..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫« اتاق آبی »
‫بهت آسیب زدم؟
‫نه.
‫عصبانی‌ای.
‫نه...
‫زنت سوال‌پیچت میکنه؟
‫فکر نکنم.
‫اصلا تاحالا چیزی پرسیده؟
‫جولیان، منو دوست داری؟
‫فکر کنم آره.
‫مطمئن نیستی؟
‫حاضری کل زندگیت رو با من بگذرونی؟
‫همیشه گازت می‌گرفت؟
‫هر از گاهی.
‫چندوقت یک‌بار؟
‫ما فقط هشت بار همو دیدیم.
‫در طول یک سال؟
‫یازده ماه.
‫بله، یازده ماه. ‫همه چیز از سپتامبر شروع شد.
‫چقدر شما رو گاز می‌گرفت؟
‫فکنم سه بار.
‫یا چهار بار.
‫حین سکس؟
‫اره فکر کنم.
‫بله.
‫نه...
‫هنوز داره خون میاد؟
‫تقریبا بند اومد.
‫اگه زنت پرسید چیشده، چی جوابشو میدی؟
‫میگم خوردم به جایی.
‫چشمام از خستگی داره بسته میشه.
‫امکان داره که از عمد شما رو گاز میگرفته؟
‫چی؟
‫تاحالا فکر نکرده بودید که ‫ممکنه نیت خاصی داشته باشه؟
‫واقعا حاضری زندگیت رو با من بگذرونی؟
‫معلومه که آره.
‫مطمئنی؟
‫نمیترسی؟
‫از چی بترسم؟
‫از اینکه روزامون چطوری سپری میشه.
‫بهش عادت میکنیم.
‫به چی‌؟
‫به خودمون.
‫امکانش هست یک نامه ناشناس بوده باشه؟
‫خدا میدونه.
‫اون از دری که به خیابون گامبتا باز میشده خارج شده.
‫بنابراین هیچکس ندیدتش.
‫- مطمئنی صاحب‌خونه ندیدتش؟ ‫- آره.
‫- خدمتکارا چی؟ ‫- هیچوقت اونارو ندیدیم‌.
‫یکیو یادتون رفت.
‫کی؟
‫متوجه نیستی؟
‫استر نمیتونی...
‫چرا نه؟
‫تمام این سال‌هایی که پای تو حروم شد....
‫پای من؟
‫کی بود که گذاشت رفت؟
‫من؟
‫جولیان، راستشو بگو...
‫اگه من مجرد بودم،
‫حاضر میشدی تو هم طلاق بگیری؟
‫چی؟
‫دارم ازت میپرسم...
‫شوهرت!
‫داره از خیابون رد میشه.
‫داره میاد اینجا؟
‫آره.
‫قیافش چطوره؟
‫نمیدونم. ‫نور آفتاب پشتش بود.
‫داری کجا میری؟
‫وقتی نو‌جوان بودیم همو دیدیم.
‫تو یه باشگاه ورزشی.
‫رابطه جنسیتون با استر دیپیر...
‫- از قبل وجود داشت؟ ‫- قبل از چی؟
‫قبل از اینکه اون با دوستتون ازدواج کنه.
‫- نیکلاس دوست من نبود. ‫- خب پس همکلاسیتون.
‫ما فقط به یه مدرسه مشترک میرفتیم.
‫قبل از ازدواجشون، تو...
‫هیچوقت فکرشم نکردم.
‫چرا؟
‫اون خیلی قدش بلند بود.
‫علاوه بر این، اون دختر دکتر هربرتو بود.
‫ما از دو جهان متفاوت بودیم.
‫"به خودمون دوتا."
‫"حاضری کل زندگیت رو با من باشی؟"
‫"البته."
‫"مطمئنی؟ از چیزی نمیترسی؟"
‫"یکم بترسی."
‫"من پرسیدم: از چی بترسم؟"
‫"از اینکه روزامون قراره چطوری سپری بشه."
‫"بهش عادت میکنیم."
‫"به چی؟" ‫"به خودمون."
‫بابایی اومده!
‫دهنت کامل زخم شده.
‫خوردم به جایی.
‫- به چی خوردی؟ ‫- به یه تابلو،
‫توی خیابون‌.
‫مامان، بابایی با کله خورده تو یه تابلو.
‫راست میگه، جولیان؟
‫آره.
‫چیز خاصی نیست.
‫- امروز هوا خیلی گرم نبود؟ ‫- نه.
‫یه کاری دارم که باید تمومش کنم.
‫بابا، منم میتونم بیام؟
‫آره.
‫چهار سال پیش به منطقه جاستین نقل مکان کردی.
‫باهاش تماس گرفتی؟
‫من فقط تو داروخانه دیدمش.
‫تو این چهار سال حتما باید دیده باشیش.
‫یه چند باری دیدمش.
‫شوهرش بخاطر مریضی نمیتونست رانندگی کنه.
‫اما خودتون اینو میدونید.
‫باهم صحبت هم کردید؟
‫بهش سلام می‌کردم.
‫از دور؟
‫از دور، از نزدیک... ‫بستگی به موقعیتش داشت.
‫بیشتر کدوم؟
‫وقتی یچیزی رو اون لحظه انجام میدی خیلی فرق داره
‫با زمانی که بعدا میخوای به یاد بیاریش.
‫از اول برام تعریف کن.
‫ممنون که اومدی، جولیان
‫- چه صمیمی. ‫- ما از قبل همو میشناختیم.
‫ادامه بده‌.
‫اون گفت: "یادم رفت جک بیارم."
‫چرخ زاپاس داری؟
‫اونجوری خیلی طول میکشه.
‫میدونی، تو شغل من...
‫با زنت تو پاریس آشنا شدی؟
‫نه، تو پواتیه دیدمش.
‫اهل همونجاست؟
‫یه روستایی همون نزدیکیا، ‫تو شهر کار میکرد.
‫از بلوندا خوشت میاد؟
‫شاید از مو قهوه‌ایا میترسی.
‫چرا؟
‫اون قدیما، ‫تو تقریبا همه‌ی دخترا رو بجز من بوسیدی.
‫احتمالا هیچوقت جرئت نکردم.
‫لوییس پیرو رو یادته، ‫همون که چشماش یکم لوچ بود.
‫تو چند ماه دنبالش بودی.
‫یه بار باهم مچتونو گرفتم.
‫پشت باشگاه.
‫ازش متنفر بودم.
‫هرشب قبل از خواب، ‫نقشه می‌ریختم که چه‌جور اذیتش کنم.
‫عملیشون هم کردی؟
‫دعا کردم که مریض بشه یا تو یه حادثه‌ای از ریخت بیوفته.
‫من هر پنجشنبه به تریانت میرم.
‫میدونم.
‫شاید...
‫برای یه بار هم که شده ‫میخوای بوسیدن منو امتحان کنی؟
‫بیا.
‫"تو هم میخوای؟"
‫"زودباش."
‫من نمیدونستم که اون اینجوریه.
‫جواب درست و غلطی وجود نداره.
‫فکر میکردم خیلی سرد باشه...
‫مغرور و متکبر...
‫مثل یه مجسمه.
‫آقای گِید،
‫اون بعد از ظهر شما دقیقا از چه چیزی ترسیدید؟
‫احساس کردید نیکلاس آدم خطرناکیه؟
‫نه.
‫فکر میکردید که مسلح باشه؟
‫نه، همچین فکری نمیکردم.
‫- ترسیدید زندگی متاهلیتون به خطر بیوفته؟ ‫- نه.
‫احساس نکردید ممکنه از دستش بدید؟
‫کی؟ استر؟
‫به مدت ۱۱ ماه،
‫یه رابطه مخفیانه پر شور و اشتیاق داشتید.
‫میخوای بریم سینما؟
‫امروز چندشنبه‌ست؟
‫پنجشنبه.
‫چی ببینیم؟
‫نمیدونم.
‫میریم میفهمیم.
‫اگه تو دوست داری باشه.
‫من به سوفی زنگ میزنم.
‫سوفی هم زشته هم کثیف.
‫بدون اون، ‫تو خونه تنها میمونی.
‫من از تنهایی نمیترسم.
‫سوفی؟
‫سلام، دلفین هستم.
‫بله.
‫میتونی مراقب بچه‌مون باشی؟ ‫ما میخوایم بریم سینما.
‫یه لبخند خیلی ملایم بر لب داشت،
‫انگار میخواست لبخندش رو قایم کنه.
‫چه چیزی شمارو به سمت اون جذب میکرد؟
‫نمیدونم!
‫هیچوقت همچین سوالی از خودم نپرسیدم.
‫عاشقش بودید؟
‫- خاطرخواهش بودی؟ ‫- تو کفِش بودی؟
‫از اونجایی که باهاش ازدواج کردم، آره احتمالا.
‫اونم شما رو دوست داشت؟
‫نمیدونم. فکر کنم آره.
‫هیچوقت به طلاق فکر نکردید؟
‫هیچوقت.
‫اما به معشوقه‌ت گفتی که....
‫من هیچی نگفتم.
‫ما جفتمون تو اتاق لخت بودیم،
‫و فقط داشتیم...
‫آدما تو همچین موقعیتی بدون فکر کردن حرف میزنن.
‫نمیتونستم صداشو بشنوم. ‫فقط سرم رو بالا پایین میکردم.
‫فکرم جای دیگه مشغول بود.
‫مشغول چی؟
‫نمیدونم.
‫تا من برم ماشین رو پارک کنم بلیط بگیر.
‫عصر بخیر.
‫عصر بخیر، آقا.
‫پول مینی-بار رو پرداخت نکردم.
‫عجله‌ای نیست.
‫ترجیح میدم همین الان پرداخت کنم.
‫بفرمایید.
‫یه آقایی پول نوشیدنی‌های بیرون رو حساب کردن.
‫- چیز دیگه‌ای نیست؟ ‫- نه.
‫تشکر‌.
‫جولیان، منو دوست داری؟
‫آره.
‫تو نمیترسی؟
‫نمیدونم.
‫تو خیلی خوشتیپی،
‫دوست دارم وسط میدون ‫جلوی مردم بهت بدم.
‫راستی...
‫فکر نمیکنی سوزان یکم رنگش پریده؟
‫آره درسته.
‫من رفتم سراغ دکتر گیلبرد تو داروخونه.
‫گفت اون یکم به هوای مرطوب نیاز داره.
‫بیا شنبه از اینجا بریم.
‫مگه میشه؟
‫پیدا کردن جا برای موندن تو آگوست سخته.
‫چرا نریم هتل؟
‫توی "لِس‌سبله‌دولون." ‫یادته؟ ‫(یه منطقه‌ی ساحلی تو فرانسه)
‫هتل صخره‌های سیاه.
‫فردا بهشون زنگ میزنم.
‫تو معمولا نفس کشیدن سوزانو هی چک میکنی.
‫میدونم.
‫وقتی که خونه هستم، ‫حس میکنم دارم ازش مراقبت میکنم.
‫جفتمون ازش مراقبت میکنیم.
‫شبت بخیر، جولیان.
‫شبت بخیر.
‫پس با پیشنهاد دادن یه تعطیلات به همسرتون...
‫اون گفت که سوزان مریضه.
‫میدونم.
‫تو فرصتش رو پیدا کردی که ‫نقش یه شوهر خوب رو بازی کنی.
‫یه پدر نمونه...
‫همینطوره؟
‫شما اشتباه میکنید.
‫هنوز ادعا میکنید که ‫ میخواستید از معشوقه‌تون دور بشید؟
‫کم و بیش.
‫تصمیم گرفتید که دیگه نبینیدش؟
‫تصمیم دقیقی نگرفته بودم.
‫تو ماه‌های بعدی هم اونو دیدید؟
‫نه.
‫دیگه بهتون نخ نمیداد؟
‫نمیدونم. ‫دیگه سمت داروخونه نرفتم.
‫بعد از اینکه شوهرشو دیدید؟
‫شما میگید تاحالا هیچ زن دیگه‌ای شما رو به کمال نرسونده.
‫یا وصال جسمی.
‫اگه درست یادم باشه، ‫داشتی از یه عشق واقعی حرف میزدی.
‫مثل یه انقلاب.
‫جیغ نزن. جیغ نزن!
‫سرجات وایسا!
‫دیگه رفتش.
‫الان خوب شد؟
‫ برگشتی دنبال استر؟
‫دوباره؟
‫تازه بهم وکالت دادن که ازت دفاع کنم ‫و هنوز پرونده رو بررسی نکردم.
‫فکر نمیکنی،
‫ممکنه که نیکلاس دپیِر یجورایی استر رو خریده باشه؟
‫یا مادرش اونو براش خریده باشه.
‫شاید‌.
‫تو به ثروت نیکلاس دپیِر حسادت میکردی؟
‫چرا؟ ‫چون وقتی که چهارده سالش بود موتور داشت؟
‫ذهنت به چی مشغوله؟
‫به تو.
‫به چی فکر میکنی؟
‫به اینکه خوش شانس بودم که با تو آشنا شدم.
‫شما آدم بلند پروازی هستید، آقای گِید؟
‫بستگی داره تعریفتون از بلند پرواز چی باشه.
‫تو دوازده سالگی، مجبور بودم کار کنم ‫ که یه دوچرخه بخرم.
‫شاید ۱۵ سال دوری،
‫شما رو حسابی عوض کرده.
‫پدرتون در زمان تولد شما خیلی جوان نبود.
‫چهل و سه سالش بود.
‫شما بچه اول هستید؟
‫بله، قبل از خواهرم اگنس
‫- همین اطراف زندگی میکنه؟ ‫- تو تصادف همراه مادرم مرد.
‫- چند سالتون بود؟ ‫- هفت سال.
‫پدرتون شما رو بزرگ کرد؟
‫بله.
‫ازش سوالی نپرسیدید؟
‫چیزی ازش عایدتون نشد؟
‫اون که عصبانی نیست.
‫منم عصبانی نیستم.
‫مسئله این نیست.
‫پس چرا شیش هفت بار ازم بازجویی کردید؟
‫چون مطبوعات منو هیولا خطاب میکنن؟
‫متشکرم.
‫خیلی ممنون.
‫تلفن استر دپیر ‫اتاق آبی/ هتل ایستگاه.
‫اون سیگنال...
‫ایده کی بود؟
‫همونطور که گفتم، ایده اون بود، عالیجناب.
‫یه حوله؟
‫پنجشنبه‌ها هروقت که میتونست منو ببینه، ‫یه حوله میذاشت بیرون که خشک بشه.
‫پس هر پنجشنبه صبح...
‫با ماشین میرفتم داروخونه.
‫- سلام، عالیجناب. ‫- سلام، ببخشید دیر کردم.
‫لطفا دست‌بندهارو باز کنید.
‫میتونم پوشه‌ی مشخصاتش رو داشته باشم؟
‫بشینید.
‫تشنه‌ای؟
‫نه، ممنون.
‫بسیار خب...
‫منتظر منشی دادگاه میمونیم.
‫حالا تو.
‫سوزان...
‫سوزان، بیدار شو.
‫- چرا دور زدی؟ ‫- جاده خراب بود.
‫آقای دوپی مایل هستن که ‫بهشون زنگ بزنید.
‫حتما.
‫- بهش بگو فردا. ‫- بسیار خب.
‫ساعت یازده.
‫"همه چیز خوبه ‫نگران نباش."
‫- برا چه زمانی لازمش داری؟ ‫- زود.
‫یه کاریش میکنیم، آقای وردیر.
‫اگه فصل برداشتو از دست بدی...
‫شما ۱۷ آگوست با زن و بچه‌تون،
‫از منطقه ساحلی برگشتید.
‫پنجشنبه همون هفته، ‫یه ملاقات با فلیکس هورلوت داشتید،
‫منشی یک تعاونی کشاورزی.
‫باهاش ناهار خوردید.
‫بعد تصمیم گرفتید برگردید ویا مونتینی. ‫(اسم داروخونه‌ست)
‫که آسپرین و سرُم بخری.
‫تا از معشوقه‌تون دوری کنید؟
‫نمیدونم‌. ‫هفته‌های طاقت فرسایی داشتم.
‫پیام‌های ایمیلتون جدی هستن؟
‫بله، ولی شاید الان وقتش نباشه...
‫گارسیا!
‫تو که قرار نیست کل منطقه رو بخری!
‫ تصمیم گرفتی دیگه اونو نبینی؟
‫نمیشه گفت که "تصمیم گرفتم."
‫چون از طریق دیگه‌ای ازش خبر داشتی؟
‫بر اساس چه سندی؟
‫د ۱۸۶.
‫من ازش خبر نداشتم.
‫۱۰ اکتبر...
‫بیین اون یارو داره میاد.
‫- مشکل چیه؟ ‫- دوباره از چرخشه.
‫قبلا یه‌بار الکی اومدن اینجا.
‫باید زودتر درو کنیم.
‫- کلی قسط داریم که باید بدیم. ‫- یه لحظه دندون رو جیگر بزار!
‫تراکتور‌‌ها برای منم قرضی‌ان، باشه!
‫اونا مستقیم اومدن اینجا، تو که خیالت راحته!
‫"به زودی میبینمت. ‫دوسِت دارم."
‫"به زودی میبینمت، دوست دارم."
‫سومین نامه رو هم یادت رفته؟
‫اون نوشته رو هم با بقیشون آتیش زدی؟
‫"املای صحیح کلمات زیر را یاد بگیرید."
‫خب، چه کلمه‌هایی؟
‫افتخار.
‫کارم زود تموم شد.
‫کلیسا، جاده.
‫برات مربا آوردم.
‫یادتون هست ۳۱ اکتبر چیکار کردید؟
‫برگشتید خونه، شام خوردید، ‫و بعدش تلوزیون نگاه کردید.
‫اینارو به بازجو گفتید.
‫"بعد از اون همراه همسرشون رفتن خوابیدن."
‫- این حرف‌ها رو تایید میکنید؟ ‫- بله.
‫تو هیچ ایده‌ای نداشتی ‫که دو مایل اونورتر داره چه اتفاقی میوفته؟
‫از کجا بدونم؟
‫از نامه‌ها.
‫تو نامه‌ها رو یادت رفته.
‫میتونی انکار کنی ولی من باور نمیکنم.
‫بیا بریم، بابا.
‫پنجره‌های طبقه بالا هم بسته بودن؟
‫نمیدونم. نگاه نکردم.
‫چون رابطت با استر دپیر،
‫تموم شده بود، نگاه نکردی؟
‫اره فکر کنم.
‫یا نگاه نکردی ‫چون از قبل میدونستی؟
‫نه، نمیدونستم.
‫تعطیلی ناگهانی.
‫احساس نکردی که ‫بقیه مشتریا دارن نگاهت میکنن؟
‫نه.
‫کِی فهمیدی نیکلاس دپیر مرده؟
‫آقای دیدیر شالین برام یه اعلامیه آورد،
‫همسایه‌تون،
‫که ادعا میکنه به شما گفته،
‫"دیر یا زود باید این اتفاق میوفتاد."
‫یه زن دیگه که گریه نمیکنه...
‫بله؟ سلام.
‫ بازپرسم.
‫۹ ۱۲ ۴۳؟
‫فکر کنم، ۱۳ مِی‌.
‫بزارید یه نگاه بندازم.
‫اره خودشه، ۱۳ مِی.
‫میتونیم بیشترش کنیم.
‫تعدادشون زیاده ‫یدونه قربانی زیر ۱۵ سال هم داریم.
‫بعدا راجبش حرف میزنیم.
‫عذر میخوام، اقای گید.
‫مشکلی نیست.
‫خب کجا بودیم؟
‫مامان!
‫اون آقاعه تو داروخونه،
‫مُرده.
‫همسرتون چه واکنشی نشون داد؟
‫روشو به من کرد و گفت...
‫جولیان، این حقیقت داره؟
‫همین دو روز پیش بهم داروهام رو داده بود.
‫منم میتونم بیام مراسم ختم؟
‫بچه‌ها نمیرن مراسم ختم.
‫قبول نیست!
‫مراسم خاکسپاری داروساز منطقه سنت جاستین
‫باید بفهمیم که
‫بازپرس دنبال چیه.
‫آب میخوای؟
‫سعی نکردی بفهمی نیکلاس چه‌جوری مرده؟
‫باید تو بیمارستان بستری بوده باشه.
‫توی سپتامبر. ‫میدونستیم که مریضه.
‫شما میدونستی که،
‫دکتر گیلبرد اون عصر
‫بیرون از سنت جاستین بود؟
‫نه.
‫- اون دکتر خانوادتون بود؟ ‫- بله.
‫پس میدونستی که کم پیش میاد که اونجا نباشه.
‫یه‌روز قبل‌تر، رفت داروخونه ‫که به نیکلاس بگه داره میره خارج از شهر.
‫چیزی برای گفتن دارید؟
‫مادر نیکلاس،
‫خانم دپیر،
‫۸ شب ۳۱ اکتبر بعد از شام اومدن تا پسرشون رو ببینن.
‫وقتی سوزان داشت تمیز کاری میکرد، تب کرده بود.
‫در ساعت ۳ بامداد، دوست شما استر...
‫اعتراض دارم.
‫ساعت ۳ صبح، استر دپیر به دکتر گیلبرد زنگ زد،
‫انگار یادش رفته بود که اون نیستش.
‫به جای اینکه زنگ بزنن آمبولانس، ‫اون مادر نیکلاس رو بیدار کرد. و اونا فهمیدن که نیکلاس مرده.
‫مادر نیکلاس قبول نکرد که به دکتر شیفت زنگ بزنه.
‫در ساعت یازده همان صبح، ‫دکتر گیلبرد برگشت
‫و با توجه به سابقه نیکلاس،
‫قبل از اینکه مجوز دفن رو صادر کنه، ‫خیلی سرسری اونو معاینه کرد.
‫چیزی برا گفتن دارید؟
‫تحقیقات،
‫تایید میکنن که دکتر اونجا نبوده.
‫خوشبحال کسی که ‫میخواست از شر نیکلاس خلاص بشه
‫و یجوری جلوه بده که انگار ‫بیماری صرع اونو کشت.
‫"فرم کفن و دفن"
‫در مراسم ختم، همه فکر میکردن شما و استر با هم هستید
‫به همین خاطر با ترحم به زنتون نگاه میکردن.
‫صادقانه میپرسم، اقای گید،
‫فکر میکنید ‫زنتون برخلاف اونا نمیدونست؟
‫به هیچ چیز شک نکرده بود؟
‫بسیار خب.‌‌..
‫بعد از مرگ نیکلاس دپیر.
‫داروخانه و خانه‌های واقع در ویلپوت
‫به مادر و همسرش رسید.
‫شایعه‌های زیادی تو ‫سنت جاستین پیچیده بود.
‫اینجارو گوش کن.
‫"هنوز کفن نیکلاس دپیر خشک نشده،
‫مادر و همسرش سر ارث و میراث افتادن به جون هم."
‫بین مادر نیکلاس و استر...
‫حرفی از یه وکیل زده نشد؟
‫مردم یه چیزایی میگفتن.
‫اگر همسرتون از رابطتون ‫با استر دپیر خبر داشت،
‫راجبش صحبتی میکرد؟
‫نه احتمالا.
‫مردم انتظار داشتن که استر ‫سهمش رو بفروشه با شما اونجا رو ترک کنه.
‫تصمیمش رو داشت.
‫اما تصمیم اون به شما بستگی داشت.
‫بعد از یه مدت
‫همه همینو میگفتن.
‫خیلی‌خب، بریم. صورتشو بپوشونید.
‫تعطیلات خوبی داشته باشید.
‫اقای گید، این نامه مال شماست.
‫- سال نو مبارک. ‫- همچنین.
‫ممنون.
‫"امسال سالِ ماست."
‫دلفین، سال نو مبارک.
‫سال نو مبارک، جولیان.
‫"حالا تو!"
‫اظهار نامه‌ی متصدی اداره پست...
‫چیزی شده؟
‫"خیلی عجیب بنظر میرسید،
‫انگار بهش حکم اعدام داده بودن.
‫اون بهم زل زده بود، بدون اینکه نگاهش به من باشه،
‫بعد دویید رفت، بدون اینکه در رو ببنده."
‫پیشخدمت مهمانسرای چهار باد گفته که:
‫"اون چهارتا نوشیدنی پشت سرهم خورد،
‫بعدش انگار باورش نمیشد که ظهر شده."
‫گرمبو بهت زنگ زد.
‫دیرم شده بود.
‫نتونستم برم اونجا.
‫اینو بگیر...
‫دلفین، از دستم ناراحتی؟
‫بخاطر چی؟
‫اصلا حرف نمیزنی.
‫میخوام تو خوشحال باشی.
‫فکر میکنی خوشحال نیستم، آره؟
‫من یه همسر بی‌نظیر ‫و یه دختر دارم که عاشقشونم،
‫یه خونه‌ی قشنگ، یه شغل خوب...
‫از این خوشحال‌تر نمیتونم باشم. ‫و هرکس که اینو انکار کنه دروغگوئه.
‫نامه‌هاش رو داری؟
‫نه.
‫لطفا...
‫سلام جولیان.
‫دستبندهاش رو باز کنید.
‫ما انتظار این رویارویی رو نداشتیم.
‫لطفا، مشاور.
‫بشینید رو صندلی.
‫میدونید این چیه، ‫خانم دپیر؟
‫قبل‌تر هم بهتون گفتم که میدونم.
‫این دفتر خاطرات شما از پارساله.
‫قرارهاتون با جولیان گید رو تیک زدید؟
‫بله.
‫اما اینجا...
‫روز ۴ سپتامبر خالیه.
‫چرا؟
‫اون موقع اولین نامه رو نوشتم.
‫لطفا اعلام کنید که به چه شخصی نامه نوشتید.
‫معلومه، به جولیان.
‫به چه دلیل؟
‫بعد از تریانت، ‫میدونستم شوهرم شک کرده.
‫دیگه بهش سیگنال نمیدادید؟
‫نه، نمیخواستم جولیان رو به دردسر بندازم.
‫خب تو نامه چی نوشتید؟
‫نوشتم: "همه چیز ردیفه." ‫ بعد نوشتم: "نگران نباش."
‫آقای گید، هنوزم انکار میکنید؟
‫ادامه میدیم.
‫شاید بعدا نظرش عوض بشه.
‫دومین نامه...
‫۲۵ سپتامبر.
‫تو اون چی نوشتید؟
‫هیچ نامه‌ای پیدا نشده. ‫فقط حرفای خودشو به عنوان مدرک داریم.
‫یه سلام خالی.
‫"فراموشت نمیکنم. عاشقتم."
‫پس شما نوشتی، ‫"فراموشت نمیکنم."
‫بله، و فراموش هم نکردم.
‫چه چیزی رو فراموش نکردید؟
‫همه چیز.
‫عشقمون. قول و قرارمون.
‫اسناد شماره ۲۸۷.
‫در ۱۰ اکتبر،
‫بیست روز قبل از مرگ شوهرتون،
‫طی بازجویی قبلی،
‫نامه سوم رو در اختیار ما گذاشتی.
‫"به زودی میبینمت، عاشقتم."
‫منظورت از زود میبینمت چی بود؟
‫خیلی زود دوباره میتونستیم همو ببینیم.
‫چرا؟
‫نیکلاس شکش برطرف شده بود.
‫یا شاید میدونستید که به زودی قراره بمیره.
‫اون قبلا به این سوال پاسخ داده.
‫بله قبلا پاسخ دادم.
‫بازم جواب بده.
‫درجریانی که نیکلاس شدیدا مریض بود.
‫اما میتونست چندسال دیگه زنده بمونه یا ‫که یهویی بمیره.
‫دکتر گیلبرد قبل‌تر اینو به مادرش گفته بود.
‫- بر اثر چه بیماری‌ای؟ ‫- حمله صرع.
‫حمله‌هاش بیشتر شده بودن، ‫قرص‌ها هم بهش نمیساختن،
‫همینجور داشت لاغرتر میشد، اون...
‫دست از جنگیدن با مریضی برداشت.
‫سری قبل، ازتون پرسیدم که این دایره‌های کوچیک برای چیه.
‫بهتون گفتم که برای دونستن زمان پریودیم بود.
‫وقتی با خانم دپیر بودی،
‫از وسایل پیشگیری از حاملگی‌ای ‫که به طور رایج استفاده میشن
‫استفاده نکردی.
‫البته اونم همینطور‌.
‫به لطف اون دایره‌های کوچیک.
‫بسیار خب.
‫ادامه میدیم، ۲۸ دسامبر؟
‫"امسال سال ماست."
‫منظورتون چی بود از این حرف؟
‫بعد از یه مدت متوجه شدم که ‫میخواستم امسال سال ما باشه.
‫اون موقع مجرد بودید؟
‫نیکلاس مرده بود، یادتونه؟
‫پس دیگه مانعی سر راهتون نبود.
‫برا اینکه سال شما باشه،
‫شما و جولیان گید.
‫درسته.
‫اخرین نامه، خانم دپیر.
‫"حالا تو!"
‫میتونید دقیق بهمون بگید ‫منظورتون از این حرف چی بود؟
‫واضح نیست؟
‫همونطور که گفتید‌‌. من مجرد بودم.
‫بعد از مرگ شوهرتون حوله رو ‫ دم پنجره آویزون کردید؟
‫بله یکبار.
‫معشوقتون بهتون پیوست؟
‫نه.
‫رفتید به همون اتاق همیشگی؟
‫مثل همیشه لباسامو درآورده بودم،
‫و امید داشتم که میاد.
‫میخواستی باهاش حرف بزنی؟
‫نه به این خاطر نبود،
‫چیزی واسه بحث کردن نداشتید؟
‫مثلا چی؟
‫اینکه چطور قراره مجرد بشه.
‫کجاش عجیبه؟ ‫مردم هر روز دارن طلاق میگیرن.
‫ما عاشق همیم.
‫من فقط بخاطر اینکه تو غیبت زد ‫با نیکلاس ازدواج کردم.
‫وقتی دوباره همو دیدیم، ‫متوجه شدیم که واسه هم ساخته شدیم.
‫خب وقتی که تو نامه نوشتی، "حالا تو"
‫داشتی فکر میکردی که...
‫منتطر بودم که کاری که لازم هست رو انجام بده.
‫کارای طلاقش؟
‫بله.
‫پس زنش چی؟
‫باهاش کنار میومد.
‫مگه اون عاشقش نبود؟
‫نه مثل من.
‫زن‌هایی مثل اون ‫نمیتونن عشق واقعی رو تجربه کنن.
‫دخترش چی؟
‫اون خودشو وقف دخترش کرده بود.
‫خانم پیر رو ببرید بیرون!
‫برش گردونید.
‫صبح بخیر.
‫سلام کریستل.
‫چه رگباری!
‫دقیقا...
‫تونستی استراحت کنی؟
‫کم.
‫- آقای گید رو بفرستید بالا. ‫- چشم.
‫دفتر آقای دایم. ‫لطفا آقای گید رو بیارید بالا.
‫ممنون.
‫خب...
‫آقا، چوب لباسیتون رو پنجره جا مونده.
‫ممنون کریستل.
‫اینم از تیشرتم...
‫مربای آلو.
‫آقایون.
‫دستبندهارو باز کنید.
‫بازداشت بودن چطوره؟
‫بسیار خب...
‫طی یک آخر هفته طولانی تونستم ‫کل پرونده رو بررسی کنم.
‫۱۷ فوریه.
‫میتونی با جزئیات کامل بهم بگی ‫که روزتو چطور گذروندی؟
‫همسرم همون ساعت همیشگی بیدار شد.
‫تو چی؟
‫منم همینطور، ۶:۳۰ صبح.
‫- باهم صبحانه خوردید؟ ‫- بله.
‫بعد دخترتون رو بیدار کردید، ‫بعد رفتید دوش گرفتید.
‫بهترین کت شلوارتون رو پوشیدید...
‫که برم گارسیا رو ببینم.
‫بعدا راجب اونم حرف میزنیم.
‫بعدش چیشد؟
‫فکر کنم بهتون گفتم، ‫داشتم سوار ماشینم میشدم،
‫که زنم ازم خواست که برم داروهای ‫اگزما سوزان رو بگیرم.
‫از داروخونه.
‫اون لباس نپوشیده بود، برا همین من رفتم.
‫خیلی وقت بود اونجا نرفته بودید؟
‫دو ماه، از زمان مراسم ختم.
‫- حال روحیتون چطور بود؟ ‫- ناخوش بودم.
‫از اخرین نامه اونجا نرفته بودید؟
‫همون که دوتا کلمه بیشتر نبود.
‫"حالا تو."
‫نه.
‫وقتی رفتی داروخونه کی اونجا بود؟
‫یادمه یه بچه اونجا بود، ‫یکی از خواهرای دوتر.
‫و یه خانم پیر.
‫مادر نیکلاس اونجا بود؟
‫نه، ندیدمش.
‫بعدش؟
‫بلافاصله ازم پرسید...
‫"کمکی از دستم برمیاد، جولیان؟"
‫نسخه رو تحویلش دادم.
‫اون داروهارو از قفسه آورد ‫و بعد گفت،
‫"یک لحظه صبر کنید، ‫یه بسته مربای آلو رسیده
‫همسرتون از دو هفته پیش ‫اینو سفارش داده بود."
‫اون رفت تو اتاق پشتی ‫و یه جعبه کوچیک با خودش آورد.
‫مثل همونایی که ‫دلفین همیشه خونه داشت.
‫استر ناراحت بود؟
‫من نگاش نکردم.
‫چیز دیگه‌ای نگفت؟
‫نه.
‫چرا، وقتی داشتم میرفتم، گفت،
‫"جولیان، روز خوبی داشته باشی."
‫روز معمولی‌ای بود.
‫پس داری میگی
‫همسرتون خیلی عادی ازتون درخواست کرد که برید داروهارو بگیرید.
‫و خیلی یهویی،
‫یه بسته مربای آلو خونگی،
‫که فقط همسرتون میخوره،
‫رسیده بود داروخونه.
‫یه سری پیرزن، ‫از دوستای مامان نیکلاس اونارو درست میکردن.
‫دلفین هر از گاهی ازشون میخرید.
‫همچنین میدونیم که اون روز به "مرکز فدکس" رفتی. ‫(فدکس: یه شرکت خدمات حمل و نقل)
‫- باید یچیزی تحویل میگرفتم. ‫- چی؟
‫یه "فلنج انتقال." ‫(یه قطعه تو ماشین‌آلات)
‫کنار دیوار انبار پارک کردی ‫جایی که کسی نتونه ببینتت.
‫نه دری، نه پنجره‌ای، فقط یه دیوار خالی.
‫خودت اونجا رو دیدی. ‫میدونی که جای منطقی‌ایه برای پارک کردن.
‫چقدر اونجا موندی؟
‫نمیدونم.
‫نگهبان اونجا ادعا کرد، ‫"یادمه که وقتی از دفتر رفت بیرون،
‫رفت سراغ ماشینش که پشت ساختمون بود.
‫مدت نسبتا زیادی رو اونجا بود،
‫تقریبا ده دقیقه."
‫بله، باید چک میکردم ‫که قطعه‌ی درستی رو فرستادن یا نه.
‫- جعبه رو باز کردی؟ ‫- بله.
‫- داخل ماشینت؟ ‫- بلافاصله.
‫- فقط همون یدونه بسته بود؟ ‫- بله.
‫اونم جایی که هیچکس نتونه ببینتت.
‫ادامه میدیم.
‫احیانا بر حسب اتفاق،
‫وقتی برگشتی خونه
‫که وسایلتو بزاری،
‫که به ما گفته بودی که زنت
‫مشغول کار بود،
‫قبل از اینکه بری، بوسش کردی؟
‫نه.
‫بعدش چی؟
‫بهتون که گفتم رفتم پوتیه ‫تا گارسیا رو ببینم.
‫بهش نگفتی.
‫به همسرم، نه نگفتم!
‫توضیح بده.
‫مثل شیر یا خط بازی کردن بود.
‫بازی کردن،
‫سر آینده‌ت و خانواده‌ت؟
‫اگه گارسیا قبول کرده بود، ‫همه چیزمو میفروختم.
‫اگر رد میکرد، میموندم.
‫اونم سهم خودشو میخواست.
‫برای همین بهش دفترمو پیشنهاد داد، ‫مشتریامو
‫و حتی شاید خونه رو.
‫وسوسه شده بود؟
‫ازم یک هفته مهلت خواست که بهش فکر کنه.
‫اگه گارسیا قبول میکرد چی؟
‫رفته بودم.
‫بعدش مستقیم برگشتی سنت جاستین؟
‫خیلی تند رانندگی کردم. ‫زیر یک‌ساعت رسیدم.
‫چراغای پلیس رو از دور دیدی؟
‫تموم چراغای خونه روشن بود.
‫نمیشد چیزی دید.
‫اولین چیزی که به ذهنت اومد چی بود؟
‫دخترم‌.
‫زنت نه؟
‫تو ذهنم،
‫دخترم شکننده‌تر بنظر میومد.
‫تو بیست متر دورتر از خونه پارک کردی.
‫مردم ریخته بودن اونجا. ‫همسایه‌ها دور خونه حلقه زده بودن.
‫مجبور بودی از وسطشون رد شی.
‫بعد سعی کردم در خونه رو باز کنم.
‫ولی یه افسر درو باز کرد ‫و بهم گفت، "از این طرف."
‫"زنم کجاست؟"
‫"دخترم کجاست؟"
‫کارت شناسایی...
‫زن و بچم کجا هستن؟
‫کل روز کجا بودی؟
‫- کجا بودی؟ ‫- رفته بودم پوتیه.
‫چرا گوشیت خاموش بود؟
‫چه موقع؟
‫- مسخرمون کردی؟ ‫- نه!
‫- اونا کجان؟ ‫- آروم باش!
‫دخترت پیش یکی از همسایه‌ها جاش امنه.
‫تایید میکنی که ‫تو جمعه مربا رو آوردی خونه؟
‫شما سوگند یاد کردید
‫بدون هیچ غرض‌ورزی شهادت بدید.
‫اتهامات علیه هر دوی آنها یعنی...
‫جولیان گید.
‫تاریخ و محل تولد؟
‫۲۵ اکتبر سال ۱۹۶۹ زاده در تریانت.
‫- نام والدین؟ ‫- پیر گید...
‫... هربرتو و اودت هربرتو.
‫در حال حاضر به چه کاری مشغولید؟
‫- داروسازی. ‫- فروش ماشین‌آلات کشاورزی.
‫مچکرم، بشینید.
‫فکر کردم طبیعیه،
‫که نیکلاس ناگهان مرده.
‫بنظرم ۹۸ درصد دکترا
‫همونجوری به مرگش واکنش نشون میدادن،
‫که من دادم.
‫شما در اتاق آبی کار میکنید؟
‫بله. درواقع، ‫اون روز کار تمیز کاری بامن بود.
‫و اون روز
‫حسابی روز شلوغی بود.
‫رابطه ساده‌ای بود.
‫جولیان چهار سال پیش به اینجا نقل مکان کرد.
‫بنظرم ادم موفقی هم بوده
‫با اون خونه‌ی تخمیش...
‫بنظر من، اقای قاضی، اون مجرمه.
‫یجوری به من نگاه کرد ‫انگار حکم اعدامش اومده بود.
‫اون به من نگاه کرد ولی...
‫همیشه انقدر خوب ذهن مردم رو میخونید...
‫وسط حرف شاهد نپرید.
‫بعدا میتونید اعتراض کنید.
‫رئیس یه شرکت با یه نامه غافلگیر شد...
‫شاید یه قبض خیلی سنگین بوده!
‫اون با زیردستاش خیلی خوب رفتار میکرد.
‫تا نصفه شب سخت کار میکرد.
‫مردم معمولا از همون در جلو ‫بسته‌هاشون رو تحویل میگرفتن نه از عقب‌.
‫من کمکش کردم بسته رو بزاره تو ماشین.
‫خیلی اونجا موند؟
‫خیلی...
‫من اونجا نموندم که مراقبش باشم. ‫ولی یه چند دقیقه‌ای، آره.
‫موبایل همراه جولیان...
‫روشن بود یا خاموش؟
‫اون خاموشش کرده بود،
‫وقتی که نشسته بودیم که غذا بخوریم.
‫ممنون. بفرمایید خانم دادستان؟
‫چه‌جوری پول اتاق رو حساب کرد؟ ‫هیچ رسیدی وجود نداره...
‫نقدا پرداخت کرد، ‫توی دفتر حساب کتاب به طور واضح
‫یادداشت شده.
‫مچکرم.
‫توی تریانت کار داشتم.
‫من خانم توی داروخونه رو دیدم
‫که داشت از در پشتی وارد هتل ایستگاه میشد.
‫حرفی ندارید؟
‫لطفا اینجا وایسید.
‫مجبور شدیم حین کالبدشکافیِ بدن آقای نیکلاس دپیر،
‫روده‌هاش رو
‫بررسی کنیم.
‫به عنوان یه روتین تو آزمایشگاهمون
‫آنالیز مو هم انجام دادیم.
‫اینم همونه.
‫دوز عادیش پنج نانوگرمه ولی ‫ما اینجا هفت نانوگرم پیدا کردیم.
‫یکبار دیگه برای بار آخر میگم، ‫این نتایج مثبته.
‫نتیجه‌گیری آزمایشگاه ما واضحه آقای قاضی
‫مسمومیت با گل گیاه انگشتانه.
‫تو این پرونده، بنظر غیرممکن میاد،
‫که بگیم قطعا مسمومیت بوده.
‫هیچ سند و مدرکی برای اثباتش نداریم.
‫روز بخیر، خانم.
‫روز بخیر آقای قاضی.
‫لطفا خودتون رو معرفی کنید.
‫الوین دپیر، ‫متولد سنت جاستین، در تاریخ ۶ جون سال ۱۹۵۳.
‫من یه داروسازم. ‫یکم بالاتر از داروخونه سنت جاستین زندگی میکنم.
‫بسیار خب.
‫شما هیچوقت با ازدواج نیکلاس و استر دپیر ‫مخالفتی نداشتید...
‫نه، اما هیچوقتم تشویقش نکردم که ‫با اون ازدواج کنه.
‫اون فقط چشمش دنبال ثروت ما بود.
‫اون میدونست نیکلاس زیاد زنده نمیمونه‌.
‫وقتی که برای خودش یه معشوقه پیدا کرد...
‫به مرگ پسرتون
‫چه واکنشی نشون دادید؟
‫میدونستم بخاطر حمله صرع نمرده ‫و زیر سر زنشه.
‫البته،
‫شما مدرکی هم داشتید؟
‫نه.
‫امیدوار بودم نفر بعدی زن اون باشه.
‫که همین اتفاق هم افتاد، مگه نه؟
‫برامون از بسته‌ی مربا بگو.
‫کی اونو تحویل گرفت؟
‫من.
‫یک روز قبل، فکر کنم ۱۶ فوریه.
‫بریجت آوردش.
‫بازش کردی؟
‫نه، میدونستم داخلش چیه.
‫گذاشتمش تو اتاق.
‫در ۱۷ فوریه، ‫ساعت چند رسیدید داروخونه؟
‫ساعت ۸ صبح، مثل همیشه.
‫بسته رو دیدی؟
‫بله.
‫سرجاش بود؟
‫- درش بسته بود؟ ‫- بله.
‫چسب روش دست نخورده بود؟
‫بله.
‫ممنون، خانم.
‫ممنون از شما، آقای قاضی.
‫سلام جولیان.
‫این "توافق نانوشته"...
‫توافق نانوشته دیگه چیه؟
‫مطمئنم خودتم نمیدونی.
‫ما نمیدونیم چه حرف‌هایی رد و بدل شده ‫که باعث همچین چیزایی شده.
‫اما عشق، ‫تا مادامی که
‫به جان و شان و منزلت کسی آسیب نزنه،
‫قابل مؤاخذه نیست.
‫بنابراین باید جولیان گید رو ‫به دلیل مسموم کردن زنش
‫با توجه به عوامل مشدده، محکوم کنید.
‫من شوهرم رو مسموم نکردم.
‫شاید اگه بیشتر زنده میموند، ‫اینکارو میکردم.
‫من جولیان رو دوست داشتم و هنوز هم دارم.
‫ما عاشق همیم.
‫شما میگید عشق رو قضاوت نمیکنید.
‫خب معلومه که نمیکنید
‫بلکه یک انسان رو با توجه به مدارک قضاوت میکنید.
‫تو نوشتی"حالا تو."
‫واقعا حاضری کل زندگیت رو با من بگذرونی؟
‫معلومه.
‫مطمئنی؟
‫یکم نباید بترسی؟
‫از چی بترسم؟
‫تصور کن روز‌هامون چطوری سپری میشه.
‫- بهش عادت میکنیم. ‫- به چی؟
‫به خودمون دوتا.
‫پس از مشورت‌های فراوان
‫و رای‌گیری مخفیانه،
‫به اتفاق آرا، حکم می‌دهیم که،
‫متهمه استر دپیر،
‫و متهم جولیان گید،
‫به حبس ابد محکوم گردند.
‫میبینی جولیان؟ ‫نتونستن مارو از هم جدا کنن.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.