..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
جولیا، در این پاکت یک شماره حساب وجود دارد.
پول کافی برای مدتی طولانی در آن است.
با عشق فراوان،
آدرین و مارگو.
خب؟ جواب نمی‌ده.
چطور به نظر می‌رسم؟
دوستش دارم.
ای حیوان!
و من چطور به نظر می‌رسم؟
عالی.
مسخره نیستم؟
خب.
این کار را نکن!
مارگو!
اوه لعنتی! کمک!
یکی کمک کنه! لطفاً!
کمک!
آن را به من بسپار. صبور باش.
**ماسکراد**
مشکل باد بود.
باد برگ‌ها را به داخل استخر می‌آورد.
او درباره مهمانی لباس استرس داشت.
ممکن بود باران ببارد یا باد بوزد،
پس هیچ شمعی نباشد.
صبر کن، خانم! بگذارید کمک کنم.
این کار شما نیست!
اون احمق کجاست؟
کی؟
کلود، ای احمق!
ما از خانه مارتا دووال، بازیگر معروف فرانسوی می‌رویم،
که زمانی با توماس آدلر، کارگردان بزرگ بریتانیایی ازدواج کرده بود…
سلام! سلام!
عده‌ای دهاتی!
منم!
خانم؟
مارتا اصرار داشت که پسرک رمانش را در اتاق مطالعه توماس تمام کند.
اتاق مطالعه نبود، یک آرامگاه بود.
هیچ چیز جابه‌جا نشده بود. عکس‌های عروسی‌شان،
مجموعه کتاب‌های نادرش،
پیراهن‌هایش هنوز روی قلاب‌ها،
سیگارهایش در گوشه‌ و‌کنار.
حالا دارم قافیه می‌سازم!
لطفاً!
مارتا تنها زن در پاریس، یا در دنیا بود،
که نمی‌دانست توماس همجنس‌گراست.
چهار سال پیش،
اوایل ژوئیه، شایعات شروع به شک کردنش کردند.
به او گفت که یک دفتر کوچک در Èze اجاره کرده
تا در آرامش کار کند.
هر صبح می‌رفت و شب برمی‌گشت.
این، همان‌طور که می‌گویند…
یک راز آشکار بود.
برای پنج سال، او با وارث روژیه بود.
یک مرد خوش‌هیکل. من را حسودی می‌کرد.
این اولین تابستان او در ویلایشان پس از طلاق بود.
ما تازه او را ملاقات کرده بودیم.
او روزها را در اتاق مطالعه ارباب می‌گذراند.
ظاهراً مشغول کار بود. البته که بود!
یک ثانیه.
دارم می‌آیم.
بیا داخل.
او از من خواست این را به تو بدهم.
این چیست؟
او به او ماهانه حقوق می‌داد.
چیزها واضح بود. او کارمند بود.
درست مثل باغبان.
ممنون.
یک عمارت سنگی زیبا از اواخر قرن ۱۹.
این ملک متعلق به سامرست موآم بود.
توماس آن را در دهه ۱۹۷۰ خرید،
درست بعد از اینکه «فیناله» او را میلیونر کرد.
او به پرداخت وام مسکن ادامه داد.
اما نگهداری هزینه‌بر است، باور کنید.
او شروع به فروش مبلمان، نقاشی‌ها کرد…
وای خدای من!
او فیلم بازی نمی‌کرد، اما ظاهر را حفظ می‌کرد.
به توماس رسیدی؟
بله. امشب اینجا خواهد بود.
بی‌عرضه لعنتی.
مارتا؟
واقعاً می‌خواهی من این را بپوشم؟
چرا نه؟ این یک کت‌و‌شلوار خوب است.
آن را از گرن اجاره کرده‌ام.
من احمق به نظر می‌رسم.
تقصیر کت‌و‌شلوار نیست.
اوه، شوخی می‌کنم.
این کار را برای من بکن. با تم مهمانی جور درمی‌آید.
و اگر سفید بپوشی، همه چشم‌ها به تو خواهد بود.
شاید من این را نخواهم.
خب، من می‌خواهم. من تازه تو را خریده‌ام.
اوه، بی‌خیال باش، مگه نه؟
چه کسی می‌آید؟
همه.
کار خاصی انجام دادی؟
آه، دارم پیشرفت می‌کنم.
نه کتابت. پیانو.
ببین، مسخره‌است.
بس کن! بعد من مسخره می‌شوم، و برای این کار به تو نیاز ندارم!
درست است.
ماریا! حالا کجا رفتی؟
"من می‌خواستم همه چیز بدون تغییر باقی بماند."
"هر روز می‌گفتم،
فردا مثل گذشته خواهد بود."
"دیروز، هنوز منتظر بودم."
"امروز، دیگر نیازی به انتظار ندارم."
آن‌ها در پاریس ملاقات کردند.
او در حال خواندن بخشی از مارسل سوواژو بود،
یک مونولوگ درباره شکست عشقی.
او آن را اجرا کرد به امید اینکه توماس بیاید
و بفهمد از زمانی که جدا شده‌اند چه احساسی داشته.
او ۱۵ سال نبوده روی صحنه برود. تقریباً تأثیرگذار بود.
بیا داخل! بنشین.
یک بطری شراب باز می‌کنم.
خیلی خوشحالم که امشب اینجا تو را می‌بینم.
تقریباً احساس می‌کنم یک بازیگرم.
دیر شده بود.
از آشنایی با شما خوشبختم.
من هم همینطور.
ممنون.
از اجرا لذت بردید؟
بفرمایید.
خیلی زیاد.
فکر کردم تو فوق‌العاده بودی.
حتی بیشتر از لوکرسیا بورجیا.
امشب روی صحنه به تو فکر می‌کردم.
به من؟
ما با هم آشنا نیستیم.
شاید به همین دلیل باشد.
والدینم را آنجا می‌بینی؟
آن‌ها والدین واقعی من نیستند.
نمی‌دانم از کجا آمده‌ام.
به همین دلیل است که بازیگر شدم.
او با یک صندلی می‌خوابید تا ذهنش را از چیزها دور کند.
یک ماه بعد، او به آنجا نقل مکان کرد.
ممکن است بپرسم این جوان چه کاره است؟
آه، بله، البته.
پسر من رقصنده بود. یک رقصنده حرفه‌ای.
می‌دانم. من او را تا ۲۰ سالگی تماشا می‌کردم که می‌رقصد.
خیلی بش افتخار میکردیم وقتی به کمپانی آلن رینو پیوست.
او با یاسمینا رابطه داشت.
به او هشدار داده بودم.
مواظب آن دوچرخه باش.
رباط‌هایش پاره شد. دو سال لنگ می‌زد.
فهمیدم که
دوست‌دخترش وقتی در بیمارستان بود او را رها کرد.
از آن موقع بود که شروع به نوشیدن و مصرف مواد کرد.
می‌گفت تاجر است. همیشه به ما چیزهایی می‌داد.
یک فرش برای اتاق نشیمن، عطر،
جواهرات.
من او را در سال ۲۰۱۲ ملاقات کردم. ۲۵ ساله بود.
یا این‌طور می‌گفت.
یکی از آن مردان جوان با سلیقه لوکس
که هیچ کاری برای تأمین آن‌ها انجام نمی‌دهند.
یک روز خواهرش راز را فاش کرد.
زنان مسن‌تر…
نمی‌توانستم به او نگاه کنم.
پس دیگر همدیگر را ندیدیم.
آدرین یک رمان‌نویس است.
اوه!
می‌توانیم چیزی که منتشر کرده‌ای بخوانیم؟
خب، دارم روی کتابی درباره مارتا کار می‌کنم.
مرا خجالت‌زده می‌کنی.
واقعاً فکر می‌کنم مارتا بزرگ‌ترین بازیگر این قرن است.
قرن گذشته هم!
نه، صادقانه. از طریق نقش‌هایش، او توانسته
انسانی‌ت بیشتری به زندگی‌های ما تزریق کند
تا بیشتر شاعران بزرگ و حتی موسیقی‌دانان بزرگ.
خدایا! نگهش دار!
او را به نیس می‌بری؟
شاید. او می‌تواند شنا کند.
حتی چند سال آنجا زندگی کرده.
او از پارسالی بهتر است.
به آن‌ اندازه خوش‌تیپ نیست، اما باهوش‌تر است.
بله، او فوق‌العاده است.
فقط عشق کم است.
او بازیگر را تحسین می‌کرد.
بعد زن را ملاقات کرد.
فرانکواز، لطفاً در را ببند.
ما واحدهای جدید یک تا سه خوابه ارائه می‌دهیم
با تراس، بالکن یا باغ
با قیمت شروع از ۴۰۰,۰۰۰ یورو.
تحویل: مارس ۲۰۲۱.
۴۰۰,۰۰۰ یورو، واقعاً!
چرا نه ۱۵,۰۰۰ یورو برای هر متر مربع؟
می‌خواهی حالا از کی کلاهبرداری کنی؟
از هیچ‌کس، سیمون.
ما تو را می‌شناسیم!
یک بلوک بتنی دیگر از آشغال مثل آن‌چه در مونتون ساختید.
اگر شهردار از من حمایت می‌کند، برای این نیست که چیزهای بیشتری روی ساحل بسازم.
من این‌قدر راه آمده‌ام تا فروش انحصاری ۱۴ آپارتمان را به تو بدهم…
به من بدی؟
این سم است!
می‌خواهی به شهردار زنگ بزنم؟ می‌توانی پروژه‌ات را فراموش کنی.
به این عکس نگاه کن، سایمون.
وقتی برادرت و پدرت…
در مورد برادرم خفه شو.
چه کسی باعث حمله قلبی او شد؟
سایمون…
من در پروژه‌های املاک shady که پر از عیوب ساخت ‌و‌ساز هستند شرکت نمی‌کنم، فهمیدی؟
وقتی به خانه می‌روم، با ترس زندگی نمی‌کنم.
یا در لوکس.
تو به چه چیزی لوکس می‌گویی؟
کوروت تو؟ همسر جراحی‌شده‌ات؟
خب.
تو خورده خواهی شد.
همیشه هم همین‌طور بوده‌ای.
خداحافظ. به همسرت سلام برسان.
نه. او من را مریض می‌کند.
چه گفتی؟
- وای! - هی، هی، هی!
- آرام باش! - ولش کن!
لعنت!
این هم از این.
چه سیرک‌ای، قسم می‌خورم.
- عصر بخیر. حال شما چطور است؟ - عصر بخیر.
- دخترمان را یادت هست؟ - لوسی.
- درست است. - واو!
او به زودی ازدواج می‌کند.
بس کن! داشتیم یک عصر خوب را می‌گذراندیم.
تو وحشتناکی، پدر.
لعنت، این اوست. ببخشید.
- سریع برمی‌گردم. - جدی؟
عزیزم، نمی‌توانم صحبت کنم. داریم یک اجرای آزمایشی شروع می‌کنیم.
حدود دو ساعت. بعداً بهت زنگ می‌زنم.
اوه لعنتی! باور نمی‌کنم! ماریا؟
اوه، این‌قدر زود داری می‌روی، سایمون؟
ببخشید. کار فوری در آنتیب دارم.
- خداحافظ. - خداحافظ.
خوب. دوستت دارم، عزیزم. بعداً. شروع شده.
توجه کنید، لطفاً، فقط یک لحظه.
- بس کن. - بس کن!
کارگردان عزیز تئاتر ملی نیس اینجا است.
چند هفته پیش شام خوردیم،
همان‌طور که در شروع تابستان انجام می‌دهیم.
تو در مورد برنامه‌ات برای اجرای یک کمدی از آلفونس گریمو که در دهه ۲۰ می‌گذرد صحبت کردی.
از روی خجالت یا حماقت،
نقش آدلاید را به من پیشنهاد نکردی!
اما وقتی به خانه رسیدم، نمایشنامه را گرفتم.
دل‌نشین است.
پس، می‌خواهم تو را با یک نوع آزمون عمومی تحت فشار بگذارم.
آهنگ آدلاید را می‌خوانم
از ابتدای پرده سوم.
برای این کار، آدرین همراهی‌ام خواهد کرد…
…همراه فوق‌العاده‌ام.
بیا، عزیزم.
این برای من خیلی بالا است.
من فقط این‌طور بلدم.
یک کلید پایین‌تر بزن.
نمی‌دانم چطور.
آه…
من که هیچ سرزمینی را مال خود نمی‌دانم
نه یکی!
نه فرانسه و نه هیچ‌جای دیگر
هیچ‌جا!
من پیانو می‌نوازم در غروب آفتاب
کلیدهای عاجی را با مهارت می‌نوازم
مراقب باش!
من همه سم‌ها را چشیده‌ام
همه جنایتکاران را
و برهنه روی میزهای زیادی رقصیده‌ام
اما چون چیزی جز شور و اشتیاق نیستم
فقط می‌توانم شیطان را دوست داشته باشم
من چهره‌های زیادی را دیده‌ام
در همه مکان‌های اشتباه
که در کمتر از یک ساعت
با شور و حرارت سرخ شده‌اند…
به من گوش کن، من خسته‌کننده نیستم
باور کن، من همه چیز را می‌دانم
او چه عروسکی است!
از کجا پیدایت شد؟
انگلیسی بلدی؟
بله.
آیا منظره زیبا نیست؟
بله.
تو هم زیبایی.
می‌خواهم تو را ببوسم.
- بب… ببخشید؟ - بله؟
الان نزدیک‌تر می‌شوم و می‌خواهم تو را ببوسم.
چ… چرا؟
چون خیلی زیبا به نظر می‌رسی.
دوستش داری؟
بله.
می‌توانم دوباره این کار را بکنم؟
لطفاً.
با من بیا.
برو روی صندلی راننده.
چرا با من انگلیسی صحبت می‌کنی؟
این‌طور است. نپرس.
خب.
این چیزی است که قرار است اتفاق بیفتد.
تو رانندگی می‌کنی،
و ترمز نمی‌گیری تا اینکه به مقصد برسی، باشه؟
من گواهینامه ندارم.
مهم نیست.
برو.
خب.
کجا؟
مستقیم برو. بهت می‌گویم.
باشه، باشه.
باید ترمز کنم! باید ترمز کنم!
اگر این کار را بکنی، خون می‌ریزم.
وای خدایا!
صبر کن.
یک لحظه صبر کن. اینجا خوبیم، نه؟
ها؟
به یک سیگار نیاز دارم.
آب در حال بالا آمدن است.
خب، پس تو دیوانه‌ای.
این ماشین مال کیه؟
یک احمق.
در واقع مال همسرش.
گیر کرده‌ایم. گیر کرده.
و آب در حال بالا آمدن است.
فیلم تایتانیک را دوست نداری؟
چی؟
خب، باید بروم.
کجا؟
صبر کن.
صبر کن!
صبر کن.
لعنت بهش!
- شب بخیر. - ممنون. خداحافظ.
شب بخیر.
صبر کن!
منتظرم باش!
کجا داری می‌روی؟
چه اهمیتی دارد؟
این یک جگوار قدیمی بود، هدیه سالگرد به همسرم.
می‌توانید در مورد مارگو هانسن به ما بگویید؟
من تقریباً او را نمی‌شناختم.
کجا همدیگر را ملاقات کردید؟
در خانه دوستان.
او با یک تاجر املاک و حامی هنر فلیرت می‌کرد.
او برخی از نمایش‌های من را تأمین مالی کرد.
تئاترهای عمومی به خوبی تأمین مالی نمی‌شوند…
لطفاً، آقای باردن.
او فوق‌العاده بود.
در حرفه من، دختران زیبای زیادی می‌بینی، اما…
پس از او پرسیدم آیا تا به حال بازیگری کرده است.
به نظر بی‌علاقه می‌رسید.
بعد از آن شب، دیگر او را ندیدی؟
نه.
- هرگز؟ - هرگز.
هرگز.
شب بخیر، ماریا.
شب بخیر، آقا.
ببخشید برای پیانو.
استرس صحنه داشتم.
حالم خوب نبود.
می‌فهمم.
عصر خوبی داشتی؟
تو داشتی؟
اون دختر خوشگل بود.
چی؟
و ماشین باردین در برکه…
بله، عجیب بود.
با من می‌خوابی؟
امشب نه اگر اشکالی نداره. زیاد نوشیدم. خسته‌ام.
هیچ وقت یک موزیسین بدون ساز ندیده‌ام.
فردا شب، پس.
بله.
شب بخیر.
چطوره زندگی؟
خب، سواری تفریحی چطور بود؟
وقتی بهش فکر می‌کنی، منطقه افسرده‌کننده‌است.
ثروتمندان واقعی از بی‌حوصلگی می‌میرند.
ثروتمندان تظاهر می‌کنند که خیلی ثروتمندند.
و بقیه،
از حسادت رنج می‌برند.
انعامی از اون خوک مارساک نداشتی؟
نه.
با این همه پولی که درمیاره…
دفعه بعد، روی سیب‌زمینی‌هایش آب دهان بنداز.
نتونستم جلوی خودم رو بگیرم و ظهر به هتل سر بزنم.
باز هم؟
چرا این کار رو کردی؟
همان مشتری‌های همیشگی. سوفی کورسل رو دیدم.
همان‌جا نشسته بود، مثل همیشه مست.
و کارول و سایمون لورانتی،
برادر اون احمقی که قرارداد رو دستکاری کرد.
جرات نکرد به من نگاه کنه.
بی‌عرضه‌های ترسو.
در زمان جنگ، این آدما…
خانم جولیا…
دوشیزه.
سلام، لیونل.
این‌قدر اخم نکن.
فقط یک پیش‌غذا می‌خوام.
- جولیا… - چی؟
نمی‌تونم در رستوران خودم ناهار بخورم؟
چرا این‌طور خودت رو عذاب می‌دی؟
کی تو رو استخدام کرد، لیونل؟
شما، خانم.
چی؟ می‌خوای بزنی‌م؟
فراموش کردم. هرگز جلوی مشتری‌ها نه.
این کار رو پشت صحنه انجام می‌دادی.
- ببین… - دارم می‌رم، نگران نباش.
ممنون.
می‌خوام بکشمش.
درباره‌اش فکر نکن. به جلو نگاه کن.
اون می‌گه! عصر خوبی داشتی؟
لوکا.
- همون. - باشه.
حداقل اون تو رو لوس می‌کنه؟
به ندرت بیرون می‌ریم. از این که کسی او را نمی‌شناسد متنفر است.
من تو رو لوس می‌کردم.
همه اون سفرهای آخر هفته.
رم، فلورانس، پوزیتانو…
- خداحافظ، لوکا. - خداحافظ.
پیشنهاد نمی‌دم تو رو به خونه برسونم.
می‌خوای؟
نه.
اما دلم می‌خواد تو بخوای.
و دیگه از عهده‌اش برنمی‌آیم.
شب بخیر!
پسر دوماتل مدام دوروبر ما پرسه می‌زد.
احمقانه حرف نزن. تقریباً همه مهمان‌ها رو می‌شناختم.
کجا بودی؟ فکر کردم خسته‌ای.
چه خبره؟
جواهرات دزدیده شده،
و هیچ کس چیزی ندیده.
اگر می‌خواید اتاق‌هامون رو بگردید.
هیچ کدوم از ما سه‌نفر امشب بیرون نرفتیم.
واقعاً فکر می‌کنی من می‌تونستم…
نه، به مغز نیاز داره.
شب بخیر.
و تو، با من بیا.
الان خوابم نمی‌آد.
- یکی دیگه برام میاری؟ - هنوز ظهر هم نشده.
شاید. ساعت ندارم.
چطوری، بریژیت؟
و تو، عزیزم؟
خوب.
گل‌های صدتومانی‌ات قشنگه.
به قشنگی تو نیست.
یکی برمی‌دارم.
بردار. هدیه‌است.
چه واکنشی نشون داد؟
آه، کی؟
وقتی ماشین همسرش رو در برکه دید. ممنون، بریژیت.
آه، از خشم سرخ شده بود.
گریه کرد؟
از اون آدم‌هاست که وقتی به چیزاش دست می‌زنی زار می‌زنه.
و من به چیزاشون دست می‌زنم.
تو چیزی داری؟
یعنی چی؟
خونه داری؟
نه.
آپارتمان؟
- نه. - خونه خانوادگی؟
نه واقعاً.
- قایق؟ - نه.
سهام؟
حساب شماره‌دار؟
هیچ کدوم. اما می‌تونم برات یه نوشیدنی بخرم.
- یه نوشیدنی؟ - یه بطری؟
و بعد از بطری؟
ناهار؟
پیتزا در سافاری. بهترین پیتزا در نیس.
پیتزا؟
بله.
خوش‌شانس‌ام که آخر هفته‌است.
تو آخر هفته‌ها چیکار می‌کنی؟
همین کاری که الان داریم می‌کنیم.
چرند.
چیزهای احمقانه و بی‌معنی.
می‌خوای به ما ملحق بشی؟
اینجا زندگی می‌کنی؟
کاش!
چرا؟
نمی‌دونم. فکر می‌کنم شیکه.
هتل‌ها، خانه‌ها،
ماشین‌ها، قایق‌ها…
فکر می‌کنم شیکه.
از من عکس بگیر.
- اینجا؟ - همم.
چی؟
یک کتاب؟
بله، یک کتاب.
آیا کتاب‌ها پول می‌دهند؟
نمی‌دانم. اولین کتابمه.
پس چرا این کار را می‌کنی؟
او دوستش دارد.
فکر می‌کند… شیکه.
خواننده؟
او یک بازیگر است.
- یک بازیگر بزرگ. - شنیده‌ام.
خانه‌اش را دوست دارم.
می‌دونی چی دوست دارم؟
نه.
این که در اون خانه زندگی کنیم.
تو دوست نداری؟
اما در طبقات جداگانه.
دو تا از همه چیز.
دو استخر، دو آشپزخانه، دو اتاق نشیمن.
برای چی؟
- تا همدیگر را نبینیم. - فهمیدم.
صبحانه را کنار استخر می‌خوری؟
بله، وقتی باد زیادی نباشد.
روی نون تستش چی می‌زنه؟ مارمالاد؟
مرا به رویا ببر.
او پنکیک را ترجیح می‌دهد.
با شربت افرا که از لندن می‌آورد.
ممنون.
لعنت!
- ببخشید، خانم. - مواظب باش!
دست‌وپا چلفتی هستی.
کجا می‌روی؟
جای دیگه. از لحن تو خسته شدم.
پس برو.
رابین هود درجه دو!
داری می‌گی خیلی سخاوتمندی؟
نه، نه.
اوه، اون داستان پنکیک گرسنمه کرد.
می‌خوای یک غذای فانتزی مجانی بخوری؟
زیباست.
او همه کارها را انجام داد. خرابه بود.
چقدر طول کشید؟
یازده سال، و حالا حتی اجازه ورود ندارد.
وای، چه آدم احمقی.
حرف از اونه، اونجاست.
آدم با اون بینی بزرگ.
همه چیز چطور بود؟
عالی، ممنون.
آماده‌ای؟
هر وقت تو باشی.
این‌طوری اعلام می‌کنی؟
آرام باش.
داری با اون هرزه جدا می‌شی و بچه‌ها را به من می‌سپاری؟
- من باید چیکار کنم؟ - بس کن، عزیزم.
روش حساب نکن!
به من نگو چیکار کنم!
رسوایی به پا نکن.
از رسوایی می‌ترسی؟ منم؟
من رسوایی‌ام؟
لطفاً!
لطفاً چی، ها؟
عده‌ای منافق! همه‌تون می‌دونستید!
همه‌تون!
داری من را با سه تا بچه و سینه‌های شل رها می‌کنی؟
ساکت باش، عزیزم، لطفاً.
آرومش کن. کاری بکن!
ببخشید. واقعاً ما را ببخشید.
دیگه بس است.
دست نزن!
تو دیوانه‌ای!
ببخشید. واقعاً ما را ببخشید.
من اون یکی را می‌خوام.
- با دو بادبان. - من دریا زده می‌شم.
بدشانسی تو.
حالا چی؟
دوباره گرسنمه‌ام.
باشه.
بس کن. بس کن!
مشکل وقتیه که کسی را دوست داری.
فقط می‌خوری و خیره می‌شی.
به من می‌خوره.
- بس کن. - چی؟
داری منو به هم می‌ریزی.
چی کار کردم؟
دارم سرمایه‌هام را نابود می‌کنم.
تو راحتی.
نه، او سعی می‌کنه منو سیر کنه. فکر می‌کنه من خیلی لاغرم.
او کلی نقاشی دارد.
بله.
جرأت دزدی یکی را داری؟
- چرا؟ - تا دیگه تو دستشویی سکس نکنیم.
من تو را دوست دارم.
مطمئنی؟
شاید تو واقعی نیستی. همه چیز اینجا تقلبیه.
تو اولین مردی هستی که در سه سال گذشته از بوسیدنش لذت بردم.
تو اولین زنی هستی که من از بوسیدنش لذت می‌برم.
اوه…
درسته.
من همیشه این کار را نکرده‌ام.
چه کاری؟
هیچی.
و قبلش؟
آه.
بله؟
بله، ببخشید.
من روی آب بودم.
با دوستانی که قایق داشتند.
زود بگو. سرویس افتضاحه.
چرا این‌قدر بی‌تابی؟
این یک عیب زشته.
نه، من Negresco را ترجیح می‌دم.
به زودی می‌بینمت.
خب، چیکار کنیم؟
شماره‌هامون رو عوض کنیم تا یه پیتزا دزدکی بخوریم؟
دوست دارم. تو نه؟
چه هزینه‌ای برات داره؟
زمان.
پول.
می‌بینمت.
۰۶:۴۲
سریع پایین بیار. سریع.
صبر کن.
۴۲.۵۸…
۱۱.۲۲
۴۲.۵۸.۱۱.۲۲
بهت زنگ می‌زنم.
همین الان. دارم تماس می‌گیرم.
خلاصه اینکه، طولانی، خسته‌کننده،
سنگین، طاقت‌فرسا،
و این جایزه نخل طلاست.
"پس برگشتی، پومپونت! برگشتی تا سوپ قدیمی پومپون رو بخوری!
"هرزه! بدکاره!"
"آشغال."
عصر بخیر.
شاعر من چطوره؟
- خوبه. - گرسنه‌ای؟
به اندازه کافی خوب بودم که یک کاسه بذارم. تمیز و مرتب.
من خوردم.
پس دوباره بخور.
مارتا.
این یک خونه‌ست، نه هتل.
شکمم بزرگ می‌شه.
خودت رو وادار به استفراغ کن.
نشونت می‌دم چطوری.
۲۵ ساله که انگشت‌هام رو تو گلویم می‌کنم.
وگرنه چطوری کمر باریکم رو حفظ کنم؟
هاه؟
زنبورها نیش می‌زنن، می‌دونی.
بخور.
ممنون.
درست بخور، عزیزم.
نمی‌دونم چطوری.
هیچ وقت یاد نگرفتم.
من تو رو تماشا می‌کنم. سعی می‌کنم مثل تو باشم.
اما سال‌ها طول می‌کشه تا مثل تو بشم.
تو خیلی…
خیلی شیکی.
هنوزم، اون احمق چشم‌های قشنگی داره.
جالب بود که ببینم چطوری رشد کرد.
ماه‌ها قبل، به خاطر وجودش عذرخواهی می‌کرد.
بعد یه نیروی مرموز او رو به یک شاهزاده تبدیل کرد.
اون خونه رو اونجا می‌بینی؟
اون صورتیه؟
مال ناپدریمه. دارم ازش می‌خرمش.
می‌برمت. عصرها واقعاً عالین.
با کمال میل.
دارم می‌آم، مرد!
می‌خوای بازی کنی، ها؟
بس کن!
سرده!
- خوبه. نوک سینه‌ها رو سفت می‌کنه. - اونا تقلبی‌اند.
- نه، مال من واقعیه. - و تو، مارگوت عزیز؟
- مال خودت رو نشون بده! - گمشو. گمشو!
همش شوخیه!
مارگوت!
بیا تو!
ولم کن!
خیس شد! خیس شد!
احمقا!
بیا دیگه!
برگرد بالا. فقط شوخیه!
انتظار بهتری داشتی؟
هیچ انتظاری ندارم.
- همه‌ی اون عروسک‌ها. - من عروسک‌ها رو دوست دارم.
این جاییه که توش زندگی می‌کنم.
خیلی شیک نیست.
اما یه تخت داره.
تقریباً قشنگه.
برقص.
برقص!
دیگه نمی‌رقصم.
پس داری دروغ می‌گی.
هیچ وقت رقصنده نبودی.
هرچی باشه.
نمی‌تونی فقط یه فاحشه باشی.
می‌تونی، ها؟
بیا تو!
خیلی بلنده!
هیچ خطری نداره. من اینجا می‌ام تا هوشیار بشم.
پس خوب می‌شناسی‌اش.
بهش فکر نکن. یک…
دو،
سه!
می‌خوام متوقفش کنیم.
چی گفتی؟
مسخره‌ست.
ما همدیگه رو می‌بینیم و مدام تماس می‌گیریم، مثل یه زوج.
پس چی؟
تو ورشکسته‌ای. همیشه مستی.
اونجا بودم، انجامش دادم.
قبلاً عاشق بودم.
اولش خوبه،
اما قبض‌ها رو پرداخت نمی‌کنه یا تو رو خوشحال نمی‌کنه.
من خوشحالم.
خیلی هم سخت نیست!
دوستت دارم.
چی؟
- دوستت دارم. - بس کن.
تو فقط هوس‌بازی می‌کنی.
فکر می‌کنی من داغم، اما تا پنج سال دیگه، جدا می‌شی.
نه.
همه‌تون این کار رو می‌کنید. جدا می‌شید.
پدرم، همسر سابقم، ناپدریم، همه جدا شدن.
ما پیر می‌شیم، چاق می‌شیم، شما می‌زنیدمون، و بعد جدا می‌شید.
این زندگیه.
من زن‌های بزرگ‌تر رو دوست دارم.
چون پول می‌دن!
بس کن.
نمی‌تونی جلوش رو بگیری. ژنتیکیه.
همه‌تون تبدیل به آدم‌های کثیفی می‌شید.
من تو رو تا پشت‌بام هتل ماریوت تعقیب کردم.
تماشات کردم.
لب‌هات رو گاز می‌زدی، سیگار پشت سیگار می‌کشیدی، به موبایلت نگاه می‌کردی،
منتظر پیام‌های من بودی.
وقتی نوشتم، دیدم خندیدی.
این درست نیست؟
مارگوت!
من کار پیدا می‌کنم.
دیگه مواد نمی‌کشم. از جا تکون می‌خورم.
من تنها نیستم.
کیه؟
- مامان. - ممنون، ساندرین.
حتماً!
خداحافظ، ساندرین!
- عصر بخیر. - تو هم عصر بخیر.
او پیش مادرم بود. دیروز برش داشتم.
دلم برات تنگ شده بود، عزیزم. می‌دونی؟
اون قشنگه.
شبیه توئه.
طوری که او رو به دنیا آوردم مطمئناً تو رو ناراحت می‌کنه.
چرا؟
من لندن زندگی می‌کردم.
تو یک کلاب خیلی خاص کار می‌کردم تا هزینه کلاس‌های آوازم رو بدم.
روزها دنبال کار مدلینگ بودم.
دوست‌پسرم خیلی فقیر بود.
یک راکِرِ ناشی که فکر می‌کردم عالیه.
من قبض‌ها رو پرداخت می‌کردم.
تا اینکه من رو زد.
- این یعنی چی؟ - این رو می‌بینی؟
این آدم پولداری که هر شب می‌اومد.
یک تنیس‌باز سابق.
من خیلی جوان بودم که بشناسمش، اما او حاکم اونجا بود.
همیشه مست بود،
اما هر بار با یک دختر متفاوت می‌رفت.
دخترهای ۲۰ ساله.
باور کن، حال‌به‌هم زنه.
مخصوصاً اون خوک.
این یا برگشتن پیش مامان و زندگی مزخرفش بود.
تست پدری، وکلا و همه‌چیز. نفقه.
پس، تو پول داری؟
واضحه که ندارم. می‌بینی کجا زندگی می‌کنم؟
نمی‌فهمم.
من آدم اشتباهی رو گرفتم.
جدی؟
من چیزی از تنیس نمی‌دونم.
به ورزش علاقه‌ای ندارم.
می‌بینم.
این عروسک‌ها رو توضیح می‌ده.
به حرف‌هایش زیاد اعتنا نکن.
من از دوران راهنمایی می‌شناسمش. لندن دروغه.
مارگوت چیزی رو که دوست داره باشه، اختراع می‌کنه.
غیر از این، بامزه‌ست.
پدر دخترش کیه؟
فکر می‌کنم کوانتین بود.
اون بی‌عرضه‌ی گرونوبل.
یک چیز مطمئنه،
من راهی پیدا می‌کنم تا بهش یه زندگی خوب بدم.
این نقشه‌ست، می‌بینی؟
اون و من توی یه خونه.
هیچ مردی مزاحممون نشه.
چیزی که درسته، از طرف دیگه،
اینکه ناپدریش کتکش می‌زده.
اون قایمش می‌کرد، اما معلوم بود.
کوانتین هم کتکش می‌زد.
اون خیلی قشنگه.
این اونا رو دیوونه می‌کنه.
باشه.
من می‌خوابم.
نمیتونم بمونم؟
برای چی؟
من قلب ندارم.
برو خونه پیش مامان.
سلام!
بیا اینجا یه لحظه.
آره.
بله، عزیزم…
من کیم؟
لئوپولد. دو تا شخصیت وجود داره.
بله، عزیزم، من بهت خیانت کردم.
خیانت؟ تو من رو تحقیر کردی.
این بهتره که برگردی.
"تو با میل خودت موافقی…"
تو با میل خودت موافقی که من نتونم با تو ازدواج کنم.
من با بدهی فلج می‌شم و تو با احساس گناه.
من خوشحالم که زندگی‌ات رو شریک بشم، اما نه طلبکارهات رو!
از طرف دیگه، بهش فکر کن.
پاریس یه سبد میوه‌ست که منتظره چشیده بشه.
بیا با هم آب‌دارترینش رو انتخاب کنیم.
تو یه شوهر فریب‌خورده می‌شی، اما ما پولدار می‌شیم!
چی می‌شه اگه بهت کمک کنم؟
اون کیه؟
من می‌تونم بهت کمک کنم!
من اینجا آدم‌هایی رو می‌شناسم.
دوست‌ام رو یادته که بیسترو تو شهر قدیمی داره؟
- همم. - او راز همه رو می‌دونه.
باید پروفایل درست رو انتخاب کنی.
یعنی چی؟
آدم‌هایی که می‌بینی می‌خوان قبل از برگشتن پیش زن‌هاشون خوش بگذرونن.
باید زن رو از بین برد.
با یه کم تغییر، می‌مونن.
می‌خوای بهم یاد بدی چطوری وسوسه کنم؟
چون فکر می‌کنی وسوسه‌انگیزی؟
من تو رو با مردا دیدم.
متوجه شدم که خنده‌هات مصنوعیه. انگار داري بهشون می‌خندی.
چون همین‌طوره!
خب، نباید این کار رو بکنی.
بهت گفتم، من بازیگر نیستم.
وقتشه که کار رو شروع کنیم.
اه.
دنبال ازدواجی؟
نه.
طلاقه.
نمی‌دونم… شهردار؟
شهردار؟
اون چیزی نداره.
نه، سیاستمدارها تموم شدن.
خیلی در معرض‌اند و پولی درنمیارن.
و وفاداره.
پس گوزلان؟
زنش رو ول نمی‌کنه.
اون احمق و زشته،
اما طلاق نمی‌گیره.
چرا نه؟
فکر می‌کنم دوستش داره.
این اتفاق می‌افته.
اون آدمی که مالک همه ساحله؟
اون رو دیدی؟
این برای دوستت خوب نیست.
این نظر منه. به خودت بستگی داره.
برام مهم نیست.
اون قراره به زودی ازدواج کنه.
یکی قبل از تو بهش دسترسی پیدا کرده.
تو چی؟
من چی؟
نمی‌تونی چیزی ازش دربیاری؟
شاید نه خونه رو…
اما اون پولداره، مگه نه؟
در اون سن، همه‌چیز رو دیدن.
اون چیزی به من نمی‌ده.
عاشق نیست.
می‌تونی رویش کار کنی. مگه نه؟
منو ببوس.
تو مهربونی.
گریه می‌کنی؟
یه کم.
ما خوشحال می‌شیم؟
قول می‌دم.
برونو، من تا یک ساعت دیگه برمی‌گردم.
ببخشید.
این برای آپارتمان‌هاست؟
بهت زنگ می‌زنم. ببخشید؟
برای آپارتمان‌ها؟
آپارتمان. بله، منم.
مارگوت هانسن.
از آشنایی با شما خوشبختم. دنبالم می‌آیی؟
او همیشه می‌خواست یه موش داشته باشه، و من فکر می‌کنم بامزه‌ست.
این تنها موشیه که می‌تونم تحملش کنم.
- یه موش چینیه. - قشنگه.
فکر نمی‌کنم بتونم این کار رو بکنم.
البته که می‌تونی.
فکر کردم انگلیسی‌ای. حتی اسمت هم جور درمیاد.
دانمارکیه.
هرچی باشه.
صحبت کردن به فرانسوی با لهجه بریتیش سخته.
برو، نشونم بده.
چی رو باید نشون بدم؟
مرد، عاشقش شدم.
تو رو آسیب‌پذیر می‌کنه.
یه دختر با لهجه دعوت به محافظت می‌کنه.
حتی روس‌ها؟
به جز روس‌ها.
ببخشید برای انگلیسی‌ام.
اما من دانش‌آموز خیلی بدی بودم.
بله، می‌فهمم.
اگر دوست داری…
اگر دوست داری، من یه کم فرانسوی بلدم.
خیلی ممنون.
سلام.
اینطوریه؟
وای! عالیه.
زیباست، نه؟ یکی از بهترین‌هامونه.
و به این نگاه کن.
تراس تقریباً دورتادور رو پوشش میده.
وای!
مال خودته؟
نه، ام…
من برای والدینم می‌بینم.
برای والدینت. باشه.
بله. من دارم از کن دیدن می‌کنم.
همم.
حومه شهر.
بولیو.
اوه، درسته. ام… بولیو.
تقریباً.
بله، و نیس هم.
ریویرای فرانسه.
برای من، اینجا زیباترین جای…
در فرانسه.
در دنیا.
منم دوست دارم اینجا زندگی کنم.
خب، خوش آمدی.
نگاه کن. اینجا یه فضای باز بزرگه.
محوطه غذاخوری، اتاق نشیمن، آشپزخانه.
اتاق خواب‌ها بالا هستن.
و می‌بینی…
قبول داری که سایمون لورانتی رو بهشون پیشنهاد دادی؟
نمی‌دونم. شاید.
چرا مشتری من رو پیشنهاد دادی؟
مردان ثروتمندتر و در دسترس‌تری اطراف هستن.
کمتر متأهل.
همم.
در واقع، در اون زمان، او تازه به طور بالقوه ثروتمند شده بود.
پدرش فوت کرده بود.
برادرش فوت کرده بود.
یک‌شبه مالک تنها آژانس شد.
که اون رو آسیب‌پذیر کرد.
دوستش دارم.
منم همین‌طور.
برای این که کاملاً صادق باشم، تقریباً اون رو برای خودم نگه داشتم.
اما همسرم خوشش نیومد.
اون خیلی پرزرق‌وبرق پیدا کرد.
پرزرق‌وبرق؟
خیلی گرون.
یه جای برای نوشیدن شراب.
موافقم.
یه بطری داری؟
نه، اینجا نه.
نه، اما اگر معیاره،
به والدینت بگو من اون رو با یه کابینت پر از شراب می‌فروشم.
سن-اِستِف.
- سن-اِستِف. چه سالی؟ - مهم نیست.
و پویاک رو بنویس. و شاتو لینچ-باژ.
- شاتو چی؟ - لینچ-باژ
مورد علاقه مارتا.
بله، لینچ-باژ یه شراب عالیه.
این شراب مورد علاقه‌مه.
آیا در انگلیس شراب‌های خوبی وجود داره؟
بعضی‌ها، بله. اما مثل اینا نیستن.
می‌دونی کجا شراب خوب بخوری؟
بله، البته.
می‌تونی یه لیست برام پیام کنی؟
البته.
با ماشین اومدی؟
نه، تاکسی می‌گیرم.
فرانسوی‌ات عالیه.
اوه، قبلاً بهتر بود.
من ادبیات تو دانشگاه خوندم.
ادبیات فرانسوی؟
- بله. - آه.
و چه دوره‌ای؟
نه، رمانتیسم خیلی کلیشه‌ایه.
من شعر قرن بیستم رو توصیه می‌کنم.
با شعر، می‌تونی خطوط رو دکلمه کنی.
اوه، واقعاً؟
- یه گلچین آماده می‌کنم. - یه چی؟
شوخی کردم.
پل الوار رو می‌شناسی؟
نه.
شنیدم زیباست.
ام، بله.
ام…
دریا گوش‌هاش رو روی ساحل گذاشته
و شن‌های موج‌دار صحنه یک جنایت کامل
چاقوها نشانه‌اند
و گلوله‌ها اشک
زیبا. نمی‌فهمم، اما…
زیباست. اما نمی‌فهمم.
اما زیباست.
اوه، ببخشید!
مشخصات آپارتمان.
- منو در جریان بذار؟ - بله.
و لیست رو برات پیام می‌کنم.
ممنون. خداحافظ.
خداحافظ.
وای، وای، وای…
- بله، عزیزم. - همه چی خوبه؟
چی‌شه امشب بریم شام بیرون؟
من و تو؟
بله، من و تو.
اما کجا؟ ما رزرو نکردیم.
نمی‌دونم. بداهه عمل می‌کنیم، ها؟
من یه لیوان شراب کنار دریا می‌خوام.
ما لذت بردن از دریا رو فراموش کردیم.
خیلی خوب.
دوستت دارم.
ببخشید. سایمون بود.
اون با همه‌ی این اتفاق‌ها چطوره؟
آیا آژانس رو به تنهایی اداره می‌کنه؟
بله. فشار زیادی هست. معاملات بزرگ املاک.
- خیلی بیشتر کار می‌کنه. - همم.
چند ساله که ازدواج کردین؟
- تو به دنیا نیومده بودی. - آه.
بیا زیاده‌روی نکنیم.
همدیگه رو دوست دارین؟
آیا ما همدیگه رو دوست داریم؟
بله، فقط یه سوال. بی‌ادبانه نیست، مگه نه؟
البته که دوست داریم.
مثل آدم‌هایی که مدت‌هاست همدیگه رو دوست دارن.
می‌رقصی؟
با هم، منظورم اینه.
برام مهم نیست. اون بدک نیست.
بدک نیست؟
آره، بدک نیست.
چیزای درست تو همه‌ی جای‌های درست.
دقیقاً سلیقه‌ی منه!
ممنون برای فرش.
- ماریا کمک می‌کنه تو ماشین بذاریش. - نه، نه، نه.
یه تُن وزن داره!
ورزش من می‌شه…
برای دنس فلور.
خداحافظ.
خیلی ممنون.
- خداحافظ. - خداحافظ.
- داری چیکار می‌کنی؟ - هر چی تو بخوای.
آدرین…
کارول.
- داری بام بازی می‌کنی؟ - این بازی نیست.
یا اگر هست، خیلی لذت‌بخشه.
من برای این چیزا خیلی پیرم.
تو در سن ایده‌آلی هستی. فکر می‌کنم تو عالی هستی.
لطفاً برو بیرون.
اولاً، این حرف‌ها چرنده. و مارتا همون نزدیک‌است.
خداحافظ.
اون شب منو خیره نشون ندادی؟
موقع اون آهنگ مسخره؟
نه.
باشه!
تو یه لباس خوشگل پوشیده بودی.
من لباس نپوشیده بودم.
بلوز پوشیده بودم. اشتباه!
لطفاً الآن برو بیرون.
ما از همدیگه خسته شدیم.
من فقط یه نوکر بین خیلی‌ها تو این خونه‌م.
به من مربوط نیست، اما چرا می‌مونی؟
منتظر تموم شدن تابستونم.
- شاید خودکشی کنم… - ببخشید؟
می‌تونی منو تو نیس پیاده کنی؟
بله، اگر دوست داری.
ممنون.
دیگه بهم نگاه نکن.
- نگاه نمی‌کنم. - چرا، می‌کنی!
نه، دارم به دریا پشت سرت نگاه می‌کنم.
زیباست.
بیشتر از معمول.
بس کن!
خیلی خوب.
حق با توئه.
داری چیکار می‌کنی؟
من حتی تو رو نمی‌شناسم.
خوبه.
شنیدم امسال آب تمیزه.
- واقعاً؟ - بله.
اریک بهم گفت.
موقع ناهار، یه ساندویچ برمی‌داره و می‌ره شنا.
براش خوبه.
داشتم فکر می‌کردم چرا هر بعدازظهر موهاش خیسه.
- ببخشید. - بفرما.
می‌خوام دوباره تو رو ببینم. لطفاً. آ
ببخشید.
نمی‌دونم چی به سرما اومد.
غافلگیرم کرد. این سبک من نیست.
خانم، باور کن،
ما قطعاً اینجا نیستیم که در موردت قضاوت کنیم.
ما به دنبال ترتیب اتفاقات هستیم.
آقای سایار رو دوباره دیدی؟
یک بار.
اولین و آخرین بار.
سه روز بود اصرار می‌کرد.
قبول کردم، با این قصد که این چرندیات رو تموم کنم.
- لباس بپوش. - گرممه.
از این جور چیزا متنفرم.
هیچی قرار نیست اتفاق بیفته.
و دیگه بهم پیام نده. ناجوره.
دیگه نمی‌فرستم. ترجیح می‌دم تو رو ببینم.
من حتی واقعاً این رو نمی‌خواستم.
چرا احساس گناه می‌کنم؟
حتماً آدم قدیمی‌ای هستم.
سلام، عزیزم.
چطوره؟
باید حرف بزنیم.
چی؟
باشه.
فردا، شام با فرانک و لوسی، درسته؟
هیچی نمی‌گی؟
دارم می‌گم. هنوز می‌خوایم با فرانک و لوسی پیتزا بریم؟
بله. نقشه همینه.
لعنت. این آخرین چیزی بود که نیاز داشتم.
دخترم رو دوست دارم، اما فردا حسابی خسته‌ام.
روز خیلی شلوغی دارم.
می‌فهمم.
منم همین‌طور.
وای خدایا!
ما باید مثل پیتر گلاو عمل کنیم.
مثل چی؟
او بهش یه چک چاق و چله نوشت.
او دیگه نیازی به کار کردن نداره.
- خودش رو زد؟ - نه، از برادرش خواست.
خیلی خشنه.
برای کی؟
برای این مرد بی‌چاره.
اوه، مرد شیرین.
بی‌چاره.
اون همه‌چیز تو زندگی داشت. نه جنگ، نه بیماری.
ما قراره گریه کنیم؟
دیر شده. باید بری.
حرکت کن.
چرا؟
اگه هیچ وقت خونه نری، ولت می‌کنه.
نه.
نه، نمی‌خوام حرکت کنم.
تا حالا خواستی والدین بیولوژیکت رو پیدا کنی؟
پرونده‌م تو یه کشوئه.
اسم مادرم اونجاست، فکر کنم.
هیچ وقت جرأت نکردم بازش کنم.
همیشه یه آدم شیک تو ذهنم تصور کردم.
یه اشراف‌زاده. سوئدی یا ایتالیایی.
خیلی می‌ترسیدم که یه آدم معمولی باشه.
به هر حال دیگه دیر شده.
حتماً داره تو یه حومه‌ی کثیف شش قدم زیر خاک می‌پوسه.
من تو رو با موهای جمع‌شده دوست دارم.
بهت می‌اد.
فکر می‌کنی؟
توماس گفت پیشانی‌م خیلی بزرگه، که من رو مردونه می‌کنه.
توماس یه آدم پیره.
تو باید اون پرونده رو باز کنی.
بهت خیلی کمک می‌کنه.
از نظر فیزیکی، اینجا یه منطقه فاجعه‌ست.
بدتر و بدتر می‌شه.
تو زیبایی.
من پیرم.
نه. تو مدت‌هاست که زیبایی.
آه! اون خودشه.
تو خیلی بدت شده.
می‌تونم از پشت عینک آفتابیت ببینمش.
آره.
خسته‌کننده‌ست، نه؟
آره.
می‌دونم. برای من دو بار اتفاق افتاد. دفعه آخر با تو بود.
یک سال گریه کردم.
من هر روز اون رو می‌بینم. شب‌ها خوابش رو می‌بینم.
حتی بیدارم.
یه والیوم بخور.
پس؟
امشب.
کجا؟
نمی‌شناسمش. آبری کوتیه.
عالیه! غذای بد، خیلی گرون.
عصر بخیر.
چطوری؟
خوب.
- این رستوران مورد علاقه‌ته؟ - نه.
من قبلاً اینجا نبودم.
یه فانتزی من بود.
باشه.
می‌تونم یه توصیه بهت بکنم؟
تو کارت رو بلدی، اما من زیاد اونور و اینور بودم و اون رو می‌شناسم.
باشه.
بذار برات انتخاب کنه.
- من گرسنه‌ام. - بگو همه‌چیز رو دوست داری.
نمی‌دونم چی سفارش بدم.
این که می‌خوای چیزای جدید رو امتحان کنی.
من سی‌باس کبابی رو توصیه می‌کنم.
سی‌باس؟ باید سی‌باس بگیرم؟
با اشتیاق باش!
همون‌طور که دوست داری.
باشه، پس سی‌باس می‌گیرم.
مردها دوست دارن فکر کنن همه‌چیزی که می‌خوریم و می‌نوشیم رو اونا طعم‌دار می‌کنن.
زیاد ننوش. اون یه الکلی سابقه.
با این قضیه خیلی درگیر بود.
راحت باش در مورد والدینت، همسرای سابقت صحبت کنی.
اگه همه‌چیز رو بگی،
چیزی برای پنهون کردن نداری.
همسرای سابقم؟
درسته. همسر سابقت.
همسر سابقم از ماهی متنفر بود.
مردای هم سن اون زیاد پیشرفت نکردن.
حتی اگه انکار کنن،
تو به راحتی تو ناخودآگاهشون یه هرزه‌ای.
با هم طولانی بودین؟
- پنج سال. - آه.
تقریباً ازدواج کردیم.
اما فکر می‌کنم خیلی جوان بودم.
اونم همین‌طور.
رابطه‌تون خوبه؟
الان دوستیم.
اون مثل یه برادره.
می‌فهمم.
متعادل بنوش
اما تا زمان بسته شدن بمون.
یک لیوان دیگه، و دیگه بس‌است.
بعد،
به اطرافت نگاه کن…
و با یه حالتی کودکانه بگو…
وای خدای من، همه رفتن!
آه، حرف زدن… صورتحساب رو می‌خوام.
نه. نه، این بار من حساب می‌کنم.
- نه. - بله، بله.
تو پرداخت کن.
و ادعا کن که…
دفعه بعد، تو من رو دعوت می‌کنی.
این‌طوری، دوباره همدیگه رو می‌بینیم.
قبل از جدا شدن، خیلی صادق باش.
صادق؟
نه!
البته که نه.
اما اعتراف کن که…
می‌خواستم تو رو برای یه نوشیدنی دعوت کنم،
اما راستش رو بخوای،
جدایی اخیراً اتفاق افتاده،
پس به زمان بیشتری نیاز دارم.
می‌فهمم.
من متأهلم، می‌دونی.
برام مهم نیست.
نگاهش رو نگه دار.
هرچی طولانی‌تر، بهتر.
من مردای زیادی رو نمی‌شناسم
که احساس نکنن به طور بالقوه مقاومت‌ناپذیرن.
در مورد پیشنهاد اسم مشتری‌ام،
آیا در مورد سابقه‌ات با لورانتی‌ها صحبت کردی؟
آیا به خانم هانسن گفتی که مشتری من هیچ نقشی توش نداشته؟
هیچ نقشی؟
اون می‌دونست و چیزی نگفت!
من التماس کردم که ازم دفاع کنه.
التماس کردم!
اون برادرش بود.
بله. و هتل من بود.
مردا اینجا وقتی نقشه می‌کشن یا دنبال زن‌ها هستن،
به هم می‌چسبن.
اونا هتل رو به ما فروختن.
اون‌ها دست‌تو‌دست هم با همسر سابقم بودن.
وقتی من برای ماندن به عنوان مدیر شکایت کردم،
ازشون خواستم شهادت بدن،
مثل یه سیب‌زمینی داغ ول‌م کردن.
حرومزاده‌ها.
شک ندارم که احساس می‌کردی بهت ظلم شده.
اما آیا این توجیه‌کننده نابودی زندگی یه مرده که تنها جرمش
اسم خانوادگیش بوده؟
من زندگی هیچ‌کس رو نابود نکردم!
من فقط یه اسم دادم.
تاریخ ثابت کرده که دادن یه اسم
می‌تونه عواقب وحشتناکی داشته باشه.
قاضی محترم، سوال دیگه‌ای ندارم.
من یه سوال دارم!
کی این دادگاه دوباره به نفع او می‌شه؟
خانم. ببخشید، دوشیزه.
خانم.
خانم، لطفاً آروم باش.
ما داریم برای آدم‌های ترسو،
اشخاص مهم، مردان پولدار، ناله می‌کنیم.
- خانم… - برای مردا!
خانم، ساکت باش.
بله، می‌دونم دوست داری من ساکت باشم.
مارگوت؟
مارگوت، صبر کن.
داری جاسوسی منو می‌کنی؟
نمی‌دونم. ازش خوشت میاد؟
بس کن.
دو ساعت و نیم در مورد املاک،
دختر بزرگش،
یه پروژه با شورای منطقه‌ای.
فکر می‌کنی از خندیدن به پدربزرگم لذت می‌برم؟
بوسیدی؟
خفه شو.
حسودی کن، اما مرد درست رو انتخاب کن.
اون رو دیدی؟
ترسوندمت!
ببخشید.
نه، مشکلی نیست. مشکلی نیست.
ما خیلی جوانیم که تو اتاق‌های جدا بخوابیم.
من می‌خوام مثل یه زوج واقعی زندگی کنیم.
تو نمی‌خوای؟
چرا.
من از ماریا خواستم لباس‌هات رو جابه‌جا کنه.
واقعاً؟
فوق‌العادست.
و می‌دونی چیه؟ مشکل با دکوراسیون پیش اومده.
- نمی‌تونیم پنج روز تمرین کنیم. - نه؟
بیا با هم بریم مسافرت.
بیا. بیا اینجا!
وایسا پشت سرم.
خیلی قشنگه.
- نگاه کن. - می‌خوام استفراغ کنم.
- همین الان؟ - آره.
تو زن نخواهی بود
اگر هنر ساختن
و بازسازی روح رو بلد نباشی…
یه لحظه بهم وقت بده.
"...از هیچ."
دارم می‌میرم.
اوه نه. هنوز نه.
دو خط بالاتر شروع کن.
آه، درسته.
تو بودی، عزیزم، اگر درست یادم باشه، راضی بودی…
اوه…
دلنشین.
امیدوارم مخاطب بخشنده‌تری داشته باشم.
منتظر جواب اون هرزه کوچولو هستی؟
- چی؟ - اونی که تو مهمونی بوسیدیش.
داری در مورد کی حرف می‌زنی؟
من عاشق قایقرانی‌ام، اما نمی‌تونم به ناتالی وود فکر نکنم.
همونی که غرق شد؟
رسمی‌ش اینه که بعد از خوردن زیاد الکل غرق شد.
اما می‌گن رابرت واگنر این کار رو کرد.
چرا باید این کار رو بکنه؟ اون زیبا بود.
برای پولش! دیگه چی؟
وای خدای من.
من به والدینت قول دادم.
لینچ-باژ.
او همه‌چیز رو به ارث برد.
عزیزم، یه لیوان دیگه برام می‌ریزی؟
وای، وای، وای!
نه! بذار اون این کار رو بکنه.
چی؟ می‌خوای منو بکشی؟
برو جلو.
"تو باور داری که شک هستی. تو فقط منطقی."
انجامش بده!
"تو خورشید بزرگی هستی که من رو مست می‌کنی."
پل الوار.
اما این یکی رو می‌فهمم.
امیدوارم والدینت آپارتمان رو نگیرن.
چرا؟
چون دارم بیشتر و بیشتر ازش خوشم میاد.
واقعاً؟
من اون رو ول کردم.
کی رو؟
اون هرزه.
این شراب خیلی خوبه.
بعداً می‌بینمت!
مارگوت؟
می‌دونی کجاست؟
اون خوب گولش زده.
این یعنی چی؟
اون‌ها برای آخر هفته رفتن.
کجا؟
صبر کن. فقط یه لحظه.
داره زنگ می‌زنه.
سلام؟
بله.
خیلی خوب. چه ساعتی؟
باشه. سر وقت باش، وگرنه نمی‌شه.
خداحافظ.
ایتالیا.
کجا؟
به تو چه؟
اون به پیام‌های من جواب نمی‌ده.
البته که نمی‌ده.
ممنون.
سفرت چطور بود؟
تئاتر پر شده. دیوار به دیوار.
وای خدای من.
عزیزم، یه سیگار بهم می‌دی، لطفاً؟
من؟
بس کن! می‌دونم سیگار می‌کشی.
چرا، توماس!
استاد.
- منو با توماس تنها بذار، لطفاً. - البته.
بفرما.
لطفاً.
یادت باشه نفس بکشی.
با من.
بله، عزیزم، من بهت خیانت کردم.
خیانت؟ این تعبیر ملایم‌یه.
- تو من رو تحقیر کردی! - این بهتره که برگردی.
تو موافقی که یه زن با مقام من نمی‌تونه با تو ازدواج کنه.
من با بدهی فلج می‌شم و تو با احساس گناه.
من خوشحالم که زندگی‌ات رو شریک بشم،
اما نه طلبکارهات رو!
از طرف دیگه،
بهش فکر کن.
پاریس یه سبد میوه‌ست…
دوستت دارم.
بیا با هم آب‌دارترینش رو انتخاب کنیم.
تو یه شوهر فریب‌خورده می‌شی، اما ما پولدار می‌شیم!
- خانم. - چیه؟
گفتم مزاحمم نشی.
بله، اما آقای چارلزه.
اولین میوه‌ی ما!
این اتاقی که من بر اون حکومت می‌کردم
حالا پر از تله‌هایی‌ست
که فکر می‌کردم گذاشتم.
اما فقط من توی اون‌ها گیر می‌کنم.
من بازگشت حیرت‌انگیز…
و من کلماتم رو وزن می‌کنم.
…بازگشت حیرت‌انگیز یک بازیگر بزرگ رو تحسین می‌کنم.
بس‌ه، لطفاً.
من از تشویق سیر شدم.
برای امشب.
تو دیوانه‌ای که اینجا اومدی.
بله.
آب خوبه.
میای تو؟
به خوبی ایتالیا؟
نه. نه، نه…
و اون احمق گیج شد! دیگه سعی نکرد یادش بیاد.
اون بهم نگاه کرد مثل یه سگ کوچولو، که خجالت می‌کشه نتونه گند بزنه.
ببخشید.
من می‌رم بالا تا بنویسم.
یه فصل در حال پیشرفت.
بعداً می‌بینمت.
اون اونو داشت.
اون بچه‌ننه اونو داشت.
نمی‌دونم چطوری. اما اون دور انگشتش پیچیده بود.
اون کارش تموم شده بود.
خونه بوی سکس می‌داد.
اما نه تو اتاق درست.
بیا این بچه رو درست کنیم.
الان؟
بله.
بله، عشق من.
- اما اون اسم رو انتخاب می‌کنه؟ - نه.
نه، نه، نه. احتمالش کمه.
اما اون یه پدر خوب می‌شه.
اون بچه رو لوس می‌کنه.
و ما رو هم.
آره.
گه!
سلام!
سلام.
ویسکی‌ای باقی مونده؟
آه…
آره.
الانم؟
اون رو به عنوان دوست‌دختر نگه دار!
کارول.
چرا نه؟
اگه ساکت بمونم و چشم‌پوشی کنم، ازش لذت ببر!
این سبک تو نیست.
چرا نه؟ تو از کجا می‌دونی؟
ما هیچ وقت این‌طوری نبودیم.
پس بیا امتحانش کنیم.
به هر حال ده سال طول نمی‌کشه.
نمی‌دونم.
ما اون رو نمی‌شناسیم یا نمی‌دونیم چیکار می‌کنه.
اون می‌تونه دختر تو باشه.
آیا تو مثل اون خوک‌هایی هستی که همیشه انتقاد کردیم؟
اوه! تصورش کن. "این نامزدمه. داغ نیست؟"
می‌خوای موهات رو رنگ کنی؟
چشم‌هات رو عمل کنی؟
مثل اونا نشو.
تو هیچ وقت مثل اونا نبودی! نمی‌تونی باشی!
زن‌های جوان یه دوجینن.
دیگه نگو اون جوان‌تره. من حتی اگه هم سن تو هم بود می‌رفتم.
اون فقط اتفاقاً از تو جوان‌تره.
برو جلو. تو بازش کن.
باشه.
صبر کن. من یه نوشیدنی نیاز دارم.
صبر کن، صبر کن. بهم نگو.
- گفتی ۲۰۱۴؟ - بله.
یه ترکیب از مورودر و گرناچ.
آیا تو مرکز شهر جایی برای فروش این شراب داری؟
نه واقعاً.
- من عاشق این کارم. - آه.
انجامش بده!
- من؟ - آماده‌ای؟
- بله، عجله کن. - اسم قشنگیه.
بهم بگو.
این خیلی چیزا رو توضیح می‌ده.
یعنی چی؟
یعنی اینکه تو آلمانی هستی.
نگاه کن.
گرتا اشنایدر.
نه، از والدینت نپرس.
داشتن یک آژانس املاک باید مزایایی داشته باشه.
تو دنبال یک مغازه ۳۰۰۰ فوتی نیستی.
نه.
بله، اما من یه جای برای خودم می‌خوام.
همم.
مال خودت می‌شه! مغازه خودت می‌شه.
"مغازه مارگو."
تو دیوانه‌ای.
تو نیا. من لختم.
پس چی؟
نمی‌خوام این رو ببینی.
چرا؟
چون من زشتم.
خوشحالی؟
آنقدر خوشحالم که می‌تونم گریه کنم.
بهت زنگ می‌زنم.
یه عکس بفرست.
بستگی داره چه شکلی باشه.
سخت‌ه که مشخص بشه.
- پس؟ - پس چی؟
نقاشی‌ها.
این رو بگیر.
چی؟
ما دزدیدیمشون برای هیچ.
چطور ممکنه؟
اون‌ها از قبل تقلبی بودن.
این زن حیله‌گر!
مامان!
ش. اون خوابیده.
کاش می‌تونستم بمونم.
می‌دونم.
مال تو کی برمی‌گرده؟
پس‌فردا.
به این فکر کن که همیشه عاشق ادبیات آلمانی بودم.
ژان-شارل،
یادته وقتی با برشت، بوتو اشتراوس، گوته حوصله‌ات رو سر بردم؟
بوخنر. مطمئنم یادمه.
زندگی شگفت‌انگیزه.
ما نمی‌تونیم از پسش بربیاییم. خیلی لوکسه.
پس پیشنهاد بازین رو در نظر بگیر.
بازین رو ول کن.
من با اون آدم کار نمی‌کنم، حتی با ۱۲ یا ۱۵ درصد.
چرا نه؟
بازین کیه؟
یه دوست من، که می‌تونه مال تو هم بشه.
- اون یه کلکته. - پس چی؟
الان وقتشه که ریسک کنی.
تا خوشحال بشی.
- من برای خوشحال بودن به این نیاز ندارم. - نیاز داری.
جاه‌طلبی‌ش رو چاپلوسی کن تا بخواد تو رو تحت تأثیر قرار بده.
تو چیزا رو بزرگ می‌بینی،
و این، برای من، زیباست.
این چرنده. هیچ پولی در کار نیست.
بیا داخل!
اوه، سایمون. بیا داخل.
برو جلو، بزنم!
انجامش بده!
این داستان رو باورپذیر می‌کنه.
برو جلو، بزنم.
بزنم!
- چی می‌گی؟ - این که افتادم.
نه جلوی دخترت.
انجامش بده.
نه. نه، نمی‌تونم.
چشم‌هات رو ببند، به هوا بزن.
بیا دیگه!
تو انجامش بده.
آخ!
- آخ. - باشه.
تو نمی‌تونی خودت رو بزنی. این…
این یه چیز غریزی‌ست.
هل‌م بده.
این هل بود؟
ام…
آره.
من از این خوشم نمیاد.
دانستن، دانست، دانسته.
گذاشتن، گذاشت، گذاشته.
رهبری کردن، رهبری کرد، رهبری کرده.
فقط شایعات!
اگه می‌تونی مدرک نشونم بده.
من تو رو به چالش می‌کشم که ثابت کنی
من چیزی از این بازین دریافت کردم.
من اون مرد رو نمی‌شناسم.
انتخاب کردن، انتخاب کرد، انتخاب کرده. نوشیدن، نوشید، نوشیده.
اون شب قرار بود با مارتا شام بخورم.
اون من رو سر کار گذاشت.
اریک؟
همان نورپردازی آخر نمایش؟
باشه!
عالیه. ممنون.
تو اینجا چیکار می‌کنی؟
- چه خبره؟ - بیا بشین.
این خیلی قشنگه!
شگفت‌انگیزه.
ما تو نمایش کی هستیم؟
خودمون.
من رفتم بازین رو دیدم.
می‌دونم.
چطوری؟
دارم کم‌کم تو رو می‌شناسم.
راستش، چند هفته پیش، فکر نمی‌کردم خیلی پیش بریم.
راستش، منم همین‌طور.
اما به نوعی، چیزی تغییر کرده.
آره، چیزی تغییر کرده.
تو تغییر کردی.
تو باعث می‌شی من تغییر کنم.
می‌دونی، من…
من یه کم…
چطوری بگم؟
کلاسیک.
کلاسیک؟
من دیگه نمی‌خوام یه معشوق بین بقیه باشم.
معشوقه تابستونی.
من… من از اون مرحله گذشته‌ام.
یه شعر از کیتس می‌گه…
"این دست زنده،
حالا گرم و توانا،
برای گرفتن صمیمانه،
اگر سرد بود.
"و در سکوت یخی قبر،
روزهای تو رو تسخیر می‌کنه و شب‌های رویایی تو رو سرد می‌کنه."
"که تو آرزو می‌کنی قلبت از خون خشک بشه
تا در رگ‌های من زندگی دوباره جریان پیدا کنه."
"و تو با وجدان آرام‌شده‌ای - اینجا رو ببین."
"من اون رو به سمت تو می‌گیرم."
زیبا.
به فرانسوی یعنی چی؟
با من ازدواج می‌کنی؟
راحت باش نه بگی…
نه. نه، نمی‌خوام نه بگم.
اما این دیوانگی محضه.
آه.
بیا دیوانه باشیم.
عزیزم، چرا باید این کار رو بکنیم؟
گوش کن.
ما خوشحالیم، مگه نه؟ من عاشق زندگی‌مون هستم.
چرا با قراردادهای اجتماعی بورژوازی اون رو پیچیده‌تر کنیم؟
نگو که باید طلاق بگیرم.
تصور کن دعواها با کارول.
کاغذبازی‌ها. لوسی عصبانی می‌شد. اون تو سه ماه دیگه داره ازدواج می‌کنه.
تشابه مسخره‌ایه.
مسخره؟
من نمی‌تونم روز اون رو بدزدم.
- و ما همین الانم باهم زندگی می‌کنیم. - من… می‌فهمم.
لطفاً بدت نیاد.
مشکلی نیست. فراموشش کن.
من فقط می‌خواستم بگم که…
اگه فکر می‌کردم می‌تونیم ازدواج کنیم،
به این دلیل بود که…
چی می‌شه اگه بچه‌ای رو به سرپرستی بگیریم؟
یه بچه؟
نه، یه خرگوش!
بله، یه بچه.
به من نگاه کن. من بد از آب درنیومدم.
این درسته.
چند وقته می‌دونی؟
چند روزه.
وای خدای من.
چیزا خیلی سریع دارن پیش می‌رن.
خیلی سریع‌ه که جذب بشه.
ببخشید. من به کمی هوا نیاز دارم.
داری چیکار می‌کنی؟
اون رو تو میز کنار تختت پیدا کردم.
ما چندتا دزدی داشتیم. اون پر نیست.
واقعاً؟
بذارش زمین، لطفاً.
می‌ترسی؟
بذارش زمین، مارگو.
عاشقتم
تو شبیه یه زن دیوانه‌ای.
دوستش دارم!
با هم انجامش می‌دیم. تو خونه. من از اینجا می‌بینمش.
چادرهای باغی. فانوس‌های چینی همه‌جا.
مهمون‌ها با لباس سفید.
نه. نه، نه. نه، ما دقیقاً برعکس عمل می‌کنیم.
برعکس؟
فقط دوستا.
- من هیچی ندارم. - می‌دونم.
هیچ‌کس نخواهد بود. تقریباً هیچ‌کس.
به نظر شاد میاد.
به نظر واقعی میاد.
هیچ نمایشی نیست.
من تو رو زیر نظر داشتم.
تو همه‌چیز رو برای نمایش انجام می‌دی.
این‌طوری با توماس ازدواج کردی. و دلیل ازدواج اون با تو هم همینه.
برای ظاهر.
تو هنری داری که نمی‌فهمی، استخری داری که توش شنا نمی‌کنی.
حتی این منطقه…
تو نمی‌تونی آفتاب رو تحمل کنی.
ما قراره ازدواج کنیم،
اما این کار رو برای خودمون انجام می‌دیم.
تو یه شهرداری مزخرف.
همم؟
من به این نیاز دارم.
من نیاز دارم بدونم تو بدون تماشاچی چیکار می‌کنی.
یه لیوان دیگه برام می‌ریزی؟
عزیزم، اون گفت بله؟
البته که گفت. و اون؟
بله
لباس‌هات رو دربیار.
موبایلت رو بذار.
صبر کن. فقط یه یادداشت برای کتابم.
امشب می‌بینمت؟
نمی‌تونم
لطفاً
هی، داستایوفسکی، من اینجام.
نیاز دارم تو رو ببینم
دلم برات تنگ شده جواب بده!!!!!!
فقط یه کلمه لطفاً
احمق نباش
گمشو
چی می‌شد اگه اون باز می‌کرد؟
می‌گفتم اشتباه اومدم.
چرا اون اینجاست؟
تو معرفیش کردی؟
نه.
اون سه روزه تو مارسیه برای یه فروش.
چه خبره؟ چرا ناپدید شدی؟
ببخشید، مشغول بودم.
تو هم، فکر کنم.
یه ازدواج نیاز به آماده‌سازی داره.
بس کن.
اینجا نه.
وه، درسته.
درسته. این خونه خانوادگی‌ته.
نکن، لطفاً. اون ازش متنفره.
حداقل خساست به خرج نمی‌ده.
نه.
اما سلیقه‌ای نداره. من همه‌چیز رو انتخاب کردم.
تمرین خوبیه.
همم.
راستی، من از این میز خوشم نمیاد.
من دوست دارم.
کار خوبیه. باید خوشحال باشی.
بس کن.
بی‌دلیل خودت رو اذیت نکن.
همم.
اون اتاق توئه؟
می‌تونم برم بالا؟
مطمئنی؟
آدرین…
نرم!
وای لعنتی!
چیه؟
- اون اینجاست. - یه روز زودتر اومده؟
آوا رو بردار. سریع!
گه.
با من میای، عزیزم؟
نه.
بله، میای.
داری چیکار می‌کنی؟ بامزه‌ست.
بله، بامزه‌ست.
مارگو؟ خونه‌ای؟
دارم میام!
اینجا چیکار می‌کنی؟
اومدم چندتا چیز بردارم.
- پس داری میری؟ - بله.
ش.
فکر کنم منم باید برم.
فکر می‌کنم این بهترین کاره، بله.
تو نمی‌تونی تو این جای بزرگ تنها بمونی.
می‌تونیم حرف بزنیم؟
نمی‌خوام حرف بزنم. اینجا نه. بیا بریم بیرون.
بنشین.
به من بگو، برنامه‌ات برای بچه چیه؟
از من چی می‌خوای بکنم؟
من می‌خوام تو کاری رو انجام بدی که باید انجام بشه.
من خیلی پیرم که از نو شروع کنم.
منم خیلی پیرم.
داری شوخی می‌کنی؟
تو کل زندگی‌ات رو داری.
- تو یه بچه‌ای. - نه تو قلبم.
من التماس می‌کنم.
خوب فکر کن.
- حتی برای بچه هم خوب نیست. - تو خوب نیستی!
مارگو!
صبر کن! این‌طوری واکنش نشون نده.
اون غذا خورد. خوابیده. من دارم می‌رم.
صبر کن.
تو باردار هستی. درسته؟
بله، از تو.
کی می‌دونه.
- من می‌دونم. - بذار برم.
باشه. گمشو.
گمشین همتون! همه‌تون!
به هیچ‌کس اهمیت نمی‌دم!
هیچ‌کس!
مامان!
- مامان. - گریه نکن، عزیزم.
گریه نکن.
همه‌چیز درسته.
ما اینجا جمع شدیم تا عشق رو جشن بگیریم.
و باید بگم که افتخار بزرگیه برای من
که در مقابل یک بازیگر برجسته فرانسوی ایستادم.
و در مورد تو، آدرین عزیز،
می‌فهمم که اولین اثر ادبی‌ات رو تموم کردی.
اگه کلماتت رو به خوبی مارتا
نقش‌هاش رو انتخاب کرد، ما نمی‌تونیم منتظر خوندنت بمونیم.
الان برمی‌گردم.
اینجا چیکار می‌کنی؟
دنبالم بیا.
چطور جرات کردی بیای.
امشب دارم می‌بینمش. تقریباً بهش رسیدیم.
منظورت چیه؟
دیگه مشکل من نیست.
بله، هست.
بس کن. من دیدم گریه کردی.
من شرمنده بودم. نمی‌بینی؟
ش.
به نظر عاشق می‌اومدی.
من آسیب دیده بودم.
همه‌ی مردایی که بهشون نزدیک می‌شم، جدا می‌شن.
می‌فهمم چرا.
نه.
- ولم کن. - ولت نمی‌کنم.
سعی کردم، اما ولت نمی‌کنم.
دوستم داری؟
البته که دوستت دارم.
قسم بخور.
به سر دخترم،
به سر بچه‌مون.
ما خیلی دور می‌ریم، ما چهار نفر.
خب…
تبریک می‌گم.
ممنون. دوست عروس؟
نه.
اون می‌تونه گه من رو بخوره.
چیزی برای نوشیدن؟
آب انگور، لطفاً.
اما تو یه لیوان شراب.
داماد جوان
ببخشید.
این چیزی بود که می‌خواستی، درسته؟
خوشحالی؟
کجا انجامش می‌دی؟
تو کلینیک…
سن-ژرژ؟
سن-ژرژ، بله. کی؟
- فردا. - فردا؟
آپریتیف میل دارید؟
شراب سفید، لطفاً.
- ما یه… - هر چیزی خوبه.
خیلی خوب، آقا.
می‌خوای اونجا باشم؟
نه.
این همه‌چیز خیلی خشنه،
می‌دونم.
این‌طوری‌ست.
من عاشق آدم درستی نشدم.
من می‌گم که، تو دیر اومدی تو زندگی اون آدم.
چیه؟
نگاه کن.
داماد
نه! تمومش کردی؟
در واقع، مدتی پیش تمومش کردم.
اما زمان‌بندی جذاب بود.
شوخی نمی‌کنم.
به آخرین شب با هم بودن‌مون.
و من می‌تونم مثل یه ماهی شراب بخورم بدون اینکه به کسی آسیب بزنم.
همم.
مال تو خوبه؟
عصر بخیر.
چطوری؟
خوبم، ممنون.
نه. نگو منو فراموش کردی؟
ما تو مهمونی مارتا باهم صحبت کردیم.
من ماشینم رو بهت قرض دادم.
فکر نمی‌کنم من باشم.
فکر نمی‌کنی من بودم؟
نه.
فراموشش کن.
عصر خوبی داشته باشی.
عصر بخیر.
عجیبه.
چه آدم احمقی!
می‌گن به همه بازیگرا گیر می‌ده.
حرومزاده لعنتی.
مشکل اینه که من می‌خوام الآن اون رو بخورم.
مطمئن نیستم بتونم تا بعد از شام صبر کنم.
پس نکن.
از من عصبانی نیستی؟
چطور می‌تونم باشم؟
من به هر حال با تو خواهم بود.
درسته.
بیا، سایمون، لطفاً.
یه نوشیدنی دیگه، و بعد می‌ری خونه.
نمی‌تونم.
بهش بگو من تو رو تا یه ساعت دیگه برمی‌گردونم.
اون می‌تونه یه ساعت به من وقت بده!
قضیه این نیست، گوش کن…
اون صاحبخونه‌ی توئه، می‌دونم.
من تو رو اجاره کردم.
یه اجاره کوچولو!
اسکاچ و یه چای سرد.
- چای سرد تو لیوان ویسکی. - باشه.
مرد، این خیلی قویه! اوه!
داری سعی می‌کنی منو مست کنی؟
نه، می‌خوام بخندم. می‌خوام با خنده تمومش کنیم.
- یک‌جا بخورش. - نه.
- بیا دیگه! یه نفس! - نه!
اگه دهنت رو باز کنی
می‌فرستم عکس کیر کوچولوت رو برای همه
نه. نه!
تو باید یه میز داشته باشی! پیدا کن.
من ۱۵ ساله میام اینجا.
می‌دونی من کیم؟ می‌دونی؟
بوسیدنش خیلی عذابه.
قیمت منظره دریا، شراب خوب، سیگار.
اون احمق کجاست؟
بعضی وقت‌ها وقتی عشق‌بازی می‌کنیم کلاه‌گیسش جابه‌جا می‌شه.
و من سعی می‌کنم تمومش کنم.
۲۵ ساله که انگشت‌هام رو تو گلویم می‌کنم.
وگرنه چطوری کمر باریکم رو حفظ کنم؟
مارگو از میان این مه دروغ‌ها می‌درخشد.
یه پادزهر برای این آشغال.
اون تنها کسی‌ست که منو از خفه کردن مارتا با یه بالش ابریشمی بازمی‌داره.
من باید برم خونه. کاملاً مستم.
- لطفاً. التماس می‌کنم. - نمی‌تونم. نمی‌تونم.
نه.
تو می‌خوای منو این‌طوری ول کنی؟
مثل یه تکه آشغال؟
مثل یه هرزه؟
من برات چی هستم؟
یه اسباب‌بازی؟
هاه؟
منو می‌کنی، بعد ول می‌کنی؟
- من پیش تو نیومدم. - نیومدی؟
من همه‌چیز رو به تو دادم! همه‌چیز رو!
آدرین!
مشکلی هست، خانم؟
مردونه باش!
تو احمق. ما همه‌چیز رو داشتیم…
اون هرزه کجاست؟
رفته، خانم.
عجله کن.
همه‌چیز رو بده.
صبر کن.
عجله کن!
بزنم.
وای خدای من.
نمی‌تونم.
باید یه چیز دیگه پیدا کنم.
من… نمی‌تونم.
چی می‌تونم بگم؟
می‌خوای حقیقت رو بدون؟
من از اون آدم خوشم میاد.
خفه شو.
من جدی‌ام.
خفه شو.
اون حساسه.
اون مهربونه.
پر از عقده نیست. مثل یه پری نمی‌رقصه.
بس کن.
اگه اون جدا نمی‌شد، من می‌موندم.
من اون بالا تو آغوشش خوشحال بودم.
مارگو، بس کن.
تکان بده!
کاری بکن!
الان وقتشه! مفید باش!
خودت رو مفید کن!
همین بود؟
هاه؟
محکم‌تر!
مثل اون باش. مردونه باش.
مردونه بزن، لعنتی!
عزیزم؟
حالت خوبه؟
خوبم.
عزیزم؟
نزدیکم نشو.
تو یه تکه آشغال بی‌ارزشی.
ببخشید. من چاره‌ای ندارم.
یه تکه آشغال زشت کوچولو.
ازش خوشت اومد؟
من اون رو سوزوندم.
من کپی‌هاش رو گرفتم، می‌دونی.
کی باورت می‌کنه؟
تو کیه؟
همسرت.
بیشتر مردم باور دارن که یه همسر همسرش رو می‌شناسه.
هیچ‌کس اون مزخرفات رو چاپ نمی‌کنه.
خب، همیشه اینترنت هست.
مهم نیست که به عنوان یه خائن دیده بشی؟
بدتر از اینکه به عنوان یه احمق دیده بشی نیست.
حق با توئه. درسته.
من هیچ وقت دوستت نداشتم.
هیچ وقت.
حتی برای یه ثانیه.
من از چشم‌هات خوشم نمیاد. از دهنت خوشم نمیاد.
از خنده‌ات خوشم نمیاد.
برام مهم نیست.
ببخشید.
چرا؟
من چاره‌ای ندارم.
من رو رها نکن.
منظورت کیه؟
همه.
واقعاً می‌خوای این کار رو بکنی؟
به خودت بستگی داره.
پس، همه‌چیز برای پول بود؟
پول مهمه.
می‌دونی که هست.
ببین کجا زندگی می‌کنی،
چی می‌خوری، چی می‌نوشی، چی می‌پوشی.
بدون پول چیکار می‌کنی؟
برو تو زیرزمین با بقیه موش‌ها بخواب.
مارتا،
تو خیلی خوش‌شانس بودی…
تو زندگی و خیلی بااستعداد.
این رو فراموش نکن.
مردم عاشقت هستن.
- این یه چیزه. - برو بمیر!
پس، چیکار کردی؟
یه چک نوشتم.
بزرگ‌ترین چکی که تا حالا نوشتم.
با چه پولی؟
مجبور شدم خونه رو بفروشم.
این کافیه.
همسرت تا حالا تو رو زده؟
هیچ وقت. همسر من خشن نیست.
- حتی تحت تأثیر الکل؟ - هیچ وقت.
بهش گفتم می‌خوام بچه رو نگه دارم.
باید اشاره کنم که اون این بچه رو می‌خواست.
تا حالا ندیدی از کوره در بره یا بی‌دلیل عصبانی بشه؟
بله، دیدم. مخصوصاً اخیراً.
- هی! هی! - اون واضحاً تحت فشار بود.
شروع کرد به عصبانی شدن، منو هرزه، جنده صدا زدن.
من سعی کردم از ماشین بیرون برم، اما اون منو گرفت.
من فریاد زدم، اما…
اون در رو قفل کرده بود، پس من…
نتونستم کمک نکنم که یه سیلی بهش بزنم.
فقط یه سیلی کوچولو، چیز مهمی نبود.
بعد دیدم چشم‌هاش کاملاً دیوونه شدن.
اون مدام منو می‌زد و می‌زد…
واقعاً به دختره زدی؟
نمی‌دونم.
نمی‌دونی؟
فکر نمی‌کنم.
من تصاویر عجیبی دارم.
نمی‌تونم درستش کنم.
بس کن دیگه، لعنتی!
من چیزی یادم نمیاد.
هیچی.
پس کمک بگیر.
کمک بگیر، خدا لعنتت کنه!
و تو؟ نمی‌دونم چطوری تحملش می‌کنی.
راستی، شنیدم اون دختر بارداره.
خانم‌ها و آقایان، من می‌تونم به سادگی
به گذشت شما متوسل بشم.
بهتون یادآوری می‌کنم که این مرد همه‌چیز رو از دست داده.
نه فقط آبروش. من در مورد معیشتش صحبت می‌کنم.
همسرش.
دخترش،
که برای ماه‌ها با او صحبت نکرد.
اون آماده‌ست اگه بهش پول بدی، شکایتش رو پس بگیره.
حتی اینکه بگه هیچ اتفاقی نیفتاده.
اون فقط پول می‌خواد.
تو فقط یه کبوتری، رفیق.
خودتون رو جای مردی بذارید که بهش گفته شده همه‌چیزی که پشت سر گذاشته
نتیجه یه ماسکراد باورنکردنیه!
و هرچی بیشتر جستجو و تحقیق می‌کنه…
چقدر می‌خوای امشب با من بیای؟
۵۰۰ دلار.
- اینقدر زیاد! - نمی‌دونم…
این چیزی که در مورد لهجه انگلیسی می‌گی چیه؟
اون ازم خواست با لهجه انگلیسی صحبت کنم. این اون رو تحریک می‌کرد.
این پیام‌گیر مارگو هانسن‌ه.
جواب نمی‌دی؟ لهجه‌ات رو گم کردی؟
من پیدات می‌کنم، مارگو. تو و اون کیر کوچولوت.
هیچ مدرکی نیست که بچه مال اونه.
موکل من به زودی می‌فهمه
که اون تنها کسی نبوده که گول خورده
بلکه یه پروژه املاک
عامل و نتیجه بدبختی‌ش بوده.
من دیدم که با اون هرزه نقشه می‌کشیدی!
همه‌چیز برای پروژه‌ات در آنتیب.
می‌خواستی منو گول بزنی؟ خب، من تو رو گول می‌زنم!
من یه پرونده به این بزرگی دارم!
همه‌چیز می‌تونه شرایط تخفیف‌آمیز برای موکل من باشه.
جز این که اون گناهکار نیست.
سوابق تلفن ثابت می‌کنه
که ساعت ۲:۴۰ بعدازظهر یه تماس ناشناس گرفته.
- بله؟ - منم.
زود بیا. همه‌چیز رو توضیح می‌دم.
آروم باش. واضح صحبت کن.
هیچ‌کدوم از این‌ها تقصیر من نیست. تو گناهکار نیستی.
- کجایی؟ - تو هتل.
- کدوم هتل؟ - نگرسکو.
چه اتاقی؟
اتاق ۲۲۷!
اگه کسی به موکل من نگفته بود،
چطوری می‌تونست بدون که اون‌ها تو اون اتاق هستن؟
ممکنه اضافه کنم که همسرش کارول
شهادت داده که
اون بعد از تماس از خونه خارج شد و هیچ وقت
تفنگ برنداشت.
کجا می‌ری؟
جولیا، تو این پاکت یه شماره حساب وجود داره.
پول کافی برای مدتی طولانی توشه.
تو بیشتر از من مستحقش هستی.
لورانتی داره دنبال ماست. ما قایم شدیم.
برای مدتی ناپدید می‌شیم.
به جایی که همیشه خوابش رو می‌دید.
از وقتی همدیگه رو دیدیم، من برای رویاهایش کار کردم.
اون‌ها همیشه مال من نیستن، اما بهم می‌خورن.
با عشق فراوان از طرف هر دوی ما.
آدرین و مارگو.
تموم کردی؟
بله.
- این رو بگیر. - چی؟
اون می‌خواد منو بکشه. اون مسلحه.
تنها راهی که اون رو ساکت کنه زندانه.
بعد من هر هتلی که دوست داری رو تأمین مالی می‌کنم.
بیا دیگه! همه موافقیم که این نسخه مسخره‌ست.
و من تعجب می‌کنم که با وجود شواهد قاطع
علیه متهم،
زن‌ستیزی وحشتناک وکیلش باعث شد
چنین سناریوی پیچیده‌ای رو طراحی کنه.
فقط تو فیلم‌ها مردم به خودشون شلیک می‌کنن،
نه بهترین فیلم‌ها.
متأسفانه، واقعیت خیلی پیش‌پاافتاده‌تره.
واقعیت یه مرد
که از نظر روانی شکننده‌ست،
یک الکلی سابق
که با خواسته‌هاش گمراه شده.
راضی نشد که خانواده‌اش رو آزار بده،
تصمیم گرفت انتقام بگیره.
اون کجاست؟
- چی؟ - اون کجاست؟
این کار رو نکن!
مارگو!
بچه؟
فکر می‌کنم اون دوستش داشت.
فکر نمی‌کنم. می‌دونم. من مثل تو اون رو دیدم.
اون رویایی که بهش داده بود رو پس گرفت.
و این یه جنایته!
سایمون لورانتی به خاطر شلیک به دوست‌دختر باردارش شش سال زندان گرفت.
آقای لورانتی عزیز.
این نامه احتمالاً غیرمنتظره‌ست، و شک دارم همه‌اش رو بخونی.
با این حال، من اطلاعات مفیدی دارم.
آقای سایار؟
- بله؟ - می‌خوایم با شما صحبت کنیم.
این چمدون مال شماست؟
آه، بله.
پس، شما قبول می‌کنید که این جواهرات مال شماست؟
- اصلاً. - واقعاً؟
قسم می‌خورم. من قبلاً ندیده‌امش.
می‌دونستی که از همسر سابقت دزدیده شده؟
نه. می‌دونم که یه دزدی اتفاق افتاده، اما من ربطی بهش ندارم.
می‌تونی تأیید کنی؟
بله.
اون موقع مهمونی لباس دزدیدش.
من قبول می‌کنم که از این خوشم اومد.
این که دزدید؟
بله.
این یعنی دیگه اون رو دوست نداره.
و نقاشی‌ها؟
اون گفت که تقلبی‌اند، که هیچ ارزشی ندارن.
اون دروغ گفت.
نه…
ببخشید.
می‌دونی کجا هستن؟
نه.
ولم کن، لطفاً. حالم خوب نیست.
خیلی خوب.
اون نمی‌تونسته این رو بگه.
اون گفت، و دوستت جولیا مارگونی گفته‌هاش رو تأیید کرد.
جولیا؟
اون مثل من سه سال تحت تأثیر اون بود.
همه‌چیزی که انجام داد برای اون بود.
ما داریم شما رو دستگیر می‌کنیم، آقای سایار.
همون‌طور که باید بدونید، من بعد از یه محکومیت شش‌ماهه
برای دزدی کشور رو ترک کردم.
چند ماه پیش، شنیدم جولیا یه رشوه بزرگ از سرژ بازین گرفته.
من کاملاً در تاریکی بودم…
در مورد نقاشی‌های دزدیده‌شده،
جواهرات، همه‌چیز.
اگه من یه آدم تحت تعقیب نبودم، شهادت می‌دادم.
هیچ‌چیز حسن نیت من رو ثابت نمی‌کنه جز این که چیزی برای به دست آوردن ندارم.
اگه تسلی‌بخشی باشه، من رد زنی که دوستش داشتم رو گم کردم.
آدرین؟
و شاید تو هم دوستش داشتی.
آدرین!
- بله؟ - بیا اینجا.
بله، دارم میام.
الان تو زندانی،
و من تو یه زندگی‌ام که شبیه زندانه.
ما خشم اون رو درک نکردیم.
من غم اون رو درک نکردم.
اگه خودمون رو تو این شرایط می‌بینیم،
تقصیر به تنهایی مال اون نیست.
این که ما احمق هستیم.
روی پشتم بمالش.
و ناز‌کن‌ترش باش.
زیبایی صبح تو رو به گریه می‌ندازه.
من سنگ رو از یه معدن نزدیک آوردم.
خوش‌شانس بودم که یه پیمانکار پیدا کردم
که کار فوق‌العاده‌ای انجام داد.
می‌تونم با سگ بازی کنم؟
نمی‌دونم، عزیزم. از مادرت بپرس.
اون کجاست؟
آوا، مزاحم مهمون‌ها نشو.
پایین‌تر.
بیا اینجا.
این نقشه‌ست، می‌بینی؟
اون و من تو یه خونه…
و هیچ مردی مزاحممون نشه.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.