..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫(وز وز...)
‫(صدای مرغ‌های دریایی)
‫من تو اون سفر، افسر اولِ ‫ناخدای خدابیامرز، فلینت بودم.
‫سه روز بود که از تورتولا زده ‫بودیم بیرون، وسط دریای کارائیب.
‫فلینت یه جزیره رو مثل کف دستش می‌شناخت.
‫همونجا بود که گنج رو چال کردیم.
‫طلا و خون... این دوتا، امضای کار فلینت بود.
‫و اون روز، ردِ هر دوتاش رو ‫برای همیشه پشت سرش جا گذاشت.
‫لرزه به استخونم، آی ‫لرزه به جونم، وای
‫یو هو، هِی هو
‫هستن مردایی که دلشون ‫سیاه مثِ ذغاله
‫یو هو، هِی هو
‫با کشتی‌شون دل اقیانوس ‫آبی رو شکافتن
‫یه ناخدای تشنه‌ی خون ‫با یه لشکر جانی
‫این سیاه‌ترین قصه‌ایه ‫که تو عمرت می‌شنوی
‫از شهوتِ گنج ‫و عشق به طلا
‫لرزه به دندونام، آی ‫لرزه به پهلوهام، وای
‫یو هو، هِی هو
‫هستن گرسنگی‌هایی به قدرتِ ‫باد و طوفان دریا
‫یو هو، هِی هو
‫اون دزدای دریایی ‫گناهاشون رو تو عرق سگی غرق می‌کنن
‫خودِ ابلیس هم ‫باید جلوشون لنگ بندازه
‫هر کدوم از خدمه حاضر بود ‫رفیقش رو نفله کنه
‫واسه یه کیسه اشرفی ‫یا یه سکه‌ی هشت رئالی
‫یه سکه‌ی هشت رئالی
‫- یه سکه‌ی هشت رئالی ‫- یه پنج، شیش، هفت، هشت...
‫هولا واکا، اولا واکا ‫یه کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه‌ست
‫امشب قراره کلی اتفاقای ‫کثیف و ناجور بیفته
‫هولا واکا، مولا واکا ‫ملوان، چشاتو وا کن
‫وقتی پول زیر زمینه ‫بوی خون تو هواست
‫یه دور دیگه!
‫لرزه به استخونم، آی ‫لرزه به جونم، وای
‫یو هو، هِی هو
‫رازهایی هست که با «دِیوی جونز» پیر به خواب رفته ‫(دیوی جونز در افسانه‌های دریانوردی، روح شیطانی دریاست)
‫یو هو، هِی هو
‫وقتی بادبان اصلی رو می‌کشن ‫و لنگر رو می‌ندازن
‫دیگه از مسیری که توش افتادی ‫راه برگشتی نیست
‫و وقتی طمع و رذالت ‫تو دریا جولان می‌دن
‫شک نکن که نامردی و خیانت ‫پشت هر موج قایم شده
‫(خنده)
‫لرزه به بادبونم، آی ‫لرزه به جونم، وای
‫آدم مرده که زبون نداره
‫(صدای شلیک)
‫آره...
‫اون روز پونزده نفر پاشون به خشکی رسید،
‫اما فقط خودِ شخصِ فلینت زنده برگشت.
‫آره، و بعدش فلینتِ پیر
‫قبل از اینکه بتونن برگردن به اون جزیره‌ی ‫نفرین‌شده و گنج رو از زیر خاک دربیارن
‫ یهو سکته رو زد و قال رو کند...
‫تا به امروز، هیچ احدی نمی‌دونه ‫نقشه‌ی فلینت پیر دست کیه.
‫خداییش قصه‌ی باحالی نبود؟
‫دوازده بار اولی که شنیدیم باحال بود.
‫می‌زنم به سلامتی همین حرف! ‫(می‌خندد)
‫ولی اصل کاری اینه که ‫نقشه الان دست کیه، هان؟
‫دست یه دزد دریایی سیاه‌دل ‫و هشت‌پا خور؟
‫یا شاید... دستِ ‫جیم هاوکینز خودمون باشه.
‫نه، جیمی؟
‫اگه دست من بود، من و دوستام
‫اینجا ساقی شما نبودیم که، آقای بونز.
‫راست میگه. می‌زدیم به ‫دل دریا دنبال اون گنج،
‫با یه مأموریت پنج ساله، ‫هفت دریا رو زیر پا می‌ذاشتیم،
‫و جسورانه می‌رفتیم جایی که تا حالا هیچ بشری پاش ‫نرسیده. (اشاره به سریال معروف «پیشتازان فضا»)
‫- هی، تیکه‌ی باحالی بود. ‫-هه. من یکی که اهلش نیستم.
‫(می‌خندد) من اگه اون نقشه‌ی گنج رو داشتم، ‫می‌دادمش واسه یه پرس چلوکباب.
‫هی، ریزو، فکر می‌کنی ‫این قراره غذاشو بخوره؟
‫هی! حواست به مرد یه پا باشه! ‫اون یه نفریه که باید ازش ترسید!
‫خیالت راحت، ناخدا. ‫حواسمون بهش هست.
‫آره بابا، حواسم بهش هست... ‫مخصوصاً اگه پیک پیتزا باشه.
‫(خنده)
‫خودِ فلینتِ پیر هم ازش زهره‌ ترک می‌شد.
‫اگه این دور و بر پیداش شد، ‫مثل فشفشه میای پیش من!
‫- اگه دیدیمش خبرت می‌کنیم. ‫- آره. ‫یه پا، سه تا کله،
‫یه دوجین دماغ، ‫هر چیز عجیب غریبی ببینیم...
‫این قضیه شوخی‌بردار نیست، دماغ شلنگی.
‫مردِ یه پا با خودش مرگ میاره.
‫وقت تمومه، آقایون!
‫- داریم می‌بندیم! ‫- (همه آه می‌کشند)
‫صورتحسابتون رو صاف کنین، ‫بعدشم شرّو کم کنین.
‫- یالا، بیرون ببینم! ‫- (صدای گاو)
‫(آه و ناله)
‫- تو که دوباره پاتیل شدی، ها؟ ‫- (مااا)
‫بچه‌ها، یه نگاه به این جا بندازین!
‫آخه چطور اینجا اینقدر ‫شبیه طویله شده؟
‫طویله؟ هی!
‫جسارت نشه، آقایون سروران. ‫منظوری نداشتم.
‫- به سلامتی، بچه‌ها! ‫- وقت تمومه!
‫- من دیگه می‌رم اتاقم. ‫- ممنون، آقای بونز.
‫ممنون، بیل. ‫بفرمایید! یادتون نره
‫فردا برای غذای مخصوص ناهارمون بیاین.
‫- بچه‌خوک بریان... ‫- هان؟
‫...سیب‌زمینی، قربان.
‫- (با خنده) سیب‌زمینی. ‫- اوه. باشه.
‫- نه... نه، بی‌ادبی نشه، خانوم. بی‌ادبی نشه. ‫- ها!
‫(غرش)
‫خیله خب، بچه‌ها.
‫(صدای تمسخر)
‫وقتی کارتون اینجا تموم شد، ‫می‌رین آشپزخونه رو می‌سابین.
‫یه کم ته‌مونده غذا ‫اونجا برای شامتون کنار گذاشتم.
‫آها، راستی بچه‌ها،
‫دیشب یادتون رفت ‫فانوس رو روشن کنین!
‫اگه یه بار دیگه یادتون بره، ‫تا یه هفته از ته‌مونده غذا هم خبری نیست!
‫(غرش)
‫(ناله) آخ... پاتو ‫له کردی رو گوشم.
‫یواش. وای، وای، وای! یواش، ریزو!
‫وای، وای، وای!
‫همینه. آروم باش.
‫- از این زندگی کوفتی خسته شدم. ‫- منم از زندگی کوفتی تو خسته شدم.
‫اگه من اصلاً زندگی داشتم، ازش خسته می‌شدم.
‫باید مثل بابام قید همه چیو بزنم و برم دریا.
‫هم‌سن من بود که به عنوان ‫پادوی کشتی تا خود چین رفت.
‫آخرش هم افسر اول شد.
‫بری دریا ‫و همه رو قال بذاری؟
‫کدوم همه؟ ‫من بی‌کس و کارم. خانواده‌ای ندارم.
‫- هی، تو ما رو داری! ‫- آره دیگه، ما خانواده‌ایم. آهان، گرفتمش.
‫- وای! اوه! ‫- اوه!
‫آخ!
‫(هر دو ناله می‌کنند)
‫عجب خانواده‌ی درپیت و داغونی هستیم.
‫ریزو، مسخره بازی درنیار. ‫ما که اصلاً شبیه هم نیستیم.
‫خیلی خب، باشه بابا. ‫من یه موشم، تو یه آدمیزادی
‫- و گانزو هم یه... ‫- اِ... یه موجود نامشخص.
‫آره. ‫ولی خب، تهش... تهش ما خانواده‌ایم.
‫آره. آره، ‫ولی ای کاش زندگی منم بیشتر شبیه
‫یکی از ماجراهای کاپیتان بونز بود.
‫که دل به دریا بزنم ‫و دنبال گنج بگردم.
‫آره! جزیره‌های گمشده و تمدن‌های ‫عجیب و غریب رو کشف کنیم.
‫با قطب‌نمای قدیمی ‫بابام مسیر رو پیدا کنم
‫و برم هرجا که باد منو برد.
‫بریم زنگبار، ‫زنگبار-بَربرها رو ببینیم!
‫ای بابا، باز اینا جوگیر شدن.
‫به سمت جنوب غربی، ‫کشتی‌های غول‌پیکر دزدان دریایی!
‫به سمت جنوب شرقی، ‫زنان کوسه‌ای چند دستِ زنگباری
‫و کلاه‌گیس‌های منفجرشونده‌ی مرگبارشون!
‫به سمت شمال غربی، ‫کوهی از ظرفای کثیف!
‫آخه این بشر چطوری این کارو می‌کنه؟
‫- بیخیال، شروع کنیم. من می‌شورم. ‫- باشه. منم خشک می‌کنم.
‫منم می‌شکنم.
‫به این دور و بر که نگاه ‫می‌کنم، بغضم می‌گیره
‫- آخ نگو، منم. ‫- آره.
‫حس می‌کنم از دنیا عقب افتادم
‫هی، هی، هی!
‫خب افتادی دیگه.
‫و همش با خودم فکر می‌کنم
‫نکنه سرنوشت من فقط شستن و خشک کردنه
‫و انگار نفرین شدم که تا روزی که بمیرم ‫همین کارو تکرار کنم
‫- اوه، خدا نکنه. ‫- آره.
‫در حالی که می‌تونستم یه کاشف بزرگ باشم
‫معلومه که می‌تونستی.
‫به سرزمین‌های دور سفر کنم
‫چه خبرته!
‫به جای اینکه هر بعد از ظهر
‫دستامو با این ظرف شستن داغون کنم
‫این آینده‌ای که می‌بینم ‫اون چیزی نیست که آرزوشو دارم
‫باید یه چیز بهتری هم وجود داشته باشه
‫یه چیز بهتر
‫باید یه چیز بهتری از این ‫برای من وجود داشته باشه
‫آها، حالا داری یه حرف حسابی می‌زنی!
‫اگه یه جای عجیب و غریب ‫و خفنه، بزن بریم پیداش کنیم
‫(خنده)
‫هرچی دیوونه‌بازی‌تر، بهتر، من که اینو میگم
‫آره، این یکی رو راست میگه. ‫(می‌خندد)
‫راستشو بخوای من یکی که اصلاً بدم نمیاد
‫از چی بدت نمیاد؟
‫اگه یه جایی پیدا کنیم ‫که روزی ده وعده غذای توپ داشته باشه
‫(هر دو می‌خندند)
‫بذار خطر اسممو فریاد بزنه
‫اگه فریاد بزنه من جیم می‌شم
‫شجاعتم رو به محک می‌ذارم
‫منم هواتو دارم
‫اون هواتو داره
‫باید یه چیز بهتری ‫از این وجود داشته باشه
‫- چیزی بیشتر از این ‫- می‌دونم که کلی چیز اون بیرون هست
‫- که باید دید ‫- که باید دید
‫و می‌دونم این زندگی‌ای که دارم
‫نمی‌تونه تقدیر من باشه
‫باید یه چیز بهتری وجود داشته باشه
‫یه چیز بهتر
‫باید یه چیز بهتری از این ‫برای من وجود داشته باشه
‫- برای منم! ‫- هوی! پس من چی؟
‫یه چیز بهتری از این ‫برای تو و...
‫...من!
‫بس کنین این قِر و فر رو!
‫عرق! ‫عرق می‌خوام، بچه‌ها!
‫خماری داره دیوونه‌م می‌کنه! بهم عرق بدین!
‫- (فریاد) ‫- اونقدر عرق که بیفتم رو آب!
‫باشه! باشه! فقط یه جرعه.
‫دیگه یه قطره هم بهش عرق ندین!
‫آخه این لامصب چطوری همه جا هست؟
‫- (صدای تلق تولوق) ‫- هیس! هیس!
‫(صدای در زدن)
‫(می‌خندد) بیلی بونز!
‫منم، پو نابینا.
‫می‌دونم این تویی، بیلی.
‫اوه! آخ!
‫ای بزدلِ آب‌زیرِکاه!
‫انگار یه جور دیو نابیناست.
‫فکر کنم ترجیح میدن بگی ‫«دیوِ دچار چالش بینایی».
‫آخ! ‫صدا رو شنیدم! یکی اینجاست!
‫اوه! اوه، نخیرم.
‫این وره!
‫(غرش) هوم، این طرف.
‫(می‌خندد)
‫- (صدای شیپور) ‫- (خنده)
‫بیلی بونز! آه، من اون قیافه‌ی ‫نکبتت رو هر جهنمی باشه می‌شناسم.
‫- (صدای شیپور) ‫- ببخشید آقا، ولی میخانه بسته.
‫- اوه-هو! ‫- (ناله) آخ!
‫آها! یه دختر کوچولوی خوشگله، هوم؟
‫بله. ‫منو ببر پیش بیلی بونز، عروسک.
‫(با لکنت) ‫اشتباه اومدین.
‫اینجا کسی به اسم بیلی بونز نیست، ‫منم دختر نیستم.
‫اوه، شاید چشمام درست نبینه، ولی کور ‫که نیستم، قشنگ می‌فهمم داری دروغ میگی.
‫هان؟
‫(جیغ)
‫شب بخیر، بیل.
‫می‌دونم خودتی.
‫آره. ‫خیال کردی می‌تونی از زیرش در بری، نه؟
‫که همه چیز رو برای خودت برداری
‫و رفیقای قدیمیت رو با جیب خالی ول کنی.
‫(آه می‌کشد) ما از این کارت راضی نیستیم، ‫بیل. اصلاً راضی نیستیم.
‫ما می‌خوایم که این... مال تو باشه!
‫(خنده)
‫اوه! آخ! اوه-هو-هو!
‫هو-هو-هو-هو! هو-هو-هو-هو!
‫اوه! اوه! اوه-هو-هو-هو-هو!
‫(صاف کردن گلو)
‫(جیغ گربه)
‫جلو پاتو نگاه کن، ‫گربه‌ی احمق!
‫خالِ سیاه! (در افسانه‌های دزدان ‫دریایی، این نشانه حکم مرگ است)
‫(جیغ)
‫ولی من نمی‌فهمم. ‫خال سیاه دیگه چیه؟
‫خال سیاه حکم مرگِ ‫یه دزد دریاییه!
‫- وای! ‫- چه خفن.
‫امشب میان سراغم که نفله‌م کنن!
‫- باید کمکش کنیم. ‫- آره، بیا یه چیزایی براش جمع کنیم.
‫اون الدنگ‌ها دنبال ‫صندوقچه‌ی دریایی منن!
‫زیرشلواری.
‫ولی من حالشونو می‌گیرم! یه کلکی سوار می‌کنم ‫و دوباره می‌پیچونمشون! ‫(اصطلاح عامیانه دریانوردی)
‫میشه همینو یه بار دیگه به زبون آدمیزاد ‫بهمون بگی آقای بونز؟
‫اون مال منه! ‫خودم تنهایی میرم سروقت اون گنج!
‫و هیچ توله‌سگ یه پایی...
‫(صدای خفگی)
‫کاپیتان بونز!
‫یارو مُرد؟ مگه این فیلم ‫واسه بچه‌ها نبود؟!
‫- اوه. ‫- اوه.
‫جیمی. جیم. جیمی، جیم، جیم، جیم، جیم.
‫تو همیشه هوای بیلی بونز پیر رو ‫داشتی.
‫ولی من جیمی، جیم، جیمی، ‫جیم، جیم، جیم، جیم نیستم که.
‫اون جیمی، جیم، جیمی، جیم، ‫جیم، جیم، جیمه.
‫- جیم! ‫- بله، ناخدا.
‫جیم، جیمی، جیمی، جیم، جیم، جیم، جیم.
‫- بله، ناخدا. چی شده؟ ‫- نقشه رو بردار!
‫- کدوم نقشه؟ ‫- نقشه‌ی گنج فلینت پیر!
‫مگه نمی‌فهمی این همه مدت ‫چی داشتم بهت می‌گفتم؟
‫من افسر اول فلینت بودم! ‫همه‌مون بودیم! من، پو نابینا!
‫آخ، رفیقای خودم... ‫مطمئنم منو تیکه پاره می‌کنن!
‫و هرکس دیگه‌ای که ‫چنگش به اون نقشه برسه رو هم همینطور!
‫(با لکنت) ‫و تیکه پاره شدن درد داره، نه؟
‫- اوه، آره! وحشتناک! ‫- (ناله)
‫پس بجنب! برو سراغ صندوقچه‌ی دریاییم! ‫نقشه رو بردار!
‫- اوه! ‫- آره! آره!
‫- (زور زدن) اوه! ‫- اونجاست. همونجاست.
‫اوه، فکر کنم... اوه، نه.
‫- هی، بچه‌ها، نگاه کنین! ‫- ریزو!
‫(می‌خندد)
‫- اوه، بیا! این چی؟ ‫- بذار ببینم.
‫- (زور زدن) ‫- اوه.
‫- (زور زدن) اوپس. ‫- (زور زدن)
‫- هی، ریزو، نگاه کن. ‫- (نفس نفس زدن) اوه.
‫- خودشه... نقشه‌ی گنج. ‫- پولدار می‌شیم.
‫جنازه می‌شیم.
‫- حواستون باشه، بچه‌ها! ‫- (هر دو جیغ می‌زنند)
‫حواستون باشه!
‫- چی؟ مرد یه پا؟ ‫- آره! ‫ولی یادت باشه،
‫هیچوقت با قیچی ‫یا هر چیز نوک‌تیز دیگه‌ای ندو.
‫همه چی خوشه تا وقتی که چشم یکی درنیاد...
‫(ناله و مرگ)
‫ناخدا؟
‫(قورت دادن آب دهان)
‫ما تو یه اتاق با یه جنازه ‫تنهاییم!
‫- (هر دو جیغ می‌زنند) ‫- (جیغ)
‫جیم! ‫آه!
‫(جیغ‌ها ادامه دارد)
‫- (صدای شکستن شیشه) ‫- (جیغ‌ها ادامه دارد)
‫- (همه غرش می‌کنند) ‫- (ناله)
‫اوه، بیلی بونز! ‫شیرینی یا شیطونی! ‫(رسم هالووین)
‫(خنده)
‫(همه جیغ می‌زنند)
‫خودتو قایم نکن، بیلی! ‫می‌دونیم دنبال چی هستیم!
‫(جیغ‌ها ادامه دارد)
‫- (غرش) ‫- (دزدان دریایی فریاد می‌زنند)
‫کدوم گوری هستی، بیلی بونز؟ ‫کجایی، بیلی؟
‫(فریادها ادامه دارد)
‫(مشت به در) ‫خانم بلوِریج!
‫قایم شدن بی‌فایده‌ست!
‫(غرش)
‫خواهش می‌کنم! خواهش می‌کنم!
‫یعنی یه زن نباید ‫دو دقیقه خواب راحت داشته باشه؟
‫- (صدای شکستن شیشه) ‫- اوه! جیم، داری چه غلطی می‌کنی؟
‫آها! آها! آه؟ اوه!
‫بفرما!
‫(می‌خندد)
‫(صدای زنگوله)
‫- خب، خب. تفنگه پیدا شد. خب. ‫- اوه، حالا باید پرش کنیم.
‫- (زور زدن) اوپس. ‫- (زور زدن)
‫(عطسه)
‫خب، خانم بلوِریج ‫گلوله‌ها رو کدوم گوری می‌ذاره؟
‫- (همه غرش می‌کنند) ‫- بیلی مرده،
‫و اون نقشه‌ی کوفتی هم دستش نیست!
‫(غرش)
‫- حتماً دست اون بچه‌های سوسوله. ‫- آره!
‫- بگیرینشون! ‫- آره!
‫- گانزو! گانزو! ‫- چی؟ چی؟
‫گلوله‌ها رو پیدا کردم. ‫ببین؟ ‫اینجان. اینا...
‫- اوپس. ‫- (همه غرش می‌کنند)
‫درو باز کنین! ‫ما نقشه رو می‌خوایم، ‫و هرکی سر راهمون باشه از وسط نصفش می‌کنیم!
‫-
‫سریع، گانزو! از پله‌های پشتی!
‫(دزدان دریایی فریاد می‌زنند)
‫بدو.
‫بدو! بدو!
‫- (صدای شلیک) ‫- اوه!
‫(همه غرش و خنده می‌کنند)
‫(غرش)
‫از مهمونخونه‌ی من گمشین بیرون، ‫ای بدبختای خالکوبی شده!
‫(همه فریاد و ناله می‌کنند)
‫مگه یه زن نمی‌تونه ‫یه شب راحت تنها بخوابه؟
‫- بیا اینجا ببینم، تو! ‫- (جیغ و ویغ)
‫این تفنگ آشغاله!
‫- تو همه‌ی گلوله‌ها رو به باد دادی! ‫- خب، تو هم داری باروتو حروم می‌کنی.
‫- (هر دو جیغ می‌زنند) ‫- نقشه!
‫بگین کجاست وگرنه کارتون تمومه!
‫- (هر دو جیغ می‌زنند) ‫- بگیرینشون!
‫- (جیغ‌ها ادامه دارد) ‫- بدو! بدو، بدو، بدو!
‫(جیغ)
‫بجنبین! بجنبین!
‫(همه جیغ می‌زنند)
‫(جیغ‌ها ادامه دارد)
‫نه! برو کنار! گمشو کنار!
‫(جیغ‌ها ادامه دارد)
‫وایسا!
‫اوه، چه بد.
‫(جیغ)
‫آخ!
‫- (انفجار) - آخ! جرونیمو! (اسم سرخپوست ‫معروف که هنگام پرش فریاد زده می‌شد)
‫- (ناله) ‫- بچه‌ها!
‫- اوه! اوه! اوه! اوه! ‫- وای! عجب فراری!
‫- صاف از وسط دیوار آجری! ‫- بدنم خیلی درد می‌کنه.
‫- زود باشین! ‫- (انفجار)
‫- فکر کنم بوی کباب شدن میاد، نه؟ ‫- (دزدان دریایی فریاد می‌زنند)
‫حالا چه خاکی به سرمون بریزیم؟ ‫چه خاکی به سرمون بریزیم؟
‫- خونه که دیگه نمی‌تونیم برگردیم، پس... ‫- (فریادها ادامه دارد)
‫- اوه. ‫- اوه، نه! حرفشم نزن!
‫به هیچ وجه! منو با خودتون توی این ‫گنج‌یابی مسخره نمی‌کشونین!
‫- من همینجا می‌مونم! ‫- اوه، فکر خوبیه، ریزو.
‫اینطوری می‌تونی از نزدیک ببینی دزدای دریایی ‫وحشی و نیم‌سوخته چه شکلی‌ان.
‫معطل چی هستیم؟
‫- اون نقشه رو بده من. بزن بریم. ‫- (خنده)
‫یه لحظه. ‫پس خانم بلوِریج چی می‌شه؟
‫(خانم بلوِریج غرش می‌کند)
‫(ناله)
‫- فکر منو نکنین، بچه‌ها! فقط در رین! ‫- (ناله)
‫آخه چطوری این کارو می‌کنه؟
‫- (جیغ) ‫- حالا کی باید این همه کثافت رو تمیز کنه؟
‫دو تا یه پنی، آقا؟
‫- من سیب‌زمینی تنوری نمی‌خوام. ‫- سیب‌زمینی داغ! تنوری! عالی!
‫- با کره‌ی تازه! ‫- (خمیازه)
‫- اوه، بذار ببینم. ‫- اوه، عجب شبی بود.
‫اونجاست!
‫هان؟ اوه!
‫«ترلاونی و پسر، ‫استادان کشتی‌سازی.»
‫(نفس نفس زدن)
‫هی، هی! یه لحظه دندون رو جیگر بذارین!
‫یعنی شماها واقعاً فکر کردین یه شاسکولی ‫پیدا می‌شه همین‌جوری بهمون کشتی بده
‫فقط چون نقشه‌ی کاپیتان بونز رو ‫براش هوا کنیم؟
‫- امتحان کردنش که ضرر نداره، ریزو. ‫- (در باز می‌شود)
‫نمی‌دونم والا.
‫امری بود؟
‫بله. ممنون. ما می‌خواستیم با ‫اسکوایر ترلاونی، کشتی‌ساز، صحبت کنیم.
‫- ما یه کشتی لازم داریم. ‫- آه، متأسفم.
‫اسکوایر برای فصل شکار کبک ‫به «لانگ ندری» تشریف بردن.
‫در جشن «سنت لولو» مراجعت می‌کنن.
‫- ممنون. ‫- خب، کار ما هم تمومه.
‫البته، پسرِ پولدار
‫و نصفه‌عقلش، اسکوایرِ جوان ‫ترلاونی، اینجاست.
‫- (می‌خندد) ‫- پس با ایشون صحبت می‌کنیم.
‫(ریزو و گانزو می‌خندند)
‫خب، آقایون،
‫این قطعاً یه نقشه‌ی گنج ‫صددرصد اصل و اورجیناله.
‫- اوه! ‫- واقعاً!
‫اوه، بله. آقای بیمبو اینو بهم گفت. (بیمبو ‫در انگلیسی به معنای آدم احمق و خوش‌ظاهر است)
‫اوه، آقای بیمبو تو انگشت من زندگی می‌کنه.
‫خیلی باهوشه. تا کره ماه هم رفته.
‫خواهش می‌کنم. دو بار.
‫- بوی یه آدم شیرین‌عقل به مشامم می‌رسه. ‫- اوم-هوم.
‫- (انفجار) ‫- (جیغ)
‫- (جیغ جیغ) اوه! ‫- (خنده)
‫(سرفه) آفرین، بیکر. (Beaker نام ‫شخصیت و به معنی لیوان آزمایشگاهی است)
‫- (جیغ جیغ) ‫- (فوت کردن)
‫حالا دیگه مطمئن شدیم که اون مقدار باروت ‫قطعاً خیلی زیاد بود.
‫- (جیغ جیغ) ‫- (خنده)
‫بیکر، دست از این مسخره‌بازی بردار.
‫مهمون داریم.
‫(ناله)
‫اوه، سلام، رفقا. همه، ایشون ‫دکتر لیوزی و دستیارشون، بیکر هستن.
‫اونا برای بابام کارای ‫تحقیق و توسعه رو انجام میدن.
‫سلام.
‫راستش رو بخواین، اسکوایر، ما امیدوار بودیم ‫پدرتون رو ببینیم.
‫- ما برای یه سفر دریایی به یه کشتی نیاز داریم. ‫- دریا؟ دریا.
‫- دریا؟ ‫- آره دیگه، اقیانوس.
‫ا... اون چیز گنده، آبیه، خیسه؟
‫اوه!
‫(با لکنت) ‫اون چیز گنده، آبیه، خیسه! بله!
‫هی، من فهمیدم قضیه چیه.
‫شما رفقا می‌خواین با کشتی ‫برین به این جزیره، درسته؟
‫- تا این گنج رو از زیر زمین دربیارین. ‫- بله، ولی نباید کسی بو ببره.
‫- یه سری دزد دریایی دنبال این نقشه هستن. ‫- و می‌خوان به خاطرش دخل ما رو بیارن.
‫خیلی باحال نیست؟
‫دزد دریایی، هوم؟ ‫خب، پس حرفی توش نیست.
‫ما از یکی از کشتی‌های ‫بابام استفاده می‌کنیم،
‫و من شخصاً تمام خرج و مخارج سفر ‫برای پیدا کردن گنج رو می‌دم.
‫شما این کارو می‌کنین! واقعاً؟
‫حتماً. پس پسرای پولدار ‫و نصفه‌عقل به چه دردی می‌خورن دیگه؟
‫خب، اینم از اسکله. ‫جیم، کشتی ما کو؟
‫ما رو اسکله‌ایم؟ ‫پس بگو چرا دریازده شدم.
‫- آهای! ‫- آه، صبح بخیر، اسکوایر.
‫خوش اومدین. خوش اومدین. آهان، خودشه.
‫هیسپانیولا. ‫(نام کشتی که در داستان اصلی هم همین است)
‫(همه با شگفتی آه می‌کشند)
‫وای! جونمی جون!
‫بزن بریم!
‫آره، بزن بریم.
‫- گفتی «بریم با کشتی یه دوری بزنیم». ‫- هان؟
‫- گفتی «بریم دنیا رو ببینیم». ‫- هان؟
‫حالا اینجا به نوک این کشتی قراضه چسبیدیم. ‫(اشاره به اینکه مجسمه جلوی کشتی هستند)
‫خب، از هیچی که بهتره. ‫می‌تونستیم بین تماشاچیا گیر کنیم.
‫(هر دو می‌خندند)
‫خب، آقای بیمبو،
‫آذوقه‌ی کشتی ردیفه، ‫خدمه هم سر جاشونن،
‫و ناخدا هم باید تا یه ساعت دیگه ‫پیداش بشه.
‫خیلی فرز و زرنگیا.
‫اه.
‫- نگاه کن، اون جیمه. ‫- آره، آره، خودشه.
‫(زور زدن) اوه! اوه، نگاه کن!
‫این همون فرمون کشتیه.
‫- به این میگن سکان. ‫- آهان.
‫هی، چه حسی داره، ‫ناخدا هاوکینز؟
‫حس می‌کنم... حس می‌کنم ‫واقعاً داره اتفاق می‌افته.
‫حس می‌کنم بالاخره ‫یه ماجراجویی واقعی شروع شده!
‫آره. من که دارم از گشنگی ‫می‌میرم. آشپزخونه کدوم طرفه؟
‫(ناله)
‫هِی هو و بالا می‌رود
‫عجب بوی خوبی میاد.
‫هِی هو و بالا می‌رود
‫باحاله.
‫هِی هو و بالا می‌رود
‫صبحِ کله‌ی سحر
‫بندازینش تو قایق نجات تا مستیش بپره
‫- صبحِ کله‌ی سحر ‫- (صاف کردن گلو)
‫- اینجا چه خبره؟ ‫مسافر قاچاقی! ‫- (همه نفس‌شان را حبس می‌کنند)
‫قانون ما تو این کشتی اینه که مسافرای قاچاقی ‫رو سیخ می‌کشیم و کباب می‌کنیم.
‫- (ناله) ‫- (غرش)
‫- (خنده) ‫- (خنده)
‫صبر کن, فهمیدم. ‫شماها باید پادوهای جدید باشین.
‫- آره. ‫- گشنه‌تونه، بچه‌ها؟
‫ها! خب، تو آشپزخونه‌ی من، در همیشه ‫به روی شما بازه!
‫آخ جون! دمت گرم!
‫(خنده)
‫ایول!
‫(خنده)
‫آره!
‫(صداهای غذا خوردن)
‫خب، این یکی که خوب می‌خوره. ‫تو چی، نمکی؟
‫- هان؟ ‫- بیا.
‫هی. مرسی.
‫اسم من گانزوئه، ‫و اون دوستمون که توی مرغ شماست، ریزوئه.
‫- (صداهای غذا خوردن ادامه دارد) ‫- هی!
‫- و شما هم باید استاد هاوکینز باشین. ‫- بله، آقا.
‫اوه، لازم نیست به یه آشپز ‫ساده‌ و بی‌مقدار «آقا» بگی.
‫لانگ جان سیلور، ‫کوچیک شماست. ‫(Long John به معنی جان دراز است)
‫خب، ما فقط پادو هستیم، آقای سیلور.
‫رفقا لانگ جان صدام می‌کنن.
‫و اینو از من داشته باش، پسرجون،
‫یه رفیق که بتونی بهش تکیه کنی ‫به اندازه‌ی وزنش طلا می‌ارزه.
‫توی این بندرها پر از نامردای ‫دل‌سیاهه.
‫منظورتون... دزدای دریاییه؟
‫- هیس! ‫- دزد دریایی! اوه-هو-هو! چه حرفا!
‫دزد دریایی؟ عجب خیال‌پردازی. ‫یه تیکه بیسکویت بده من.
‫اجازه بدین حیوان خانگیم، ‫خرچنگ پالی رو خدمتتون معرفی کنم.
‫سکه‌ی هشت رئالی! سکه‌ی هشت رئالی!
‫(قار قار، سوت)
‫از وقتی یه بند انگشت بود بزرگش کردم.
‫بهترین سخت‌پوستی که ‫یه مرد می‌تونه آرزوشو داشته باشه.
‫(می‌خندد)
‫ولی من فکر می‌کردم ملوان‌ها ‫حیوون خونگی‌شون طوطی سخنگوئه.
‫طوطی سخنگو؟
‫هه! عجب قوه‌ی تخیلی. اول ‫دزد دریایی، حالا طوطی سخنگو؟
‫تهش می‌خوای چی بگی؟ یه موش سخنگو که ‫آواز می‌خونه و یه شهربازی به نام خودشه؟
‫هو-هو!
‫دیگه بسه پالی. برو! دور شو!
‫(صدای شکستن، قار قار پالی)
‫خب، رفقای جون‌جونی، می‌خوام یه تور ‫دور این کشتی توپ بهتون بدم.
‫(ناله) اگه شما قراره آشپز ‫این کشتی باشین، آقای سیلور،
‫من قطعاً به یه شلوار ‫دو سایز بزرگتر احتیاج پیدا می‌کنم.
‫(خنده)
‫(هر دو نفس‌شان را حبس می‌کنند)
‫چیشده، بچه‌ها؟
‫اوه، اون؟
‫اون پای چوبی رو موقع جنگ با راهزن‌ها تو سواحل ‫ماداگاسکار، زیر پرچم دریاسالار هاک از دست دادم.
‫خیلی از مردا تو راه خدمت به اعلی‌حضرت ‫یه پا و چیزای بدتر از اون رو از دست دادن.
‫اصلاً ببین یه آدم‌خوار چی ازم گرفت
‫در ازای اینکه بذاره زنده بمونم.
‫(خنده)
‫(هر دو می‌خندند)
‫اوه، شماها آخرشین بچه‌ها. ‫واقعاً که آخرشین.
‫همه‌تون مثل برق، تیز و زرنگین.
‫- (صدای زنگ) ‫- همه رو عرشه!
‫یالا دیگه، بچه‌ها.
‫تکون بخورین. بجنبین دیگه. ‫ناخدا الاناست که پیداش بشه.
‫(همهمه و فریاد خدمه)
‫زود باشین!
‫- اوه. ‫- اون کیه؟
‫اوه، اون آقای اَروئه، ‫افسر اول، یه آدم کاردرست و عالی.
‫- (صدای fanfare ترومپت) ‫- (نفس نفس زدن)
‫ناخدا تشریف فرما می‌شوند.
‫- (بوق زدن) ‫- (شیهه)
‫کنار برین! ‫راه باز کنین! ‫برای ورود ناخدا آماده شین!
‫هرکی تنبلی کنه گرفتار خشم ایشون می‌شه!
‫خشم؟ ‫مگه این ناخدا بدخلقه؟
‫بدخلقه؟ ‫اون مرد یه آتشفشان خروشانه
‫که شیاطین درونی عذابش میدن، شیاطینی که ‫آدمای فانی مثل ما عمراً درکش کنن.
‫جن‌زده‌ست؟ چه باحال!
‫(قدقد کردن)
‫(شیهه می‌کشد)
‫(مردم شهر فریاد می‌زنند)
‫(جیغ) روانی!
‫- (مردم فریاد و جیغ می‌زنند) ‫- (بوق زدن)
‫(زور زدن)
‫اوه.
‫سلام عرض شد.
‫- چی... اون... ‫- این همون آتشفشان خروشانه؟
‫- اینکه یه قورباغه‌ست! ‫- شاید از اوناس که یهو قور-قور قاطی می‌کنه.
‫قور-قور قاطی!
‫- (خنده) ‫- (خنده، آه)
‫(سوت زدن)
‫ناخدا آبراهام اسمولت ‫با احترام وارد عرشه می‌شوند.
‫روز بخیر، آقای اَرو.
‫هوم.
‫(صاف کردن گلو)
‫آه، می‌دونستم. از چشماش آتیش می‌باره.
‫- آهای، تو! ‫- من؟
‫تو مسئول گردگیری نرده‌ها بودی.
‫سی ضربه شلاق ‫و بعدش هم راه رفتن روی تخته! ‫(نوعی اعدام در کشتی‌های دزدان دریایی)
‫من همچین چیزی نگفتم، آقای اَرو.
‫داشتم دستور احتمالی شما رو ‫پیش‌بینی می‌کردم، قربان. هومف.
‫اوه. ‫شما باید پادوهای کشتی باشین.
‫- ا... بله, قربان! ‫- کدومتون هاوکینزه؟
‫من هستم، قربان.
‫من پدرت رو می‌شناختم، جیم. ‫مرد شریفی بود.
‫ممنونم، قربان.
‫خب، داره معلوم می‌شه که
‫- این سفر، سفر خوبی از آب درمیاد. ‫- اومم.
‫اوه، بله، قطعاً.
‫(خنده عصبی)
‫ا... یه پا، جیم. خوب بشمر. فقط یکی.
‫یادت نره بیلی بونز چی گفته بود.
‫بی‌خیال گانزو، به نظر که آدم خوبیه.
‫یعنی، لانگ جان فقط یه آشپزه. ‫مگه چقدر می‌تونه خطرناک باشه؟
‫خب، نمی‌دونم، ولی من...
‫یه لحظه صبر کن. ریزو کجاست؟
‫از سفرتون لذت ببرید، آقا. ‫نفر بعدی!
‫خیله خب، دوستان، چک‌هاتون رو به نام «شرکت ‫توریستی موش با مسئولیت محدود» صادر کنین.
‫یادتون باشه، ما «موش» رو تو «دزد موش ‫دریایی» گذاشتیم! (بازی با کلمات pirate و rat)
‫- (همهمه‌ی توریست‌ها) ‫- اوه.
‫بله، ممنون، آقای طاعون‌زاده. بعدی!
‫- ریزو، داری چیکار می‌کنی؟ ‫- چی؟ اوه، اینو میگی.
‫خب، گفتم اگه نقشه‌ی گنج کشک بود،
‫حداقل این سفر از نظر مالی ‫ضرر خالص نباشه.
‫آه، به نظر می‌رسه باد داره جون می‌گیره.
‫جزر و مد هم به نفع ماست. ‫آقای اَرو، این سفر رسماً آغاز شد.
‫این سفر آغاز شد! ‫تخته‌ی ورودی رو بکشین بالا!
‫- حله، بچه‌ها! ‫- طناب جلویی رو آزاد کنین!
‫طناب عقبی رو آزاد کنین. سکان محکم به راست.
‫هرکی تنبلی کنه ‫درجا تیربارون می‌شه.
‫- من همچین حرفی نزدم. ‫- فقط داشتم منظورتون رو خلاصه می‌کردم.
‫- ا... آقای اَرو، فقط بادبان‌ها رو آماده کنین. ‫- بادبان‌ها رو آماده کنین!
‫هی، دوربین من کجاست؟
‫- دلمون براتون تنگ می‌شه! ‫- ما کارت پستال می‌فرستیم!
‫- خداحافظ! ‫- خداحافظ!
‫وقتی مسیر معلومه ‫لنگر رفته بالا
‫خون ملوان تو رگ‌هاش ‫می‌جوشه حالا
‫با قلب‌های رها ‫و پرچم‌های افراشته
‫راه افتادیم و داریم میریم ‫دنیا رو بگردیم
‫راه افتادیم و داریم میریم دنیا رو بگردیم
‫هِی هو، ما می‌ریم
‫هرجا که باد ببره
‫ما مردهای مردی هستیم
‫که دل به دریای آبی زدیم
‫حواستون جمع باشه، آقای سیلور. فقط چون ‫داریم آواز می‌خونیم شلخته‌بازی درنیارین.
‫(می‌خندد) به روی چشم، قربان!
‫خطر رو عرشه راه میره ‫ما می‌گیم به درک
‫ما به ریشِ خطراتی که سر راهمونه می‌خندیم
‫هر طوفانی که رد می‌کنیم خودش یه پاداشه
‫و آدما با افتادن تو آب می‌میرن
‫(موج می‌کوبد)
‫آدما با افتادن تو آب می‌میرن
‫هِی هو، ما می‌ریم
‫هرجا که باد ببره
‫بادبان رو بکش و بخون
‫برای ماجراجویی روی ‫اون چیز بزرگِ آبیِ خیس سفر می‌کنیم
‫کیف می‌کنم اشکشونو ببینم، ‫وقتی راه می‌رن رو تخته
‫من یکی ترجیح می‌دم یه گلو ببرم
‫من عاشق اینم که از بالا دارشون بزنم ‫و ببینم چطور پاهاشون
‫الکی تو هوا راه می‌ره، ‫و صورتشون بنفش می‌شه
‫شوخی کردم بابا. (می‌خندد)
‫زندگی رو کشتی عشقه
‫سرزمین‌های دوری هست ‫با شن‌های سوزان
‫که از اون سوی اقیانوس‌ها صدامون می‌زنن
‫هر روز کلی بازی و سرگرمی داریم
‫و تو بوفه‌ی نیمه‌شب هم نوشیدنی سرو می‌شه
‫تو بوفه‌ی نیمه‌شب هم نوشیدنی سرو می‌شه
‫هِی هو، ما می‌ریم
‫هرجا که باد ببره
‫کاش با قطار اومده بودیم
‫برای ماجراجویی در ‫دریای خروشان سفر می‌کنیم
‫نسیم شور دریا زمزمه می‌کنه
‫کی می‌دونه چی در پیشه
‫من فقط می‌دونم که زاده شدم تا راهی رو برم
‫که پدرم رفته بود
‫ستاره‌ها قطب‌نمای ما می‌شن
‫هرجا که سرگردان باشیم
‫و هم‌سفرهامون همیشه
‫مثل خانواده‌مون می‌مونن
‫و با اینکه ممکنه تو ‫بندرهای مختلف پهلو بگیریم
‫دریا همیشه خونه‌ی ماست
‫خیلی خب، آقای بیمبو. ‫نمی‌دونستم صدات اینقدر خوبه.
‫خواهش می‌کنم.
‫ما دنبال رویاهامون می‌ریم ‫و رو پای خودمون وایمیسیم
‫فراتر از افق، به سوی ناشناخته‌ها
‫هِی هو، ما می‌ریم
‫هرجا که باد ببره
‫جسور و شجاع و رها
‫برای ماجراجویی سفر می‌کنیم
‫خیلی حال به هم زنه!
‫برای ماجراجویی سفر می‌کنیم
‫خیلی هیجان‌انگیزه!
‫برای ماجراجویی سفر می‌کنیم
‫همه‌مون داریم جشن می‌گیریم!
‫روی دریای آبی عمیق
‫- هو-هو-هو! ‫- آهای!
‫(سوت زدن)
‫حضور و غیاب!
‫لانگ جان سیلور؟
‫- بله قربان! ‫- شورت استک استیونز؟ (استیونزِ قد کوتاه)
‫- حاضر! ‫- جکِ یه چشم؟
‫- حاضر. ‫- چشم لوبیا سیاهی.
‫- آره. ‫- پایکِ چشم چپ.
‫حاضر.
‫- پالی خرچنگه. ‫- (قار قار، سوت)
‫- مانتی دیوونه. ‫- حاضر.
‫- سوییتامز (شیرین عسل). ‫- حاضر.
‫(قورت دادن آب دهان)
‫- تام پیر. ‫- بله بله.
‫- تامِ خیلی پیر. ‫- حاضر.
‫- تامِ مرده؟ ‫- بله بله.
‫- (لرزیدن) ‫- باحاله.
‫- مورگانِ گیج؟ ‫- هان؟
‫بیلِ بی‌کله.
‫اوبرایانِ گنده-بدترکیب-حشره-صورت-بچه‌خور؟
‫- (صدای بم) حاضر. ‫- (نفس نفس زدن)
‫(صاف کردن گلو)
‫انجل ماری (ماریِ فرشته).
‫بله بله.
‫هوم. هوم.
‫هوم. آه. ا... ا...
‫آقایون، می‌تونم شما رو تو کابینم ببینم؟
‫- (نفس نفس زدن) اوم-هوم. اوه. ‫- فوراً؟
‫کی این خدمه رو استخدام کرده؟ ‫این بدون شک کثیف‌ترین گروه
‫آدمکش، شرور و رذلیه ‫که من تو عمرم دیدم!
‫خب کی استخدامشون کرده؟ ‫(نفس نفس زدن)
‫انگشت شما خدمه رو استخدام کرده؟
‫نه، چه حرف مسخره‌ای. اون آقایی که تو انگشت من ‫زندگی می‌کنه خدمه رو استخدام کرده، آقای بیمبو.
‫چی؟ آخ!
‫آره، اونم به شدت به توصیه‌های آشپز ‫فوق‌العاده‌مون، لانگ جان سیلور، تکیه کرده.
‫(ناله) یه آشپز؟
‫و یه یارویی که تو انگشت ‫یه خرس زندگی می‌کنه؟
‫دقیقاً!
‫(هر دو آه می‌کشند)
‫هوم. ‫دارم نگران این سفر می‌شم.
‫اوم-هوم.
‫ا... جیم، می‌دونم بیلی بونز ‫نقشه‌ی گنج رو به تو داد،
‫ولی امیدوارم اونو برای نگهداری ‫بدی به من.
‫من حواسم بهش هست، قربان.
‫(صدای در زدن)
‫اجازه هست، آقایون؟
‫یه چیز کوچیک براتون آوردم که صفا کنین.
‫این بهترین برندی خودمه،
‫که توسط راهبان ‫صومعه‌ی باکفست درست شده،
‫محصول سال ۱۷۳۷،
‫تا به سلامتی یه سفر پربار بزنیم.
‫- اوه، چه عالی. ‫- متأسفم، آقای سیلور، ولی من اجازه
‫نوشیدن الکل رو تو این سفر نمی‌دم.
‫- خب، قانون قانونه دیگه. ‫- اوه، ولی قربان،
‫این یه رسمه که افسرها به سلامتی ‫موفقیت یه سفر بنوشن.
‫آه، کاملاً درسته.
‫نه. ما باید برای این خدمه‌ی ‫مشکوک الگو باشیم.
‫هیچ نوع نوشیدنی الکلی ‫مصرف نخواهد شد.
‫اوه.
‫اوه، قربان، ولی من خودم ‫این خدمه رو تضمین می‌کنم.
‫شما با این آدما می‌تونین تا خود بهشت
‫- و برگردین. ‫- آهان.
‫خب، متأسفانه من با شما مخالفم.
‫- اوه. ‫- (جیغ)
‫می‌شه اینقدر با این عرق ور نری؟
‫داره رنگ زمین بازی ‫عرشه رو می‌پرونه.
‫- ببخشید. ‫- یالا، دخترا.
‫خوب جوابشو دادی.
‫و ختم کلام. ‫این بحث تموم شده‌ست.
‫متوجه‌ام، قربان.
‫من به وظیفه‌م عمل می‌کنم و مطمئن می‌شم
‫که تا آخرین قطره‌ی الکل ‫به دریا ریخته بشه.
‫یالا، جیم. مزاحم ناخدا نشو.
‫ا... اگه می‌خوای می‌تونی بری، جیم.
‫- یالا. ‫- آره.
‫(نفس نفس زدن) اوه، خب.
‫انگار آدمیزادا ‫می‌خوان با هم بگردن،
‫و نمی‌خوان وقتشونو ‫با یه موش و یه...
‫- ا... ا... موجود نامشخص تلف کنن. هه. ‫- آره. هه.
‫(موسیقی نواختن)
‫- بگو سیب! ‫- سیب!
‫اوه، عالیه. هه.
‫زوج خوشگلی هستن.
‫(می‌خندد)
‫(خنده)
‫نکن!
‫هیچوقت همچین حسی نداشتم.
‫- دنیز، چیزی که می‌خوام بگم اینه که... ‫- بله؟
‫- چیزی که می‌خوام بگم اینه که... ‫- بله؟
‫- منظورم اینه که، من... ‫- بله؟
‫(بوسیدن)
‫متأسفم که هدیه‌ت کارساز نبود.
‫اوه، جیم، اسمولت طبق قانون و قاعده ‫کشتی‌رانی می‌کنه.
‫ناخدا بودن یعنی همین.
‫(نفس عمیق) من، من با ستاره‌ها ‫مسیرم رو پیدا می‌کنم.
‫ستاره‌ها؟
‫شمال، جیم.
‫شمال رو اون بیرون ‫بین اون ستاره‌ها برام پیدا کن.
‫خب، اینکه آسونه.
‫آره، ولی اگه ‫قطب‌نما نداشته باشی چی؟
‫- (خنده) ‫- لانگ جان، لطفاً نندازینش.
‫مال پدرم بوده.
‫تنها چیزیه که ازش دارم. ‫خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم.
‫ببخشید، پسرجون. فقط داشتم شوخی می‌کردم.
‫چند سالت بود که فوت کرد؟
‫هفت سالم.
‫من هشت سالم بود که پدرم تو دریا مُرد.
‫- افسر اول بود. ‫- پدر منم افسر اول بود.
‫واقعاً؟
‫جل‌الخالق. ‫عجب تصادفی.
‫(خنده)
‫خب، جیم،
‫اون ستاره قطبیه، ستاره‌ی شمالی.
‫حتی تو دریای چین هم، اون ستاره یعنی شمال.
‫- شمال. ستاره قطبی. ‫- اوهوم.
‫- پس ما باید به سمت جنوب غربی بریم. ‫- عجب مخی داری پسرجون.
‫یه کلام، مخ.
‫خب، این باعث می‌شه لانگ جانِ پیر ‫کنجکاو بشه.
‫چرا باید به سمت جنوب غربی بریم؟
‫شایعات بین خدمه اینه که، ا...
‫داریم میریم دنبال گنج مدفون
‫و، ا...، یکی رو عرشه
‫یه نقشه داره.
‫البته، به من ربطی نداره، جیم.
‫من فقط آشپز کشتیم.
‫(ناله)
‫اینجور مسائل به ناخدا اسمولت ‫مربوط می‌شه.
‫اون ناخدای این کشتیه، نه من.
‫بیخیال، لانگ جان. ‫شما می‌تونستین ناخدای این کشتی باشین.
‫معلومه که می‌تونستم، پسرجون.
‫شاید یه روزی هم بشم.
‫(می‌خندد)
‫(خنده)
‫- شنا تو مهتاب؟ ‫- باشه.
‫(خنده)
‫(موسیقی متوقف می‌شود)
‫(خنده)
‫(با صدای میس پیگی) اوه، اسمولی،
‫عشق من به تو عمیق‌تر از ‫دریای آبی عمیقه.
‫هوم.
‫(آه می‌کشد)
‫(لانگ جان می‌خندد)
‫برو پی کارت! یالا!
‫(خنده)
‫سلام جیم!
‫- هی، جیمبو! صبح بخیر، لانگ... ‫- سلام لانگ جان. صبح بخیر.
‫اِه.
‫خب، حداقل به یکی از ‫ما داره خوش می‌گذره.
‫آه، ریزو، اونقدرها هم بد نیست. ‫انجل ماری گفت بعداً
‫یه طناب از پشت کشتی میندازه ‫و منو رو کف دریا می‌کشه.
‫(خنده)
‫از این خدمه خوشم نمیاد.
‫حس می‌کنم همش دارن ما رو می‌پان، ‫فقط منتظرن که بپرن رومون.
‫آه، این فقط زاییده‌ی ‫خیال توئه.
‫- (خنده) ‫- (هر دو جیغ می‌زنند)
‫اینم زاییده‌ی خیال منه؟
‫(ناله)
‫حالا، بگین نقشه کجاست
‫وگرنه تیکه تیکه‌تون می‌کنیم!
‫- (ناله) ‫- عمراً. من و دوستم هیچوقت لو نمی‌دیم.
‫هی، هی، شاید بشه ‫یه جورایی با هم کنار بیایم.
‫(با لکنت) یعنی، می‌دونی، ‫اگه...
‫شاید اگه خیلی خوشگل خواهش کنن. ‫(می‌خندد)
‫- به خواب ببینی! ‫- انجامش بده، مانتی! انجامش بده!
‫آره، رو من انجامش بده!
‫(می‌خندد)
‫- (زور زدن) ‫- وای! اوه! اوه!
‫آره! آخ! بیشتر!
‫- اوه، نه، طاقت دیدنشو ندارم. ‫- اینو نگاه!
‫قدم بلندتر شد! چقدر باحاله!
‫شاید حتی بتونم تو NBA آینده‌ای داشته باشم.
‫(خنده)
‫این فایده نداره! ‫داره کیف می‌کنه! بیاین موشه رو شکنجه بدیم!
‫- هان؟ نه! نه، نه، نه، نه! ‫- (خنده) آره!
‫- نه، نه، نه، نه، نه! ‫- اوه، آره. آره. آره.
‫- نه! نه! اوه، نه! ‫- (خنده) آره. آره. آره.
‫اوه، خواهش می‌کنم، ‫نه! من از بسکتبال متنفرم!
‫(آه می‌کشد) من یه دستور پخت عالی ‫برای موش سوخاری دارم.
‫نه!
‫- (دزدان دریایی می‌خندند) ‫- (نفس نفس زدن)
‫اوه.
‫به به! این اصلاً به نظر ‫ایمن نمیاد!
‫(صدای جز و ولز)
‫(فریاد) وای! وای!
‫چی؟ چی؟ چی؟ چی؟
‫اوه، من... دستم سوخت. اوه.
‫- (فوت کردن) اوه، ماچش کن یا یه کاریش بکن! ‫- هوم.
‫(خنده) اوه!
‫(می‌خندد) اوه!
‫پودلی، پودلی، پودلی، پودلی، پودلی. ‫(صدای بی‌معنی برای مسخره‌بازی)
‫آقای اَرو، این سه نفر رو تا آخر ‫سفر تو انبار حبس کنین.
‫- چشم، قربان! ‫- (گریه)
‫نمی‌تونی ما رو زندانی کنی!
‫- ببرینشون به زندان! راه بیفتین! ‫- میشه گریه نکنی؟ ‫صداتو بِبُر!
‫راه بیفتین. ‫اوه، خوبه. این خوبه. آره.
‫هو!
‫استاد هاوکینز، می‌تونم شما رو ‫تو کابینم ببینم، لطفاً؟
‫بله، قربان.
‫- آماده‌ای، آقای گانزو؟ ‫- آماده!
‫- طناب رو ببند، بیکر! ‫- (جیغ جیغ)
‫ما به این می‌گیم درمانِ پرده کرکره‌ای.
‫(می‌خندد)
‫خیله خب. قیچی، قیچی، قیچی.
‫آی! وای، وای، وای، ‫وای، وای، وای، وای!
‫اوه، عالیه! وای! ها! آخ!
‫- وای! ‫- (جیغ جیغ)
‫هو-هو!
‫خیلی باحال بود!
‫(خنده)
‫- هوم؟ ‫- (جیغ جیغ خفه)
‫اوه، حتماً.
‫- (جیغ جیغ) ‫- (خنده)
‫- اون خانم خوکه کیه، قربان؟ ‫- اون رو بی‌خیال شو، جیم. گوش کن.
‫امیدوارم با توجه به اتفاقی ‫که افتاد،
‫حالا دیگه مایل باشی نقشه رو به من بدی.
‫- ترجیح می‌دم ندم، قربان. ‫- (آه می‌کشد)
‫امیدوار بودم کار به اینجا ‫نکشه، جیم، ولی
‫به عنوان ناخدا، بهت دستور می‌دم ‫که نقشه رو به من بدی.
‫- آقای اَرو؟ ‫- بله، بله، ناخدا.
‫- این نقشه‌ی گنج رو قفل کنین. ‫- هوم.
‫اینجا جاش امنه، قربان.
‫(صدای مرغ دریایی)
‫شش هفته از وقتی انگلیس رو ‫ترک کردیم می‌گذره.
‫پنج روزه که یه نسیم هم نوزیده.
‫(ناله)
‫اوه، نه. دیوونگی زده به سرم!
‫جنون کشتی گرفتم!
‫منم گرفتم!
‫جنون کشتی!
‫جنون کشتی گرفتم، داره مغزمو می‌سوزونه
‫جنون کشتی گرفتم، داره دیوونه‌م می‌کنه
‫ما جنون کشتی گرفتیم، ‫داریم با کله‌مون وَر میریم
‫اینقدر تو دریا موندیم که ‫رسماً قاطی کردیم
‫چیکا چیکا بوم چیکا ‫چیکا بوم بوم چیک آریبا!
‫چیکا چیکا بوم بوم ‫چیکا چیکا بوم بوم چیک
‫ما، ما، ما جنون کشتی گرفتیم
‫همون یه ذره عقلمونم از دست دادیم
‫ما جنون کشتی گرفتیم، ‫همه‌مون داریم دیوونه می‌شیم
‫یارتو از گوش بگیر
‫- ببندش به فرمون ‫- ایها!
‫پاتو بذار رو پاش، ‫گوش کن به جیغ و ویغ اون
‫- آخ-هو-هو-هو-هو! ‫- از چپ بچرخ، از راست بچرخ
‫وقتشه یا شنا کنی یا غرق شی
‫یارتو از اون ور پرت کن
‫بندازش تو آب ‫(می‌خندد)
‫ما جنون کشتی گرفتیم.
‫- نه اگه داره، نه اما، نه ولی. ‫- ما قاطی کردیم.
‫- و خل شدیم. ‫- هر دو: و یه کم هم دیوونه.
‫(آواز آلمانی) آخ تو ای ‫ماشین فولکس واگن عزیز
‫(یودل خواندن)
‫(آواز آلمانی) سوسیس و کالباس و شگفت‌انگیز
‫داشتیم می‌رفتیم، می‌رفتیم
‫باد هم همراهمون بود
‫و بعد... خوابید.
‫من جنون کشتی گرفتم. ‫فکر کنم عقلمو از دست دادم.
‫دلم می‌خواد دستم به نویسنده‌ی ‫این فیلمنامه برسه.
‫زیر ماه استوایی شناور بودم
‫و خواب یه مرداب آبی رو می‌دیدم
‫حالا مثل دیوونه‌ها شدم
‫(می‌خندد)
‫جنون کشتی همه‌ی خدمه رو بیچاره کرده
‫این کشتی کوچیک تبدیل شده ‫به یه تیمارستان سیار
‫داشتیم می‌رفتیم، می‌رفتیم، ‫خدا می‌دونه به کجا
‫و حالا با اینکه همه‌مون اینجاییم
‫ولی عقل‌مون اینجا نیست
‫(همه می‌خندند و فریاد می‌زنند)
‫اوه!
‫همه: جنون کشتی! آه!
‫- (صدای وزش باد) ‫- دزد دریایی: نگاه کنین! باد برگشت!
‫- داریم چیکار می‌کنیم؟ ‫- اینجا چه خبره؟
‫- اون چی بود؟ ‫- حس می‌کنم خیلی احمق شدم.
‫- آره، منم همینطور. ‫- امیدوارم کسی ندیده باشه.
‫خجالت‌آوره.
‫- ما رو از اینجا بیارین بیرون! کمک! ‫- ما که نزدیمش!
‫مانتی: یالا، بذارین بیایم بیرون. ‫فقط داشتیم شوخی می‌کردیم.
‫اوه! هی، لانگ جان! ‫هی! ‫ما رو از اینجا در بیار!
‫آره!
‫- هی، پالی. ‫- چی؟
‫اون آهنگی که همین الان پخش شد چی بود؟
‫چی داری میگی؟
‫می‌دونی، ا... «جنون کشتی. آه.»
‫- اون. ‫- دیدی، جان؟
‫باید همین الان ما رو از اینجا در بیاری! ‫مورگانِ گیج داره خل می‌شه!
‫بفرمایید.
‫- نون و آب امروزتون. ‫- ولی من میگو سوخاری سفارش داده بودم.
‫از سرتون هم زیاده، ‫ای سگ‌های پست!
‫(نفس نفس زدن)
‫اوه، جیم.
‫اگه حق به حق باشه، منم باید زندانی می‌شدم
‫که گذاشتم دزدایی مثل اینا ‫سوار این کشتی بشن.
‫تنم یخ می‌زنه.
‫وقتی فکر می‌کنم که نزدیک بود ‫دوستای کوچولوی تو رو بکشن
‫دنبال یه نقشه‌ی گنج مسخره.
‫اگه من به ناخدا اسمولت داده بودم... ‫هیچکدوم از اینا اتفاق نمی‌افتاد...
‫یعنی...
‫چی، پسرجون؟
‫راستش مطمئن نیستم که باید در مورد این ‫موضوع با شما یا کس دیگه‌ای صحبت کنم.
‫یعنی... تو واقعاً ‫یه نقشه‌ی گنج داری؟
‫دیگه نه. آقای اَرو اونو گرفت ‫و تو کابین ناخدا قفلش کرد.
‫باید قول بدین که این یه رازه.
‫اوه، فکرتو درگیر اون نکن. ‫تو فقط به لانگ جانِ پیر گفتی.
‫حالا برو به کارهات برس. ‫یالا.
‫(می‌خندد)
‫با احتیاط. با احتیاط.
‫(صدای بوق کشتی درمی‌آورد)
‫همین‌طور مستقیم برو.
‫اوه، آقای سیلور، عصر بخیر.
‫- عجب مِهِ غلیظی امشب، قربان. ‫- هوم. هوم.
‫منو یاد شبی میندازه که نزدیک ‫پامپاس به گل نشستیم.
‫نصف خدمه تو قایق‌های نجات سوراخ غرق شدن.
‫آه، خیلی حیف شد.
‫- قایق‌های نجات سوراخ؟ ‫- اوه، یه اتفاق رایجه، قربان.
‫یه وسیله‌ای که کم استفاده می‌شه، خراب می‌شه
‫- و، ا...، چطور بگم... ‫- ناامن می‌شه؟
‫اوه، من نمی‌گم ‫قایق‌های نجات ما ناامن هستن، قربان.
‫منظورم این نیست که ما مشکلی داریم، ا...
‫ولی خب...
‫هوم. هوم. درزگیریش که به نظر محکمه.
‫هیچ رطوبتی زیر لبه‌ی قایق نیست.
‫این یکی به نظر قابل اعتماده.
‫اوه، خب، قربان، معمولاً همینطور به نظر میان ‫تا وقتی که باهاشون به دل اقیانوس نزنین.
‫- طناب منو باز کن، آقای سیلور. ‫- اوه، بله، قربان.
‫اوه، قربان، چیزی هست که بخواین ‫برای امانت پیش من نگه دارین؟
‫کلاهتون؟ پالتوتون؟ ‫ام...
‫کلیدهاتون؟
‫هوم؟ کلیدهای من!
‫البته. ‫اگه بیفتن تو آب،
‫(زور زدن) فاجعه می‌شه.
‫اوه، حتماً همینطوره، قربان.
‫اوه! طناب منو باز کن، آقای سیلور!
‫چشم، چشم، قربان!
‫ممنون، آقای سیلور.
‫فقط دارم وظیفه‌مو انجام می‌دم، قربان.
‫(می‌خندد)
‫اوه، بله، جان.
‫(خروس می‌خواند)
‫مرد: آدم افتاد تو آب!
‫(صاف کردن گلو)
‫ا... بله.
‫- اوه، ا... ببخشید، قربان. ‫- چی...
‫آقای اَرو افتاده تو آب، و
‫تنها چیزی که ازش پیدا کردیم کلاهشه!
‫- (گریه) ‫- اوه، نه.
‫و اینچنین، دوستان من، دریا یک افسر ‫وفادار و دوست دیگر را از ما گرفت.
‫این شخص کسی بود که خدمت...
‫گرفتمش! گرفتمش!
‫هیس! ‫خب، بعد از تو، مانتی.
‫- نه، بعد از تو. ‫- اوه، میشه فقط بیاین؟
‫آقای ساموئل اَرو، مرد فوق‌العاده‌ای که
‫قبل از سحر ما رو از تختخواب بیرون می‌کشید ‫تا حسابی نخ دندون بکشیم.
‫خیله خب، خیله خب. ‫حالا پخش شین و نقشه رو پیدا کنین.
‫آره.
‫باشد که باد همیشه پشت و پناهت باشه، ‫ساموئل اَرو.
‫در آرامش بخوابی، دوست من.
‫- آمین. ‫- آمین.
‫- (خنده دیوانه‌وار) ‫- هیس.
‫ها-ها-ها! دیدی؟ دیدی؟
‫صبر کن! ‫بازش کن! بازش کن!
‫نه، باید ببریم بدیم به لانگ جان. ‫یالا.
‫- اوه. ‫- (خنده)
‫(تف کردن) این سیبه توش کِرم داره.
‫اون کِرم نیست. ‫اون دُم منه.
‫اوه.
‫- (صدای جویدن) ‫- چته؟
‫خب، یه حس خیلی عجیبی دارم.
‫منظورت اینه که آقای اَرو مرده؟
‫آره، اون و اینکه ‫شلوارم پر از ستاره دریاییه.
‫تو و این سرگرمی‌هات!
‫- ریزو. ‫- (هر دو جیغ می‌زنند)
‫- جیم، دلمون برات تنگ شده بود! ‫بپر بیا تو! ‫- نمی‌تونم. دارم کارامو انجام می‌دم.
‫- اوه، بی‌خیال. بیا یه سیب با هم بخوریم. ‫- آره، یالا!
‫وای! اوه!
‫خب، نقشه اینه.
‫من میگم همین الان کلک اون ناخدا رو بکنیم.
‫بعدش میریم سراغ اون خرس احمق!
‫می‌تونیم باهاش قالیچه درست کنیم؟
‫(خنده)
‫اوه، سلام لانگ جان.
‫(خنده‌ها قطع می‌شود)
‫من آدم سخت‌گیری نیستم... به قول خیلیا، یه «جنتلمنِ بخت و اقبال».
‫ولی حالم به هم می‌خوره که ‫با امثال شما هم‌سفر شدم.
‫حالا اینو خوب تو گوشتون فرو کنین.
‫اگه کسی قبل از اینکه من بگم شورش کنه،
‫همون‌جوری که اون افسر نکبت، آقای اَرو ‫رو پرت کردم، شما رو هم پرت می‌کنم تو آب!
‫من میگم، بذارین ناخدا ما رو ‫به جزیره نزدیک‌تر کنه.
‫نقشه‌ی اون پسر بچه هم که دیگه دست منه.
‫وقتش که رسید، همه‌شون رو می‌کشیم!
‫منم همینو گفتم! ‫منم همینو گفتم!
‫همه‌شونو بکشین!
‫- مرد روی دکل: خشکی! خشکی دیده شد! ‫- یالا، بچه‌ها! بزن بریم!
‫آره! خشکی!
‫(خنده)
‫(همهمه و خنده دزدان دریایی)
‫- خدای من. ‫- (ناله)
‫خشکی!
‫(می‌خندد)
‫زمین لب ساحل!
‫خونه‌های ویلایی!
‫- بیکینی! ‫- بیکینی!
‫بادبان اصلی رو جمع کنین! لنگر بندازین!
‫کشتی رو محکم به سمت راست ‫نگه دار، سکان‌دار.
‫آماده شین قایق‌ها رو پایین بیارین.
‫(همهمه و فریاد)
‫اون بشکه‌ها رو بیارین اینور، بچه‌ها!
‫سکان‌دار، یه کمکی به قایق‌ها بکن.
‫- ناخدا، می‌تونم باهاتون صحبت کنم؟ ‫- الان یه کم گرفتارم، جیم.
‫ولی، ناخدا، ما همین الان شنیدیم. ‫لانگ جان داره نقشه‌ی شورش می‌کشه،
‫و نقشه‌ی گنج هم دست اونه.
‫- آره. ‫- که اینطور.
‫- آقای سیلور؟ ‫- بله، بله، ناخدا!
‫آقای سیلور، می‌خوام خدمه رو ‫فوراً به ساحل ببرین.
‫آب و آذوقه لازم داریم. ‫هرچقدر می‌خواین وقت تلف کنین.
‫(تشویق)
‫قربان!
‫این کاریه که باب میل منه، قربان. حتماً!
‫سریع، بچه‌ها. ‫افسرها رو جمع کنین ‫و منو تو کابینم ببینین.
‫- سریع. ‫- چشم، قربان.
‫این یه شانس بزرگه. ‫ناخدا داره می‌ذاره بریم ساحل.
‫اونم وقتی نقشه دست ماست.
‫انگار داره گنج رو تو سینی نقره ‫تقدیم ما می‌کنه.
‫آره، همینطوره، پالی. ‫هیچوقت به یه سینی نقره اعتماد نکن.
‫(فریادهای نامفهوم)
‫جیم، پسرجون!
‫تو قایق برای یه نفر دیگه هم جا هست. ‫بیا با ما ماجراجویی کن.
‫نمی‌تونم. ‫ناخدا با من کار داره.
‫اوه، چه حیف! ‫دلم برات تنگ می‌شه، پسرجون. واقعاً.
‫ا... جیم! ‫انگار عصای زیر بغلم رو رو کشتی جا گذاشتم.
‫مثل یه پسر خوب بهم می‌دیش؟
‫آفرین پسر خوب.
‫آه، باید یه کم نزدیک‌تر بیای. ‫از اینجا دستم بهش نمی‌رسه.
‫- (زور زدن) ‫- اوه!
‫پارو بزنین، مردا! سریع باشین!
‫برین، برین، برین!
‫(خنده)
‫نقشه ساده‌ست. ‫وقتی دزدای دریایی رفتن ساحل،
‫ما بادبان‌ها رو می‌کشیم و ‫یکی دو سال دیگه برمی‌گردیم.
‫تا اون موقع، دیگه رمقی ‫برای جنگیدن براشون نمونده.
‫اوه، حالا فهمیدم. ‫نقشه‌ی بی‌نظیریه.
‫- به جز یه مشکل. ‫- چی؟
‫دزدای دریایی جیم رو گرفتن!
‫خسته شدم!
‫- چی شدی؟ ‫- دارم خسته می‌شم!
‫- میگه تندتر برین. ‫- دارم خسته می‌شم!
‫(موسیقی جاز)
‫(خنده و فریاد)
‫هی، رفیق! ‫من نمی‌فهمم ما طرف کی هستیم.
‫با دزدای دریایی هستیم ‫یا با اون ناخدا قورباغه‌هه؟
‫اوه، هی، رفیق، تو فقط سازتو بزن.
‫هیچوقت خودتو قاطی سیاست نکن.
‫سیاست! سیاست!
‫جیم، پسرجون!
‫(خنده)
‫آروم باش، جیم. همش شوخیه.
‫خوشحالم که تو رو رسماً به جمع ‫ماجراجوی... ام... گروهمون وارد می‌کنم.
‫(خنده)
‫که به تو حق استفاده از ‫تمام مزایاش رو می‌ده.
‫من هیچ مزایایی نمی‌خوام.
‫این یه پیشنهاد ویژه‌ی یک‌باره‌ست، جیم.
‫اگه بگی نه، مجبور می‌شم ‫رابطه‌مون رو تموم کنم.
‫شماها چیزی جز یه مشت دزد قاتل نیستین.
‫- دزد دریایی! ‫- (نفس نفس زدن)
‫(خنده)
‫دزد دریایی. اوه، جیم.
‫اگه اینطوری فکر می‌کنی،
‫سخت در اشتباهی.
‫وقتی فقط یه پسر بچه بودم
‫و دنبال شغل آینده‌م می‌گشتم
‫پدرم گفت، حالا پسرم، این انتخاب
‫نیاز به فکر و تأمل داره
‫با اینکه می‌تونی یه دکتر بشی
‫یا شاید یه سرمایه‌دار
‫پسرم، چرا به یه شغل ‫پرچالش‌تر فکر نمی‌کنی
‫هِی، هو، هو
‫به سواحل بیگانه سفر می‌کنی
‫بخونین، بچه‌ها!
‫و با کار کردن تو هوای آزاد ‫جسم و روحت رو سالم نگه می‌داری
‫رفاقت واقعی و ماجراجویی ‫چیزاییه که نمی‌تونیم بدون اونا زندگی کنیم
‫و وقتی یه دزد دریایی حرفه‌ای باشی
‫کل ماجرای این شغل همینه
‫بیاین جلو، بچه‌ها! ‫این تنها شماره‌ی منه.
‫حالا سِر فرانسیس دریک رو در نظر بگیر ‫که اسپانیایی‌ها ازش متنفرن
‫ولی برای بریتانیایی‌ها یه قهرمانه ‫و اونو می‌پرستن
‫اینکه چطور به دزدای دریایی نگاه کنی
‫اونا رو خوب یا بد می‌کنه
‫و من ما رو به چشم اعضای ‫یه انجمن برادری نجیب می‌بینم
‫- هاب! ‫- هِی، هو، هو
‫اوه، عاشقشم! این خودِ شعره.
‫ما آدمای شریفی هستیم
‫و قبل از اینکه از کوره در بریم ‫همیشه تا ده می‌شمریم
‫گاهی وقتا ممکنه مجبور شی ‫یکی رو اعدام کنی
‫ولی وقتی یه دزد دریایی حرفه‌ای باشی
‫دیگه لازم نیست لباس رسمی بپوشی
‫چی؟
‫من می‌تونستم جراح بشم ‫از تیکه تیکه کردن خوشم میاد
‫من می‌تونستم وکیل بشم ‫ولی زیادی دل‌رحم بودم
‫من می‌تونستم وارد سیاست بشم
‫چون همیشه دست و دلباز بودم
‫و من، من می‌تونستم یه قهرمان باشم
‫(خنده)
‫بعضیا میگن دزدا می‌دزدن
‫و باید ازشون ترسید و متنفر بود
‫من میگم ما قربانی تبلیغات منفی شدیم
‫همش اغراق شده
‫ما هیچوقت از پشت بهت خنجر نمی‌زنیم
‫ما هیچوقت دروغ نمی‌گیم یا کلک نمی‌زنیم
‫ما تقریباً بهترین آدمایی هستیم
‫که تو عمرت می‌تونی ببینی
‫- خب، ما رو نگاه کن، جیم. ‫- (زمزمه)
‫ما خودمون یه فستیوال صفا و صمیمیتیم!
‫(خنده)
‫رفاقت.
‫- اون صمیمیته، احمق. ‫- منم همینو گفتم.
‫آماده‌ایم، ناخدا.
‫خوبه. شماها از کشتی محافظت کنین ‫تا من برگردم.
‫ما به محض اینکه جیم رو بگیریم برمی‌گردیم.
‫- چشم، ناخدا. ‫- طناب رو باز کن، آقای بیکر.
‫ممنون که همراهمون اومدین، بچه‌ها.
‫شوخی می‌کنی؟ جیم مثل خانواده‌ی ماست.
‫آره.
‫راستشو بگو، پسرجون.
‫تو واقعاً فکر می‌کنی ‫ناخدا و اسکوایر
‫قصد دارن گنج رو با امثال ‫ما تقسیم کنن؟
‫نشنیدم. نه؟
‫اونم در حالی که ما صاحبای اصلیشیم.
‫خدمه‌ی خودِ فلینت، که خونمون ‫رو ریختیم تا اونو بیاریم اینجا!
‫به ما ملحق شو، پسرجون.
‫قطب‌نمات رو به این گنج‌یابی ‫اهدا کن و سهم کامل بگیر!
‫هِی، هو، هو، یکی برای همه، همه برای یکی
‫و ما همه چیز رو با تو ‫نصف می‌کنیم
‫و مثل پسرمون دوستت داریم
‫ما جنتلمن‌های ثروتیم
‫و به این افتخار می‌کنیم
‫و وقتی یه دزد دریایی حرفه‌ای باشی
‫همیشه صادق، شجاع و آزادی
‫خودِ خودِ نجابتی
‫همیشه وفادار و منصف ‫و رو راست خواهی بود
‫و از همه مهم‌تر
‫وقتی یه دزد دریایی حرفه‌ای باشی
‫همیشه با بهترین‌ها
‫همنشینی
‫(صدای شلیک توپ)
‫بخوابین!
‫اوناهاش! ناخدا اسمولت ‫داره میاد منو نجات بده.
‫زیاد دلتو خوش نکن، پسرجون.
‫من این افتخار رو داشتم که ‫چندتا از بهترین آدمامو رو کشتی قایم کنم.
‫اگه شلیک دومی در کار باشه،
‫یعنی اونا هیسپانیولا رو ‫تصرف کردن،
‫و من ناخدای جدیدم.
‫(خنده)
‫خب، حالا.
‫- (صدای شلیک توپ) ‫- (تشویق)
‫(زور زدن، ناله)
‫چقدر بد شد که سلاح‌های گرم ما ‫پر نبودن، بیکر.
‫چه بد! ممکن بود یکی رو بزنیم.
‫(آه می‌کشد)
‫حالا دیگه من تنها دوستتم ‫که تو این دنیا داری، جیم.
‫بیا با هم گنج رو پیدا کنیم، هان؟
‫هم‌سفریم، یادته؟
‫البته به قطب‌نمات احتیاج داریم.
‫نه.
‫چه بخوای چه نخوای ازت می‌گیرمش، جیم.
‫- ها! ‫- (تشویق)
‫یالا دیگه، پسرجون. وقت رو تلف نکنیم.
‫- (نفس نفس زدن) ‫- خب، هوا برای هر کاری زیادی تاریکه.
‫همینجا کمپ می‌زنیم و تا ‫سپیده دم منتظر می‌مونیم.
‫(ناله)
‫هی، ریزو، آروم باش! ‫اینقدر نترس.
‫اوه، من مرحله‌ی ترس رو رد کردم.
‫الان حالم یه چیزیه بین
‫سکته ناقص و خیس کردن خودم.
‫(می‌خندد)
‫شب بخیر، بچه‌ها.
‫- خب، شب بخیر. ‫- آره.
‫- شب بخیر، ریزو. ‫- آره، حتماً.
‫(ناله‌ها ادامه دارد)
‫(غرش، خرناس)
‫گانزو؟ تویی، گانزو؟
‫پسر، گانزو، انگار داری ‫یه کم سرما می‌خوری ها.
‫(با لکنت) من فقط می‌خوام یه ‫کبریت روشن کنم اگه اشکالی نداره.
‫(جیغ)
‫دزد دریایی: لانگ جان، نگاه کن!
‫فلینت بعد از اینکه نفله‌شون کرده ‫از اینجا آویزونشون کرده
‫تا مسیر گنج رو علامت‌گذاری کنه.
‫(ناله)
‫فلینت پیر عجب شوخ‌طبعی مریضی داشته.
‫- این یه نشانه‌ست. ‫اینجا یه جای نفرین‌شده‌ست. ‫- آره!
‫خب، اینم از نظر یه کارشناس.
‫خیله خب، جیم پسر، از اینجا به کجا بریم؟
‫«در جهت ۱۷۹ درجه،
‫۳۱۲ قدم از جایی که ‫مرده‌ها آویزونن راه برو.»
‫(ناله)
‫اون طرف!
‫- می‌خواین برین؟ شماها می‌خواین... ‫- یالا!
‫سلام علیکم، شما، آقای قورباغه‌ی بوگندو ‫و دوستان.
‫من «اسپم» هستم، کاهن اعظم گرازها.
‫شماها خیلی بدجنس، پا گذاشتین ‫رو جزیره ما.
‫حالا شما باید عذاب خشم ملکه‌ی ما رو بکشین،
‫«بوم شاکالاکال».
‫عالی شد. گیر یه مشت گراز وحشی افتادیم ‫و قراره جلوی یه بت‌کده قربانی بشیم.
‫- ما خیلی خوش‌شانسیم، نه؟ ‫- خفه شین، مردای ملوان بوگندو!
‫شما به جزیره‌ی مقدس بی‌احترامی کردین.
‫ا... ببخشید. ‫من ناخدا اسمولت هستم.
‫ما قصد آسیب رسوندن به فرهنگ شما رو نداریم.
‫ما به تمام موجودات ‫با ملیت‌های مختلف احترام می‌ذاریم.
‫- خفه شو! ‫- (نفس نفس زدن)
‫«بوم شاکالاکال» را حاضر کنین.
‫این نمی‌تونه خوب باشه.
‫بوم شاکالاکال ‫بوم شاکالاکال
‫(ذکر گفتن ادامه دارد)
‫این نمایش‌های استوایی خیلی باحالن.
‫آره، غذاهاشونم که دیگه حرف نداره.
‫(ذکر گفتن ادامه دارد)
‫(صدای شیپور فیل)
‫(صدای شیپور)
‫بوم شاکالاکال
‫عصر بخیر، دوستان من.
‫(ریز می‌خندد)
‫- (نفس نفس زدن) ‫- بیا، فلوبر.
‫(جیغ، زور زدن)
‫(فریاد، ناله)
‫(آه می‌کشد)
‫فلوبر! ‫گم شو اونور، مورچه‌خوار احمق! ‫ورود باشکوه منو خراب کردی.
‫بوم شاکالاکال ‫بوم شاکالاکال
‫- اوه، بس کنین دیگه! ‫- اوه.
‫(ریز می‌خندد)
‫درود بر شما. اینجانب بنجامینا گان هستم.
‫تبعید شده، دلربا ‫و ملکه‌ی این...
‫(نفسش بند می‌آید)
‫(آه می‌کشد)
‫اسمولی، این تویی؟
‫بنجامینا.
‫- های-یا! ‫- (جیغ)
‫- (صدای گونگ) ‫- (تشویق)
‫اوه، ا... دوست دختر سابقمه.
‫(ناله)
‫دوباره ببندینشون به تیرا!
‫...۳۰۶، ۳۰۷، ۳۰۸، ۳۰۹،
‫۳۱۰، ۳۱۱، ۳۱۲.
‫همینجاست.
‫اگه مورگانِ گیج راست گفته باشه چی؟
‫(با لکنت) اگه واقعاً نفرین شده باشه چی؟
‫- بذار نشونت بدم در مورد نفرینت چی فکر می‌کنم. ‫- (زور زدن)
‫ای سخت‌پوستِ نق‌نقوی ترسو،
‫بزدلِ بی‌عرضه‌ی آب‌زی!
‫«گنج اینجا دفن شده.»
‫(همهمه)
‫هی، حتی لازم نیست بکنیمش!
‫یالا، رفقا! ‫گنج مال ماست!
‫(تشویق و فریاد)
‫(پچ‌پچ)
‫گنجی در کار نیست، سیلور! ‫ما رو تا اینجا برای هیچ و پوچ کشوندی.
‫و حالا به جرم شورش محاکمه می‌شیم!
‫آره!
‫من میگم... باید بکشیمش!
‫(فریاد)
‫بدو، پسرجون! خودتو نجات بده!
‫- چرا دارین این کارو برای من می‌کنین؟ ‫- چون ازت خوشم میاد، پسر.
‫امیدوارم فکر نکرده باشی که ‫در این مورد داشتم دروغ می‌گفتم.
‫- (فریاد) ‫- بدو!
‫اون قورباغه‌ی چشم‌وزغیِ ‫سبز رو ببرین.
‫بقیه بمونن. زود باشین!
‫(غر زدن)
‫هی، وایسا! کجا دارین می‌برینش؟
‫(زمزمه)
‫هوم. ‫موشه رو بگیرین، ‫بعد موشه رو سیخ بکشین!
‫خب، فکر کردی دیگه چطوری ‫می‌خواستیم اینو بیاریم تو این فیلم؟
‫آره.
‫- (خنده) ‫- (غر زدن)
‫کاش الان تو مهمونخونه‌ی بنبو بودیم ‫و ته‌مونده غذا می‌خوردیم.
‫(می‌خندد) ما خودمون قراره ‫بشیم ته‌مونده غذا.
‫خب، این وحشتناکه! ‫این بدترین اتفاقیه که تاحالا برام افتاده.
‫یه لحظه صبر کن! من آزاد شدم!
‫- سلام، بچه‌ها. ‫- (جیغ)
‫جیم، اونا ناخدا اسمولت رو گرفتن.
‫می‌دونم. یالا. ‫باید بریم کمک بیاریم.
‫اوه، باشه. کجا بریم؟
‫(گریه خرگوش گلی)
‫تام، تام، تام!
‫اوه!
‫تامِ مرده، مُرد!
‫(گریه)
‫لانگ جان با تیر زدش!
‫(گریه)
‫ولی تامِ مرده که همیشه مرده بود.
‫برای همین بهش میگن تامِ مرده.
‫اوه.
‫میشه این مسخره‌بازی رو تموم کنین؟ ‫گم شین از اینجا ببینم!
‫- مورگانِ گیج! ‫- آره، آره؟
‫- بده بهش! ‫- آره!
‫ولی، ا...، امروز که تولدش نیست.
‫نه، نه، نه، نه! اون کاغذو!
‫اوه.
‫(می‌خندد)
‫این برای شماست.
‫- خالِ سیاه؟ ‫- آره.
‫شما جرأت می‌کنین به من خال سیاه بدین؟
‫- (با لکنت) اون بهم گفت. ‫- صداتو ببُر!
‫و روی یه صفحه از انجیل کشیده شده.
‫شما یه صفحه از کتاب مقدس رو پاره کردین
‫تا حکم مرگ یه دزد دریایی رو بسازین؟
‫ا... بیا.
‫اوه، دروازه‌های گداخته‌ی جهنم
‫دارن به روتون باز می‌شن!
‫شیطان داره سیخ‌هاشو براتون داغ می‌کنه،
‫ای کافرانِ بی‌ایمان!
‫- (ناله) ‫- به زانو بیفتین
‫و برای رهایی از لعنت ابدی التماس کنین!
‫- لطفاً ما رو ببخش. ‫- لطفاً منو ببخش.
‫خیلی خب. بخشیده شدین.
‫- اوه، ممنونم. ‫- حالا دستای منو باز کنین!
‫(غر زدن)
‫و بزن بریم گنج رو پیدا کنیم!
‫اوه، شما مرد خوبی هستین.
‫شما مرد مهربونی هستین. یه مرد خوشتیپ.
‫- باارزش. ‫- اوه، اون... شما باارزشین و...
‫- زیبا. ‫- و اون زیباست. اوه.
‫آره، اینم از قایق. اوه، نه!
‫خب، این که به درد ما نمی‌خوره. ‫باید تا کشتی شنا کنیم.
‫هی! جیمبو، کجایی؟
‫شنا کردن تا یه کشتی که ‫پر از دزدای دریایی قاتله
‫برای نجات دادن ناخدا، نقشه‌ی خوبی نیست.
‫نگاه کن!
‫بله. لبه و بدنه‌ی قایق ‫کاملاً ایمن هستن.
‫- آقای اَرو! منم! جیم! ‫- آقای اَرو!
‫آقای اَرو، این طرف!
‫اوه. اوه، بچه‌ها. ‫بیاین با من سوار شین
‫تو این قایق کوچولوی فوق‌العاده ایمن.
‫هوم.
‫راستی، اون یارو سیلور ‫ممکنه آدم قابل اعتمادی نباشه.
‫- (می‌خندد) تازه به ما میگی! ‫- آره.
‫و این هم یه فرصت عکاسیه ‫که دلتون نمی‌خواد از دست بدین.
‫لوکیشن واقعی جنگل برای ‫فیلم «جزیره گنج ماپت‌ها».
‫- اوه، خدای من! ‫- عقب نمونین، مردم.
‫هی، کی غذا می‌خوریم؟ ‫پاهام داره می‌افته.
‫از بین تمام جزیره‌های پرت ‫و بی‌کلاس این اقیانوس،
‫باید آب تو رو میاورد تو جزیره‌ی من.
‫بنجامینا، فقط می‌خوام بدونی ‫که من متأسفم.
‫متأسفی؟ نه، نه، تأسف فایده نداره.
‫تو منو پای سفره‌ی عقد کاشتی!
‫من تو یه کشتی بودم که می‌رفت زنگبار. ‫دلم شور می‌زد.
‫تو یه قورباغه‌ای. ‫قورباغه‌ها باید دلشون شور بزنه.
‫مامانم تمام راه رو ‫از فرانسه اومده بود.
‫من لباس توری سفید اونو پوشیده بودم.
‫کیک با کرم لیمو پر شده بود!
‫(ناله)
‫مینا، سرنوشت دوباره ‫ما رو سر راه هم قرار داد.
‫خب، راستش، گنج مدفون و ‫دزدای دریایی ما رو سر راه هم قرار دادن...
‫تو دیگه حرف دزدای دریایی رو پیش نکش!
‫بعد از اینکه منو کاشتی، با این ‫برنی فلینت آشنا شدم.
‫اون مرد کاملاً به من وابسته بود.
‫- تو و کاپیتان فلینت؟ ‫- خب، اون یه دزد دریایی بود، منم یه بانو. ‫خودت که داستانو می‌دونی.
‫- (ناله) ‫- اسمولی؟ اون منو تو این جزیره تبعید کرد.
‫منو!
‫(گریه)
‫اوه. اوه. اوه.
‫همش تقصیر منه. ‫اوه، من با تو چیکار کردم؟
‫قربون صدقه! اوه. عشق و عاشقی!
‫(خنده)
‫آفرین، ناخدا.
‫(خنده‌ها ادامه دارد)
‫چه تجدید دیدار تکون‌دهنده‌ای، بنجامینا.
‫به نظر می‌رسه امروز روزِ ‫تجدید دیدارهای قدیمی توئه...
‫(نفس عمیق) آشنایی‌ها.
‫اوه، خب...
‫(صاف کردن گلو) سلام، لانگ جان.
‫- اوه، نه! با اینم بودی؟ ‫- خب، اگه تو با من ازدواج می‌کردی.
‫این چه ربطی به اون داره؟
‫من یه خوکم! من تعهد می‌خوام!
‫حالا، من دیگه خیلی حوصله‌ی ‫این بازی‌ها رو ندارم، بنجامینا.
‫گنج کجاست؟
‫ام... شاید دلم نخواد بهت بگم.
‫(می‌خندد)
‫اوه، با من بازی نکن، دختر.
‫بهت گفتم که، من آدم صبوری نیستم.
‫- (نفس نفس زدن) ‫- وایسا! ‫دست نگه دارین،
‫ای مردان دزد دریایی ضعیف و کوچولو،
‫وگرنه مثل سگ‌های بوگندو می‌میرید.
‫(فریاد، زور زدن)
‫هوم، می‌بینیم که ‫تفنگ‌های بوم بوم دارین.
‫خداحافظ.
‫(فریاد، ناله)
‫ای بابا!
‫- حالا، بنجامینا. ‫- چی؟
‫گنج کجاست؟
‫گنجی در کار نیست. ‫همش یه نقشه‌ی هوشمندانه بود.
‫(می‌خندد) ها!
‫پس اون گردنبند طلایی که ‫گردنته از کجا اومده؟
‫همونی که از سکه‌های ‫طلای اسپانیایی ساخته شده.
‫آره.
‫ام...
‫شبکه‌ی خرید؟
‫(خنده)
‫- (زور زدن) ‫- نه!
‫(همهمه)
‫هیس.
‫- هیس. ‫- هیس.
‫(نفس نفس زدن) فلوبر!
‫یه تکونی به خودت بده. ‫سعی کن ما رو نجات بدی. یه کاری بکن!
‫هیس!
‫اوه، استاد هاوکینز، ‫اومدی ما رو نجات بدی.
‫باید می‌ذاشتم تو انگشتم زندگی کنه.
‫ما آماده‌ایم، استاد هاوکینز.
‫فکر می‌کنین این نقشه ‫جواب می‌ده، دکتر لیوزی؟
‫اوه، بله! ‫تحقیقات من نشون می‌ده ‫که دزدای دریایی خیلی خرافاتی‌ان.
‫بوگی، بوگی، بوگی!
‫من روح ساموئل اَرو هستم.
‫- بوگی! ‫- (نفس نفس زدن، ناله)
‫(جیغ)
‫یالا، باید ناخدا رو ‫نجات بدیم!
‫فوق‌العاده بود، آقای اَرو. ‫محشر بود.
‫بعدش چیکار کنیم؟ ‫حالا چیکار کنیم؟ ا... جیم؟
‫- لنگر رو بکشین؟ ‫- لنگر رو بکشین، باشه.
‫- بادبان‌ها رو آماده کنین. ‫- بادبان‌ها رو آماده کنین!
‫و شما، اسکوایر ترلاونی.
‫(با لکنت) حالا، ‫استاد هاوکینز، من...
‫شما سکان رو به دست بگیرین.
‫آه!
‫برو کنار، آقای بیمبو. ‫من سکان رو به دست می‌گیرم.
‫بجنب، ریزو!
‫(زور زدن)
‫دارم با نهایت سرعتم میرم.
‫- (ناله) ‫- اسمولی، عشق من!
‫اوه، اوه!
‫(ناله)
‫اسمولی!
‫(بو کشیدن)
‫تو نمی‌تونی به قورباغه‌ی من صدمه بزنی!
‫هیچی بهش نگو، مینا. ‫ا... التماست می‌کنم!
‫وگرنه تو رو هم می‌کشه. ‫به حرفش گوش نکن!
‫- حالا... ‫- (نفس نفس زدن)
‫- (ناله) ‫- برای آخرین بار،
‫اون گنج لعنتی کجاست؟
‫(دزدان دریایی فریاد می‌زنند)
‫ها!
‫وایسا! وایسا، وایسا، وایسا، وایسا! ‫گنج تو خونه‌ی منه.
‫مسیر شمالی، کلبه‌ی دوبلکس با ‫مبلمان صورتی تو حیاط. راحت پیداش می‌کنین.
‫حالا همین الان آزادش کن، ای رذل!
‫- (بوسیدن) ‫- (تف کردن)
‫(خنده)
‫می‌دونی، دارم یه الگویی تو ‫مردهایی که باهاشون قرار می‌ذارم می‌بینم.
‫آره، خب، گذشته‌ها گذشته.
‫و آینده... زیر پامونه.
‫(ناله)
‫اوه، اشکالی نداره، مینا. ‫ما دوباره کنار همیم.
‫بله، با وجود همه‌ی اینا
‫(بو کشیدن) ما همدیگه رو داریم.
‫اوه، برای من گریه نکن، بنجامینا.
‫ببخشید؟
‫من احمق بودم یا که کور بودم
‫یا که قلبم عقلش از سر پریده بود
‫چرا رفتم و اون رویای
‫بی‌نقصمون رو دور انداختم
‫به گذشته که نگاه می‌کنم هیچوقت نمی‌فهمم
‫چطور تونستم بذارم بری
‫ولی سرنوشت می‌دید که ما لایق
‫یه روز دیگه با هم بودنیم
‫عشق ما رو به اینجا رسوند
‫درست به جایی که بهش تعلق داریم
‫ما یه ستاره رو دنبال کردیم و حالا اینجاییم
‫حالا بهشت خیلی نزدیک به نظر میاد
‫عشق ما رو به اینجا رسوند
‫حالا می‌دونم که زندگی ‫می‌تونه غافلگیرت کنه
‫و تو رو از خود بی‌خود کنه
‫آیا این برای ما اتفاق افتاده
‫یا فقط داریم خواب می‌بینیم
‫عشق ما رو به اینجا رسوند
‫درست به جایی که بهش تعلق داریم
‫ما یه ستاره رو دنبال کردیم و حالا اینجاییم
‫حالا بهشت خیلی نزدیک به نظر میاد
‫عشق ما رو به اینجا رسوند
‫پس دستمو بگیر
‫و هیچ ترسی نداشته باش
‫همه چیز درست می‌شه
‫عشق ما رو
‫به اینجا رسوند
‫(جیغ)
‫اوه، اسمولی. ‫تو منو نجات دادی.
‫(زور زدن)
‫یالا، مردا! ‫دیگه وقتشه برگردیم خونه!
‫گنج همش مال خودمونه!
‫(همهمه و فریاد)
‫عجله کنین. یالا. سوار قایق شین.
‫لانگ جان! لانگ جان! کشتی رو نگاه کن!
‫اونا دارن چیکار می‌کنن؟
‫هیچکس رو عرشه نیست.
‫داره صاف میاد طرف ما!
‫(با لکنت) این روحِ ‫ناخدا فلینته.
‫اومده که ما رو بکشه.
‫(جیغ)
‫برگردین، ای بزدل‌های ترسو!
‫هاوکینز.
‫نگاه کن. ناخدا و اون خوکه هستن.
‫اوه، نه!
‫(ناله)
‫برو سمت اون صخره‌ها.
‫- برو سمت صخره‌ها، اسکوایر. ‫- چشم، چشم! اوه!
‫اوه، بیکر، بیکر. نگاه کن، نگاه کن!
‫فکر کنم به یه تور احتیاج داریم.
‫- بیاین. ‫- (ناله)
‫برگردین سر جاتون، ‫ای موش‌های فاضلابِ ترسو!
‫من دیگه اون گنج رو از دست نمی‌دم! ‫برین!
‫داریم تور رو پایین میندازیم.
‫خیله خب، بزن بریم. ‫باشه. خودشه. عالیه. عالیه.
‫داریم میایم، ناخدا اسمولت!
‫(بنجامینا ناله می‌کند)
‫- ثابت! ثابت! ‫- مواظب باش!
‫(ناله)
‫خداحافظ، ناخدای من.
‫- (جیغ) ‫- گرفتیمش!
‫- (تشویق) ‫- آره!
‫(زور زدن)
‫- آه! ‫- اوه، نه!
‫(نفس نفس زدن، ناله)
‫والدورف، ای پیرمرد احمق! ما قهرمانیم!
‫ما اون خوکه و قورباغه رو نجات دادیم.
‫خب، برای نجات دادن فیلم ‫که دیگه خیلی دیر شده بود.
‫(هر دو می‌خندند)
‫خوش اومدین، ناخدا اسمولت.
‫و خوشامد به دوست خانم خوکتون.
‫(جیغ) مواظب باش!
‫(جیغ)
‫(ناله، تف کردن)
‫ناخدا باید شمشیرشو داشته باشه.
‫وای!
‫(فریاد)
‫ناخدا!
‫(فریاد)
‫بجنگین، احمقا!
‫(زور زدن)
‫ناخدا!
‫بیاین!
‫(زور زدن)
‫خیله خب! دیگه خانم بودن کافیه!
‫هیچکس منو تبعید نمی‌کنه ‫و قسر در نمیره!
‫(زور زدن)
‫(ناله)
‫- خوشحالم که زنده‌این، آقای اَرو. ‫- ممنون، ناخدا.
‫جرونیمو!
‫اوه، من چیکار کنم؟
‫- یالا! ‫- یالا، تو!
‫اوه، ببخشید.
‫- آماده باش! ‫- آه!
‫خونه‌ی من خونه‌ی توئه.
‫آه، ازت پنیر درست می‌کنم. یالا!
‫(فریادهای کاراته)
‫(زور زدن)
‫سوسک.
‫ها!
‫- (پوزخند) ‫- آه!
‫یالا، جری! اون فقط یه بچه‌ست!
‫(زور زدن، خنده)
‫اوه!
‫باشه، باشه، باشه!
‫باشه، من تسلیم... عمو. ا... من مُردم.
‫(زور زدن)
‫اوه، اوه، اوه، آقای بیمبو، کمک!
‫(زور زدن، فریاد)
‫(ناله)
‫من مُردم؟
‫(می‌خندد)
‫فوق‌العاده!
‫(ناله، نفس نفس زدن)
‫آقای بیمبو! ‫عجب شمشیربازی شگفت‌انگیزی بود!
‫(زور زدن)
‫بگیر که اومد!
‫مواظب باش، آقای اَرو!
‫- (زور زدن) ‫- (ناله)
‫ا... خب، ممنون. ولی مگه شما ‫قرار نبود علیه ما بجنگین؟
‫شوخی می‌کنی؟ من عاشقتونم!
‫هوم.
‫(می‌خندد)
‫یا علی!
‫(زور زدن)
‫(نفس نفس زدن) یالا. بجنگ. ‫کجایی؟
‫اوه!
‫هوم.
‫(زور زدن)
‫(بوسیدن)
‫و اما تو!
‫(ناله)
‫سیلور!
‫هوم، هوم.
‫ها!
‫(فریاد)
‫ها! ها!
‫(می‌خندد)
‫چرا به یکی هم قد و قواره‌ی ‫خودت گیر نمی‌دی، هان؟
‫(خنده)
‫(زور زدن ادامه دارد)
‫آه! ها-ها-ها-ها!
‫وای!
‫آره! آره! اسمولی! آره!
‫(زور زدن ادامه دارد)
‫ها! ‫آره!
‫ها-ها، سیلور!
‫(زمزمه)
‫ها-ها، هو-هو!
‫برای یه دوزیست بد نبود.
‫(تشویق هماهنگ) ‫اسمولی، اسمولی، اون مرد ماست!
‫اگه اون نتونه، هیچکس نمی‌تونه!
‫(زمزمه)
‫- ببخشید. ‫- ببخشید؟ اوپس.
‫(نفس نفس زدن)
‫اوه!
‫(زور زدن)
‫(صاف کردن گلو) ا... ا...
‫ا... من یه قورباغه‌م.
‫می‌دونی، دستام لیزه.
‫(می‌خندد)
‫می‌دونی، من هیچوقت واقعاً باور نداشتم که ‫خشونت چیزی رو حل کنه.
‫واقعاً؟ اجازه بده باهات مخالفت کنم، ناخدا.
‫(ناله)
‫اگه ناخدا اسمولت رو بکشی، ‫باید منم بکشی.
‫اگه جیم رو بکشی، باید منم بکشی.
‫اگه گانزو رو بکشی، باید منم بکشی.
‫اگه اسکوایر ترلاونی و آقای بیمبو رو بکشی،
‫باید... ‫سرسختانه مذاکره کنی.
‫جایی تشریف می‌برین، جان-جان؟
‫(پچ‌پچ)
‫خب، آقای هاوکینز، ‫به نظر می‌رسه خانواده‌ی کوچیکت
‫علیه من متحد شدن.
‫(پوزخند)
‫کارمون تمومه.
‫خب، می‌دونی، من یکی که ‫حس بهتری نسبت به خودم دارم.
‫آره. ‫و معتقدم که ‫یه درس باارزش یاد گرفتم.
‫- آخه تو! ‫- خفه شو!
‫(فریادها ادامه دارد)
‫باشه، ‫من یه حرف اشتباهی زدم!
‫(صدای کلیدها)
‫(صدای افتادن، شالاپ)
‫سیلور!
‫فکر کنم حالا دیگه می‌خوای ‫لو بدی منو، نه جیم؟
‫فکر کنم آره. ‫باید برگردی بریستول تا محاکمه بشی.
‫(خنده)
‫اوه، شرمنده‌م، جیم. ‫من از دار زدن وحشت دارم.
‫ما هم‌سفریم، مگه نه، جیم؟
‫جنتلمن‌های ثروت، در کنار هم.
‫یه شانس دیگه بهم بده.
‫اوه، لعنتی، جیم. من هیچوقت ‫نمی‌تونستم بهت آسیب بزنم.
‫تو صادق و شجاع و درستی.
‫اینا رو از من یاد نگرفتی.
‫از دوستام یاد گرفتم، آقای سیلور.
‫حالا پاروهاتو بردار و برو. ‫دیگه هیچوقت نمی‌خوام ببینمت، هیچوقت.
‫اوه، جیم!
‫واقعاً حیفه.
‫ما می‌تونستیم تیم فوق‌العاده‌ای بشیم، جیم.
‫آفرین، جیم. ‫پدرت بهت افتخار می‌کرد.
‫ناخدا اسمولت، ‫من یه خبر خیلی ناراحت‌کننده دارم.
‫یکی از قایق‌های نجات گم شده،
‫و من مطمئنم ‫که فوق‌العاده ناامن بود.
‫آه!
‫(فریاد، خنده)
‫این اصلاً باحال نیست.
‫فلوبر، با بابا آشنا شو.
‫- آماده‌ی حرکتیم، قربان. ‫- هوم.
‫کجا بریم، ناخدا هاوکینز؟
‫به هرجا که باد ما رو ببره.
‫بریم زنگبار، ‫زنگبار-بَربرها رو ببینیم.
‫اوه، خدایا. باز اینا شروع کردن.
‫(خنده)
‫(موسیقی شاد استوایی)
‫قدرت عشق
‫یه ذره قدرت عشق
‫قوی‌تر از طوفان
‫و لطیف‌تر از بارون تابستون
‫- قدرت عشق ‫- چه جور قدرتی
‫یه ذره قدرت عشق
‫می‌تونه بلندت کنه ‫وقتی که افتادی
‫و زندگیت رو ‫روشن مثل رنگین‌کمون کنه
‫اوه
‫دیگه خورشیدی تو آسمون صبح نیست
‫نسیمی نمی‌وزه ‫و پرنده‌ای پر نمی‌زنه
‫بعد یه آدم مهربون دستشو دراز می‌کنه
‫و یه لبخند ‫گرم و شیرین می‌زنه
‫و اونوقته که قلبت ‫می‌فهمه
‫چی دنیا رو می‌چرخونه
‫جادو از کجا شروع می‌شه
‫یکی که بهش باور داشته باشی
‫چه حس خوبیه وقتی همه حس می‌کنن
‫قدرت عشق ‫هیچ قدرتی بالاتر از اون نیست
‫- یه ذره قدرت عشق ‫- هیچی تو این دنیا
‫قوی‌تر از طوفان نیست
‫و لطیف‌تر از بارون تابستون
‫اوه، قدرت عشق
‫- همه حسش کنین ‫- یه ذره قدرت عشق
‫اوه-اوه-اوه-اوه
‫بلندت می‌کنه وقتی که افتادی
‫و زندگیت رو ‫روشن مثل رنگین‌کمون می‌کنه
‫اوه
‫خیلی از آدما، حالشون خیلی بده
‫آره، پول درمیارن ‫ولی هنوز خیلی غصه‌دارن
‫هیچکس بهشون نگفته که اون چیزا نیست
‫که به زندگی ارزش میده
‫چون حتی اگه به اندازه‌ی کافی داشته باشی
‫کمتر از هیچی داری ‫تا وقتی که مطمئن بشی
‫چیزی داری که بهش ایمان بیاری
‫چه حس خوبیه وقتی همه حس می‌کنن
‫- قدرت عشق ‫- مردم، حسش می‌کنین
‫یه ذره قدرت عشق
‫بلندت می‌کنه وقتی که افتادی
‫و زندگیت رو ‫روشن مثل رنگین‌کمون می‌کنه
‫بذار بهت بگم حالا
‫اوه
‫الهام رو حس کن
‫- هی ‫- حس بهشت رو نمیده
‫روح و روان رو قوی می‌کنه
‫وقتی همه میان ‫و تک تکشون
‫این آهنگ رو می‌شنون
‫اوه، قدرت عشق
‫یه ذره قدرت عشق
‫قوی‌تر از طوفان
‫و لطیف‌تر از بارون تابستون
‫- حسش می‌کنی، اوه؟ ‫- قدرت عشق
‫- چه جور قدرتی ‫- یه ذره قدرت عشق
‫می‌تونه بلندت کنه
‫بلندت کنه وقتی که افتادی
‫و زندگیت رو ‫روشن مثل رنگین‌کمون کنه
‫بلندت کنه وقتی که افتادی
‫و زندگیت رو ‫روشن مثل رنگین‌کمون کنه
‫خب، جانی. ‫می‌تونم جانی صدات کنم؟
‫اگه اینو شنیدی، بگو.
‫می‌دونی چرا آب دریا شوره؟
‫تسلیم؟
‫چون ماهی‌ها توش عرق می‌کنن!
‫و صدف‌ها هم تو تختشون!
‫(می‌خندد)
‫گرفتی؟ صدف؟ تخت؟
‫اوه، عاشق اینم.
‫بهت میگم، ‫یه میلیون دیگه از اینا بلدم.
‫من احمق بودم
‫یا که کور بودم
‫یا که قلبم عقلش از سر پریده بود
‫چرا رفتم و اون رویای
‫بی‌نقصمون رو دور انداختم
‫به گذشته که نگاه می‌کنم
‫هیچوقت نمی‌فهمم
‫چطور تونستم بذارم بری
‫ولی سرنوشت می‌دید که ما لایق
‫یه روز دیگه با هم بودنیم
‫عشق ما رو به اینجا رسوند
‫درست به جایی که بهش تعلق داریم
‫ما یه ستاره رو دنبال کردیم و حالا اینجاییم
‫حالا بهشت خیلی نزدیک به نظر میاد
‫عشق ما رو به اینجا رسوند
‫اوه
‫اعتراف می‌کنم
‫- غم‌انگیزه ولی حقیقت داره ‫- غم‌انگیز ولی حقیقت
‫من خودمو گم کردم وقتی تو رو از دست دادم
‫ولی خاطره‌تو نگه داشتم
‫تو هر شبِ تنهایی
‫اوه، بیا فراموش کنیم
‫- چیزایی که گذشته رو ‫- چیزایی که گذشته
‫- حالا هردومون خیلی بیشتر می‌دونیم ‫- خیلی بیشتر
‫و بهمون یه شانس دیگه داده شده
‫که همه چیزو درست کنیم
‫درستش کنیم
‫عشق ما رو به اینجا رسوند
‫درست به جایی که بهش تعلق داریم
‫ما یه ستاره رو دنبال کردیم و حالا اینجاییم
‫حالا بهشت خیلی نزدیک به نظر میاد
‫عشق ما رو به اینجا رسوند
‫حالا می‌دونم که زندگی ‫می‌تونه غافلگیرت کنه
‫و تو رو از خود بی‌خود کنه
‫آیا این برای ما اتفاق افتاده
‫یا فقط داریم خواب می‌بینیم؟
‫خواب می‌بینیم
‫ما یه ستاره رو دنبال کردیم و حالا اینجاییم
‫حالا بهشت خیلی نزدیک به نظر میاد
‫عشق ما رو به اینجا رسوند
‫پس دستمو بگیر
‫و هیچ ترسی نداشته باش
‫همه چیز درست می‌شه
‫عشق ما رو به اینجا رسوند
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.