..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫مسافران چون‌جو
‫زمان حرکته
‫اتوبوس تندرو الان حرکت می‌کنه
‫خب... بزن بریم
‫آماده!
‫آبی، پایین! آبی، بالا!
‫آبی، پایین نیا! سفید، بالا نبر! ‫آبی، بالا!
‫آبی، پایین نیا! سفید، پایین نیا!
‫قهوه خوردی؟
‫آره، خوردم
‫اونو خوندی؟
‫هنوز نه. آخر هفته می‌خونم
‫هنوزم زیاد مشروب می‌خوری؟
‫نه، نه این روزا
‫یه نوشیدنی می‌خوای؟
‫امروز؟
‫نظرت چیه بریم اینسادونگ؟
‫امشب کار دارم. می‌شه دفعه بعد بریم؟
‫باشه
‫میشه برگه‌م رو پس بدی؟
‫چرا؟
‫می‌خوام یه بار دیگه چِکش کنم
‫باشه
‫هرچی تو بگی
‫کجا؟ کافه؟
‫باشه، پس می‌بینمت
‫لعنتی!
‫آقا...
‫دو ساله که همدیگه رو ندیدیم
‫اوه... دو ساله داری این‌جوری عاشقانه ‫ نگام می‌کنی؟
‫چجوری همه‌چی یادت می‌مونه؟ ‫همه اون خاطره‌ها
‫مگه می‌تونم فراموش کنم؟
‫درست قبل از ترکِ انتشارات، دیدمت
‫صبحونه که نخوردی، نه؟
‫همیشه تا صبح بیداری. ‫تو رو خدا همیشه صبحونه بخور
‫پاشو بریم بیرون
‫برات می‌خرم
‫نه، نمی‌خوام
‫این جدیده؟
‫آره
‫می‌تونم ببینم؟
‫قبلاً دیدی
‫یه نگاه بنداز. باید دوباره چک کنم
‫نظرت چیه؟
‫نمی‌دونم چطور بگم
‫- خوبه؟ حوصله‌ سر بر نیست؟ ‫- نه
‫ تحت تأثیر قرار گرفتم
‫اون قسمت مرگ زن واقعاً دل‌خراش بود
‫نمی‌خواستم بمیره
‫اون‌وقت، خیلی بد می‌شه
‫نه، اگه یه مرد به من خیانت کنه، منم ‫ همون کاری که اون زن کرد می‌کنم
‫ مین-‌جائه، وقت رفتن سر کار نیست؟
‫عجله ندارم
‫ببخشید، من باید برم
‫چند تا انتشارات مدام دارن بهم زنگ می‌زنن
‫قهوه و اسپرایت
‫می‌شه ۳۰۰۰ وون. ممنون
‫ببخشید، یادم رفت کیف پولمو بیارم
‫نه اصلاً....چقدر می‌خوای؟
‫- چقدر داری؟ ‫- بذار ببینم...
‫۲۰ هزار وون دارم
‫بسه، چیزی هم برای خودت نگه‌داشتی؟
‫آره
‫قراره حقوق بگیرم، ساعت ۸ بیا بوهمین. ‫ شام مهمون من
‫شام؟
‫می‌خوایم جشن بگیریم، هر جور که تو بخوای
‫چه عالی!
‫چرا به مال خودت زُل زدی؟
‫پو-یونگ
‫چه منظره‌ای!
‫چرا تو حساب کردی؟ من می‌خواستم حساب کنم ‫تازه، خودتم پول نداری
‫خب...
‫بعضی وقتا پول دارم
‫فقط ۱۰ هزارتا بیشتر از مهمون‌خونه‌ست، ‫ اما خیلی تمیزه
‫درسته؟
‫چطور پیداش کردی؟ قبلاً اینجا بودی؟
‫آره
‫کِی؟
‫خیلی وقت پیش
‫
‫صبر کن
‫من اینارو می‌شورم
‫از بچگی میوه دوست داشتی؟
‫آره
‫من کار اشتباهی کردم؟
‫اگه کردم، بگو
‫می‌تونم یه چیزی بپرسم؟
‫با شوهرت سکس داری؟ ‫فقط یه سؤاله
‫- پو یونگ...صبر کن... ‫- ول کن، بذار برم
‫- پو-یونگ! ‫- گفتم ولم کن
‫- خواهش می‌کنم نرو ‫- بذار برم
‫خواهش می‌کنم
‫صبر کن
‫پو-یونگ...
‫دارم دیوونه می‌شم
‫چرا؟
‫چون با اون سکس می‌کنم؟
‫فکر می‌کنی اون کارو می‌کنم؟
‫می‌دونم طبیعیه
‫اما وقتی بهش فکر می‌کنم...
‫نمی‌تونم خودمو کنترل کنم
‫من دوستت دارم
‫فقط تو رو
‫دوستت دارم
‫دیگه ازت نمی‌پرسم
‫من باهاش نمی‌خوابم
‫حتی اگه التماس کنه هم نه
‫- ملافه ‫- باشه
‫صبر کن
‫خوبه؟
‫بگو فقط مال منی
‫مال خودمی، درسته؟
‫مال تو ام
‫تو کیف جا نمیشه. بگیرش
‫- جا می‌شه ‫- خیلی بزرگه
‫- گفتم جا می‌شه ‫- آره، درسته
‫زیاد طول نمی‌کشه. فقط یه ساعت منتظر باش
‫ببخشید، یادم رفت یه قرار داشتم
‫حیف شد
‫فقط می‌تونیم سه ساعت اینجا بمونیم
‫کاش ما هم یه همچین اتاقی داشتیم
‫آب سالم، زندگی زیبا
‫عنوانِ خوبیه
‫هنوزم این روزا کسی کاغذ کپی استفاده می‌کنه؟
‫نتیجه بهتری می‌ده
‫خودت درستش کردی؟
‫یکی لازم دارم چون نوشتن زندگی منه
‫منم دارم رو یه رمان کار می‌کنم
‫داستان درباره مارکس و چوان‌-تزوئه ‫(فیلسوف چینی پیش از میلاد)
‫این روزها با طبیعت فاصله داریم
‫با نابودی ایدئولوژی، رؤیاها و ایده‌آل‌های اونا ‫از بین می‌ره
‫می‌خوام اون بخش‌ها رو با مارکس و چوان‌-تزو ‫ مقایسه کنم
‫اگه بخوام دقیق‌تر بگم، دربارهٔ شرکت‌کننده‌های تظاهراته
‫که در اون شرایط سخت هم ‫دست از تلاش برنداشتن
‫آرمان‌ها و ایده‌آل‌هاشون با واقعیت جور درنمیاد
‫برای همین ‫ دنبال پاسخ‌هاش توی چوان-‌تزو می‌گرده
‫خب...
‫می‌شه پول اونا رو بدی؟
‫پول....
‫باید تا آخر ماه صبر کنی
‫میلیون که نیست! امروز می‌تونی بدیش؟
‫قانون شرکته
‫حتی یه مبلغ کوچیک هم باید از کل سلسله‌مراتب ‫ رد بشه
‫بیا بشین
‫بعد از دیدن میام
‫اومدم
‫بگیر
‫کدومش خامه داره؟
‫چرا همیشه میایم این جور جاها؟
‫مگه بده؟ ‫کافی‌شاپ خیلی گرم و خفه‌کننده‌ست
‫تا حالا مردی مثل تو ندیدم
‫کاش ما خوش‌شانس بودیم
‫تا بتونیم مثل یه زوج عادی کنار هم زندگی کنیم. ‫ اون روزی که...
‫هِی، هیو-سوب
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫منم همینو می‌خواستم ازت بپرسم
‫من؟! اینجا نمایشگاه دوست دخترمه
‫عصر بخیر
‫این چیه؟
‫متوسط؟ ...خوبه؟
‫عجب زوجی هستید!
‫چند وقته با همید؟
‫چرا همیشه تو رو می‌بینم؟
‫ها؟
‫اینه دیگه
‫کی قراره ازدواج کنی؟
‫عجب آدمیه!
‫صبر کن...یه کم دیگه...
‫اگه با یه دختر پولدار ازدواج کنی، ‫خوشبخت می‌شی
‫عوضی
‫خب، اون منتظره
‫باید برم... امشب می‌بینمت
‫امشب؟
‫نمیای؟
‫نمی‌دونی؟
‫پو-یونگ...
‫انتشارات چانگ، بفرمایید
‫هیو-سوب کیم هستم
‫تویی، چه خبر؟
‫امشب جلسه داریم؟
‫نگفتم بهت؟
‫نه، نگفتی
‫این روزها کلافه‌ام
‫ببخشید
‫هونگ-سان یادته؟
‫آره
‫♪ منو تنها نذار، عزیزم ♪
‫♪ فقط یکی تو دنیا هست ♪
‫♪ اگه بری، کجا آروم بگیرم؟ ♪
‫عالی بود
‫بعدی کیه؟
‫هونگ-سان، بیا امتحان کن
‫نه، نمی‌خوام بخونم
‫بیا
‫نه، ممنون
‫خوب پخته شده. امتحان کن
‫تو شروع کن
‫من که خیلی خوردم
‫کجا رفت؟
‫فکر کنم زیاد نوشیده
‫چرا یه آهنگ نخوندی؟
‫تو خوب می‌خونی
‫خب، پس...
‫نمی‌خوری؟
‫نه، دیگه نمی‌خوام
‫- فقط یکی دیگه ‫- نه، کافیه
‫فقط یکی!
‫ظرفیتم پایینه
‫پس فقط یکی دیگه
‫- دیگه کافیه ‫- دست بردار
‫چرا نه؟ بگیر!
‫هیو-سوب! مست که می‌شی، افتضاحی
‫من؟
‫میگه دیگه نمی‌خوام
‫همین بلا رو سر اونم آوردی
‫هی، فقط یکی دیگه
‫خیلی عجیب و غریبی!
‫ آدم مزخرفیه
‫لطفاً، فقط یکی
‫ذاتش خرابه... عوضیِ لعنتی
‫ببخشید که دیر کردم
‫بفرما
‫سلام
‫موون-هو اومده
‫بفرما.... بشین
‫چه خبر؟
‫خیلی وقته ندید‌مت
‫مدت‌هاست
‫- چقدر نوشیدی؟ ‫- یه کم
‫- چرا دیر کردی؟ ‫- خب، ترافیک بود
‫این هیو-سیک کیمه، دوستی که قبلاً ‫بهت گفته بودم
‫اسم درستش هیو-سوب کیمه
‫من از قبل باهاش آشنا هستم
‫- واقعاً؟ ‫- هی، مون-هو
‫خوش‌تیپ شدی
‫کارگر نمی‌خوای؟
‫بهش فکر می‌کنم
‫بیاید بنوشیم
‫خوشحالم روباره می‌بینمت
‫بیاین با هم یک پیک بزنیم
‫به سلامتی
‫ببخشید، مون-یو لی، نویسنده‌ی ‫"ستاره‌ای که کوتوله شلیک کرد"، اینجاست؟
‫راز جهان و تولد دوباره رو می‌دونی؟
‫من قبلاً شما رو دیدم؟
‫باید برم
‫- سرده ‫- آره
‫با نمکی!
‫- رفته بودی کوه پاکدو؟ ‫- آره
‫چطور بود؟
‫یه جوری بود، انگار اصلاً اونجا نیستم
‫طلوع آفتاب رو ندیدی چون دیر بیدار شدی
‫شنا هم کردی؟
‫شما دوتا خیلی صمیمی به نظر می‌رسید
‫شرمنده که زیاد اصرار کردم
‫- مهم نیست ‫- خب... بفرما...
‫- نه، دیگه بسه ‫- لطفاً، فقط یکی
‫نه
‫فقط یکی...
‫لعنتی
‫ببخشید
‫- شرمنده ‫- هی، فوری یه حوله‌ی خیس بیار!
‫حالتون خوبه؟
‫یه حوله‌ بیار! این چه وضعیه؟
‫شما خوبین؟
‫حالت خوبه؟
‫مقاله‌ای که دیروز شروع کردی چی شد؟
‫تمومش نکردم
‫می‌خواستم با مین-‌جائه سئو صحبت کنم
‫ مین-‌جائه سئو
‫آره، آره می‌دونم
‫هی، تو
‫- ببخشید ‫- صبر کن
‫چیه؟
‫انگار اصلاً برات مهم نیست
‫چن خیلی سرم شلوغه
‫هی، بیا اینجا!
‫کافیه
‫آروم باش و برو داخل!
‫هی، هی
‫چیه؟
‫واقعاً عین خیالت نیست؟
‫چیکار باید بکنم؟
‫واقعاً اینقدر احمق به نظر می‌رسم؟
‫- تو باید معذرت‌خواهی کنی ‫- نمی‌کنم
‫- باید ‫- نه
‫بگو ببخشید!
‫- چه خبره؟ ‫- خیلی متأسفم
‫برو کنار!
‫به اینا چی آموزش میدین؟
‫داداش! فقط ۱۰ هزار وون برای تمیزکاری بهش بده
‫- هی ‫- ببخشید
‫به من میاد پول تمیزکاری بگیرم؟
‫۲۰ هزارتا بهش بده
‫لاشی!
‫چی؟ لاشی؟
‫چی گفتی بچه کونی؟
‫عوضی
‫آروم باش هیو-سوب
‫لعنتی! ولم کن! برو کنار!
‫- دردسر درست نکن ‫- چه خبره؟
‫لعنتی! پول لباسمو بده!
‫چرا داری فرار می‌کنی؟
‫تو تنها کسی نیستی که می‌ترسی
‫ترس؟
‫ترس از چی؟
‫همه‌چی... تمام شرایط اطرافت
‫از چی می‌ترسی؟
‫از خودِ زندگی می‌ترسم
‫اون همه ادا، آخرش چی شد؟
‫من مثل تو نیستم
‫نوشته‌هات نمایش بچگانه‌ای از تواناییته
‫از خودت خجالت نمی‌کشی؟
‫شلوغش نکن!
‫حرف آدمایی مثل تو چرا باید برام مهم باشه؟
‫من هر چی از دلم برمیاد می‌نویسم
‫چی؟
‫این چجور حرف زدنیه؟
‫چی باید بگم؟
‫حرف دهنتو بفهم! من از تو بزرگترم
‫چه مزخرفاتی!
‫- تو... ‫- ولم کن
‫- آقای پیون ‫- خدای من! آقای پیون
‫چه مرگته؟
‫- هی، هیو-سوب کیم ‫- چیه؟
‫از این به بعد،
‫ما دیگه تو رو نمی‌شناسیم
‫عجب خایه‌مالی هستی! احمق! به تخمم ‫برو گمشو
‫چی؟ احمق؟
‫آره، احمق
‫تو یه کله‌خر بی‌مغزی. مگه من ‫حرف اشتباهی زدم
‫- لعنتی... ‫- هیو-سوب
‫چیه؟ فکر کردید کی هستید؟
‫گمشو بیرون عوضی!
‫دیگه مشتری نیستی
‫می‌خوای بمیری؟
‫من می‌کُشمت
‫گمشو! گمشو لعنتی!
‫می‌کشمت حروم‌زاده
‫هی
‫کی به اون آشغال لعنتی زنگ زده؟
‫مادرجنده
‫ولم کنید
‫چطور می‌تونی این کارو بکنی؟
‫چیکار می‌کنی؟!
‫- بیا حروم‌زاده ‫- واقعاً دیوونه‌ای
‫- ولم کنید لعنتیا ‫- هیو-سوب… آروم باش
‫- می‌کشمت ‫- چرا اون بطری رو شکستی؟
‫دلم خواست
‫می‌کشم
‫- سیب می‌خوای؟ ‫- نه، ممنون
‫سردت نیست؟
‫
‫اون مانع رو می‌بینی؟
‫فقط نگاه کن
‫چطور تونستی؟
‫برای چی؟
‫بیا اینور
‫ هیو-سوب کیم... ۳۵ ساله...
‫رمان‌نویس؟
‫شکستن بطری و تهدید دیگران
‫دردسر بزرگی درست کردی
‫خسارت، بدرفتاری، فحاشی
‫برای یه نویسنده واقعاً خجالت‌آوره
‫جناب قاضی
‫من زندگیمو پای نوشتن گذاشتم
‫قبلاً درس می‌دادم
‫هیچ‌وقت زندگی افراطی نداشتم
‫زندگی غیراخلاقی نداشتم
‫اما این‌بار دلیلی برای کارم دارم
‫
‫اصل مطلب رو بگو
‫همه‌چی به خاطر اون کارمندا بود
‫من و سانگ-کو پیون نویسنده، با هم ‫ مدرسه رفتیم
‫
‫چرا اون آدم‌های نفهم میان تو بحث ادبی ما ‫ دخالت می‌کنن؟
‫
‫مدیرِ اونجا منو جلوی بقیه تحقیر کرد
‫بعد منو مثل حیوون رو زمین کشید
‫صورتم رو کوبید به زمین
‫- صورتم رو ببینید... ‫- دیگه کافیه
‫می‌خوام بگم که...
‫حتی اگه ما در دنیایی مادی‌گرا زندگی ‌کنیم
‫نمی‌تونم توهین رو بپذیرم چون ‫نویسنده‌ی پرفروشی نیستم
‫۵ روز بازداشت!
‫مگه این یه محاکمه نیست؟
‫نمی‌خوای به حرف‌های من گوش کنی؟
‫اگه یه کلمه دیگه حرف بزنی...
‫در مورد رأی صادره...
‫چی؟
‫می‌تونم درخواست تجدید‌نظر بدم؟
‫- ۵ روز گرفتی، درسته؟ ‫- آره
‫وقتی قاضی حکم بده، دیگه کاری نمی‌تونی بکنی
‫اگه فکر می‌کنی حقت خورده شده، بعد از ‫ اتمام بازداشت درخواست بده
‫باشه، فهمیدم
‫آقا...
‫می‌شه یه کم پول بهم قرض بدی؟
‫چقدر؟
‫بیست‌هزار وون کم دارم
‫ممنونم
‫آقا... آدرست رو بگو تا....
‫مهم نیست
‫تشکر...تشکر
‫یه بلیط یک‌طرفه به چون‌جو
‫چیکار می‌کنی؟
‫می‌دونم چی می‌گی اما...
‫مسافرا کنترل نمی‌شن؟ این چجور کار کردنه؟
‫ما که گفتیم. ‫اصلاً از چی داری حرف می‌زنی؟
‫احتمالاً نشنیدم...
‫به من ربطی نداره...
‫می‌دونی اگه سر وقت نباشه ‫ چقدر مردم به من فشار میارن؟
‫بله، رئیس هان از شرکت آب معدنی چون‌وِن اینجاست
‫بله
‫فهمیدم
‫خب، بعد از ناهار شما رو می‌بینن. الان ‫سرشون شلوغه
‫- حوالی ساعت دو؟ ‫- بله
‫باشه
‫با کی داری این‌قدر طولانی تلفنی حرف می‌زنی؟
‫با دوستم. خیلی طولانی نشد
‫کدوم دوست؟
‫یئون-هی
‫تو زیاد نمی‌شناسیش
‫من همه دوست‌هات رو می‌شناسم
‫یه نفر داره چپ‌چپ نگام می‌کنه
‫بعداً بهت زنگ می‌زنم
‫اون اینجا نیست
‫رفته بیرون؟
‫آره، یه کار فوری براش پیش اومد
‫گفت منتظر بمونید
‫
‫اینجا منتظر می‌مونید؟
‫نه، دوباره برمی‌گردم
‫هرجور مایلید
‫بخش مرکزی، بفرمایید
‫خیلی منتظر موندی؟
‫نه، اصلاً
‫خوش‌تیپ شدی
‫عین خودت
‫خب...بریم
‫چطوری؟
‫خوبم
‫تو چطوری؟
‫مثل همیشه، فقط کار
‫مگه غیر از اینم می‌تونه باشه؟
‫هنوز ورزش می‌کنی؟
‫وقتی براش ندارم. گرفتار زندگی‌ام
‫همسرت چطوره؟
‫مثل همیشه
‫گریه نکن...عجب بچه‌ای...
‫گریه نکن...گریه نکن
‫نه...نه
‫نه
‫مامان...
‫اتوبوس محلی خیلی طول می‌کشه، ‫با سریع‌السیر برو
‫معمولاً کی میاد؟
‫حوالی ۶ تا ۷
‫یکیشون نمیره سمت شرکت
‫اما اون ساعت هفتی خوبه
‫وقت دارم؟
‫آره، سر وقت
‫بمون، با بعدی برو
‫نه، باید کارمو تموم کنم
‫تاکسی نیست؟
‫نه، آخه ما حومه شهر زندگی می‌کنیم
‫به ندرت تاکسی پیدا می‌شه
‫چرا خودت نمی‌بریش؟
‫نه، نیازی نیست
‫ببخشید، من می‌خوام برسونمت اما ‫ منتظر یه فکس مهمم. نمی‌تونم از خونه برم بیرون
‫
‫البته، می‌دونم
‫دلم تنگ شده
‫اون موقع که سئول بودیم، هر هفته ‫ همدیگه رو می‌دیدیم
‫عزیزم! عزیزم!
‫چیه؟
‫می‌تونی بیای اینجا؟
‫آره
‫بله، اداره‌ی مرکزی چن‌جو
‫خانم رئیس
‫یه نفر از سئول اومده
‫بله
‫باشه، چه ساعتی؟
‫فهمیدم
‫خانم رئیس نمی‌تونه امروز بیاد
‫فردا ساعت ۱۰ شما رو می‌بینه
‫فردا ساعت ۱۰؟
‫بله، متأسفم
‫کارم هنوز تموم نشده. فردا برمی‌گردم
‫شماره تلفن...
‫0652-254-4828 ‫نوشتی؟
‫وقتی برگشتی خونه زنگ بزن
‫اونا نمی‌تونن
‫فقط تو این کلاس درس
‫حتی ۱٫۷۳۱ گرم از کریزوتایل سمی هم ‫ اندازه‌گیری شد
‫چه وضعیت افتضاحی!
‫- جائه-هیون ‫- ولم کن
‫اینکارو نکن
‫مشکل چیه؟
‫فکر کردی کی هستی!
‫آروم باش
‫فکر کردی کی هستی!
‫مشکلت چیه آخه، لعنتی؟
‫بریم داخل. بیا
‫- یه کم دیگه صبر کن ‫- چقدر صبر کنم؟
‫خب، چیکار کنم؟ زنم رو بکشم؟
‫چرا که نه؟...اصلاً منو بکش
‫ببخشید...متأسفم...
‫تنهام بذار
‫- گمشو ‫- جائه-هیون
‫من دوستت دارم، جائه-هیون
‫گمشو
‫نمی‌خوای چراغو روشن کنی؟
‫نه، همین‌جور خوبه
‫شاید از تاریکی خوشت میاد
‫نه
‫خب، بخوابم یا فقط بشینم اینجا؟
‫می‌شه فقط حرف بزنیم؟
‫حرف بزنیم؟
‫باشه...فقط حرف...
‫درباره چی؟
‫تو از خودت بگو، منم از خودم
‫از اونایی هستی که ‫ معمولاً زرنگ‌بازی در‌میارن، نه؟
‫خب...بیا حرف بزنیم
‫از کجا شروع کنیم؟
‫از کافی‌شاپ دُری میای؟
‫نه
‫من به هیچ‌جا تعلق ندارم
‫این دیگه چه کاریه؟ پتو رو گذاشتی رو تلویزیون؟
‫من باید برم، تصمیم با توئه
‫اون چیه؟
‫مشکلی پیش اومده؟
‫من عشق می‌خوام...
‫منم همین‌طور...منم عشق می‌خوام...
‫
‫چیه؟
‫چی شده؟
‫چه خبره اینجا؟
‫کاندوم دراومده! نیستش!
‫می‌خوای کل آب رو مصرف کنی؟
‫خیلی سرده
‫خب...بمالش
‫همه‌چی درست می‌شه؟
‫گفتی دیروز بوده؟
‫آره
‫۴۰ روز طول می‌کشه تا بفهمیم
‫باید منتظر بمونید
‫آقای لی؟ صبح بخیر
‫ساعت ۶ صبحه
‫بیدار شو و عجله کن
‫خانم چانگ؟
‫تماسِ بیدارباش
‫امروز ۲۶ام اکتبره. ساعت ۷ صبح
‫بیداری؟...خب
‫- قبلاً اینجا اومدید؟ ‫- آره
‫کفش‌ها رو جابجا کردید؟
‫دنبال چه‌جور کفشی هستین؟
‫اینجاست. پیداش کردم
‫زود رسیدی
‫صبح بخیر
‫دوباره از اول
‫باهاش حرف بزن، نمی‌تونی؟
‫چرا نمیذاره بیرون؟
‫بهش گفتم ولی گوش نمی‌ده
‫- جدی بهش بگو ‫- باشه، می‌گم
‫بلیط لطفاً
‫آره، تو خیابون گاروسو دیدمش
‫من یه کم جوون‌ترم
‫۲۴ سالمه
‫محدودیت سنی داره؟
‫فهمیدم....آره
‫- ببخشید ‫- اشکالی نداره
‫این چیه؟
‫براش کفش خریدی؟
‫آره
‫نمی‌دونی اگه براش کفش بخری فرار می‌کنه؟
‫نه بابا
‫همین که یه پولی ازش بگیرم، همه‌چی ‫ درست می‌شه
‫- واقعاً ‫- آره
‫الو؟
‫کوم‌کانگ؟ ‫آگهی رو تو خیابون گاروسو دیدم
‫هست؟
‫۲۴ سالمه
‫- آره ‫- می‌خوای امتحانش کنی؟
‫باشه. آدرسو بگو
‫صبر کن، دارم می‌نویسم
‫تخم‌مرغ آب‌پز
‫سفید نره بالا! آبی نیاد پایین!
‫سفید بالا، سفید پایین
‫سفید بالا، آبی پایین
‫آبی پایین
‫آبی پایین، سفید بالا
‫سفید پایین
‫بیا، ۷۰ هزار وون. کارِت خوب بود
‫صدات خیلی خوبه
‫می‌تونی همین‌طور ادامه بدی؟
‫البته
‫خوبه
‫بیا از امشب شروع کنیم
‫امشب می‌تونی بیای؟
‫امشب؟...
‫چیه؟
‫چه ساعتی؟
‫حوالی ۶
‫نمی‌تونیم دیرتر شروع کنیم
‫ امروز باید تمومش کنیم
‫آره، رو من حساب کنید
‫خوبه
‫ادامه می‌دیم
‫پس باید حدود ششصد تا هفتصد هزار وون دربیاری
‫فهمیدم. ممنون
‫- عمو! باید باهات حرف بزنم ‫- در مورد چی؟
‫اون نوشیدنی رو بده
‫وای، ریخته
‫اونجا چی کار کردی؟
‫کار خاصی نکردم
‫صدای آدما توی کارتون رو می‌گی؟
‫اونارو ضبط کردم
‫چقدر پول بهت دادن؟
‫این اولین بار بود
‫۵۰ هزار وون گرفتم
‫چند وقت یک‌بار باید بری؟
‫تو هفته
‫گاهی وقتا می‌رم
‫صاحب‌کار وقتی یکی پیدا کنه بهم زنگ می‌زنه
‫از وقت اضافه‌م استفاده می‌کنم
‫می‌شه منو اونجا معرفی کنی؟
‫ دفعه بعد بهش می‌گم. راستی، نمی‌تونیم ‫وقت مشخص کنیم
‫هر جور شده امتحانش کن
‫امروز نه
‫اون می‌دونه که تو میری بیرون
‫یه بهونه جور کن بهش بگی
‫اون دیده؟
‫فکر کردم بالا خوابیده
‫چه مردی! ‫چرا بهش یه فرصت نمی‌دی؟
‫بفرما، ادامه بده
‫
‫اون به خاطر تو زندان بود
‫ظاهراً حالش خوبه
‫تیپش قدیمیه، نه؟
‫من دیوونه‌م که وقتمو گذاشتم بیام ‫به شما گیر بدم؟
‫من این کارو می‌کنم چون می‌فهمم
‫چی داری می‌گی؟ ما رو می‌شناسی؟
‫چرا؟... تو می‌دونی، منم می‌دونم
‫شما جوونید. نمی‌فهمید
‫سعی می‌کنید حماقتتون رو قایم کنید
‫ولی از همه چی که خبر ندارید
‫چیزایی می‌دونم که شما ازش خبر ندارید
‫شما برای من غریبه نیستید
‫فهمیدید؟
‫منم. مین-جائه
‫درباره اصلاح متن
‫چطور می‌تونم بین "دیدن" و "احساس کردن" ‫فاصله بذارم
‫فهمیدم
‫ممنون
‫متأسفم
‫خیلی پُز می‌دی ها!
‫من؟
‫دو تا کاسپر لطفاً ‫(اسم فیلم)
‫بله
‫دوتا؟
‫اون پرچونه تو تلفن کی بود؟
‫سرت شلوغه؟
‫می‌تونی منو ببینی، خانوم کیم؟
‫سلام
‫می‌تونی کاری کنی بی‌خیال بشه؟
‫بستگی به خودت داره
‫چیکار کنم؟
‫چی می‌خونی؟
‫بهشت و امپراتوری
‫خوبه؟
‫نه خوب نه بد
‫می‌خوای بخونیش؟
‫تئاتر شلیم. بفرمایید
‫عه! تویی
‫آره
‫تقریباً تموم شده. فقط دو صفحه مونده
‫
‫درسته. دوبار چک کردم
‫- خودت این‌کارو کردی؟ ‫- آره
‫تو کدوم خواهری؟
‫خواهر؟
‫اون گفت تو دختر خاله‌شی
‫اینو گفت؟
‫نه... این‌جوری نیست...
‫چیکار می‌کنی؟ چون کارتونه شوخی گرفتی؟
‫- بازی درنیار... ‫- نمی‌تونم
‫این کارتونه... ‫صدای انسانی خیلی مهمه
‫واقعی نیست، ولی وقتی صدای آدم روش باشه...
‫نمی‌فهمی؟
‫مشکل اینه،
‫حتی اگه از ته قلبت (از روی احساس درونیت) بازی کنی، ‫مردم گول نمیخورن
‫حتی اگه این‌جور بگی...
‫اونا احساسش می‌کنن؟
‫ دوباره با احساس انجامش بده
‫نمی‌تونم
‫نمی‌تونی؟
‫ببخشید، رئیس... به شما نگفتم...
‫برای چی بهت پول میدم؟
‫خب....
‫مادرم اومده بود،
‫ تا ایستگاه بردمش
‫از اول میدونستم این‌جوری کار میکنی
‫چندتا شمع می‌خوای؟
‫اون ۳۵ سالشه
‫35?
‫منم
‫آقا
‫آقا...
‫اوه، تویی
‫چرا اول زنگ نزدی؟
‫عمداً بهت زنگ نزدم
‫امروز تولدته
‫من تا حالا اصلاً جشن گرفتم؟
‫کی خونه‌ست؟
‫هیچ‌کس
‫چرا؟...
‫سردمه
‫می‌تونی منتظر بمونی؟
‫اون کی بود؟
‫نه... بگو این‌طور نیست
‫چرا یهو پیدات شد؟
‫اون لعنتی کیه؟
‫زنی که دوستش دارم...آره
‫- من چه اشتباهی کردم؟ ‫- اشتباه از تو نیست
‫پس، من چی بودم؟ من کی بودم؟
‫بریم خونه حرف بزنیم
‫- عشق یه طرفه بود؟ ‫- خفه می‌شی یا نه؟
‫هر کاری که بخوای برات انجام می‌دم
‫می‌دونی، نه؟
‫آماده بودم زندگیم رو به خاطر تو بدم
‫چرا؟ چطور جرأت میکنی؟
‫هر کاری برای تو می‌کنم
‫بس کن! آروم بگیر
‫هی مین-جائه
‫ولش کن خانوم
‫برای من خریدی؟
‫با پول خودت؟
‫چرا می‌خوای منو بکشی؟
‫
‫برو خونه
‫برو خونه، همون خرس و خرگوش مزخرفت رو ‫ بغل کن، بعدشم بخواب
‫تو فکر می‌کنی این بی‌گناهی و پاکیه
‫ولی نمی‌تونی فرقِ پاکی و بچه‌بازی رو بفهمی؟
‫هرچی دست و پا بزنی، بازم یه احمقی
‫خانوم، برو کنار!
‫هنوز همون کثافت قبلی هستی
‫هی...گوش کن!
‫من عاشق واقعی بودم
‫با من بازی درنیار
‫من آفریده شدم که این‌طوری عاشق باشم
‫تو...تو مثل من نیستی
‫بفرمایید
‫می‌تونم کمک کنم؟
‫کوفته لطفاً
‫بفرمایید
‫این چه کاریه؟
‫می‌دونی چرا تو ایستگاه منتظرت بودم؟
‫- می‌خواستم اینو بدم بهت ‫- چرا اینکارو می‌کنی؟
‫خنده‌دار به نظر می‌رسم؟
‫- وقتشه بری خونه ‫- برو گمشو
‫تو به‌درد اون نمی‌خوری
‫احمق
‫اون عاشق یه زن متأهله
‫فکر کردی کی هستی؟!
‫درباره ما چی می‌دونی؟
‫تو افراطی هستی
‫تو...
‫فکر می‌کنی برای من فرق می‌کنه؟
‫وقتی پاکی رو قبول ندارن، باید چه‌کار کرد؟
‫اونا واقعاً خوشگلن؟
‫البته
‫می‌دونی...اونا برای ژنرال‌ها کار می‌کنن
‫از ارتش زنان انتخاب شدن
‫همه‌ی زیبایی‌ها داخل معبدن
‫من به بودا ایمان نداشتم اما می‌رفتم معبد
‫این منم. اگه نتونم ببینم، نمی‌تونم باور کنم
‫اگه خدا رو ببینم بهش ایمان میارم
‫اگه بودا رو ببینم بهش ایمان میارم
‫اگه روح رو ببینم بهش ایمان میارم
‫بذار ببینم
‫تو خوشحالی چون منو داری؟
‫مین-جائه
‫دوستت دارم
‫به چشمام نگاه کن و بکن
‫من هیو-سوب کیم هستم. الان خانه نیستم. ‫لطفاً پیام بگذارید
‫من تو ایستگاه سانگبونگ هستم
‫مشکلی پیش اومده؟
‫اگه نمی‌تونی بیای بهم پیام بده
‫ساعت نه و نیمه. نیم ساعت منتظرت می‌مونم
‫اینجا کمی خون‌ریزی دارم
‫- بانداژ می‌خوای ‫- بله، لطفاً
‫منم باورم نمی‌شه
‫تا وقتی که تماس گرفتم داشتمش. ‫ یعنی اونجا گذاشتمش؟
‫جا گذاشتم اونجا؟
‫چطور ممکنه؟
‫دهنت رو ببند و جیبت رو نگاه کن
‫خب؟
‫- قبلاً جیبمو دیدم ‫- کیفت چی؟
‫۳۰۰۰ وون پیدا کردم
‫هیو-سوب
‫اونجا چیکار می‌کنی؟
‫فکر کنم دیدمش. شاید از کنار هم ‫رد شدیم
‫اینجا؟
‫آره...ببخشید، اما
‫می‌شه ده هزار وون بهم قرض بدی؟ ‫ کیف پولمو گم کردم
‫بهت برمی‌گردونم
‫۱۰ هزار وون؟
‫آره
‫فقط ۵ هزارتا دارم. به کارِت میاد؟
‫آره
‫ممنون
‫اوه، فلفلمون رو هم برداشت
‫هنوز ندیدیش؟
‫نه
‫پس...
‫کی پول منو پس می‌دی؟
‫فردا بهت می‌دم. خوبه؟
‫باشه
‫منتظرت بودم و این یادداشت رو گذاشتم
‫نمی‌دونم چه اتفاقی افتاده اما برای من ‫ متأسف نباش
‫وقتی برگشتی و به من زنگ زدی،
‫همه‌چی روشن می‌شه
‫منم
‫کجایی؟
‫بیرونم....با دوستم قرار دارم
‫حوالی اینسادونگ
‫اگه شانسی پیش بیاید که برم، می‌خوام ‫ با تو شام بخورم
‫اما باید برم خونه
‫ببخشید، من تو جلسه‌ام
‫الان گرفتارم
‫باشه
‫بعداً می‌بینمت
‫- ببخشید ‫- بله، در خدمتم
‫یه کار فوری دارم که باید انجام بدم
‫می‌شه اینو نگه داری؟
‫چمدون؟ مشکلی نیست
‫ممنون
‫کی برمی‌گردی؟
‫خیلی طول نمی‌کشه
‫سونی کجاست؟
‫- غیر ممکنه ‫- به من اعتماد نداری؟
‫من همسرش هستم
‫خب، اگه همسرشی، از خودش بپرس.
‫اون اینجا بود
‫قرار بود باهاش ملاقات کنی
‫چه آزمایشی داده؟ ‫می‌تونم نتیجه رو ببینم؟
‫اگه تو بخش اورولوژی بودی چیکار می‌کردی؟
‫از خودش بپرس
‫آقای هیونگ
‫اون باید یه آزمایش دیگه‌ام بده
‫برای چه نوع بیماری‌؟
‫من زنشم
‫از شوهرت بپرس
‫من چیزای زیادی برای نگرانی دارم
‫سوار نمی‌شی؟
‫علائم دیگه‌ای هم داره؟
‫- مثل استفراغ ‫- نه، اصلاً
‫- من سرفه شدیدی دارم ‫- صبر کن
‫برای یه روز بهت دارو می‌دم
‫- منم برای یه روز می‌خوام ‫- باشه، یه کم صبر کن
‫علائم سرماخوردگی داری؟
‫نیم ساعت بعد از غذا بخوره
‫- خوب می‌شه ‫- چقدر شد؟
‫۱۵۰۰ وون
‫دونگ-وو... فقط یه مقدار بخور
‫غذا؟
‫باید یه چیزی بخوری
‫آقا، می‌تونید منتظر باشید؟
‫ بفرمایید
‫باید یه چیزی بخوری
‫دونگ-وو
‫باید باهات حرف بزنم
‫بیا
‫مشکلی نیست
‫بیا تو
‫این‌جوری همدیگه رو می‌بینیم
‫منو ببخشید
‫چطورید؟
‫می‌تونم بیام داخل؟
‫هنوز آماده نیست
‫- یه کم کیک می‌خوای؟ ‫- نه، ممنون
‫همه اینجان
‫الان بیدار شدی؟
‫ر-فا-فا-می ر-فا-فا-می ر-فا-می
‫جواهر یشم بر روی تار عنکبوت
‫دو-دو-می-سل دو-لا سل-سل-لا-...
‫می-سل-سل-فا
‫- بهتری؟ ‫- آره
‫داری می‌ری؟
‫وقت رفتنه
‫دارم تعطیل می‌کنم، میام اونجا
‫فکر کنم چراغو خاموش نکردم
‫چراغ؟
‫همیشه فراموش می‌کنم
‫بعداً می‌بینمت
‫خداحافظ
‫بابت این ممنونم
‫این چیه؟
‫- نه، برای این نیومده بودم ‫- می‌دونم
‫ببخشید. باید برات واریز می‌کردم
‫همیشه بهش فکر می کنم
‫می‌دونید قیمتش چنده؟
‫چنده؟
‫پرداخت می‌کنم
‫من مالکش نیستم
‫لطفاً فردا بیایید، بخرید و ببرید
‫فردا صاحبش میاد اینجا
‫چرا متوجه نیستید؟
‫من فردا نمیام اینجا
‫هروقت مایلید بیایید
‫بهش می گم نگهش داره
‫چیکار...
‫چیکار می‌کنی؟
‫بس کن!
‫متأسفم. من بدون هیچ مدرکی ‫دچار سوء تفاهم شدم
‫هی، وایسا و با من حرف بزن
‫تو خیلی پاکی
‫درو قفل کن
‫می‌رم سیگار بگیرم
‫هیو-سوب
‫من خونه‌ام
‫خوبم
‫نگران من نباش
‫امیدوارم حالت خوب باشه
‫فردا صبح از بیرون بهت زنگ می‌زنم
‫رفته بیرون سیگار بگیره
‫به خاطر من متأسف نباش
‫دوستت دارم
‫دلم برات تنگ شده
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.