..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫«نفرینی زیبا»
‫اطلاعیه همگانی:
‫هیچ فرابری خدمات ارائه نمی‌دهد.
‫اگر هنوز در جزیره حضور دارید،
‫با شماره 5552368 ‫تماس گرفته و به مسئولین اطلاع دهید.
‫اگر تشنگی سیری‌ناپذیری دارید،
‫احساس خستگی می‌کنید ‫یا سرگیجه دارید،
‫تنها نمانید.
‫سریعا با 5552368 تماس بگیرید. ‫ما می‌توانیم کمکتان کنیم.
‫بیا بریم سرپناهی پیدا کنیم.
‫اونجا چطوره؟
‫نه.
‫اِم، اونجا چطوره؟
‫آره. ظاهرا سرپناه بزرگیه.
‫نظرت چیه؟
‫جای خوبی به نظر میاد، مگه نه؟
‫کسی نیست؟
‫بیا برات خونه پیدا کنیم.
‫آها...
‫اسمت رو می‌ذارم «سیب».
‫[استلا سی بیکن ‫بیست و سه ساله]
‫استلا.
‫اسمت استلاست.
‫سلام.
‫قهوه می‌خری.
‫آره، آدم با خوردنش بیدار می‌مونه.
‫اِم... ‫من ساموئل هستم.
‫چیکار داری؟
‫اِم، صرفا می‌خواستم ‫خودم رو معرفی کنم.
‫با خودم گفتم ‫شاید بتونیم...
‫- راجع به وقایع اخیر اینجا صحبت کنیم. ‫- واسه چی اومدی اینجا؟
‫کسی که دعوتت نکرده، خودت هم... ‫نباید همین‌جوری بیای تو.
‫استلا، وایستا!
‫اسمم رو از کجا بلدی؟
‫هنوز توضیحی منطقی بابت اتفاقی...
‫که واسه ساکنین جزیره سمت ساحل غربی...
‫رخ داده، ارائه ندادن.
‫دولت از احتمال گسترش این پدیده...
‫در باقی نقاط کشور می‌ترسه.
‫ورود به اون ناحیه رو قدغن کردن...
‫و ممکنه به شدت خطرناک باشه.
‫چند لحظه دیگه...
‫وقتشه بلند شی.
‫واسه چی اومدی اینجا؟
‫کسی که دعوتت نکرده، خودت هم... ‫نباید همین‌جوری بیای تو.
‫اِم، صرفا می‌خواستم ‫خودم رو معرفی کنم.
‫اِم... ‫من ساموئل هستم.
‫چیکار داری؟
‫با خودم گفتم ‫شاید بتونیم...
‫راجع به وقایع اخیر اینجا صحبت کنیم.
‫کسی که دعوتت نکرده،
‫خودت هم... ‫نباید همین‌جوری بیای تو.
‫استلا، وایستا!
‫اسمم رو از کجا بلدی؟
‫کسی موقع ورودت دیده بودت؟
‫گمون نکنم.
‫گمون نکنی؟
‫کی هستی؟
‫عکاسم.
‫فرستادنم اینجا ‫که وقایع اخیر رو...
‫ثبت کنم.
‫بابت پول اومدی اینجا؟
‫یواشکی عکس می‌گیری.
‫اگه می‌شد اجازه بگیرم، می‌گرفتم.
‫[سلام، نام صاحب دفتر: «بزن به چاک»]
‫[نوار شماره چهار]
‫آخرین نفری که مبتلا شد، خودم بودم.
‫اولین نفر کی بود؟
‫استاد پیانومون بود.
‫یکشنبه‌ها تو سالن اجتماعات روستا ‫اعداد بازی «بینگو» رو...
‫اعلام می‌کرد؛ آخه بازی خیلی محبوبی بود.
‫ولی در حین خوندن اعداد کارتی، یهو...
‫خوابش برد.
‫ملت چیکار کردن؟ ‫حتما اتفاق ترسناکی بوده.
‫اوهوم.
‫دکتر خبر کردن.
‫ولی هیچ علائم بیماری...
‫خاصی نداشت.
‫البته خودش خوابیده بود...
‫و کسی هم نمی‌تونست بیدارش کنه.
‫آها.
‫شرایط از اون موقع ‫خیلی پیچیده شد.
‫هر دفعه که کسی می‌خوابید...
‫و در حین خواب حتی چند متر جابه‌جا می‌شد،
‫ضربان قلبش خیلی بالا می‌رفت.
‫واقعا خیلی بالا می‌رفت.
‫مسئولین بهمون گفتن ‫اگه جابه‌جاشون کنیم،
‫ممکنه قلبشون بترکه.
‫ولی... ‫خبرش رو منتشر نکرده بودن.
‫تیک... تیک... تیک...
‫شترق!
‫کسی توضیحی منطقی ارائه نداده؟
‫کسی خبر نداره چطوری شروع شده ‫و چطوری باید بهش خاتمه بخشید.
‫به خواب رفته‌ها ‫نه علائم بیماری دارن، نه تب.
‫نه وزنشون کاهش پیدا می‌کنه. ‫نه زخم بستر می‌گیرم.
‫صرفا... آروم می‌خوابیدن.
‫حتما خودت خیلی ترسیده بودی...
‫که شاهد ابتلای تک‌تک ساکنین بودی.
‫نترسیده بودم.
‫ولی خیلی عجیب بود.
‫صرفا احساس آرامش ‫و خستگی خاصی بهم دست داد...
‫و مدام خواب‌های جنون‌آمیزی می‌دیدم،
‫بعدش هم...
‫کمی احساس سرگیجه کردم، ‫ولی سرگیجه بدی نبود.
‫عین سرگیجه‌های بعد از گل کشیدن بود...
‫که بدن آدم شل و ول می‌شه، متوجهی؟
‫گل می‌کشی؟
‫اوهوم، تو نمی‌کشی؟
‫نه، نه، حتی مشروب هم خیلی کم می‌خورم.
‫اگه استرس داشته باشم، ‫آبجو می‌خورم، ولی نه.
‫وای. چه عشق و حالی می‌کنی.
‫بیش از همه یادمه که خیلی ‫احساس تشنگی می‌کردم،
‫ولی هرچقدر هم که آب می‌خوردم، ‫سیراب نمی‌شدم.
‫توهمات خیال‌انگیز عجیبی رو ‫هم تجربه می‌کردم.
‫ولی بیش از همه یادمه ‫که احساس تشنگیم بیشتر و بیشتر می‌شد.
‫خودت می‌دونی... به...
‫به نظرت دلیلش چیه؟
‫می‌خوای نظر خودم رو بگم؟
‫شاید واسه این بوده که کل مردم...
‫برنامه‌های خواب‌آور تلویزیون رو ‫بارها و بارها تماشا کرده بودن.
‫شاید...
‫اطلاعیه همگانی:
‫اگر هنوز در جزیره حضور دارید،
‫با شماره 5552368 ‫تماس گرفته و به مسئولین اطلاع دهید.
‫اینجا ماندن به شدت برایتان خطرناک است.
‫نخست‌وزیر، امروز...
‫طی بیانیه‌ای قول داد تجهیزات بیشتری...
‫در اختیار مسئولینی که می‌خواهند ‫راز پدیده جزیره سمت ساحل غربی را...
‫حل کنند، قرار دهد.
‫دولت از احتمال پخش این پدیده...
‫در باقی نقاط کشور می‌ترسد...
‫و مسئولین گشت‌هایی هوایی...
‫و زمینی دور ناحیه مذکور ترتیب داده‌اند...
‫که اطمینان حاصل کنند ‫کسی وارد جزیره نمی‌شود.
‫باید برم.
‫اِم، شرمنده‌ام. ‫اگه بمونم، خیلی خطرناک می‌شه.
‫می‌ترسی مبتلا بشی؟
‫بیشتر نگران نظافت شخصیم هستم.
‫راستش، تقریبا اصلا مریض نمی‌شم،
‫آخه همیشه دستم رو می‌شورم.
‫خب، ممکنه ترس از بیماری...
‫به مریض شدن ختم بشه، ‫می‌دونستی؟
‫[نون، لازانیا، رب گوجه‌فرنگی، ‫گوشت، شیر، یه چیز شیرین]
‫دقیقا واسه چی اومدی اینجا؟
‫واسه چی اومدم اینجا؟
‫اِم، بابت کار عکاسی اومدم اینجا.
‫آره، خودم می‌دونم، ‫ولی واقعا واسه چی اومدی اینجا؟
‫اِم...
‫اومـ...
‫اِم...
‫صرفا نیومدم عکس بگیرم.
‫اِم...
‫دلیل دیگه اومدنم...
‫تو بودی.
‫آره.
‫اِم، نه، اِم...
‫تابستون پارسال اومده بودم اینجا.
‫راستش، با چند تن از دوستانم اومده بودم.
‫اِم، تو سوپرمارکت دیده بودمت.
‫خیلی‌خب.
‫آره، اِم، خیلی...
‫چی بودم؟
‫خوش‌عکس بودم؟ ‫عین عکس‌های زیبا بودم؟
‫اِم، خب، چه بدونم. ‫انگار...
‫آره، توصیفش دشواره.
‫انرژی خاصی ازت ساطع می‌شد، ‫اِم، آدم باحالی بودی.
‫چه بدونم. گمون کنم ‫دلم می‌خواست به طریقی...
‫باهات آشنا بشم.
‫راستش، بعدش هم دیده بودمت.
‫اِم، با دوستانم رفته بودیم ‫چیزی بخوریم.
‫اِم، رستورانه خیلی شلوغ بود،
‫اِم، تو هم اونجا نشستی.
‫آره، همون‌جا نشستی. ‫من هم پشت همین میز نشسته بودم.
‫داشت بهت خوش می‌گذشت.
‫می‌خندیدی، شوخی می‌کردی ‫و چیز میز پرتاب می‌کردی.
‫من هم... راستش، می‌خواستم ‫بیام پیشت و باهات صحبت کنم.
‫خب، ممکن بود خوش بگذره. ‫چرا نیومدی؟
‫راستش... قصد داشتم بیام.
‫با خودم گفتم بعد از اتمام ‫غذای اصلیتون میام،
‫بعدش گفتم بعد از اتمام دسرتون میام،
‫بعدش گفتم بعد از پرداخت رسیدتون میام،
‫ولی اون موقع دیگه ‫کار از کار گذشته بود.
‫خب، واسه چی نیومدی؟
‫پشم‌هام...
‫[استنلی ‫بیست و هشت ساله]
‫سلام.
‫حالتون چطوره؟
‫امروز خودمون حساب می‌کنیم؟
‫جدی؟ باشه.
‫بذار ببینم. آها.
‫ولی اگه ریسک کرده بودی...
‫و می‌اومدی پیشم، ‫چی می‌گفتی؟
‫اِم... خب، گمـ...
‫گمون کنم خودم رو معرفی می‌کردم...
‫و می‌گفتم: ‫«سلام، اِم...»
‫«می‌خوای یه موقعی ‫بریم قهوه‌ای بخوریم؟»
‫عه، عجب، قهوه بخوریم.
‫وای خدا.
‫چه پیشنهاد حماسی‌ای.
‫نه، یا مثلا بریم رستوران ‫پیتزا بخوریم، چه بدونم.
‫در اون صورت... چی می‌گفتی؟
‫قبول می‌کردی؟
‫[اشک‌های ناشی از آهنگ‌های بویی]
‫[نوار شماره یک]
‫چیزهای شگفت‌انگیز: نوار شماره یک.
‫اشخاصی که ناخنشون رو می‌جون.
‫صدای فشردن کلید‌های ماشین تحریر.
‫بدموقع دمپایی لاانگشتی پوشیدن.
‫لازانیا.
‫یه گیلاس شراب پر از آبجو.
‫خوابیدن رو تخت‌خواب تمیز...
‫بعد از اصلاح پا.
‫عروسک‌های باربی بی‌کله.
‫بادکنک.
‫ماشین‌سواری زمستانه تو ساحل.
‫تماس‌های تلفنی غیرمنتظره.
‫داشتن سازی که آدم نواختنش رو هم بلد نیست.
‫سیب.
‫خوردن دو بسته پاستیل شرابی...
‫بعد از گل کشیدن.
‫نمادهای مذهبی چوبی و قدیمی.
‫جدول تناوبی عناصر شیمیایی.
‫پوشیدن لباس زیری که تازه از خشک‌کن دراومده.
‫پرورش سبزی خانگی.
‫مجلات قدیمی.
‫سلام، می‌خوای کجا بریم؟
‫اِم، نمی‌دونم.
‫بیدار شو دیگه!
‫مگه خودم خواب نبودم؟
‫- ماشین داری؟ ‫- ماشین ندارم.
‫- عه. ‫- بیا ماشین پیدا کنیم.
‫- نه. نه، نه، نه. ‫- اوهوم. چرا.
‫ببین، نباید ماشین بدزدی.
‫- بیا دیگه! ‫- استلا.
‫نباید ماشین بدزدی!
‫عه، ببین چی پیدا کردیم.
‫نظرت چیه ساموئل؟
‫نه، این یکی زیاد حال نمی‌ده، مگه نه؟
‫این یکی چطوره؟
‫ساموئل؟ ‫بیا اینجا دیگه.
‫باید ماشین قدرتمندتری پیدا کنیم.
‫- قدرتمندتر؟ ‫- شیک‌تر.
‫- شیک‌تر؟ ‫- باکلاس‌تر باشه دیگه.
‫درسته. شیک‌تر باشه.
‫هه هه! ‫حالا شد.
‫این یکی خوراک خودمونه.
‫نظرت چیه؟
‫به نظرم بهتره این یکی رو برداریم، خوشگله.
‫بیا برداریمش.
‫ای بابا، قفله.
‫چه حیف. ‫وای، خیلی حیف شد.
‫بیا پیاده بریم، بیا دیگه.
‫باید سوییچش رو برداریم، ‫باید سوییچش رو برداریم.
‫بیا این طرفی بریم.
‫اصلا نمی‌شه. ‫اصلا نمی‌شه!
‫- نه، نه. ‫- بیا دیگه!
‫- استلا. نه، نه. ‫- ساموئل.
‫این‌قدر بی‌عرضه نباش، بیا دیگه!
‫استلا...
‫کسی نیست؟
‫وای، دکوراسیونش چقدر مینیمالیسته.
‫ای بابا.
‫می‌شناسیش؟
‫نه، ولی تو سوپرمارکت دیده بودمش.
‫اجازه داریم بیایم اینجا؟
‫تو حرف از اجازه می‌زنی؟
‫بی‌شوخی؟
‫ببین رفیق، می‌خوایم ماشینت رو قرض بگیریم،
‫ولی حواسمون بهش هست.
‫ساموئل، به نظرت اهل کته،
‫اهل کشوئه ‫یا اهل پیشخون آشپزخونه است؟
‫منظورت چیه؟
‫می‌گم به نظرت سوییچش رو کجا می‌ذاره؟
‫اِم، می‌رم پیداش کنم.
‫پیداش کردی؟
‫عینک خودشه؟
‫آره! ‫بهش نمی‌اومد، مگه نه؟
‫نمی‌شه که همین‌جوری ‫وسایل ملت رو برداری.
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫اصلا شاید واقعا تو کتش بذاره.
‫به‌به!
‫نه...
‫می‌دونی چیه ساموئل؟
‫چیه؟
‫بیا خودمون رو به کشتن بدیم.
‫من گواهی‌نامه ندارم.
‫بد نیست، مگه نه؟
‫نه، قشنگه.
‫خورشید خیلی قشنگه.
‫تا حالا حس کردی ‫انگشت پات یخ زده،
‫ولی صورتت گرمه؟
‫انگشت پای من همیشه یخ می‌زنه.
‫- حالا می‌خوای عکس هم بگیری؟ ‫- آره.
‫باورم نمی‌شه.
‫بهت گفتم که چهره‌ات خیلی خوش‌عکسه؟
‫- عه، خوش‌عکسه؟ ‫- آره.
‫خوبه یا بده یا حوصله‌سربره؟
‫خیلی‌خب، دیگه بسه.
‫باشه، اِم... ‫باشه، دیگه...
‫- دیگه نمی‌گیرم. ‫- خوبه.
‫اینجا قشنگه.
‫خیلی آرامش‌بخشه.
‫اوهوم.
‫چیه؟
‫بی‌سروصداست.
‫آره، بی‌سروصداست. ‫چه شال باحالی داری.
‫اگه بخوای، می‌تونی بندازیش.
‫جدی؟
‫هفتاده.
‫سی و شش ممیز ششه.
‫بریم سراغ بعدی، خب؟
بلبل جان .:: www.bolboljan.net ::.
‫چیزهایی که خوابشون رو می‌بینم:
‫احساس ارزش کمتری می‌کنم.
‫فلامینگوسواری می‌کنم.
‫با یه حیوان انسان‌نما دوست می‌شم.
‫لبخندی دائمی رو مشاهده می‌کنم.
‫غریبه‌ای برام نامه می‌نویسه.
‫کمتر احساس تنهایی می‌کنم.
‫می‌تونم نامرئی بشم.
‫کسی رو پیدا می‌کنم ‫که واقعا بهش اعتماد داشته باشم.
‫اِم... داستانی خونده بودم...
‫داستانی باستانی خونده بودم...
‫که می‌گفت خیلی وقت پیش،
‫انسان‌ها یک پیکر بودن.
‫دو روح در یک پیکر بودن...
‫و در هم تنیده بودن.
‫روحشون با همدیگه ‫خیلی قدرتمند بودن...
‫و داشتن خدایان رو به مبارزه می‌طلبیدن، ‫ولی بعدش زئوس میاد رو زمین.
‫بعدش نصفشون می‌کنه...
‫و از هم جداشون می‌کنه.
‫بدین ترتیب جدا از هم زندگی می‌کنن...
‫و واسه همینه که همه از پیدا کردن...
‫نیمه گمشده‌شون می‌گن.
‫به نظرت هر کسی نیمه گمشده‌ای داره؟
‫ترجیح می‌دم چنین فکری بکنم.
‫ولی آدم از کجا می‌فهمه ‫واقعا نیمه گمشده‌اش رو پیدا کرده؟
‫لابد حس می‌کنه دیگه.
‫چه بدونم.
‫خودت پیدا کردی؟
‫نیمه گمشده‌ام رو می‌گی؟
‫اِم...
‫خودت پیدا کردی؟
‫یه بار خیال می‌کردم کردم، ولی...
‫الان صرفا از تنها بودنم خوشحالم.
‫خیلی دلم می‌خواد بیدار بشی.
‫خیلی دلم می‌خواد باهات آشنا بشم.
‫می‌خوام بیدار بشی.
‫اطلاعیه همگانی:
‫اگر تشنگی سیری‌ناپذیری دارید،
‫احساس خستگی می‌کنید...
‫یا سرگیجه دارید، ‫تنها نمانید.
‫با شماره 5552368 ‫تماس گرفته و به مسئولین اطلاع دهید.
‫اینجا ماندن برایتان ‫به شدت خطرناک است.
‫سلام.
‫سلام رفیق! ‫سلام «سیب»!
‫ببین برات از سوپرمارکت چی خریدم.
‫آره بابا.
‫بیا شام بخور، خب؟
‫بیا دیگه.
‫خیلی خب. ببین!
‫آره، از گیاهت خوشت میاد؟
‫لازانیا حاضر شد!
‫به‌به.
‫اول شما بفرمایین جناب، ممنون.
‫سلامتی!
‫اوهوم.
‫تو گیلاس شراب آبجو می‌خورم. ‫آره.
‫سلام. سلام به تو.
‫خب، امروز رفتم سوپرمارکت...
‫و کل مواد غذاییت رو خریدم...
‫خیال می‌کنی من رو می‌شناسی، ‫ولی نمی‌شناسی.
‫خیلی‌خب. ‫حس می‌کنم می‌شناسمت.
‫به طرقی می‌شناسمت.
‫نوار شماره دو: ‫چیزهایی که چندان شگفت‌انگیز نیستن.
‫حس می‌کنم کافی نیستم.
‫حتی کنار بقیه هم احساس تنهایی می‌کنم.
‫واسه این از بازار روز ‫عکس‌های قدیمی می‌خرم...
‫که حس کنم خانواده‌ای واقعی دارم.
‫والدینم بهم گفته بودن پدربزرگم
‫قبل از تولدم از دنیا رفته بود.
‫نمی‌دونن که خبر دارم هنوز زنده است.
‫نمی‌شه که کسی رو ‫با گشتن وسایلش...
‫و تماشا کردنش در حین خواب شناخت.
‫می‌خوای... نمی‌دونم می‌خوای چیکار...
‫می‌خوای چیکار کنم؟
‫حس می‌کنم...
‫می‌خوام از زیر و بم زندگیت باخبر بشم.
‫ولی چنین حسی و دارم ‫و دلیلش رو هم نمی‌دونم،
‫اما باید چنین کاری بکنم.
‫می‌خوام از زیر و بم زندگیت باخبر بشم.
‫گمون نکنم فکر خیلی خوبی باشه.
‫به نظرم آدم می‌تونه...
‫با نادیده گرفتن حرف‌های ملت به خودش...
‫و شنیدن ماهیت کلماتی که ادا می‌کنن،
‫اطلاعات زیادی ازشون کسب کنه.
‫تسلیم شدن برام دشواره.
‫احساس زیبایی نمی‌کنم.
‫تو که اصلا من رو نمی‌شناسی.
‫کاش اصلا نیومده بودم اینجا.
‫خب، پس واسه چی نمی‌ری؟
‫برو بابا. برو بابا!
‫منظورت چیه؟
‫تحمل کردن من برات خیلی دشوار می‌بود.
‫آره، گمون کنم همین‌طور می‌بود.
‫خیلی‌خب، پس گمون کنم تمومه دیگه.
‫آره، گمون نکنم اصلا ‫بتونیم با هم باشیم.
‫پس خداحافظ.
‫حس خوبی دارم.
‫خیلی‌خب...
‫پشم‌هام...
‫- ساموئل؟ ‫- سلام.
‫اخیرا داشتم فکر می‌کردم.
‫گمون نکنم بتونم به خاطر تو تغییر کنم.
‫من هم داشتم فکر می‌کردم. ‫لزومی نداره تغییر کنی.
‫من همینم که هستم.
‫من از همینت خوشم میاد.
‫ولی تو که صرفا من رو تصور کردی.
‫به نظرم می‌تونیم با هم باشیم.
‫چطوری؟
‫ما که حتی همدیگه رو نمی‌شناسیم.
‫نشونت می‌دم.
‫ولی اگه خوابت ببره چی؟
‫هر چی بیشتر اینجا بمونی، ‫احتمال مبتلا شدنت بیشتر می‌شه.
‫من نباید بهت بگم چیکار کنی.
‫لزومی نداره بگی.
‫صرفا می‌خوام بدونی...
‫به عمرم حسی که از تو دریافت کردم رو ‫از کسی دریافت نکرده بودم.
‫تو باعث می‌شی احساس شادی زیادی بکنم. ‫باعث می‌شی احساس رهایی زیادی بکنم.
‫تو باعث چنین احساساتی هستی.
‫خودتی، اِم...
‫صرفا...
‫صرفا می‌ترسم...
‫که اصلا با همدیگه آشنا نشیم.
‫وقتشه تصمیم بگیری ‫بعدش چی می‌شه.
‫وای، پشم‌هام.
‫بیش از همه، یادمه...
‫که خیلی احساس تشنگی می‌کردم.
‫ولی هرچقدر هم که آب می‌خوردم، ‫سیراب نمی‌شدم.
‫[تشنه‌این؟ ‫با 5552368 تماس بگیرین]
‫نمی‌رم.
‫[سلام استلا جان]
‫آخ.
‫آهای؟
‫اِم...
‫آهای.
‫آهای؟
‫آهای! ‫بلند شو دیگه.
‫آهای! بیدار شو!
‫امکان نداره.
‫اِم، تو این رو ‫روی عکسم چسبوندی؟
‫خیلی‌خب. همین‌جا... ولت می‌کنم.
‫عه، کل سیب‌هام رو خوردی؟
‫آهای!
‫عه، این دیگه چیه؟
‫خیلی‌خب، دیگه ماهی هم دارم؟
‫این رو خودت پختی؟
‫خیلی خوشمزه است.
‫[پاکت شماره یک]
‫[انبه، سیب، ذرت، نون، لازانیا، ‫رب گوجه‌فرنگی، گوشت، شیر، یه چیز شیرین]
‫[سلام استلا جان، نمی‌دونم اصلا ‫این نامه‌ها رو می‌خونی یا نه.]
‫[به من هم کم‌کم احساس تشنگی دست داد.]
‫[می‌خواستم برم، ولی تصمیم گرفتم ‫که نمی‌تونم بدون تو برم.]
‫[با اقامت تو خونه‌ات و تماشا کردنت ‫در حین خواب، شناختمت...]
‫[لطفا خیال نکن آدم چشم‌چرون، ‫چندش و عوضی‌ای هستم...]
‫داشتی دفترچه خاطراتم رو می‌خوندی؟
‫نـ... نوارهام رو گوش کردی؟
‫چه مرگته؟!
‫چرا چنین کاری کردی؟
‫امان از دست تو.
‫[پاکت شماره دو]
‫[بابت گوش دادن به نوارهات عذر می‌خوام.]
‫[همگیمون چنین نوارهایی داریم.]
‫[همگیمون سنگرهایی مصنوعی ایجاد می‌کنیم.]
‫[باید اول باطن همدیگه رو بشناسیم. ‫برعکسش درست نیست.]
‫[بهتره اول از همه با رازها، افکار شوم، ‫عادات ناپسند و ترس‌های همدیگه آشنا بشیم.]
‫[آخه هویت واقعی و زیبایی حقیقیمون ‫بین اون همه نقص نهفته است.]
‫حالا نوبت منه که واقعا بشناسمت.
‫تا حالا در حین خودارضایی مچت رو گرفتن؟
‫- اِم، چی؟ اِم، نه... ‫- زود جواب بده!
‫خیلی‌خب، اِم... تا حالا... ‫آره، گرفتن.
‫- کی گرفته؟ ‫- اِم...
‫اِم، مامانم.
‫- کجا بودی؟ ‫- کجا بودم؟
‫تو گاراژ خونه‌مون بودم.
‫اگه یکی از اعضای خانواده‌ات ‫کلیه لازم داشت...
‫و فقط کلیه خودت بهش می‌خورد، ‫حاضر بودی یه کلیه‌ات رو بهش بدی؟
‫حاضر بودی یه کلیه‌ات رو بدی؟
‫بستگی داره کدومشون باشه؟
‫- اگه پدرت باشه می‌دی؟ ‫- سوال سختیه.
‫- مادرت چی؟ ‫- قطعا می‌دم.
‫تا حالا حیوانی رو کشتی؟
‫اصلا.
‫تا حالا قبل از برقراری تماسی،
‫حرف‌هات رو تمرین کردی؟
‫اِم، آره. اِم، خب،
‫بستگی داره به کی زنگ بزنم.
‫فرض کنیم به من زنگ بزنی.
‫در اون صورت قطعا تمرین می‌کنم.
‫دوستان زیادی داری؟
‫احساس تنهایی می‌کنی؟
‫الان که نمی‌کنم.
‫تا حالا عاشق شدی؟
‫آره.
‫سلام.
‫ساموئل هستم.
‫استلا هستم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.