..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بجنب، تو می‌تونی انجامش بدی.
‫سخته باور کنی ‫که دنیا اصلاً زحمت کشیده
‫یه مغز تو اون گذاشته.
‫معدل ۴ از کلاس نهم. ‫۱۵۸۰ تو آزمون SAT
‫بورسیه ملی شایستگان.
‫عالیه.
‫یادت باشه، فقط تا لبه برو.
‫تو هیچ‌وقت اونقدر جلو نرفتی ‫که تاریکی آدمارو ببینی.
‫همه چیزی که می‌شناختی عشق بود.
‫این یعنی خوش‌شانس بودی.
‫هیس. بابا رو اذیت نکن. ‫داره کار می‌کنه.
‫ببخشید، متأسفم،
‫ولی باید یه مقدار خون بگیرم.
‫خیلی عالی میشه اگه ‫تو و دختر کوچولوت
‫یه گروه خونی داشته باشید.
‫یعنی واقعاً به نفع شما میشه.
‫می‌خوان عملش کنن؟
‫دکتر چیزی نگفت. ‫دکترا هیچ‌وقت چیزی نمیگن.
‫حداقل به من که نمیگن.
‫- چارلی... ‫- اووو، می‌خوام خونتو بخورم.
‫نکن.
‫اون نمونه خیلی مهمه.
‫یه متخصص عوضی کلی روش حساسیت نشون داد.
‫پرستار؟ ‫نمونه گریگ رو داری؟
‫شناگره؟
‫بله، دکتر.
‫همین‌جاست.
‫خدای شکر.
‫یکی باید بچه‌گربه رو ‫از درخت بیاره پایین.
‫- اوه، عزیزم. ‫- جدی میگم مامان. همین الان.
‫نگران نباش عزیزم.
‫گربه رو از درخت میاریم پایین، باشه؟
‫همه گربه‌ها رو ‫میاریم پایین
‫از همه درختای ‫تمام دنیا.
‫می‌دونی دیگه چی کار می‌کنیم؟
‫حتی چندتا گربه ‫می‌ذاریم بالای درخت
‫فقط که بیاریمشون پایین. خوبه؟
‫خب، اینشه.
‫اون بابامه.
‫چه تعجبی!
‫فکر کردی فرصت شریک شدن ‫تو افتخار رو از دست میده؟
‫شاید شامپاین قدیمی هم آورده.
‫می‌تونم اون رو داشته باشم، لطفاً؟
‫بابا، باید اینو ‫تو شش ساعت آینده
‫بدیم آزمایشگاه و پردازش بشه ‫وگرنه برمی‌گردیم سر نقطه صفر.
‫یعنی همینطوری ‫اتفاقی شنیدی
‫از این دانشمند و ورزشکار ‫درجه یک دنیا
‫که اتفاقی داشت ‫در آستانه مرگ بود؟
‫خب، ما ارتباطاتی ‫تو همه مراکز بزرگ
‫پزشکی سراسر کشور داریم.
‫خیلی طول می‌کشید
‫تا چیزی به این کاملی ‫همینطوری ظاهر بشه.
‫خب، فکر کنم شانس آوردیم.
‫اگه از من بپرسی، خیلی شانس آوردی.
‫دقیقاً چی می‌خوای بگی، بابا؟
‫مطمئنم می‌بخشی که ‫به نتیجه‌های ناخوشایند رسیدم.
‫ببین، گذاشتم با این پروژه ادامه بدی...
‫این پروژه‌ای که مثل میدون مین بود...
‫چون فکر کردم ‫به نفعته
‫که یه بارم با عواقب گیر کنی.
‫ولی فکر کنم می‌دونی ‫این بار
‫وقتی همه‌چی رو ‫روی سرت خراب کنی...
‫دیگه خبری از ساختن ‫کتابخونه یا مدرسه خصوصی نیست
‫که اخراجت نکنن.
‫خب، این بار دیگه وجود نخواهد داشت.
‫«جنگ بدون بیوه» ایده‌ایه که وقتش رسیده.
‫امروز، به لطف ‫تلاش مشترک
‫وزارت دفاع ‫و شرکت اوسلت تکنولوژیز...
‫یه ماجراجویی عظیم رو شروع می‌کنیم.
‫دوران فرستادن پسرای شکننده ‫و غیرقابل جایگزینمون به جنگ تموم شد.
‫از یه رشته DNA که ‫از یه سلول خونی انسان گرفته شده
‫و توی هسته ‫یه تخمک بارور نشده کاشته شده...
‫یه جنگجوی تازه می‌سازیم.
‫یه جنگجو که نه بیوه‌ای می‌ذاره ‫نه یتیمی
‫و نه غم و نه ترسی حس می‌کنه.
‫و با سوخت کافی ‫زخم‌هاش تقریباً فوری خوب می‌شن
‫و می‌تونه روزها بدون خواب راهپیمایی کنه.
‫و اگه بخوام ‫حرف دانشمندا رو باور کنم
‫درباره یه ژنی که ‫قدرت‌های حسی اضافه داره...
‫شاید حتی یه روز بتونه ‫دستورهاشو از راه دور بگیره.
‫و هیچ‌وقت به پایه‌های اخلاقی هیچ دستوری شک نمی‌کنه...
‫حتی توی دلش.
‫اون شک همون چیزیه ‫که بزرگترین عذاب یه سربازه.
‫قدرت فوق‌العاده نداره...
‫ولی متابولیسمش نسبت به من و تو مثل...
‫موتور یه لامبورگینی نسبت به دوچرخه‌ست.
‫متوجه شدید بچه فقط ‫تو ۱۹ هفته کامل رشد کرده.
‫اگه عوامل رشدی ‫که داریم باهاشون آزمایش می‌کنیم
‫به همین سرعت ‫معجزه کنن...
‫اون تا وقتی ده سالش بشه ‫برای کاری که ژنرال ایمز در نظر داره
‫کاملاً آماده خواهد بود.
‫بدشانسیه که این پیشرفت ‫به قیمت یه حادثه تراژیک تموم شده.
‫خب، سناتور...
‫من دوست دارم فکر کنم ‫یه ورزشکار جوان نابغه...
‫حتی بعد از مرگ هم ‫این فرصت رو داره که کارای بزرگی بکنه.
‫یعنی داریم ‫روی سکوی کیتی هاوک وایمیستیم، دوستان.
‫داریم نگاه می‌کنیم که کلمبوس ‫از کادیز به دریا می‌زنه.
‫- ژنرال؟ ‫- نه، شما ادامه بده، درو.
‫چی شده عزیزم؟ ‫خوبی؟
‫هیچی. فکر کنم چیزی ‫رو قورت دادم.
‫راه اشتباه رفت، همین.
‫وقتی پسرم اول بهم گفت ‫می‌خواد نویسنده بشه،
‫بهش گفتم بهتره ‫یه زن پولدار پیدا کنه.
‫وقتی گفت ‫می‌خواد با یه هنرمند ازدواج کنه،
‫به مادرش گفتم ‫اتاق قدیمیشو آماده کنه
‫برای روزی که ‫مجبور بشه خودش رو
‫به دست رحمت ‫پدر و مادر سخت‌کوشش بسپره.
‫خیلی خوشحالم که بگم ‫تا حالا هیچ‌وقت درست درنیومده.
‫برای پسرم،
‫به مناسبت انتشار ‫اولین رمانش،
‫اولینِ خیلی‌ها.
‫و اگه کسی می‌دونه
‫این پسر خوب از کجا ‫ایده گرفته
‫برای اون صحنه ‫با دریل و مار،
‫لطفاً... بهم نگید.
‫به سلامتی مارتـی.
‫- به سلامتی. ‫- خیلی خوب گفتی.
‫ببخشید.
‫فقط می‌خوام ‫یه کم هوا بخورم.
‫کَتی، می‌تونی یه لحظه نگهش داری؟
‫چی شده؟
‫نمی‌دونم. ‫عجیبه...
‫انگار... حس می‌کنم ‫می‌ترسم یا همچین چیزی.
‫باید دکتر خبر کنم؟
‫نه، این... جسمی نیست.
‫اگه چیزی برای ترسیدن بود، می‌فهمیدم.
‫شوخی می‌کنی؟
‫چی ترسناک‌تر از اینه ‫که همه رویا‌هاتو به‌دست بیاری؟
‫فکر کنم بهتر شدم.
‫می‌تونم یه بهونه‌ای جور کنم ‫بچه‌ها بیان بیرون
‫و همه‌مون یواشکی ‫فرار کنیم بورا بورا.
‫چرا بچه‌ها رو قاطی ماجرا کنیم؟
‫می‌دونی، عکسای ‫شناگر رو تو اون سن دیدم.
‫کوچک‌ترین شباهتی نداره.
‫با همه آزمایشایی که ‫روی ژنتیکش کردیم...
‫احتمالش بود که ظاهرشو تغییر بدیم
‫ولی استعداداشو نه.
‫آماده‌ای آلفی رو ببینی؟
‫اوه، بله.
‫اشکالی نداره، آلفی...
‫یه دوست آوردم.
‫این ژنرال ایمزه. ‫می‌خوام ببینیش.
‫آلفی. در واقع، ‫یه بار قبلاً همدیگه رو دیدیم
‫وقتی خیلی کوچیک بودی.
‫فقط اومدم ببینم ‫چطوری هستی.
‫خیلی خوبم، قربان.
‫خب، خوشحالم اینو می‌شنوم.
‫برات یه هدیه آوردم. ‫امیدوارم تخته بازی دوست داشته باشی.
‫وای. عاشق تخته‌ام. ‫شرط می‌بندم می‌تونم ببرمت.
‫مجبورم چالش رو قبول کنم.
‫آلفی، می‌تونی بعداً ژنرال رو تو تخته شکست بدی.
‫الان یه چیز خیلی مهم دارم
‫که می‌خوام باهات در میون بذارم.
‫ژنرال، ممکنه ما رو تنها بذارید، لطفاً؟
‫البته. آلفی، یه دقیقه دیگه می‌بینمت.
‫خیلی هم عالیه.
‫ممنون.
‫آلفی، می‌خوای ‫پِپِر رو بفرستی خونه‌ش؟
‫هی، برو خونت، پِپِر.
‫آلفی، بشین.
‫می‌ترسم خبر بدی داشته باشم.
‫ما تو جمعمون یه جاسوس خطرناک پیدا کردیم.
‫یه آدمکش که فرستاده شده ‫با دستور کشتن همه‌مون.
‫کدوم جاسوس؟ کجاست؟ ‫خودم ترتیبشو می‌دم.
‫خب، متأسفم که باید اینو بگم...
‫ولی اون آدمکش پِپِره.
‫پِپِر یه سگه.
‫درسته، ولی سگا ‫می‌تونن آموزش ببینن.
‫و این ثابت می‌کنه ‫چیزی که همیشه بهت گفتم...
‫اینکه فقط می‌تونی ‫به خودت و من اعتماد کنی.
‫- اون فقط یه سگه. ‫- آلفی، خودت می‌دونی باید چی کار کنی.
‫آرامش داشته باش، آلفی.
‫آرامشم، پدر.
‫بیا اینجا، پِپِر. ‫بیا اینجا، پسر.
‫نه!
‫این درو باز کن.
‫پِپِر، بیا!
‫این درو باز کن. ‫آلفی!
‫بشین. ‫بمون.
‫آلفی.
‫آلفی!
‫کافیه، آلفی، ‫بهش آسیب نزن.
‫اشتباه شده. ‫اون جاسوس نیست.
‫اشتباه شده، آلفی.
‫مجبورش کن وایسه.
‫گفتم مجبورش کن وایسه!
‫آرامش داشته باش، آلفی.
‫ژنرال درست میگه.
‫ما اشتباه کردیم.
‫یه سرباز بی‌باک با یه قاتل بی‌رحم فرق داره
‫و اگه تا حالا ‫تو شعاع ده هزار مایلی منطقه جنگی بودی...
‫این چیزی بود که می‌دونستی.
‫فکر می‌کردم کل ‫هدف این پروژه این بود
‫که یه سرباز بی‌باک بسازیم
‫که هیچ‌وقت به پایه اخلاقی هیچ دستوری شک نکنه.
‫خیلی مطمئنم ‫یه جا اینو شنیدم
‫و فکر کنم از خودت شنیدم.
‫خب، چیزی که من می‌بینم این نیست.
‫یه پسر کوچولو می‌بینم ‫که هیچ‌وقت غمگین بودن رو یاد نگرفته،
‫و من کاملاً مسئولیتشو به عهده می‌گیرم.
‫گول اینو نخورید که میگه ‫«اوه، جنرال، کاش می‌تونستم
‫با شما تخته بازی کنم» و این قیافه مظلومشو.
‫آلفی یه سلاحه.
‫اون طوری طراحی شده که ‫توی دنیای عادی یه آدم معمولی باشه...
‫ولی همین، فقط یه طراحی فوق‌العاده‌ست.
‫نه قلبی توشه نه روحی
‫بیشتر از اونچه توی یه موشک پاتریوته.
‫می‌خوام این پروژه رو تعطیل کنم.
‫شما اختیار این کارو ندارید، جنرال.
‫من دستورامو ‫از رئیس کمیته
‫خدمات مسلح می‌گیرم، نه از شما.
‫هم‌اتاقی بابا تو هاروارد؟
‫در واقع پرینستون.
‫خب، منم به هم‌اتاقیم ‫توی وست پوینت زنگ می‌زنم.
‫اون سردبیر امور نظامیه ‫برای «پُست».
‫و مطمئن می‌شم پدرت بدونه ‫باید از تو تشکر کنه
‫به خاطر بازبینی پنتاگون ‫روی همه قراردادای دفاعی
‫که الان دست اوسلت تکنولوژیزه.
‫دنیا بزرگه، آلفی. ‫بزرگ‌تر از چیزی که بهت گفتن.
‫پر از آدمای بد زیاده.
‫آدمای خوب هم زیاده.
‫ترسناکه.
‫می‌دونم.
‫اشکالی نداره، آلفی. ‫الان دیگه همه‌چی درست میشه.
‫هی رفیق. ‫چه حسی داری؟
‫گرسنمه.
‫معلومه که گرسنه‌ای. ‫زخمات خودشون دارن خوب میشن.
‫می‌تونم برم خونه ‫تلویزیون تماشا کنم؟
‫صد در صد. ‫فکر می‌کنی می‌تونی راه بری؟
‫بله.
‫باورنکردنیه. آدم اصلاً نمی‌فهمه ‫حتی خراش برداشته.
‫باورم نمیشه ‫واقعاً داریم شروع می‌کنیم.
‫و اگه وقتی این کار تموم شد ‫یه پنی برام بمونه...
‫یعنی به اندازه کافی خرج نکردم.
‫و دکل عقب ‫داره می‌...
‫ضربه خوردیم!
‫قایق نجاتو آماده کنید! ‫زن و بچه‌ها اول!
‫نه کاپیتان، ‫ما کشتی رو ترک نمی‌کنیم.
‫ما تا آخر ‫کنار شما می‌مونیم.
‫سرود میهنی من...
‫سرزمین شیرین آزادی...
‫خب بچه‌ها، یادتون نره ‫تکالیفتونو انجام بدید.
‫مگه همیشه نمی‌کنیم؟
‫به مامان بگو میرم ‫یه دور بزنم.
‫یه ساعته برمی‌گردم.
‫شاید بهتر باشه برت قبل از قتل ‫خودشو برسونه سانفرانسیسکو.
‫اینطوری ما نمی‌فهمیم ‫بهانه‌ش قلابیه یا نه تا وقتی
‫گریس اعتراف کنه ‫به کار سیاتل.
‫اه یا اوه، می‌دونی چی؟ ‫بی‌خیالش.
‫اگه برت قبل از رسیدن به سانفرانسیسکو...
‫اگه برت قبل از گریس برسه اونجا،
‫والتر چطور می‌فهمه ‫ترکیب کمد توی فرودگاه چیه؟
‫شاید بتونه...
‫شماره یه تاکسی لطفاً.
‫از حال رفتم، پیج.
‫بیهوش شدم و تو سرعت ۶۰ مایل ‫توهم زدم.
‫می‌دونی چی لازمه ‫دوباره پشت فرمون بشینم؟
‫اگه دخترا تو ماشین بودن چی؟
‫دکتر گاتریج چی گفت؟
‫- اینقدر نزدیک انگشتاتو نبر. ‫- خودتو می‌شناسی، پل.
‫اون هیچ‌وقت تلفنی حدس نمی‌زنه، ‫پس می‌خوام برم ببینمش
‫و بذارم همه ‫آزمایشای دنیا رو انجام بده.
‫در این بین، این کتابو برداشتم
‫وقتی داشتم ‫روی «خونریزی آهسته» تحقیق می‌کردم.
‫ببین، بر اساس علائم ‫متقاطع فهرست شده.
‫تو لازم نداری یه ‫راهنمای خانگی هیپوکندریا
‫بهت بگه استرسی که کشیدی ‫می‌تونه له کنه
‫خیلی مردای ضعیف‌تر ‫از مارتین استیل‌واتر رو.
‫ضرب‌الاجل کتاب جدید، ‫جنگ پیشنهاد حقوق انگلیس،
‫مقاله توی مجله «سلبز» هم، ‫فردا میاد بیرون، نه؟
‫پیج، استرس یعنی وقتی ‫جنگ پیشنهاد حقوق نداری
‫روی حقوق انگلیست ‫هیچ دعوایی نیست.
‫این‌و گوش کن.
‫بیهوشی به‌علاوه فراموشی و ‫توهم یعنی آلزایمر.
‫یعنی اگه ۴۰ سال پیرتر بودم.
‫سکته بیهوشی و فراموشی رو می‌پوشونه
‫و هیچ چیزی ‫درباره توهم نمیگه.
‫مارتین جیمز استیل‌واتر،
‫تو چشام نگاه کن ‫و خوب گوش بده.
‫- تو تومور مغزی نداری. ‫- فکر می‌کنم دارم.
‫یعنی، فکر می‌کنم ممکنه ‫یه چیز خیلی خیلی جدی داشته باشم.
‫همون چیزی که چند سال پیش فکر کردی
‫وقتی فکر کردی درد قفسه سینه داری. ‫آخرش معلوم شد کشیدگی عضله‌ست.
‫- خوش‌شانس بودم. ‫- هنوزم خوش‌شانسی.
‫شاید همین مشکل باشه.
‫می‌دونی مردم ‫درباره الهه‌های سرنوشت چی میگن.
‫یه مشت جادوگر پیر و تنها اون بالا نشستن
‫که همون فرش قدیمی رو ‫یه میلیون ساله می‌بافن.
‫اونا فکر کنن کسی ‫یه کم زیادی خوش‌شانسه،
‫می‌رن سراغ قیچی.
‫هر پیرزنی اینجا ظاهر بشه ‫با وسایل خیاطی تیز،
‫باید با من طرف بشه.
‫به فورت ورث خوش اومدی، ‫آقای استایلز.
‫می‌خواین یه نقشه از منطقه داشته باشید؟
‫نقشه آخرین چیزیه ‫که بهش احتیاج دارم.
‫کارکشته‌ی تگزاسین، نه؟
‫در واقع نه، هیچ‌وقت تو عمرم اینجا نبودم.
‫ولی چیز جالبیه.
‫هر جا شرکتم منو می‌فرسته، ‫تقریباً خودبه‌خود...
‫انگار می‌دونم چطور برم ‫جایی که باید برم.
‫انگار یه نقشه ‫توی سرم کاشته شده.
‫خب، به نظر من ‫شرکتتون
‫یه بخش سفر خیلی ‫منظم داره.
‫راستی، این ‫برای شما رسیده.
‫- سلام، کمکی از دستم برمیاد؟ ‫- نوشابه.
‫الان میارم.
‫رئیس عملی ارتش پرو
‫اخیراً توی کانون توجه بوده ‫به خاطر حمایت شدیدش
‫برای گسترشِ جنگ مرزیِ ‫از قبل خونین با بولیوی.
‫به گفته منابع، در یادداشت خودکشی
‫اشاره‌هایی وجود داشت ‫به افکار تاریک
‫که اوبرگون دیگه قادر نبود ‫کنترلشون کنه.
‫جیمز ایوالد از کمیته ‫روابط خارجی سنا
‫امروز در واشنگتن اظهار نظر کرد:
‫«برای اندوهی که این اتفاق ‫ممکنه به خانوادهٔ سرهنگ وارد کرده باشه متأسفیم،
‫ولی این تراژدی ممکنه ‫فرصتی ایجاد کنه
‫برای صلحی گسترده و پایدار ‫در آمریکای جنوبی.»
‫صلح.
‫سلام.
‫برای نمایشگاه کتاب اومدی؟
‫نه.
‫راستش، من واقعاً خیلی ‫الان سرم شلوغه.
‫واو. راک اند رول.
‫ازم بپرس روزم چطور گذشت.
‫روزت چطور بود؟
‫نمی‌دونم.
‫اخیراً حس می‌کنم که، ‫خب، چه فایده‌ای داره.
‫اتاقای هتل و ماشینای کرایه‌ای ‫و یه شهر پشتِ اون یکی...
‫نه، من یه دختر کوچولو دارم.
‫خب، خوش‌شانسه که این ‫قانوناً ممنوعه.
‫«کثیف‌کاری نکن، آلفی. ‫به‌هم نریز.»
‫برو بیرون.
‫زود باش. برو بیرون!
‫قدرتشو داری ‫که یه قدم اضافه‌تر بری،
‫برای خانواده...
‫یادته مامان چطور...
‫اونجایی، آلفی؟
‫دیگه کجا باشم؟
‫خیلی بامزه‌ست.
‫واقعاً بعضی وقتا منو می‌خندونی. ‫همه‌چی خوبه؟
‫- کی می‌تونم برم خونه؟ ‫- تو خونه‌ای.
‫هر بار خونه‌ای ‫که باهام تلفنی حرف می‌زنی.
‫نه، منظورم واقعاً خونه‌ست.
‫مامان و بابا و خریدها ‫و یه دوچرخه جلوی خونه.
‫واقعاً زیادی تماشا کردی ‫تلویزیون، آلفی.
‫آلفی...
‫آرامش داشته باش، آلفی.
‫نه.
‫آرامش داشته باش، آلفی.
‫من در آرامشم، پدر.
‫خیلی خوبه.
‫حالا، بعد از یه لطفی برای من توی تگزاس، ‫میری میامی.
‫امشب نصف شب ‫پرواز می‌گیری.
‫حالا تلویزیونو خاموش کن ‫تا درباره مسئولیتات حرف بزنیم.
‫داری به عکس پدرم ‫و کینگمن فلگ نگاه می‌کنی؟
‫- می‌بینمش. ‫- خوبه. خیلی خوبه.
‫ببین بابا. ‫من ملکه انگلیسم.
‫بابا، نگاه کن.
‫ببین بابا، ‫من ملکه انگلیسم.
‫بابا، نگاه کن.
‫و من هستم...
‫- بابا، چی شده؟ ‫- اوه، هیچی عزیزم.
‫فقط یه سردرد کوچیکه ‫که کل روز باهام بوده. خوب میشم.
‫خب، کجا بودم؟ ‫آه، بله.
‫و من دوک بزرگِ خبیث لینگیلز هستم،
‫که نقشه کشیده ‫سلطنتتو بدزده!
‫بابا!
‫بابا.
‫چی شده؟ ‫همه‌چی مرتبه؟
‫سلام بابا.
‫می‌خوای باهام بشینی ‫تلویزیون تماشا کنی؟
‫اینا چیه؟
‫فکر کنم گزارش اول ‫الان باید پخش بشه.
‫شرکای تجاری شوکه شدن ‫از مرگ بر اثر حمله قلبیِ
‫سرمایه‌دار عجیب نفتی، ‫کینگمن فلگ.
‫سخنگوی پلیس همین الان اعلام کرد ‫که با اینکه
‫فلگ قسم خورده بود ‫تا پای مرگ بجنگه علیه
‫پیشنهاد تصاحب اوسلت اینداستریز، ‫هیچ شری به نظر نمی‌رسه.
‫کینگمن فلگ کارنامۀ ‫اغلب پرسر و صداشو
‫توی صنعت نفت شروع کرد...
‫شنیدی؟
‫آره، خب، ما قبلاً می‌دونستیم ‫خواهرزاده‌ها آماده‌ان برای حرف زدن...
‫عالیه...
‫بله، خب...
‫گل بفرست و یه یادداشت با، ‫با امضای من.
‫بله... خداحافظ.
‫سرنوشت.
‫آه، سرنوشت.
‫اوه، چه موجود بدجنسیه، ‫مگه نه؟
‫سرنوشت؟
‫کریسمس مبارک، بابا.
‫یعنی چی؟
‫یادت میاد پروژه ‫تریپل دبلیو رو بستیم
‫بعد از اینکه ژنرال ایمز ‫توی تصادف کشته شد؟
‫آره.
‫ما واقعاً تعطیلش نکردیم.
‫خیلی آروم ادامه‌ش دادیم
‫و اون از وحشیانه‌ترین ‫رویاهای ما هم جلو زده.
‫ما این خوشگلای کوچیکو ‫تو چکسلواکی می‌سازیم،
‫یا هر چی که ‫این روزا بهش میگن.
‫می‌تونی با یه سی‌سی ‫هر چی بخوای پرش کنی
‫و ظرف ۱۵ دقیقه ‫توی بدن حل میشه.
‫تو کینگمن فلگ رو کشتی؟
‫من؟ نه. ‫نه، کار من نبود.
‫اون آلفی بود. ‫کلون آلفا از پروژه.
‫یعنی، تا جایی که همه می‌دونن، ‫کینگمن فلگ از حمله قلبی مرد.
‫و اگه یه وقت آلفی گیر بیفته، ‫که البته نمیفته،
‫اون حتی یه اسمم بلد نیست.
‫اسم منو نمی‌دونه، ‫هیچ‌کسو نمی‌شناسه.
‫حتی نمی‌دونه کجا زندگی می‌کنه.
‫می‌خوام بری.
‫برو، زود باش از اینجا برو.
‫باشه.
‫گوش کن به من...
‫برای اولین بار تو زندگیم ‫دارم کاری می‌کنم
‫که مربوط به پول درآوردن نیست.
‫بابا، این کاریه که ‫می‌تونیم با هم انجام بدیم
‫و می‌خوام تو هم ‫جزوش باشی.
‫می‌دونی دیروز توی آمریکای جنوبی ‫چی شد؟
‫نه. نه. ‫نمی‌خوام بدونم.
‫انگار تو هیچ‌وقت ‫نخواستی چیزی درباره من بدونی!
‫میای اینجا، میگی ‫یکی رو کشتی،
‫بعد نقش پسر نادیده گرفته‌شده رو بازی می‌کنی؟
‫شناگر...
‫اون تصادف نبود، آره؟
‫نه.
‫یعنی، خب، نمی‌تونستیم اجازه بدیم ‫یه سرباز کامل این‌ور اون‌ور بره
‫با صورت ‫یه شناگر مدال طلا، مگه نه؟
‫خب حالا همه‌چیو می‌دونی.
‫و می‌تونی منو لو بدی.
‫و منو برای همیشه ‫از زندگیت پاک کنی.
‫ولی، با توجه به اینکه ادغام فلگ ‫داره توسط وزارت دادگستری بررسی میشه،
‫و ۱۳ میلیارد دلار وسطه،
‫من به این زودیا ‫راهی لیون‌وُرث نمیشم.
‫می‌دونی، فکر کنم ‫خیلیم ضرر بزرگی نیست.
‫یعنی، بعد از همه اینا،
‫ما بدون تو هم ‫خیلی خوب سر کردیم.
‫«ما»؟
‫کی دیگه ‫با تو توی این ماجراست، درو؟
‫ببخشید، میشه ‫یه کم کمکم کنید؟
‫با چی؟
‫خاطره داشتن ‫چه حسی داره؟
‫می‌دونم سوال عجیبیه، ولی...
‫من می‌دونم چطور ‫رانندگی کنم
‫و چپ و راستو ‫تشخیص بدم، اما...
‫ولی نه چیزای زندگی، ‫مثل چیزایی که تو تلویزیونه.
‫نه مامان و بابا
‫و نه اولین بار ‫که دوچرخه‌سواری کردم.
‫راستش باید ‫برگردم سر کار.
‫نه، گوش کن...
‫خواهش می‌کنم.
‫این مهمه.
‫ببین... ‫همش خالیه.
‫و همین خیلی منو ناراحت می‌کنه.
‫مثلاً، همین الان من...
‫خب، اولین بار توی زندگیم بود،
‫و فقط می‌خواستم مطمئن بشم ‫که اون یه خاطره بود
‫مثل تلویزیون، مثل... ‫مثل یه برنامه تلویزیونی توی سرت...
‫ببین، میشه تنهام بذاری، باشه؟
‫شب بخیر، شلدون.
‫شب بخیر، لورتا.
‫شب بخیر، باب.
‫شب بخیر، پیپرز.
‫می‌رم سر کوچه ببینم ‫مجله اومده یا نه.
‫فقط یه جوری بذارش ‫که تصادفی
‫چشمم بهش نخوره، لطفاً.
‫چرا همیشه اینقدر ‫اخمو میشی وقتی یکی حرفی
‫از مقاله مجله می‌زنه؟
‫چون نمی‌خواد ‫دلقک سیرک باشه.
‫ولی همه‌مون می‌دونیم ‫خیلی دیره براش.
‫چرا همیشه فکر می‌کنن ‫خیلی مهمه
‫به دنیا بگن که من فقط ‫یه جور پیراهن دارم؟
‫عجیب‌بودن مجله می‌فروشه.
‫می‌دونی، بی‌علاقگی کامل ‫به مُد
‫نشونهٔ یه... ‫ذهن متمایزه.
‫کی اینو گفت؟ ‫یکی گفت اینو، نه؟
‫واقعیتو بپذیر، بابا. ‫تو عجیبی.
‫حقیقت از زبون بچه‌ها درمیاد. ‫شب بخیر.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر، مامان.
‫خب، بریم.
‫مجبور شدم نگاه کنی. ده امتیاز.
‫پنج، نهایتش.
‫هفت و نیم ‫یا اصلاً داستانی در کار نیست.
‫باشه، هفت و نیم.
‫«بالاخره، شکرگزاری ‫با سلامتی گذشت...
‫بوقلمون بیشتری ‫امسال خورده شد نسبت به پارسال.
‫قافیه داره.
‫سیب‌زمینی بیشتری پر شد، ‫یام بیشتری جا شد...
‫توی دهنمون ‫با دو دست...
‫سالاد کلم با سطل، بیسکویت دوتایی،
‫همه‌مون اونقدر چاق شدیم ‫که توی کفشا جا نشدیم...
‫این روزی نیست ‫که افسرده و بی‌حال باشیم...
‫ازتون می‌پرسم، خانومای جوان...
‫- چی میشه؟ ‫- کریسمسه!
‫گوزنا مثل خفاشای جهنمی ‫تاخت می‌زدن.
‫اگه این رانندگیِ سانتائه...
‫پس سانتا حالش خوب نیست.
‫جیغ می‌زنه، غُر می‌زنه، ‫قهقهه می‌زنه و تف می‌کنه.
‫کی فکرشو می‌کرد سانتا ‫این‌قدر دچار جنون باشه؟
‫چشمای ریز و خشمگینش ‫مثل فرفره شیطانی می‌چرخه،
‫یکی، یکی، ‫زنگ بزنه پلیسو!
‫نگاه دقیق‌تر ثابت می‌کنه ‫همونی بود که همه حدس زدیم...
‫روان‌پریشی...
‫و یه مورد خیلی بد از ‫- برو عقب - بوی بد دهن.
‫پس مواظب باشید وقتی کریسمس
‫امسال میاد...»
‫«ماشینای بدون سرنشین ‫فوراً یدک‌کشی میشن.
‫برای امنیت و سلامتتون، ‫چمدوناتونو تنها نذارین.
‫منطقه سفید...»
‫«پس مواظب باشید، وقتی کریسمس ‫امسال میاد...
‫چون یه چیز جدیدی هست ‫که باید ازش ترسید.»
‫- ادامه دارد. ‫- نه!
‫آره.
‫می‌تونم امضاتونو داشته باشم؟
‫غرب.
‫غرب، می‌دونستمش.
‫خب، می‌دونم این ‫هیچ معنایی نداره...
‫ولی یکی بچه‌هامو گرفته.
‫و من نمی‌تونم ‫سوار هواپیما بشم...
‫چون اگه از کارت اعتباری استفاده کنم ‫یه لحظه‌ای ردیابیم می‌کنن.
‫حالا می‌فهمم چرا ‫پول نقد زیادی دستم نمی‌دن.
‫بابا!
‫بابا، کمک کن!
‫خواهش می‌کنم، بابا!
‫عزیزم، چی شده؟ ‫چیه؟
‫عزیزم، چی شده؟
‫اون اینجا چی کار می‌کنه؟
‫«گرگ‌ومیش مرگبار»، یادت نیست؟
‫قسم خوردی وقتی کارت ‫با تحقیقش تموم شد
‫برش گردونی.
‫هیچ‌وقت وقت نکردم.
‫نمی‌خوام توی خونه باشه، ‫مارتی.
‫- بهش نیاز داریم. ‫- واسه چی؟
‫از چی می‌ترسی؟
‫دوستت دارم، مارتی، باید ‫بگی چه خبره.
‫نمی‌دونم.
‫من همین‌جام. ‫همه‌چی درست میشه.
‫بله؟
‫من میامی‌ام. ‫حدس بزن کی نیست؟
‫چی؟
‫برای پرواز ۱۱:۱۰ ‫چک‌این کرده.
‫کارت پروازشم ‫تحویل داده شده.
‫سعی کن انکارو ‫کنار بذاری، درو.
‫پسرمون فرار کرده.
‫اون نمی‌تونه فرار کنه، کارل...
‫چون بدون اجازه گرفتن ‫هیچ کاری نمی‌کنه.
‫خب، اگه... ‫اون واقعیتو بیشتر دوست داری.
‫فکر می‌کنی آسیب دیده؟
‫یعنی، اگه آسیب دیده بود، ‫می‌فهمیدیم، نه؟
‫خب، اون قطعاً بیرونه ‫و داره حرکت می‌کنه.
‫چقدر سریع می‌تونی ‫به فینیکس برسی؟
‫- سریع. ‫- خیلی خب.
‫ساعت ۳ بعدازظهر ‫توی تحویل بار می‌بینمت.
‫کمی کفش‌دوزیِ ‫خودتونی؟
‫نه. دارم فکر می‌کنم ‫شرکتم باید یه جوری
‫راهی برای ردیابی من ‫داشته باشه.
‫یه جور فرستنده، ‫یه چیزی.
‫هیچ ایمپلنتی زیر پوستم پیدا نکردم...
‫پس کفشا تنها جاییه ‫که می‌تونه باشه.
‫منطقیه.
‫می‌دونستم. می‌دونستم ‫به این راحتی نمی‌ذارن در برم.
‫هی...
‫بچه‌ها امروز ‫مواظب باشید، باشه؟
‫بابا، برای مدرسه ‫دیرمون میشه.
‫بابا، تکون نخور.
‫مجبور شدم نگاه کنی! ‫مجبور شدم نگاه کنی!
‫هشت امتیاز. همه شکایاتا ‫بدین به مدیریت.
‫«نگاه دقیق‌تر ثابت می‌کنه ‫همونو که حدس زدیم...
‫این روان‌پریشیِ. ‫و یه مورد خیلی بد از...
‫برو عقب - بوی بد دهن!»
‫- می‌دونی چی، بابا؟ ‫- چی؟
‫تو خیلی بامزه‌ای.
‫بلافاصله وقتی ‫یه چیز عجیبی حس کردی، زنگ بزن، باشه؟
‫تو همون میلی‌ثانیه.
‫یه قاتل، ولی آدم بدی نیست.
‫جامعه بد فهمیدتش...
‫مجبور به کشتن شد ‫به خاطر کارایی که سرش آوردن.
‫یه گروه تعقیب پشت سرشه.
‫سلام، جَن، من مارتی‌ام.
‫سلام. اوه، خدای من، مارتی، همین الان ‫«جرایم مُد» رو خوندم. فوق‌العاده‌ست.
‫- مرسی... گوش کن... ‫- یعنی باور نکردنی بود.
‫اصلاً فکرشم نمی‌کردم ‫اون مانیکوریسته باشه.
‫یعنی، توی یه میلیون سالم نه.
‫خب، ما هدفمون راضی کردنه.
‫امکان داره دکتر ‫زودتر منو ببینه؟
‫اوه، اون تا ۱:۳۰ بیمارستانه، ‫امکان نداره.
‫- باشه، ساعت ۲ می‌بینمت. ‫- خداحافظ، مارتی.
‫دارم میام، بچه‌ها. ‫بابا داره میاد خونه.
‫دیونه‌بازی نکن، دیونه‌بازی نکن.
‫اینجا جاییه ‫که کارمو انجام میدم.
‫«برای پیج ‫سیمپسون استیلواتر...
‫بهترین دوست، سخت‌ترین منتقد...
‫شیرین‌ترین همسر.»
‫«برای مادرم و پدرم، ‫آلیس و جیمز استیلواتر...
‫که هیچ تقصیری ندارن.»
‫مَمُت لیکز.
‫چطور همه اونو ‫از ذهنم پاک کردی؟
‫اون همون جلوئه ‫توی یه استراحتگاه.
‫جک، فرنی...
‫خدای من.
‫این بده...
‫این خیلی بده.
‫خدای من.
‫به این گوش کن:
‫«با یونیفرم همیشگی‌ش ‫شلوار جین و پیراهن دکمه‌ای،
‫لباس آیینیِ ‫آخرین...
‫لباس آیینیِ ‫آخرین فرقهٔ کالیفرنیا...»
‫نمی‌خواستم شبیه یه روانی ‫از کتابای خودم به نظر بیام.
‫از کتابای خودم.
‫باید آروم بشی، مارتی. ‫فشار خونت داره پشتک می‌زنه.
‫خب، دقیقاً چی باعث شد ‫فکر کنی این حملهٔ عصبی بوده؟
‫نفس‌نفس زدن، قلبم ‫محکم می‌زد، حس کردم...
‫انگار می‌خواد ‫منفجر بشه.
‫شبیه رابطه‌ست.
‫نه بود. باور کن.
‫و پیج فکر می‌کنه ‫فقط استرسه، درسته؟
‫خب، منم مایلم ‫باهاش موافق باشم، مارتی.
‫یعنی، فقط ریلکس کن، باشه؟
‫یه کم شهرت نمی‌کشتت.
‫چی می‌کشه؟
‫خب، بعد از یه بررسی دقیق ‫از همه آزمایشایی که امروز گرفتم...
‫باید بگم، پیری.
‫ببین، یکی هست ‫که می‌خوام باهاش حرف بزنی.
‫اسمش باره...
‫اگه روانپزشکه، ‫بی‌خیالش شو، باشه؟
‫خودم تو داستانام ‫حلش می‌کنم.
‫اومدی اینجا برای نصیحت من، ‫پس دارم بهت می‌دم...
‫حالا یا میری ‫به این زن زنگ می‌زنی...
‫یا مجبور میشم ‫دوباره دستکشای لاتکسو بیارم بیرون.
‫پیج...
‫سلام، من روی یه ددلاین وحشتناک و دیوونه‌کننده‌م
‫برای نمایشی که می‌دونم همتون ‫میاین به افتتاحیه‌ش...
‫پس اگه جواب ندادم، ‫شخصی نیست.
‫پیج، منم، مارتی.
‫هی، عزیزم.
‫این مارتی واقعیه.
‫نمی‌دونم چقدر ‫غایب بودم، ولی برگشتم.
‫می‌دونم یه مدت ‫رفتارم عجیب بود، ولی دیگه تموم شد.
‫اوه، خیلی چیزا برای توضیح هست.
‫خیلی چیزا برای ‫سعی در به یاد آوردن.
‫می‌خوام الان بیای خونه...
‫قبل از اینکه ‫دخترا برسن.
‫من و تو، ‫باید یه وقت بذاریم.
‫تنها. ‫با هم.
‫خیلی وقته گذشته.
‫عزیزم، چیزی شده؟
‫دکتر چی گفت؟
‫خیلی بهت نیاز دارم.
‫مارتی، چی... ‫چی داری میگی؟
‫برگرد خونه، پیج. ‫الان برگرد خونه.
‫- الو. ‫- سلام، عزیزم.
‫سلام.
‫اون ماجرا چی بود؟
‫کدوم ماجرا بود، عزیزم؟
‫من... من برگشتم، ‫الان برگرد خونه.
‫منو گیج کردی، بچه.
‫یه دقیقه پیش، زنگ زدی ‫انگار که...
‫من به هیچ‌کس زنگ نزدم.
‫تو همین الان زنگ نزدی به من؟
‫کسی زنگ زده و ‫گفته بوده منم؟
‫- آره. ‫- و صداش مثل من بود؟
‫دقیقاً.
‫ولی در عین حال اصلاً شبیه تو نبود، ‫سخته توضیح بدم.
‫خب، من می‌تونم توضیح بدم. ‫باید همون مقاله توی مجله باشه.
‫قسم خورده بودم هیچ‌وقت ‫شماره‌مو محرمانه نکنم،
‫ولی فکر کنم ‫وقتشه.
‫آره، احتمالاً همینه. ‫یه فن روانی...
‫که صداتو تقلید کرده.
‫مگه غیر از اینم دارم؟
‫معلومه که نه.
‫باشه، خداحافظ، عزیزم. ‫حدود ۴:۳۰ می‌رسم خونه.
‫باشه، خداحافظ.
‫دفتر دکتر گاتریج.
‫سلام، جَن، من پیجم. ‫باید با پل دربارهٔ مارتی حرف بزنم.
‫اوه، متأسفم. ‫الان پیش یه بیمار هست.
‫میشه ببینی ‫می‌تونه یه دقیقه وقت بده؟
‫یه جورایی اضطراریه.
‫بهتره رفتارتو درست کنی، مارتی.
‫الان برگشتی خونه...
‫پیش یه زنی که می‌تونی ‫راجع به انسداد نویسندگی‌ت باهاش حرف بزنی...
‫و هر چیز دیگه‌ای که ‫تو این دنیا اذیتت می‌کنه.
‫خدای من.
‫من زندگیمو می‌خوام پس بگیرم.
‫تو رباتی یا کلونی ‫یا فقط گریم کردی؟
‫نه. گریم نمی‌تونست ‫این‌همه وقت پیجو فریب بده.
‫باید با دکتر گاتریج حرف بزنم...
‫نه، بهش بگو اضطراریه.
‫یه جور حمله دارم...
‫داری به مرکز گزارش میدی، هان؟
‫به رئیسا میگی ‫آلفی کجا فرار کرده؟
‫بعدش میشه ‫«آرامش داشته باش، آلفی...
‫آرامش داشته باش، آلفی.»
‫و بعدشم ‫«من آرامشم، پدر»
‫و بعد بوس و ‫آشتی.
‫خب، این دفعه نه.
‫حالا فهمیدم ‫تو ربات نیستی.
‫یه ربات لازم نبود ‫از تلفن استفاده کنه.
‫فقط مخابره می‌کرد.
‫چقدر وقته که نبودم؟
‫اون پشت کتابا منم ‫یا تویی؟
‫وقتی بکُشمت...
‫یادم برمی‌گرده؟
‫می‌تونم دوباره ‫بنویسم؟
‫من زندگیمو می‌خوام پس بگیرم.
‫تو دزدیدیش، من باید پسش بگیرم.
‫انقدر لازم دارمش که درد می‌کنه.
‫پیجم، شارلتم ‫و امیلی‌مو می‌خوام.
‫امیلی کوچولومو می‌خوام.
‫چه جور ‫پدری بودی؟
‫تو نویسنده‌ای، ‫تلویزیون نگاه می‌کنی.
‫موش و مار همیشه ‫نماد شرارتن...
‫پس کشتمشون.
‫این زندگی منه! مال منه!
‫می‌خوام پسش بگیرم.
‫الان می‌خوامش!
‫تو کی هستی؟
‫مارتی استیلواتر.
‫چرا شبیه منی؟
‫شکسته...
‫از کجا اومدی؟
‫پدر هیچ‌وقت بهم نگفت.
‫تو ماشین بمون.
‫بچه‌ها رو ببر از اینجا ‫تا می‌تونی سریع‌تر.
‫چی شده؟
‫ببرشون خونه ویک و کتی.
‫و سریعاً پلیسو برسون اینجا.
‫بابا، چرا تفنگ داری؟
‫- داری خونریزی می‌کنی. ‫- این خون من نیست.
‫ببرشون خونه ویک و کتی همین الان. ‫پیش دلوریوها امن می‌مونن. بجنب!
‫دلوریو.
‫- با ما بیا. ‫- نمی‌تونم.
‫ببرشون خونه ‫ویک و کتی. بجنب.
‫- بندازش زمین! ‫- پایین خیابون!
‫زود باش!
‫اینفینیتی پایین خیابون، ‫داره فرار می‌کنه.
‫دستات بالا.
‫تکون نخور.
‫دستات بالا.
‫- داره فرار می‌کنه. ‫- بندازش اون‌ور،
‫- دستات بالا. ‫- داره فرار می‌کنه.
‫- صورت به زمین. بخواب زمین، زود. ‫- دستات پشت سرت.
‫اشکالی نداره. اشکالی نداره. ‫منم که زنگ زدم.
‫من اینجام زندگی می‌کنم. ‫این خونه منه.
‫اون شوهرمه. ‫اون مارتی استیلواتره.
‫برو عقب، خانم، برو عقب.
‫عزیزم، برو عقب. لطفاً.
‫بچه‌ها خوبن؟
‫خوبن.
‫باشه بچه‌ها، من باید برم. ‫پلیسا منتظرم.
‫یه شایعه هست که ‫کلوچه شکلاتی تو خونه‌ست،
‫ولی هنوز تأیید نشده. ‫برید پیش کتی.
‫خدای بزرگ، اون‌جا چه خبره؟
‫هرچی داشتم می‌دادم ‫تا جواب اون سؤالو بدونم، ویک.
‫حالا لطفاً خیلی خوب گوش کن.
‫هر چی بشه، ‫بچه‌ها رو به هیچ‌کس نده.
‫نه به پلیسا. به هیچ‌کس. ‫مگر اینکه پیج باهاشون باشه.
‫حتی به خود منم نده.
‫مگر اینکه پیج پیشم باشه.
‫حتی به تو هم نه؟
‫فقط اگه پیج ‫با من باشه، باشه؟
‫چی... چی شده؟
‫اونا منتظرمن. ‫فقط پیج.
‫ببخشید آقا، ‫می‌تونم جلوتر برم لطفاً؟
‫من واقعاً واقعاً ‫باید یه چیزی بخورم.
‫خب، باید با رئیسای اینجا ‫حرف بزنی
‫و خب، فکر نکنم ‫شانس زیادی داشته باشی.
‫لطفاً.
‫بی‌خیال، مرد. باشه؟
‫طوری منو طراحی کردن،
‫هر آسیبی که ببینم ‫خودم درمان می‌کنم
‫جز اینکه سرم ‫از هم بشکافه.
‫ولی همه اون انرژی زیستی ‫باید از یه جایی بیاد.
‫حالا اینارو ببین...
‫ده دقیقه پیش ‫توی قفسه سینه‌م بودن.
‫واقعاً ممنونم!
‫ویکتور دلوریو.
‫عجب داستانیه.
‫می‌خوام برای خونه و بچه‌هام ‫حفاظت ۲۴ ساعته بذارین.
‫این بخش من نیست، ‫ولی منتقل می‌کنم.
‫کاملاً مطمئنی ‫که برادر دوقلو نداری؟
‫اون هیچ برادری نداره، ‫تک‌فرزند بوده.
‫حالا، تفنگی که باهاش ‫به اون مزاحم شلیک کردی...
‫از یه فروشنده مجاز خریدی؟
‫بله، برای تحقیقات خریدمش.
‫دوست ندارم راجع‌به تفنگی بنویسم ‫که امتحانش نکردم.
‫هکلر و کخ هم ‫یکی دیگه از اوناس که برای تحقیق خریدی؟
‫هکلر و کخ؟
‫P7. فشنگ ۹ میلی‌متری شلیک می‌کنه.
‫براش مجوز داری؟
‫من P7 ندارم.
‫رو زمین دفترت پیدا شد.
‫اون تفنگ اون بود.
‫پس مجوزی براش نیست؟
‫من از کجا بدونم مجوز داره یا نه؟ ‫مال من نبود.
‫تو تحقیقاتت، آقای استیلواتر...
‫یاد گرفتی که بدن انسان ‫چقدر خون داره؟
‫یعنی یه بدن تقریباً ‫به اندازه خودت.
‫۵ لیتر.
‫خیلی خوب بود. به عنوان یه حدس، ‫ولی یه حدس حساب‌شده،
‫می‌گم احتمالاً چیزی بین ‫دو تا سه لیتر خون
‫توی اتاق‌های مختلف این خونه‌ست.
‫می‌دونی با این همه خون ‫انتظار دارم چی پیدا کنم؟
‫جسد همون کسی که خون ازش اومده.
‫درسته...
‫چون واقعاً خیلی عجیب به نظر می‌رسه
‫که یه مرد با همچین زخمی بتونه ‫صحنه رو ترک کنه.
‫می‌فهمی مشکل من برای ‫سر هم کردن ماجرا چیه؟
‫قبلاً هم گفتم، منم ‫نمی‌فهمم اینجا چه خبره.
‫تو یه کتاب جدید داری ‫که یکی دو ماه دیگه درمیاد، درسته؟
‫اون چه ربطی داره به این ماجرا؟
‫آه، تصور می‌کنم که اگه... ‫آقای قتل خودش
‫هدف یه قاتل مرموز بشه...
‫یه مقاله مجله براق ‫فقط شروع ماجرا میشه
‫واسه کلی تبلیغ رایگان.
‫اگه داری می‌گی شوهر من ‫حیوانای دختر کوچولوشو کشته
‫واسه یه نمایش تبلیغاتی، ‫گمشو از اینجا بیرون.
‫خب می‌دونی که گزارش دروغ ‫به پلیس غیرقانونیه.
‫و اگه خونی که توی این خونه پیدا کردیم ‫مال یه حیون باشه،
‫آزمایشگاه ما می‌تونه ‫گونه دقیقشو مشخص کنه.
‫بریم.
‫این بار دیگه کاملاً ‫دیوانه شدی.
‫برعکس، کارآگاه. ‫فکر نکنم نصفشو هم دیده باشیم.
‫و دفعه بعد که ‫تو بازجویی به مافوقت شک کنی،
‫مجبور میشم برات گزارش رد کنم.
‫داری به کی زنگ می‌زنی؟
‫پدر و مادرم.
‫شاید اونا دوقلو داشتن ‫و بیمارستان بهشون گفته
‫اون یکی مرده، ‫ولی در واقع فروختنش
‫توی یه جور فرزندخواندگی ‫غیرقانونی یا یه چیزی مثل اون.
‫باورم نداری.
‫مارتین، ۱۳ ساله ‫صدای تو
‫اولین صدایی بوده که صبح شنیدم
‫و آخرین صدایی ‫که شب شنیدم.
‫انقدر می‌شناسمش ‫که مثل نفس کشیدن خودمه.
‫من امروز بهت زنگ نزدم.
‫باید شماره‌تو از اینجا ‫قبل از من گرفته باشه.
‫قبل از اینکه من برسم.
‫تو اگه این داستانو می‌شنیدی، ‫باورش می‌کردی؟
‫اونو برای یکی از شخصیت‌هات ‫می‌نوشتی؟
‫فکر می‌کنی من ‫حیونای خودمونو کشتم؟
‫با پتک افتادم به جون ‫خونه خودمون؟
‫فکر می‌کنی خون ‫روی فرش خونه خودمون ریختم؟
‫تو دیروز توی بزرگراه ‫غش کردی.
‫شاید دوباره غش کردی ‫و دیوونه شدی یا یه چیزی.
‫ولی چیزی که دیروز ‫توی بزرگراه شد، فرق داشت.
‫من تک‌تک ثانیه‌های ‫امروز رو یادمه.
‫پاول به من گفت می‌خواسته ‫ببری‌ت پیش روان‌پزشک و تو نرفتی.
‫یعنی ازم سر درآوردی؟
‫می‌ترسیدم.
‫الانم می‌ترسم.
‫بریم بچه‌ها رو جمع کنیم و ‫از اینجا بزنیم بیرون، باشه؟
‫بذار بگیم داریم این کارو می‌کنیم ‫چون نمی‌خوایم اونا
‫خونِ همه‌جای خونه رو ببینن.
‫دلیلش برام مهم نیست، ‫فقط همین که انجامش بدیم کافیه. خواهش می‌کنم.
‫و اگه پدر و مادرم هیچ توضیحی ‫برای این ماجرا نداشتن
‫و پلیس هم اون مردو نگرفت ‫و قضیه روشن نشد،
‫اون‌وقت هر آزمایشی که بخوای می‌دم.
‫پیش هر روان‌پزشکی که پاول بگه می‌رم، باشه؟
‫باشه.
‫می‌دونم کی بود. ‫اون خانم سانچز بود.
‫بابا مگه به نظافت‌چی شلیک می‌کنه؟
‫اگه دیوونه شده باشه، آره.
‫نه، محاله. ‫اون خیلی مهربونه.
‫آدمای مهربون ‫همیشه دیوونه می‌شن.
‫یکی رو اسم ببر.
‫خانم سانچز.
‫ولی اون فقط ‫شنبه‌ها میاد.
‫فکر می‌کنی وقتی کسی ‫دیوونه میشه، براش مهمه چه روزیه؟
‫سلام، ویکتور.
‫خب، سلام، مارتین.
‫به خونه محقر من خوش اومدی.
‫دخترها کجان؟
‫توی اتاق نشیمن هستن. ‫بیا تو.
‫من دخترامو می‌خوام. ‫الان می‌خوامشون.
‫حالت خوبه؟
‫من دخترامو می‌خوام.
‫بابا، چرا اینقدر دیر کردی؟
‫خانم سانچز حالش خوبه؟ ‫مجبور شدی بهش شلیک کنی؟
‫اون مرده؟
‫امیلی من، شارلوت من.
‫بابا خیلی دوستتون داره.
‫و نمی‌ذاره هیچ‌کس ‫دوباره شما رو ازم بگیره، باشه؟
‫این چیه، مارتین؟ ‫اونجا چی شده؟
‫باید همین الان بریم.
‫بیاید دخترها. ‫بیاید. زود باشید.
‫دستامو بگیرین، باشه؟ ‫بیاین.
‫ما دوستتیم، مارتین. ‫می‌خوایم کمکت کنیم.
‫مرسی، ولی واقعاً ‫کاری از دستتون برنمیاد.
‫پیج کجاست؟
‫بیاین دخترها. ‫برین توی اون ماشین اونجا.
‫ماشین کیه؟
‫ماشین جدیده باباست. ‫امروز خریدمش. برین جلو.
‫- اشکالی نداره. برین. ‫- ببین، مارتین. صبر کن، مارتین.
‫مارتین، تو خودت زودتر گفتی ‫اجازه ندم دخترها
‫با هیچ‌کس برن ‫مگر اینکه پیج باهاشون باشه.
‫خواهش می‌کنم، باید بریم، ‫پیج منتظره.
‫تو خودت گفتی دخترها ‫نباید برن مگه پیج اینجا باشه.
‫حتی با خودت هم نه!
‫خواهش می‌کنم، ویک!
‫ببخش، انگار دارم عقل‌مو از دست می‌دم.
‫همه چی اینقدر دیوونه‌کننده‌ست.
‫خب، جریان چیه؟
‫صبر کن! درو باز نکن، عزیزم.
‫ممکنه درست پشت در باشه.
‫یه چیزی یادم رفت، ‫زود برمی‌گردم، باشه؟
‫باشه.
‫می‌دونی یه طرفدار وسواسی چیه، نه؟
‫خب، یه روانی اون بیرونه... ‫همه کتابامو خونده،
‫حالا فکر می‌کنه می‌تونه ‫بچه‌هامو بدزده.
‫با یه اسلحه اومد خونه‌م.
‫مجبور شدم بهش شلیک کنم.
‫واسه همینه که پلیسا ‫امروز صبح اینجا بودن.
‫ویک، می‌تونی تصور کنی من ‫به کسی شلیک کنم؟
‫حالا باید برگردی توی خونه. ‫ممکنه دوباره برگرده.
‫ولی... ولی پلیسا...
‫پلیسا مشکلات آدمای هنری رو ‫درک نمی‌کنن، ویک.
‫حالا لطفاً برو تو خونه.
‫هر لحظه ممکنه برگرده.
‫خب، همه کمربندهاتونو ببندین.
‫کجا می‌ریم؟ ماشین کیه این؟
‫مامان کجاست؟
‫واقعا مجبور شدی به یکی شلیک کنی؟ ‫اول تو شلیک کردی؟
‫ساکت، لطفاً. ‫بابا داره تمرکز می‌کنه.
‫مامان کجاست، بابا؟
‫چرا نمی‌تونی ‫بگی مامان کجاست؟
‫خفه شید! ‫فقط خفه شید!
‫آرامش داشته باش، شارلوت. ‫آرامش داشته باش، امیلی.
‫شما دوتا نباید ‫اینقدر گریه کنین.
‫باید سعی کنین ‫قوی‌تر باشین.
‫خودمو مقصر می‌دونم ‫برای مشکلاتی که دارین،
‫ولی همه اینا ‫قراره تغییر کنه.
‫مارتین، بریم.
‫امیلی! شارلوت!
‫- کیه اون؟ ‫- باباست!
‫اون بابای شما نیست!
‫امیلی! شارلوت!
‫بابا، زود باش!
‫بابا، بیا. ‫بیا، بابا!
‫امیلی! شارلوت!
‫اون بابای شما نیست،
‫ولی قسم می‌خورم دیگه هیچ‌وقت ‫نمی‌ذاره گولتونو بزنه یا بهتون آسیب بزنه.
‫بابا، کمکمون کن!
‫بابا، نه!
‫زود باش، بابا! بابا!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
امیلی! شارلوت!
بزن کنار! چی‌کار می‌کنی؟
اون بچه‌ها رو برده! کی؟
مارتی، آروم‌تر. داری ما رو به کشتن میدی.
ایناهاش. این ماشینشه. کی؟ ماشین کیه؟
مارتی، تو مریضی. باید کمک بگیری.
مارتی، بس کن. برگرد.
بچه‌ها، نمی‌خوام بهتون آسیبی برسونم.
هیچ‌وقت بهتون صدمه نمی‌زنم.
ولی هنوز نمی‌تونم بذارم برید، فهمیدین؟
تا وقتی برگردیم و مامان رو بیاریم.
حالا شما دوتا همین‌جا بمونید...
و تکون نخورید.
قول می‌دید؟
باشه، بریم. زود باش.
شارلوت؟
امیلی؟
بیایید بیرون، لطفاً. باید فرار کنیم.
وقتی اون پدر قلابی بفهمه شما دربارۀ من می‌دونید...
سعی می‌کنه بهتون آسیب برسونه. مطمئنم که این کارو می‌کنه.
لطفاً بیایید بیرون. من پدر واقعی‌ام!
این کار رو نکن.
کجایی؟
اوه، عزیزم، ترسوندیم.
تو اینجایی، نرفتی سراغ پلیس!
من هیچ‌وقت این کارو نمی‌کردم.
به کمکت نیاز دارم. دخترها الان ازم می‌ترسن.
الان قایم شدن و بیرون نمیان.
اگه تو صداشون کنی، میان بیرون.
مارتی، دخترها پیش ویک و کتی هستن.
کاش اونجا بودن. می‌دونم باید اونجا می‌ذاشتمشون
تا وقتی تو کنارم باشی.
مارتی، هر جور باشه دوستت دارم.
اگه منو دوست داری کمکم کن.
لطفاً الآن دخترهامو صدا کن.
نمی‌خوام دیگه ازم بترسن.
باشه.
شارلوت؟ امیلی؟ کجایین؟
مامانتون اینجاست.
اگه دو تا مامان وجود داشته باشه چی؟
نمی‌دونم. من نمی‌خوام برم.
بیا، امیلی.
هر چی بشه، من پیشت هستم.
و فقط یه مامان هست، باشه؟
باشه.
دوباره صدا کن. مارتی، اونا اینجا نیستن.
می‌فهمم قبول کردنِ همهٔ اینا برات چقدر سخته.
الآن لطفاً دخترهامو صدا کن.
امیلی؟ شارلوت؟
مامان؟
دیدی؟ کجایی؟
من همین‌جام عزیزم.
مامان! چی شده؟
یه مرد اومد و ما رو برد!
خیلی ترسیدم...
خداروشکر. مشکلی نیست، نگران نباش.
اون مرد با کت بارونی کیه؟ و چرا دقیقاً شبیه توئه؟
ازشون دور شو!
بچه‌ها رو فوراً از اینجا ببرید.
ای خدای من...
بچه‌ها رو از اینجا ببرید. همین الان برید.
برین، برین بچه‌ها.
زود باشین! حرکت کنین!
دارم پلیس رو خبر می‌کنم!
مارتی؟ دیدیش؟
اینجا چیکار می‌کنی؟
لوپاک رو خبر کن. ستوان لوپاک از پلیس میسیون ویخو.
اون بابای اصلی نیست! اون یکی بابائه!
ازش دور شین! دخترها، عقب بکشید!
بذارم تو! نه. دور شو!
پیج، بذار بیام تو. لطفاً!
برو گمشو! بذار بیام تو. ماشینو نگه دار، پیج...
دخترها، پایین بمونید!
دستتو بکش!
مامان، چی شد؟
باباست. برو دنبالش!
صبر کنید بچه‌ها، پایین بمونید.
باید از اینجا بزنیم بیرون. نه، باید پیداش کنیم.
نه، این بار اونا شما رو دستگیر می‌کنن. هر دوی ما رو دستگیر می‌کنن.
دخترها، پایین بمونید.
کیه این مرد؟ چیه اصلاً؟
از کجا اومده، بابا؟
نمی‌دونم عزیزم. نمی‌دونم.
اون یه آدم معروف تو محله‌ست.
منظورم این نیست که با هم دوست صمیمی یا همچین چیزی هستیم.
جلسات انجمن والدین، باربیکیو، چیزای این‌جوری، می‌دونی.
آره. اینا رو ببین.
وقتی این تیرها شلیک شد، دخترها کجا بودن؟
دقیقاً حوالی‌ای که الان ایستادی.
پس وقتی تیراندازی شد،
تقریباً سمت دخترها شلیک شد؟ همون بچه‌ها؟
این مارتی بود که شلیک کرد یا یه مرد دیگه؟
نمی‌دونم، اون موقع هنوز نیمه‌خواب بودم.
من دیدم کی بود... جویی، ساکت!
اون همون کپی آقای استیلوواتر بود.
کی؟ همون آقای استیلوواترِ کپی... بنگ! بنگ!
می‌تونه از اتاقش حیاط پشتی رو ببینه؟
بله، اما قبل از اینکه زیاد هیجان‌زده شی،
ازش بپرس برودریک، همون همستر گُنده کجاست.
جویی، همستر گُنده، برودریک، کجاست؟
دقیقاً پشت سرته، و بهتره مواظب باشی.
اگه روی دمش پا بذاری، بیدار می‌شه.
خب، جویی، مطمئن می‌شم که ازش دور باشم، خب؟
ستوان، یه تماس تلفنی اومده که از دفتر وصل شده.
ببخشید
استیلوواتر هستم
من لوپاک هستم. دوباره دنبال‌مون اومد...
روی بل ویستا نزدیک ال سرانو.
بارونی سیاه پوشیده. و این بار ما شاهد داریم.
یه مرد ساکن این اطراف، اونو دیده.
اون مردی که اونجا زندگی می‌کنه شما و یه مهاجم ناشناس رو دیده.
چی؟ نکنه پای یکی از دوستاتون رو تو این ماجرا کشوندین؟
بی‌خیال، مارتی. اگه همین الان خودتو تسلیم کنی...
می‌تونی خودت و خانوادت رو از کلی دردسر نجات بدی.
روی خونی که توی خونه پیدا کردین آزمایش انجام دادید؟
آره. صد در صد خون انسان بوده.
و فقط یک دسته اثر انگشت روی همه‌ی اسلحه‌ها هست.
مال تو.
بهت گفتم که اون کاملاً شبیه بود.
حتی دوقلوها هم اثر انگشت یکسان ندارن.
من تا یک ساعت برای دستگیری تو حکم می‌گیرم.
حالا باید چکار کنیم؟ دقیقاً همونی که خودش گفت. خودمو تسلیم می‌کنم.
نه. میگم آره.
یه وکیل بگیر. این قضیه رو حل کن.
اما اعتمادی ندارم که بتونه از شما محافظت کنه.
باید مطمئن بشم تو و بچه‌ها جاتون امنه.
و همچنین پدر و مادرم.
جیمز و آلیس اینجان. پیغام بذار تا بتونیم باهات تماس بگیریم.
کجا هستید بچه‌ها؟ بهم زنگ بزنید، باشه؟
شاید رفته باشن بالا، تو کلبه.
بابات اونجا تلفن گذاشته؟
اگه گذاشته باشه اسممو عوض می‌کنم.
ایناهاش، دارن میان.
سناتور... گریس. چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
به مقاله‌ای که از صفحهٔ 66 شروع شده نگاه کن.
این چیه؟ فقط نگاهش کن، درو.
این یه شوخیه؟
کاش اینطور بود. ما پرونده‌های بیمارستان رو زیر و رو کردیم.
در هفدهم اکتبر 1989، مارتین استیلوواتر نمونهٔ خون داد.
در بیمارستان گود ساماریتن در توستین، کالیفرنیا.
یه قرارداد دویست میلیون دلاری فوق‌سری؟
یه سرمایه‌گذاری مشترک از برجسته‌ترین مؤسسهٔ تحقیقات ژنتیک جهان...
و ایالات متحده وزارت دفاع...
و شما لولهٔ آزمایش اشتباه برداشتید؟
تو جان وکس‌هیل رو می‌شناسی، مگه نه؟
سلام، جان. سلام، درو.
محض اطلاع، دیروز بعدازظهر به استیلوواتر توی خونه‌اش حمله شد.
اون به پلیس گفت که مهاجم یه دوقلوی گمشدهٔ
با قدرت‌های فوق‌انسانی بود، که دو گلوله به سینه‌اش زد
و بعد با اینفینیتی فرار کرد.
فعلاً پلیس اینطور فکر می‌کنه که استیلوواتر یا دنبال شهرته یا دیوونه‌ست.
البته، فعلاً. ولی ما آلفی رو پیدا می‌کنیم.
اگه یه بار تونسته استیلوواتر رو پیدا کنه، بازم پیداش می‌کنه.
البته، مگه اینکه استیلوواتر کلاً رفته باشه.
دود شده باشه، همراه با کل خانواده‌اش.
ولی ما یه سرنخ برای پیگیری داریم.
والدینش توی ماموث لیکز، کالیفرنیا زندگی می‌کنن.
اونا یه خونه توی شهر دارن و یه کلبه توی جنگل.
هردوشون رو تو این نقشه پیدا می‌کنید.
البته، ما امیدواریم که آلفی رو دوباره تحت کنترل دربیاریم،
فوراً بفرستیمش به میامی.
اما اون چقدر از ماجرا رو به استیلوواتر گفت؟
اگه تا حالا کل خانواده خبردار شده باشن چی؟ حتی بچه‌ها؟
اگه یه دفعه این اطلاعات به بیرون درز کنه...
اون بهشون هیچ چیزی نگفته. آلفی حافظهٔ کوتاه‌مدت نداره
فراتر از دستوراتی که مستقیماً بهش داده میشه، عمل نمی‌کنه.
مطمئنی از این موضوع؟ اون چیز خاصی نمی‌دونه...
چیزی نگفت.
پلیس همچنان فکر می‌کنه که استیلوواتر دیوانه‌اس.
اگه اون یه کار واقعاً دیوانه‌وار انجام بده،
دقیقاً شبیه یکی از کتاب‌هاش،
فقط باعث میشه اونا فکر کنن حق با خودشون بوده.
«گاوین همه درها رو قفل کرد...
اون همسر و بچه‌هاش رو کشت... بعد به زندان کشیده شد.
بدین ترتیب، گاوین چارلز لومباچر آمادگی‌اش رو نداشت.
اما، اون همسر و بچه‌هاشو می‌کشه، و بعد خودش...»
«این تیتر خبری‌ای بود که دوست داشت مردم باهاش مواجه بشن.»
به نظر من عالیه.
درو، اگه فرصت میامی از دست بره، افتضاح میشه.
می‌تونه ما رو سال‌ها عقب بندازه و وقت ما رو سر پیدا کردن راه‌های دیگه کنه.
اما اگه آلفی قابل کنترل نباشه، باید نابود بشه.
من آلفی رو پیدا می‌کنم، و دوباره سروسامونش میدم.
کشتن آلفی جزو گزینه‌هامون نیست.
آلفی یه انسانه، از گوشت و استخوان ساخته شده و مال منه.
تو قرار نیست بهش آسیبی بزنی. اگه می‌خوای به من آسیب بزنی، بزن.
اما حق نداری به آلفی صدمه ای بزنی.
شب بخیر.
امیلی: تا حالا بابانوئل از دودکش پایین اومده؟
کریسمس سه هفته دیگه‌ست، عزیزم.
اون بابانوئل نه، بابانوئلِ بد. همونی که توی قصه بود.
تو مسافرخونه‌ها هم تایم قصه داریم؟
امیلی، بابا امشب نمی‌تونه برامون قصه بخونه. کتاب توی خونه مونده.
پس که اینطور.
که اینطور! تو آوردیش!
همه می‌خوان باز هم گوش بدن؟ آره.
گوزن‌ها روی پشت‌بوم فرود میان. خیلی زیرکانه...
اوه، اما این بابانوئل واقعاً ترسناک و عجیب‌الخلقه‌ست.
اون به هر گوزن هشدار میده به هر کدوم از گوزن‌ها...
نزدیک می‌شه تا مطمئن شه که شنیدن.
شما همه فامیل دارید اون‌طرف توی قطب...
چی شده؟
هیچی. خوبم.
شما همه فامیل دارید اون‌طرف توی قطب...
اون توی سرمه. چی؟
اون می‌دونه کجام، به همین خاطر پیدام کرد.
باهاش بجنگ. بذار از ذهنت بیرون بره.
هرکدوم یه روح مهربون هستن، با شاخ‌هایی ظریف.
پس اگه وقتی من باهات باشم، پرواز کنی...
برمی‌گردم به قطب با هواپیما سوار می‌شم.
پیک‌نیک میسازم زیر آفتاب نیمه‌شب...
تامال‌های گوزنی، ساندویچ گوزنی...
سالاد گوزنی و سوپ داغ گوزنی،
هر جور خوراک خوشمزه از چیزای لعاب‌گونهٔ گوزنی.
اون می‌ره سراغ دودکش و از پایین به آجرها نگاه می‌کنه...
اما اون راهِ وارد شدن، صرفاً برای روستایی‌هاست.
داره اثر می‌کنه. رفته. می‌تونم جلوشو بگیرم.
در ماموث لیکز...
جیمز و آلیس استیلوواتر در خیابان لون پاین، پلاک ۱۹۹.
الو؟ الو...؟
مامان؟
سلام عزیزم. همه چی روبه‌راهه؟
همه چیز عالیه. صدام میاد؟
چی؟ هیچی. می‌خوام برگردم خونه.
بیا بالا. فقط مطمئن شو بچه‌ها زیرپوش پشمی داشته باشن.
می‌گن قراره سرمای شدیدی بیاد.
باید تنها بیام. دخترها مدرسه‌ان، مگه نه؟
میخوای یه کم بنویسی؟
باید تلفن رو قطع کنم. دوستت دارم مامان.
منم دوستت دارم، مارتی.
تحت هر شرایطی؟
عزیزم، چی شده؟ هیچی.
بی‌صبرانه منتظرم ببینمت.
مامان.
آزمایشگاه تقریباً مطمئنه که خون روی فرش مال استیلوواتره.
کدوم دیوونه‌ای دو قطره از خون خودش رو نگه می‌داره؟
من دارم پلیس ایالتی رو خبر می‌کنم و توصیه می‌کنم
که اینو به عنوان یک موقعیت گروگان‌گیری تلقی کنن.
چی؟ اول شلیک کنیم و بعد شواهد رو بررسی کنیم؟
یک زن و دو تا کودک اینجا در خطرن.
به این دو بچه فکر کن، و بعد بهم بگو...
آیا این از اون آدم‌هایی هست که بخوای بهش شک داشته باشی؟
بله.
چی اون عقب داری؟
هیچ‌چی.
هی، داری اینجا با کی حرف می‌زنی؟
ببخشید.
تو چی هستی، بزرگ‌ترین طرفدارشی؟
می‌خوای چیکار کنی...
گیرش بندازی تو یه خونه وسط برف و پا‌هاشو اره کنی؟
راجع به خونه وسط برف چیزی نمی‌دونم،
اما واقعاً طرفدارشم.
امضا.
ببین، من خیلی چیزا درباره‌ش می‌دونم. اون با همسرش ازدواج کرده،
دقیقاً یه هفته بعد اینکه از دبیرستان فارغ‌التحصیل شدن.
پدر و مادر فوق‌العاده‌ای داره که مثل بهترین دوستاش هستند.
تنها چیزی که براش مهمه خانواده‌شه. اون به دخترهای کوچیکش شلیک نکرد.
لطفا، یه دسته آدمِ دست به تفنگ نفرستید
تا وقتی که دوباره باهاش صحبت کنیم.
طناب، روی مچ دخترش ردّ قرمزرنگی از خون انداخت...
چون گاوین محکم کشیدش دور پای میز بلوط.
شیلا فریاد زد، اما احتمال اینکه کسی صدای اون رو بشنوه چقدر بود؟
از میان نوار چسبی که گاوین هفت بار دورش بسته بود
دور سرش؟ یک بار به ازای هر سال از سال‌های ازدواج‌شون.
یه حس خیلی قوی بهم می‌گه به پلیس ایالتی زنگ بزنم.
و دقیقاً همین کارو انجام میدم.
اونا برای این جور کارها تیم‌های ویژهٔ ضربت دارن.
دل ریو هستم. لوپاک با شماست؟
بله، رئیس، من همینجام.
از این قرار نیست خوشت بیاد...
اف‌بی‌آی یک نفر می‌ذاره تو تیم استیلوواتر شما. مسائل آدم‌ربایی.
شهرت، احتمال اینکه چند آدم عجیب و غریب از گوشه و کنار سبز بشن...
ببین، رئیس، من هیچ نیازی به فدرال ندارم...
خودت رو خسته نکن. این قضیه از جاهای بالاتری اومده...
پس می‌تونی تصور کنی چقدر بالاتر از توئه.
خدا! و کی قراره اتفاق بیفته؟
همین الان، قربان.
جیسون رایلینگ. طبق یه سری دستورات سخت‌گیرانه مجبورم از راه‌تون کنار بمونم، ستوان.
صرفاً منو مثل یه میدان نیروی جادویی در نظر بگیرید
بین شما و روزنامه‌نگارها.
جیمز و آلیس. پیغام بذارید تا بتونیم باهاتون تماس بگیریم.
عزیزم، حتماً رفتن کلبه.
چرا پیغام صوتی خونه‌مون رو چک نمی‌کنی؟
کجایی مارتی؟ من ده ثانیه پیش باهات حرف زدم...
گوش کن عزیزم، یادم رفت بهت بگم
ما قراره فردا توی کلبه باشیم.
و سعی نکن قانعم کنی که خبری از مشکل نیست
چون من می‌فهمم کی حال پسرم خوب نیست.
دوستت داریم، مارتی. تو رانندگی احتیاط کن، باشه؟
چیه؟ چی شده؟
اون به پدر و مادرم زنگ زد. اون می‌دونه کجان.
اون شماره تلفنِ کارآگاه کجاست؟ سریع!
دفتر ستوان لوپاک.
مارتین استیلوواتر هستم. باید با ستوان لوپاک صحبت کنم، لطفاً.
اونا اونقدر بهت پول نمیدن که برای خودت کابل داشته باشی؟
ستوان لوپاک الآن در دسترس نیست...
ولی شما رو با مافوقش وصل می‌کنم.
بله...
وصلش کن.
کجایی، آقای استیلوواتر؟
فرقی نمی‌کنه. والدینم در خطرن.
دارم سعی می‌کنم بهشون برسم و نمی‌تونم.
چه باورم بکنی چه نه، لطفاً...
باید یه نوع حفاظت بفرستیم سمت کلبه‌شون.
آدرسش 5060 روترال روت 10، بیرونِ ماموثه.
فوراً یکی رو اونجا می‌فرستم.
احتمالاً از شنیدن این خوشحال می‌شی که یه سری اطلاعات دریافت کردیم
که فکر می‌کنیم حرفات رو تأیید می‌کنه، ولی باید شما رو ببینیم.
کجایی، مارتی؟
این چه وضعشه؟ نکنه معامله‌ای تو کاره؟
تا وقتی خودمو تسلیم نکنم از والدینم محافظت نمی‌کنین؟
دستور بررسی والدینت قبلاً صادر شده.
من فقط می‌خوام بشینم و حرف بزنیم.
چیزی که تو می‌گی رو با چیزی که ما پیدا کردیم مقایسه کنیم.
لازم نیست حضوری این کار رو کنیم. همین الآن می‌تونیم انجامش بدیم.
چه چیزهایی پیدا کردید؟
دوست ندارم اینو تلفنی مطرح کنم.
دوتامون همین‌طوریم!
قطع کرد.
باید از لونه‌اش بیرونش بکشیم.
از روزنامه‌های اونجا چیزی میشه پیدا کرد؟
قبلاً رسیدگی شده.
صبح بخیر، قربان.
آقای اوسلت... صبح بخیر، دکتر روژه...
روژه: کاش زودتر زنگ میزدی.
اوسلت: بله، ای کاش.
پسرم از قبل هر چی که اینجا اتفاق افتاده رو بهم گفته...
می‌خوام هر چی می‌تونم دربارش بفهمم.
حالا، اگه لطف کنید کمکم کنید
همه سوابق پروژهٔ تریپل دبلیو رو جمع کنم،
خیلی ممنون می‌شم.
آقای اوسلت، کاش پسرتون اینجا بود...
اما من اجازه ندارم چیزی به کسی نشون بدم.
دکتر، هر کاری که اینجا انجام می‌دید...
و هر کاری که تا حالا انجام دادید...
مال شرکت اوسلت ایندستریز هست.
حالا از کجا شروع کنیم؟
مدرسه چی، بابا؟
لازم نیست امروز بری مدرسه، عزیزم.
ولی من امتحان مطالعات اجتماعی دارم، و خیلی براش خوندم.
آقای هافمن یه آزمون جبرانی میده بهت.
ممکنه تا اون موقع یادم بره.
غیرممکنه. اونم برای کسی به باهوشی تو.
بابا، نگاه کن!
نویسندهٔ معمای مرگ‌ها.
ماشینی که نزدیک محل آخرین حضورِ استیلوواتر پیدا شد
دیروز از پارکینگ فورت وورث دزدیده شده بود.
آزمایش‌های اولیه اثر انگشت استیلوواتر رو
با اثراتی که در محل جنایت پیدا شده مطابقت می‌ده.
کی این کارو داره می‌کنه؟
بزن بریم.
صبح بخیر.
می‌خوام یک برداشت انجام بدم، لطفاً.
باید تأییدش کنم.
باشه. ولی عجله داریم. ممنون.
برای این مبلغ بالا من از شعبهٔ محلِ شما
می‌خوام امضاتون رو فکس کنن برامون.
اگه می‌تونید اینو امضا کنید، تا بتونم تطبیق بدم؟
ممنونم.
دوباره توی سرم هست.
جلوش رو بگیر. نمی‌تونم.
خیلی سخته. خیلی نزدیکه.
چرا اینقدر طولش میدی؟
آقای استیلوواتر؟ خدای من.
مامان، مامان! بیا اینجا، زود باش! قراره غش کنی!
اوه، من لوسی دِ وریز هستم. از ملاقاتتون خیلی خوشوقتم.
اصلاً معلوم هست شما اینجا توی لنکستر چی‌کار می‌کنید؟
قصه‌اش درازه. اما خیلی زود همه‌تون می‌خونیدش.
چندین وقته گیرِ نویسندگی داشتم...
ولی تموم شد... چون طرحِ رمان جدیدم
هر لحظه داره جلوتر میره.
اسمش رو چی می‌ذارم؟
فکر می‌کنم اسمش رو بزارم «مرد وارد اتاق شد».
خیلی ببخشید، امکانش هست
چند نسخه از «جرم‌های شهوت» رو امضا کنید؟
۲۱۰۰... ۲۲۰۰...
لازم نیست بشماری.
نه، آقای استیلوواتر. من باید اینکارو کنم. حتماً باید انجامش بدم.
۲۴۰۰... ۲۵۰۰...
چطوری هجی کنمش؟
ای-ال-ای-ال-ان-ای.
«برای الین، دوست عزیزم در لنکستر.»
می‌دونی، وقتی شوهرم مرد...
نمی‌دونم چطور قرار بود بدون کتاب‌هات دوام بیام.
اونا زنده نگهم داشتن. قسم می‌خورم که واقعیت داره.
و ۱۰٬۰۰۰. عالیه. ممنون.
می‌خواید یه نگهبان همراهتون بذارم تا ماشینتون ببره شما رو؟
نه، خیلی ممنون. روزتون خوش.
اون تو لس‌آنجلس تحت تعقیبه... توسط پلیس... توسط پلیس!
فصل هفت همین الآن داره اتفاق میفته.
جیمز، همین الان بیا اینجا...
دارن تو رادیو دربارهٔ مارتی حرف می‌زنن.
...آخرین بار که دیدنش، توی بانک بود، همونی که ازش ده هزار دلار نقد برداشت کرده بود.
همسایه‌های نویسندهٔ معروف و مرموز تعجب کرده بودن،
حتی شوکه شده بودن از ادعاهای پلیس دربارهٔ رفتار عجیب و غریبش
و احتمال دست داشتنش تو یک قتل در تگزاس.
مارتی تا حالا حتی یه بار هم نرفته تگزاس.
به زودی میاد. همه چی رو توضیح می‌ده.
اما نوشته که دیشب ناپدید شده.
اگه پیام منو نگرفته باشه چی؟ نمی‌دونه ما اینجاییم،
فکر می‌کنه تو شهر هستیم.
تو درو قفل کن. من می‌رم دنبال وانت.
چرا دقیقاً شبیه نویسنده است؟
بابا...
ببینم، تو چطور می‌دونی شبیه کیه؟
آزمایشگاه رو دیدم. واقعاً؟
فکر می‌کردم برات مهم نیست که ما اینجا چی کار می‌کنیم.
حالا یه‌دفعه برات مهم شد؟ چی شده؟
می‌دونی، باید تصمیم بگیری
با ما هستی یا علیه ما.
باید زود یه تصمیم بگیری.
یه گزارش پلیس عجیب گرفتم روی آپ‌لینک.
استیلوواتر تو یه کتابفروشی یا بانک تو لنکستر پیداش شد...
بعد با یوکان خانوادگی رفت، یا یه موتور قرمز کرومی.
لنکستر...
پس مطمئناً راهی ماموثه...
و ما خیلی عقب نیستیم.
اوه، مارتی!
پسرم، چی شده؟
پیج کجاست؟ دخترها کجان؟
همه‌شون خوبن؟
فکر کنم هنوز خوبن.
مامان، بابا، باید کمکمون کنید. ما تو دردسر افتادیم.
یه مرد هست. دقیقاً شبیه منه.
حتی خودمم نمی‌تونم فرقش رو بفهمم.
پیج و دخترها فکر می‌کنن منم، اما من نیستم.
اون زندگی منو دزدیده.
نمی‌دونم کیه، چطور پیج رو گول زده...
حافظه‌‌ام رو دزدیده. و هیچی برام نذاشته.
نمی‌فهمم چطور تونسته همه چی رو ازم بگیره
و منو خالی کنه.
مارتی، شاید باید برگردی سر خونه اول...
و دقیقاً بهمون بگی چی شده. آروم آروم.
وقت نداریم.
پیج و دخترها همین الآن با اون دارن راه می‌افتن اینجا.
لطفاً، به کمکت نیاز دارم.
باید اون رو بکشیم تا بتونم خانواده‌م رو قبل از اینکه دیر بشه پس بگیرم.
مشکلی نیست مامان، همه چی درست می‌شه.
ما یه خانواده‌ایم.
می‌تونیم باهاش کنار بیایم.
درسته. تنها نیستی، مارتی.
ما همیشه پشتتیم، پسرم. می‌دونی که.
هر موقع نیاز داشتی، کمکت می‌کنیم.
اگه پیج داره میاد، همونطور که می‌گی...
وقتی رسید، می‌شینیم با هم
و درباره همه چیز صحبت می‌کنیم.
و سعی می‌کنیم بفهمیم قضیه از چه قراره.
من قبلاً قضیه رو بهت توضیح دادم.
مارتی، اگه جلومون رو بگیری، نمی‌تونیم کمکت کنیم!
مارتی، لطفاً. لطفاً...
بیخیالش شو...
پسرم، باید بفهمی چقدر سخته برای ما که...
مارتی: هی، اگه اونجا هستین، گوشی رو بردارین.
خب، ببین...
کلی چیز عجیب و غریب داره اتفاق می‌افته، پس...
از پلیس خواستم برن اونجا و وضعیتت رو بررسی کنن.
پس وقتی رسیدن، دست و پاتو گم نکن.
اگه این پیام رو گرفتی، ما تقریباً نیمه راه کلبه هستیم.
از مسیر میان‌بر «رد گپ کات‌آف» می‌ریم.
اگه وقتی رسیدیم اونجا نباشی، منتظرت میمونم.
اون همونه. اون تقلبیه.
چطور این کارو کردی؟ این ضبط شده؟
اوه... عزیزم...
باورم نمی‌کنی...؟
اگه والدین واقعیم بودن، باورم می‌کردن.
یعنی شما هم تقلبین.
چه بلایی سرت آوردن؟
چطور تونست با بچه‌هاش سوار موتور بشه؟
هیچ بچه‌ای باهاش نبود.
دارم بهت می‌گم با موتور فرار کرد.
داری می‌گی من به پلیس دروغ می‌گم؟
یه جور ماشین چهارچرخ بوده.
یه اکسپلورر بود، یا یه همچین چیزی. و زن و بچه‌هاش هم باهاش بودن.
احساس می‌کردی داره اونا رو تهدید می‌کنه یا مجبورشون کرده؟
نه، چون اصلاً باهاشون نبودن.
چرا، بودن!
آره، همشون یه کم ساکت و نگران بودن.
به نظرت حدوداً چه ساعتی اومد تو بانک؟
دقیقاً ساعت ۹، چون اولین مشتری بود که اومد تو.
اوه، حالا مطمئن شدم دیوونه‌ست...
درِ بانک ما با تایمر دقیقاً ساعت ۹ باز می‌شه...
یه دقیقه بعدش بود که دیدمش.
به برگه برداشت نگاه کن... خودشِه!
خب، پس امضای کتاب چی؟
برگه برداشت مال خودشه.
نمی‌فهمم...
پس اون کی بود که کتاب رو امضا کرد؟
همون آقای استیلوواترِ کپی.
دارم میام، عسل من!
نه... بابا...!
آماده‌ای؟ آماده‌ای؟ حالا!
مواظب باش... مواظب باش!
بزن! اوه، چه استعدادیه!
دوباره بنداز...
دوباره بنداز، بابا!
سلام مامان!
«تریلر برای فروش یا اجاره...
اتاق‌ برای اجاره، پنجاه سنت...
نه تلفن، نه غذا، نه حیوان خونگی...
حتی یه نخ سیگار هم ندارم...» خب، همه با هم!
«دو ساعت جارو زدن
برام یه اتاق هشت در دوازده می‌خره،
من آدمیم با پز عالی و جیب خالی،
من پادشاه جاده‌هام.»
باید اول بریم خونه.
منطقی‌تر نیست؟
یه لحظه خودتو بذار جای مارتی.
اگه پلیس دنبالِت بود و عکس‌ت تو روزنامه چاپ شده بود،
می‌رفتی جایی که پر از آدمه،
یا جایی خلوت وسط جنگل؟
نمی‌خوایم توقف کنیم.
نیم ساعت دیگه‌ست تا برسیم به کلبه.
اگه تا نیم مایل دیگه این ماشین از کار نیفته، شانس آوردیم.
احتمالاً فقط باید توی رادیاتورش آب بریزیم.
می‌تونی بری توی دستشویی مردونه قایم شی.
زود برو.
همین دیگه کارتو راه میندازه، آقا؟
آره، تقریباً تمومه...
اون موتور قرمز کرومی اونجاست.
می‌بینمش.
در آرامش باش، آلفی.
من در آرامشم، پدر.
آلفی...
می‌دونی ده سال از عمرمو ازم گرفتی؟ می‌دونی اینو؟
باشه، گوش کن. بریم از اینجا بیرون.
اگه پلیس این قیافه رو ببینه،
شروع می‌کنه به تیراندازی به همه،
و من نمی‌خوام بمیرم... باور کن...
اونم جلوی توالت مردونه توی باتس‌ویل، کالیفرنیا!
بریم.
بابا...
عسل من.
می‌خوام از اینجا بریم، بابا. این‌جا یه حس بدی داره.
حتماً عزیزم، بیا بریم.
هر چه سریع‌تر می‌ریم از اینجا.
استیلوواتر رو پیدا کردی؟
آره، ولی تو شهر گمش کردم.
چطور پیداش کردی؟
توی ذهنم بود.
دقیقاً! همون‌طور که گفته بودم!
یادت هست وقتی آزمایش ژنتیکی
با قابلیت‌های فرا‌حسی انجام دادیم، فکر کردیم نتیجه نداد؟
ولی داد. این همونه!
باشه، گوش کن، به‌محض اینکه از شر استیلوواتر خلاص شدیم،
آلفی رو دوباره برمی‌گردونیم سر خط، انگار هیچ‌چیزی اتفاق نیفتاده.
درو، فکر کنم این برداشتت یه‌خورده زیادی خوش‌بینانه‌ست.
گفتی تو شهر گمش کردی، آره؟ کی یادت داده دروغ بگی، آلفی؟
این از کجا اومده؟
گوش کن، طبق نقشه پیش می‌ریم. می‌گیریمشون توی رد گپ.
چند مایل بیشتر فاصله نداره.
بریم.
بله؟
آلفی رو گرفتن. همه چی تحت کنترله.
خبر خوبیه. باشه، لحظه‌به‌لحظه
منو در جریان بذار... حتماً.
خب، بالاخره چی شد؟
خب، به نظر می‌رسه ساختار ژنتیکی خون
خیلی شبیه استیلوواتره...
ولی یه تفاوت‌های عجیبی داره.
مثل چی؟
این خون بیشتر از ده برابر حالت عادی لخته می‌شه.
و حتی شواهدی هست
که نشون می‌ده قابلیت خودترمیمی هم داره.
اون ازم خواست کمکش کنم،
ولی من مثل یه دیوونه باهاش رفتار کردم.
الان داری ازش محافظت می‌کنی. هنوز دیر نشده.
باید پیداش کنیم... قبل از اینکه خودش، خودش رو پیدا کنه.
روی موبایلش ردیاب بذار. و روی کارت‌های اعتباریش هم همین‌طور.
اگه یکی‌شون استفاده شد، می‌خوام همون لحظه
خبر بدی.
و شاید باید تیم ویژه رو هم فعلاً کنسل کنیم.
خونش واقعاً جالبه،
ولی قبل از اینکه بخوایم تصمیم بزرگی بگیریم،
بد نیست یه نظر دوم هم بگیریم. می‌تونیم یه اتصال الکترونیکی
با آزمایشگاه فدرال در بتزدا برقرار کنیم؟
منم موافقم که یه نظر دوم بگیریم.
خب، آلفی، امیدوارم امشب بعد از اینکه ماجرا با استیلوواترها تموم شد،
بتونم بفرستمت میامی.
فکر نمی‌کنم حالش اون‌قدری خوب باشه که بره میامی.
حالِش خوب میشه.
کار پیچیده‌ایه چون چند تا هدف داریم.
می‌دونم این اولین باره برات، آلفی، ولی...
کاملاً بهت اعتماد دارم که از پسش برمیای.
ببین، یه نگاهی به نقشه‌ی میامی بنداز.
گرسنمه.
واقعاً گرسنه‌ای!
«تریلر برای فروش یا اجاره...
اتاق‌ برای اجاره، پنجاه سنت...
نه تلفن، نه غذا، نه حیوان خونگی...
حتی یه نخ سیگار هم ندارم...
دو ساعت جارو زدن
برام یه اتاق هشت در دوازده می‌خره،
من آدمیم با پز عالی و جیب خالی،
من پادشاه جاده‌هام.»
اینجا خوبه. ساکته، خلوت و دوره.
برای گاوین لام‌باکر عالیه.
خب، دقیقاً چه بلایی قراره سر خودِ گاوین بیاد؟
خودکشی می‌کنه. یه تیر توی سرش.
می‌تونیم اون بخش رو قبل از بقیه‌ی کارها ردیف کنیم.
هیچ پزشک قانونی‌ای تو دنیا نیست که فرقش رو بفهمه.
من میخوام... تو میخوای چی، آلفی؟
من خانواده‌مو می‌خوام. نمی‌خوام هیچ‌کدومتون بهشون آسیبی برسونین.
ببین، بذار باهات روراست باشم، توی طراحی یه نقص وجود داره.
باید ضرر رو قبول کنیم و تمومش کنیم.
آروم باش.
آلفی، گوش کن، می‌فهمم برات سخته...
ولی اون‌ها خانواده‌ی واقعیت نیستن.
یه اشتباه ذهنیه، فقط همین، باشه؟
ببین، وقتی همه‌چیز تموم شد، یه دستورِ «فراموشی» بهت می‌دم...
دیگه هیچ‌وقت درد نمی‌کشی، باشه؟
نه!
به خاطر خدا...!
برو بیرون!
آرامش داشته باش، آلفی.
دیگه جواب نمی‌ده.
ببین، این پدره داره حرف می‌زنه.
برو بیرون، سریع! حرکت کن!
شلیک نکن. می‌دونی، می‌خواستن بکُشمت...
ولی من نکردم.
آلفی... من دوستت دارم.
کی هستی تو؟
پدر... من پدرتم.
اسمت چیه؟
درو آسلِت.
مثل «آسلِت صنایع شیمیایی و نفت»؟ آره.
حالا اسلحه رو بده به من. هر چی زودتر استیلوواتر رو از سرت بیرون کنیم،
همه‌چی درست میشه.
چرا باید آدم‌ها رو بکشم؟
برای دنیایی بهتر.
آلفی، اگه منو بکشی، هیچ‌وقت اون اتفاق نمی‌افته.
داری آینده‌ای رو می‌سازی که از رؤیای هرکسی هم بزرگ‌تره.
چه آینده‌ای؟
دنیا لازم نیست همین‌طوری بمونه.
لازم نیست این‌همه جنگ و رنج وجود داشته باشه.
به هیتلر فکر کن.
پنجاه میلیون نفری که باعث مرگشون شد.
اگه کسی اون موقع شجاعتشو داشت
که تو المپیک ۱۹۳۶ ترورش کنه...
هیچ‌کدوم از اون مرگ‌ها اتفاق نمی‌افتاد.
ولی هیچ‌کس جرئت نکرد.
من و تو با هم می‌تونیم صلح واقعی رو بسازیم،
یه کشور، یه قاره؛ یکی یکی.
ولی اگه اینجا تمومش کنی، همه‌چی از بین میره.
نمی‌فهمی؟
تو بزرگ‌ترین قهرمان دنیایی که تا حالا وجود داشته.
تو تا حالا جلوی سه تا جنگ رو قبل از شروعشون گرفتی.
اون دو رئیس‌جمهوری که قراره تو میامی ترورشون کنی،
فسادشون باعث یه قحطی شده
که ممکنه تا آخر قرن نیم میلیون نفر رو بکشه.
ولی اون اتفاق نمی‌افته؛ به خاطر تو.
داری دنیا رو نجات می‌دی.
این فوق‌العاده‌ست، آلفی. ازش دست نکش، خواهش می‌کنم.
کی پشتِ همه‌ی این قضایاست؟ کی رئیس اصلیه؟
کی دستورها رو میده؟
الان وقت توضیحش نیست...
ولی قول می‌دم بگم. باید با هم بریم استیلوواتر
و خانوادش رو پیدا کنیم و متوقفشون کنیم...
باید بکشیمشون.
می‌خوان ما رو لو بدن و همه‌چیزو نابود کنن.
رمز کامپیوترت چیه؟
اسلحه رو بده تا بهت بگم.
رمز چیه؟
می‌تونی همین‌جا منو بکشی...
چون اگه اطلاعات اون کامپیوتر منتشر بشه،
هممون مردیم.
آلفی! آلفی!
اون آلفی نیست. استیلوواتره.
آلفی اگه بود، تو رو می‌کشت.
نه، نمی‌کشت. اون پسرمه.
دوستم داره.
مادرجون؟ پدرجون؟
مادرجون، پدرجون، ما رسیدیم!
کجان اونا؟ پیداشون می‌کنیم، عزیزم.
همه‌چی درست میشه.
خب، چمدون‌هاتونو بذارین تو اتاق‌هاتون.
فکر کنم هممون به یه آتیش توی شومینه نیاز داریم...
و یه شام خانوادگی درست و حسابی.
عزیزم، فکر کنم دخترها الان بیشتر از غذا، به استراحت نیاز دارن.
لذت پخت‌وپز یا خوردن...
می‌خوام واقعاً امشب یه شام با هم بخوریم.
بیا دیگه، پیج. می‌دونم هممون خسته‌ایم،
ولی این برام واقعاً مهمه.
باشه، ببینم مامانت تو یخچال چی داره.
مرسی، عزیزم.
دخترها، برین به مامانتون تو آشپزخونه کمک کنین.
بابا، اون دوباره میاد دنبالمون؟
هر کاری بکنه، من آماده‌ام،
پس نگران نباش، عزیزم. باشه؟
باشه. بیا بغلم.
حالا برو کمک مامانت تو آشپزخونه. باشه.
مارتـی با موبایلش از بزرگراهی ده مایل شمال ماموت تماس گرفته.
یعنی قطعاً دارن میان سمت کلبه.
چقدر طول می‌کشه تا برامون هواپیما جور کنی؟
ببخشید، قربان؟
«و در تازه‌ترین خبر از ماجرای عجیب
و حالا تراژیکِ نویسنده‌ی فراری داستان‌های جنایی...
جنازه پدر و مادر استیلوواتر در خونه‌شون
در رودخانه ماموت پیدا شده.
به گفته‌ی پلیس، شاهدها تأیید کردن
که استیلوواتر اوایل عصر امروز
وارد خونه شده. یکی از همسایه‌ها گفته:
«من مارتی استیلوواتر رو از وقتی دوچرخه با چرخ کمکی داشت می‌شناسم،
و اون مردی که وارد خونه شد، خودِ مارتـی بود.»
پلیس استیلوواتر رو مظنون به قتل وحشیانه‌ی دیگه‌ای
در پارکینگ تگزاس می‌دونه.
و همسایه‌های محله‌ی بی‌حاشیه اورنج کانتی،
جایی که نویسنده با همسر و دو دخترش زندگی می‌کرد،
رفتارش در ۲۴ ساعت گذشته رو
«تکان‌دهنده و عجیب» توصیف کردن.»
بله... به جک دیویس در وزارت دادگستری بگو
که دارم فوراً میام ببینمش.
ممنون.
می‌دونی، داشتم فکر می‌کردم... اگه یه زمانی قرار باشه
این خانواده دعا کنه... همین الان وقتشه.
درسته.
پیج...
واقعاً نمی‌دونم چی بگم...
خدایا، شکرت که
ما رو سالم به کلبه رسوندی و کنار هم نگه‌مون داشتی...
و لطفاً جایی نرو، چون هنوزم حسابی بهت نیاز داریم.
آمین. آمین.
خوبی، عزیزم؟ آره، خوبم.
فکر می‌کنی امشب دور ماه یه حلقه‌ی طلایی هست؟
من همیشه عاشق اون شبایی‌ام که یه حلقه‌ی طلایی دور ماهه.
بعضی وقتا نیست.
چی گفتی؟
حلقه‌ی طلایی دور ماه...
مثلاً اون شب عروسی که گروه موزیک می‌زد
و یه حلقه‌ی طلایی دور ماه بود.
خدایا، عروسی کی بود؟
یادم نمیاد دقیقاً...
عروسی خاله دروسیلا. همون بود.
ما که خاله دروسیلا نداریم.
چرا داریم، عزیزم.
مارتی، خاله دروسیلا دقیقاً چه نسبتی باهامون داره؟
اون همسرِ برادرِ پدرت از ازدواج اولش نبود؟
نظرتون چیه غذامونو بخوریم قبل اینکه سرد شه؟
شارلوت، این مرغ خیلی خشکه.
برو با امیلی یه سر به انباری بزنین
ببینین مادربزرگ چیزی مثل
سس یا کرنبری داره یا نه.
آره...
من از سس متنفرم، از کرنبری هم همین‌طور...
اون انباری هم ترسناکه!
اوه، امیلی، چقدر خودخواهی!
بیا بریم ببینیم چی پیدا می‌کنیم.
برو، عزیزم.
فکر کنم حق با امیلیه.
مرغش خوبه به نظرم.
بیاین فقط بشینیم و شام‌مون رو تموم کنیم.
باورم نمیشه اینجاییم... با هم، بدون هیچ‌کس دیگه.
می‌دونی، یه‌کم هنوز سردمه. یه برندی می‌خوای؟
فکر کنم پدرت تو آشپزخونه یه بطری داره.
تو همون‌جا بمون. تو تمام شامو پختی،
تمام راه رو هم رانندگی کردی...
حداقل کاری که می‌تونم بکنم اینه که برات یه نوشیدنی بیارم.
نه بابا، لازم نیست.
می‌خوام وقتی برگشتم، همه‌تون راحت و آروم باشین.
ای بابا، مامان... قفل شده!
در رو ببند!
بیا عزیزم...
آفرین دختر خوب.
کیفتو بده من.
پیج؟
همه‌چی رو به راهه؟
تفنگو بردار.
پیج، اون تو چی کار می‌کنی؟
نیا تو. دارم یه غافلگیری بزرگ آماده می‌کنم.
پیج؟
پیج!
پیج، دست نگه دار!
دور شو! چی شده؟
نمی‌دونم کی هستی، ولی از خانواده‌م دور شو، دیوونه!
تبر رو بذار زمین!
همین جالا تبر رو بنداز زمین، پیج!
تبر رو بده من!
همین الان بدش به من!
پیج! عزیزم، منم!
حلقه‌ی ازدواجت رو نشونم بده.
مارتی! خدایا شکرت!
بابا، ما فهمیدیم چی شده.
آفرین دخترم. بیا، زود باش، بریم!
سوار شین، زودتر!
کلید تو خونه‌ست!
اون کلید یدکی چی؟
دخترها، بخوابین پایین!
خوبه، بریم! بدو، بدو!
مارتی، مواظب باش! دخترها، محکم بگیرین!
مامان!
خوبه، پیاده شین، بیا عزیزم...
زود باش، زودتر، با بابات برو!
وایسید یه لحظه... همه‌تون خوبین؟
بیاین، بیاین...
می‌ریم توی آسیاب قایم می‌شیم.
از این‌طرف، زودتر. مواظب باشین.
بیا، پیج.
اینجا رو آروم رد شو!
بابا!
مارتی؟
خوبم...
بابا، چی شده؟ اتفاقی افتاده؟
هیچی... باید بریم. گلوله‌ها رو هدر نکن.
بجنب.
دخترها رو ببر تو آسیاب. تا می‌تونین برین عقب‌تر.
نه مامان، تو هم بیا با ما.
عزیزم، اون مجبور میشه از این‌جا رد شه...
و من همون موقع می‌زنمش.
باشه، برو.
فکر خوبیه... فقط یه فرق داره،
تو با دخترا میری، من می‌مونم.
مارتی، اون با تو ارتباط داره.
راهشو نبند. بذار حس کنه داری دور می‌شی.
اون فکر می‌کنه ما با همیم.
باشه، بچه‌ها، مامانتون درست می‌گه. بیاید بریم.
درو، اگه با هر کس دیگه‌ای حرف می‌زدم،
الان زنگ می‌زدم بیان با لباس سفید ببرنت تیمارستان!
این ماجرا از کی شروع شد؟
خود پروژه حدود ده سال پیش،
ولی این قضیه‌ی قتل‌ها... شاید پنج ساله.
تو داری پسر خودتو درگیر قتل کینگمن فلگ می‌کنی.
درسته، ولی گوش کن جک... اگه الان تمام نیروهاتو نیاری وسط
و جلوشو نگیری، قتل‌های بیشتری در راهه.
امیدوارم هنوز وقت باشه تا استیلوواتر و خانواده‌ش رو نجات بدیم.
من مستقیم می‌رم سراغ دادستان کل.
خوبه. عالیه.
آقای دادستان کل؟ ببخشید...
آقای دادستان کل...
جک...
چی شده؟
وقتی دبیرستان بودم، همه‌ی قلدرای مدرسه
میومدن این زیرزمین سیگار می‌کشیدن.
فقط همین؟ چه کار خفنی!
خب، احتمالاً تنها کاری نبود که می‌کردن.
بله؟
رسیدم. تقریباً بهشون رسیدم.
فکر می‌کنم سناریوی گاوین لوم‌باکر
توی یه آسیاب متروکه خیلی خوب جواب بده، نه؟
درو، یه مشکل پیش اومده.
من و این «دردسر»، فامیلی‌مون یکیه؟
اصلاً انتظارش رو داشتی؟
اوضاع چقدر خرابه؟
خیلی. پدرت می‌خواد همه چیز رو علنی کنه،
و اونقدر اعتبار داره که بتونه ثابتش کنه.
باید خودت تصمیم بگیری، درو.
می‌تونی باهاش حرف بزنی؟
هستی هنوز؟
آره، هستم.
می‌خوای با پدرت حرف بزنی یا نه؟
خیلی دلم می‌خواد با پدرم حرف بزنم...
ولی فکر نکنم اون دیگه علاقه‌ای به حرف زدن با من داشته باشه.
باید برم، آقایون.
مطمئنی؟
فقط اینو بگم... پدرم با مرگش، به دنیا فایده‌ی بیشتری می‌رسونه
تا اینکه زنده باشه.
ممنون. خداحافظ.
بهت ده برابر هرچی رو میدم که پسرم بهت میده.
تو یه عمر فکر کردی همه‌چیز با پوله.
پس به نظرت با چیه؟
بیاین دخترها، کمکم کنین.
یه کلمه‌ی شش‌حرفی که با «f» شروع می‌شه.
بیاین... فکر کنین!
نه، اون نیست...
یه چیز خیلی مهمه.
جمعه؟
باشه... F-R-I-D-A-Y.
نه عزیزم، اون نیست.
«باتری ضعیف است... باتری ضعیف است...»
یه چیز خیلی مهم که با F شروع میشه و شش حرفه؟
درسته.
بابا، خیلی واضحه!
چی؟
خودتی!
«خوش آمدید به تکنولوژی آزلت.»
وای...
اینو نگاه!
گیرش انداختیم.
خوبه، حالا بریم. زود باشید.
بابا، چی شده؟
هیچی عزیزم.
باشه، بریم.
خوبی؟
خیلی زخمی شدی...
باید بدون من برید.
من نمی‌تونم به سرعت شما حرکت کنم.
نه...
تو زخمی شدی.
اینجوری امن‌تره، عزیزم. اون دنبال منه، نه شما.
کجا باید بریم؟
شما دوتا پایین برین، من می‌رم بالا.
ولی اون تو رو گیر می‌اندازه.
نه نمیندازه.
من مزیت زمین خودی رو دارم.
خب، حالا برو. یه بوس بده.
حالا زود باش. برو، برو.
این رو بردار.
سردم نیست، عزیزم. برای دستت.
باشه، ممنون. حالا برو. زود باش.
عجله کن.
برگرد. از سمت دیگه برو.
امیلی، حالت خوبه؟
بابا! خوبی، عزیزم!
بابا، اون پایین یه مرد دیگه با تفنگه.
حلقه‌ت رو نشونم بده.
اوه، بابا...!
بچه‌های من... اشکال نداره. بابا الان اینجاست.
دخترهای شجاع من، حالا باید بریم، باشه؟ بزن بریم.
ستوان، نگهشون دارین اونجا!
نگهبان دید دود از کلبه بلند می‌شه،
پس اینطور تصور می‌کنیم اونجا گروگان‌گیر رو داره.
اون‌ها گروگان نیستن، خانواده‌اشن.
اون راست گفته.
همون دوقلوش بوده که والدینش رو کشته.
ببخشید؟
وقت نداریم واردش بشیم الان. باید مارتی رو بگیرم.
ولی نه این‌جوری. باید باهاش حرف بزنیم.
و باید بفهمیم داریم با کدوم‌شون حرف می‌زنیم.
دل ریو هستم. جان واکسهیل صحبت می‌کنه.
باید بدونی نتایج آزمایش خون اومده.
دستورات من اینه که دو دختر کوچیک و مادرشون رو
از دست یه قاتل مسلحِ خطرناک نجات بدیم.
چطور؟
من بهترین تیراندازهای کشور رو دارم.
دستوراتت باید تغییر کنه.
فکر می‌کردم تو بودی که پلیس ایالتی رو کشونده بودی وسط ماجرا.
آره، و منم کسی‌ام که دارم تو رو وارد این ماجرا می‌کنم!
مدارک جدید داریم. پازل کلاً عوض شده.
نه! عوض نشده! این کار واشنگتن بود.
نتایج خون از آزمایشگاه فدرال اومده.
اون‌ برداشت‌های عجیب فقط به این خاطر بود که
نمونه خون قدیمی بود. همین.
خونی که در شرایط غیر ایده‌آل نگهداری شده بود،
شاید تا دو ماه. و همچنین یه چیز دیگه...
بانک لنکستر زنگ زد... ساعت‌هاشون اشتباه بود.
ساعت‌هاشون اشتباه بود!
مارتی برگه برداشت رو
شش دقیقه بعد از رد شدن از جلوی کتابفروشی امضا کرده.
بزنش! بزنش!
اون کیه؟
یکی از آدمای بد. از اون در برو تو.
برو.
باید راهی پیدا کنیم بریم پایین مامان رو بگیریم و بریم خونه. باشه؟
مواظب باش! بیا.
ازش دور شین!
حرکت نکن!
دختر قهرمان من.
شنیدی که چی گفتم.
بزن، شارلوت. بزنش.
تنها راه متوقف کردنشه.
لازم نیست به هیچ‌کس شلیک کنی، عزیزم.
این باباست! این پالتوشه!
نه، نمی‌دونم... نمی‌دونم!
آره، می‌دونی. گیج شدم!
تو این پالتو رو می‌شناسی. من همیشه این پالتو رو می‌پوشم.
تفنگو بده من، عزیزم.
تفنگو بده، عزیزم. اسلحه می‌تونه خیلی خطرناک باشه.
اون یکی... اون یکی باباست!
اوه، امیلی، نمی‌دونم چیکار کنم...
«چه کلمه‌ای با psychosis قافیه میشه؟»
کلمات زیادی هست، عزیزم.
می‌بینی؟ اون هیچی نمی‌دونه!
اسم قبلی مامان قبل از ازدواج چی بود؟
والترز. اشتباهه!
سیمپسون. بابا!
نه!! بابا!
بگیر دختر کوچولو رو! بگیرش!
ولش کنین!
تفنگو بذار زمین!
بذار زمین یا تو و دخترت رو می‌کشم.
اون‌طرف وایستا! اون‌جا بذارش.
دخترک رو اون‌جا بذار.
اون‌جا بذارش.
نه. چی؟
اون‌جا بذارش!
چه مرگت شده؟
داستان داره تموم میشه.
سه گلوله، سه مرگ غم‌انگیز...
و بعد می‌تونیم بریم خونه.
دست از سر بچه‌هام بردارین!!
بابا!
«تنفس بدبو.»
اوه، مارتی. بابا!
اوه، عزیزم.
اون داشت سعی می‌کرد ما رو نجات بده.
اینجا بمون.
اشکالی نداره، عزیزم.
چیکار می‌خوایم بکنیم؟
میزنیم به چاک. بعد یه جا قایم می‌شیم.
از هرچی توی این کامپیوتر هست کپی می‌گیرم
و میدم به هر شبکه و روزنامه‌ای تو کشور.
بعدش می‌تونیم بریم خونه؟
فکر نمی‌کنم، عزیزم.
باشه، بریم. کجا؟
می‌ریم سمت جنوب.
این‌طوری جاده‌ها بازه. بعد می‌ریم مکزیک.
مارتی، ما یه دستِ زخمی داریم، دو تا بچه گرسنه...
هیچی برای خوردن و نوشیدن نیست.
اونا تیم راهنمایی بزرگراه، گشت مرزی...
و اف‌بی‌آی رو دنبال‌مون می‌فرستن.
بهم بگو چطور قراره از پسش بر بیایم؟
می‌تونیم انجامش بدیم.
بیاید بریم.
«بعد از تقریباً دوسال تحقیق، مقامات ایالات متحده
حالا می‌گن این گروه سایه‌وار ممکنه
با حداکثر بیست و چند ترور مرتبط باشه.
اعضای این گروه شامل وارث ساخت‌وساز گریس ودرال...
سنا تور ایالات متحده جیمز اوالد،
و دادستان کل گرییدون لامونت...
که خودکشی هفته‌ی پیشش ملت رو شوکه کرد.
در پی افشاگری‌های بیشتر...» جانی...
جانی، ببین. امروز پست اومده.
نسخهٔ ایتالیایی! کشور ۴۶امون.
خیلی قشنگه، انی.
همه چیز رو داریم؟ همه چیز.
ربکا، سوزی... همه بیان کمک!
به کدوم سمت، کاپیتان؟
ایستگاه بعدی، بورا بورا.
«طی معمای دیگری از این ماجرای توطئه و قتل،
نویسندهٔ مرموز، مارتین استیلوواتر و خانواده‌اش هنوز پیدا نشده‌اند.
گمان می‌رود در جایی از میانغرب زندگی می‌کنند.»
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.