..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
آه اوه. آه اوه
هیچ‌کس نمی‌تونه منو بگیره. هیچ‌کس نمی‌تونه منو بگیره
آه. آه. آه
هیچ‌کس نمی‌تونه منو بگیره
یک، دو، سه
چهار، پنج، شش، هفت، هشت، نه
ده، یازده، دوازده
بچه: من شکلات می‌خوام!
مال خودت رو می‌گیری. همه مال خودشون رو می‌گیرن
من شکلات می‌خوام!
باشه. بیا اینم
شعری، چیزی داری؟
من شعری، چیزی دارم؟
من قافیه‌ها رو خودکار می‌ریزم
مثل برگ‌ها معتاد تغییرم
سیاهی من مثل زنبور طلاست
پس مثل سفره‌ماهی تیزم، تو یه روز آفتابی
در حالی که بچه‌ها بیرون نشستن و بازی می‌کنن
یا دارن حرف می‌زنن
آماده میشن برای کامیون بستنی‌فروش
ها ها ها!
چیزی نوشتی؟
بچه: نه. فقط یه چیز کوچیک بلدم
چی داری؟
یه چیز کوچیک دارم، مثلاً...
اسمم تروی کوچیکه
و همه منو یه پسر گنده می‌شناسن
باید آخرش یه کم دیگه اضافه کنم، البته
باشه
اگه بخوای کمکت می‌کنم
خب، هی، از کیشا چه خبر؟
هی، هی، دختره قاطی کرده، هی
همش منو می‌زنه
هی
ببین، یه چیزی می‌خوام که حالمو سر جاش بیاره
می‌دونی چی میگم؟
نمی‌خوای از این برکات با من شریک شی؟
آره، آره. دارم برات
لطفاً... لطفاً
داروی تو
این نسخه منه
بیا اینم
همینه که می‌خواستم
آره، آره
این همون مائویی واوی نیست؟
این خود حقیقته
به خدا
خب، اِم... بعد از کشیدن این...
یه چیزایی از اون چرت و پرتایی که تو
تو قافیه‌هات می‌گی رو می‌فهمم، نه؟
احتمالاً نه
ها ها! ببین، زنگت می‌زنم، باشه؟
باشه
فعلاً
اون برادرا قوین. اون برادرا قوین
وایستا ببینم، اما
هیچ‌کس نمی‌تونه اینجوری بیاد تو دوج سیتی، مرد
می‌دونی چی میگم؟
اگه مجبور باشم از اونجا رد شم
یه نفر مثل بیگی و توپاک میشه
مرد، ببین، حواست به کارت باشه
نذار کارات تو رو بچرخونن، مرد
می‌دونی چی میگم؟
هی، چه خبر، رفیق؟
چه خبره؟
منو می‌شناسی دیگه، نه؟ می‌شناسی؟
هی، یه کارای خوبی دارم که می‌خوام روشون سرمایه‌گذاری کنم، رفیق
می‌دونی؟ می‌شنوم. می‌دونم
اینجوریه که قراره بترکونم، رفیق
می‌دونی که هر روز دارم می‌نویسم
هر روز. هی، باید اینو قبول کنی
چون منم باهات تو این کار هستم
می‌فهمی چی میگم؟
پس قراره لیبل رو راه بندازی؟
آره، می‌خوام تو اون لیبل رو راه بندازی
باشه
پولشو توش سرمایه‌گذاری کردم
و هی، می‌خوام یه لطفی در حقم کنی
چیه؟
یه دختر جدید تور کردم، نه؟
و می‌خوام یه چیزای خوب بهم بدی که بهش بگم
می‌دونی؟ یه حرفای زیرکانه که بگم
پس می‌دونی چی میگم؟
جدی می‌گم، رفیق. بدون چرندیات
باید این کارو برام بکنی، رفیق
می‌خوای منو مجبور کنی شعر و از این چیزا بنویسم؟
مرد، ببین. من اصلاً نمی‌خوام اون شعرای لوس رو بخونم، رفیق
می‌دونی، من فقط می‌خوام یه چیزایی رو حفظ کنم
اگه قراره بنویسم
تو بهتره اون چیزا رو بخونی
نمی‌خوام شعرای سنگین و از این جور چیزا بنویسی
عمراً. من اونجا نمی‌شینم برای اون هرزه آواز بخونم
من که آر. کلی یا از اون جور آدما نیستم
می‌دونی چی میگم؟
می‌خوام اونجا بشینی و یه چیزای کوچیک بهم بدی
می‌دونی چی میگم؟ همینه دیگه
تو رفیق منی. باید هوامو داشته باشی
پشتتم، رفیق
حله؟ ببین.
چه خبر؟
ام، کم آوردم. هوامو داری؟
آره، حله.
هواتو دارم ولی ببین، بعداً بیا.
حدودای ۱۰:۳۰ تو داج سیتی منو ببین.
باشه.
و من بهت می‌رسم، باشه؟
اون موقع هم هواتو دارم.
آره، رفیق. آره.
باشه، رفیق. فعلاً.
امشب قراره شلوغ بشه، داداش.
حسش می‌کنم.
من دیگه واسه این کوفتیا زیادی پیر شدم، رفیق.
بهشون بگو چندتا واحد اضافه بفرستن.
چون، ام، یکم احمقانه رفتار می‌کنن.
می‌فهمی چی میگم؟
این پسرای جوون، خودت که می‌دونی.
اون رپ لعنتی که گوش می‌کنن.
داره دیوونشون می‌کنه.
واحد EC-1، پاسخ بدید.
به همه واحدها اطلاع بدید که، ام، حواسشون باشه.
گرفتم، EC-1.
اون آهنگ «اسمت چیه؟» یادت میاد؟
اوه، آره، آره.
اونو یادته؟ اون آهنگو یادته؟
آره. بزن بریم. بزن بریم.
هردو: * اسمت چیه؟ *
مرد، آهنگ رو یادت نمیاد، رفیق؟
نه، رفیق! آهنگ رو یادم نمیاد.
"من قبلاً تو رو دیدم" لعنتی!
خب چطور خونده میشه؟
"اسمت چیه؟ من قبلاً تو رو دیدم"
"اجازه میدی تا دم در همراهیت کنم؟"
باشه، همینه.
عیسی مسیح! چی داری میگی؟
اون آهنگ لعنتی رو که می‌دونی، مرد.
باشه، شروع کن.
* اسمت چیه؟ *
* من قبلاً تو رو دیدم *
* اسمت چیه؟ *
* اجازه میدی تا دم در همراهیت کنم؟ *
چطوری رفیق؟ من همینجام.
چطوری، رفیق؟ چه خبر؟ چه خبر؟
چه خبره؟
حالت چطوره، رفیق؟
بفرما. می‌دونی که، باهاش مراقب باش.
آره، باشه. چطوری عزیزم؟
همه چی روبراهه؟
آره. اوهوم.
آره. خب، ببین، می‌خوام کاری که ازت خواستم رو انجام بدی.
حواسم هست. این چیزیه که باید بگی.
تو ستون فقرات جهان رو ماساژ میدی.
اونطور که تو زمان می‌چرخی.
و سایه‌ها رو روی خورشید جا میذاری.
متوجه شدی؟
تو واقعاً فوق‌العاده‌ای.
ولی من اونو نگرفتم. یه بار دیگه بگو.
تو ستون فقرات جهان رو ماساژ میدی.
اونطور که تو زمان می‌چرخی.
و سایه‌ها رو روی خورشید جا میذاری.
خوبه.
رفیق، من کاری نکردم!
خب، این چیه؟
فقط علفه.
فقط علف؟! این علف غیرقانونیه!
چی باعث میشه فکر کنی می‌تونی مواد مصرف کنی؟
اسمت چیه، مرد؟ اسمت چیه؟
ریموند جاشوا.
ریموند چی؟
ریموند... جاشوا.
رفیق، بذار بهت بگم، حسابی تو دردسر افتادی.
این دفنت می‌کنه. بزن بریم، مرد.
این یکی دیگه کاملاً دفنت می‌کنه.
منشی دادگاه: پرونده مطرح شده در دادگاه.
شماره ۴۷ از بازداشت‌شدگان.
ایالات متحده علیه ریموند جاشوا.
قاضی محترم، متهم دستگیر شد.
در حال فرار از صحنه یک تیراندازی.
مرد از ناحیه سر مورد اصابت گلوله قرار گرفت.
در جریان یک معامله مواد مخدر.
که این آقا در آن دست داشت.
خدای من، چه وضعیتی برای شروع صبح دوشنبه.
در اینجا ما کنگره رو داریم.
که داره قدرت زیادی رو از شورای شهر می‌گیره.
و دفتر شهردار و هیئت آموزش و پرورش.
و مردم واشنگتن.
و بعد هم آقای جاشوا رو داریم.
بدون اینکه بخوام وارد این بشم که شما گناهکار هستید یا نه.
من فقط می‌دونم که این مواد مخدر داره جامعه ما رو نابود می‌کنه.
آقای دادستان.
موضع دولت در مورد وثیقه چیه؟
دولت معتقده که این متهم.
خطر قابل توجهی برای فرار داره، قاضی محترم.
او دستگیر شد.
در حال فرار از صحنه یک تیراندازی.
ما می‌خوایم وثیقه تعیین بشه.
به مبلغ ۱۰,۰۰۰ دلار به عنوان وثیقه تضمینی.
این دادگاه، اقرار به بی‌گناهی رو ثبت خواهد کرد.
به نمایندگی از آقای جاشوا.
و جلسه به تعویق افتاد.
تا دوشنبه صبح، ساعت ۱۱.
متشکرم، آقایان.
متشکرم، قربان.
مواظب باش پات لیز نخوره.
آی! آخ! فاک!
کولر لعنتی رو روشن کن!
کولر، حرومزاده!
بهم کولر لعنتی بده!
هی، رفیق، خفه می‌شی لعنتی؟
اسم من جیمی هوانگ فاکیه!
منو از این ون لعنتی پیاده کن!
هی!
تو! اون بالا، جلو!
من اصلاً نباید تو این ون فاکی باشم، مرد!
می‌دونی بابای من کیه؟
اَه! تو این ون فاکی خیلی گرمه.
ترسیدی، رفیق؟
خفه شو فاک.
تو فکر یه نقشه حساب شده‌ام
هیچی نیست جز عرق
کف دستام.
واسه همین دست می‌کنم تو جیبام.
تو ون یه ام‌سی هست!
تو ون یه ام‌سی هست! عالیه!
یه رپر سیاهپوست دیگه.
تو فکر یه نقشه حساب شده‌ام.
پس تو خیابون راه می‌رم و سوت اینو می‌زنم.
حس می‌کنم اینجا جام نیست، آخه، مرد، چقدر دلم واسه...
یه خودکار و یه کاغذ، یه ضبط، یه میز.
جیمی (با لحن رپ): خفه می‌شی فاک؟
خفه می‌شی فاک؟ خفه می‌شی فاک؟
خفه می‌شی فاک؟!
خفه... شو... فاک...؟!
خفه می‌شی فاک؟!
بمب‌هایی که ساختم.
این یارو رو خفه کنید!
دلم می‌خواد بدونم.
کی قراره دهن این فسقلی رو ببنده؟
باهاش دست بدم و بگم... ممنون.
لعنت... دلم واسه ایتالیا تنگ شده.
دلت واسه ایتالیا تنگ شده؟
تا حالا وو-تنگ گوش دادی؟
خیله خب، بریم، بریم، بریم!
چطوری، مرد؟
خبری از مایک شنیدی؟
آره، ازش خبر دارم، مرد.
پس چی شد؟
من خودم نمی‌دونم.
نمی‌شه گفت چی شده.
می‌دونی.
تو اینجا می‌گن حواست به پشت سرت باشه.
باشه.
من چمه؟
سگ چینی.
من چمه سگ چینی؟!
من اصلاً نباید تو این زندان فاکی باشم، مرد!
من نمی‌خوام اینجا باشم!
من نباید با شما حرومزاده‌ها اینجا باشم!
از من دور شو فاک؟!
من نباید از تو دور شم فاک!
فاک بهت، حرومزاده!
هی، مرد، همتون باید خفه شید، مرد.
نمی‌خوام این چرندیات رو بشنوم.
فقط بهم یه کم دستمال توالت بده.
از من چی می‌خوای، مرد؟!
از روم برو کنار!
چه فاکی از من می‌خوای، مرد؟!
همه‌تون رو به فاک می‌دم!
اه! گمشو! می‌کشمت!
گمشو بشین، مرد! فقط بشین.
فاک بهت، مرد.
بشین، باشه؟
مشکل فاکیت چیه، یو؟
قراره تو این خراب‌شده به فاک بری، باشه؟
آره، فکر کنم همینطوره.
زندانی: کامین تو آمریکا!
یه حرومزاده‌ست، مرد.
چه فاکی می‌خوای بکنی، مرد؟
چرا فقط نمی‌شینی، باشه؟
اگه قرار نیست اینجا باشی.
پس اینجا نخواهی بود.
یه ثانیه صبر کن و ناپدید می‌شی.
نگهبان: هی، آقای هوانگ، بریم.
منم.
بهت گفتم که از اینجا می‌رم، مرد.
وقت رفتنه.
جیمی: آره، بهتون گفتم.
چی؟
یادت میاد وقتی رو رفیقم تف کردی؟
یه کادوی خداحافظی واست داریم، داداش.
چی؟ چی؟!
چی؟! نه!
فاک بهش!
من وکیلت هستم.
از طرف دادگاه مامور شدم ازت دفاع کنم.
من وکیل تسخیری هستم.
از طرف دادستان ازم خواسته شده.
تا ببینیم می‌تونیم یه توافقی بکنیم.
یعنی یا قبول می‌کنی که گناهکاری، یا قیدش رو می‌زنی.
بذار اینو ازت بپرسم، تو گناهکاری؟
بابت چی؟
بابت ماریجوانایی که داشتی؟
اِم... یعنی... نمی‌دونم.
نمی‌تونم محاکمه بشم یا یه همچین چیزی؟
خب، می‌تونی محاکمه بشی. به این می‌گن یا تسلیم شو یا بجنگ.
می‌تونی تسلیم شی، ما هم قبول می‌کنیم.
یا می‌تونی بجنگی، که یعنی می‌تونیم ببریمش پای محاکمه.
اما اگه ببازی، ۱۰ سال برات می‌بُرن.
۱۰ سالِ حتمی... و باید ۸۵ درصد از اون ۱۰ سال رو بگذرونی.
که یعنی ۸ سال و نیم.
پس، صبر کن. اگه بخوام بجنگم...
باید مدت بیشتری رو زندان باشم؟
فقط به خاطر اینکه می‌خوام بجنگم؟
اگه مجرم شناخته بشی، آره.
و معمولاً... درصد موفقیت محکومیت توی پرونده‌های مواد مخدّر...
رفیق، حدود ۹۰ تا ۹۵ درصده.
اگه ۱۰ نفر رو بندازی زندان، ۹، ۹ و نیم نفرشون میرن زندان.
ولی شانس بُردن توی این پرونده مثل این می‌مونه که بخوای پرت کنی...
یه... یه گلوله برفی رو تو دهن فیل.
رفیق، از فاصله صد فوتی.
نمی‌شه، نمی‌تونی این کار رو بکنی.
تو توی دردسر افتادی.
تو قربانی... تو یه تلفات جنگی هستی.
تو ۲ تا گزینه داری... نه، ۳ تا.
می‌تونی به حمل ساده مواد اعتراف کنی.
که ۲ یا ۳ سال داره.
۱۸ ماه یا ۲ سالش رو می‌گذرونی.
می‌تونی بری پای محاکمه و ریسک ۱۰ سال زندان رو به جون بخری.
اگه مجرم شناخته بشی. یا می‌تونی همکاری کنی.
یعنی می‌تونی خبرچینی کنی، لو بدی، فاش کنی.
هر کسی رو که بخوای.
تا خلاص بشی.
تسلیم شم؟ همکاری کنم؟ این کاری نیست که من بکنم.
میگی حتی نمی‌تونم بجنگم؟
چون بیشتر زندان می‌کشم؟
این هیچ کوفتی معنی نمیده.
اصلاً و ابداً، رفیق.
اصلاً هیچ معنی نمیده.
یه مشت آدم اون بیرون دارن کلی کار گنده می‌کنن.
رفیقم افتاده، می‌دونی؟
رفیقم رو می‌کُشن، بعد آزاد می‌چرخن.
یه مشت آدم اون بیرون هستن.
دارن هر جور کوفتی رو می‌فروشن.
من یه چهارم پوند ماریجوانا داشتم.
و تو داری به من میگی...
که باید ۵ تا ۱۰ سال زندان بکشم؟
هیچ کوفتی واسم نمی‌تونی بکنی؟
من هیچ انتخابی ندارم؟
لعنت به این کثافت‌کاریِ...
"قربانی جنگ" و این مزخرفات، رفیق!
میگم، من فقط اون بیرون داشتم زندگیمو می‌کردم.
من چیکار می‌تونم بکنم؟
می‌دونم که خیلی زیاد به نظر میاد.
ولی، اِم، بیشتر بچه‌ها خیلی بیشتر از این می‌خورن، رفیق.
بیشترین... بهترین کاری که می‌تونم بکنم...
اینه که سعی کنم ۲ تا ۳ سال برات بگیرم.
اِم، حتی اگه بی‌گناه هم باشی.
فقط می‌تونم ۲ یا ۳ سال برات بگیرم.
تو قربانی هستی، برادر.
تو سیاهی. جوونی. از جنوب شرقی اومدی.
توی مرکز شهر زندگی می‌کنی.
تو شانسی نداری.
بهترین شانست الان اینه که ببینی چقدر کم می‌تونی حبس بکشی.
قبل از اینکه برگردی به جامعه.
اصلاً بحث بردنش نیست.
وقتی بندازنت زندان، تمومی.
ریموند جاشوا.
بیا بیرون.
پسرم، وقتی تو این ساختمونی...
می‌خوام زنده بمونی، پس خوب به حرفام گوش کن.
هیچ‌کس اینجا برادرت نیست.
برام مهم نیست که مثل تو سیاه باشن.
یا مثل روز روشن سفید.
اونا برادرت نیستن.
تو حواست به کار خودت باشه، پسرم، تا زنده بمونی.
هر روز یکی اینجا با چاقو می‌زنن.
هر روز یکی اینجا کتک می‌خوره.
ما اینجا شکارچی داریم، پسرم.
آدم‌هایی داریم که گلوی تو رو می‌بُرن.
فقط به خاطر یه پاکت سیگار، بی‌دلیل.
حواست به کار خودت باشه اینجا، پسرم.
می‌فهمی کجایی؟
اینجا بشین.
مأمور: ریموند جاشوا!
بیا. درست همین‌جا. بیا.
همه چیز رو بذار روی میز.
دهنتو باز کن.
دستاتو بالا بگیر. زبونت رو بالا بیار.
بیضه‌هات رو بالا بگیر.
برگرد و باسنتو باز کن.
با هر دو دست، همزمان.
کف پاهات رو نشون بده.
برگرد و روم به من کن.
از کمر خم شو.
دستاتو بکش تو موهات.
این رو زیر چونه‌ات نگه دار.
درست همین‌طوری.
مأمور: شماره‌ات رو بهت میدن.
یه شماره ترتیبیه.
یه مشت عدد تصادفی نیست، پسر.
اون شماره یه معنی‌ای داره. شماره توئه.
حالا این شماره توئه.
می‌دونی اون شماره نشونه چیه، پسر؟
۲۷۶ هزار نفر. حالا خوب به حرفام گوش کن.
تا یه خورده بفهمی...
چی منو اینقدر عصبانی کرده.
ما فقط کمتر از ۵۰۰ هزار نفر جمعیت داریم...
...تو منطقه کلمبیا، پسر.
حالا، فقط ۷۰ درصدشون سیاه‌پوستان.
خب، ۷۰ درصدِ ۵۰۰ هزار نفر میشه چند؟
حساب کن. ما حدود ۳۵۰ هزار نفر سیاه‌پوست تو دی‌سی داریم.
از این ۳۵۰ هزار نفر، نصفشون زنن، مگه نه؟
خب، اون میشه چند؟ حساب کن، پسر! حساب!
کمتر از ۱۷۵ هزار نفرشون مردن، مثل خودت.
خب، همه اون‌ها بالای ۲۱ سال نیستن.
نصفشون بچه‌ان.
حالا، چطور شد که ما...
...فقط ۷۵ تا ۸۰ هزار مرد بالغ داریم...
...تو منطقه کلمبیا؟
این همون عدد ۲۷۶ هزار نفره امروزه؟
خودت حساب کتاب کن!
ما ۲۱ ساله‌ها رو تموم کردیم.
۲۰ ساله‌ها، ۱۹ ساله‌ها.
داریم می‌ریم سراغ ۱۸ ساله‌ها.
داریم هی می‌آییم پایین‌تر، پسر.
تا وقتی از ۳۰۰ هزار نفر رد بشیم...
...می‌رسیم به ۱۶ و ۱۷ ساله‌ها.
داریم نسلمون رو تو واشنگتن دی‌سی از بین می‌بریم.
و تو اینجا...
...مشغول این بازی‌های احمقانه هستی.
خب، ما هم یه چیزی برات داریم، پسر.
به زندان دی‌سی خوش اومدی.
ممکنه از اینجا خلاص شی و ممکنه نشی.
درِ سه، یه گیت.
مرد، رپ می‌خواند * خب، بِیکی بِیکز، رفیق
* بهتره که لعنتی فرار کنی
* اسلحه‌ها رو بردار، آشغال‌ها رو فلج کن
* فرار کن، حرومزاده
* نگاه به لات‌ها می‌کنم، مثل زندگی اوباشه
* سر چهارراه، آره
* برو تو دلشون، فقط یه تفاله لعنتی
* روانی دیوونه
* شرط می‌بندم یه پرونده گنده‌تر گیرشون میاد
* عشقم، همون رفیقی که پای پرونده اسم دوتایی وایمیسه
* اونا لعنتی چی می‌خواستن؟
* یه تفنگ حرومزاده‌اس
* از APCهای گنگسترها با اون کثافت از...
* عوضی‌ها یاد می‌گیرن فرار کنن
* اگه جا نمونن
* توسط رفیقای حرومزاده‌ام به فاک میرن
* پرتت می‌کنم زمین، حرومزاده
* از هیچ کاری نمی‌ترسم، همه اون پول رو بده من
* تا بتونم از این وضعیت لعنتی خلاص شم
* بمیرین، دشمن‌ها، بعدش هم اون گنگ‌های حرومزاده
* کوکایین می‌فروشن
* مغزم رو به باد میدم مثل جسی جیمز
* هی، خورشید، مثل خورشیدِ واقعی، چون ما هستیم
* ما ستاره‌های در حال طلوعیم و خورشیدهایی که هیچ وقت غروب نمی‌کنن
* حرف حساب، رفیق. می‌خوای شرط ببندیم، سیاه؟
* من فرمول رو دارم
* منو بنداز تو آسمون، گرمت می‌کنم
* ضد آفتابت رو بردار، منو بنداز تو بند زندان
* واقعاً، من علم مورد نیازت رو دارم
* درس‌هایی که از یونان باستان هم قدیمی‌ترن
* آپولو هرگز عقیده من نبوده، عقیده من
* اوباتاالا باهات می‌جنگه
* پس اگه می‌خوای، سربازات رو بیار
* ماهواره‌ها تو آسمون
* بعضی‌ها هم دارن سر کوچه رویا می‌فروشن
* ولی ما برای زمین زندگی می‌کنیم
* از خاک تا شن
* و آب دریا، جوهره وجود منه
* اگه آماده این میوه نیستی
* پس بذارش سر جاش رو درخت
* آه. بهم قدرت بده این میله‌ها رو خم کنم
* قدرت سامسون رو دارم، پسر سامم. اون پدر منه
* سعی کردم به پدر، پسر و روح القدس دعا کنم
* دلم واسه عقلِ حرومزاده‌ام تنگ شده
* هرگز اینجا نبودم و هیچ وقت هم قصد نداشتم باشم
* ولی برنامه‌های خودم، برام برنامه داشتن
* و حالا دستای اون مرد، برام برنامه داره
* و حالا اون مرد برنامه داشت، پس پریدم و فرار کردم
* کابل میکروفون منو عقب کشید
* باید از دستم مینداختمش
* و همونجا تو صحنه شعر و جنایت ولش می‌کردم
* حالا همه داریم حبس می‌کشیم
* حتی نثر من هم مشروط شده
* پناهنده‌ها فقط اهل هائیتی نیستن
* بابا، این چه وضعیه
* یالا. ادامه بده حالا
* بام-بام، بام-بام-بام
* بام-بام-بام
زندانی * خب، لعنتی دیگه چی
* داری با یه روانی دیوونه سر و کله می‌زنی
* عینک لعنتیمو میذارم
* و الان قراره بترکم
* تو کـ.ونِ حرومزاده‌ات
* وقتی می‌پوکونمت تو شکم اون کثافتت *
* یه ماسک لعنتی بزن رو صورتت *
* نباید هیچ‌وقت قاطی می‌شدی *
* با یه بچه‌محل *
* پس الان اسلحه همراهمه *
* اوضاع رو همینجور واقعی نگه می‌دارم *
* حرومزاده، جا خالی دادی *
* خواستی بپری تو کامیون *
گیر افتادی
* پس اون کثافتا واقعاً می‌خوان قاضی *
* قضیه لعنتی منو بفهمه *
* اسلحه همراهمه *
* اسلم دانکش می‌کنم، مثل شکیل اونیل *
* بنگ بنگ، بنگ بنگ بنگ *
* بنگ بنگ بنگ *
* قاضی *
باید قوی می‌بودم، اون حرفش خیلی باحال بود، یو
لعنتی، پسر. تو استعداد داری، رفیق
اوه، قطعاً
خیلی خفن بود، یو
حواسم هست، پسر
باشه
چه خبر، رفیق؟
ممنون بابت سینی، مرد
می‌دونم تو اون کوفت رو نمی‌خواستی
یالا، پسر
من اهل این مسخره‌بازی نیستم
چه خبر، رفیق؟
یالا، رفیق. من تمام روز چیزی نخوردم
من اهل بازی نیستم
من اهل این مسخره‌بازی نیستم
گورتو گم کن از روی من، پسر
این سینی لعنتی منه
این سینی منه
من دارم از این سینی می‌خورم
پسر تو منو نمی‌شناسی
من قرار نیست اینجا بشینم
و بذارم تو غذای منو بخوری
لازم نیست بشناسم
تو نمی‌خوری مگه اینکه من بگم بخوری
این سینی لعنتی منه
مشکلی هست؟
نه
اگه من نخورم
هیچ‌کس لعنتی نمی‌خوره
اوه، گندش بزنن. شروع شد
برگردید به سلول‌هاتون!
اوه، لعنتی
قفل کنید
هی!
بیدار باش، بیدار باش. دست به مار نزن
باز کن ۲۰
وسایلتو جمع کن. داریم می‌ریم
مراقب خودت باش، باشه؟
سلامتی، رفیق
خودت باش، رفیق
اوهوم
بعضی‌ها زنده می‌مونن ولی هیچ‌وقت فرار نمی‌کنن
می‌بینمت، داداش
اولین سلول سمت چپت
همینجا وایستا
چطوری، رفیق؟
کاغذای لعنتی من کجاست، مرد؟
رفیقت اومده دیدنت
کیه؟
من ۳۲ براش آماده کردم
چه خبر؟
بیا تو، مرد
بشین
من هاپا هستم، رفیق. اوضاع چطوره؟
مایک خیلی چیزا در موردت بهم گفت
اونم خیلی چیزا در مورد تو بهم گفت، رفیق
می‌دونی چی می‌گم؟
پس پلیسا چی بهت می‌گن، رفیق؟
می‌دونم اونا
سعی کردن در مورد مایک ازت سوال بپرسن
آره، چند تا سوال ازم پرسیدن
ولی من هیچی نمی‌دونم، می‌فهمی؟
پس منم فقط بهشون گفتم که هیچی نمی‌دونم
مطمئنی هیچی بهشون نگفتی؟
من هیچی بهشون نگفتم، یو
ببین، مشکل اینجاست
مردم فکر می‌کنن تو انجام دادی
چی؟
یه چیزی بهشون گفتی
اون گندی که بالا اومد
تو احتمالا هیچی در مورد این نمی‌دونی
ولی الان تو مرکز توجهی
منظورت چیه؟
همه می‌خوان حالتو بگیرن، رفیق
چطور مگه؟
چون اونا فکر می‌کنن تو مایک رو لو دادی
من اون کارو نکردم، یو. من می‌دونم که نکردم!
گوش کن، حرومزاده
من می‌دونم که تو لعنتی این کارو نکردی
اونا اون کوفت رو نمی‌دونن
اونا دارن میان سراغت، رفیق
تو هر حرومزاده‌ای رو اینجا علیه خودت کردی
آماده‌ن که حالتو بگیرن
و اگه پرده لعنتی رو کنار بزنم
این لعنتی قراره که اتفاق بیفته.
الان خودت پاتو گذاشتی تو آتیش.
پس آماده باش که بیای وسط.
چیزی می‌خوای... شیرینی می‌خوای؟
یه کم شیرینی دارم.
کلوچه یا چیزی؟
بیا، بگیر.
بیا بذار یه حالی بهت بدم، رفیق.
یه کم از این بردار.
نگهبان کجاست؟
روزنامه‌ی لعنتیم کجاست؟
اون حرومزاده.
اون مرتیکه واسه منم یه آشغالایی میاره.
نمی‌گم تو ساده‌ای.
پودر بچه می‌خوای؟
بیا، برای خودت بردار.
یه آبمیوه یا چیزی، مشتی.
هر چی می‌خوای بردار، رفیق.
هر چی لعنتی می‌خوای بردار، رفیق.
اینجا خونه‌ته، رفیق! اینجا خونه‌ته، عزیزم!
می‌فهمی چی میگم؟
الان دیگه اینجا خونه‌ته.
با ما.
همینه.
به بچه‌ها خبر بده که یه عضو جدید داریم الان.
الان دیگه همه چی روبه‌راه میشه.
اون کتابو دوست داری؟
"بیش از همه باید مراقب باشم"
"که خودم رو تسلیم شرارت‌هایی که محکوم می‌کنم، نکنم."
آره، خب، می‌دونی من در مورد اون چی میگم؟
گورتو گم کن از جلوی چشممون.
همین تمام حرفیه که در مورد اون چرت و پرتا دارم.
منظورمو می‌فهمی؟
هی، من آدما رو دوست دارم.
اما اون مزخرفات رو بهشون نمیگم.
می‌فهمی چی میگم؟
و وقتی پای من و مالِ من وسط باشه...
مال خودمو خوب می‌شناسم. گور باباش.
می‌خوام از این بازی بزنم بیرون، رفیق.
واقعاً. فقط همینو می‌خوام.
هیچ راه فراری از این نیست، رفیق!
هیچ راه فراری از این نیست، مرد.
اگه پاتو بذاری تو پرونده‌ها.
اگه با ما قاطی این کثافت‌کاریا بشی، رفیق.
این بازی رو با خودت می‌بری.
همه‌چیز به هم وصله، رفیق.
من نمی‌خوام بخشی از کل این بازی باشم.
گنگ... چرت و پرت.
گوش کن، گوش کن. گور باباش.
نمی‌خوام اون مزخرفات رو بشنوم.
دارم سعی می‌کنم بنویسم. یه خودکار و کاغذ لازم دارم.
داداش، تو زندانی، مرد.
حرف آخر. تو با مایی.
هیچ راه بیرون اومدنی از این کوفت نیست.
اینجا همون گه سابقه‌ی.
توی خیابون لعنتی.
این دعوا برای تو تموم نمیشه.
تو کی هستی لعنتی؟
تو می‌خوای این دعوا رو تموم کنی؟
نمی‌تونی تمومش کنی.
تو به ما کمک می‌کنی تمومش کنیم.
می‌خوام ذهنمو جمع کنم، می‌فهمی؟
یه خودکار و یه دفترچه لازم دارم.
می‌فهمم چی میگی، رفیق. می‌فهمم چی میگی، مرد.
همه چی خوب میشه. منظورمو می‌فهمی؟
همه چی خوب میشه.
نگرانش نباش.
فقط منتظر تو بودیم که بیای اینجا.
فکر کنم باید منو وزیر امور خارجه کنی.
یا وزیر دفاع.
نظرت چیه؟
چیه، خوشت نمیاد؟
پس وزیر دفاع.
نه.
وزیر اطلاعات باشم ولی بتونم بجنگم!
این چطوره؟
می‌فهمی چی میگم؟
چون باید بجنگی، مشتی.
در این مورد شک نکن.
اینجا زندانه.
چاینا: آره باید اون رو حلش کنیم.
وقتی آزاد شد، باید کارشو بسازیم.
این لعنتی کاملاً شخصیه.
شخصیه!
چون اون مرتیکه‌ای که زدیمش زمین رو می‌شناسی؟
همه: آره.
آره، می‌دونی اون با هوفاست، مگه نه؟
همه: چی؟
آره، و اونا دارن با ما در می‌افتن.
چون هیچی نمی‌تونه جلوی این رو بگیره.
این بازی موادفروشی لعنتی.
زندانی: می‌دونم.
می‌فهمی؟ هیچ‌چیزی نمی‌تونه کار و بار لعنتی منو متوقف کنه.
چون ما اون چرت و پرتا رو تحمل نمی‌کنیم.
این یه زندگی خلافکارانه تا ابده.
خبر دارم که اون با گروه یونیون اکیپه.
ما دخلشو میاریم، آره.
اون با گروه یونیون اکیپه.
و من از هیچ مردک بی‌عرضه و ترسو خوشم نمیاد.
که تو کار و کاسبی لعنتی من دخالت کنه.
فهمیدی چی می‌گم؟
زندانی: چی می‌گی؟ آره، پایه‌ایم.
کس ننش!
اگه مجبور باشم چاقو فرو کنم
تو اون مادرجنده‌ی کسکش
این کارو می‌کنیم.
ما یه مشکلاتی داریم.
اون آشغالا رو می‌بینی اونجا؟
نگاشون کن.
می‌فهمی چی می‌گم؟
آره، اون آشغالا رو می‌بینم.
ببین، فرق ما با اونا اینه، رفیق.
می‌فهمی چی می‌گم؟
ما متشکل‌ایم.
اون مشت کسکش احمق، رفیق.
اونا از پس هیچ کاری برنمیان.
ما قبلاً اون کثافت‌کاریای مواد رو انجام دادیم.
و اون کس‌شعرِ دست به دست کردن لعنتی رو، رفیق.
من پول گنده می‌خوام، رفیق. تو نمی‌خوای؟
ما پول گنده لعنتی می‌خوایم، رفیق!
اگه شما هم پول گنده می‌خواید، رفیق،
ما این کارو می‌کنیم.
می‌زنیم به این کسکش‌ها، رفیق.
تخممم نیست چی میشه.
هافا: حتی رفیقتم ازت خوشش نمیاد، کونی!
گم شو!
آره، کس ننه همه‌تون!
اگه یه ذره عقل داشتی،
تو هم اینجا بودی.
ما مجبور نبودیم این کارو بکنیم.
کس ننه این آشغالا، رفیق!
کس ننه آشغالا، رفیق!
نه، نه، نه، نه، نه. تو عقب بمون.
آروم بگیر. آروم بگیر. آروم بگیر.
خودت انتخاب کن.
می‌خوای با کدوم کسکش باشی؟
برو اونور پیش یونیون کرو.
کس ننه تاگ لایف!
کس ننت!
کس ننه تاگ لایف!
کس ننت، آشغال!
هی، چطوری؟
هوا به اندازه کافی داغه برات اون بیرون؟
فقط کلیدام تو جیب جلوییمه.
باشه.
چه خبر؟
اونو می‌بینی اونجا؟
حالا می‌خوام کار درست رو انجام بدی، رفیق.
کار درست کوفتی چیه؟
کار درست اینه که فقط خودِ لعنتیم باشم.
می‌دونی چی می‌گم؟
می‌فهمی چی می‌گم؟
منظورم این نیست...
اینجا سخته خودت باشی، رفیق.
اطرافتو نگاه کن، رفیق.
اینجا سخته خودت باشی، رفیق.
تیم من باید بدونه موضع تو چیه.
من می‌دونم موضع اونا چیه.
این چه کوفتیه، آشغال؟
این که دیگه مراسم بلوغ یا از این جور کوفتا نیست.
اونا رو می‌بینی صف کشیدن؟
ما اینجا همه چی رو قفل و بست کردیم.
هیچ‌کس نمی‌تونه بیاد اینجا با این گوه ور بره.
اینجا یه جا برات هست.
اگه نه، گورتو گم کن اونور پیش اون رفیقت.
خیله خب، ببین، زیاد نزدیک نشیم.
منظورمو می‌فهمی؟
امروز کار تمومه.
امروز کار تمومه؟
آره، امروز کار تمومه.
اون باید بره.
آره.
آه، ولی خدا صداش می‌کنه، اون باید بره.
اون باید بره!
اون سیگاری رو بده.
می‌خوام همه مست باشن.
همه مست. می‌خوام همه مست باشن.
این ذاتِ خشن تو وجود ماست.
کس ننت!
* من گوشه خیابون وایستادم *
* سنگای آمیتیست می‌فروشم *
* اون نوشیدنی‌های ۴۰ اونسی رو می‌خورم *
* از شهد خصوصیِ مادر زمین *
* از پلیسا جاخالی می‌دم *
* چون پلیسا، همون ۶۶۶ان *
* و من یه نشئگی از اون بارون ارغوانی می‌خوام *
* از اون کوفتی که پرده‌های مغزو دیوونه می‌کنه *
* اوه آره، من تو مسیر تندروام *
* دارم سیب‌زمینی شیرینِ آب‌نباتی بالا می‌کشم که جسمم رو آزاد می‌کنه *
* و روحم رو و منو مثل شازم می‌فرسته *
* هرگز نپرس کی هستم *
* خدا می‌دونه *
* و من خدا رو شخصاً می‌شناسم *
* در واقع، اون می‌ذاره من بهش بگم "خودم" *
* آره، جدی می‌گم، رفیق *
* اون آشغالای بی‌همه چیز دارن نقشه می‌چینن *
* چه خوب، اما پلیس فدرال هم داره علیه من نقشه می‌کشه *
* اونا دارن تلاش می‌کنن ستاره‌های منو زندانی کنن *
* ستاره‌های ما رو پشت میله‌ها بندازن *
* ستاره‌هامون تو راه‌راه‌ها
* با پرچم‌های خونین
* مثل بادبادک‌های ملی‌گرایی
* ولی من باد رو کنترل می‌کنم
* واسه همینه که بهم میگن شاهین
* من هوروس، پسر ایزیس هستم
* پسر اوزیریس، که مثل عیسی پرستیده می‌شه
* مثل لازاروس زنده شدم
* ولی می‌تونین صدام کنین لزی، تنبل
* آره، من تنبلم
* چون ترجیح می‌دم بشینم و بسازم
* تا اینکه کار کنم و زمین شخم بزنم
* پرستش کردن محصول روزانه
* از محصولات سبز پولی
* دزدیدن ما باهوشانه‌ترین کاری بود
* که اونا تا حالا کردن
* حیف که حقیقت رو به بچه‌هاشون یاد نمیدن
* تأثیر ما روی اون‌ها، انعکاسی‌ـه که می‌بینن
* وقتی تو آینه‌ی دلقک‌سازی‌شون نگاه می‌کنن
* و از فرهنگ‌شون حرف می‌زنن
* وجود اون‌ها
* مثل یک کرکس شیزوفرنیک‌ـه
* آره، هیچ پشیمانی‌ای در کار نیست
* اون‌ها محکوم‌ـَن که زندگی کنن
* یک حبس ابدِ پشت سر همِ همیشگی
* داداش، پس تو به چی محکومی؟
* پس وقتی تو اونجا داری دوران محکومیتت رو می‌گذرونی
* من با خورشید هماهنگ می‌شم
* در حالی که تو از ماه فرار می‌کنی
* زندگی از گهواره تا گور که با تفنگ‌ها تعریف می‌شه
* پرستنده‌ی ماه‌ها، من خورشیدم
* و ما دشمنان شماره یک مردمیم
* یک، یک، یک!
اصلاً یادم رفت داشتم به چی فکر می‌کردم، لعنتی.
خوبی؟
حالت خوبه؟
اوم... آره.
همین الان کاری که اون بیرون کردی رو دیدم.
کمکی لازم داری؟
نه.
باحالی.
اوم... اسمم لورنه.
لورن بل.
من اینجا نویسندگی درس می‌دم...
اون رو از کجا... از کجا آوردی؟
معذرت می‌خوام، اوم...
اون شعری که اون بیرون اجرا کردی.
خودت نوشتیش؟
آره.
نگهبان: ببخشید.
اوم...
ببخشید، شما خوبین؟
بله، من خوبم.
شما اینجا تو راهرو چیکار می‌کنین؟
ایشون فقط دارن با من حرف می‌زنن. دارن میرن بالا.
باشه، ولی ایشون نباید اینجا باشن.
نورث ۳، بزن بریم. همین الان. همین الان!
شما اینجا حق ندارین باشین. بزن بریم.
خیله خب، تو نورث ۳ هستی؟
من برات درخواست می‌دم.
من برات درخواست می‌دم!
باید بگی
به نگهبان که می‌خوای بیای کلاس
و اون اجازه می‌ده بیای پایین.
جای درستی نبودی. بزن بریم.
من داشتم تو خودم دنبال جواب می‌گشتم، مشتی.
و می‌دونم همه‌ی شما هم همینطور.
این دنیا داره گند می‌زنه به ما و ما رو جا می‌ذاره، رفیق.
چیزی که ری گفت درست بود.
من با روش‌هاش موافق نبودم.
می‌دونی چی میگم؟ اونا نیستن، می‌دونی...
زندانی: اون دیگه چه کوفتی بود؟
من... من هنوز درست نفهمیدم چی بود، رفیق.
ولی کاری که اون رفیقمون اون بیرون کرد...
فقط لعنتی شگفت‌انگیز بود.
شگفت‌انگیز.
من دیگه این گورستونی برنمی‌گردم، رفیق.
بی‌خیال اون کوفتی.
همه‌تون رو دوست دارم و این حرفا.
من دیگه کلاً برنمی‌گردم اینجا.
می‌فهمی چی می‌گم؟
من بهتون پشت نمی‌کنم.
همونطور که گفتم، دوستتون دارم.
ولی دارم اینو می‌گم
همونطوری که لعنتی هست، رفیق.
اون عوضی‌های پشت این شیشه
اصلاً به تخمشونم نیستیم.
ما با جنگ شروع کردیم.
و با جنگ هم تموم می‌کنیم.
ولی چطور می‌جنگیم، اصل جنگه.
اینجوریه دیگه.
اگه قراره برای چیزی بمیرم
برای چیزی می‌میرم که ارزششو داشته باشه، فهمیدی؟
ما تا الان فصل‌ها رو بررسی کردیم.
همینطور که پیش می‌رفتیم.
ولی الان کل کتاب رو تموم کردیم.
و چیزی که می‌خوام بدونم اینه
دیشب چه چیزی به ذهنتون رسید؟
دیشب؟
وقتی تو سلولت دراز کشیده بودی
و داشتی اون تکلیف رو می‌خوندی؟
اولین چیزی که به ذهنت رسید چی بود؟
خب، معلومه که می‌خوام تو خیابون بمونم
و می‌دونم که می‌خوام
یه آدم مثبت برای خونواده‌م باشم، درسته؟
ولی من شخصاً می‌دونم
اگه شرایطی پیش بیاد که یا خودم گرسنه بمونم
یا بچه‌هام گرسنه بمونن یا کار درست رو انجام بدم
اون‌وقت، می‌دونی، دیگه... باید مثل تری بال عمل کرد.
چاره‌ای نیست
یا مانستر کودی باید کاری رو که لازمه انجام بده.
من با جوزف موافق نیستم.
متأسفانه، خیلی از برادرهامون
طرز فکر جو رو دارن و میرن بیرون
و میگن به خاطر این و اون
من اینو میذارم تو دستم و از خونواده‌م استفاده می‌کنم
از خونواده‌ات به عنوان یه بهونه استفاده می‌کنی.
در حالی که همه‌ش، همون‌طور که خودت گفتی
تو باید، تو باید مسئول خودت باشی
پس می‌خوای از خونواده‌ات استفاده کنی؟
خونواده‌م گرسنه بود
پس رفتم بیرون و یه حرومزاده رو زدم
تا یه کم پول بردارم.
عمراً! بازم میری زندان
نمی‌دونم تو می‌دونی یا نه
برادر، ولی ما سرمایه‌داریم
چه سرمایه‌دار باشیم
در مقیاس کوچک
ولی ما تو یه کشور سرمایه‌داری زندگی می‌کنیم
و این چیزیه که ما هستیم
ما به دنیا اومدیم تا یاد بگیریم چطور سرمایه کنیم
روی هرچیزی که هست. همه‌ش پوله.
پس جو و جان دارن میگن
که منابع کافی بیرون نیست
تا بهت کمک کنه زندگیتو تغییر بدی؟
این درسته؟
ما فقط اتفاقی این رنگی به دنیا اومدیم
و ته نردبونیم
می‌فهمی؟
حالا اگه می‌تونستم از اینجا برم بیرون و یه پول حسابی داشته باشم
آره، اون‌وقت این‌جوری نمی‌شد.
خب، آماده‌این برای شعرخوانی؟
همه: بله!
صدای همه رو نشنیدم!
گفتم، آماده‌این برای شعرخوانی؟
همه: آره!
لورن: جروم، آماده‌ای؟
آره
بزن بریم!
اسم این قطعه کوچیک من، اِه، "چرا؟"
"سه تا حرومزاده رو کشتم ولی نمی‌دونستم چرا
"فکر کنم فقط می‌خواستم ببینم یه چیزی می‌میره"
"می‌دونی، این اسلحه رو با چند تا تیکه خریدم
"فقط می‌خواستم تلافی کنم، این‌طوری فکر می‌کردم
"با اون پلیسای کثافت"
"آهن سرد و آبی رو تو کف دستم نگه داشته بودم
"هنوز ۱۶ سالم نشده بود ولی کاملاً مرد بودم
"تنها برنامه‌م پول تو دستم بود
"فالاکی، نایکه‌های گوچی و ادی بی می‌پوشیدم
"باحال‌ترین آدم تو جنوب شرقی دی.سی بودم."
"مدرسه؟ این دیگه چه کوفتیه؟
"اون مال گذشته بود
"پول درآوردن، مدرسه و اون همه مزخرفات دیگه
"باید می‌رفتن به درک."
"عصبانی بودم و با اسلحه‌م ور می‌رفتم
"رفتم سراغ بیلیارد فروشی مورد علاقه‌م
"فقط برای یه کم خوش‌گذرونی
"موسیقی با صدای بلند پخش می‌شد
"پس چوب بیلیاردمو گچ‌مالی کردم و آماده بودم یه درسی بهشون بدم"
"چند ساعت بازی کردم و همه قدیمی‌ها رو بردم
"و می‌خواستم برم
"تا اینکه سه تا
"یکی از اون سه تا حرومزاده‌ی باما رو پامو لگد کرد
"یه ثانیه بعد ویپ، بم، دعوا شروع شد
"کتک‌کاری شروع شد."
"از چند تا توپ بیلیارد جاخالی دادم و اسلحه‌م رو درآوردم
"رَتا-تات-تات و تموم شد
"سه نفر به درک واصل شدن
"ده سال بعد همین‌طور که اینجا تو سلول زندانم نشستم
"نزدیک به گریه‌ام، فکر می‌کنم
"سه تا حرومزاده رو کشتم و نمی‌دونم چرا."
ممنون، ران.
اَه، من، اِم، نمی‌دونم همه شما می‌دونین یا نه
ولی، اِم، امروز آخرین روز منه اینجا.
همه: نه!
اوه خدای من.
دلم براتون تنگ میشه
همه: دل ما هم برات تنگ میشه
زندانی: مخصوصاً من.
اِم... اون‌ها، اِم
چقدر عجیبه که امروز این بحث رو داشتیم
چون، اَه، اون‌ها... این برنامه رو قطع کردن
و این فقط این واقعیت رو روشن کرد که، می‌دونی
دیگه واقعاً بحث توانبخشی نیست.
می‌دونی؟ و تو حق با تو بود جو
همون‌طور که قبلاً سعی داشتم بهت بگم
آره، وقتی از اینجا بری بیرون سخت میشه
خیلی سخت میشه
می‌دونی واقعاً یه وضع گندیه.
اینکه تو جنوب شرق، تو گتو به دنیا اومدی
واقعاً افتضاحه که سیاه به دنیا اومدی
واقعاً افتضاحه
اینکه تو زندگیت این همه سختی کشیدی
داستانت هر چی که هست
هر چی که تو رو تو زندگیت به اینجا رسونده
آره، اون قضیه واقعاً افتضاحه
اگه مدام عصبانیت و درد رو بریزی تو خودت
و ناامیدی رو
و هی بگی "اشکال نداره، به درک"
"من کار خودمو می‌کنم"
و نمی‌ذاری بیاد بیرون
این باعث میشه... این باعث میشه که بیشتر سرکوب بشه
اون زندان توئه
باید اون کوفتی رو بذاری بیاد بیرون
چون وقتی اون ناامیدی رو خالی کنی
دیگه عقب‌نگه‌ت نمی‌داره
دیگه زندانی‌ت نمی‌کنه
و بعد می‌تونی با یه کم شهامت بایستی
می‌تونی بگی "باشه، آره، اوضاع افتضاحه"
"ولی من نمی‌خوام اینجوری زندگی کنم"
"من سرنوشتمو خودم به دست می‌گیرم"
الان تنها راه همینه
من با آدمایی درست مثل شماها بزرگ شدم
همه‌تون
داداش من جای شما نشسته بود
داداشم دیگه اینجا نیست
اون تو دوره شما بزرگ شد، جو، تو دوره تو، رونالد
وقتی همه می‌خواستن "سوپرفلای" باشن
یادتونه؟
همه چی این بود که "سوپرفلای" یا "مک" باشی
یادتونه؟
حالا درباره "گنگستر" یا "او.جی." بودنه
اونم قلب پاکی داشت درست مثل شماها
من می‌دونم شماها آدمای خوبی هستین
مردم بیرون
اونا صورت شما رو تو روزنامه می‌بینن
فکر می‌کنن شما هیولا هستین
من می‌دونم از درون آدمای خوبی هستین
داداشم قلب پاکی داشت
من رویاهای شما رو می‌دونم. من... من این راهو رفتم
ولی دنبال کردن اونا
ولی فکر کردن که می‌تونید بهشون برسید
با فروختن مواد
این فقط بخشی از تله‌ست، شماها
این فقط بخشی از تله‌ست
و آره درست میگی، رونالد
این چرخه همینطور ادامه پیدا می‌کنه
کی قراره جلوشو بگیره؟
شماها باید جلوشو بگیرین
شماها توش بودین
شماها می‌تونین برگردین بیرون، زندگیتونو عوض کنین
و به جوون‌ترها نشون بدین
که مجبور نیستن اینجوری برگردن اینجا
آزادی بیرون اینجا نیست
تو اینجاست
هر وقت که بخوای می‌تونی آزاد باشی
هر وقت
هرگز به کسی قدرت نده آزادی‌تو بگیره
اون مال توئه
مال هیچ‌کس جز تو نیست
یادت باشه
من نمی‌خوام دیگه زیاد حرف بزنم
تازشم، دستمالم داره خیس میشه
دلمون برات تنگ میشه، باشه
منم دلم برات تنگ میشه، رِد
منم دلم برات تنگ میشه
بغلم کن
باشه. باشه
اوه، تونی. باشه. باشه
اوه، ریچی، بغلم کن عزیزم
حالت خوب میشه؟
من خوب میشم. تو حالت خوب میشه؟
بعد از اون شعری که برام نوشتی، حالم خوبِ خوب میشه
حالا برام می‌نویسی، درسته؟
باشه، خوبه
باشه، خب. مراقب خودت باش، عزیزم. خداحافظ
رِی
یه لحظه عقب موندی؟
ام‌هم
خب، نظرت راجع به کلاس چی بود؟
فکر می‌کنم شما معلم فوق‌العاده‌ای هستین
رِی، تو اینجا چیکار می‌کنی؟
من گل فروختم
من گل می‌فروشم
پس فقط اتفاقی داشتی گل می‌فروختی؟
یعنی، من... من نمی‌دونم
گیر افتادم
آره می‌دونم گیر افتادی
می‌دونم گیر افتادی. می‌دونم گیر افتادی
می‌دونم
یعنی، به همین سادگیه. نیست
یعنی
چی؟ تو مدرسه میری؟
نه
پس گل می‌فروشی تا زندگیتو بگذرونی؟ همینه؟
و شعر می‌نویسی. و کتاب می‌خونی
من هیچ‌وقت واقعاً به خودم فکر نمی‌کردم
که دارم شعر می‌نویسم. من، می‌دونی، من می‌نویسم
من اینجا هستم چون... من واقعاً اینجا هستم چون
اتهام یه ذره علف
هرچند... بهم گفتن باید گردن بگیرم
و اگه این کارو بکنم، ممکنه بهم بخوره
مثلاً دو سه سال.
ولی... نمی‌دونم.
نمی‌دونم چطوری بگم.
فقط در تماس باش.
هیچ‌وقت نمی‌دونی که، می‌دونی؟
باید برم.
هافا، تو منو به فکر انداختی.
اون کتاب رو یادت میاد که تو سلولم بود؟
"هنر جنگ"؟
یه مردی به اسم "سون تزو".
یه آدم قدیمی.
یه چینی بود، خیلی وقت پیش.
اون مرد گفت:
این در مورد یاد گرفتن اینه که چطوری مردم رو رهبری کنی.
این در مورد...
بتونی جنگ‌ها رو ببری...
بدون خشونت.
می‌دونی منظورم چیه؟
اون که هالو نبود.
آماده‌ی عمل کردن می‌شد.
می‌دونی؟
ولی اون از اول جنگ‌ها رو می‌برد.
بدون اینکه حتی یه بار مجبور بشه از خشونت استفاده کنه.
گفت قدرت واقعی اونجاست.
این قضیه منو بدجوری قاطی کرد.
این یارو داره چی
میگه؟
یعنی، بهش فکر کردم.
واقعاً چند نفر این کارو می‌کنن؟
می‌دونی؟
چند نفر واقعاً این کارو می‌کنن؟
تو این کارو کردی.
بهت میگم رفیق.
تو استعداد بیشتری داری.
حتی بیشتر از اون چیزی که شاید خودت بدونی.
تو کلی تصمیم سخت داری.
من نمی‌تونم کمکت کنم...
توی تصمیماتت رفیق.
می‌دونی...
ولی من همیشه پشتتم.
من تصمیمامو گرفتم، رفیق.
خودت می‌بینی.
و دیگه هیچ ترسی تو دلم نیست.
هیچ ترسی نیست.
به تخمم نیست.
من هر روز می‌ترسم.
ولی واهمه ندارم، فهمیدی؟
برای من فرق داره.
برای تو هم فرق داره.
تو اینو نشون دادی.
تو یه مرد بزرگ میشی.
تو کلی کار لعنتی و بزرگ داری که باید انجام بدی.
و یکی از اونا...
اینه که اینو برسونی...
به یه دوست قدیمی من.
این یه چیزیه که یکی از دوستای من...
خیلی وقت پیش بهم دادش، رفیق.
من قراره تو رو از اینجا دربیارم.
باشه؟
چطوری؟... تو می‌خوای منو از اینجا دربیاری؟
من برات وثیقه می‌ذارم.
تو گوش نمی‌کنی چی میگم، رفیق.
من برات وثیقه می‌ذارم.
باشه؟
اگه این کارو برام انجام بدی.
من اینجام.
نگهبان: اسمت چیه؟
ریموند جاشوا.
اوکی. آزاد شدی.
با وثیقه نقدی.
پیراهنتو در بیار.
بذارش تو سبد.
هی، پیراهنم کجاست؟
گم شد. از این اتفاقا میفته.
اونو بردار. با همون میری خونه.
نگهبان: بذار بازوبندت رو ببینم.
همونجا نگهش دار تا ببینمش.
اوکی.
هی، ری.
این آخرین باریه که اینجایی، درسته؟
می‌خوام یه چیزی رو ببری...
وقتی داری از در میری بیرون...
موقع رفتن.
اون ۶ رقمی که روی اون بازوبنده...
که بهت گفتم...
اونا اینجا منتظرت می‌مونن.
اگه یه روزی دوباره برگردی.
حالا گورتو از زندان من...
از درش گم کن.
باشه. یک نفر داره میره بیرون.
نگهبان: اسمت چیه؟
ریموند جاشوا.
شمارت چنده؟
اوکی. افسر، اون با چی داره میره بیرون؟
اون با وثیقه نقدی آزاد میشه
باشه
موفق باشی. مراقب خودت باش
دمت گرم
باشه
*باید بیدار دراز بکشم
*به راه‌هایی فکر کنم که درستت کنم*
*چه حسی بهم میدی
*فراموشت کنم
*اومدی تو زندگیم*
*منو غارت کردی
*راه‌های نامعمول یادم دادی*
*نامعمول
*منو نشوندی
*و گفتی من تو رو بازتاب میدم*
*و باور کردم، آره
*پس نمیتونم اجازه بدم بیای*
*و منو سرزنش کنی
*واسه هر اتفاقی که داره میفته*
*میتونم ببینم
*دید رو واضح میبینم*
*دید رو پیدا کن
*به تصمیم ذهنت گوش کن*
*نه، نه، نه، نه
*دیگه تو وجودم نیست
*نه، نه، نه، نه
*میتونم ببینم
*نه، نه
*دید رو واضح میبینم*
*هیچ ابهامی تو تصمیمم نیست*
*دیگه تو وجودم نیست
چطوری، رِی؟
کجا بودی، رِی؟
چطوری؟
چه خبر؟
پلیس رو دیدم... پلیس اونجا بود، رِی
آره؟
چی شده؟
هیچی
کجا بودی
چند روزه نبودی؟
ما که ندیدیمت
فعلا، رِی
همه چی ردیفه، مرد؟
تو زندان چطور باهات رفتار کردن، مرد؟
بد نبود
یه لحظه صبر کن
یه چیزی برات دارم، مرد
باشه
چه خبر، مرد؟
هی!
چه خبر، مرد؟
چه خبر؟
زنده‌ام، مرد
این گُه رو باور نمیکنم
اون تو خوب بودی؟
آره، ردیف بودم، مرد
تو-- عالی بودم
مرد، من خوبم، مرد
میدونی چیه؟
من الان کورم، مرد
هیچ گُهی رو نمی‌بینم، مرد
یه نفر توی دوج سیتی
باید حساب اون رو برسه
حساب چی رو برسه؟
مرد، من درد دارم، مرد
و تنها کاری که میتونم بکنم
تا حالم بهتر بشه
اینه که بدونم
یکی دیگه هم داره درد میکشه
ما قراره این رو جمعش کنیم
آخه چطوری اینو جمعش کنیم؟
چه گُهی داری میگی؟
چی--نه، نه، نه، نه
یه گلوله لعنتی
تو سرمه
و هر کی اونو اونجا گذاشته
باید تاوانش رو بده
حالا با این قضیه هستی یا نه؟
مرد، ما سالهاست داریم این کارو میکنیم
واسه چی؟
نمی‌فهمم. قبلا می‌فهمیدم
ولی اون گُه رو نمیفهمم
آخه میدونی چیه؟
وقتی تو بودم، یه چیزی رو فهمیدم
من مدت‌ها کور بودم، رفیق
حالا میبینم
و میبینم که این گُه باید تموم شه
هیچ گُهی نمیتونی بکنی
هیچ کسی نیست که بتونی بهش شلیک کنی
حتی اون دکتر لعنتی هم نه
که دید لعنتیت رو بهت برگردونه
نه چیزی هست نه کسی که بتونی بهش شلیک کنی
میتونی به خورشید شلیک کنی
و بقیه فقط کور میشن
با رفیقت اون تو حرف زدم، رفیق
چی گفتی؟
با رفیقت حرف زدم، رفیق
هافا
چی گفت؟
همون چرت و پرتایی رو زد که من می‌گم.
که این کارا مسخره‌ست.
اون هیچ نوع انتقامی نمی‌خواد.
بابا، این مزخرفه!
مزخرف نیست.
مرد، هافا نگفت...
هیچی از این حرفا، مرد.
اون می‌دونه داج سیتی با هم می‌مونن.
هر چی که بشه.
اگه بلایی سر هر کسی تو داج سیتی بیاد...
حساب اون عوضی رو می‌رسن.
این چیه؟
این کوفتی رو از کی گرفتی، مرد؟
رفیقت.
اون می‌دونست تو هیچ گوهی باور نمی‌کنی.
داشتم بهت می‌گفتم.
حالا آخه به چه گوهی داریم انتقام می‌گیریم؟
ما دیگه به این مزخرفات نیازی نداریم.
پس چی می‌گی؟
داج سیتی داره از هم می‌پاشه؟
داری چه کوفتی می‌گی؟
این که The Temptations و از این جور چرت و پرتا نیست.
ما از هم نمی‌پاشیم.
چی باعث می‌شه فکر کنی من و تو...
می‌تونیم بریم با کسی حرف بزنیم...
که سعی کرد منو بکشه، مرد؟
و سعی کرد تو رو بکشه؟
دولت کوفتی حتی نمی‌تونه...
با این آدما حرف بزنه.
دولت حتی نمی‌تونه...
با این آدما حرف بزنه.
من در مورد دولت حرف نمی‌زنم.
داش، دوستت دارم.
دوستت دارم.
فقط نمی‌خوام ببینم از بین می‌ری...
مثل میلیون‌ها رفیق دیگه قبل از تو.
مرد، من می‌ترسم.
می‌دونم می‌ترسی، هی.
می‌تونی کمکم کنی، مرد؟
کمکت می‌کنم، جی.
مرد، کمکم کن، مرد.
* زمان داره تموم می‌شه، تیک تاک *
* مثل دانه‌های شن *
* هر مردی، مردی دیگر را آبدیده می‌کند *
* همچون فولاد که فولاد را تیز می‌کند *
* تهدید جنگ واقعیه *
* جایی که سربازانم در میدان جنگیدند *
چطوری، مرد؟
بابا، ببین، مرد.
چه کوفتی شده، رفیق؟
می‌خوام تلافی کنم.
می‌خوام تلافی کنم، مرد.
اون عوضیا! مرد، تو مرد...
می‌خوام چشم یکی از اون عوضیای دیگه رو کور کنم.
مرد، اونا اول شروع کردن، عزیزم.
می‌فهمم، مرد. می‌دونی؟
و اونا منو می‌شناسن.
می‌فهمی چی می‌گم؟
اونا همه‌مون رو می‌شناسن.
اونا روش ما رو می‌دونن.
می‌خوای بری اونجا...
و یکی‌شون رو بکشی، درسته؟
پاو پاو، عزیزم.
پاو پاو پاو پاو. تمام روز.
با شمشیر زندگی کن...
با شمشیر هم می‌میرم.
می‌فهمی چی می‌گم؟
برای کی؟ آخه برای کدوم گوری...
داری می‌جنگی؟
واسه محافظت از چی داری می‌جنگی؟
داش، تو زندگی می‌کنی...
تو این محله‌های کوفتی.
این یه آزمایشه.
آزمایش محله‌ها.
آزمایش دولتی.
داری حبس می‌کشی...
بیرون از زندان.
دقیقاً کاری رو می‌کنی که اونا می‌خوان.
پاو پاو تمام روز.
این همون نقشه کوفتیه...
نقشه اصلیه، داش.
این همون نقشه کوفتیه...
نقشه اصلی.
این یارو، می‌دونی؟ این یارو، مرد.
مایک در موردش چی می‌گه؟
بذار مایک خودش وارد عمل بشه.
من دارم تصمیم می‌گیرم، مرد.
می‌دونی، من می‌خوام اسلحه ها زمین گذاشته بشن، مرد.
مایک، مرد.
هی، مرد. ساده و رک.
من می‌خوام اسلحه ها زمین گذاشته بشن، مرد.
ساده و رک، می‌فهمی؟
این آخرین گلوله بود
همین حوالی شلیک شد
و اون گلوله تو سر من بود
* وقت داره تموم میشه، تیک تاک *
* مثل دونه‌های شن *
* هر آدمی، آدمو تیز می‌کنه *
* مثل فولاد که فولادو تیز می‌کنه *
* خطر جنگ واقعیه *
* جایی که سربازای من توش جنگیدن *
سلام. باورم نمیشه اومدی.
اومدم.
خب، بیا تو.
هی امانی، وایسا.
رِی، این امانیه.
سلام، چطوری؟
حالت چطوره؟
رِی. رِی این دی‌جیه.
دی‌جی، این رِیه.
دوست منه.
دی‌جی یه شاعر خفنه.
باید کاراشو بشنوی.
راستش، امشب احتمالاً بعضی
از کاراشو می‌شنوی چون قراره
یه شب شعر کوچیک داشته باشیم.
برادران و خواهران،
عشق تو رو غمگین می‌کنه
مثل یه شیپور بی‌صدا
آبی‌تر از آسمون بی‌ابر
آبی‌تر از چشم یه وایکینگ
ببینید، عشق
یه مگس آبی‌رنگه
پرواز می‌کنه بین آبی و سبز
بال‌هاش پاره‌پوره
مثل یه شلوار جین کهنه.
Merci beaucoup.
عشق، وینی پوئه
که با کفش طبی، وودو می‌کنه.
هی، تو می‌نویسی؟
اِم... یه کم.
آها، باشه. بعداً یه شعر می‌خونی؟
اِم... نمی‌دونم.
آره، بعداً یه شعر می‌خونه.
هزار تا چیز تو سرمه.
آها، باشه.
آها، پس قراره فی‌البداهه بخونی؟
نه. نه، نه.
تکه‌های فی‌البداهه جاز
بین کهکشانیِ اون
گوش‌های من
همونطور که بر زبونش سوارم
و حال می‌کنم
با صدای آکوردها
که هیچ مردی هرگز دست نزده
لمسش وسوسه‌ام می‌کنه
که از گوشت تن خودم بچشم
که اون ازش ساخته شده
ضربه‌های نادیده‌اش حس میشه
همونطور که روی صحنه روبروی من وایستاده
یه میکروفون و یک میلیون مایل دور از من
الان همه چیز یه جورایی جدیده.
یعنی، نمی‌خوام هیچی بخونم
که قبلاً نوشتم.
اینا همش...
خوشحالم که بیرون هستی.
واقعاً خوبه که بیرون باشی.
اشکالی نداره. من قاطی نکردم.
تو ستون فقرات کائنات رو ماساژ میدی
جوری که تو زمان می‌چرخی
و سایه‌ها رو رو خورشید جا میذاری.
عشق من آواز باده.
اگه دست خودم بود،
هیچ‌وقت نمی‌میرم.
اگه دست خودم بود،
فردا می‌میرم،
هزار بار تو یه ساعت،
و هفت دقیقه بعد زنده میشم.
اگه دست خودم بود،
خورشید هیچ‌وقت از تابش باز نمی‌ایسته،
و ماه هیچ‌وقت از درخشش باز نمی‌ایسته،
و میلیون‌ها فردا رو می‌رقصم،
تو پرتوهای خورشیدِ امواج ماه،
و تو دیروزهای
روزهای آینده غرق میشم.
با نادیده گرفتن تمام فکرهای بعدیم
و پیش‌داوری‌هام.
اگه دست خودم بود،
دست خودمه.
و اینجوریه که عشق من،
بی‌عیب،
ابدیه.
باد، تصورات ماهه،
سرگردان.
از شکاف‌ها نفوذ می‌کنه.
چمن رو موج‌دار می‌کنه.
ناشناخته‌ها رو کشف می‌کنه.
عشق من، تصورات روح منه.
چطور دوستت دارم؟
تصور کن.
باورم نمیشه واقعاً اومدی.
خوشحالم که اومدم.
خیلی خوشحالم که اومدم.
بهت فکر می‌کردم.
اوم...
و، اوم...
خب، دیگه چی؟
منظورم اینه...
دیگه چی می‌مونه؟
امروز، الان.
فردا هم هست.
و روزهای بعد.
امروز نه.
الان نه.
آره، خب...
فردا و پس‌فردا...
و روزهای بعد برای من...
دقیقاً مثل این نیست که...
ببخشید، منظورم اینه...
اگه می‌خوای من برم...
رِی، نمی‌دونم...
ازت چی می‌خوام که انجام بدی.
راستش رو بخوای، اوم...
امروز تو اینجایی.
فردا و پس‌فردا...
منظورم اینه، تو هنوز...
هنوز باید بری دادگاه.
منظورم اینه هنوز باید...
احتمالاً، اوم...
بری.
آه، من هنوز باید سعی کنم...
که برگردم زندان کارم رو انجام بدم.
نه، واقعاً نمی‌تونم.
نمی‌تونم الان برم اونجا.
اصلاً نمی‌تونم.
واقعاً سخته، رِی.
به کی میگی؟
تو رو من تأثیر گذاشتی.
و، اوم، جالبه...
مطمئن نبودم که کِی...
دوباره می‌تونم ببینمت.
ولی...
این تمام چیزیه که می‌خوام.
الان.
* فقط به اون ستاره‌ها نگاه کن *
* عزیزم، ما می‌تونستیم ستاره باشیم *
* فقط به اون ستاره‌ها نگاه کن *
* عزیزم، ما می‌تونستیم ستاره باشیم *
لورن: به اون کوچولو نگاه کن.
با موهای دم اسبی.
خب، امشب میای اِسلَم؟
اوم، نمی‌دونم. شاید بیام.
باید بیای.
دلم می‌خواد بیام.
باید بیای. حتماً باید بیای.
می‌تونم بذارمت روی صحنه.
من فقط... آره. قصد ندارم...
به اجرا فکر نمی‌کنم.
باید فکر کنم، می‌دونی؟ من فقط...
دوشنبه باید برم دادگاه.
وای. به این زودی، آره؟
لعنتی، تو تازه آزاد شدی.
فکر کردی که چی کار می‌خوای بکنی؟
هیچ ایده‌ای ندارم.
به زمان نیاز دارم که بهش فکر کنم.
چون نمی‌بینم چی باید باشه...
که الان باید انجام بدم.
هیچ‌کدوم از اینا برام منطقی نیست.
ولی تو فقط تا دوشنبه وقت داری، درسته؟
آره. من فقط...
وکیلت چی گفت؟
وکیلم بهم گفت اقرار کنم.
بهم گفت این بهترین کاریه که باید بکنم.
که انجام بدم.
گفت اگه بجنگم...
احتمالاً آخرش...
زمان بیشتری می‌خورم.
فقط...
اتهامت چیه؟
حمل مواد غیرقانونی.
گناهکاری؟ انجامش دادی؟
همراهم بود.
هر چی قراره بشه، میشه.
وایمیستی و باهاش روبرو میشی.
فقط اینه که خیلی زیاده که باهاش روبرو بشم.
واقعاً خیلی زیاده که باهاش روبرو بشم.
به خاطر یه کم علف، می‌دونی؟
رفیق، مچت رو با اون جنس گرفتن.
می‌خوای چیکار کنی؟ فرار کنی؟
نه. من...
فکر می‌کنم باید یه...
راه دیگه باشه.
دعا می‌کنم که یه...
راه دیگه باشه.
اقرار کردنِ لعنتی؟
اون کار راه من نیست.
من... من نمی‌تونم با اون کنار بیام.
نمی‌تونم اون رو قبول کنم.
یه لحظه صبر کن. طوری رفتار می‌کنی که انگار...
این کارو نکردی.
مثل اینکه بخوای زیرِ بار بری.
مثل اینکه به خودت دروغ بگی.
خب، تو این گندو زدی، رِی.
آره، من اون گندو زدم.
ولی دربارش احساس گناه نمی‌کنم.
احساس گناه نمی‌کنم.
متأسفم، ولی احساس گناه نمی‌کنم.
ولی تو انجامش دادی!
خب که چی لعنتی؟ اصلاً برام مهم نیست.
من انجامش دادم. من انجامش دادم!
ولی من چه گُهی خوردم اصلاً؟
و اونا با من چیکار دارن می‌کنن؟
اصلاً مجازات چیه لعنتی؟
واسه اون گَندی که زدم؟
باید درهای جادویی وجود داشته باشه.
دارم دنبال اون
درِ جادویی لعنتی می‌گردم.
اونه که من لازم دارم.
اونه که منو از
این وضعِ کثافت درمیاره، می‌فهمی؟
ببین، دیروز نشستم...
تو یه زندان کوفتی بیدار شدم.
تو یه کشتی کوفتی بیدار شدم.
اونجا بیدار شدم، می‌فهمی؟
اونجا بیدار شدم.
و بعدش رفتم خونه.
و دیدم که اونجا چیه واقعاً.
و بعد اومدم اینجا.
و انگار... انگار...
یه دنیای جدیدِ کوفتی برام بود.
یه دنیای جدید بود.
و من با خودم گفتم "آه...
این همون خونه‌ی لعنتیه!"
اینجا جاییه که باید باشم.
این همون چیزیه...
که در موردش خواب دیدم، می‌فهمی؟
این همون چیزیه که میتونم لمسش کنم.
این دنیای جدیدیه که من می‌خوام.
ولی نمی‌خوام مجبور باشم برم...
اون راه جهنمیِ لعنتی رو طی کنم.
تا برسم به دنیای جدید.
این برای من نیست.
ببین رِی، تنها چیزی که دارم میگم
اینه که تو یه اشتباه کردی، عزیزم.
منظورم اینه که، همه ما اشتباه می‌کنیم.
منم اشتباه کردم.
تنها کاری که باید بکنی
اینه که بری تو اون دادگاه...
با سر بالا.
مسئولیت کاری که کردی رو قبول کن.
برو زندان. حبستو بگذرون.
از وقتت نهایت استفاده رو ببر.
بخون، بنویس، هر کاری که هست انجام بده.
چه گُهـی داری میگی؟
چی داری میگی؟
نه، نه، نه، نه... نه، نه، نه، نه، نه!
اینجا کلاس درس نیست.
تنها مسئولیت من...
به رؤیاهای کوفتیِ خودمه!
می‌فهمی چی میگم؟
اون مسئولیت منه.
نه به هیچ کوفتِ دیگه‌ای مثل این.
می‌دونی، من...
این هم قسمتی از رویاهاته، رِی.
تو نمیتونی داشته باشی...
این قسمتی نیست!
از رؤیاهای کوفتی من!
این هیچ استعاره‌ی کوفتی‌ای نیست!
مادر جنده، فکر کردی داری رو سر کی میپری؟
تو اینو نمی‌دونی!
وای. باشه.
من در مورد رویاهات میدونم.
و در مورد...
اینکه نتونی به رویاهات برسی.
و خواستنشون، و اینکه اونا رو داشته باشی.
و دیدن همه این موانع سر راهت.
من یه چیزایی در مورد اون وضعیت کوفتی میدونم، رِی.
اینطوری نیست که... من زندان نرفته‌ام.
حبس نکشیده‌ام.
ولی در مورد اون یه چیزایی می‌دونم، رِی.
تنها چیزی که دارم میگم اینه که...
این چیزی که الان داری تجربه می‌کنی...
همونیه که پرتابت میکنه...
به یه رؤیای کوفتی!
الان نمیتونی ببینی.
چون تو اونجا نبودی.
من اونجا بودم!
تو اونجا نبودی، کوفتی!
کجا بودی تو لعنتی؟
تو حق نداری لعنتی به من بگی...
که من قبلاً اونجا نبودم!
تو منو نمیشناسی!
تو داستان زندگی کوفتی منو نمیدونی، مادر جنده!
و تو مال منو میدونی؟
آه، آره، عزیزم!
تو الان همه رو همینجا گفتی.
تو نمیدونی من چه جور زندونایی...
جزوشون بودم.
تو نمیدونی چطوریه.
کونت رو تو خیابون بفروشی
واسه یه پک کراک
نمی‌دونی اون چه حسیه، مادرقهوه
من برده بودم
تف به زندانی بودن
اوه، به من گیر نده مادرقهوه
بذار یه چیزی بهت بگم
تو منو نمی‌شناسی
یادت باشه
نمی‌دونی من از کجا اومدم
ولی هرچی الان داری بهم می‌گی
من می‌دونم
من مثل کف دستم می‌شناسمش، مادرقهوه
یعنی چی که من نمی‌دونم، کثافت؟
تو برده بودی، لعنتی؟
فکر می‌کنی من چی بودم؟
تو نمی‌دونی
فکر می‌کنی من کجا بودم
تو اون استعاره‌ی لعنتی؟
فکر می‌کنی من کجا بودم، ها؟
وقتی تو اون برده‌ی لعنتی بودی؟
اون ناظر کوفتی کی بود؟
فکر می‌کنی من اون موقع کجا بودم، ها؟
اون کی بود که بهت زور می‌گفت؟
اون کی بود که اون کوفتی رو می‌فروخت؟
اون من بودم
اوه. حالا فهمیدی. دینگ!
اون کوفتی رو دوباره بگو
دوباره بگو، لعنتی!
دوباره بگو. کی بود؟
کی بود؟
کی بود که منو تو زندانم انداخت؟
کی بود که منو برده کرد، ها؟
کی بود لعنتی؟
کی بود کثافت، ها؟
کی بود، ها؟
تو بودی
و تو می‌خوای خودتو قاطی ما کنی
آسون نیست عزیزم فرار کردن ازش
آسون نبوده
برای هیچ‌کدوممون آسون نبوده
تو اولین حرومزاده نیستی
که اینجوری تو این مخمصه باشی
و آخری هم نخواهی بود
تمام کاری که دارم می‌کنم
تمام کاری که دارم می‌کنم، ری
اینه که کمکت کنم، عزیزم، چون من اونجا بودم
همین
تمام چیزی که می‌خوام بگم، همینه
همش همین بود
فقط می‌خواستم بهت نشون بدم که منم اونجا بودم
می‌دونم چه حسیه
می‌دونم ترس چه جور چیزیه
می‌دونم درد چه جور چیزیه
می‌دونم چه حسیه که
می‌دونم گوشه‌گیر شدن چه حسیه
می‌دونم چه حسیه
فقط به من اعتماد کن، عزیزم
فقط بهم اعتماد کن
تنها کاری که باید بکنی اینه که ازش بگذری
تو دامشون نیفتی
وارد بازی‌شون نشی
لطفاً، ادامه بده
چون اگه ازش فرار کنی
بعداً فقط گیر می‌افتی
بهم اعتماد کن
آزادی تو اونجاست
منتظرته
منتظرته و عجیبه که عزیزم
تو همون زندان لعنتی منتظرته
همینطوره
ری، می‌دونم نمی‌تونی ببینیش
می‌دونم نمی‌تونی ببینیش ولی اونجاست
اونجاست. اونجاست
ولم کن
ری
ری!
یالا. بذار بشنویم
از شماها، ها؟
به کلوپ شعر خوش اومدید
جایی که کلماتی که می‌گید
فکرهایی هستن که باهاشون زندگی می‌کنید
و جایی که هیچ اتفاقی نمی‌افته
مگر اینکه اول خودتون بگیدش
امشب ببینیم اولین شاعر ما کیه
که قراره بیاد اینجا
برای مسابقه شعر امشب
لطفاً لایزا جسی پیترسون بیاد بالا
بستنی
من قبلاً دیوونه‌ی بستنی بودم
* م، م، م م، م، م، م *
* م، م
م
می‌بینی، همه چیز شروع شد
وقتی یه اسکوپ بزرگ
از "رین فارست کرانچ"
با گردوی اضافه داشتم.
"خانم، لیوانی میل دارید یا قیفی؟"
لیوانی یا قیفی؟
هوم
لیوانی یا قیفی؟
یه لیوانی یا یه قیفی؟
و من تو یه موقعیتی بودم
که باید یه انتخاب عاقلانه می‌کردم
بین یه لیوانی و یه قیفی.
ببینید، با قیف بیشتر حال میده.
چون نوکشو لیس میزنم
و بعد قیفو گاز میزنم و میخورم.
و بعد دوباره نوکشو لیس میزنم.
و دوباره قیفو گاز میزنم و میخورم.
تا اینکه فقط یه ذره میمونه
ته نوک قیف.
و میذارمش دهنم و نیشم باز میشه.
چون اون بازی رو دوست دارم.
ببین، مایلز (دیویس) می‌تونست مثل برد (چارلی پارکر) ساز بزنه
و مثل یه گربه خرخر کنه.
تو هیچوقت به مامان من اهمیت ندادی.
ممنونم!
ولی چی هست...
من دارم شعری رو می‌نویسم که دنیا رو عوض می‌کنه.
و این مثل لیلی، مثل ویلسون پشت در دفترمه.
لیلی ویلسون، یه معتاد به کلمه "مثل" در حال ترک.
بدترین چیزی که تا حالا دیدم.
انقدر "مثل" بد
که کل کلاس هشتم
شروع کردن صدا کردنش: "مثل" لیلی، "مثل" ویلسون، "مثل"
تا اینکه کلاس رو کردم
یه منطقه "مثل" ممنوع.
و اون برای چند روز نمی‌تونست حرف بزنه.
و امتیاز ۱۰ به توان پنج شد!
و یه ۹.۵ دیگه!
نگو که اینجا همزمانی وجود داره!
این فوق‌العاده نیست؟!
کمکی از دستم برمیاد؟
بله. قرار بود کسی رو اینجا ملاقات کنم.
هر اسلم (مسابقه شعرخوانی) یه پایان مطلقه.
هر اسلم یه پایانه.
و امشب راه دیگه‌ای نیست
برای تموم کردن این اسلم
جز اینکه اینجا بیاریمش بالا
یکی از قهرمانان واقعی شعر رو.
یادتونه
وقتی... لورن اینجا شروع کرد؟
آره! آره!
لطفا بیارید
لورن رو اینجا بالا
تا همین الان برامون اجرا کنه.
هیچ چیز دیگه‌ای نمی‌تونه تو کلمه اتفاق بیفته
جز اینکه کلمه رو کاری کنیم
که خودِ کلمه باشه.
چیزی که قبلا شنیدید.
بیا بالا، لورن.
این، امم...
یه شعریه که پیدا کردم
وقتی یه روز داشتم غرق می‌شدم.
و این، امم، برای یکی از دوستامه
که، امم، الان داره دوران سختی رو می‌گذرونه.
حس می‌کنم پشتم به دیوار آجری چسبیده.
و یه کامیون "مک" دو اینچی صورتمه.
تک تک سلول‌های بدنم دارن فریاد می‌زنن: "بدو!"
ولی نمی‌تونم.
دارم لگد می‌زنم و پا می‌کوبم و می‌دوم و می‌پرم.
هر جور هرج و مرجی رو به بار میارم.
یه اوضاع خونین (فاجعه‌بار) درست می‌کنم.
و به هیچ جا نمی‌رسم.
جایی تو ذهنم فکر می‌کنم دارم حرکت می‌کنم.
جایی تو واقعیت دارم می‌دوم.
جایی تو درونم، آه، چقدر ساکنم.
ساکت، مرده.
روحم بالا نمی‌ره.
روانم اوج نمی‌گیره.
زندگیم زندگی نمی‌کنه.
ولی من دارم می‌دوم.
تو کیهان حرکت می‌کنم مثل یه درویش چرخنده.
بدون پایان، بدون هدف، بدون وسیله.
بدون هیچ زندگی‌ای برای زیستن.
و با این حال، هنوز...
می‌خوام برم به اون جایی که می‌تونم بدوم.
ذهنم بهم میگه: "آزاد بدو."
ولی اون دو کلمه نمی‌تونن تو واقعیت یه جا رو اشغال کنن.
بدو
آزاد
پشتم به دیوار آجری چسبیده.
یه کامیون "مک" دو اینچی صورتمه!
مرد: بگو!
آزاد بدو، عزیزم. همین الان.
فقط سخت به نظر میاد.
ولی خیلی آسون میشه.
فقط برگرد و برو.
همه سیم‌ها، اتصالات و بند و بساط رو ببر.
و بعد دیگه آزادی.
می‌تونی انقدر راحت یه بهونه بیاری (بزایی)
که باورت بشه همیشه اونجا بوده.
بخشی از نظم طبیعی که به سفارش ساخته شده،
به دست ذهن همیشه زیرک تو،
که دائماً تو رو از چیزهایی محافظت می‌کنه
که دیگه نیازی نیست ازشون محافظت بشی!
و من باور دارم،
من باور دارم، مثل یه مؤمن پرشور،
که آواز می‌خونه، عرق می‌ریزه، موعظه می‌کنه "برو تو کوهستان جار بزن"،
در حالی که به ۲۰ زبان مختلف حرف می‌زنه،
و توی ۱۰ هزار فوت آب تعمید شیرجه می‌زنه،
بدون جلیقه نجات.
من باور دارم، مثل برادر گلوله باران شده‌م،
که همین الان یه جایی اون بیرونه،
و توی آخرین نفساش داره خون رو غرغره می‌کنه،
و یه دعای قرمز و رسیده رو تف می‌کنه بیرون،
اونقدر تازه، اونقدر شیرین، اونقدر بِکر،
اونقدر پر از حقیقته که فکر می‌کنه می‌تونه جونش رو نجات بده.
هوو!
خدا توی ناامیدی وجود نداره،
و امید مرده افتاده،
یه جایی تو فاضلاب ته خیابون.
کنج کوچه، تو پس‌کوچه.
زیر پای یکی که داره می‌خاره.
داره می‌خارونه، می‌لرزه، جونش برای یه مصرف دیگه بال‌بال می‌زنه.
و داره کیر یکی رو می‌مکه!
من دو دقیقه وقت دارم، بچه‌ها.
من فقط دو دقیقه لعنتی وقت دارم.
قبل از اینکه یا آزاد شم یا بمیرم، رفقا.
دو دقیقه.
قبل از اینکه صورتمو بکوبم به جلوی یه کامیون ماک.
قبل از اینکه ده هزار آجر چپونده بشه تو کونم.
قبل از اینکه یا آزاد شم یا بمیرم!
اوه، خدای من!
لورن بل!
برگردونیدش اینجا!
یه اجرای دیگه می‌خوام!
می‌دونید چیه؟
می‌دونید، همه چیز درباره گسترش عشقه.
و من تازگیا با یه نفر آشنا شدم
که، آآآ...
که منو تحت تاثیر قرار داد، که منو تکون داد
و، آآآ، و امیدوارم...
اونم همین حس رو به شما بده
آآآ، این اولین باریه که شعر میخونه
و، آآآ، اون یه استعداد خیلی بزرگه
و اون به عشق و حمایت ما نیاز داره
و تقدیم می کنم به شما، ری!
بیا بالا اینجا، ری!
بیا دیگه! بیا!
آره، بیا دیگه، ری!
همه، بیاید ری رو یه تشویق حسابی کنید!
آره! بیا دیگه، ری!
اگه میتونستم جایی رو پیدا کنم که حقیقت توش طنین‌انداز میشه
اونجا می ایستادم و خاطرات رو زمزمه میکردم
از آینده فرزندانم
میذاشتم آینده‌شون در گذشته من جا بگیره
تا شاید الانم رو روشن‌تر زندگی کنم
الان جوهره قلمرو منه
و در برگیرنده هر آن چیزیست که بوده و خواهد بود.
چون من هستم و همیشه خواهم بود.
دوباره امتحانش می‌کنم.
اگه می‌تونستم جایی رو پیدا کنم که حقیقت توش پژواک پیدا می‌کنه
اونجا می‌ایستادم و خاطرات رو زمزمه می‌کردم
از آینده فرزندانم.
می‌ذاشتم آیندشون تو گذشته‌ام زندگی کنه
تا بتونم حال روشن‌تری رو زندگی کنم.
حال، جوهر قلمرو منه.
و در برگیرنده هر آن چیزیست که بوده و خواهد بود.
و من همانم که بودم و خواهم بود.
چون من هستم و همیشه همون خواهم بود.
من همونم.
من اون همونیم که فراتر از زمانه.
که مثل پیچک، روی پاندول‌ها تاب می‌خوره
از میان مین‌های ذهن‌های تله‌افتاده
که در بند زمانند.
من اون زندگی‌ام که از طول عمرها فراتر میره، من هستم.
این من بودم با موهای مارپیچ.
نگاهی جاودانه که با برقی فناناپذیر
ترس فانی را به کپسول‌های سنگی زمان تبدیل کرد.
آنها هنوز به عنوان مردگان متحرک وجود دارند.
همانطور که من، ریشه اصلی رنج‌ها هستم.
نماد زندگی و سر بریده مادرسالاری.
مدوسا منم.
من اونم. من اونم.
من اونم.
من یک سیاه‌پوست هستم، بله، سیاه‌پوست.
سیاه‌پوست از ریشه «نکرو» به معنای مرگ.
غلبه کردم بر آن، برای همین اسمم را از روی آن گذاشتند.
و من از پشت به مرگ تف کرده‌ام.
و علامت «لگدم بزن» پشتش چسبانده‌ام.
چون من پسر «شا کلاک کلاک» نیستم.
من قبل از آنم. من قبل از...
من قبل از قبلم.
قبل از مرگ ابدیت است، بعد از مرگ ابدیت است.
مرگی وجود ندارد، فقط ابدیت است.
و من بر بال‌های ابدیت سوارم، انگار که...
یا! یا! یا! شا کلاک کلاک!
اما پرواز من بی‌دردسر نمیمونه.
چون زمان رویاها رو به تعویق میندازه.
و همه ترس‌های من از زمان،
روزهام رو تبدیل به کابوس‌های بیداری می‌کنن.
و من کابوس‌های بیداری رو زندگی می‌کنم، در حالی که کابوس‌های شب رو دوباره تجربه می‌کنم.
که یک زمانی گذشته‌ام رو تسخیر کرده بودند.
شا کلاک کلاک، زمان داره پدرم رو در میاره.
و من خواب هندوانه‌های روکش شکلاتی می‌بینم،
پر از مرغ‌های سوخاری، مثل پینیاتا.
با پسران و دختران کوچک
زیرشون با چوب‌های بزرگ وایساده بودن.
و با فویل آلومینیوم می‌زدنشون.
و تلاش می‌کردن تیکه‌های بال مرغ سوخاری رو که می‌افتاد، بگیرن.
و خاله جمیما و عمو بن توی گوشه‌ها وایساده‌ان.
با تفنگ‌هایی که به سر بچه‌های کوچیک نشونه گرفتن.
"به بچه‌ها شلیک نکنید،" فریاد می‌زنم.
"به بچه‌ها شلیک نکنید." ولی میگن خیلی دیره.
اونا قبلاً به زمان آلوده شدن.
ولی این لعنتی قبل از زمان منه.
من زمان بیشتری می‌خوام. زمان بیشتری می‌خوام.
ولی خیلی دیره.
اونا شروع می‌کنن به بچه‌ها شلیک کردن.
و کُشتنشون.
یکی یکی، دو تا دو تا.
سه تا سه تا، چهار تا چهار تا.
پنج تا پنج تا، شش تا شش تا.
ولی روح من هفت تا هفت تا رشد می‌کنه.
سریع‌تر از سرعت نور.
چون نور فقط به تاریکی نفوذ می‌کنه.
که از قبل اونجاست.
و من از قبل اونجام.
من اینجا، آخر جاده‌ام.
که شروع جاده‌ای فراتر از زمانه.
ولی رفقام کجان؟
مرد: اوه، لعنتی.
اوه لعنتی، نگو که رفقام توی زمان گم شدن.
رفقام دارن زودتر از وقتشون می‌میرن.
رفقام دارن به ناحق حبس می‌کشن.
رفقام دارن به خاطر زمان می‌میرن.
ببین، ام...
من فقط، ام...
می‌خوام بابت اتفاقی که قبلاً افتاد، عذرخواهی کنم.
من نخواستم... آخه می‌دونی،
قصدم این نبود که از کنترل خارج بشه، می‌دونی.
ببین. نه، نه، ببین.
من فقط... فقط می‌خوام بدونی که، ام...
مهم نیست دوشنبه چه اتفاقی میفته،
مهم نیست تصمیم بگیری چیکار کنی،
من کنارت خواهم بود.
تماشاچیان: رِی! رِی! رِی! رِی!
برو خونه و شعرهای خودت رو بنویس، لعنتی!
بهتره برگردی بیرون.
مگه صداشون رو نمی‌شنوی؟
فقط یه بار دیگه.
یالا.
باید یه کم هوایی بخورم.
برمی‌گردی؟
آره.
باشه.
خب، من اینجا رو نگه می‌دارم.
تا وقتی برگردی.
ممنون.
تماشاچیان: رِی! رِی! رِی! رِی! رِی!
رِی! رِی! رِی! رِی!
رِی! رِی! رِی!
زیرنویس تهیه شده توسط تریمارت هوم ویدیو.
زیرنویس انجام شده توسط موسسه ملی زیرنویس.
* بهت جرئت می‌دم، بهت جرئت می‌دم *
* بهت جرئت می‌دم،
* که جلوم وایسی.
* بهت جرئت می‌دم،
* که منو شکست بدی.
* بهت جرئت می‌دم،
* که بیای سراغ من.
* اگه منو می‌خوای.
* بهت جرئت می‌دم،
* که جلوم وایسی.
* بهت جرئت می‌دم،
* که منو شکست بدی.
* بهت جرئت می‌دم،
* که بیای سراغ من.
* اگه منو می‌خوای.
* بهت جرئت می‌دم،
چی؟ چی؟ چی؟
چه خبره رفقا؟ شما، شما...
* سوپ برای اونا و یه کت و شلوار برای من *
* من قبلاً توی دی.سی بودم *
* با تمام کس و کارم بودم *
* یه رفیق گفت میرم یه شهر دیگه *
* دیوونگیه اگه بری *
* من قبلاً کراک می‌فروختم *
* تو خیابون فرانت، این یه حقیقته *
* بعد افتادم زندان *
* ریکی جِی سروکله‌اش پیدا شد *
* زمان داره تموم میشه، تیک تاک، مثل دانه‌های شن *
* آدما همدیگه رو آبدیده می‌کنن *
* مثل آهن که آهن رو تیز می‌کنه *
* جنگ‌های سهمگین، هیجان
* سربازای من برای این نبرد کجان؟ *
* میدان نبرد، میدان نبرد، میدان نبرد... *
* وقتشه ارتشم وارد عمل شه *
* تو واشنگتن، تو اون چمن‌ها راهپیمایی کردیم *
* اعلام کردیم که حرفمون تو تلویزیون گفته میشه *
* اون پیشگویی رو فاش می‌کنیم که دموکراسی سرد و بی‌روح رهاش کرده *
* این دنیا کلاً بر پایه ریاکاریه *
* ریشه‌هاش شیطانیه، حالا ما می‌سوزونیم و غارت می‌کنیم *
* با اسلحه شلیک می‌کنیم، پول اخاذی می‌کنیم *
* یه پتی هرست دیگه رو می‌دزدیم و کیف باباشو خالی می‌کنیم *
* آنارشیست‌ها دارن گل می‌کشن *
* تو برگای قهوه‌ای پیچیده شدن
* حالا با دزدای شهر گیر افتادی *
* زمین از دود مرگ نفس می‌کشه *
* ابرها از دود شکل می‌گیرن *
* از آتیشایی که روشن کردیم
* از سیستم فاضلاب زیرزمینی سفر می‌کنیم *
* تونل‌های قطار
* بهتون می‌گیم که قربانی بودین *
* مغز اطلاعات رو هدایت می‌کنه *
* مثل نسل آینده *
* یه آموزش درست همیشه باعث ارتقا میشه *
* وقت آزادیه
* قراره این نقشه رو عملی کنیم *
* ترور حکومتی
* در مکاشفه نوشته شده *
* ببخشید قربان
* خب، این مقاومت‌گر هشتاد و پنجه
* تا سلول مغزتو به هم بپیچونه *
* پس اگه مقاومتتو تنظیم کنم *
* هر گتویی که رفته، قراره... *
* بگه فکر می‌کنم تو باید بخوای... *
* به این بذر توجه کنی
* وقتی بتونیم سیاره‌مونو تغذیه کنیم *
* حالا احمقانه‌تر تو وضعیت ناآگاهی گیر افتادیم *
* بی‌باک و بی‌کس مون می‌کنه *
* بی‌احتیاطی باعث بی‌خیالی میشه *
* این ایدئولوژی حماقت
* نبود ایدئولوژی
* به صورت دوره‌ای از نظر روانی نابودمون می‌کنه *
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.