..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫[شب طولانی]
‫ماکائو یه مرکز شلوغ ‫برای خیلی از باندهاست...
‫خیلی‌ها می‌خوان سهمی ازش ببرن...
‫دو باند اصلی که همه کارهای...
‫غیرقانونی رو کنترل می‌کنن ‫آقای کی و آقای لانگ هستن.
‫آقای لانگ دو ساله داره آدم‌های جدید میاره.
‫قدرتش بیشتر شده...
‫حتی می‌خواد همه‌ی سودها رو مال خودش کنه.
‫با این حال آقای کی بیش از ده ساله رئیسه...
‫و جایگاهش محکم‌تر از هرکسیه.
‫حتی پلیس و باندهای دیگه بهش احترام می‌ذارن.
‫این دو باند هشت ماهه دارن با هم می‌جنگن.
‫این باعث شده کار و کاسبی‌ها خراب بشه.
‫رئیسی که پشت این کارهاست، ‫آقای هونگه، خیلی عصبانیه.
‫شایعه شده که می‌خواد ‫هردوشون رو از ماکائو بندازه بیرون.
‫به خاطر تهدید آقای هونگ...
‫آقای کی و آقای لانگ مجبور شدن مخفی بشن.
‫می‌خوان با هم متحد بشن...
‫که آقای هونگ بهونه‌ای ‫برای حذفشون نداشته باشه.
‫اما در همین حین...
‫شنیده شده آقای کی برای کشتن لانگ ‫پنج میلیون دلار جایزه گذاشته.
‫به همه گفتم که قرارداد ‫برای کشتن لانگ کار تو نبوده.
‫ولی باز هم قاتل‌ها میان سراغمون.
‫پنج میلیون دلاره، کیه که بدش بیاد؟
‫ممکنه خودش لانگ این کار رو کرده باشه؟
‫دارم باهاش مذاکره می‌کنم، ‫بعید می‌دونم اون باشه.
‫فکر می‌کنم کار هونگه.
‫آقای هونگ؟
‫وقتی معامله انجام بشه...
‫دیگه بهونه‌ای برای حمله به ما نداره.
‫پس تا قبل از برگشتن لانگ فردا شب...
‫نباید هیچ مشکلی پیش بیاد به ‌خصوص مرگ لانگ.
‫باید حواست به مارک هم باشه.
‫این بچه ساده‌ست... فقط بلده اسلحه بکشه.
‫خیالت راحت، بسپر به من.
‫من بیش از ده ساله ‫با آقای کی هستم، اون از پس همه برمیاد.
‫هیچ‌وقت اینطوری ندیدمش...
‫ترسیده.
‫توی این هشت ماه...
‫خیلی خونسرد بود حتی جلوی لانگ.
‫این بار کوتاه اومدن...
‫چون لانگ فهمید قراره ببازه.
‫فرداشب همه ‌چیز حل می‌شه.
‫پس چرا باید هنوز از هونگ بترسیم؟
‫یه پیرمرد که بیش از ده ساله ‫برنگشته ماکائو...
‫دیگه چه کاری از دستش برمیاد؟
‫اگه واقعا اون‌قدر قدرتمنده...
‫منم دوست دارم ببینمش.
‫چند وقت قراره بمونی؟
‫یه شب.
‫چیزی می‌خوای؟ مثلا دختر؟
‫نه.
‫کاپیتان، منم تونی.
‫امشب، ساعت 4 صبح.
‫لازم نیست من رو بشناسی...
‫فقط سر وقت بیا.
‫چی میل دارین؟
‫ست ناهار تزار.
‫با چه سوپی؟
‫مینسترونه.
‫مارک... بلندتر حرف بزن! مارک تویی؟
‫منم، تونی.
‫باید باهات حرف بزنم.
‫ساعت 7 عصر چایناسیتی... می‌بینمت.
‫.7122
‫تونیم.
‫شماره تلفن اینجا چنده؟
‫623742.
‫پلیس!
‫از در عقب برو بیرون!
‫تکون نخور! وگرنه مغزت رو می‌ترکونم!
‫دو بار بهت گفتم بری بیرون.
‫هنوز نشستی داری ناهار می‌خوری؟
‫بلک استار، با هفت تا فشنگ.
‫اسلحه پره، یعنی الان می‌تونه بکشه؟
‫درسته؟
‫- گفتم درسته؟ - آره!
‫از اون 5 میلیون دلار هیچی به تو نمی‌رسه.
‫وسایلت رو جمع کن و گم شو بیرون!
‫اسلحه رو بگیر!
‫الو؟ منم.
‫منم!
‫مگی‌ای؟ بلند حرف بزن، ‫این تلفن درست کار نمی‌کنه.
‫چی؟
‫تازه رسیدم، همه چیز روبه‌راهه.
‫همین.
‫اگه یه روزی دوباره بتونی ‫اسلحه دستت بگیری...
‫اول بیا من رو بزن، از قیافه‌ات خوشم نمیاد.
‫و حالا گزارش هواشناسی.
‫هواشناسی اعلام کرد...
‫هوا امروز کم‌کم سرد می‌شه...
‫دمای الان 24 درجه‌ست...
‫رطوبت هم 70 درصده.
‫امشب هم هوا سرد می‌مونه...
‫ابری...
‫با نم‌نم باران.
‫عمو فت.
‫یه خائن رو گرفتیم.
‫همون بود که شایعه پخش کرد که...
‫آقای کی جایزه‌ی قتل گذاشته.
‫الان داریم بازجوییش می‌کنیم.
‫بگو؟
‫بگیرینش!
‫کی دستور داد این کار رو بکنی؟
‫بگو.
‫سرسخته.
‫به نظرت کدوم حرومزاده‌ست ‫که بیرون همه چیز رو بهم می‌ریزه؟
‫می‌دونی آقای لانگ از کجا برمی‌گرده؟
‫امشب ساعت 12 از گمرک برمی‌گرده.
‫باید آدم‌هات رو آروم کنی...
‫نذاری امشب کار احمقانه‌ای بکنن.
‫خودم رسیدگی می‌کنم، باهاشون صحبت کردم.
‫فقط می‌ترسم یه دیوانه‌ای ‫ سر راه بخواد بکشش.
‫من و آدم‌هام توی کلانتری مراقبشیم.
‫بعد از امشب، یه خواب راحت داریم.
‫ده‌تا از ناخن‌هاش رو بکنین...
‫بعد بکشینش، چه راست بگه چه نگه.
‫الو.
‫الان میام.
‫برگرد.
‫قربان!
‫قربان، یه تماس ناشناس داشتیم...
‫گفت توی خانه‌تون یه جنازه‌ست، ‫فکر کردم شوخیه.
‫سرش رو پیدا نکردیم.
‫هیچ زخمی رو بدنش نیست، فقط سرش نیست.
‫جنازه جابه‌جا شده...
‫هیچ لکه‌ی خونی هم نیست.
‫زود اثر انگشتش رو بررسی کنین.
‫بفرمایید این طرف.
‫مراقب باشین.
‫بفرمایید بشینید.
‫قربان، چی میل دارین؟
‫اون کچله یکم مشکوکه.
‫باشه، حواسم هست.
‫می، دنبال آقای لو بودی؟
‫آره، یه کچله خیلی وقته همین‌جا نشسته...
‫فقط یه لیوان آب خواست.
‫بهش گفتم می‌خوای کسی کنارت باشه؟ هیچی نگفت.
‫نمی‌دونم چی می‌خواد.
‫مشکلی درست کرده؟
‫نه، مثل یه تیکه چوب نشسته.
‫برو به جو و فوک بگو مواظبش باشن...
‫آقای لو داره برمی‌گرده.
‫تونی.
‫اون معامله‌ی سیگار قاچاق ماه پیش...
‫همش به خاطر کمک تو بود...
‫وگرنه همه‌شون رو از دست می‌دادم.
‫با این که فقط یه بار دیدمت، ‫خیلی بهت احترام می‌ذارم.
‫چرا این‌طوری نگاه می‌کنی؟ ‫حرف بدی زدم؟
‫من اومدم قرارداد رو بگیرم.
‫نمی‌دونی آقای لانگ رئیس اینجاست؟
‫جرئت می‌کنی همچین چیزی بگی، چی می‌خوای؟
‫با من شوخی نکن.
‫پدرت می‌خواد آقای لانگ رو بکشه، ‫همه این رو می‌دونن.
‫شاید خودت این شایعه رو پخش کردی؟
‫چطور یه چیزی گفتم و انقدر دستپاچه شدی؟
‫چی گفتی؟
‫حرف بزن، وگرنه می‌زنم می‌کشمت!
‫شاید واقعا چیزی نمی‌دونی.
‫برو خونه از پدرت بپرس این حقیقت داره یا نه.
‫- فکر می‌کنی من احمقی چیزیم؟ ‫- آره هستی.
‫برو آقای لو رو بیار.
‫حرفت رو تکرار کن.
‫مارک، چه خبره؟
‫اسلحه‌ت جدیده؟
‫به تو ربطی نداره.
‫توی این دنیا...
‫یه تیر کافیه جنگ راه بیفته.
‫تو واقعا خاصی.
‫من دخالتی تو کارت نمی‌کنم...
‫ولی کاری نکن که برام سخت بشه.
‫اینطور چطوره؟
‫اشتباه از اون بود که روت بالا آورد...
‫ولی کارکن منه، من مسئولشم.
‫راضی شدی؟
‫حالا چی؟
‫الان راضی شدی؟
‫بی‌خیال.
‫بی‌خیال؟ واقعا بی‌خیال؟
‫اسلحه درآوردی اینجا، ‫ و کار من رو به هم ریختی...
‫بعدش چی؟
‫همه این رو می‌دونن.
‫الان دو طرف دارن مذاکره می‌کنن، ‫هر چیزی خرابش می‌کنه.
‫پدرت نمی‌تونه ازت محافظت کنه...
‫حداقل این رو بهت نگفته؟
‫هیچ وقت نذار دوباره ببینمت.
‫هی، اونجا!
‫از همگی معذرت می‌خوام.
‫اشکالی نداره... ادامه بدید.
‫خوش بگذرونید.
‫- اسلحه به چه دردی می‌خوره؟ ‫- خدایا!
‫- اومدی فقط دردسر درست کنی؟ ‫- آره
‫مارک رو دوست نداشتی یا آقای لو رو؟
‫بیای تو بهت می‌گم.
‫تو کی هستی؟
‫بیای تو بهت می‌گم.
‫پسر، من فقط کافیه یه زنگ بزنم ‫تا بفهمم کی هستی.
‫میای تو؟
‫نه؟
‫حرومزاده!
‫برو بیرون!
‫خبر بعدی، گزارش وضعیت آب و هواست.
‫سازمان هواشناسی گفت...
‫امشب هوا کم‌کم سرد می‌شه.
‫دمای الان 22 درجه‌ست...
‫رطوبت 70 درصد.
‫پیش‌بینی می‌شه کمی باران بباره.
‫و باد شمال‌شرقی بیاد.
‫اوایل هفته‌ی بعد، ‫ دمای هوا زیر 20 درجه می‌ره.
‫نگه دار.
‫ماکائو انقدر سرگرم‌کننده بود ‫که این همه موندی؟
‫چطور برم وقتی کارم تموم نشده؟
‫- یه تاکسی خبر کن. ‫ - چشم قربان.
‫هی، پیاده شو!
‫یه شانس دیگه بهت می‌دم، برو سوار تاکسی شو.
‫دفعه‌ی بعد انقدر خوش‌شانس نیستی.
‫برو.
‫هی، تو رانندگی می‌‌کنی.
‫تا وقتی سوار قایق نشده نرو.
‫قربان، پس ماشین من چی می‌شه؟
‫بعدا از کلانتری پسش بگیر.
‫آروم باش، حالت خوبه؟
‫اگه نمی‌زدمت، قسر در نمی‌رفتی.
‫یکی رو می‌فرستم برات تاکسی بگیره... ‫برو خانه استراحت کن.
‫نه! اون‌ها دوباره میان دنبالم!
‫هنوز می‌ترسی؟ می‌رسونمت خانه!
‫زود باش...
‫چرا می‌کشیم؟
‫زود باش، رسیدن!
‫آروم باش!
‫جلو بپیچ چپ.
‫شنیدی گفتم «بپیچ چپ»؟ ‫برو سمت اسکله!
‫کچل کوفتی!
‫فکر نکن چون روی سرت ریدن رئیس تویی.
‫چیه؟ نمی‌تونم به سرت دست بزنم؟
‫رانندگی کن!
‫رانندگی کن! برو دیگه!
‫یکم تندتر برو. من که نمی‌ترسم!
‫من از اینم تندتر رانندگی می‌کنم، ‫بزن بریم، تندتر!
‫حالا هم نمی‌ترسی؟
‫ماشین رو نگه دار!
‫بزن.
‫زود.
‫گفتم بزن!
‫الو؟
‫الان میام اونجا.
‫این که بخوای توی ماکائو بمونی ‫یا نه، پای خودته. افرن، بریم!
‫اگه چیزی فهمیدی خبر بده.
‫بله قربان...
‫قربان.
‫قربان، قربان!
‫چی شده؟
‫آقای لو کشته شده.
‫همه‌ی رئیس‌ها بالان.
‫چی شده عمو لی؟
‫اون دختره گفت مارک، آقای لو رو کشته.
‫آدم‌های ما پایین ناراضین.
‫گفتی آقای کی قرارداد نداده، ‫گفتی مواظب آدم‌هام باشم...
‫حالا ببین، می‌خوان برن سراغش.
‫عمو لی، مارک پسر آقای کی‌ هست.
‫اگه دست بهش بزنی، آبروی کل باند می‌ره.
‫اگه همینجور ادامه پیدا کنه، ‫همه‌مون نابود می‌شیم.
‫فکر می‌کنی آبروی من رو حفظ کردی؟
‫سه ساعت بهم وقت بده حلش کنم.
‫چجوری؟
‫مارک رو میارم.
‫پس مسئولیتش با توئه؟
‫من پلیسم.
‫بعد از سه ساعت دیگه نمی‌تونم ‫ جلوی اون‌ها رو بگیرم.
‫سم.
‫فعلا بیا بریم کلانتری.
‫چرا؟
‫تو آقای لو رو کشتی، ‫افراد آقای لانگ دنبالتن.
‫لعنتی! اون در حدیه که من بکشمش؟
‫اگه این موضوع حل نشه، ‫همه‌مون سقوط می‌کنیم...
‫چی؟
‫چی؟ اون دختر توی کلاب دیدت. بیا بریم!
‫تو به اون مست اعتماد کردی، ‫می‌خوای من رو بفروشی؟
‫اگه پسر آقای کی نبودی، اصلا نمیومدم سراغت.
‫نکن!
‫پدرم همیشه فکر می‌کنه تو از من بهتری...
‫همه فکر می‌کنن من بازنده‌ام.
‫حالا که بی‌خود متهم شدم، پس بزرگش می‌کنم.
‫همه می‌خوان من قربانی بشم؟
‫امشب خودم آقای لانگ رو می‌کشم.
‫فکرش هم نکن.
‫مارک!
‫هر چی بگی...
‫بعد از امشب دربارش حرف می‌زنیم!
‫قربان، قربان.
‫اون کچله فرار کرده، رونی رفته بیمارستان.
‫من و چند نفر دیگه می‌ریم پیش رونی.
‫متن بازجویی رو بده بهم.
‫چند نفر رو بفرستین مارک رو بیارن.
‫بررسی کردم، مارک نبود که آقای لو رو کشت.
‫همون کچل بود.
‫نه، مارک بود.
‫- می‌گی اون کچل بوده. ‫ - نه.
‫نه، اون مارک بود...
‫اون مارکه! اون مارکه.
‫انقدر فشارش می‌دم که ‫ چشمت از حدقه بزنه بیرون!
‫کچله بود.
‫گفتی کچله بود.
‫آره... آره، همون کچله.
‫- تکون نخور! ‫- تکون نخور.
‫دست‌هات بالا.
‫بازداشتی.
‫قربان، بررسی کردیم...
‫هیچ سابقه‌ی ورود نداره، قاچاقی اومده.
‫- خودشه؟ ‫ - خودشه! خودشه.
‫می‌خوای بندازی گردن من؟
‫همونطور که قبلا گفتم... ‫دفعه‌ی بعد انقدر خوش‌شانس نیستی.
‫ببرینش زندان.
‫حواست به دهنت باشه، ‫پیدا کردنت کار سختی نیست.
‫- ببریدش خانه. ‫- بله قربان.
‫الو؟
‫الان میام.
‫اردک کبابی باید آبدار باشه.
‫خوشمزه ‌است.
‫حرف زده.
‫چی گفته؟
‫گفته، تو بودی که خبر رو پخش کردی.
‫بعد قرارداد رو ازت گرفتن.
‫به آقای کی زنگ بزنیم ببینیم چی می‌گه؟
‫خیلی وفاداره، این همه وقت چیزی نگفت.
‫کسی نیست.
‫خائن‌ها هیچ وقت عاقبت خوبی ندارن.
‫تو مدت‌هاست من رو می‌شناسی، می‌دونی کیم.
‫بذار همه چیز روشن بشه، جواب همه رو بدیم.
‫قربان، مارک نبود که آقای لو رو کشت.
‫دو نفر از افرادش گفتن...
‫همین که از کلاب اومدن بیرون، ‫مارک به فکر انتقام افتاد.
‫ولی منصرفش کردن و رفتن کازینو.
‫مارک چند هزار دلار برد بعدشم رفتن بار.
‫حرومزاده.
‫چه مرگته؟
‫پلیسم.
‫اداره پلیس، لطفا.
‫نمی‌دونم.
‫وقتی رفتم دوش بگیرم هنوز اینجا بود.
‫باهاش دوستی؟
‫چند روزه اومده اینجا.
‫اجاره رو کامل داده، دیگه از چی بترسم؟
‫این موبایل هم مال خودشه.
‫چرا مگی آقای لو رو کشت و انداخت گردن مارک؟
‫چرا اون خائن گفت من قرارداد گذاشتم؟
‫اون جنازه توی خونه‌ام کیه؟
‫کی داره واسم پاپوش درست می‌کنه؟
‫باشه، ممنون.
‫قربان...
‫از اداره‌ی مهاجرت زنگ زدن، ‫هیچ سابقه‌ی ورودی نداره.
‫دنبال مارک گشتیم، ولی پیداش نکردیم.
‫از اون جنازه‌ی داخل خونه‌تون هم ‫هنوز خبری نیست.
‫عمو فت.
‫چیه؟
‫همین الان رفتم خونه‌ات و گشتم.
‫چی رو می‌خواستی پیدا کنی؟
‫آقای کی و مارک کجان؟
‫هنوز نتونستم پیداشون کنم.
‫تنها کسی که می‌تونه با آقای کی ‫ارتباط بگیره تویی.
‫تو آخرین کسی بودی که مارک رو دید.
‫الان هر دوتاشون غیب شدن، ‫خیلی مشکوک نیست؟
‫نمی‌دونم، فکر می‌کنم یه نفر ‫داره باهامون بازی می‌کنه.
‫این کار توئه، قرارداد رو تو دادی.
‫هی، کلید گاوصندوق کجاست؟
‫من این کار رو نکردم.
‫پس کلید رو بده بهش.
‫بده دیگه.
‫پول‌ها اینجا نیست.
‫اگه بفهمم به ما خیانت کردی...
‫عاقبتش رو می‌دونی دیگه.
‫الو؟ رستوران تزار، الو...
‫می‌دونستی می‌خوام بندازم گردنت، ‫ولی عمدا گذاشتی گیرت بیارم.
‫فکرش رو کردی که ممکنه بکشمت؟
‫معلومه.
‫با شخصیتی که تو داری، ‫خیلی چیزها هنوز روشن نیست...
‫چطور می‌خواستی من رو بکشی؟
‫چرا من؟
‫آقای هونگ تو رو انتخاب کرد...
‫حدود یه ماه پیش.
‫با به دردسر انداختن من چی گیرت میاد؟
‫من پلیس خوبی نیستم، ‫به من پول بده همه چیز درست می‌شه.
‫پس چرا این کارها رو کردی؟
‫وگرنه، چطور می‌خواستی ‫به قدرت آقای هونگ ایمان بیاری؟
‫تو فقط فکر می‌کنی اون یه احمقه.
‫ولی بعد از امشب دیگه این‌طور نیست.
‫من چیزی از آقای هونگ نمی‌دونم!
‫ازم چی می‌خوای؟
‫آدم شماره یک آقای کی ‫آقای لانگ رو جلوی همه می‌کشه.
‫اون‌وقت آقای هونگ برای ‫جمع کردن ماجرا بهونه داره.
‫چرا باید آقای لانگ رو بکشم؟
‫یه ساعت دیگه می‌فهمی.
‫آقای کی و مارک چی؟
‫یه ساعت دیگه می‌فهمی.
‫- مگی و اون جنازه توی خونه‌ام؟ ‫-یه ساعت دیگه...
‫وقتی با آقای هونگ معامله کردم، ‫به فکر دزدی پول و فرار افتادم.
‫اون پیر سگ، ‫با این که پیره ولی هنوز بی‌رحمه.
‫ولی جرئتش رو نداشتم.
‫شاید فقط یه ترسو باشم...
‫شاید هیچوقت نفهمم ‫چه کسی از آدم‌های آقای هونگ اطرافم بوده.
‫من و تو مثل توپ پلاستیکی هستیم.
‫کجا بریم، کی وایسیم...
‫دست خودمون نیست.
‫باید چند نفر بیشتر ببرید...
‫دو گروه بشید، جلوی در رو بگیرید.
‫این دفعه که آقای لانگ برگرده...
‫خیلی از افرادش میان استقبالش.
‫اسلحه میارن، حواستون جمع باشه.
‫هر چی شد، چشم ازش برندارید.
‫هیچ اتفاقی قابل قبول نیست.
‫پاول، مارتین، شما دوتا دم در پشتی وایسید.
‫اگه کسی رو دیدید مشکوکه...
‫بگردینش.
‫اگه لازم شد، دستگیرش کنید.
‫جدی باشید، نباید چیزی از دست بره.
‫- حرکت کنید! ‫- چشم قربان!
‫تو اتاق خنک عرق کردی، مریضی یا ترسیدی؟
‫نه.
‫اگه خراب بشه، همه‌اش گردن خودته.
‫آدم گذاشتم آقای لانگ رو ‫سر گمرک تحویل بگیرن.
‫می‌ترسم چند تا احمق بخوان دورش بزنن.
‫پاول، رسیدی دم در پشتی؟
‫دارم می‌رم.
‫رسیدی خبر بده.
‫باشه.
‫سم رو خبر کنید.
‫سم، کجایی؟
‫سم، جواب بده، کجایی؟
‫قربان، بلیت می‌خواین؟ 90 یوان.
‫بفرمایید، 80 یوان.
‫چه لالیه.
‫خانم، دارم برمی‌گردم هنگ‌کنگ. ‫می‌خوام به دلار هنگ‌کنگ تبدیل کنم.
‫متاسفم، پول شما پرتغالیه، ‫فقط همون رو می‌تونیم بدیم.
‫نمی‌شه با نرخ تبدیل حساب کنید؟
‫- متاسفم، این قانون شرکت ماست. ‫- من باید به کشتی برسم.
‫آقای لانگ، همه فکر می‌کنن ‫از گمرک داری برمی‌گردی...
‫هیچ کس فکرش رو نمی‌کنه با کشتی بیای.
‫لعنتی، چطوری ملت به همین سادگی فرار می‌کنن؟
‫مسخره‌ست.
‫- حتی لاستیک‌ها هم ترکیده! ‫- پلاک‌ هم شکسته.
‫چیکار می‌کنن؟ چرا پلیس اومده؟
‫به کنسول اطلاع بدید، یه جنازه...
‫توی صندوق عقب یه ماشین قرمز ‫بیرون اسکله پیدا کردیم.
‫شماره پلاکش اینه: MB-48-05.
‫کمک بفرستید.
‫باشه، سریع میایم. ‫شما اول محل جرم رو ببندید.
‫پلیس!
‫12:30.
‫بیل، به همه بگو همه‌ی خروجی‌ها ‫رو نگهبانی بدن.
‫کنسول به رئیس چان چی یائو، ‫هنوز به دروازه نرسیدی؟
‫داریم می‌ریم. دریافت شد.
‫چند نفر رو با خودت ببر جلوی در...
‫نذار کسی سوار کشتی بشه.
‫به شرکت کشتیرانی اطلاع دادم...
‫فعلا هیچ کشتی‌ای اجازه‌ی حرکت نداره.
‫پلیس! همه برید کنار.
‫بجنبید، سریع.
‫- سریع، من باید سوار کشتی بشم. ‫- خیلی حرف می‌زنی.
‫همه کارت شناسایی‌هاتون رو نشون بدید.
‫کنسول به همه‌ی نیروها...
‫بررسی کردیم، پلاک برای رئیس بود.
‫بهشون اطلاع دادیم، دارن میان برای بررسی.
‫نذارید کسی...
‫- کنار در باشید. ‫- بله قربان.
‫راننده تاکسی، باهام بیا.
‫قربان! یادم اومد.
‫طرف حدودا قدش 170 بود ‫یه سیبیل کوچیک هم داشت.
‫چرا همون‌جا نگفتی؟
‫کنسول...
‫مظنون حدود 170 قد داره و یه سیبیل کوچیک.
‫برید کنار، راه رو باز کنید.
‫کارت‌های شناسایی...
‫چرا هنوز نشستی؟ پاشو!
‫پاشو! اینجا چیکار می‌کنین؟
‫برید کنار دیوار وایسید! بجنبید.
‫می‌شناسمش، یه کیف زنانه دستش بود.
‫ازش بلیت خواستم، محل نذاشت.
‫قدش حدود انقدره، حدودا 30 سالشه.
‫کیفش سیاه و سفید بود.
‫کنسول، یه شاهد دیگه هم پیدا کردیم.
‫می‌گه مظنون یه کیف زنانه‌ی ‫سیاه و سفید همراهشه.
‫سریع برید دنبالش.
‫دریافت شد!
‫توجه کنید! مظنون کیف زنانه‌ی ‫سیاه و سفید داره.
‫ممکنه رئیس باشه، ‫احتمالا اسلحه هم داره. مراقب باشید.
‫پس آقای کی و مارک رو دیدی.
‫آقای هونگ گفت یه راه برات گذاشته.
‫برو خروجی اچ، یه قایق تفریحی منتظرته.
‫قربان! خودشه، خودشه!
‫اسلحه رو بذار زمین!
‫کنسول، مظنون توی خروجی اچ دیده شد.
‫توجه کنید! مظنون توی خروجی اچ هست.
‫همه برید جلو، جلوش رو بگیرید.
‫قرار نیست قسر در بری.
‫می‌دونم.
‫واسه همین برگشتم پیشت.
‫می‌خواستی من رو بکشی؟ ‫ خیلی شانس آوردم!
‫هفت ساله دارم این جلیقه‌ی ‫ضد گلوله رو می‌پوشم.
‫حالا حتی اگه زنده بمونم اسمم پاک نمی‌شه.
‫باید چیکار کنم الان؟
‫چیکار کنم؟
‫آقای هونگ برامون ترتیب داده ‫صبح فردا با هواپیما بریم تایلند.
‫بلیت؟ بلیت داری؟
‫نه، بلیط نیست.
‫پس چیکار کنم؟
‫تونی گفته ساعت 4 صبح ‫یه قایق میاد دنبالمون.
‫کجا؟
‫نمی‌دونم، خود تونی بهم خبر داد.
‫تا 3 می‌شمرم، اگه نگفتی دستبند رو می‌شکنم.
‫یک.
‫دو.
‫به‌ خدا نمی‌دونم، فقط یه بار دیدمش.
‫- فقط گفت اونجا منتظر بمونم. ‫ - سه!
‫- حرومزاده! ‫- هنوز دارم می‌شمرم!
‫بله...
‫آقای هونگ، می‌دونم...
‫بله، باشه...
‫کارت تمیز نبوده، آقای هونگ ناراضیه.
‫خفه شو!
‫خودم درستش می‌کنم.
‫فقط یه ساعت مونده تا قایق حرکت کنه.
‫می‌خوای کجا بری دنبال سم؟
‫اگه تونست مگی رو بکشه...
‫پس می‌دونه کجام...
‫میاد سراغم.
‫می‌خوای جای من باشی؟
‫چطوری بدون تکمیل کردنش برم؟
‫درست می‌گی، فقط یه راه هست ‫ که یکیمون امشب زنده از ماکائو بره.
‫امتحانش کن.
‫دوست داری چطوری بری؟
‫با قایق، ساعت چهار صبح، ‫توی ساحل.
‫چرا باید بهت اعتماد کنم؟
‫چون امشب یا من می‌رم یا تو.
‫پس چرا باید از گفتنش بهت بترسم؟
‫تونیه؟
‫ساعت چهاره، فکر کردم نمیای.
‫اگه نیای پولدار می‌شیم.
‫سوار قایق شو، بعد شام می‌ریم.
‫چه غلطی می‌کردی؟ گفتم وقتی سوار قایق ‫ شد می‌کشیمش.
‫- روانی. ‫- چیه؟
‫در هر صورت تاریک بود و من رو نمی‌دید، ‫واسه چی صبر کنم؟
‫الان رئیس تویی یا من؟
‫- تویی... ‫- هیچوقت به حرفم گوش نمی‌کنی.
‫هی، جلیقه ضدگلوله داره.
‫واسم مهم نیست، در هر صورت مُرده.
‫خوب شد سرش رو ترکوندی.
‫هی، چراغ رو خاموش کن، ‫قبل رفتن جنازه رو ببر.
‫باشه، باشه!
‫آره...
‫مرسی.
‫رئیس زنگ زد، تونی همه‌چیز رو آماده کرده.
‫یارو جوانه واقعا کارش رو بلده.
‫هر چند فرزندشه، خودش آدمیه.
‫نباید خیلی باهوش باشه.
‫فرداشب همه‌چیز می‌تونه حل بشه.
‫جای ترسی نیست، مگه نه آقای هونگ؟
‫مردی که سال‌ها اینجا نبوده.
‫چقدر بی‌رحمه؟
‫اگه واقعا کسی باشه...
‫می‌خوام ببینمش.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.