..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
من نقش بانوی پیر کوچولویی رو بازی می‌کنم ،که به طور خوشایندی چاقالو و پُرحرفه
.که داره داستان زندگی‌اش رو تعریف می‌کنه
،و هنوز دیگرانی وجود دارن که ازشون خوشم بیاد .که دوست دارم ازشون فیلم بسازم
،کسانی که کنجکاوی‌ام رو برانگیخته می‌کنن، محرک من هستن .برام سوال ایجاد می‌کنن
.گیج و مبهوتم می‌کنن، مجذوبم می‌کنن
،الان زمانشه که راجع به خودم صحبت کنم من فکر می‌کردم
،اگه با مردم درد دل می‌کردیم .دورنماهای جدیدی پیدا می‌کردیم
،اگه با مردم درد دل می‌کردیم .ممکن بود سواحلی رو پیدا کنیم
.اینجا بذارش. خارج از علامت .خارج از علامت
.رو به دریا .نه، رو به دریا
.برش گردون. با زاویه زیاد
.موازی با دریا .به من نزدیک‌تر باشه سلین
.بیارش بالا
.ایده اینه
اینجا. محکمه؟
.باد شمالی بالا نگهش می‌داره
.فکر می‌کنم که این روسری رو برای هدف خاصی گذاشتم
،آرزو می‌کنم که این باد تموم شه .و شما اینجوری ازم فیلم‌برداری کنی
.این اونجوریه که می‌خوام ازم پرتره بگیری .ایده‌ام اینه
.از من در آینه خال‌خالی و پشت روسری فیلم بگیر
این منو یاد اثاثیه اتاق خواب والدینم .در بروکسل می‌اندازه
.تخت و کمد شبیه این بود
ولی اون صدای قیژ قیژ رو زمانی که .مادرم درش رو وا می‌کرد رو نمیده
،ما یه گرامافون دستی داشتیم
.یکشنبه‌ها بابا به تینو روزی و رینا کتی گوش می‌داد
.آخر هفته‌ها مامان سمفونی ناتمام شوبرت رو گوش می‌کرد
.تنها موزیک کلاسیکی بودش که تو بچگی گوش می‌کردم .عنوانش رو دوست داشتم
سواحل انیس واردا
،یه سری تجربیات رو دارم اضافه می‌کنم تشکر از
.جوونایی که این آینه‌ها رو حمل می‌کنن
..امیلیان
نیکولاس.. دوربینو می‌بینی؟ - .بله، خوبه -
سارا دوربینو می‌بینی؟ - .اینجاست -
و تو مارزولن؟ - .بله -
و تو سلین؟ - .بله می‌بینم -
ژروم؟ - .آره من دوربینو می‌بینم -
چه بد که پرتره‌ای از آلن که .داره فیلم می‌گیره نیست
.و دیدیر، پارتنرم .دیدیر روژه، دوستم
،همه این آدما مایلن که به خیال وارد بشن
،یه چیز خیلی .که من حتی نمی‌دونم چیه
.و حتی اونا هم نمی‌پرسن
.ازشون می‌خوام که کل زمان رو فیلم بگیرن
.خوبه
.حرکت کن
..دریای شمال و ماسه‌هاش شروعیه برای من
.که کمتر یا بیشتر خودمو بشناسم
.این سواحل بلژیک رو کاملا می‌شناختم .همه مسافرت‌های کودکی من بودن
،وقتی صدای سواحلِ ناکلزوت، بلنکنبرگ،استند
ماریاکرک، میدل‌کرک، پن، زیبرگ
.می‌شنوم، صداشون برای من مثل موسیقی می‌مونه
،من در شهر آرل بزرگ شدم .برای همین منو آرلت خطاب می‌کردن
،اسمم رو تو 18 سالگی عوض کردم .انیِس رو انتخاب کردم
.و به صورت رسمی هم تغییرش دادم
نسبت به دوران کودکی‌ات نوستالژی داری؟ - .نه اصلا -
.ولی دوست دارم به عکس‌ها نگاه بندازم
،پنج تا بچه بودیم
،اما به طور ویژه‌ای یادمه که بین سه تای اول .کوچیک‌ترین‌شون بودم
.بعدش از دو تای آخر بزرگ‌تر شدم
.اون وسط (از نظر سنی) احساس استقلال می‌کردم
همه میگن که کودکی اساسیه که
.پیکربندی رو مهیا می‌کنه ..نمی‌دونم
.احساس ارتباط جدی‌ای با کودکی‌ام ندارم
.ارتباطی جدی و یا الهامی با نوع رویکرد و افکارم نداره
.خب، نمی‌دونم
،اگه دختربچه‌ای رو تو این لباسای شنا ببینم .دوست دارم نگاهش کنم
و همینطور در عکسی که لباسی .با بندهای بلند داره
اینو می‌خرم. چنده؟
.سه مشت
.نمی‌دونم
نمی‌دونم چه مفهومی داره که .این حس رو دوباره خلق کنیم
آیا ما موقعیت‌ها رو دوباره زندگی می‌کنیم؟ .برای من این سینماست. این یک بازیه
آیا تصور می‌کنید که 70 سال بعد
گل‌ها و صدف‌ها رو به هم متصل کنید؟
شما باید منو به یاد بیارید که چند سالمه؟
زمانی که چیدمان من برای ،مقبره زگوگو در معرض دید قرار گرفت
،خیلی قبل‌تر از اینکه به بلژیک بیام .(فهمیدم که این از کجا اومده (یا چطور الهام شده
،تصور کردن خودمون جای کودکان .مثل بازگشت به عقب می‌مونه
،تصور خود قدیمی (باستانی) مون خنده‌داره !شبیه یک جوک کثیفه
،همیشه سرمایه‌‌گذاری کردن روی (یا معرفی کردن) کهنسالان رو دوست دارم
،مردم خیلی پیر ،شهروندان سالخورده و فراتر
.مثل هفت اتاق، آشپزخانه و حمام و مثل اینا
.ما همچنین اینجا به قصد کازینو می‌اومدیم
.از جین.بی خواستم که دیلر باشه
.۱۷ سیاه، فرد، مانک
.و من بازی‌کننده بودم
.شرط بیشتری نبود
۳۲ قرمز، جفت، پاس
(پدر و مانک (باخت
عزیزم، توانایی باخت زیاد رو داری؟
.من پدرمو در این کازینو از دست دادم .اوژن-ژان واردا
..او بازی کرد.. او باخت ..او زمین خورد.. او مُرد
شما دختر اوژن واردا هستید؟ - .بله -
(یونانی) - .بله -
..آیا شما دخترِ
..آیا
.اوژن هیچ وقت از خونواده‌اش حرفی نمی‌زد .فراموش کرده بود که یونانیه
.درخت خانواده
.ژان، دکتر - .پدربزرگم -
.لوسین و جورج و اوژن رو داشت، پدرت
:پدر پنج تا بچه داشت .هلن، لوسین، من، ژان و سیلوی
.عکسی از کل خونواده دارم .فقط یک عکس
.در حیاط خانه بروکسل گرفته شده
.وقتی بچه بودم نمی‌دونستم که پدرم یونانیه
.با اصل و نسبی یونانی، تابعیت‌یافته
هیچ وقت پیشنهاد نمی‌داد که ما رو به یونان ببره
.ما به عنوان بچه‌هایی فرانسوی در بروکسل بزرگ شدیم
.چند وقت پیشا یه نامه از دکتری دریافت کردم
گفته بود
من در خانه دوران کودکی شما زندگی می‌کنم .و قصد فروشش رو دارم
دوست دارید دوباره ببینیدش؟
،بنابراین به بروکسل رفتم
‫خیابانِ Rue de l'Aurore ‫با دوربین کوچکم.
.پیش به سوی خانهٔ دوران کودکی
.گفتم: بیا از باغِ خونه شروع کنیم
.شبیه بود، ولی با گیاهان پوشیده شده بود .با دیواره‌های آجری سفیدرنگش
،من شکل قلب حوضچه رو تشخیص میدم .مخصوصا شکل گلابی‌طور رو
.یک پل سیمانی هم داشتیم
،باغِ خونه اینجاست .ولی احساسات غایبن
،نه خاطرات بازی‌هامون اینجاست .نه اشک‌هامون
،یه سری چیزا رو می‌دونم .یه دونه رو مامانم درباره‌اش گفته بود
(اینجا در بهترین لباسش (لباس کلیسا .کنار پل ایستاده
در بازار دستفروش‌های بروسکل دو تا کارد قدیمی خریدم
شبیه اونی که مامانم برای .تمیزکاری برامون فرستاد
.او گفته بود: از بالا به پایین انجامش بدین
از یولاند مورو خواستم که اینو در .یک آشپزخانه رویایی بگه
.این زندگیه
،زمان بچگی‌ام در روستای آردن
.مادرم ما رو فرستاد برای تمیز کردن چاقوها
،ما چاقوها رو اینطوری وارد خاک می‌کردیم
.و از بالا به پایین می‌سابیدیمشون
در خانه چیزهایی رو دوباره کشف کردم .که باهام صحبت می‌کردن
،به یاد دارم که مادرم کنار این پنجره .زمانی که ملکه آسترید فوت شد، گریه کرد
.او عکس‌های آسترید رو جمع کرده بود
..همراه با همسرش؛ کینگ لئوپارد سوم
..با لباس شب
..با لباسی برای کمک به فقرا
.یا بغل کردن بچه‌ای از کنگوی مستعمره بلژیک
‫آسترید Lady Di دهه 30 میلادی بود.
.او پایان تراژیک مشابهی داشت
،او در یک حادثه رانندگی .در اوج زیبایی و جوانی فوت شد
درخواست کردک که اگه میشه به اتاقم .در طبقه دوم برم
.اتاق خواب دخترها به اتاق نشیمن تبدیل شده بود
.و بالکن ما هنوز اونجا بود
.فیلمبرداری احمقانه ای انجام دادم
شما هنوز می‌تونستی کامبر ابی و باغ رو .از بالا ببینی
دوست داشتم موقعیت تخت سه خواهر رو .پیدا کنم
اون می‌خواست به من کالکشن قطار مینیاتوری‌اش .رو نشون بده
.من فقط قطار سوئیسی خریدم
می‌تونی به من بگی که رنگشون اوریجیناله یا دوباره رنگ‌آمیزی شدن؟
.قطعا مثل متخصص ماشین که می‌تونه حقیقت رو بگه
که ماشین خریداری‌شده رنگ‌شده است .(یا بی‌رنگه (فابریکه
گرون‌ترینشون
در اوایل دهه هشتاد میلادی .۱۵۰۰ فرانک بلژیک آب خورد
.این تیکه برنجی (فلز برنج) است
.الان قیمتش ۸۰ هزار فرانک بلژیکه
.فقط ۱۵۰ تا از اینا ساخته شد
‫- و این یکی؟ ‫- دستگاهی از Orient Express (سرویس حمل و نقل ریلی باسابقه بلژیکی)
۳۰۰۰ فرانک -
.ما این رو در قطار خودش خریدیم شما اخیرا ازدواج کردی. کِی؟
.آگوستِ دو سال پیش
نمی‌تونست یکی از اینا رو بفروشه و واست یه الماس بخره؟
.در واقع داره شروع می‌کنه که بفروشتشون
.در واقع یک سرمایه‌گذاریه
.الان این کالکشن دو میلیون فرانک بلژیک می‌ارزه
.دو میلیون؟ این یه شور و عشق واقعیه
!ما به خودمون میگیم: مجنون قطارها
،ولی واژه درست برای خوره‌های قطار
،چه دوست‌داران قطار مینیاتوری چه واقعی .«تِرِینوپات» هستش
!ترینوپات
.تجربه شگفت‌انگیزی بود
مورد غیر معمولی بود که توسط این زوج
.و کالکشنِ قطار رخ داد
!قسمت خانه دوران کودکی افتضاح بود
ولی به هر حال خانه و من به وسیله جنگ .از هم جدا شده بودیم
،بعد از جنگ به ندرت به دریاچه‌های ایگزل برمی‌گشتم
‫در انتهای خیابان Rue de l'Aurore (خیابانی در آنتونی فرانسه)
.یه دفعه واقعا عالی بود ،۲۷ ساله‌ام
اولین نمایشِ اولنی فیلم من .در سالن بزرگه
.همچنین اولین اقامت من در یک هتل لوکسه
این خوشی شاهانه رو مدیون ژاک لدو هستم؛
،کارگردان سینماتک سلطنتی بلژیک .که هزینه‌اش رو پرداخت کرد
چهره‌اش آشناست، چون که کریس مارکر در اسکله ازش بازی گرفت
،به عنوان یک مخترع شکست‌خورده .دانشمندی دیوانه
.با هم دوست شدیم .با هم در مورد سینما صحبت کردیم
.به بازار دستفروش‌ها رفته بودیم
،او دنبال کتاب‌های قدیمی بود .و من دنبال عکس‌های قدیمی
.عکس‌های قدیمی از خانواده‌های ناشناس
عکس‌های خانوادگی ما از بازار دستفروش‌ها جان سالم به در برده بودن
چون که مادر اونا رو گرفت .زمانی که در ۱۰ می ۱۹۴۰ بروکسل رو ترک می‌کردیم
،در شلوغی و صداهای وحشتناک بمب و آمبولانس .ما فرار کردیم
،بابا در چرخ
مامان و پنج تا بچه به سختی در ماشین خودشونو جا دادن
در مهاجرت جمعی سراسر فرانسه
.در کنار مردم در کالسکه‌ها و با پای پیاده
با دوستان دوران بچگی‌ام دلفین‌ها
کنار این ساحل جایی که شن‌ها عالی هستن
‫لب ساحلی که بهش میگن La Corniche
.مهاجرت دسته‌جمعی ما رو به سِت آورد
،سِت؛ با تپه‌های وال شکلش ،بندر ماهیگیری‌اش
.سرباز جنگی مشهورش و ساحل بزرگش
،امروز به این ساحل برگشنم .از نظر زمانی) رو به عقب)
.در جهت معکوس، مثل فیلم‌ها
،و حالا من رو به عقب پارو می‌زنم .به اسکله‌ای که اونجا زندگی می‌کردیم
.رو خودِ اسکله نه، بلکه کنارش
.روی یک قایق بادبانی ثابت در بندر
.ترافیک با پل‌ها کنترل می‌شد
.و ما با یک مجرای آبی به شهر متصل می‌شدیم
‫یک کابل برق و یک پل عابر پیاده ‫.رو به Palais Consulaire بودند
:در مدرسه دو چیز اجباری بود
،روپوش‌های پیچی
.و آواز خواندن برای مارشال پتان
مارشال، اینجا ما ایستاده‌ایم
قبل تو، ما فرانسه رو حفظ کردیم
..ما، پسرانت، قسم خوردیم در راه تو
«ما، پسرانت..!» !درسته. ما اینو می‌خوندیم
.و لِی‌لِی بازی می‌کردیم
.بازی دیگه ماهیگیری کنار قایق‌ها بود (ماهی گوبی (یه نوع ماهی آزاده به نظر
دخترا چیزی به قلاب گیر کرد؟
فکر می‌کنید که می‌خواید کوسه شکار کنید؟
.ماهی گوبی واسه خوردن مناسب نیست .ما به آب برشون می‌گردوندیم
.این اسکله رو به خوبی یادمه .اینجا زمین بازی و باغ ما بود
.صحنهٔ کوتاهِ تکرارشونده‌ای وجود داشت
.بهش توجهی نمی‌کردیم
‫و مامان، رو به Palais
مشغول شستن شش دست ملحفه بود .و متوجه نمی‌شد
.هیچ‌وقت چیزی نمی‌دید
،به محض اینکه از مدرسه به خونه می‌رسیدیم
هی، اینو تا حالا دیدی؟
..خب به هر حال روی قایق .ما باید جلیقه‌های نجاتمون رو می‌پوشیدیم
،ما اونا رو مثل کرست می‌پوشیدیم
و مامان گنی می‌پوشید که بهش .«اسکندالز» می‌گن
،او نگران دوری همسرش بود
.و برای برادر از دست‌داده‌اش در جنگ ماتم گرفته بود
.اروپا در آتش و جنگ بود
،سِت هنوز منطقه‌ای محفوظ (از جنگ) بود .اما با کمبود مواد غذایی مواجه بود
.ما روی قایق تجمع کرده بودیم. او با قایق سازگار شد اما چیزی ازش نمی‌دونست
او زن دریایی نبود؛ .شنا بلد نبود و مضطرب بود
ولی ما بچه‌ها در طول جنگ و همینطور روی قایق .خیلی بهمون خوش می‌گذشت
.مامان می‌ترسید که تو آب بیافتیم
.جلیقه‌های نجات به کار آمدن .هر پنجشنبه یکی داخل آب می‌پرید
من دوست داشتم با گروهی از .دختران پیشاهنگ هم‌خوانی کنم
بلبل کوچک جنگل بلبل کوچک وحشی
ما در جنگل کمپ زده بودیم
.تنها سفری که اجازه داشتیم اون موقعا بریم
به آلپ رفته بودیم و به یاد میارم که .گاهی اعضای گروه از هم جدا میشدن
،همونطوری که بعدها که بیشتر متوجه شدم
تعدادی از مادران کمین‌گاه، دخترانِ .یهودی جوان رو به سمت سوئیس اسکورت می‌کردن
.نمی‌دونستم که اونا یهودی هستن
پنجاه سال بعد فیلم کوتاهی ساختم
.درباره وحشتی که به یهودی‌ها تحمیل شده بود
‫.و درباره مردمی که به نام The Righteous شناخته می‌شدن
.چون اونا هزاران کودک رو نجات دادن
.اونا کشاورز، چوپان، کشیش و معلم بودن.. مردم معمولی
،عکس‌هاشون رو انتشار دادم ناشناس‌هاشون رو
.روی زمین، زیر چندین پرده نمایش
نمایشِ صحنه‌های ناخوشایند
از پلیس فرانسه که بچه‌های یهودی رو ،دستگیر می‌کردن
،بردنشون به اردوگاه‌های کار اجباری
،گفتن و فیلم ساختن ازش، حتی به صورت داستانی .رعشه به وجود آدم می‌اندازه
،زمان گذشت
.و می‌گذره، به جز در کنار ساحل‌ها که بی‌زمان و ابدی هستن
،در ساحل دوران نوجوانی من
شنا کردن رو خاطرم نیست، اما ماهیگیری و تور ماهیگیری رو یادمه
..اینایی که روی اسکله هستن
‫اونایی که در Pointe Courte هستن، جایی که ‫.من پرسه می‌زدم
.عکس‌هایی می‌گرفتم
.یک همسایگی خاص رو کشف کردم
،به داستان‌های مردم گوش می‌کردم .علی‌الخصوص کهنسالان
،می‌خواستم باهاشون یه کاری کنم .یه فیلم بسازم
به نظر می‌رسید که دارم برای ،ساخت یک مستند متریال رو مهیا می‌کنم
.ولی بخشی از فیلم درباره زوجی بود
.ما به هیچ وجه دیوانه‌وار عاشق هم نیستیم
،سیلویا مونفور و فیلیپ نوآر در اولین فیلمش
سخاوتمندانه در پروژه تجربی سینمایی من .همکاری کردن
.یک ساختار خاص رو برای فیلم در نظر داشتم
،تصمیم بر این بود که دو فیلم در یک فیلم باشه .(با فصل‌هایی (بخش‌هایی) متناوب (پشت سر هم و تکرارشونده
،مثل رمانی از فاکنر که خوانده بودم «نخل‌های وحشی»
،پس می‌خواستم بخش مرد ماهیگیر رو داشته باشم .و بعدش بخش زوج رو
،دو داستان بدون هیچ زمینه‌ اشتراکی
‫به جز در مکانِ Pointe Courte
.او (زن) مکانی که مرد متولد شده بود رو پیدا کرد
.مرد خونه‌ها و خیابون‌ها رو نشونش داد
از سوزو و پیر خواستم که .برای مدتی اونجا بایستن
،با یک دوربین ۱۶ میلیمتری ازشون شات‌های تست گرفتم
.در همون حالی که اهالی اونجا بهشون نگاه می‌کردن
،قبل از اینکه تدوین به اتمام برسه .پیر به خاطر سرطان فوت شد
،سوزو دو تا پسرشون رو بزرگ کرد
بلیز و وینسنت
دعوتشون کردم که یه جشن کوچیکی با هم بگیریم
.همراه با ارابه‌دستیِ فیلم
تدارکی برای اینکه بهشون تصاویر تستی‌ای رو .نشون بدم که هیچ‌وقت ندیده بودن
،اونا پدرشون رو در عکس دیده بودن .ولی در تصویر محرک ندیده بودن
.سفر شبانهٔ کوتاهی با پیر
،بچه‌هایی که در فیلم بودن .الان جزء قدیمی‌های این منطقه هستن
.چون ما در موردش شنیدیم
.من تو بخشی که قایق می‌رسه بودم
.و صدف‌ها رو تخلیه می‌کنه
..پسر کوچیکی که تو قایقه
اون تو بودی؟ - .بله -
.پسر کوچیکی که بزرگ شده
.انگورت رو ببر
.و دده کوچولویی که انگورش رو می‌بره
معاون شهردار شد زمانی که .شورای شهر کمونیستی بود
‫(او دوبار قهرمان مسابقات the Great Jousts (نیزه‌بازی ‫در سال‌های ۷۸ و ۸۷ شده. درسته؟
.بله، حافظه خوبی داری .چیزهای باستانی رو خوب می‌شناسی
،میراث فرهنگی-باستانی‌ام رو حمی‌شناسم .و دوستانم رو هم می‌شناسم
.این دده است
.تصاویر در سال ۲۰۰۷ گرفته شده
.و این تصاویر در سال ۱۹۵۴
.ما یک قلب رو تشکیل داده بودیم
‫در Pointe Courte، بومیان منطقه ‫.منو شگفت‌زده می‌کردن
.اونا منو به دنیای نیزه‌بازها راه دادن
‫و اسم من رو روی یک خیابان ‫.از کانال تا the Étang de Thau گذاشتن
اپنا حتی یک سپر کوچیک و هم سایز خودم .بهم دادن
.و یک نیزه هم‌سایزش
کل این میزانسن
‫با خلوص نیت، شیوه من برای ابراز قدردانی از خانواده Pointus ‫.هستش که منو به فرزندخواندگی پذیرفتن
،خانواده دیگری که منو پذیرفتن .خانواده اشلگل بودن
.تابستونا رو با اونا می‌گذروندم
یک زوج با سه دختر که بالکنی داشتن .که به قایق ما دید داشت
،پشت این سه تا پنجره کرکره‌ای .سه تا خواهر بودن
آندرهآ هنرمند شد و .با ژان ویلار ازدواج کرد
دومین بچه سوزو بود که پیشاهنگ من محسوب می‌شد .و موسیقی رو به من شناسوند
با لینو، سومین دختر خونواده .در سال هشتم ملاقات کردم
،در ده سالی که با هم بودیم
،سفر کردیم، اکتشافاتی انجام دادیم .جو دوسر کاشتیم
با هم به ساحل رفته بودیم تا .یک مرد ماهیگیر با تور رو ببینیم
پسرانِ بیاسکامانو
دوباره همون‌جایی که .پدرشون تابستون‌ها رو می‌گذروند، چادر زدن
.خواهرشون پاتریشیا وسایل رو می‌آورد
.ماهیتابه‌ای که مامان قهوه‌اش رو توش درست می‌کرد
.انیس خوش‌شانسه چون ما همه وسایلو نگه داشتیم
.حتی فانوس رو
،پدرشون چارلز .به من یاد داد که چطوری تور رو ترمیم کنم
بعد از ماهیگیری رو به یاد میارین؟
.خیلی سال پیش
..به خاطر میارم، بله .ولی فقط به صورت مبهم
.می‌دونی، ۸۲ سالمه
.بنابراین گاهی حافظه‌ام رو از دست میدم
.روش شیرینی برای ارائه‌اش
،پسرانش آلدو و فانفان .مقداری تور ماهیگیری رو جمع و جور می‌کنن
.اینجا پسر سوزو بلیز کمک می‌کنه
.در سمت دیگه کریستف ویلار پسر آندره است
.او در سِت زندگی می‌کنه و نقاشه
.استفان ویلار موزیسینه
.این میزش بود .اینجا کار می‌کرد، رو به دریا
متوجه میشی که پسراتون چقدر شبیه ویلار هستن؟
.نه
.مدتی قبل اینو به ما با قطعیت می‌گفت
،و همچنین از مدتی قبل .آندره‌آ داشت حافظه‌اش رو از دست میداد
.چیزی که به یاد میاره شعره
،حفظ کردن رو دوست دارم .شعرها رو با قلبم می‌شناسم
‫ژان و آندره ویلار اسم ویلاشون رو ‫.High Noon گذاشتن
(بعد از (خواندنِ کتابِ) پل والری (شاعر فرانسوی .به نام قبرستان کنار دریا
این سقف جایی بود که (قایق‌هایی با) بادبان‌های کبوتری .گذر می‌کردند
به آرامی تکان می‌خورد کنار هر کاج و معبدی
ظهر سوزان با تابشی خاص به آرامش می‌رسد
،دریا، دریا دریا همیشه از نو زاده می‌شود
هر مردی که به دریا خیره شود اولیس است
.که هیچ‌وقت نمی‌خواهد به خانه رود
تمام بچه‌هایی که دوستشان دارم، و تمام مردانی .که به دریا خیره شدند را اولیس خطاب می‌کنم
.زمانی که نوجوون بود رویاهایی داشتم .تصور می‌کردم که به سیرک پیوستم
،واقعیت معنای زیادی برام نداشت .و از زندگی کردن هیچی نمی‌دونستم
.سوال نمی‌پرسیدم می‌دونستم که زن‌ها بچه میارن
ولی مامان هیچ‌وقت بهم نگفت که دخترها هم پریود میشن
یا زن‌ها و مردها وقتی با هم تنها و لختن .چیکار می‌کنن
،نباید با تورها بازیگوشی کنید .اونا واسه ماهیگیری هستن
الان در بندر سِت زمانیه که
به طور کسالت‌باری ماهیگیران رو نگاه می‌کنم
.که در قایق‌های لاتین با دکل‌های باستانی هستن
،با تشکر از موسیو مستر
من و لینو با قایق لاتین روی دریاچه نمک تائو .جهت‌یابی کردیم
".آب زیادی در دریاست" .پدرش می‌گفت
دارم راهی میشم رو دریای سِت خودمم و خودم، با یک قایق لاتین
.بستگی به پل داره که از موتور قایق استفاده کنم یا از بادبان
‫پلِ Savonnerie
‫،در طولِ Cadre Royal ‫.جایی که مسابقات نیزه‌بازی برگزار میشه
‫به سمتِ پلِ Civette
‫،از پل Victoire ‫که برمی‌گرده
‫.به پُلِ Tivoli که داره بالا میره
‫و نزدیک Pointe Courte دو پُل وجود داره ‫.که گذرگاه قطار هستن
من نام اولین فیلمم رو .بعد از این همسایگی گذاشتم
.این آخرین شات فیلمه
کی به پاریس می‌رسیم؟ - .فردا صبح -
"ما می‌گفتیم "از پاریس بالا میریم !انگار که فرانسه عمودیه
،کل خونواده من جمله پدرم در پاریس جمع بودن
.زمانی که جنگ هنوز ادامه داشت
.کوپن جیره غذایی، (کفش‌های) تخته چوبی
.پاریس پُر از آلمانی بود .اشغال، میدونی
.خیابونا سرد و تاریک بودن
.چراغ‌های خیابون خاموش بودن
در خانه‌ها، پنجره‌ها رو با کاغذ آبی .پوشانده بودیم
،دوران دبیرستان، در طول حملات هوایی .کلاس‌ها در زیرزمین برگزار میشد
.شعرهای مالارمه در میان کیسه‌های شن
به ما دو تا بیسکوئیت غنی‌شده با ویتامین .در روز داده میشد
،من از برج ایفل یا نوتردام بالا نرفتم
.ولی در کرانه رودخونه، کنار قایق‌ها پرسه می‌زدم
دلم واسه بندر سِت و مرغان دریایی‌اش .تنگ شده بود
.اونا به ندرت تو خونه درباره جنگ بحث می‌کردن
.مردم غالبا به شکل روزمره زندگی می‌کردن
.زمانی که پاریس آزاد شد، ما در روستا بودیم .دلمون برای پاریس تنگ شده بود
،اولین دوره نهایی دیپلم جوراب سفید و ساق‌کوتاه
دومین دوره نهایی دیپلم رو .در مدرسه لوور شروع کردم
‫برای رسیدن به اونجا، از ‫.پُل محبوبم Pont des Arts عبور می‌کردم
.چه لذتی .به هر حال سال اول با شور و حرارت گذشت
‫...Philippe de Champaigne
.و خواهرش در صومعه
‫...Cézanne
.و مادر متواضعش
.کتاب‌های تاریخ هنر سیاه و سفید بودن
اونا رو از کتابخانه لوور .امانت می‌گرفتم
(یادمه که در بانک‌های رود سن (دو بانک معروف دو طرف رود سن .مطالعه می‌کردم، درست زیرش (احتمالا منظورش زیر تابلوی بانک‌های سن، اثری از آندره درین هستش)
.سال‌ها بعد متنی رو نوشتم؛ نائوسیکا
،داستان دختری با پدری یونانی .که در مدرسه لوور رشته هنرهای باستانی رو می‌خونه
.فرانس دونیاک نقش انیس رو بازی ‌کرد
و زرار دوپاردیوی جوان .نقش بیتنیک رو بازی می‌کرد
.کتابامو پس بده واسه چی برداشتی‌شون؟
.جواب اول: نه .جواب دوم: چون‌ که پول ندارم بخرمشون
.دلیل نمیشه برشون داری - !بله مطمئنا -
.نیاز محرکه .من به کتاب‌های هنر نیاز دارم، درست مثل تو
.خوبه، بدزد .ولی کتاب‌های منو نه
.جوونا همه شبیه هم هستن آرزوی انقلاب دارن
،فقط برای آزار رساندن به نسل قبل .بورژوازی
.از کهنسالان بدزد، نه از جوونا
،جوانان مقدس .بورژوازی و لاغیر
.من اونا رو باید بخرم - .این یعنی اینکه پول داری -
،تو پول داری .بنابراین من کتابا رو می‌برم
.کتابا رو بردم - .الان زنگ می‌زنم -
.به آمبولانس یا پلیس زنگ بزن
ولی جراتش رو نخواهی داشتت. مگه نسبت به پلیس نفرتی جزئی نداری؟
پلیس) مردم فقیری که نیاز به فرهنگ دارن) رو زندانی می‌کنه
..بدون کتاب و دلگرمی .جرات نداری
.پسرهای زیادی رو نمی‌شناختم
،نگران بودم، محتاط بودم و احساس ناامنی می‌کردم .توسط هر چیزی ترسانده می‌شدم
.و مشکلی داشتم که باید حل می‌شد
چطوری به زندگی مردانی وارد می‌شدم .که همیشه منو می‌ترسوندند
.تصاویر بدی از مردان داشتم
.باید بکارتم رو از دست می‌دادم
باید یک مرد رو .برای انجام این عمل خاص پیدا می‌کردم
!در خیالم.. غریبه‌ای نازک نارنجی
.در واقعیت.. یک بزرگسالِ نازک نارنجی
هیچ چیزی توان مقابله با ،اشعار و نقاشی‌های سوررئالیستی رو نداشت
‫عشق دیوانه‌وار، و ‫.Baudelaire, Rilke, Prévert و Brassens
.با شانس بازی کردیم .ما "اجساد نفیس" را بازی کردیم
.در شکم این نهنگ احساس امنیت می‌کنم
،پناهگاهی در برابر دنیا
،پناهگاهی در برابر بادهای ساحلی !درون پناهگاه ساحلیِ من
امروز تصاویری رو خلق می‌کنم که ،برای مدت زیادی منو تسخیر کردن
از کلاس‌های دوره لیسانس .در دانشگاه سوربن
،هیج‌وقت نمی‌فهمیدم که اون چی میگه
ولی زمانی که از ،نهنگی که یونس رو بلعید حرف می‌زد
یا اینکه یونس در شکم وال تمایلی ..به خارج شدن نداشت
،درگیر داستان و خوشحال می‌شدم .مثل امروز
،سنِ پرسیدن بود ،نمی‌دونستیم چی می‌خوایم
.دونستن اینکه چی نمی‌خوای
.ترجیح میدم یک سیب در اتاقم بخورم - چی گفتی؟ -
،من تازه فارغ‌التحصیل شدم .و سه روزه که ۱۸ ساله شدم
،فرار کردن، بدون گفتن به کسی .ضروری به نظر می‌رسید
،مخفیانه نقشه‌ای کشیدم
چند تا چیز رو فروختم و یه بلیط قطار درجه ۳ به مقصد مارسی خریدم
و یک بلیط روی عرشه برای .جزیره کورسیکا
.آه، اولین شب آزادی من
،زیر ستاره‌ها
روی عرشه درون یک حلقه طناب .خودمو جمع کرده بودم
،به محض رسیدن به آژاکسیو روی اسکله ساکن شدم
.با یک تور ماهیگیری قدیمی
،چون می‌دونستم که چطوری تعمیرش کنم
،ماهیگیری که به کمک نیاز داشت .متوجه شد و منو استخدام کرد
اولین کار من پارو زدن بود در زمانی که .اونا تور رو می‌اندازن یا بالا می‌کشن
ولی قایق بزرگ‌تر از این بود .و سه تا ازشون موجود بود
سه ماه از کار سخت و زندگی مشترکِ بی‌ابهام
با این مردان ساکت، منو قوی و .خالی از ترس کرد
،شروع خوبی بود .البته نه به عنوان یک حِرفه
.باید به پاریس برمی‌گشتم تا چیزی رو یاد بگیرم
!بله، عکاس
من کلاس‌های شبانه عکاسی رو می‌گذروندم
‫در Vaugirard، جایی که ژاک دمی ‫.دو سال بعد برای تحصیل درسینما اونجا اومد
.کارآموزی با متخصصین رودین
.در تاریک‌خانه اجازه داده نمی‌شد
کار من برش عکس‌های چاپ‌شده
.و روتوش اونا با گواش و کمی تُف! بود
اونا به من چند تا عکس چاپ‌شده دادن .که فرسوده‌شده بودن
.اون عکس‌ها مثل اینا زیبا بودن
مثل سقف .که تعمیرش رو به تعویق انداخته بودم
،گواهینامهٔ آموزشی :وسیله مورد نیاز اول
،یک اتاقک واقعی، همونطوری که ما بهشون میگیم
و یک دوربین دسته دو رولی‌فلکسِ مادر که خریداری شد
‫.از مجلهٔ Détéctive
‫،اولین شغل با درآمد در Galeries Lafayette ‫.۴۰۰ کودک در روز
.سپس یک اجرای زنده با راه‌آهن فرانسه
عکس‌هایی از دوستانم، هنرمندان و صنعتگران .که اکثرا اهلِ سِت بودن
از بچه‌های آندره و ژان ویلار عکاسی کرده بودم
‫.در ساحل سِت و در Parc Montsouris
‫یک روز در فستیوال Avignon ازم خواست
،که در حالی که دستش بهش تکیه داره .ازش عکس بگیرم
،سال قبل رو، ۱۹۴۷ .از دست داده بودم
.مشغول ماهیگیری در کورسیکا بودم
.در این زمان من رفتم، در حالی که هیجان‌زده بودم
‫،کاخ Papal رو پیدا کردم
حیاط؛ جایی که ،ویلار استیج‌اش رو ساخته بود
.این برای ریچارد دوم بود
.دیگر نمایشنامه‌ای (نمایشی) در باغ وجود ندارد
ولی من اونجا با موزیسین‌های دورگردی .ملاقات کردم
اهل کجایی؟
‫.Brazil, Salvador, Bahia
‫Avignon Festival, 2007 ‫.Saint Charles Chapel
،مدیران جشنواره؛ وینسنت و هورتنس به من پیشنهاد کردن تا نمایشگاهی بر پا کنم
از عکس‌هایی که از این فستیوال .در سال‌های اولیه‌اش گرفتم
‫برای کسانی که نمی‌دونن بگم که ‫.ژان ویلار فستیوالِ Avignon رو بنا کرد
.مرد بزرگی در تئاتر و بازی چشمگیری بود
،در سال ۱۹۸۴ وقتی که این عکس رو
،از ویلار بعد از از دست دادن تاج و تختش گرفتم ،تکان دادن دستش در رها کردن
من خیلی خجالت‌زده بودم که .دستش در عکس محو شده
،تحت فشار این عکس شارپ و واضح .احساس می‌کردم عکسم یک شکست مطلقه
،الان من عکس‌های محو رو دوست دارم .مخصوصا در جلوی قاب
.اینا آن و ژرار فلیپ هستن
،دوست دارم از تیری (اسم خاص) فیلم بگیریم (کاشی‌های اجدادی‌مون رو دوباره بازگردونیم (نشون بدیم
این ایده گسست و تکه‌تکه شدن .کاملا برای من جذابه
این به طور طبیعی با سوال‌های .حافظه مطابقت داره
آیا ممکنه دوباره ساخته بشه
،همچین شخصیتی مثل ژان ویلار که بسیار استثنا بود؟
.این عکس از ژان فلیپ ۵ متر طول داره
.وجهِ پازل‌گونهٔ چیزها منو خوشحال می‌کنه
.یه چیزی از خوابگرد در این کاراکتر وجود داره
از جرارد خواستم که لباس شاهزاده هامبورگ رو .در روز روشن بپوشه
،ایده من خلق کردن بود
،با یک آفتاب روشن .اثر یک ماه کامل
،مثل فلش زدن دوربین‌ها در روز افتتاحیه .که ما اثرشون رو می‌دونیم
.شلوغه، همه مشوش هستن .سر و صدا و شلوغی
.همیشه اینجوریه (تعریف و تمجیدها، تشکرها، (خیلی منتظر این مراسم بودم‌ها
.احساسات چیزیه که نمیشه کنترلش کرد
البته جالبه که
ویلار رو با یه عینک آفتابی که ،جای سیبلش گذاشته ببینیم
.بر خلاف حالت طبیعی .او داره بازیگراش رو نگاه می‌کنه
..ولی من
.اکثر کسایی که می‌بینم فوت شدن
.واسه همین براشون گل رز آوردم .رز و بگونیا
..برای کازارس، اونی که رفت .بگونیا
.بگونیا برای ژرارد فلیپِ درگذشته .برای نوآرِ (اسم شخص) درگذشته
.برای دنر، درگذشته .برای ژرمن مونترو، درگذشته
.برای ویلار، که بسیار تحسینش می‌کنم
.برای این مردِ جوانِ پُر زرق و برق .همه دخترا عاشقش بودن
.و او مُرده است
.از صمیم قلبم براشون گریه می‌کنم
اونا رو به عنوان یک آرتیست به نمایش گذاشتم
،که به کاری که می‌تونه انجام بده افتخار می‌کنه ،مفتخر از اینکه دعوت شده
:و مفتخر از زمانی که مردم میگن "وای چه عکس‌های زیبایی"
"چه عبادتگاه کوچکِ زیبایی"
"چقدر جوون و زیبا بودن"
.طبیعتا من ژاک (ژاک دمی همسرش) رو به یاد میارم .تمام این فوت‌شده‌ها یادِ ژاک رو برام زنده می‌کنن
..هر اشکی
،هر گلی، هر رُزی، هر بگونیایی .برای ژاکه
.او (برای من) عزیزترینِ مُرده‌هاست
‫،با او (ژاک) در سال ۱۹۵۸ ‫.در فستیوالِ Tours ملاقات کردم
در سال ۱۹۵۹ ژاک اومد اینجا .تا با من در این خونه زندگی کنه
.و حیاط
.اینجا جاییه که متئو و روزالی رو بزرگ کردیم
روزالی طراح لباس شد و .متئو هم بازیگره
،این حیاط که الان خیلی دلرباست در منطقه‌ای افتضاح بود
.زمانی که اولین بار در سال ۱۹۵۱ اینجا اومدم
ایده اینو داشتم که اینجا رو به عنوان .یک مجموعه (یا استودیو) بازسازی کنم
این خیابون بود
.بین یک بقالی قدیمی و یک فروشگاه کشاورزی
.دوستش داشتم
:پدرم اومد به دیدارم. گفت "می‌خوای توی این اسطبل زندگی کنی؟"
گفتم بله. منتظر و باش و ببین .بعدا زیبا خواهد شد
بعدش پدرم مُرد و من به این جای درب و داغون اسباب‌کشی کردم
.بدون سیستم گرمایشی و حموم، هیچی نداشت
.فقط یک توالت ترکی در حیاط داشت
.بقایای کسانی که اینجا کار می‌کردن مونده بود
،حتی قاب .مثل این یکی
!حقیقتا اینو از اینجا برداشتم
.و حس کردم زیباست
!کالدر باهاش حال می‌کرد
رفت‌وآمدِ همسایه‌طوری‌اش به حیاط .رو دوست داشتم
از تحرکات فوق‌العادهٔ بچگانه‌اش .تعدادی عکس گرفتم
.کالدر گفت که اونا رو در مدت زمان کوتاهی ساخته
یکی به من داد به عنوان پاداشِ زمانی که .برای عکس‌هاش گذاشتم
!عجب رفیقی !چه مرد فوق‌العاه‌ای
!در ساحل سِت مثل پَر (سبک و پُر جنب و جوش) بود !بسیار شاد بود
،من از این قاب آینه‌ای درست کردم .و در چند فیلم ازش استفاده کردم
،اگه می‌خوای به تماشاگران نگاه کنی .باید به دوربین نگاه کنی
.من پیوسته به دوربین نگاه می‌کنم
حتی وقتی از کار فوری‌ام در خصوص راه‌اندازیِ .یک تاریک‌خانه مجهز صحبت می‌کنم
.جایی که نگاتیوها تبدیل به عکس میشن
.روزای اولی که عکاسی می‌کردم خیلی سخت بود .تنها بودم
،زندگی‌ای تقریبا انفرادی ،با خوشی‌های گذرا
..کراش‌ها!، داستان‌های عشقی
تعدادی زمستان سرد و وحشتناک .رو پشت سر گذاشتیم
.یک اجاق گودین با زغال سنگ تحویل گرفتم
هر روز سطلمو برمی‌داشتم و .می‌رفتم که زغال بردارم
با لباسی از خز خرگوش و (کلاه و دستکش پشمی زندگی می‌کردم. (همواره تنم بود
.روزها سپری می‌شد
حیاطِ سرد
مهیا شده بود برای صحنهٔ .جین بیرکین و لارا بتی
.کوچک آ: صبوری .کوچک ب: شجاعت
.قانونِ فرد باهوشِ بیکار
!اوه رفیق .حتما از سرما رنج زیادی کشیدی
‫.But come
.رئیسم دنبال یک کارمند می‌گرده
.من تو رو معرفی کردم
همسایه‌مون نونوای خوبی بود که .اجرای (سیرکِ) ما رو در نونوایی‌اش قبول کرد
!داستان شما حتما خنده‌داره
من نونوا بودم و .اون طراح لباس بود
اون نونوا بود .و برگشت به مکانی که من اهل اونجا بودم
.من نون براش می‌بردم
چهارشنبه‌ها، زمانی که قرار بود بیاد .نمی‌تونستم برای دیدنش صبر کنم
.از هنرش خوشم میومد
خوشحال بودم که می‌خواستم همسر .یک نونوا بشم
،و همچنین
.او خوشتیپ بود
.اغلب همسایه‌هام مدل‌هام بودن
.بقالِ تونسی
،و بیانونیدا .که زن جالبی بود
در یک حیاط مشابه حیاط من ،زندگی می‌کرد
با همسر و پسرش اولیس که .من خیلی دوستش داشتم
.کارم رو در حیاط به نمایش می‌ذاشتم
‫،همسایه‌ها می‌اومدن ‫آرتیست‌هایی مثل Hartung
‫...Prassinos, Brassai
،تصویر برهنه‌ای به شکل گردو
.و یک سیب‌زمینی به شکل قلب
فقط یک مورد در سال ۱۹۵۳
‫و صدها مورد در سال ۲۰۰۳ ‫در نمایشگاه Patatutopia
‫در Venice Art Biennia، با ۷۰۰ کیلو ‫.سیب‌زمینی واقعی روی کف زمین
،برای جذب بازدیدکننده‌ها ،من به شکل سیب‌زمینی سخنگو اون اطراف چرخ می‌زدم
.انواع مختلف سیب‌زمینی‌ها رو نام می‌بردم
..وقتی درآوردمش، لباسم عکسی داشت با یک سر
..یا یک گربه
..یا یک کاشی سرامیکی
..یا تصویری موزائیکی
.شبیه اولین سلف پرتره رسمی‌ام
..موزائیک و نقاشی‌های دیواری .من عاشق هنرهای باستانی بودم
،(زنان در آثار پیر دلا فرانچسکا (نقاش ایتالیایی منو به سیلویا مونفورت سوق داد
که همراه بود با فیلیپ نوآر (در فیلم اشاره کوتاه) که .مقداری شبیه فیلیپ لو بن (فیلیپ سوم ملقب به فیلیپ نیک) است
‫،برای به تصویر کشیدن این زوج ‫.چندین اثر از Braque (نقاش فرانسوی) رو دیده بودم
قبلش پیکاسو رو با میل و اشتیاق زیادی .کشف کرده بودم
.باید برای زوج دیالوگ می‌نوشتم
که این کار رو یکشنبه‌ها در حیاط .انجام می‌دادم
.اگه صلح می‌خوای، من می‌تونم ترک کنم
.تو فقط از خوشحالی صحبت می‌کنی .درسته
،برای تدوین
.آلن رنه برای همکاری داوطلبانه به جمع پیوست
.به ویژگی‌های کلاسیکش خیره میشم
اونا شور و اشتیاق و دقت و کنجکاوی‌اش در مورد ،هنر، فرهنگ
.و پیچیدگی سوررئالیسم رو فاش نمی‌کردن
.حتی یک پلان از دست رفته رو هم فیلمبرداری کرد
‫حیاط خانه‌ام نقشِ یک پلان اتصالی به ‫.خیابانی در La Pointe Courte رو فراهم می‌کرد
یک بار دیگه بهم خواهی گفت که .این نمی‌تونه ادامه داشته باشه
.شاید
.دستیار آلن رنه، آن ساروت (تدوینگر، که تدوین هیروشیما عشق من رو هم انجام داده) بود
.که منو به مادرش ناتالی ساروت (نویسنده فرانسوی، از برجسته‌ترین‌های رمان نوی فرانسه) معرفی کرد
‫،(با ویژگی‌های سیوکسی‌اش (Sioux ‫.تیزبین‌ترینِ نویسنده‌ها بود
،او منو روشن کرد، روی کارهام تاثیر گذاشت .و دوستی باهاش بسیار مسرت‌بخش بود
زمانی که در سال ۱۹۵۵ ،در حال تدوین بودیم
:این رفیقمون اغلب به آلن رنه زنگ می‌زد .کریس مارکر
،وقتی او می‌اومد
ما فقط کت چرم، چکمه‌ها، دستکش .و عینکش رو می‌دیدیم
اونقدر شخصیتش مختص به خودش و خاصه که گربه‌ای داره که نمایانگر شخصیتشه، که اسمشو گذاشته «گیوم در مصر»
او نویسنده فیلم‌های جالب و .تفسیرهای گوناگونیه
.در آینده باید باهاش کار کنم
،اون دوست و مصاحبه‌کننده منه .ولی صداش رو تغییر دادم
برای چی از عکاسی به سینما رفتی؟
.به یاد میارم که دنبال واژه‌ها بودم
،فکر می‌کردم که اگه بتونی عکس‌ها و واژه‌ها رو با هم جفت کنی .می‌تونی به سینما برسی
.البته خیلی زود یاد گرفتم که سینما یه چیز دیگه است
آیا یه سینه‌فیل به حساب میومدی؟ - .نه -
من سینه‌فیل نبودم. تا سن ۲۵ سالگی فقط ۱۰ تا فیلم .دیده‌ بودم
به مدرسه فیلم‌سازی نرفتم و .به عنوان دستیار کارگردان هم کار نکردم
از تخیلم استفاده می‌کردم و .درونش غوطه‌ور می‌شدم
من ساپورت شدم و .از تکنسین‌های سخاوتمند کمک گرفتم
اشتباه از اونا نبود که .فیلم ضرر مالی کرد
.به کار عکاسی برای ویلار ادامه دادم
‫مرکز تئاتر بین‌المللی مردمی (TNP) از کاخ Papal ‫.به کاخ Chaillot نقل مکان کرد
‫تقریبا هر روز ‫.از تپهٔ Trocadero بالا می‌رفتم
.یه ماشین نیاز داشتم
(اولین ژیانم رو (فرانسویا به ژیان میگن دو شو .در حیاط پارک می‌کردم
حیاط و گاراژ اینقدر باریک بودن که .مجبور بودم کلی ماشینو جابه‌جا کنم
..مقداری به جلو
.مقداری عقب
مجبور بودم ۱۴ بار عقب و جلو کنم .تا توی گاراژ ماشینو جا بدم
،در روز خوبم !۱۳ بار این کار رو انجام می‌دادم
،یک جهش بزرگ رو به جلو انجام بده !و به چین برو
من به اونا (احتمالا چینیا) گفتم که شما چین‌شناسِ قهار و .عکاس خوبی هستی
:کارها رو آوردم ...لایکا، رولفلیکس (مدل و برند دوربین)، لولهٔ آکاردئونی
.مثل یک قاطر بار شده بودم
.هزاران تصویر بازگردوندم
روی کار تمرکز می‌کردم
.و انگیزه جمعیِ این انقلاب جدید
،گاهی توقف می‌کردم .چون مناظر بسیار زیبا بودن
،سال ۱۹۵۷ در چین
هر جایی این والس رو می‌شنیدم .شگفت‌زده می‌شدم
در مهدکودک‌ها، در کمال تعجب .کودکان لباس‌های رنگی پوشیده بودن
در حالی که هنوز در فرانسه به بچه‌ها .رنگ‌های آبی و صورتی می‌پوشونن
کلاه‌ها رو با خودم آوردم که .روزالی سال بعد سرش کرد
،قبل اینکه به دنیا بیاد
نامه‌هایی رو به پدر آینده‌اش که .باهاش در رابطه عاشقانه بودم نوشتم
اما ماجرای عشقی ما تموم شد زمانی که .رزالی داشت شکل می‌گرفت
.پاکت‌ نامه‌ها رو تزئین کرده بودم
.او همه رو بازگردوند
،یک بسته از نامه‌هاش درست کردم .هرگز دوباره خوانده نشدن
،روزالی رو به تنهایی بزرگ کردم .(و بعدش با ژاک (ژاک دمی
.ما اغلب به نوارموتیه می‌رفتیم
ژاک می‌خواست این جزیره رو که تو ایام نوجوونی .اینجا کمپ می‌کرده رو نشونم بده
.او داشت دنبال خونه مرد ماهیگیر می‌گشت
.یک آسیاب متروکه رو پیدا کردیم
.من شیفتهٔ یک دستکش آویزان در آنجا شدم
.محصولات جزیره سیب زمینی و صدف هستند
..چه صدف‌های زیبایی ..چه ماسل‌های (صدف دوکفه‌ای) زیبایی
..چه موج زیبایی !موجِ نو
!هی! صدف، ماسل، موج .کافیه
..در عوضش به ما در مورد تولد موج نو بگو
،تروفو، گدار، رنه ..شابرول، ریوت، دمی
و خودت، واردا؟
‫خب، گدار اومده بود که Beauregard (تهیه‌کننده فیلم‌های گدار مثل از نفس افتاده و تحقیر) رو ببینه
.و گفت: "فیلمی خواهم ساخت که شما رو به اوج برگردونه ".عالی خواهد شد
.حق با اون بود .او «از نفس افتاده» رو ساخت
.موفقیت بزرگی بود
.تماشگران دوستش داشتن ژرژ دو بورگار از گدار خواست
دوستایی مثل خودت داری که فیلم ارزون بسازن" "که خوب فروش کنه؟
،گدار بهش ژاک دومی رو معرفی کرد
.که فیلم «لولا» رو با «آنوک امی» ساخت
:بنابراین بورگار به دِمی گفت
،گروهی از مردهایی می‌خوام که شبیه خودت باشن" "کسی رو می‌شناسی؟
ژاک گفت نه نمی‌شناسم، اما دختری رو .برای این منظور سراغ دارم؛ انیس واردا
:بورگار به من گفت
،مثل رفیقات باش" "!فیلمای ارزون و کوچیکِ سیاه و سفید بساز
پس من «کلئو از ۵ تا ۷» رو .با کرونی مارشان ساختم
همه درها باز هستن
هوا خیلی سرده
ما باید سریعا فیلمبرداری می‌کردیم و .روی محتوا (مضمون) فوکوس می‌کردیم
.کلئو از این می‌ترسه که سرطان داشته باشه
،دقیقه به دقیقه دنبالش می‌کردم، در زمان واقعی .در موقعیتی واقعی
(می‌خواستم فیلم با زمانی عینی (آبجکتیو
،همونطوری که به ساعت‌های اطرافمون نگاه می‌کنیم
،(ترکیب بشه با زمان درونی و ذهنی (سوبژکتیو .همونطوری که کلئو در طول فیلم تجربه‌اش می‌کنه
،قبل و در طول فیلم‌برداری
.نقاشی‌های بالدونگ گرین (نقاش آلمانی قرن ۱۶) رو در نظر داشتم
.زیبائی شهوانی و مرگ استخوانی
.گوشت شیرین نمی‌تواند همیشه زنده بماند
ترسش از سرطان و مرگ ،با ترس دیگری ملاقات می‌کند
ترس از یک سرباز از جنگِ الجزایر
آن جنگ استعماری .مورد اعتراض بسیاری قرار گرفت
.دیگران اماکن تظاهرات رو بمباران کردند
.هنوز دیگران در آن جنگ شرکت می‌کردند
،در فیلم آنتوان بورسیه نقش سرباز رو
،قبل از رفتن به الجزایر بازی می‌کرد که در همون شب
موقعیتی از دوستی مهیجی با یک .بلوند قدبلند رو تجربه می‌کنه
.فیلم برای جشنواره کن انتخاب شد
.کورین حس می‌کرد در اون روز تبدیل به ملکه شده
.هیچکس منو نمی‌شناخت و شناسایی‌ام نمی‌کرد .همه چیز گیجم کرده بود
.قبلش ما فیلم رو قبل از نمایش معرفی کردیم
مجری برنامه، لئون زیترون منو به نامِ !انیس وارگا" معرفی کرد"
‫.احتمالا به خاطر حضور دختران وارگا در فیلم Casino de Paris
‫،بعد از نمایش فیلم ‫.ما خارج از ساختمان قدیمی موزه Palais برای عکس ایستادیم
‫(طراح لباس TNP (تئاتر بین‌المللی مردمی ‫،لباسم رو دوخته بود
!به اضافه مقداری پولک‌دوزیِ سیرکی .به پیشنهاد و درخواستِ خودم
،هیچ‌وقت تصورش رو نمی‌کردم که کلئو به هر جایی دعوت بشه
،با من یا بدون من
،و اینکه من به اینجا و اونجا سفر کنم ،همراه یا بدونِ ژاک
که فیلم‌های لو و خلیجِ فرشتگانش ،به کلی جشنواره رفته
‫.قبل از تورِ بزرگِ The Umbrellas of Cherbourg
،در سال ۱۹۶۲، توقفی در کوبا .در میانه انقلابش
این سوسیالیسم بود و چا-چا-چا
،با امیدها و انرژی بزرگ .زیبا برای شاهد بودن
عکس‌هایی گرفتم برای اینکه .بعدا تبدیل به فیلمشون کنم
.باید از فیدل کاسترو فیلم می‌گرفتم
وقتی عکس گرفتم، یک آرمانگرای قدبلند .رو دیدم که بال‌هایی سنگی داره
و مجبور شدم از برداشت نیشکر هم .عکس بگیرم
.تغییراتِ آب‌ و هواییِ بنیادی
‫،در مرگ زمستان در Noirmoutier
من چهار هزار عکس از کوبا دسته‌بندی و آماده کرده بودم
.برای فیلمِ پویانمایی‌ام
،ژاک و من
،رسیدن به جزیره رو دوست داشتیم .درست بعد از اینکه جزر و مد جاده رو پاک می‌کرد
.ما اون جزیره رو دوست داشتیم
.اونجا زندگی می‌کردیم، اونجا می‌نوشتیم
.کنار دریا حس خوبی دارم
،مثل دریا ..با رنگ‌های متغیرش
،ممکنه منم کمی شبیه‌اش باشم .حاکستری و آبی
.دوست دارم فیلم‌های آرامش‌بخش بسازم .فیلم‌هایی در مورد خوشحالی
فیلمی ساختم در مورد .یک خوشحالیِ ویژه
من این فیلم رو در مناظر زیبا و دلپذیرِ .ایل-دو-فرانس ساختم (منطقه‌ای در شمال فرانسه که شامل پاریس هم میشه)
که امپرسیونیست‌ها رو .سخت تحت تاثیر قرار میده
،داستان ساده‌ای داره .البته نه خیلی ساده
.داستانی از یک خانواده کوچک
.با حضور ژان-کلود-درو و همسر و فرزندانش
ما همه حالت لطیف والدین رو .زمانی که به فرزندانشون خیره میشن رو می‌شناسیم
،لطافت .گفتنش کافی نیست
.بیا ببین بیا ببین.. هلن
.می‌دونی ژاک این عکس رو گرفت
برای من ترسناکه که از شما دو نفر .فیلم‌برداری کنم
همیشه دوست داشتم که شما دو نفر رو .با هم ببینم
،بچه‌های خوشگل من ،فرزندان ژاک و آنتونی
،بزرگ‌شده توسط ژاک .بچه‌های خوشگل من. اینجان
.همونطور که ما (زیبا) هستیم
،این روزالیه (در انتهای فیلم چترهای شربورگ (از ژاک دمی
.دختر دوست‌داشتنی‌ای بود
،به من دستمزد دادن .یه چتر کوچولو خریدم و به فروشگاه رفتم
.اینجا اونو در «یکی می‌خواند، دیگری نه» می‌بینیم
.برای جشن تولد هجده سالگیم - .تو بحثی نداشتی -
!انتخابی نداشتم .انتخابی نداشتم
..و این یکی، متئو دمی
.من بزرگ شدنش رو روی پرده دیدم
.ظاهرا نازیسم در ابتدا زیاد گسترده نبوده
.اونا فقط ۶ تا عضو داشتن
،ولی این داستانه .او هنوز زنده است و می‌تونه نجاتمون بده
(او منو در پاستیش (تقلید آگاهانه و ستایشگرانه در هنر ،از فیلم «دوران طلایی» شگفت‌زده کرد
.در ادای دین به لوئیس بونوئل
این مت کوچولوی منه؟
‫زمانی که Daguerreotypes رو ‫فیلم‌برداری می‌کردم
.متئو دمی کوچیک بود
اونو دیر به دنیا آورده بودم و .دوست نداشتم ترکش کنم
.فیلم‌برداری در اطراف خونه مناسب من بود
.منو نزدیک خونه نگه می‌داشت
همسایه‌های بازاری و تاجر من قبول کردن که به کافه بیان
.برای نمایش میستاگ
اونا به ما اجازه دادن که .در مغازه‌هاشون فیلم‌برداری کنیم
.قول دادم که از برق خودمون استفاده می‌کنیم
،یه رشته سیم از درگاه پست کشیدم
هر روز صبح سیم رو می‌کشیدیم
،به کافه، نونوایی به مغازه فروشنده آکاردئون
،مردی که ساعت می‌فروخت
،اون طرف خیابون خیاط، ابزارفروشی
،سپس پایین‌تر قصاب، بقال
و در آخر این زوجی که من خیلی دوستشون داشتم؛ .آقا و خانوم شاردون بلو
.گفتم که از ۹۰ متر فراتر نمی‌رم
.این محدودیت بود
در شب ما رشته سیم رو جمع می‌کردیم
.و چراغ‌ها رو سر جاشون می‌ذاشتیم
سیم به همون شکل در داخل شیار گیر می کرد .و من به خونه می اومدم
.ما برق رو قطع می کردیم
،یه بار داستان این رشته‌سیم بلند رو تعریف کردم
،نود متر و همه :و یکی گفت
تو نمی‌خواستی این بند ناف رو" ".قطع کنی
.ممکنه حق با اونا باشه
نمای خونه ما .دچار تحول شد
شیر بلفورت هم همینطور؛ .که به محله سلطنت می‌کرد
آندره برتون پیشنهاد داد که .اون یه استخون بجوئه
.و من اونو با گربه‌ام زوگو تعویض کردم
زوگو یک نماد هم هست و .لوگوی کمپانی تولیدی ماست
‫.Ciné Tamaris ‫ ‫(کمپانی ساخت و پخش فیلم واردا و دِمی)
می‌خوای با سلسیا رُز صحبت کنی؟ ..یه چند لحظه لطفا
.من برای اجاره فیلم «پوست میمون» تماس گرفتم (فیلمی موزیکال از ژاک دمی)
..الو؟ لطفا پشت خط بمونید
!دیگه چای نداریم
تخمین زدی؟
.هنوز نه، هنوز نه
‫!بفرمایید اینم از Jacquotreel ها - ‫.ممنونم -
..در جریان می‌ذارمتون انیس؟
.اول من
.به استفانی مراجعه کنید
‫بانکِ Neuflize OBC؟
ما وام بدون بهره نیاز داریم
.برای اینکه فیلم رو به راحتی تمام کنیم .لطفا
تحمل کردن بار و هزینه تولید .یک فیلم بسیار سخته
شما باید یک بالانس دقیقی بین اونچه از فیلم در تصور دارید
.با مسائل مالی و هزینه فیلم برقرار کنید
،بله، شما باید هزینه کنی .اما شما باید هزینه فیلم رو هم دربیاری
.پول نباشه، جایزه‌ای هم در کار نیست
در یک کمد، یا روی شن‌ها
.جایزه‌های دِمی و من بهم متصل‌اند
.نخل طلا از کن و شیر طلایی از ونیز
.برید، برو
.ما ساحل رو دو روز داشتیم .روز اول خوشگل بود
.روز دوم، وضعیت بده .شن‌ها خیسن
.خبر خوب اینه که ما پرنده‌ها رو داریم
.در خانه. گربه‌ها اینجان
.این دو تا همینطور
،خانواده‌ای خیالی که در خیابان پیدا شد
به همراه یک ساعت به درد نخور .و دو صندلی
،ولی برای بعضی مردم .پیدا کردن معنی خوردن رو میده
.اونا در پسماند غذایی ما زندگی می‌کنن .اونا زمانی به فروشگاه میرن که همه چی تموم شده
.مردم دورریزِ زیادی دارن
.اونا زباله‌ها رو زیر و رو می‌کنن
،در گذشته .اونا به ضرورت جست‌وجو می‌کردن
.امروزه هم داستان همونه
،دیدنِ هدررفتِ غذایی بالا
..زمانی که خیلیا گرسنه هستن .این واقعا اسفناکه
،من می‌تونستم بهشون نزدیک بشم
و گاهی به روش خودم ازشون فیلم بگیرم
ممنونم از این دوربین‌های دیجیتال .کوچک که صدا رو هم ضبط می‌کنن
من حتی می‌تونستم با یک دست .از دست دیگه‌ام فیلم بگیرم
گرفتن کامیون‌ها در سفر دراز شمال به جنوب
‫برای فیلم‌برداریِ مستندِ Gleaners
.و از لب ساحل تا مرکز فرانسه
اینا مجموعه‌هایی هستن که از بچگی تصورشون می‌کردم
به کمک پازل‌هایی که الان .به بازار دستفروش‌ها انتقال پیدا کردن
،روزها گذشتن "منطقه کورز، شهرستان تول"
منطقه لو، شهر کئور
من پرسه زدن در بازار دستفروش‌ها .رو دوست دارم
،شکار کردن، گپ زدن، قدم زدن .فیلم‌برداری کردن و پیدا کردن چیزها
‫.(اوه ببین یه بشقاب از Liège (شهری در بلژیک ‫،اینو به برادران داردن خواهم داد
.برادرانِ سینماییِ من
‫یک چرخ خیاطی، مثل اونی که ‫.تو فیلم L'Opéra Mouffe هستش ‫(فیلم کوتاه خاطرات یک زن باردار از انیس واردا - ۱۹۵۸)
.و تعدادی کارت فیلم
.فیلم محبوبِ من
((: بفرما! ده سنت برای فیلم خودم
..ژاک دمی
..ژان کوکتو
قبل از اینکه تبدیل به کارت سینمایی ،کله مقوایی بشیم
.موجوداتی گوشتی و خونی بودیم
.عاشق، مثل مارگاریت
،ما یک تخت، یک میز
‫بچه‌ها، بازی‌ها و ‫.سفر به جزیرهٔ Noirmoutier رو به اشتراک می‌ذاشتیم ‫(همه‌چی‌مون مشترک بود)
اما حیاط موجب این شد که .دو منطقه داشته باشیم
(این چیزیه که میشل مانسو (روزنامه‌نگار چپ فرانسوی .مشاهده کرد
در یک سمت، ژاک به همراه (میشل لوگران (آهنگساز فیلم‌های واردا و دِمی و مولیگان
!اینجا سینما در هر گوشه‌ای ساخته میشه
در طول حیاط ما انیس واردا رو به همراه میشن پیکولی می‌بینیم
‫در حال تموم کردن ‫آخرین فیلم واردا «آفریده‌ها» The Creatures
..ادگار. می‌چرخی و بلافاصله
..به محض اینکه می‌چرخی
.آماده‌ای؟ حرکت
ادگار؟
اتصال پلان‌ها در پاریس خیلی آسان‌تره
‫نسبت به برگردوندن پیکولی ‫.به جزیره Noirmoutier، جایی که فیلم‌برداری می‌کردیم
.ما اونجا اقامت داشتیم، اغلب اونجا می‌رفتیم
.جزیره برام الهام‌بخش بود (مخلوقین؛ فیلمی از انیس واردا)
،در فیلم .پیکولی با یک اسب حرف می‌زنه
،سپس با همسرش؛ کاترین دنو در سکوت
.بعد از یک تصادف
‫او شبیه یک فرشتهٔ بشارت بود ‫ ‫(.Angel of Annunciation در انجیل لوقا اومده که همون فرشته گابریل هستش که به زکریا مژده بچه‌دار شدن رو میده. تابلویی از سیمونه مارتینی هم به نام The Angel of the Annunciation وجود داره)
.زمانی که خبر میده اونا قراره بچه‌دار بشن
،ژاک همون نزدیکای جزیره بود .درحال آماده‌سازی فیلمی با میشل
گاهی سر فیلم‌برداری میومد و .عکس پلوراید می‌گرفت
،ولی برای فیلم‌های دیگه .ما هر کدوم مسیر (جدای) خودمون رو داشتیم
ما همو به ندرت و جداگانه سر صحنه فیلم‌های هم .ملاقات می‌کردیم
می‌خوام به این نکته اشاره کنم که گدار، در دوستی
اجازه می‌داد که ازش بدون عینک فیلم‌برداری کنم
.چشمان زیباش و سینماش رو دوست داشتم
.تعداد کمی عکس گرفتم
عوامل فیلم چترهای شربورگ .مثل یک خونواده بودن
‫و کاترینِ زیبا در le quai des Adieux
بارونیِ استخونی‌رنگ و در بک‌گراند هم ژاک
.اینجا ژاک در (برگ‌های) نخل طلای خودش احاطه شده
.فیلمش در آمریکا محبوب بود
.و کمپانی کلمبیا پیشنهاد کاری جذابی بهش داد
من ژاک رو دنبال می‌کردم ،به خاطر اینکه دوستش داشتم
و اونا بهش یک پیشنهاد ماجراجویانه .شگفت‌انگیز هالیوودی رو دادن
.انتظار نداشتم که زیاد بمونیم
ولی در واقع
،این شهر بلافاصله منو وسوسه کرد
.بلافاصله منو مجذوب خودش کرد
جنبش‌های هیپی شهر و مردمش .رو آشفته کرده بود
،آزادی، صلح، عشق .مرگ بر جنگ ویتنام
،زنده باد بلک پنترز ..آزادی زنان
تجمعات بزرگ صلح در پارک‌ها انجام میشد
.ژاک به دنبال پارتنری برای آنوک اِمی می‌گشت
ازم خواست که از یک بازیگر جوان .به نام هریسون فورد تست بگیرم
ولی استودیوها بهش توصیه کرده بودن .که بازیگری رو فراموش کنه
.او هنوزم به اون قضیه می‌خنده
رئیس استودیو به من گفت که منو فراموش کرده .و آینده‌ای در کار ندارم
برداشت دوم
‫،در سال‌های ۱۹۶۷ و ۶۸ ‫.فیلم عشق شیرها (Lions Love) رو فیلم‌برداری کردم
،سپس ما برگشتیم ده سال بعد
‫،و من مستند Mur Murs رو فیلم‌برداری کردم ‫..اما
،فکر کردن در موردش .زمان همه‌اش رو قاطی (گیج و مشوش) می‌کنه
زمانی که ما در بورلی هیلز ،با یک درخت نخل زندگی می‌کردیم
،و یک استخر بچگانه
.روزالی تلویزیون و تبلیغاتشون رو کشف کرد (باهاشون آشنا شد)
ده سال بعد متئو عاشق پین‌بالِ
.کنارِ خونه شد
.خاطراتم مثل مگس‌های گیجی دور سرم می‌چرخن
.من در به یاد آوردنشون تردید دارم
.نمی‌خوام
.و حالا من به لوکیشن فیلم‌هام برمی‌گردم
.مطمئن نیستم که در این باره خوشحال باشم
‫والِ چشم‌آبی منو یاد ‫.ژاک پره‌وِر (Prévert) می‌اندازه ‫(شاعر فرانسوی)
استخرهای شنای کالیفرنیا
‫منو یاد فیلم هالیوودیِ هیپی‌ام ‫.Lions Love And Lies می‌اندازه
چقدر منو دوست داری؟
.اندازه ۱۲ تا بلو‌بری آبیِ کبودرنگ
اندازهٔ (اتومبیل) رومئو مدل ۱۹۷۵
اندازهٔ اسپاگتیِ ناهار
،این دو نفر رادو و راگنی بودن
‫نویسنده و بازیگرِ موزیکالِ معروفِ Hair
،و ویوای مقدس ،الههٔ اندی وارهول
که من باهاش در .کارخونه‌ای در نیویورک ملاقات کردم
اینجا اونا در یک رابطه زناشوییِ .سه‌نفره هستن
.خبرهای یک ترور رو تماشا می‌کنن
سناتور رابرت فرانسیس کندی
.ساعت یک و چهل و چهار دقیقه صبح امروز درگذشت
:شعار اون زمان در عمل ،سکس و سیاست
.سیاست و سکس
،این یک ناهار تلویزیونی نیست .این یک ناهار در منظره است
،همینطور برای میز امیلی
.که رو به منظره مورد علاقه بود؛ ساحل
،گاهی ما دوربین رو اینجا می‌ذاشتیم .روشنش می‌کردیم و منتظر می‌موندیم
،رهگذران میزانسن خودشون رو داشتن .اونا دنبال جا (فضا) می‌گشتن
‫شانس با من یار بود ‫.در حین ساخت این فیلم که Documenteur نام داره
،یه روز دیگه زمان فیلم‌برداری
شانس یک مشاجرهٔ ناخوشایندِ عاشقانه .نصیبمون کرد
.به ما توسط صدای عصبانی‌طوری هشدار داده شد .دوربین رو گردش افقی (پَن) دادم
من ازشون خواستم اگه دوربین .باعث آزارشونه متوقف کنیم
.اونا نمی‌تونستن اهمیتی بدن
پس من سابین رو فرستادم که .از کنارشون رد بشه
چطوری سابین مامو رو توصیف کنم؟ ..زیباییِ خیره‌کننده‌اش
،و خنده‌هاش .که بعدش هیچ‌وقت نشنیدیمش
.یک تدوینگر بود .قبول کرد که نقش مادر متئو رو ایفا کنه
.مادر و پسرش .امیلی و مارتین
،در گذشته
.فهمیدم که او یک منِ دیگره (یه نسخه دیگه‌ای از خودم رو کشف کردم)
مارتین چطوره؟ - .خوبه -
و تام؟
.از هم جدا شدیم
!باورم نمیشه، (حداقل) نه در مورد شما دو نفر
.شما خیلی خوب با هم کنار اومدین
بهم بگو، حالت خوبه؟ - .نه -
اگه خوشحال نباشم، چیکار می‌خوایم بکنیم؟
اگه او خوشحال نباشه، چیکار می‌تونم بکنم؟
اگه اونا خوشحال نباشن، چیکار می‌تونن بکنن؟
مردان یا زنان، چیکار می‌تونن بکنن؟
این اسکله در اقیانوس آرام
.آخرِ خطِ شتاب به سوی غربه
برای تعداد زیادی مهاجرِ ،امیدوار به موفقیت
.اینجا پایان آرزوهاست
اما یک مکان مورد علاقه برای افراد عجیب و غریب .ساحل ونیزِ کالیفرنیا است
،ما همه همسایه هستیم .هر جا که باشیم
نگرش واقعیه کالیفرنیاییه. درسته؟
.درسته. اینجا غربه. هیچ‌جایی مثل اینجا نیست
،در این ساحل .من دوست دارم که رفقای همه دوره‌ها (زمان‌ها) رو ببینم
،تریسی و جیمی مک‌براید
فیلمساز مستقلی که .باهاش در سال ۱۹۶۸ ملاقات داشتم
..مِی ۱۹۶۸ در فرانسه !چیزی آشنا به نظر نمیاد؟
.من اونجا نبودم، همین
،ولی در سال ۶۸ .بلک پنترز در حال سازماندهی شدن بودند
.و من ازشون فیلم گرفتم
.اونا اعتراض می‌کردن، من فیلم می‌گرفتم
.و من با معترضان به جنگ ویتنام راهپیمایی کردم
،در طول جنگ ویتنام جوونا اعتراض می‌کردن .که این الان اتفاق نمی‌افته
برای جنگ در عراق؟ منظورت اینه؟ح -
،دیگه براشون اهمیتی نداره .جون هیچ خدمت و سربازی‌ای وجود نداره
،خدمت سربازی‌ای در کار نیست .اما مردم کشته میشن
.تکریم و بزرگداشت در ساحل
،در این گالری .هنرمندان پوستر طراحی می‌کنن
،۳۰ هزار تا از اونا عرضه شدن
ولی آرتیست نمی‌دونه که این عمل .چه تاثیری داره
.با دوستمان جری آیرس آشنا شدم
او یکی از کسانی بود که ژاک رو در سال ۱۹۶۷ به کمپانی کلمبیا آورد
.(و به او کارت سفید داد (تاییدش کرد
او همچین ماجراهای من با کمپانی‌های هالیوودی رو .دنبال می‌کرد
،من کار انیس رو دوست داشتم که شانس همکاری با کمپانی کلمبیا رو هم داشت
ولی او زد رو دست مردی که از لُپش نیشگون گرفته بود و .بودجه از دست رفت
ولی من بچه کوچیک نبودم که - !از لپش نیشگون بگیرن
.ولی تو فیلم نساختی «عشق و صلح» .او زنگ زد و یک فیلم فوق‌العاده میشد
اونا نمی‌خواستن به من اجازه - .فاینال کات رو بدن، این دلیل بزرگی بود .می‌دونم -
.استودیوها رو فراموش کنیم
‫از پول فرانسوی استفاده کردم برای ساخت فیلمی ‫درباره نقاشی‌های دیواری: Mur Murs
.این یکی یه تبلیغه برای مغازه لباس عروسی
این نقاشی بلند روی ۶ کیلومتر از دیوار کشیده شده که
.«بهشت خوک‌ها» نامگذاری شده
.اطراف یک کارخونه سوسیس رو احاطه کرده
.اونا هر روز ۶ هزار خوک رو می‌کشن
دیگر نقاشی‌های دیواری .مشکلات محلی رو بیان می‌کردن
.الکل، زنانِ کتک‌خورده
.فقر، مواد مخدر
.و مطالباتِ گروه‌های خاص
اما اینجا فردی همسرش رو نقاشی کرده .تا موج‌سواران لذت ببرن
.با دوستانم به ساحل برگشتم
دوست داشتم از هر کدومشون .یک فیلم کوتاه بسازم
,Lisa
,Gwen
,Tom
Lynn
.and Alain
دوستمون آلن رونی ما رو به .جیم موریسون معرفی کرد
.می‌رفتیم که جیم رو در کنسرت ببینیم .چند باری به خانه آمده بود
:حرف‌هایی کوتاه و حاشیه‌ای در فرانسه
‫یه بار آلن و جیم رو ‫به Chambord بردم
‫برای دیدن ژاک که در حالِ ‫.فیلمبرداری اثر داستانی-پریانی‌اش «Peau d'Âne» بود
.با پرنسس مورد علاقه‌اش کاترین دنو
.اونا به عنوان سینه‌فیل میومدن، به عنوان دوست
!پایانِ گفتار حاشیه‌ای
:یه سری حرف‌های حاشیه‌ای دیگه در پرانتز بگم
،یک برانچ کالیفرنیایی برای دو نفر .که دوربین رو به اشتراک می‌ذارن
ایژن؛ دستیارم .و من
مرسی
فراموش کردم که داشت ازم فیلم‌برداری میشد
،و در حال تمیز کردن خودم شکار شدم .با ظرافت کمتری نسبت به یک گربه
!پایانِ پرانتزِ حاشیه‌ای
دوست داشتم که یک داستان کوچک عاشقانه ساحلی رو بگم؛
.داستانِ پاتریشیا کناپ و زلمان کینگ
.اسم من پاتریشیا کناپه
.در ساحل‌هایی مثل میشیگان بزرگ شده‌ام
.اسم من زلمان کینگه
.من در ساحل‌های نیوجرسی بزرگ شدم
.و من پت (پاتریشیا) رو ملاقات کردم
‫و ما ۴۵ ساله با هم هستیم ‫.در ساحلی به نامِ on the duck hand
و ما در ساحلی ازدواج کردیم .که فاصله کمی از اینجا داره
.کشیش ما یک جوراب زرد و یک جوراب قهوه‌ای داشت
.و شن‌ها تنها شاهدان ما بودند
.پاتریشیا اسم پرنده‌ها و فرشته‌ها رو می‌دونه
.اونا از او و خونواده‌اش محافظت می‌کنن
الان خیلی وقته که اونا رو .در یک هارمونیِ عاشقانه تماشا می‌کنم
.موجی از لطافت برای این زوج
!و یه کوچولو حسادت
.غمگینم
،برگردیم به فرانسه .خانه و درختِ حیاط
ژاک و من
روی فیلم‌های کمتر خوشایندتری .نسبت به قبل کار می‌کردیم
ساندرین بونر نقش مونا رو در .فیلمِ «ولگرد» داشت
.یک شورشی زیبا بدون دلیل خاصی
،فیلم پرتره‌ای از یک زن جوان مرموزه
به این سمت کشیده میشه توسط کسایی که این مسیر رو براش تعیین کردن
.ما نگاهی اجمالی به او می‌کنیم
ماجراها و مواجهه او .با ۱۳ شات تراولینگ از هم جدا میشن
..تمام حرکت‌ها از راست به چپه
همه‌اش با موزیک یوآنا بروزویچ
.که به طور ویژه برای این پلان‌ها ساخته شده
می‌تونی منو ببری؟ - .بله -
.کیفمو میارم
.مونا سرکشه
!پفیوزا
.مونا می‌خواست آزاد باشه
.شاشیدم تو منشی بودن ،من همه اون کارفرماهای کوتوله رو پشت سر گذاشتم
.من اینجا به کسی نیازی ندارم
مطمئن نیستم که چه زمانی متوجه شدم
.که این تنها یک سوال درباره آزادی نیست
مبارزات فمینیستی برای بقا .باید به صورت جمعی انجام بشه
مرگ بر خشونت علیه زنان
.شوونیسمِ مردانه می‌کشد (شوونیسم: میهن‌پرستیِ افراطی)
در میان مطالبات، ضروری‌ترین‌شون
.حق انتخاب بچه‌دار شدن یا نشدن بود
نه بابا، نه پاپ، نه پادشاه (از فیلم «یکی می‌خواند، دیگری نه»)
نه قاضی، نه دکتر، نه قانون‌گذار
.نمی‌تونن به جای من انتخاب کنن
،تلاش می‌کردم که یک فمینیست سرخوش باشم .ولی خیلی عصبانی بودم
تجاوز، خشونت خانگی، ختنه و برش کلیتوریس
..سقط جنین در شرایط ناگوار
دختران جوان برای لایه‌برداریِ پوستی به بیمارستان میرن
:و اینترن‌های تازه‌کار که بهشون میگن "بدون بیهوشی، به شما یاد داده خواهد شد"
ما دو بار این
خانه صورتیِ دوست‌داشتنی رو .برای سقط جنینِ مخفیانه قرض دادیم
من در میان زنانی بودم .که مانیفستی رو امضا کرده بودن
:یک روزنامه اونو اینطوری دوبله (تعبیر) کرد !مانیفستِ ۳۴۳ فاحشه
:چون ما اعلام کرده بودیم !ما سقط جنین کردیم! ما رو قضاوت کن
،درست یا غلط ولی امضاکنندگانِ کم و بیش معروف
،زمانی که زن‌هایی که سقط جنین‌کرده قضاوت می‌شدن .پرازیت ایجاد می‌کردن
:مبارزات یکسان در همه جا !حقوق زنان! حقوق کارگران
برای این قسمت، ژاک دمی به همراه میشل کلمبیه
راهی رو برای بیان اعتصاب بزرگ در نانت .پیدا کردند
.اسم فیلم «اتاقی در شهر» بود
ما نمی‌خوایم هیچ دردسری ایجاد بشه
!بذار ما رد بشیم! ما میدون رو خالی نمی‌کنیم
بذار ما رد بشیم
ما اینجاییم که برای حقمون مبارزه کنیم
.شما اجازه ندارید - .این یه فیلمه -
اما من و دلفین سریگ واقعا رفتیم
‫به دادگاه Bobigny، در سال ۱۹۷۲ ‫برای حق سقط جنین
!و در حالی که من تا چشام حامله بودم
اونا ما رو به پشت موانع هُل می‌دادن .و ما می‌خندیدیم و فریاد می‌زدیم
،دِلفین تو دوران جوونی‌اش شبیه انگلیسیا بودش .و ما با هم دوست شدیم
،من توی حیاط از دلفین عکس گرفت .مثل باقی بازیگرا
.و بعدها دوباره، در حیاط
عاشق این بودم که چطور یک فمینیست .به یک پری تبدیل میشه
عصاهای جادویی .همیشه اونجایی نیستن که شما انتظارشو دارین
!حرکت موج‌وار و سریع عصا .ژاندارک
جین همچنین می‌خواستیک پلان .در این نقش داشته باشه
.با لهجه من این امکان‌پذیره
:تصور کنید !من انگلیسی‌ها رو از فرانسه بیرون می‌کنم
!جواب نمیده (به قول فراستی‌پورِ تواب «در نمیاد!»)
،اینو قبلا گفتم
خاطرات مثل مگس‌هایی هستن ..که در هوا ازدحام می‌کنن
.تکه‌های بهم‌ریختهٔ حافظه (نما از مستندیه که واردا برای جین بیرکین ساخته)
فکر می‌کنی که از پسش برمیای؟
.ما داریم تیکه‌تیکه و کوتاه فیلم‌برداری می‌کنیم
.مثل حل کردن پازل می‌مونه تیکه‌ها رو کنار هم می‌چینی
.تا به هم متصل بشن .ولی یه حفره در مرکز وجود داره
،این در مهمونی شبانه اتفاق می‌افته یهو سکوت فراگیر میشه
:و یکی میگه "!یه آهنگی واسمون بخون"
یک آهنگ؟ گینزبرگ
اگه من اغلب تردید دارم
..بینِ من و خودم
اگه تاب بخورم بین احساسات
..و بازی
ذره‌ای از من، ذره‌ای از من
،همه رو بیرون می‌ریزم بعدش کمی مرتب می‌کنم
،حتی وقتی همه چیو بیرون می‌ریزیم .(مقدار کمی فاش می‌کنیم (آشکار می‌کنیم
،برج ایفل در روز ،برج ایفل در شب
من یک یادبود یک روزه در .ستایش شکوه سینما ساختم
ژیگا ورتوف ((فیلمساز پیشرو اهل شوروی (مستندساز)
.یک چشم، یک دوربین، یک نگاه خیره !حرکت
،و این آقای سینماست .صد ساله و باشکوه
!من از نسل طلایی‌ام (یا: من دوران طلایی را همراه خودم دارم)
.پیرمردی با حافظه‌ای محوشده
.این مشکل مادر و آزادی‌اش بود
،او گیج شده بود .حافظه‌اش رو از دست داد
او اسم فرزندان و خواهرها و برادرهاش .رو با هم قاطی می‌کرد
ولی کی می‌خواست تصحیحش کنه؟
.او حق داشت هذیان و پرت‌وپلا بگه .برای من خوشایند و حتی خنده‌دار بود
.من دیوید اُ سلزنیک هستم (تهیه‌کننده ربکا و بر باد رفته)
.روز قبل هیچکاک بودی
،من ژان رنوارم، خون‌آشام کاترین دنو
و.. دیوید اُ سلزنیک
من سازندهٔ
سه چهار تا موجود رویایی هستم .که الان تبدیل به ستارگان بزرگی شدن
.کله‌ام پُر از ستاره و چهره و زیبائی هستش
(فیلم هزار و یک شب از انیس واردا)
.یک رویاست
.واقعیه
داشتن وسایل و تیم فوق‌العاده
برای فیلم‌برداری و فیلم ساختن .از چنین ستاره‌هایی مثل یک رویا بود
اما به خاطر یه سری دلایل ،شاید این کار اشتباه من بود
!فیلم کله پا شد
،در مورد آقای معروف سینما
او همچنین پیرمردی کوچک و تنها در تمام طول شب بود
.به امید کسی که او رو ملاقات کنه
.پیر شدن با هم حس بهتری داره
این برنامه ما بود، حتی خیلی بیشتر .زمانی که دوباره به هم پیوستیم
.شیرین و غافل‌گیرکننده بود
،ما با هم به مسافرت می‌رفتیم .در یک نقاشی ژست گرفتیم
.به ساحل‌ها و موزه‌ها می‌رفتیم
(اون اطراف با بیل ویولا و روشنبرگ (نقاش آمریکایی .پرسه می زدیم
.ما به ژاک مونوری نزدیک بودیم
.و ما با گربه پراسینو زندگی می‌کردیم
!ما نگاه می‌کردیم. با هم. و بوم
.ژاک بیمار شد .یک بیماری کشنده
.او مریض بود. زیاد خونه می‌موند
.حالا برو، بذا بنویسم
او در مورد کودکی‌اش در گاراژی در نانت می‌نوشت؛
.جایی که با خونواده‌اش زندگی می‌کرد
.ازم خواسته بود که نوشته‌ها رو در شب بخونه
:یه روز گفتم ".این منو ترغیب می‌کنه که یه فیلم بزرگ بسازم"
:او گفت ".من توانش رو ندارم. تو بساز"
:گفتم "اگه در مورد کودکی‌ات فیلم بسازم خوشحال میشی؟"
:گفت ".آره. انجامش بده"
می‌دونستیم که ژاک دیگه .زمان زیادی نداره
.روزالی، متئو و من کنارش بودیم
،روزالی و من نوبتی مراقبت از ژاک رو به عهده می‌گرفتیم .به خصوص وقتی که تولید فیلم شروع شد
‫کمپانیِ Cine-Tamaris باید به سرعت هزینه ساخت رو ‫.فراهم و عوامل رو جمع می‌کرد
،من یادمه عوامل رو ،در قبال فیلم بسیار باانگیزه بودن
.نسبت به من بسیار سخاوتمند و حساس بودن
،به خصوص ماری ژو .که خیلی به من و ژاک نزدیک بود
،اخیرا با بعضاشون دیدار کردم
و ما بادیدیر و میرلی در مورد اون لحظات خاص .صحبت کردیم
،ژاک فوت شد .او می‌دونست که داره می‌میره
،می‌دونست که ایدز درمان نداره
.او می‌دونست که بیماری همینطور رو به وخامت میره
.همه این چیزا رو می‌دونستیم
.هیچ‌کس در موردش صحبت نمی‌کرد .این یک سکوتِ محبت‌آمیز بود
ژاک به صورت کاملا محترمانه .در موردش (بیماری) صحبت نمی‌کرد
،ما این سکوت رو پذیرفتیم .چون که سکوتِ ژاک بود
این انتخاب ژاک بود که سکوت پابرجا بمونه .و ما هم قبول کردیم
،قبلش، در سال ۱۹۸۹
،ایدز بیماری شرم‌آوری قلمداد میشد
.تابو بود
.بیماری‌اش بخشی از پروژه بود
به همون مقداری که برای تو تلاش می‌کردیم .برای او هم تلاش می‌کردیم
.بله - .برای همه ما -
!او برای خودش کسی بود، ژاک دمی
..این ایده رو داشتیم که
تا جایی که امکانش هست با فیلم‌برداریِ فیلم .ژاک رو همراهی کنیم
من نمی‌دونستم که نظرش در مورد ،بازسازی چیه
که بازسازی ما از اونچه او تجربه کرده .یا گفته چطوری بوده
.گاهی با خواهر و برادرش میومد
.مادرش هم میومد
!شما توجه جمعیتی رو جلب خواهید کرد
:مقداری نگران این بودم که او مداخله کنه یا بگه "..اینطوری نبود"
.بهش نزدیک شدم
"چطور بود؟ خیلی فرق نداشت؟"
"می‌تونستی کودکی خودت رو درونش ببینی؟"
:و او گفت "!اوه بله. دقیقا همونه. من اونجام"
کلماتش منو به ادامه دادن .و سازماندهی فیلم تشویق می‌کرد
.چندین فیلم وجود داشت .یکی سیاه و سفید بود
ادای احترامی بود به فیلم‌های .دهه‌های ۳۰ و ۴۰ میلادی
.داستان ژاک رو از سن ۹ تا ۱۹ سالگی بیان می‌کرد
.ما به ساده‌ترین شکل ممکن نماها رو گرفتیم
،سپس یک پیشنهاد وجود داشت .که می‌تونست یک پایان‌نامه کارشناسی ارشد باشه
،اگه در زندگی ژاک کنکاش کنیم آیا می‌تونیم صحنه‌هایی رو پیدا کنیم
صحنه‌های فیلم‌های خودش بودن؟
‫اگه اینطوره، صحنه‌ای از فیلم Jacquot of Nantes
،موتور هنوز اولش صدا میده .ولی طبیعیه
.ممنونم
شد صحنه‌ای از... یکی از فیلم‌های ژاک
موتور هنوز اولش صدا میده .ولی این طبیعیه
یا برعکس. صحنه‌ای از یکی از فیلم‌هاش رو انتخاب می‌کردم
و متنی براش می‌نوشتم که به صورت طبیعی .بشه اجراش کرد
.تقریبا خوبه
.فیلم دیگه‌ای وجود داره .ژاک هنوز زنده است
،دز این زمان دشوار ،این راه سختی که او درش بود
تموم کاری که می‌تونستم انجام بدم این بود که .کنارش باشم، تا جایی که ممکنه نزدیکش باشم
،به عنوان یک فیلمساز .تنها گزینه‌ام فیلم گرفتن ازش بود
.در اکستریم کلوز آپ ،پوستش، چشمش
،موهاش که شبیه منظره‌ایه .دستاش، لکه‌هاش
من باید این کار رو انجام می‌دادم. این تصاویر رو .از او و مربوط به او می‌گرفتم
.ژاک مرده، ولی ژاک هنوز زنده است
.فیلم‌برداری در ۱۷ اکتبر تموم شد
.و ژاک در ۲۷ اکتبر ۱۹۹۰ فوت کرد
‫این زن‌ها همگی ‫.پنجره‌هایی از جزیره Noirmoutier هستن
ازشون فیلم گرفتم و به این سبک معرفی‌شون کردم
که بتونیم انتخاب کنیم که به حرف‌های کدومشون گوش کنیم
.فرد به فرد، به صورت محرمانه
،حضورِ تیری هنوز خونه رو پُر می‌کنه
،بوی او
دو روز پیش لوبیا سبزهایی رو خوردیم .که او از فروشگاه خریده بود
..هنوز تازه هستن
!او به معنای واقعی مرد بود، او بود .هرگز با کلمات قابل توصیف نیست
از دریا آمد ،بعد از نوشیدن
.رفت به تخت خواب، خوابید ..همین
من بخشی از فیلم بودم .و در سکوت موندم
‫نمایش فیلمم در بنیاد Cartier Foundation رو ‫.مدیونِ Hervé Chandez هستم
،هیچ ایده‌ای نداشت که با دعوت کردن من .چقدر منو خوشحال می‌کنه
.فیلمساز پیر به یک هنرمند جوان تبدیل شده
،پنجره‌های نمایانگر، قلب در زمستان
.بلکه رنگ‌های پلاستیکیِ تابستان
.تقریبا ۸۰ ساله بودم
!در فرانسه مصطلحه به سال میگن جارو .۸۰ جارو ازم سپری شده
.توسط تکنسین‌ها و دوستاشون محاصره شده بودم
‫.ادای احترامی بود به Sempé ‫ ‫(هنرمندِ کارتونیستِ فرانسوی)
:نوشتهٔ تابلوی انیس) (همه‌جا احساس درد دارم
خوش‌شانسم که تو کار توسط روزالی .و کریستوف والو یاری داده میشم
.او یک طراح صحنه است
او به خاطر حس مد و فشنی که میده .و کاریکاتورهاش معروفه
‫در Noirmoutier چند کلبه دیدیم که ‫.برای نمایشگاه بسازه
.به عنوان مثل، کلبهٔ پرتره
،پُر از مردم جزیره‌نشین
زنانی که اینجا و آنجا باهاشون برخورد کردم .بسیار زیبان
.بک‌گراندی مشابه برای هر زن
.و یکی دیگه برای مردان
یا این بک‌گراند اونجا چرخیدم
پشت سر اونایی که می‌خواستن .ژست بگیرن قرار دادم
.برای خونواده‌ام هم از اونا استفاده کردم
.روزالی
:سه پسرش والنتین
،آگوستین
.و کوئنتین
متئو
ژوسفین
.و پسرشون کنستانتین
همگی با هم .مجموع خوشحالی‌های من هستن
ولی نمی‌دونم که اونا رو می‌شناسم .یا می‌تونم درکشون کنم
.من فقط دنبالشون میرم
.یه روز همسایه‌ای اومد به ملاقات ما
پدرش از آسیابی فیلم گرفته بود که الان در اختیار ماست
.با یک دوربینِ نه و نیم میلیمتری
ممنونم از همسایه‌مون ساتی .که همچین تصاویر نایابی رو گرفته
.اسم آسیاب آدام گراویه بوده .او یازده تا فرزند داشته
!مامان رو گرفتم
.اغلب نوشتن رو متوقف می‌کنم
دنیا حال و روز خوشی نداره و .من عمیقا منقلب و شوکه شدم
،در همین لحظه .مصیبت‌ها، جنگ‌ها، زمین‌لرزه‌ها
من در امنیت نشسته‌ام .و اون شرایط رو تصور می‌کنم
،مردمی بدون سرپناه .کل خونواده‌ها در جاده
بی‌حرکت نشسته‌ام .و در فکر عزیزانم هستم
.خانواده مفهومی تا حدی متراکم و جمع‌ و جوره
ما از نظر ذهنی اونا رو کنار هم جمع می‌کنیم .و اونا رو مثل یک جزیره صلح‌آمیز و آرام تصور می‌کنیم
.این کلبه داستانی داره
روزی روزگاری دو بازیگر خوب و خوش‌سیما
.در فیلمی بازی کردند که شکست (مالی) خورد
،خوشه‌چین که من هستم
نسخه‌های رها شده از فیلم رو نجات دادم
.و حلقه‌ها رو باز کردم
و دو بازیگر خوب و خوش سیما
دیوارها و روکشی شدن .که نور آفتاب بهشون می‌خوره
سینما چیه؟
نور از جایی میاد
،توسط عکس‌ها محصور میشه .کم و بیش تیره یا رنگی
اینجا، حس می‌کنم که در سینما زندگی می‌کنم .و خانه‌ام سینماست
.فکر می‌کنم که همیشه درون سینما زندگی کردم
برای زن، زندگی، آزادی
!تمام نشده .گاهی پرده دوباره باز میشه
.یکی از شما پرس‌وجو می‌کنه
!تولدت مبارک، انیس
بعد ار جشن خودمو تنها دیدم !و جارو‌ها رو شمردم
بله دقیقا ۸۰ تا هستن .که شامل این ۴ تا هم میشن
.سپس یکی دیگه با ایمیل فرستاده شد
!یک ایده خونین دیگه از گیوم
همه اینا دیروز اتفاق افتاد .و این همین حالا جزئی از گذشته است
.حسی که فورا با تصویر آمیخته می‌شود، باقی خواهد ماند
.همینطوری که زندگی می‌کنم، به یاد هم میارم
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.