم،
از این بابت، خوشحال بودم.
اگه عجله کنی، میتونی برسی به قطار سریع‌السیر بعدی
با این حال نمیتونم ببینمتون.
متشکرم.
بفرمایید.
آیا زنی به نامِ کایاکو ماتسوموتو اینجاست؟
از موریماچی اومدی؟
نه، از اونجا نیومدم.
من همیشه به میواکو متکی بودم.
من دارم میرم خاله
من هم چیزی نمیدونستم - در مورد اینکه میواکو چطور بوده یا...
ما همونایی بودیم که متعجب شدیم!
سانجون.
بیا بریم دور
ازشون متنفرم!
من از ژاپن متنفرم و از کره متنفرم!
من همیشه تنهام
زنی که مادرم صداش میزدم منو رها کرد - تنها دخترش.
پدرم منو رها کرد چون باری روی دوشش بودم
چرا؟
کایاکو...
بیا این مکان رو ترک کنیم.
بیا بریم توکیو.
به خاطر جنگ بود که سرنوشت...
ما دوتا رو کنار هم آورد...
و تونستیم همدیگه رو ملاقات کنیم.
ببخشید.
کایاکو!
سانجون!
دوباره انجامش دادم
امروز کجا رفتی؟
چیه؟
تو اول بگو.
داری مسخره‌ام میکنی
نه اینطور نیست!
بهت گفتم دیروز به خونه‌ی یک دوست قدیمی رفتم، درسته؟
پنج نفر اونجا زندگی میکردن با هم در یک آپارتمان کوچک
در صبح،
درحالیکه همه هنوز در رختخواب دراز کشیده هستن، روزنامه‌ای باز میکنن و میخونن.
صدای کفش‌های پاشنه بلند هر روز سر ساعت معین از بیرون میاد،
و همگی به سمت پنجره میرن تا بهش گوش بدن.
صدای اون کفش‌ها واقعا براشون جالبه.
ولی اونها حتی پاها هم نمیبینن، چه برسه به صورت، قبل اینکه در جاده ناپدید بشن.
وقتی همه به جای خودشون برمیگردن،
رئیس گروه میگه: "خب صبح شده"
که سیگنال همه برای بیدار شدنه.
از شنیدن داستان‌های تو خوشم میاد.
سانجون.
این برگ‌ها خیلی پوسیده هستن.
- اون آهنگ کره‌ایه؟ - آره
این یک آهنگ مقاومت هست.
معنی اشعار چیه؟
"بلسان باغ در حال شکوفه دادنه از حصار"
"لطفا قلب منو درک کن."
در دوران امپریالیستی ژاپن، زمانیکه کره مستعمره ژاپن بود،
هرکسی که جدا میشد از گل برای آواز غم‌هاش استفاده میکرد
در یک روز گرم تابستان
گل‌های زیبا شکوفا میشوند
دختران دوست داشتنی
گویی در حسرت عشق هستند
نامه‌ای رسید؟
من مطمئن هستم که اونها همیشه مراقبن ما هر وقت همدیگه رو می‌بینیم
متاسفم سانجون
چی میگی؟
چون...
اونها خیلی زود متوجه میشن. شاید بعد از مدتی نامه‌ای بنویسم.
اینها چی هستن؟
باهاشون چیکار میکنی؟
میبرمشون به یک کتابفروشی دست دوم
اونها رو میفروشی؟
کتابفروشی‌های دست دوم به خرید کتاب‌های قدیمی نیاز دارن.
به همین دلیل باید گاهی براشون کتاب بیاری
تو نمیتونی اینکارو انجام بدی!
منو ناراحت میکنه.
نگران پول نباش
باشه کافیه
باشه.
تو در اون خیلی خوب هستی، سونی!
برادر من اینجا نیست
اون بالا چی دیدی؟
دریا.
واقعا؟
این یک دروغه. شرط میبندم اصلا چیزی نیست
پس این برای امروز کافیه.
متشکرم.
و با اون، دختران اشراف میتونستن بیرون از دیوار رو ببینن.
مگه نمیگن نباید گلدان و زنان رو بیرون گذاشت؟ که آسیب می‌بینن...
هیچ کلمه‌ای به وحشتناکیِ "مرز" وجود نداره، مگه نه؟
من اونها رو دوست دارم، هر چند.
هوای اینجا خیلی احساس آزادی داره.
مردم زیادی از جزیره ججو اینجا هستن.
اون پیرزن هم همینطور
اومدن به اینجا منو یاد هالاسان انداخت.
در سال ۱۹۴۸،
در دوران ستم یئوسو،
از مجموع ۳۰۰۰۰۰ نفر زندگی در جزیره،
حدود ۸۰۰۰۰ نفر کُشته شدن.
من فقط ۱۰ سال داشتم اون زمان،
ولی...
چیزی که دیدم برای همیشه در حافظه‌ام موند
برادران بزرگترم خودشونو در هالاسان سنگر کردن و جنگیدن.
من به اینجا رسیدم در کشتی قاچاقی
در سال ۱۹۴۹، به ژاپن.
حقیقت اینه که من هم باید با بقیه کشته میشدم....
چون همه نیروها در هالاسان اعدام شدن.
در جزیره...
پلیسی که منو پیدا کرد خودشو به ندیدن زد،
چون دختر بچه بودم -
در کوه پنهان شدم در طول روز،
و شب به پایین شهر رفتم
وقتی روز تبدیل به شب میشه همون منطقه ظاهر متفاوتی به خودش میگیره
این خورشید نبود که اونو به روز و شب تقسیم میکرد.
مدهای پاییز، ۱۹۵۸
بریم یه چیز چرب بخوریم
کمی لاغر شدی
دلیلش اینه که من نمیخوام هر چیزی بخورم
هر چند تو باید بخوری تا جایی که میتونی
کایاکو
میگن وقتی دانه‌ها رو پیاری از کدو تنبل کره‌ای تا ژاپن،
همون سال، دقیقاً همون کدو تنبل میشن
اما میگن زمانی که گیاه به سال دوم خودش میرسه،
کدو تنبل دیگه مزه‌ی کُره نمیده
یک بار از من خواستن برم به جشن تولد یکی از دوستان
توی خونه‌اش،
به این افکار ادامه دادم، دوباره و دوباره -
یه گلدان بود...
و فکر کردم، اگه سخت کار کنم، میتونم بخرمش.
رومیزی توری، صفحات وینیل... فکر کردم میتونم هر کدوم رو بخرم.
به عبارت دیگه... من نتونستم همه اونها رو بخرم.
برای همین فکر کردم:
آدم نمیتونه کل خونه رو بخره
اکنون زمان تعطیل شدن است.
کسانی که هنوز در کلاس هستند لطفا اطمینان حاصل کنند به سرعت راه خود را به خانه طی کنید.
سانجون.
قرار نیست بیدار بشی؟
خورشید غروب کرد
خواب دیدم که رفتم ملاقات پدر در ایستگاه اوئنو.
وقتی به سمتش دویدم،
اون ناگهان چاقو زد به قلب من
سانجون. سانجون!
پس حقیقت آشکار میشه ... شما منحرفان!
لطفا صبر کن!
خفه شو! از من فاصله بگیر!
لطفا صبر کن! فقط یک لحظه آرام باش!
چرا باهاش خوابیدی؟ اون جای خواهرت بود.
رختخواب رو بذار کنار، کایاکو.
شرط میبندم که این بازی سرگرم‌کننده بود درست مثل یک زوج خوشبخت، نه؟
احتمالاً شما مدت زیادی هم‌بستر بودین، مگه نه؟
ببندش دیگه
کایاکو برو و مقداری الکل بخر
بشین
من نمیخوام نیش بزنم. قصد داری با کایاکو چه کار کنی؟
این تمام چیزیه که میخوام بشنوم.
میخواستم براتون نامه بفرستم
متاسفم که هرگز فرصت نشد با شما تماس داشته باشم
ولی ما برنامه‌ریزی نکرده بودیم که اینطوری بشه، کونابوجی.
من حتی نمیدونستم که اون خونه رو ترک کرده بود
یک هفته‌ست که چیزی نخوردیم.
نگرانی‌ها باعث شد، اشتهامونو از دست بدیم
اگرچه ممکنه ندونیم والدین واقعیش کیا بودن،
ما بودیم که اونو تأمین کردیم و بزرگش کردیم -
با ارزش ترین چیز برای ماست
و فکر اینکه به این راحتی‌ها از ما دور بشه... سخته
کایاکو بیا اینجا
مگه بهت نگفتم برو الکل بخر؟
مغازه هنوز باز نشده بابا
هیاهو ایجاد نکنید
با کایاکو چه کار خواهی کرد؟ آیا قراره اینجا بذاریش؟
توی این قفس خونه؟
کایاکو
تو چی فکر میکنی؟
آیا قراره پدر مادرت که این همه راه، از هوکایدو اومدن، دور بریزی؟
چیزی برای گفتن نداری؟
تو فریب خوردی
ای دختر بیچاره خیلی لاغر شدی
میدونی با چه زحمت و مشقتی تلاش کردیم برای بزرگ کردنت؟
همه برگردیم خونه هوکایدو، باشه؟
یه چیزی بگو کایاکو
فکر نمیکنم هیچ وقت فراموش کنم کاری که تو و پدر برای من انجام دادین
اما من نمیخوام سانجون رو ترک کنم
- چی داری میگی، بی‌ادب؟ - خاله!
من میخوام بهتون نشون بدم میتونم کاری انجام بدم که هیچکدوم از شما نتونستین!
ای دختر ناسپاس!
صبر کن! خاله!
آیا چیزی که خودت اون موقع به من گفتی فراموش کردی؟
که بیش از ۱۰ سال زندگیتو با یک کره‌ای هدر دادی - با پدر.
این چیزیه که تو هرگز ازش بهبود نخواهی یافت تمام زندگیت - این چیزیه که به من گفتی.
چطور جرات میکنی اینو بگی؟
صبر کن!
متوجه هستی چی گفتی؟ کایاکو!
آرام باش! بس کن!
روزی با هم به کُره خواهیم رفت.
نه.
اینو نگو
مسیر زندگی من دیگه تغییر کرده.
حتی اگه برگردم، پدر و مادرم منتظر من نیستن،
و من حتی نمیدونم خواهر و برادرم کجا هستن
کایاکو
من میرم الکل بخرم
اون برای من با ارزشه.
اون تنها چیزیه که من مشتاقانه در زندگیم بهش امیدوارم.
میدونی هر روز من هر چقدر تنهام، سانجون؟
هر روز تاریکه.
وقتی به خونه برمیگردم از سر کار، کایاکو اونجا نیست.
ما نه میلی به غذا خوردن داریم، و نه اراده‌ای برای کار کردن.
به همین دلیل من میخوام ازت خواهش کنم
اون ممکنه فقط ۱۸ سال داشته باشه،
اما زنان وقتی از نزدیک مردی رو میشناسن، دیگه به حرف والدین‌ گوش نمیدن
تو چی فکر میکنی؟
اجازه میدی به کایاکو رسیدگی کنم تا فارغ التحصیل بشه؟
اون مجبور نیست فوراً برگرده
میفهمی چه احساسی دارم؟ میدونی چرا اینو ازت میپرسم؟
ببخشید...
میتونم از شما یک سوال بپرسم؟
چه کار میکنی؟
من در حال بررسی نشتی هستم در لوله‌های آب
اگه شکسته باشن،
صدای آب رو میشنوم از میان شن و ماسه زیر زمین
با این حال، فقط زمانی که شب‌ها خلوته.
میشنوی سانجون؟
کجا میری؟
مردم میگن که کونابوجی مُرده.
میخوام برم عود روشن کنم و برای شادی روحش فاتحه‌ بخونم
تو کجا میری؟
ما از اقیانوس عبور میکنیم.
پیاده؟
مامان و بابا هم با من هستن
ببخشید.
سانجون هستم.
من تو رو نمیشناسم.
نمیدونم تو کی هستی.
نه، اشکالی نداره - من همیشه اینکارو انجام میدم.
کِی از دنیا رفت؟
خوب...
الان سه سال گذشته
اون موقع خیلی شروع کرد به خوابیدن
با این حال، مردم همیشه راحت نمیخوابن.
اونها سر دارن و دل دارن.
من دنبالش گشتم
برای کایاکو... از اون زمان تا الان.
ده سال گذشته، اینطور نیست، کونابوجی؟
شایعه این بود،
که این تو بودی که مُردی
کایاکو گاهی میاد و از من مراقبت میکنه
احتمالا امروز میاد
اسمت چیه؟
من میواکو هستم. من ۳ ساله هستم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
به کارگردانی کوهی اوگوری