‫- بۆ. ‫- چیه؟
‫عمراً بتونی این‌جوری بپری!
‫♪ عمو مک‌دۆنالد مزرعه‌دار بود، اییا-اییا-یا
‫(ترانه‌ای کودکانه)
‫[نییو-وِیْو اینتِرتِینْمِنت تقدیم می‌کند]
‫♪ توی مزرعه‌ش یه دونه خوک بود
‫♪ اییا-اییا-یا
‫بۆ بِرنْهام
‫♪ خُرنۀ خوک، خرنۀ...
‫♪ عمو مک‌دۆنالد مزرعه‌دار بود
‫[تنظیم رنگ]
‫♪ اییا-اییا-یا
‫«چی.»
‫این بۆ برنهامه.
‫۲۲ سالشه.
‫مذکره...
‫و انگار فرآوردۀ ژنتیکیِ زرافه‌ایه که با اِلِن دِجِنِرِس سکس کرده.
‫(مجری، کمدین و بازیگر همجنس‌گرای آمریکایی)
‫بۆ کله‌ای غول‌پیکر و سرپستون‌هایی کوچیک داره...
‫و ۵ سال گذشتۀ عمرش رو در انزوا، ‫وقف پیشرفت در کمدی کرده...
‫و در این راه...
‫ارتباطش رو با واقعیت و دنیا از دست داده.
‫تو آدم لاشی‌ای هستی، بۆ.
‫شنیدی چی گفتم؟
‫به خیالت بیشتر از من سرت می‌شه.
‫به خیالت بیشتر از همه سرت می‌شه.
‫آخرش تک و تنها می‌میری...
‫و حقته هم،
‫ولی تا اون روز، می‌تونی بری ‫اون جۆک‌های بی‌مزه‌ت رو تعریف کنی.
‫ببین فرقی به حالت می‌کنه یا نه.
‫♪ بۆ، بۆ، بۆ! بۆ، بۆ، بۆ!
‫♪ بۆ! بۆ! بۆ! بۆ!
‫♪ قبلاًها فقط وقتی بامزگی‌ت...
‫♪ گل می‌کرد استندآپ اجرا می‌کردی.
‫♪ ولی حالا طبق قرارداد موظفی،
‫♪ پس بشین برقص میمونِ کوفتی.
‫♪ برقص میمون! برقص!
‫♪ به برنامه خوش اومدین. ‫این بۆئه، اینم برنامه‌شه...
‫♪ و بۆ دوست داره این‌جوری برقصه:
‫♪ به برنامه خوش اومدین. ‫این بۆئه، اینم برنامه‌شه...
‫♪ و بۆ این‌جوری شلوارش رو در می‌آره:
‫♪ درامِ نامرئی رو بزن.
‫♪ ترۆمپتِ نامرئی رو بدم.
‫♪ صدای ترۆمپت!
‫♪ یه کم آبِ نامرئی بخور.
‫♪ اِه، سگ تو روحش! این که آبش واقعیه!
‫♪ بۆ می‌خواد کاری کنه حال کنین.
‫♪ صدای همین‌جوری.
‫♪ بۆ می‌خواد کاری کنه حال کنین.
‫♪ پس راحت تکیه بدین و لذتِ این دُزِ بی‌ضرر از... ‫چشم‌توچشمِ طولانی رو ببرین.
‫♪ چشم‌توچشم طولانی.
‫[می‌خوای کیرمو بخوری؟]
‫♪ چشم‌توچشم طولانی.
‫♪ لبت رو بلیس که لذت‌بخش‌ترش کنی!
‫♪ - می‌خوایین یه حقۀ شعبده‌بازی ببینین؟ ‫- آره!
‫♪ پس بیا هر ورقی که می‌خوای بردار!
‫دماغ‌سوخته!
‫♪ شعبده‌بازی واقعی نیست، خنگ خدا.
‫♪ برو چهار تا کتاب بخون.
‫♪ شعبده‌بازی واقعی نیست، خنگ خدا.
‫♪ برو چهار تا کتاب بخون.
‫♪ شعبده‌بازی واقعی نیست، خنگ خدا.
‫♪ برو چهار تا کتاب بخون.
‫♪ شعبده‌بازی واقعی نیست.
‫♪ اگه باشه چی؟!
‫و در اون لحظه...
‫بدبینیِ بۆیِ ۲۰ساله به شوق و ذوق بچگانه بدل شد.
‫بۆ هیچ‌وقت پیش خودش فکر نمی‌کرد که ‫این‌قدر سحر و جادو توی دنیا باشه.
‫[چه جالب!]
‫هر چیزی توی دنیا ممکنه، بۆ.
‫[می‌دونم.]
‫دوست داری اول بری چی کار کنی؟
‫بدویی؟
‫آره، چرا که نه. می‌شه بدویی.
‫پرواز کنی؟
‫آره، این کار هم می‌شه.
‫[یا که...]
‫چی شد؟
‫چی کا...
‫داری چه ﮔ... ‫داری چه گهی می‌خوری؟
‫نکن. نکن، بسه.
‫آخه...
‫کس‌خل احمق! ‫نکن. نکن. بسه.
‫[باشه. خدایا.]
‫بگذریم...
‫بۆ در دوردست، پری‌ای زیبا دید.
‫پری‌ای این‌قدر زیبا که بۆ، از این که توی دبیرستان ‫با این اسم صداش می‌کردن، احساس افتخار کرد.
‫بعد به پلی قدیمی رسید که ‫زیرش یه غول داشت نگهبانی می‌داد.
‫بۆ می‌دونست که باید برای گذر از اون‌جا، ‫به معمای غول جواب بده.
‫غول، چنین سخن گفت:
‫«ببین، این بارِ آخریه که می‌گم. ‫من غول نیستم. بی‌خانمانم.
‫فهمیدی؟ پول خرد نداری بدی؟
‫این که دستمالِ مُفیه. ‫اینو نمی‌ﺧ...
‫نه! نه! نکن. نخواستم. برو. برو.
‫خواهش می‌کنم برو.»
‫و سپس...
‫چنان که بۆ به آن سوی صحنه رسید،
‫تک‌شاخی را پیش چشمانش دید که ۵ شاخ بر سر داشت.
‫[۱، ۲، ۳، ۴، ۵! عجب!]
‫پنج‌شاخ آن گاه چنین سخن گفت:
‫«سلام، بۆ!»
‫[سلام.]
‫«خیلی وقت بود دنبالت می‌ﮔﺸﺘ...»
‫موقتاً، خطر برایش رفع شد.
‫[کون لقت!]
‫اما خیالات شومش محکوم به بازگشت بودند.
‫گودزیلاست!
‫وااای! وااای!
‫یا خدا!
‫یا خدااا! نه!
‫یا خدا!
‫وااای!
‫وااای خدا! وااای!
‫♪ مارمولک بودن خیلی دردسر داره.
‫چرا داره شعر می‌خونه؟
‫♪ مارمولک بودن خیلی دردسر داره.
‫- می‌خوام نخونه. ‫- باهاش چی کار کردی؟ چی کار کردی؟
‫زنم رو کشته. این هیولا زنم رو کشته.
‫♪ دست‌هات کوچیکه، سینه‌ت می‌خاره.
‫ای خدا! خودمو می‌کشم!
‫چرا داره می‌خونه؟
‫هیولاست. چرا باید همچین بشه؟
‫♪ مارمولک بودن خیلی دردسر داره.
‫ای خدا!
‫آخه چرا؟!
‫♪ ولی وصله زدن بین اجراها سخت‌تره.
‫♪ داره اسکی می‌کنه؟ ‫یا توی فیلم‌سکسیِ همجنس‌گراهاست؟
‫♪ داره اسکی می‌کنه؟ ها؟ ‫یا توی فیلم‌سکسی همجنس‌گراهاست؟
‫♪ یه راهنمایی!
‫♪ توی فیلم‌سکسی همجنس‌گراهاست.
‫♪ خیلِ خب بۆ، این پانتۆمیم‌بازی‌ها ‫دیگه خیلی رو اعصاب مردمه.
‫♪ پس برو سراغ اصل برنامه!
‫♪ صدای من خدای طبیعی بودنه!
‫♪ طبیعی خودش خوبه!
‫♪ طبیعععی خوبه!
‫♪ طبیییعی خوبه!
‫♪ این‌جا پایان آهنگ و شروع برنامه‌ست.
‫♪ به برنامه خوش اومدین!
‫زیرنویس از مسیح محمودزاده ‫‪㏄ masihm.ir | t.me/masihmim
‫اون قسمت مارمولکه تهِ کس‌خلی بود. بگذریم...
‫سان‌فرانسیسکۆ!
‫آره! ایول!
‫ما شهری هستیم... ‫ما شهری هستیم توی ایالت کالیفۆرنییا...
‫می‌خوام... می‌خوام برنامه رو ‫با یه جوک برا تماشاگرهای مرد شروع کنم.
‫- این جۆک واسه بَر و بَچ‌هاست. ‫صدای بر و بچ‌ها نمی‌آد! بر و بچ‌ها؟! ‌ ‌ ‌- آره!
‫می‌گم بر و بچ‌ها، دیدین چه تخمیه وقتی کیر یکی رو می‌خورین، ‫ولی آخرش بچه‌کونی از آب در می‌آد؟ راست نمی‌گم؟!
‫یعنی این همه مدت داشته‌م واسه یه بچه‌کونی ساک می‌زده‌م؟
‫توی این هفته، دفعه سومه. دیگه بسه!
‫داره خوب پیش می‌ره...
‫هه.
‫اسمِ...
‫اسم این برنامه رو «چی.» گذاشته‌م...
‫و امیدوارم که پر از چیزهای جدید و ‫غافلگیری باشه، آخ... ببخشید...
‫خوب شروع کردیم! امیدوارم ﮐ...
‫♪ عمداً خواست آب رو بندازه! ‫آره، آره، آره.
‫♪ ولی همه‌تون فکر کردین اتفاقی بود.
‫♪ ولی عمداً خواست آب رو بندازه! ‫آره، آره، آره.
‫♪ هنر دروغه. هیچی واقعی نیست!
‫خب آم... ما چیز...
‫بچه نباشین! ‫این دست زدن‌ها رو بذارین کنار!
‫بچپونینش تو ﮐ... نه ولی.
‫♪ عمداً خواست آب رو بندازه! ‫آره، آره، آره.
‫♪ ولی همه‌تون فکر کردین اﺗﻔ...
‫حواستو جمع ﮐ... اگه رو تکرار باشه، از اول می‌خونه.
‫طوری ﻧﯿﺴ... می‌تونیم بعداً تدوینش کنیم.
‫♪ عمداً خواست آهنگه دوباره پخش شه! ‫آره، آره، آره.
‫♪ ولی همه‌تون فکر کردین اتفاقی بود.
‫♪ ولی عمداً خواست دوباره آهنگه پخش شه-شه-شه!
‫♪ هنر هنوز دروغه! ‫هیچی هنوز واقعی نیست!
‫جۆک‌های خوراک‌موراکی؛ چند تا از این‌جور جۆک‌ها بگیم.
‫وصله‌های اجرا چیزهای عجیبی‌ان. آم...
‫چیش...
‫امروز ﺻ... امروز صبحانه یه دونه هات‌داگ خوردم ‫و بعدِ خوردنش همچین حسی داشتم:
‫یعنی عنان زندگی‌م در اختیارم نبود.
‫عن‌هام. فهمیدین؟
‫خوب شد از جۆک‌های عن‌دار خوشتون می‌آد. ‫بیشتر برنامه‌مون در این باره‌ست.
‫هیچ لحظه‌ای رو تلف نکنین! ‫هر لحظه می‌تونه لحظه‌ای خنده‌دار بشه.
‫دیدین؟!
‫خواستم نکتۀ کوچیکی واسه کمدین‌ها گفته باشم. آم...
‫اسم این آهنگ اولی...
‫«جهانی آتشین»ـه.
‫♪ آآآآ! وااای!
‫آهنگ بعدی یه کم...
‫یه کم از قبلیه طولانی‌تره...
‫و آم... ممنون.
‫آهنگش دربارۀ اینه که چقدر غمگینم، چون من خیلی غمگینم. ‫برا همین اسمش «غمگین»ـه.
‫دربارۀ چیزهای غمگینه.
‫همون فکر کنین پیازی افسرده‌م که داره خودشو قاچ‌قاچ می‌کنه.
‫♪ آدمی بی‌پول دیدم که اسمش ‹دارا› بود.
‫♪ این دردناک نیست؟!
‫♪ اعلامیۀ گم شدن سگی رو دیدم،
‫♪ ولی سگه اصلاً پا نداشت.
‫♪ بچه‌ای دیابتی دیدم،
‫♪ رفته بود قاشق‌زنیِ هالۆوین.
‫♪ زرافه‌ای با گردنی کوتاه دیدم. ‫چه غمگین بود. شایدم گوزن بود!
‫♪ پیرمردی رو دیدم که قطار زیرش گرفت.
‫♪ حواسش نبود، چون بارون تندتند می‌ریخت.
‫♪ صدامو نشنید که داد زدم: «وایسا، قطار زیرِت گرفت!»
‫چون آخه من اصلاً چیزی نگفتم.
‫فقط پیش خودم گفتم:
‫«آخِی، این معلومه آخرش غمگین تموم می‌شه.»
‫همین‌جور هم بود.
‫من نابغه‌م.
‫♪ مردی ‹یه‌چشم› دیدم که اومده بود...
‫♪ فیلمی سه‌بعدی ببینه.
‫♪ پسربچه‌ای دیدم که بستنی‌ش افتاد، ‫اونم درست روی جسد مادرش!
‫♪ پیشی‌ای رو دیدم که بالای درختی گیر کرده بود، ‫بعد پرید پایین و خودشو دار زد.
‫♪ پسربچه‌ای دیدم که موقرمز بود.
‫♪ رفتم توی یه فروشگاه که چیزی بخرم،
‫♪ ولی اون‌جا فقط نقاشی آدمی تکراری و غمگین می‌فروختن.
‫♪ نه، صبر کن!
‫♪ این فروشگاه که آینه می‌فروشه.
‫♪ دیدین چه حرکتی زدم؟!
‫«وقتشه بترکونیم!»
‫نه.
‫دنیا خیلی جای غمگینیه، رفقا.
‫پر از درده؛
‫پر از نسل‌کشی، جنگ، تبعیضِ جنسی، نژادپرستی.
‫ولی باید همیشه یادم بمونه که دنیا چیزهای خوبی هم داره.
‫مثل این حقیقت که هیچ‌کدوم از این مسائل سرِ من نمی‌آد. ایول!
‫ولی بازم سخته که بابت این چیزها غمگین نباشم.
‫شما چطور غمگین نمی‌شین؟!
‫من کل این آهنگ داشته‌م چیزهای خیلی غمگینی می‌گفته‌م، ‫ولی شما اصلاً غمگین نبودین. شما...
‫خوشحال بودین. ‫برعکس... همه‌ش می‌خندیدین.
‫خودشه، پیداش کردم. ‫خنده دوای هر دردیه.
‫حلال تمام مشکلات و غم‌های دنیاست.
‫یعنی نه برا اون بدبخت‌هایی که واقعاً غمگینن، منظورم واسه ‫ماهاییه که باید همیشۀ خدا با اون بدبخت‌ها سر و کله بزنیم.
‫کمدین اصلاً آدمی فرصت‌طلب و بی‌احساس که ‫روی حیوانی‌ترین رفتارهای اجتماع موج‌سواری می‌کنه، نیست!
‫قهرمان مردمه!
‫دنیا آخه کجاش غم‌انگیزه؟!
‫دنیا خنده‌داره. ‫اسم من هم جامعه‌ستیزه!
‫♪ پیرمردی رو دیدم که با سر خورد زمین.
‫♪ این دیگه چه کس‌خلیه.
‫♪ زنی رو توی مراسم ختم دخترهاش دیدم.
‫♪ هاهاها! جۆک‌های قدیمی.
‫♪ همۀ چیزهایی که یه زمانی غمگین بوده‌ن، ‫الان یه جورهایی خنده‌دارن.
‫♪ ۱۱ سپتامبر و هۆلۆکاست کلاً،
‫♪ هفت روزِ هفته خوراک خنده‌ن.
‫♪ چون با فجایع انسانی خیلی محدود شوخی می‌شه.
‫♪ چون احساس همدردی‌م، نمی‌ذاره حال کنم همیشه.
‫♪ خدافظ غم و غصه!
‫♪ سلام به جۆک و خنده!
‫ممنون.
‫یه جۆک خیلی باحال دربارۀ تدوینگرها بلدم. ‫تدوینگرها این‌قدر آدم‌های...
‫به نظرم خوب می‌شه اگه الان یه کم شعر بخونیم، اشکالی نداره؟ ‫این شعره یه کم لوسه و یه کم هم احساسیه.
‫په الان می‌خونیمش که از دستش راحت شیم، ‫و بعد برمی‌گردیم به...
‫وای...
‫به همون چیزهای بی‌ادبی. می‌دونین دیگه.
‫چیزهایی که مردم توی تاک‌شۆهای آخر شب می‌بینن. خیل خب.
‫اسم شعرش «من جنده‌ها رو می‌گام»ـه.
‫حضور-غیاب نبود، ولی ممنون.
‫جنده‌ها!
‫جنده‌ها! من جنده‌ها رو می‌گام. ‫جنده‌ها به گا می‌رن وقتی من جنده‌ها رو می‌گام.
‫بی هیچ اما و اگر و ایهام.
‫من جنده‌ها رو می‌گام! جنده‌ها رو من می‌گام!
‫گل‌دخترا هم خوبن، ولی نه واسه خایه خوردن. ‫باس کل شب ناز بکشی، تا راضی شن از کون بدن.
‫ولی جنده‌های ژندۀ خودمون راحت می‌دن.
‫گل‌دخترا برن کشک بسابن، ‫جنده‌ها کشته‌مرده دارن.
‫من یه لیست دارم.
‫«یه لیست؟» آره، یه لیست، ‫از جنده‌هایی که نکردمشون خیس.
‫این جنده‌ها رو نه گاییدم، نه مالیدم، ‫زینرو اعصاب تخم‌هام، بسی تخمی‌ست.
‫پس تا من جنده‌ای رو جانانه می‌گام، ‫تخم‌هام اسمشو خط می‌زنن از لیست.
‫یه بدکارۀ خنگ خط‌زده‌شدۀ دیگه از لیستِ بلندبالای ‫«بیا خایه‌هامو بخور، بچرخ که بگامت، کیرمم بلیس».
‫دقیقاً. شما هم فهمیدین از این‌ها الهام گرفته‌م: ‫جِفری چاسِر، جان کیتس.
‫(از تأثیرگذارترین شاعران بریتانیایی بر زبان و ادبیات انگلیسی)
‫آم...
‫صفحه‌ها خالی‌ان. شعرها رو از حفظم. ‫چرا من باهاتون روراست نیستم؟!
‫جنده‌ها ممکنه سیاه و سفید و قهوه‌ای و صورتی و خردلی باشن؛ ‫ممکنه مردنی با ممه‌های گنده، یا که نزار با نقلی باشن.
‫جنده‌ها ممکنه شوخ و شنگ و شاخ و شیک‌پوش باشن، ‫با مغز و لباس‌هایی که از بس شسته شده‌ن، آب رفته‌ن.
‫یه لحظه...
‫ولی بعضی از جنده‌ها، خوشگل و بامزه و باهوشن.
‫این جنده‌ها می‌تونن افکار شرتی تا احساسی‌تون رو قلقلک بدن. ‫می‌تونن از علم و موسیقی و هنر گوشتون رو پر کنن.
‫می‌تونن جمع و جورتون کنن، یا از هم پاره‌پوره‌تون کنن.
‫ولی به این جنده‌ها اعتماد نکنین، نه، اصلاً نکنین.
‫چون کاری می‌کنن عاشق و مایل و دلداده‌شون شین، ولی بعدش می‌رن و ‫شما می‌مونین و جای خالیِ اون جندۀ احمق وسط قلبتون، همین.
‫خیلی ممنون.
‫پس... پسره داشت به دلیل شکست عشقی‌ش، ‫با زبونی جنسیت‌زده خودشو خالی می‌کرد.
‫برا همه‌مون آموزنده بود!
‫از همه‌تون ممنونم که اومدین. آم...
‫می‌دونم که بعضی از شوخی‌هام خیلی سریع و پرجزئیاتن و ‫واسه دنبال کردن حرف‌هام باید کمی تیز بود، مخصوصاً قبلی.
‫به خاطر همین می‌خوام این دفعه رو ‫یه جۆکِ مدلِ کندفهم‌ها واسه افراد پیرتر جمعمون و اینا بگم. آم...
‫این واسه شماهاست. ‫اینم یه جۆک کند.
‫می‌دونین وقتی یه زرشک از روی شاخه‌ش می‌افته، ‫بقیۀ زرشک‌ها چی می‌گن؟
‫«وای، زرشک!»
‫گرفتین؟
‫چون زرشک هم ثمرۀ نوعی درختچه‌ست،
‫و هم نوعی حرف نداست.
‫دیدین چی شد؟!
‫خوبه. داره بهمون خوش می‌گذره. آم...
‫چند وقت پیش بابام بهم گفت که ‫روی صحنه بیش از حد خودنما هستم.
‫من هم گفتم: «جدی بابا؟! ثابتش کن!»
‫گفت: «پس اون جۆکه که آخرش کاغذرنگی می‌ریزی، چی؟»
‫گفتم: «من که هنوز اون جۆکه رو ننوشته‌م، ‫چون بر اساس همین مکالمه‌ست!
‫سر مچتو گرفتم!»
‫ادامه بده. جنبش رو زنده نگه دار.
‫داریم خیلی خوش می‌گذرونیم بچه‌ها. زیاد مهم ﻧﯿﺴ... ‫مجبور ﻧﯿ-نیستین لحظه‌های سکوت رو با خنده و تشویق پر کنین.
‫نمی‌خوام وقتی می‌رین خونه پیش خودتون بگین: ‫«خسته شدم از بس دست زدم. دلدرد گرفتم از بس خندیدم.»
‫فقط می‌خوام پیش خودتون بگین: ‫«اِه... بدک نبود.»
‫و دیگه تمومه کار!
‫چند وقت پیش از بۆستۆن، شهر مادری‌م، ‫نقل مکان کردم و رفتم هالیوود.
‫شهرن اینا! و چیش...
‫و داستان این مهمونی‌های سنگینِ شبانه که ‫ملت توی هالیوود می‌گیرن، به گوشم خورده بود.
‫فکر نمی‌کردم راست باشه؛ ‫تا این که رفتم هالیوود و توشون شرکت کردم.
‫بگذریم. این آﻫﻨ... این آهنگ دربارۀ یکی از ‫همون شب‌هاست که چند هفته پیش برام اتفاق افتاد.
‫اسم آهنگش «دیشب چی کارها کردم؟»ـه.
‫♪ آره! آره!
‫♪ آها! آها! آها! دیشب چی کارها کردم؟
‫♪ گریه کردم تا خوابم برد!
‫از اون شب‌های خوب بود.
‫«اولین بار کِی مادرم مسئلۀ ازدواج همجنس‌گراها رو بهم توضیح داد؟» ‫چه سؤال خوبی! ۸ سالم بود...
‫۸ سالم بود.
‫مامانم صدام زد بیام توی اتاق ناهارخوری و ‫درست روبروم، اون‌طرفِ میز نشست.
‫گفت: «می‌دونی که من و بابات ‫چقدر همدیگه رو دوست داریم.»
‫گفتم: «آره. تو و بابا بیشتر از هر کسی ‫روی زمین همدیگه رو دوست دارین.»
‫بعد گفت: «خب، دو تا مرد هم می‌تونن دقیقاً همین‌جور که ‫من و بابات همدیگه رو دوست داریم، عاشق همدیگه باشن.»
‫گفت: «وقتی دو تا مرد این‌جوری همدیگه رو دوست دارن،
‫کاری که می‌کنن اینه که لباس‌هاشون رو در می‌آرن،
‫بعد می‌رن تو تخت و...
‫می‌رینن به انجیل!»
‫واسه همین دیگه با مامانم حرف نمی‌زنم. خیل خب.
‫سلام بیمارِ ۲۴۶۰۲.
‫(ارجاعی به ژان‌والژان، زندانیِ ۲۴۶۰۱، در رمان «بی‌نوایان»)
‫- سلام. ببخشید. ‫- در چه وضعی هستی؟
‫- زیاد خوب نیستم. ‫- درمان روت تأثیری نداشته؟
‫- نه، نداشته. ‫- از چه علائمی هنوز رنج می‌بری؟
‫هنوز... اﺣ-احساساتمو توی خودم می‌ریزم، ‫نمی‌تونم درست خودمو بُروز...
‫- ارتباط با بقیۀ آدم‌ها و اینا کلاً برام ﺳﺨﺘ... ‫- پس هنوز یه بچه نق‌نقویی.
‫واقعاً شخصیتت رو می‌رسونه، صدای ناپیدا. اون بالا...
‫داشتم شوخی می‌کردم، غُلی.
‫- با اۆکلند زیاد فاصله نداریما! کلماتتو درست انتخاب کن. ‫- من انسان نیستم. هر چی دلم بخواد می‌گم.
‫(شهری در ایالت کالیفۆرنییا با جمعیتی حدوداً سیاه‌پوست)
‫باشه، برو سر اصل ﻣ... مشکلم چیه؟ ‫بگو مشکل چیه. خواهش می‌کنم بگو.
‫احساسات و منطقت با هم در تناقضن.
‫- خب. ‫- قدرت خلاقیت و تحلیلت در تناقضن.
‫به صورت ساده‌تر، نیمکرۀ چپ و راست مغزت در تناقضن.
‫- نیمکره‌های مغزم... ‫- برای رفع مشکل باید از همدیگه جداشون کنی.
‫- جداشون ﮐ... ‫- شمارش معکوس برای تفکیک عملکرد اعصاب مغز:
‫پنج، چهار، سه،
‫- اول با مریض قرار می‌ذارن. همین‌جوری نمی‌شمارن. ‫- دو، یک.
‫- ‹این› ممکنه کمی درد داشته باشه. ‫- ‹این› دقیقاً یعنی چی؟
‫- صفر. ‫- یه ﻟﺤ... ﺻﺒ...
‫(نیمکرۀ چپ، اختیار سمت راست بدن را ‫و نیمکرۀ راست، اختیار سمت چپ بدن را در دست دارد)
‫جداسازی انجام شد.
‫این نیمکرۀ چپ مغز بۆئه. ‫عینیت‌گرا. منطقی. بی‌احساس.
‫تحلیل‌گر. آگاه از الگو‌ها و گرایش‌های داده‌ها.
‫کارآمد و...
‫بچه‌لاشیه.
‫این نیمکرۀ راست بۆئه. ‫ذهنیت‌گرا. خلاق. احساسی.
‫آگاه از عواطف و اجتماع.
‫- اشکش دم مشکشه... ‫- درسته.
‫- و کودنه. ‫- نظر شخصی‌ته، پس لطفاً...
‫- پیش‌داوری نکن... لالالا! ‫- خب، نیمکره‌ها... با هم مهربون باشین.
‫♪ من نیمکرۀ چپم، من نیمکرۀ چپم. ‫این‌قدر کار می‌کنم تا یه روز با مرگ مغزی می‌کپم.
‫♪ همه وظیفه‌ای دارن، نباید بی‌کار وایساد. ‫من از راه راست می‌رم تا کارها درست در آد.
‫♪ من تو کف کس و بیسکوییت کرمدارم! ایول! آها!
‫♪ و بعد از تماشای «داستان اسباب‌بازی‌های ۳» ‫حداقل یه ساعت گریه می‌کنم.
‫♪ من نیمکرۀ راستم.
‫♪ پر از احساساتم.
‫♪ شاید یه کم پرت باشم، ولی ساده‌‌دلم و پاکدلم و ‫دنبال یکی‌ام که عاشقش باشم و کیرمو توش کنم!
‫♪ بپا یه مؤنث! بپا یه مؤنث!
‫♪ سینه سپر کن و موقعیتو نده از دست.
‫♪ هدف فرگشتی ما آدم‌ها افزایش جمعیته،
‫♪ پس داده‌ها رو جمع کن و ‫ببین دختره در چه وضعیته.
‫♪ جل‌الخالق! فکر کنم نیمۀ گمشده‌م باشه!
‫♪ چیزی توی وجودش هست که توان توصیفش رو ندارم.
‫ممه.
‫♪ من زمینم و اون خورشید درخشانه.
‫♪ دلم می‌خواد بهم اعتماد کنه...
‫♪ و می‌خوام کونشو بذاره رو صورتم.
‫بیا بشین...
‫♪ خُبه خُبه نیمکرۀ راست، ‫دیگه داری غیرمنطقی رفتار می‌کنی.
‫♪ نه نیمکرۀ چپ! ‫من فقط بی‌رودروایسی خودمم!
‫♪ تو هم یه امتحانی کن،
‫♪ شاید خوشت اومد.
‫♪ من جون کندم تا هر چی می‌خواد رو بهش بدم. ‫تو فقط سرگرم ترس‌هاش بودی دم به دم.
‫♪ من آروم و حواس‌جمع بودم، ولی تو دست‌پاچه بودی. ‫من آدم‌بزرگه بودم، تو بودی که بچه بودی.
‫♪ به خیالت همیشه حرف‌های خودته که راست و درسته.
‫♪ به خیالت همه چیزو می‌دونی،
‫♪ ولی تو اصلاً هیچی نمی‌دونی.
‫♪ نصف مشکلاتش مثلاً باید روی دوش من می‌افتاد...
‫♪ ولی تو کلاً همه رو برا خودت می‌خواستی.
‫♪ امیدوارم حالا خوشحال باشی، چون اون اصلاً نیست.
‫بر اساس محاسبات من...
‫- تو کسویی! ‫- جدی فحش دادی؟ به مرحلۀ فحش دادن رسیدیم؟
‫کسی نخواست فحش بده! دارم حقیقتو می‌گم؛ ‫این که تو یه کسوی مرتعشی!
‫- من کسواَم؟ حداقل من هنوز با اسباب‌بازی ور نمی‌رم. ‫- مکعب روبیک اسباب‌بازی نیست.
‫- واسه سرحال نگه داشتن قدرت استدلالمه. ‫- نیمکرۀ چپ اسباب‌بازی داره!
‫نگاش کن! بدبختِ...
‫روبیک‌ندیده!
‫خب من حداقل وظیفۀ لامسبمو درست انجام دادم.
‫من فعال و پربازده نگهش داشتم. ‫تو بودی که باید حواست بهش می‌موند.
‫تو بودی که باید نمی‌ذاشتی وسط این اوضاع از هم بپاشه. ‫حالا اومدی منو به خاطر احساساتش سرزنش می‌کنی؟!
‫احساساتش؟! اگه دیگه خوشحال نیست، ‫واسه اینه که تو سرخورده‌ش کردی.
‫تو این بلا رو سرش اوردی. ‫ازت متنفره. می‌دونم این‌جوره.
‫از ریختت بیزاره!
‫اِهه، اِهه، اِهه، اِهه!
‫نیمکرۀ راست، ببخشید. پشیمونم.
‫نه، نیستی.
‫♪ ببین، شاید کاری باشه که بتونیم با همدیگه انجام بدیم.
‫با همدیگه؟!
‫♪ بهترین ویژگی‌هامون رو دستچین کنیم و...
‫♪ کنار هم بذاریم.
‫گوشم با توئه...
‫♪ هم تو می‌تونی احساساتت رو بروز بدی، ‫هم من می‌تونم تجزیه و تحلیلش کنم.
‫♪ یعنی می‌شه تو روی محتوا کار کنی، ‫من هم روی فرم.
‫♪ این کاریه که جۆرج کارلین می‌کرد،
‫(دو کمدینِ برجسته با سبک‌های متفاوتِ تقریباً منطق‌محور و احساسات‌محور)
‫♪ کاریه که اِستیو مارتین می‌کرد،
‫♪ کار خاصیه که می‌تونیم توش بشیم شریک جرم.
‫می‌دونی چه کاریه؟
‫دلقک‌بازی؟ می‌تونیم دلقک‌بازی کنیم و غم و غصه‌هامون رو بشوریم.
‫جوابش استندآپ‌کمدی بود. می‌تونستیم با هم استندآپ اجرا کنیم.
‫اتصال دوبارۀ نیمکره‌ها.
‫خب خب. نیمکرۀ راست، می‌ریم که استندآپ اجرا کنیم، باشه؟
‫باشه. باشه نیمکرۀ چپ. باهات استندآپ اجرا می‌کنم.
‫ببین، این‌جوری می‌تونیم حالشو خوب کنیم. ‫دوباره خوشحالش می‌کنیم. قول می‌دم.
‫آغاز شمارش فعال‌سازی دوبارۀ ذهن:
‫نیمکرۀ چپ...
‫پنج،
‫چهار،
‫دوسِت دارم نیمکرۀ چپ!
‫سه،
‫دو،
‫می‌دونم.
‫یک.
‫آزمایش به پایان رسید.
‫خیلی ممنون.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫دوست دارم این‌جای برنامه، ‫دربارۀ این که چقدر آدم عمیقی‌ام حرف بزنم.
‫من بدجوری عمیقم...
‫عمیقم...
‫این‌قدر عمیق...
‫که اسم این آهنگ رو گذاشته‌م:
‫#عمیق
‫♪ تا حالا شده وایسی پرنده‌ای رو نگاه کنی ‫تا از روی درخت به آسمون پر بکشه؟
‫♪ واسه منم نشده.
‫♪ تا حالا شده یه ساعت بشینی دنبال قافیۀ بعدی بگردی، ‫ولی اونی که می‌خوای اصلاً پیدا نشه؟
‫♪ کاسۀ دس‌خورده.
‫♪ آدم‌های توی زندگی‌م مثل دونه‌های شنن؛
‫♪ چون شونه‌به‌شونۀ همن،
‫♪ معمولاً نزدیک در کونم.
‫♪ اگه زندگی مثل اقیانوسه،
‫♪ پس من ماهی‌ای عمیق‌زی و خوش‌قیافه‌م؛
‫♪ ماهی‌ای که داره غرق می‌شه.
‫♪ اگه فرآیند هنری گذرگاهی زایشیه، ‫پس من بچه‌ای‌ام که دارن پسش می‌ندازن،
‫♪ بیا شاهد سرآمد شدنم باش.
‫♪ این افکارم حتماً نشون می‌دن که من...
‫♪ #عمیق هستم
‫اگه عیسا مسیح می‌تونه روی آب راه بره، ‫یعنی روی زمین هم می‌تونه شنا کنه؟!
‫♪ تا حالا شده اشتباهی روی صندلی توالت بشاشی،
‫♪ اونم به جای صورتِ دوست‌دخترت؟
‫♪ واسه منم نشده.
‫واسه منم نشده!
‫♪ تا حالا شده تک‌تک نت‌های آهنگی رو بنویسی، ‫ولی هیچ‌کدوم از نت‌هاش خارج نباشه؟
‫بفرما!
‫♪ آدم‌های توی زندگی‌م مثل تیغه‌های چمنن.
‫♪ «چطور مگه؟» چون خیلی افتاده و خاکی‌ان،
‫♪ ولی حداقل چمن نمی‌آد بچسبه در کونم!
‫♪ هنر یه لکاته‌ست...
‫♪ و من دوست پرروی بالاشهری‌شم.
‫♪ «اووه‌ه... واسه همینه که این‌قدر خودخواهی!»
‫♪ اگه حرف مامان درسته و «درهای دنیا به روم بازه»،
‫♪ پس حتماً منم که زیادی پَت و پهنم.
‫♪ خبر نداری.
‫♪ تو کجا از دلم خبر داری؟!
‫♪ اگه دنیا جوریه که می‌گی کاشکی مرده بودم،
‫♪ پس برو فیلمی خوب پخش کن و...
‫♪ بعد بی‌معطلی تیری توی مغزت بزن!
‫♪ تا ابد توی خواب سر کن،
‫♪ چون زندگی عادی در برابر زندگی رؤیایی مفت نمی‌ارزه.
‫♪ #عمیق
‫ممنون.
‫[خدایا منو ببخش.]
‫[کیر توش!]
‫دیدین چقدر ضدحاله؟ دقیقاً.
‫ممنون. اسم این اثر «کف‌دستی در لای کوچیک»ـه. ‫بله... بله...
‫‹لای کوچیک› که گام موسیقیه، ‫نه لای چیزهای کوچیکی که زندان دارن. آم... ‫خب...
‫به نظر من... هه... هه...
‫به نظر من هیچ کاری بیشتر از حموم رفتن ‫با ۵ تا مردِ دیگه، مردونه نیست. راست می‌گم.
‫مثل انسان‌های اولیۀ غارنشین می‌مونی که وسط بخار راه می‌رن.
‫یعنی می‌ری بدن ‹همجنس›هاتو کیسه می‌کشی، ‫نه اون ‹گرا›هاشونو. آم... چیز...
‫چیش...
‫دوست دارم الان یه کم... یه کم ﺷ-شعر بخونم.
‫آم... اگه اشکالی نداره... ‫دوست دارم این‌-این‌جای برنامه بخونمشون. آم...
‫این شعرها رو در واقع از... ‫این اجرای الان رو دارم رایگان منتشر می‌کنم،
‫پس کتاب شعرمو هم تبلیغ می‌کنم. ‫اﯾ-این شعرهایی که می‌خونم از کتاب شعرم به اسم «خرخون»ـه.
‫وقتی این اجرا پخش شه، این کتابه هم منتشر می‌شه. ‫ولی الان که شماها این‌جا نشستین هنوز منتشر نشده. خب...
‫آم...
‫کتاب خوﺑﯿ... حرف‌های جدی‌ای توش زده‌م، ‫و در کل یه جورایی چیز...
‫این‌جای اجرا معمولاً واسه تنفسه. می‌ﺧ...
‫این قسمتِ اجرا، فشار رو از روی تماشاگرها برمی‌دارم...
‫و چند تا شعر می‌خونم و ‫بعدش برمی‌گردیم به کِرکِر خنده‌ها. خب...
‫این شعر رو یه سگ نوشته:
‫(سگ حیوانی‌ست تا حدی کوررنگ. دو جملۀ نخست، قسمتی از ترانه‌ای ‫کودکانه است که در آن به جای ‹خاکستری›، کلمات ‹آبی› و ‹قرمز› گفته می‌شود)
‫«رُزها خاکستری‌ان. بنفشه‌ها یه جور خاکستریِ دیگه‌ن. ‫بیایین بریم دنبال ماشین بدوییم.»
‫«من، با سلیقۀ عجیبم در انتخاب صفات.
‫تو، با دندان‌های عضلانی و مهبل ساعتگردت.»
‫«آفتاب‌پرستی رو روی کیرمصنوعی‌ای قرمزرنگ گذاشتم.
‫خب...
‫عرق کرد و سرخ شد.» ‫حالا بخندین.
‫این شعر در مورد زیبایی، خودشناسی و امکان تغییر آدم‌هاست.
‫«مارتا چون بوزینه‌ای بی‌مو، قناس بود.
‫پس پیله‌ای را بر تن چون لباس نمود. ‫چون هفته‌ای بگذشت، سرانجام شد پدیدار.
‫بوی گه می‌داد! عجب خل و چلی.»
‫«تو قیاس‌ناپذیری.
‫مثل...»
‫«دلم می‌خواد با چیزی پَخت تا حد مرگ بزنمت!
‫دلم می‌خواد یکی از اون مانکن‌های توی خیابون رو ‫از مچ پا بگیرم و باهاش بزنم قفسۀ سینه‌ت رو خرد و خمیر کنم.
‫دلم می‌خواد سرِ ۵۰ تا مداد رو تیز کنم، به همدیگه بچسبونم، ‫از نوک بذارم توی دهنت و جفت‌پا روشون بپرم!
‫دلم می‌خواد روی تختی پر از میخ که روی کاپوت ماشینم بسته‌م ببندمت، ‫تا وقتی از روی دست‌اندازهای خیابون موقع زلزله رد می‌شیم، بتونم ببینمت.
‫دلم می‌خواد شانس بیاری و بعد از تصادفی مرگبار زنده بمونی، ‫ولی وقتی از بیمارستان برمی‌گردی، با ماشینت به یکی بمالی و بمیری.»
‫ممنون. اسم این شعر «بابا» بود.
‫این یکی شعریه که... راستش داستانیه که در اصل واسه بچه‌ها ‫نوشته شده، ولی به نظرم پیامی داره که برا همه‌مون آموزنده‌ست.
‫«مربع‌ها به خوشی و خرمی در خانه‌های مربعی و ‫زمین‌های مربعی و شهر مربعی‌شان زندگی می‌کردند.
‫اما یک روز، خانواده‌ای از دایره‌ها، ‫از سرزمین غربی وارد شهر شد.
‫یکی از مربع‌ها داد زد: «گورتون رو گم کنین گردالوها!»
‫یکی از دایره‌ها گفت: «چرا؟»
‫«چون این داستان استعاره‌ای از نژادپرستیه.»
‫آم...
‫هه...
‫«وقتی من وارد مهمونی می‌شم، فکر می‌کنین ‫یکی از اون تیکه‌های درازِ بازیِ خونه‌سازی دیدین.
‫چون همه می‌گن: «ایول. بالاخره این یارو اومد. ‫خیلی وقت بود منتظرش بودیم بیاد.»
‫مثل وقتی که... تو بازی منتظرین. بی‌خیالش.
‫نه! یه بار فرصت داشتین تشویق کنین!
‫بچه‌ها...
‫«اگه من یه میلیون دلار پول داشتم، ‫می‌دادم به مادرت تا باهام بخوابه.
‫بعدش احتمالاً می‌رفتم روی ۹۹۹٬۹۹۰ ‫دلارِ ‫باقی‌مونده، سرمایه‌گذاری می‌کردم.»
‫ده دلارش واسه خوابیدن با مادرت بود. ‫طنز ماجرا!
‫بو-بویِ طنازی می‌آد! ‫خب، ترشح همچین بویی خودش طنز ماجراست!
‫و آخرین شعر:
‫«نیمه‌های پاییزست،
‫پر از برگ‌هایی چون تراشه‌های مدادرنگی.
‫خیابان‌ها، فضای شهرمان را ‫به پاره‌هایی منظم و ناهموار برش می‌دهند.
‫و من...
‫دارم اون کسه رو می‌خورم، گلم!» ‫خیلی ممنون.
‫آم... یه سری مسائل هست که نمی‌خوام ‫توی اجراهام حرفش به میون بیاد...
‫چون می‌ترسم در مورد شخصیت خودم دونسته شه. ‫آخه مردم درک نمی‌کنن که این بالا همه‌ش نمایشه.
‫نمی‌خوام یه وقت فکر کنید که خودمو ‫دوناتر از بقیه می‌دونم، یا دست‌بالاتر می‌گیرم.
‫بگذریم... ببخشید. خب.
‫این آهنگی از نقطه‌نظر خداست.
‫♪ کتاب‌هایی که می‌گین من نوشته‌م، زیادی کت و کلفتن.
‫♪ آخه کی هزار تا استعاره می‌خواد تا ‫بفهمه که بَده بی‌شعور بودن.
‫♪ ضمناً وقتی خوابین، نمی‌شینم نگاهتون کنم.
‫♪ در کمال تعجب از قدرت متعالم، ‫واسه این که چشم‌چرونی هیز باشم، استفاده نمی‌کنم.
‫♪ قرار نیست شماها به بهشت برین.
‫♪ چطور شد اصلاً فکر کردین ‫من می‌آم یه روز با شماها بگردم؟!
‫♪ هیچ‌کدومتون قرار نیست به بهشت برین.
‫♪ یه تریلیون آدم‌فضایی هست که از شماها باحال‌ترن.
‫♪ نباید فقط چون خیال می‌کنین این خواستۀ منه، ‫از تجاوز به هم دوری کنین.
‫♪ نباید برین به هم تجاوز کنین، چون تجاوز کارِ بدجور مریضیه.
‫کاملاً مشخصه. نرین به همدیگه تجاوز کنین ملت.
‫فکر نمی‌کردم این یکی رو باید براتون بنویسم.
‫♪ اعتقاد ندارم که خودارضایی کار زشتیه.
‫♪ کاملاً طبیعیه...
‫♪ و عجیب‌غریب‌ترین چیزیه که تا حالا دیده‌م.
‫♪ خدا بودن رو برام جهنم می‌کنین.
‫♪ همجنس‌گراها رو فرستادم زمین تا ازدیاد جمعیت رو درست کنم.
‫♪ به کجاها که نکشید!
‫♪ قرار نیست شماها به بهشت برین.
‫♪ هزار تا بیسکوییت با شراب بخورین، ‫یه میلیون بار عشای ربانی برین.
‫♪ هیچ‌کدومتون قرار نیست به بهشت برین.
‫♪ شماها بچه‌هام نیستین، ‫یه بازیِ به‌بی‌راهه‌رفتۀ ‹سیمز›ین.
‫(بازی‌ای کامپیوتری در سبک شبیه‌سازی زندگی انسان)
‫♪ نباید فقط چون خیال می‌کنین این خواستۀ منه، ‫از خوردنِ گوشتِ خوک دوری کنین.
‫می‌تونین بخورین، ‫آخه چرا باید همچین چیزی به تخمم باشه؟!
‫من خالق جهانم. فکر کردین می‌آم ‫توی گوشت‌فروشی براتون حد و مرز می‌ذارم؟!
‫♪ بحث و جدل می‌کنین و به جون هم می‌افتین.
‫♪ بی‌خداها و کاتولیک‌ها، ‫یهودی‌ها و هندوها، شب و روز با هم درگیرن؛
‫♪ سرِ این که حرف کی درسته.
‫♪ ولی هیشکی به ذهنش نمی‌رسه که ‫شاید این خداست که به شماها باور نداره.
‫♪ یه عالمه دعا می‌کنین که به بهشت برین.
‫♪ چون می‌دونین یه روزی از همین روزهاست که بمیرین.
‫♪ ولی چی می‌شه اگه زندگیِ روی زمین، همون بهشت باشه؟
‫♪ همین فکر خشک و خالی‌ش کافی نیست که یه امتحانی‌ش کنیم؟
‫♪ ‹حبّ من›، از اون چیزهاست که باید خودت بهش برسی ‫و وقتی بهش می‌رسی... دیگه چیزی از من نمی‌پرسی.
‫♪ ‹حبّ من›، از اون چیزهاست که باید خودت بهش برسی...
‫♪ و وقتی بهش می‌رسی...
‫♪ دیگه چیزی از من نمی‌پرسی.
‫♪ فقط چون ازم عشق و محبت می‌خوایین، ‫نمی‌آم توی دلتون بکارمشون.
‫♪ اگه عشق و محبت می‌خوایین، ‫باید خودش ریشه بزنه توی دلتون.
‫♪ راه رفتن بین میکروفون‌ها...
‫♪ خیلی ضایع‌ست.
‫همدردم. آم... چیش...
‫زن‌ها احمقن!
‫آره، ریختمش بیرون.
‫زن‌ها از مردها ضعیف‌تر و خنگ‌ترن.
‫می‌تونم براتون ثابتش کنم. من کلاً بااحتیاط سکس می‌کنم. ‫می‌گین «چرا؟»، چون مرد هستم و باهوش‌ترم.
‫می‌دونین زن‌ها هر دفعه چی می‌گن؟ ‫می‌دونین هر دفعه که کاندوم می‌پوشم بهم چی می‌گن؟
‫می‌گن: «واسه چی تو کاندوم پوشیدی؟ منم که دارم با ‫کیرمصنوعی‌کمری می‌کنمت.» «واسه احتیاطه، ضعیفه!»
‫ زنن دیگه! اون‌هان که خنگن!
‫وقت داستان خوندنه. بیایین یه داستان بخونیم.
‫♪ وقت داستانخونیه، وقت داستانخونیه.
‫♪ داستانی خیلی خاص که خاص خودتونه.
‫♪ وقت داستانخونیه، وقت داستانخونیه.
‫♪ بشینین گوش کنین و یهودی نباشین.
‫اسم این داستان «اَند... ‫اشتباه فنی بود. می‌تونین یهودی باشین.
‫این داستان...
‫اسم این داستان «اندیِ قورباغه»ست که ‫دارای چندین تشبیه بلند و پرپیچ و تابه.
‫هر وقت سر و کلۀ یکی از این تشبیهاتِ ‫بلند و پیچیده پیدا شد، خودم بهتون خبر می‌دم.
‫خب، شروع شد:
‫«روزی روزگاری، قورباغه‌ای به نام اندی بود. اُو!
‫اندی توی تالابی تحت‌محافظت دولت زندگی می‌کرد، ‫و یه بار هم توی عمرش به جای دیگه‌ای ورنجسته بود.
‫اندی سه تا دوست صمیمی داشت: ‫«میلی، که یه بار هم از روی برگ نیلوفرش ورنجست.»
‫«بیلی، که یه کله همه‌ش ورمی‌جست.»
‫و «راجر، که سوءسابقه‌ش، تملک فیلم‌سکسیِ بچه‌قورباغه بود.»
‫خب، یه روز...
‫یه روز... اندی دید که چیزی داره ‫اون طرف تالاب، توی علف‌ها بالا-پایین می‌پره.
‫اندی گفت: «میلی، بیلی، راجر، اون‌جا رو!»
‫اون طرف تالاب، زیباترین قورباغه‌ای که ‫اندی به عمرش دیده بود، وایساده بود.
‫میلی گفت: «چقدر قشنگه.»
‫بیلی گفت: «چقدر خوشگله.»
‫راجر گفت: «یه کم پیره. به سلیقه‌م نمی‌خوره!» ‫راجرِ خودمونه دیگه.
‫و بعد اون قورباغه غیبش زد. ‫اندی گفت: «باید پیداش کنم. باید به ندای قلب کوچولوم گوش بدم.»
‫پس اندی، رد پای قورباغۀ خوشگل رو تا جنگل دنبال کرد.
‫بعد سر راهش به لاک‌پشتی رسید. ‫لاک‌پشت گفت: «اجازه نداری رد شی.»
‫اندی گفت: «تو رو خدا؟»
‫لاک‌پشت گفت: «نه.» ‫و این‌جاست که اولین تشبیه بلند و پیچیده گفته می‌شه:
‫بعد صدایی از وسط بوته‌ها اومد و ‫مثل کسی که وسط سینه‌ش گلوله کاشته شده باشه،
‫وسط سینۀ لاک‌پشت گلوله کاشته شد.
‫اندی باز به راه افتاد، ولی در این لحظه، ‫مثل معدنچیِ آفریقایی‌ای که دماغش هِی می‌خاره، صبرش سر رسید.
‫اندی به راهش ادامه داد.
‫بعد گذرش به تمساحی غول‌پیکر خورد و تمساح آواز سر داد:
‫(هم‌وزن ترانۀ «امروز صبح بیدار شدی» از گروه «آلاباما ۳»)
‫«امروز صبح بیدار شدم و نشستم روی یه کنده. ‫منوی غذا رو باز کردم، نوشته بود قورباغه.»
‫اندی گفت: «نه! نه! تو رو خدا ولم کن! ‫دل و روده‌م رو پاره کردی! دارم می‌میرم!
‫هیچ‌وقت اون قورباغه رو پیدا نمی‌کنم، نه؟ ‫خدایی وجود نداره، نه؟ کیر توش! کیییر!»
‫پایان. پایان!
‫خب، این پایان داستان بود. آم...
‫اگه دنبال نکتۀ اخلاقی این داستانین، ‫بدونین نامربوطه، چون ماها انسانیم.
‫چرا اصلاً باید شامل ما بشه؟
‫آم... می‌دونین، سر کردن با پدرم خیلی سخته. ‫آخه خیلی رفتارش مردونه‌ست. می‌دونین چی می‌گم؟
‫مثلاً یکی از اصل‌های زندگی‌ش اینه که ‫«جواب آتیش رو باید با آتیش داد».
‫که راه اشتباهی برای زندگیه؛ ‫مخصوصاً در مورد بابام، چون آتیش‌نشونه.
‫آتیش به مالمون زد. ‫دیگه از این لوس‌تر نمی‌شه.
‫ولی بیایین یه کم لوس‌ترش کنیم. نظرتون چیه؟
‫♪ «پیرمردی چندش و نچسب داره توی پارک ماهی‌گیری می‌کنه، ‫ولی مشکل کار این‌جاست که سر قلابش یه آبنبات کوچولو بسته...
‫♪ و می‌خواد بچه‌ای رو بندازه توی تله.»
‫منظورم این چیزها بود.
‫خواستم کمدی‌م بیشتر شبیهِ کارهای بدنه شه.
‫چیش.
‫آم... مردم اغلب در مورد رفتارم روی صحنه ازم گله می‌کنن.
‫یعنی مثلاً می‌گن من جۆک‌ها رو تکرار می‌کنم؛ ‫یا... اینو هم می‌گن که...
‫می‌گن... باز هم درک نمی‌کنن که این بالا همه‌ش نمایشه.
‫می‌گن رفتارم روی صحنه زیادی خودبینانه، ‫خودپسندانه، خودمدارانه و خوددرون‌دارانه و امثال این‌هاست.
‫و دوست دارن که من...
‫دوست دارن کمدینِ همۀ مردم باشم؛ ‫یعنی به کمک کلیشه‌های فراگیر دنیای کمدی، به تجربیات مردم پل بزنم.
‫واسه همین می‌خوام براتون یه کم کمدیِ همه‌فهم اجرا کنم.
‫منم مث شماهام بچه‌ها. یعنی خوشم می‌آد هفته‌ای یه بار درگیرِ افسردگی‌ای شدید و ‫هستی‌گرایانه شم، و احساسِ یگانگی و عزت نفسم رو از دست بدم. هاها!
‫و برا این که خاطرجمع شم آدم منحصر به فردی‌ام...
‫–که تنها یکی از خیلِ بی‌شمارِ مهره‌هایِ سفید و تمییزناپذیر و ‫استوانه‌ای‌شکلِ بادقت‌تراش‌خوردۀ بازی تخته‌نردِ خدا و شیطان نیستم–
‫کاری که می‌کنم اینه که گروهی از کلمات رو به زبون می‌آرم ‫که فکر می‌کنم تا حالا کسی به اون ترتیب نگفته.
‫که تا... وقتی اون کلمات رو می‌گم، احساس کنم: «منو نِگا! ‫دارم این لحظۀ جدید رو تجربه می‌کنم که هیچ کس تا حالا تجربه نکرده.»
‫خب، چیزی تصادفی می‌گم مثلِ...
‫مثل «طبق‌زنی با کرۀ بادوم‌زمینی»، ‫یا «من باباتم و استندآپت رو دوست داشتم.»
‫یا «اولش خیالم راحت نبود که بچه‌هامو باهاش تنها بذارم. ‫ولی بعد سیبیلش رو دیدم. آخِیش...»
‫یا که...
‫یا «دادا، بیا این وبسایت آمیشه رو نگا بنداز!» یا...
‫(آمیش: فرقه‌ای مسیحی که پیرو اصولی افراطی‌اند؛ ‫از جمله پرهیز از کاربرد تکنولوژی در زندگی)
‫یا «من توی یه باجۀ اخذ عوارض کار می‌کنم، ‫ولی نمی‌خوام خودمو بکشم». این یکی...
‫ز-زیادی به واقعیت نزدیک بود.
‫یا «دادا! زندگی رو سه تا چیز می‌چرخه؛ سه تا چیز. ‫جور کردن پول! تور کردن کس!
‫و رده‌بندی ده‌دهی دویی!» یا...
‫(رویه‌ای استاندارد و شناخته‌شده برای رده‌بندی کتاب‌ها در علم کتابداری)
‫یا «ببخشید. می‌شه کیف‌کمری‌م رو نگه دارین؟ ‫می‌خوام برم یه زن بکنم.»
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫آم... می‌خوام مستقیم ﺑ... ﻣ-ﻣ-می‌خوا...
‫می‌خوام از همه‌تون تشکر کنم که این‌جایین، چون آﺧ-آخه...
‫خیلی ازتون ممنونم که به این‌جا اومدین ‫و یه ساعت از وقتتون رو با من گذروندین...
‫و اگه هم دارین توی خونه، ‫روی کامپیوتر یا همچین چیزی این اجرا رو تماشا می‌کنین، آم...
‫اگه تا این‌جاش رو تحمل کردین، خیلی ازتون ممنونم. ‫صادقانه بگم، استندآپ کارِ موردعلاقه‌مه...
‫و از کس‌هایی که می‌شینن تماشاش می‌کنن و ‫ازش لذت می‌برن، خیلی سپاسگزارم. آم... خب...
‫حالا دوباره توی شخصیت روی صحنه‌م حلول می‌کنم.
‫یه ۲۰ ثانیه‌ای چشم‌هام سیاهی رفت.
‫ممنون که اومدین.
‫قبلاًها ترانه‌های عاشقانه خیلی قشنگ بودن.
‫مثلاً: «بیا رَویم دیگر، من و تو. به آن گاه که ‫آسمان دچار شب شدست، چون بیماری بی‌خود بر تختِ آبنوسی.»
‫شعری از تی.اِس اِلییۆته. زیباست.
‫ترانه‌های عاشقانۀ امروز به همون قشنگی‌ان، بچه‌ها!
‫کارهای آشِر، جاستین بیبِر، وان دایرِکشِن. خودتون بهتر می‌دونین.
‫(دو خواننده و یک گروهِ موسیقی که غالباً ‫ترانه‌های عاشقانۀ پاپ و نوجوان‌پسند می‌خوانند)
‫ولی این هنرمندهای جدید کارهای عجیب‌غریبی با ‫قالب ترانه‌های عاشقانه کرده‌ن. یه کمی تغییرش داده‌ن...
‫و من الان می‌خوام با این آهنگ عاشقانه‌م، ‫بهتون نشون بدم که چجوری قالب ترانه‌ها رو دستکاری کرده‌ن.
‫امیدوارم خوشتون بیاد و تفاوت‌ها رو تشخیص بدین.
‫♪ جِیسان دِرولۆ.
‫(خواننده‌ای در سبک رپ که معمولاً در آغاز آهنگ‌هایش از خود نام می‌برد)
‫♪ عاشق موهاتم، عاشق اسمتم، عاشق جوری که اسمتو می‌گی‌ام. ‫عاشق دلتم، خیلی باهوشی هم، چون زود دلتو می‌بازی به من.
‫♪ عاشق آبجی و باباتم، عاشق مامانتم.
‫♪ ولی بیشتر از همه عاشق اینم ‫که اون‌قدری خنگ هستی...
‫♪ که نفهمی همۀ چیزهایی که الان بهت گفتم، ‫قبل از این توی هزار تا آهنگ به هزار تا صورت مختلف گفته شده،
‫♪ خیلی‌هاشونم با همین چهار تا آکورد؛ ‫ولی بازم آهنگه رو دوس داری و می‌ذاری انگشتت کنم.
‫♪ آررره! که انگشتت کنم! انگشتت کنم!
‫♪ دختر جون، امیدوارم فکر نکنی از بی‌ادبی‌مه ‫که بهت می‌گم: «دوسِت دارم، عجقم.»
‫♪ در ضمن امیدوارم هیچ‌وقت شستِت خبردار نشه که ‫این کلکی حساب‌شده‌ست که یه تیم بازاریابی سوار کرده...
‫♪ تا از دورۀ بلوغ و کمبود اعتماد به نفسِ ‫دخترهای تشنۀ عشق، پول به جیب بزنه.
‫♪ همۀ ملت می‌گن ما عاشق قسمتِ همخونی‌ایم، ‫ولی زیادی پیچیده‌ش نکن که چرتمون بگیره بخوابیم،
‫♪ شاید معنایی توی شعر نباشه، ‫ولی با یه بار گوش دادن، باید بدونیم داره چی می‌شه.
‫♪ پس تکرارش کن...
‫♪ .تکرارش کن..
‫♪ ..تکرارش کن.
‫♪ ...تکرارش کن
‫♪ ..تکرارش کن.
‫♪ .تکرارش کن..
‫♪ تکرارش کن...
‫♪ .تکرارش کن..
‫♪ ..تکرارش کن.
‫♪ ...تکرارش کن
‫آره! شما هم می‌دونین!؟
‫♪ عاشق عزیز-دردونه‌م بودم و ‫نمی‌تونستم بدونش زندگی کنم.
‫♪ ولی الان باید کاری کنم ‫همۀ دخترها فکر کنن دارم برا اون‌ها می‌خونم،
‫♪ تا مطمئن شم که آهنگم رو مثل طاعون پخش می‌کنن، ‫واسه همین دختر رؤیاهامو خیلی خیلی مبهم توصیف می‌کنم. مثلاً:
‫♪ «عاشق دست‌هاتم چون اثر انگشتت یکی یه دونه‌ست.
‫♪ عاشق چشم‌هاتم چون رنگش آبیِ عسلیِ تیره‌ست.
‫♪ عاشق اینم که وقتی می‌خندی، لب‌هاتو باز می‌کنی، ‫و عاشق بدنتم چون دو طرفش دست داری.»
‫♪ اگه مدیر برنامه‌هامی، شاید پیش خودت بگی:
‫♪ «وای نه! خاک به سرم!
‫♪ ممکنه دخترهایی که بدونِ دستن، نیان آهنگ‌هاتو بخرن!»
‫♪ ولی اون‌ها که نمی‌تونن از آی‌تونْز استفاده کنن، پس...
‫(فروشگاه آنلاین محصولات رسانه‌ای، متعلق به شرکت اپل)
‫♪ کون لقشون! اون‌ها رو می‌خواییم چی کار؟!
‫♪ دختر جون، امیدوا...
‫اِه! سلام شیطان!
‫(ارجاعی به یکی از شوخی‌های «بیل هیکْس»)
‫شیطان، چقدر خوشمزه‌ای!
‫♪ تکرارش کن...
‫♪ .تکرارش کن..
‫♪ ..تکرارش کن.
‫♪ ...تکرارش کن
‫♪ ..تکرارش کن.
‫- همه با هم بگین! ‫♪ - تکرارش کن...
‫♪ .تکرارش کن..
‫♪ ..تکرارش کن.
‫- بلندتر! صداتون نمی‌آد! ‫♪ - ...تکرارش کن
‫♪ ..تکرارش کن.
‫♪ .تکرارش کن..
‫(حرکت «درودِ نازی»)
‫♪ تکرارش کن...
‫[تکرارش کن!]
‫جوون‌ترها گوش کنین.
‫♪ بالاتر از همه‌تون،
‫♪ کنار مدل‌های نوجوون...
‫♪ توی مجله‌هاست عکسم.
‫♪ پس منزجر از خودتون، ‫ورق بزنیدشون...
‫♪ و بهم پول بدین که بگم عاشقتون هستم.
‫عاشقتونم.
‫♪ پدر و مادرتونم که همیشه باهاتون راه می‌آن،
‫♪ چون دختر کوچولوشون عاشق شده!
‫♪ و کجای عاشق شدن اشتباهه؟
‫♪ کجای عاشق شدن اشتباهه؟
‫♪ وقتی فقط تکرار می‌کنی!
‫♪ تکرارش کن...
‫♪ .تکرارش کن..
‫♪ ..تکرارش کن.
‫تکر... آلاوالِغالالا...
‫من یه کالبدم. ۶۶۶.
‫آواآوولالا.
‫(اشاره به محفل‌های فراماسونری، توطئه‌گر و...)
‫ایلومیناتی... آولولااا.
‫♪ می‌دونیم کار درستی نیست.
‫♪ می‌دونیم کار باحالی نیست،
‫♪ ولی فقط وقتی دست از سر این گاو برمی‌داریم ‫که دیگه شیری توی پستون‌هاش نباشه.
‫♪ تا اون موقع ولی...
‫♪ تکرارش می‌کنیم.
‫ﺧ-خیلی ممنون بچه‌ها، شما ﺧ... ‫کل اجرا واقعاً فوق‌العاده بودین.
‫کل اجرا فوق‌العاده بودین.
‫این‌جا پایان اجراست. بهتر بود که همون‌جا توی اوج ‫تمومش می‌کردم. به هر حال، به آخر «چی.» رسیدیم.
‫- امیدوارم خوشتون اومده باشه. ‫- وای خدا! بۆ!
‫حالت چطوره؟ ‫تقریباً از اول دبیرستان می‌شه که ندیدمت. وای خدا!
‫اون موقع‌ها خیلی لاغر و عجیب‌غریب بودی.
‫ولی الان چیز...
‫بگذریم... آم...
‫باید حتماً به این مهمونیه که با چند تا از بچه‌های دانشگاه گرفتیم بیای.
‫می‌خواییم سیم آخر رو بترکونیم!!! خیلی مهمونی خوبی می‌شه.
‫می‌تونی بیای برامون آهنگی چیزی بخونی.
‫این چند وقته واسه همه تعریف کرده‌م که ‫اون قبلاًها چه دوست‌های صمیمی‌ای بودیم.
‫می‌دونم که کلاً اصلاً با هم حرف نمی‌زدیم یا نمی‌گشتیم، ولی چیز...
‫به نظرم همین بود که رابطه‌مون رو این‌قدر خاص کرد. می‌دونی چی می‌گم...
‫خب دیگه. بعداً مِسِیج بده. خدافظ.
‫آقای برنهام. حالتون چطوره؟ خوبین؟ همچنین.
‫من یه مدیر برنامه هستم، از طرف‌های لۆس‌آنجلس.
‫خیلی تو نخ کارهاتم پسر. ‫همه جا حرفش هست، می‌دونی... کاملاً کارهاتو می‌فهمم.
‫آم... و بهترین چیزش اینه که ‫طرفدارهای جوون رو جذب می‌کنی؛
‫که عالیه. چون جوون‌‌ها خیلی پرشورن.
‫خیلی... خیلی مشتری‌های وفاداری‌ان.
‫ولی اگه می‌خوای موقعیت کاری‌ت رو یه درجه بالاتر ببری، ‫باید کاری کنی که محکم‌تر بمکن.
‫ما تحقیقات زیادی کردیم. جوون‌ها از این چیزهایِ ‫خویشتن‌شناسانه یا بازی با فرم و این‌ها استقبال نمی‌کنن.
‫جوون‌ها دنبال جۆک‌هایی‌ان که براشون آشنا باشه. خب پس...
‫برو آهنگی... آهنگی بامزه دربارۀ فیسبوک بنویس.
‫می‌دونی... ﭼﻨ-چند تا جۆک دربارۀ توییتر بنویس یا...
‫یا که دربارۀ برشتوکِ صبحانه... ‫یا اِسکوتر برقی. تجربه‌های آشنا!
‫در ضمن باید توی اینترنت فعال‌تر باشی، داداش. باشه؟
‫این که کیفیت کارهات خوبه یا نه، مهم نیست. ‫مهم اینه که برند و اسمِ «بۆ برنهام» رو توی دید عموم نگه داری.
‫فهمیدی؟ حله. ‫بعداً بیشتر حرف می‌زنیم.
‫شمارۀ تلفنم اینه: ۳۱۰
‫۵۵۵
‫آم...
‫چونی!
‫چه خبر داداش؟ ‫چطوری؟ چی کارا می‌کنی؟
‫عوض شدی رفیق.
‫عوض شدی.
‫من از نزدیک نمی‌شناختمت، ‫ولی رفیقِ هم‌اتاقیِ قدیمیِ رفیقم توی دبیرستان می‌شناختت.
‫می‌گفت وقتی این قضیۀ استندآپ‌کمدی شروع شد، یه پا لاشی شدی.
‫چیه؟ فکر می‌کنی از ما بهتری؟
‫فکر می‌کنی چون قدبلندتری، بهتری؟
‫باشه بابا! تبریک می‌گم داداش، قدبلندی!
‫نگاش کن! آفرین بابا! ‫می‌خوای واسه قدبلند بودن بهت جام بدن؟!
‫می‌خوای... اگه این‌جوریه پس باید به همۀ چیزای بلند، ‫مثل درختا و ساختمونا هم جام بدیم.
‫به نظرت منطقیه؟
‫چرا حالا این‌قدر ساکت و عجیب‌غریب شدی؟
‫آهان، می‌دونم واسه چی این‌جوری شدی. چون عوضیِ خودبینی هستی. ‫واسه همینه. چون عوضی‌ای از خود راضی‌ای.
‫یه جایی شنیدم که دلیل کم‌حرف بودنت اینه که ‫توی زندگیِ عادی آدمی خجالتی و درون‌گرایی...
‫و مردم نباید توقع داشته باشن که ‫رفتار خارج از صحنه‌ت دقیقاً مثل روی صحنه باشه. هه‌هه!
‫می‌دونم، می‌دونم، خیلی حرف بی‌معنی‌ایه.
‫بگذریم حالا. ماری‌ای چیزی نمی‌خری؟
‫بۆ! وای خدا!
‫بۆ!
‫بۆ! وای خدا!
‫آقای برنهام.
‫بۆ! بۆ!
‫چونی!
‫بۆ! وای خدا!
‫آقای برنهام.
‫بۆ! بۆ!
‫چونی!
‫بۆ! وای خدا!
‫آقای برنهام.
‫بۆ! بۆ!
‫چونی!
‫بۆ! وای خدا!
‫آقای برنهام.
‫بۆ! بۆ!
‫چونی!
‫بۆ! وای خدا!
‫آقای
‫چونی!
‫آقای آقای
‫چونی!
‫بۆ! وای خدا!
‫آقای
‫چونی!
‫آقای آقای
‫چونی!
‫- بۆ! وای خدا! ‫- چونی! چونی!
‫- آﻗ-آﻗ... آﻗ-آﻗ... آقای برنهام! ‫- چونی! چونی!
‫- بۆ! وای خدا! ‫- چونی! چونی!
‫- آﻗ-آﻗ... آﻗ-آﻗ... ‫- چونی! چونی!
‫من شیطانم، فرمانروای دنیای تاریکی!
‫- بۆ! وای خدا! ‫- چونی! چونی!
‫- آقای برنهام! ‫- چونی!
‫- بۆ! بۆ! بۆ! وای خدا! ‫- چونی! چونی!
‫(اشاره به آسمان، جایگاه اسطوره‌باورانۀ خدا)
‫- بۆ! وای خدا! ‫- چونی! چونی!
‫- آقای برنهام! ‫- چونی! چونی!
‫- بۆ! بۆ! بۆ! وای خدا! ‫- چونی! چونی!
‫- آقای برنهام! ‫- چونی!
‫- بۆ! بۆ! ‫- چونی! چونی!
‫آخ، آخ! آهای!
‫چه غلطا؟!
‫آخ، آخ! آهای!
‫دختره رو نمی‌زنی! زن‌ستیزیه!
‫چو-چون! چو-چو-چو-چو-چون-چون!
‫آقا! آﻗ-آﻗ-آﻗ-آقا!
‫بۆ! بۆ!
‫فکر می‌کنیم عوض شدی، رفیق.
‫خوبِ تو رو می‌خواییم.
‫همدیگه رو می‌شناسیم.
‫فکر می‌کنیم عوض شدی، رفیق.
‫خوبِ تو رو می‌خواییم.
‫همدیگه رو می‌شناسیم.
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫فکر می‌کنیم
‫تو رو
‫می‌شناسیم
‫آقای آقای آقای آقایِ...
‫بۆ! وای خدا!
‫بۆ!
‫♪ وااای خدااا!
‫♪ بۆ! وااای خدااا!
‫♪ چونی! چونی!
‫♪ - بۆ! وااای خدااا! ‫- چونی! چونی!
‫♪ چونی! چونی!
‫♪ - بۆ! وااای خدااا! بۆ! بۆ! ‫- چونی! چونی! چونی!
‫♪ - بۆ! بۆ! بۆ! بۆ! ‫- چونی! چونی!
‫♪ وااای خدااا!
‫آقای برنهام.
‫زیرنویس از مسیح محمودزاده ‫‪㏄ masihm.ir | t.me/masihmim
‫- بۆ، امسال می‌ری مدرسه؟ ‫- چی؟
‫حمایت از من: donate.masihm.ir ‫دیگر زیرنویس‌ها: masihm.ir/subtitle
‫- امسال قراره بری مدرسه؟ ‫- نه. تو می‌رسونی‌م، بعد من می‌رم...
‫پیشنهاد تماشا: ‫استندآپ «مکاشفات» (۱۹۹۳) از بیل هیکس ‫استندآپ «دِرو مایکل» (۲۰۱۸) از دِرو مایکل
‫- و توی مدرسه‌م می‌مونم. ‫- آره. درسته. اسم معلمتون چیه؟
‫- خانوم بِلَنکِت. ‫- کی؟
‫- خانوم بِلَنکِت. ‫- خانم بۆیتِن؟
‫نه، خانو... خانوم بۆیتِن قراره خانوم بِلَنکِت باشه.
‫- آهان. ‫- یعنی چیز... اون دوستمه، خانومِ... اون معلممه، خانوم بِلَنکِت.
‫و بعد ما... گفتم اون هم معلممه، خانوم بِلَنکِت.
‫بۆ، عزیزم، به نظرت وقتی بری مدرسه، اون‌جا چی کارها می‌کنی؟
‫آم... با خودم ژله‌آماده و پاستیل میوه‌ای می‌برم...
‫با... ﺑ-ﺑ-با عروسکم... با... با...
‫با همۀ چیزمیزام.
‫همۀ چیزمیزام و موز و سیب...
‫آره، می‌دونم. می‌خوای یه سری تنقلات بخوری. ‫ولی اون‌جا به جز این‌ها چی کار می‌کنی؟
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫دوست پیدا می‌کنم...