..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫شناخت، نهفته در نستالژی است پازولینی
‫او که از خود دست ‫نکشیده، هیچ در دست ندارد
‫قهوه میل دارید یا چای؟
‫چای، بی‌زحمت
‫- یه پیتزا ‫- بسیار خوب. آبجو؟
‫شراب؟
‫همون آب خوبه، ممنون
‫پیام‌گیر خرابه
‫کیه؟
‫با خانم لاسکو کار دارم
‫دیگه این‌جا نیست. شما؟
‫من پسرش ام
‫معمولا به همین نشونی براش نامه می‌فرستم
‫طبقه همکف می‌نشینه، ‫همیشه هم خونه‌ست
‫تا بعد
‫فلیشه!
‫مامان!
‫همسایه‌ت به‌ت نگفت دارم می‌آم؟
‫فلیشه... من پیر شدم
‫فلیشه
‫چرا اومدی این‌جا؟ ‫این آدم‌ها کی ان تو خونه‌مون؟
‫اون "سیّار"ه که برات آوردم کو؟
‫چند باری باهاش حرف زدیم
‫تلفنه رو می‌گی؟ شکسته
‫نامه‌هام رو خوندی؟
‫چشم‌هام دیگه سو نداره، ‫می‌دم همسایه برام بخوندشون
‫آخری مال کِی بود؟
‫به همسایه‌ت می‌گفتی ‫تلفن رو بده تعمیر کنن
‫اون‌ها کی بودن تو خونه‌مون؟
‫چه بدونم، اُرسته آورد‌ه‌شون
‫اُرسته چه‌کاره‌س؟ نکنه ‫خونه رو صاحب شده؟
‫یه کمی پول هم به‌م داد
‫باز کاشکی این‌جوری باشه!
‫خونه‌ خودمون...
‫در قبال این‌جا؟
‫هرچی بخوام این‌جا هست
‫گاز، حموم
‫هوای کوچه
‫اما تاریکه
‫نمی‌تونم ببینم، برای من همین هم خوبه
‫از خونه‌مون کاپودیمونته* معلوم بود! ‫کاخی در ناپل ایتالیا
‫کلی پول گذاشت جلوم، ‫چه می‌کردم؟
‫نباید اون‌جا رو می‌سپردم دستش؟
‫آخه تو که نیازی نداشتی
‫پول همون‌جا تو کشوئه
‫یاد روزهای خوش قدیم ‫به خیر، کار [فراوون] بود
‫خیاط زنونه رو دست ما نبود
‫ده ساله بودم که مادرت ‫همه‌چی رو یادم داد
‫راستی که شماره یک بود
‫اما بعد از فوت پدرت
‫هیچوقت پاش رو تو کارگاه ‫نگذاشت، تو خونه کار می‌کرد
‫یادته؟
‫حالا تخم کار رو ملخ خورده
‫دیگه تموم شد
‫کمونیست‌ها به خاک سیاه نشوندنمون
‫پس همون دوران بچگی که بدون ساعت کاری ‫مشخص کار رو شروع کردی بهتر بود، هان؟
‫چسب تنفسی؟
‫آره، اما بعدش قحطی کار اومد
‫حالا چینی‌ها همه‌کاره شدن
‫و محله افتاده دست تبه‌کارها
‫اون وقت‌ها هم بودن ها، خدا دور کنه
‫اما حالا همه تبه‌کار شدن
‫درست می‌گم، ترسا؟
‫دیگه حواسش سر جاش نیست
‫نمی‌بینمش...
‫اسفنج؟
‫اسفنج
‫اون‌جا رو نگاه کن
‫چیز دیگه‌ای نمی‌خوای؟
‫چرا، چند تا هم زیرپوش می‌خوام
‫چی؟
‫لباس زیر
‫لباس زیر زنونه؟
‫کار خوشگل زیاد دارم، برای زنت می‌خوای؟
‫نه، برای مادرم، پا به سن گذاشته
‫خیلی کوچک
‫بسم الله
‫لخت شدی؟
‫کی باید لخت بشه؟
‫من این‌جا ام
‫نمی‌بینمت، لخت شو
‫زده به سرت؟ جلوی تو؟
‫خیال کن یه پسر کوچولو ام
‫آره، قدیم‌ها من می‌شستمت
‫حالا من تو رو می‌شورم
‫قدیم‌ها می‌شستمت
‫من هنوز هم پسر کوچولوی خودت ام
‫باید حمام کنی، مامان
‫بهداشت مهمه، می‌دونی که؟
‫من که دیگه کاری تو لا سانیتا ندارم
‫همیشه خونه ام
‫ لا سانیتا مهم نیست، چطور بگم؟
‫برای سلامتی‌ خودت مهمه
‫می‌فهمی؟
‫بهتره؟
‫بیا
‫اما این‌جا که قبلا انباری بوده
‫خیلی مدرنه، از پنت‌هوس هم بهتره
‫مگه دنبال آپارتمان بدون پله نبودین؟
‫عصر خوش
‫عصر خوش، آقای لاسکو
‫- بفرمایید ‫- ممنون
‫مامان؟
‫مامان، برو بخواب
‫کجا می‌ری؟
‫برمی‌گردم هتل، فردا می‌بینمت
‫یالا، بگذار کمکت کنم
‫فلی، چرا بچه‌دار نمی‌شی؟
‫نمی‌دونم، نمی‌شم دیگه
‫اگه می‌شد، برات یه تشکچه ‫نذری می‌گذاشتم تو گورستان فونتانله
‫اگه احترام مرده‌ها رو ‫نگه داری، هوات رو دارن
‫تو شهر ما یه گورستون بزرگ هست
‫و مردم هم لابلای قبرها ‫زندگی می‌کنن، همه‌کار می‌کنن
‫می‌خرن، می‌فروشن
‫ازدواج می‌کنن
‫دست آخر، قاهره خیلی ‫فرقی با این‌جا نداره
‫چرا هیچ‌وقت دلت نمی‌خواست بیایی؟
‫اصلا ولش کن، برو بخواب
‫دراز بکش
‫بیا
‫بالشتم رو بیار بالا
‫ببندش!
‫این‌جا چه کار داری؟ بزن به چاک
‫نمی‌خواستم این عشای ربانی رو برگزار کنم
‫اما این خانم‌ها که این‌جان، می‌بیندشون؟
‫به من گفتن که امروز یک‌شنبه‌ست
‫و اون‌ها روز یک‌شنبه مستحق مجلس سپاس‌گزاری هستن
‫درسته، حق با شماست
‫اما این یکشنبه، یکشنبه‌ای نفرینی‌ست
‫و این عشای ربانی، در کلیسای من...
‫نمی‌خواهم برگزارش کنم
‫نمی‌خوام اونچه رخ داده رو عادی‌سازی کنم
‫دوست ندارم این ماجرا رو ‫به تنهایی، و در خلوت خودم
‫هضم کنم
‫ما نباید بارقه‌های اجتماعی رو خاموش کنیم
‫باید روشن‌شون کنیم
‫اگرچه این کار
‫ترس بالادستی‌ها رو به دنبال داره
‫باید به استحضارتون برسونم
‫رئیس پلیس ناپل مجوز برگزاری عشای ربانی
‫در فضای باز رو به ما نداد
‫بسیار خوب، آقای رئیس پلیس، ‫ما در هر حال برگزارش می‌کنیم!
‫و من مسئولیت کاملش رو به عهده می‌گیرم
‫چرا که مرتکب نافرمانی نشدم
‫بلکه از ندای درونی خودم فرمان گرفتم
‫صدای کسی در درونم
‫که می‌گه
‫اگر خیال کنم اون پسر به ‫دست پسرهای دیگه کشته شده
‫ابلهی بیش نیستم!
‫انگار که مثلا مرگ یه بازی بوده!
‫یا مهمونی، یا یه نمایش گروهی!
‫امروز صبح، شما با حضورتون
‫به ندای درونی خودتون گوش فرادادید
‫و سیلی‌ای به گوش کامورا* خواباندید ‫(مافیای ناپل)
‫ما باید همچون پرتوهای آفتاب باشیم
‫که همواره گسیل می‌شوند
‫هر روز، بر خاکروبه‌ها
‫و با وجود کثیفیِ خاکروبه‌ها، ‫هرگز آلوده نمی‌شوند
‫باور دارم به خدای یگانه، پدر توانا
‫آفریدگار آسمان و زمین
‫و هر آنچه پیدا و پنهان است
‫باور دارم به خداوندگار، عیسی مسیح
‫یگانه فرزند مولود خداوند
‫یا با مایی، یا با اون‌ها
‫مرگ خودم تو فلیشه لاسکویی
‫بله، من...
‫ببخشید، شما رو به جا نمی‌آرم
‫من برای مادرت چرم می‌آوردم
‫رافائل ام، من رو یادت نیست؟
‫مرد خوش‌تیپی بودم، ‫خانم‌ها بلای جونم بودن
‫- حالا چرا اینجوری می‌زنی؟ ‫- چهل سالی خارج بودم
‫- وینچنزو ‫- رفتی اون‌ور؟
‫آره، عیبی نداره؟
‫یه چند تا گوشت قلقلی و فریاریلی
‫شراب بنوشیم؟
‫من نمی‌نوشم، اما اگه تو می‌خوای...
‫یک چهارم لیتر، خیلی سنگینش نمی‌کنیم
الساعه
‫فلی، من یه دل نه صد ‫دل عاشق مادرت بودم
‫خیلی زیبا و شیک بود، یه خانم حسابی
‫بگذار به‌ت بگم
‫سعی می‌کردم وقتی تو و ‫شوهرش خونه نبودین، بیام
‫اما گاه و بی‌گاه سر و کله تو ‫پیدا می‌شد، کارِت معلوم نمی‌کرد
‫می‌اومدی، می‌رفتی
‫با هم از ورزش حرف ‫می‌زدیم، از موتور
‫انگار که هم‌سن‌وسال باشیم
‫نه، ممنون
‫بیا روراست باشیم، من ‫همیشه آقامناشنه رفتار کردم
‫او رو ستایش می‌کردم
‫او رو ستایش می‌کردم، و ‫تو رو هم ستایش می‌کردم
‫پاش می‌افتاد به فرزندی قبولت ‫می‌کردم، مثل یه پدر هوات رو می‌داشتم
‫خیلی خوشم می‌اومد
‫آخه چطور من رو یادت نیست؟
‫خیلی چیزها رو یادم نیست
‫ببخشید که به جا نمی‌آرم‌تون، آقا
‫- این‌قدر رسمی نباش! ‫- شرمنده، یادم نمی‌آد
‫پسربچه که بودم، خیلی شر و شیطون بودم
‫مامانم رو اذیت می‌کردم، یادتونه؟
‫بچه بودین دیگه
‫بودیم؟
‫تو و رفقات
‫اون بچه‌‌ای که همیشه ‫دم‌پر من بود رو یادته؟
‫من حافظه خوبی دارم، ولی خیلی سال گذشته
‫بیخیال
‫عمو کنستانتین من رو هم می‌شناسی؟
‫نه
‫پسرعموی مامانم، مجرد بود، بچه نداشت
‫تو لبنان کار می‌کرد
‫شرکت ساخت و ساز داشت
‫به‌م پیشنهاد کار داد، قبول کردم
‫می‌خواستی از خونه دربری، هان؟
‫شوهر مادرم غریبه بود
‫یادمه
‫فلی...
‫قشنگه
‫قشنگه!
‫ممنون
‫دوستت دارم
‫زود برگرد، عشق من
‫خداوندگارا، روح مومن ‫خواهرمان ترسا را به تو می‌سپاریم
‫چرا که از این دنیا رخت ‫بربسته، و در تو می‌زید
‫به بخشایندگی خود، از گناهانی که او
‫از سر سُستی احوالات ‫انسانی مرتکب شده است درگذر
‫و او را قرین رحمت خود گردان
‫- برای مسیح، خداوندگار ما ‫- آمین
‫- خدا به همراه تو ‫- و جان شیرینت
‫باشد که خداوند تو را رحمت کند
‫پدر، پسر، روح القدس
‫همواره همراه تو، در هرکجا
‫اگه من نبودم، جوزپه هست
‫ممنون، روز خوش
‫اجازه هست؟
‫می‌خواستم بابت حرف‌هایی که زدین تشکر کنم
‫مادرم رو خیلی خوب می‌شناختین
‫وارد کلیسای محلی که شدم باهاش آشنا شدم
‫دیگه خیلی نمی‌تونست این‌ور ‫اون‌ور بره، می‌رفتم دیدنش
‫اسم تو از دهنش نمی‌افتاد، شما فلیشه ای دیگه؟
‫تنها پسرش
‫داستان جالبی داری
‫رفتی و با دنیاهای دیگه روبرو شدی
‫همیشه همین رو به بچه‌ها می‌گم
‫در واقع، اگه می‌خوای چند روز بمونی
‫یه سر به ما بزن، به‌شون معرفی‌ت می‌کنم
‫خوشحال می‌شن داستانت رو بشنون
‫دوست دارم یه پیشکشی برای کلیسا داشته باشم
‫می‌تونی بدی‌ش به آنتونیو
‫- ممنون ‫- ممنون از تو
‫فلیشه...
‫از امروز مادرت درون تو ‫زندگی می‌کنه. به‌ش خوش‌آمد بگو
‫رحمت خداوند
‫و بهشت او نصیب تو باد
‫ممنونم عزیزم، که تشویقم کردی برگردم ناپل
‫مثل همیشه
‫پیش از اینکه اتفاقی ‫بیفته ازش باخبر می‌شی
‫اگه مادرم بی اینکه یک بار ‫دیگه من رو ببینه مُرده بود...
‫خیلی متاسف ام که هیچوقت نشد ببینمش
‫اگه می‌دیدت ازت خوشش می‌اومد
‫دوست دارم بیارمت ناپل پیش خودم
‫خودت همیشه می‌گفتی
‫بهتره هیچوقت برنگردی ناپل
‫اما حالا نمی‌تونی دل بکنی
گرفتار دلتنگی شدی
‫شاید
‫حتما با اون دوران که ‫بچه بودی حسابی فرق کرده
‫نه، باورت نمی‌شه، تکون نخورده
‫خودم هم باورم نمی‌شه
‫خداحافظ
‫- اوله! ‫- از همه جلوتره
‫تو بهترینی! شماره یکی!
‫به‌ت گفته بودم می‌برم
‫- تو خدایی! ‫- گفته بودم پوزشون رو می‌زنیم!
‫بده‌ش من!
‫عجب لاشی‌ای هستی!
‫نمی‌خوام سیگار بکشم
‫تو پسرمی
‫مراقب خودت باش
‫تو مثل اون نیستی
‫این هم مدارک. موتور قدیمی‌ایه، ولی خوبه
‫فلی!
‫دان لوییجی!
‫خیال کردم رفتی
‫می‌مونم، می‌خوام یه خونه بخرم
‫می‌خوام همسرم، آرلت، رو هم بیارم این‌جا
‫خوبه! بیا
‫گذاشتم این‌جا خودشون رو خالی کنن
‫فلیشه، یه نوشیدنی بزن
‫خونه مادرتی؟
‫اون‌جایی که تو به‌ش سر می‌زدی نه
‫یه جای دیگه کرایه کردم
‫همون‌جاست، ته خیابون
‫چه بهتر، اون خونه افتضاح بود
‫قبل مادرت یه خانواده ‫سریلانکایی اون‌جا می‌نشستن
‫نُه نفر تو 30 متر جا
‫کمک‌شون کردم یه جای بهتر گیر بیارن
‫تقصیر خودم شد که مادرم سر از اون‌جا درآورد
‫بیخیال ندونم‌کاری‌های گذشته
‫- باید الآن رو دریابی ‫- آسون نیست
‫مادرت می‌فهمید چرا رفتی راه دور
‫مادرم...
‫چی شده؟
‫هیچی
‫خیلی خوب
‫هر وقت خواستی حرف بزنی...
‫من هستم
‫آسونتا، کلید همراهت نیست؟
‫فلیشه ام، رافائل
‫بیام بالا؟
‫- مزاحم شدم؟ ‫- اصلا
‫بیا تو
‫- این‌جا کارگاهمه ‫- صبح به خیر
‫منت سر ما گذاشتین تشریف آوردین!
‫یادته گفتم شر و شیطون بودم؟
‫و مادرم رو اذیت می‌کردم؟
‫البته که یادمه
‫پیاز داغش رو زیاد نکن، تو بچه خوبی بودی
‫درباره اون پسره که از بین رفقا...
‫بیشتر باهام دم‌خور بود هم ازت پرسیدم
‫خب؟
‫عجیبه که خاطرت نیست، آخه خیلی...
‫ مثل برادر بودیم، اسمش اُرسته بود
‫اُرسته اسپاسیانو
‫بَدمَن*؟ ‫(آدم‌بده)
‫چی؟
‫گوش کنید، برید یه جای دیگه
‫برید نهار بخورید، بعدا می‌بینم‌تون
‫وقتی بچه بود نمی‌شناختمش
‫یا دست‌کم، خیلی خاطرم نیست
‫باید حواسمون به آدم‌بده باشه
‫بدترین دار و دسته رو تو لا سانیتا داره
‫مواد، باج‌گیری، رباخواری، ‫فاحشه‌گری، قمه‌کشی، الی ماشاالله...
‫کجا زندگی می‌کنه؟
‫چی...
‫چه شکلیه؟
‫فلی! بیخیالش!
‫گمونم باید ببینمش
‫آخه چرا؟
‫چراش اینه که رفیق فابریک بودیم
‫چی بگم آخه؟
‫خوشتیپه، ورزیده، تو مایه‌های خودت
‫مرکز لا سانیتا زندگی می‌کنه
‫اینکه دقیقا تو کدوم ساختمونه، کسی نمی‌دونه
‫بدون حفاظت نمی‌شه نزدیکش شد
‫نمی‌شه همین‌طوری راه بیفتی بگی ‫«ببخشید، آدم‌بده کجا می‌نشینه؟»
‫خواهرمه
‫آسونتا
‫بیا، زیاده
‫- اگه دوستت می‌خواد بمونه... ‫- حالا ببینیم
‫باشه، رافائل، من رفتم
‫خداحافظ
‫اگه دوست داری بمون با من غذا بخور
‫بوی گوشت‌قلقلی‌های ‫مامانم رو می‌ده
‫من برم میز بچینم
‫خیلی ازت ممنونم
‫من باید برم، فقط یه چیز
‫متاهله؟ بچه هم داره؟
‫نه، خانواده نداره، ‫تنها زندگی می‌کنه
‫از میون فاحشه‌ها زن‌هایی رو ‫که دوست داره گلچین می‌کنه
‫نمی‌دونم با اسپاسیانو چه حرفی داری
‫ولی کله‌ش بدجور خرابه
‫ازش نمی‌ترسم
‫رافائل...
‫اگه پدرم می‌بودی ناراحت نمی‌شدم
‫پس گوش بده
‫دارم پدرانه به‌ت می‌گم
واس چی موندی این‌جا؟
‫مادرت مُرده
‫برگرد کشور خودت
‫یعنی چی؟
‫کشور من این‌جاست
‫کار کی بود؟
‫بچه‌های آنتِسائِکولا
‫چرا همچین کردن؟
‫برای دختره سوت زدم، ‫دمار از روزگارم درآوردن
‫می‌تونی برونی؟
‫می‌خوای چه کنی؟
‫عجب لاشی‌ای هستی، ‫جفت‌مون رو می‌کشن
‫بیخیال، اعصابم رو خرد نکن، برو
‫- خودشون ان؟ ‫- آره
‫نه، بسپرش به من، تو رئیسی
‫خب؟
‫نمی‌تونم ازت بخوام اعترافم رو گوش بدی
‫می‌دونم
‫حواسم بود تو خاکسپاری مادرت، ‫روی سینه‌ت صلیب نکشیدی
‫اما می‌تونی باهام حرف بزنی
‫باهام بیا
‫فلیشه...
‫خودت رو رها کن
‫حرف بزن
‫طوری به‌ت گوش می‌دم که انگار اعترافه
‫وقتی پسربچه بودم...
‫یه نجاری بود، همین نزدیکی
‫فلی، چیزی اون‌جا نیست
‫ساعت‌ها تو اتاق پذیرایی ان
‫انگار که قلبم ایستاده بود
‫دورِ دور، انگاری که...
‫دیگه درون سینه‌م نبود
‫یه جسد...
‫افتاده بود روی زمین
‫با چشم‌های درشت، گشوده
‫و خالی
‫و جوی خون که داشت زیر سرش...
‫جاری می‌شد
‫پونزده سالم بود که همه‌چی به گه کشیده شد
‫به‌ش نامه ندادم، ‫دنبالش هم نگشتم
‫دیگه نرفتم دیدنش، یه ‫ماه بعد هم از این‌جا رفتم
‫با عموم رفتم بیروت
‫و دیگه برنگشتم ناپل
‫به‌ش خیانت نکردم
‫کار اُرسته اسپاسیانو بود
‫تو هفت‌تیرکش‌های اسپسیانو رو که ‫تو لا سانیتا آدم می‌کشن می‌شناسی؟
‫می‌دونی یارو دشمن قسم‌خورده منه؟
‫اُرسته اسپاسیانو کیِ تو می‌شه؟
‫بهترین دوستمه، عین داداشمه
‫از این‌جا برو، برو پی کارت!
‫لطفا، برو!
‫الهی که خدا به‌ت رحم کنه
‫و از سر تقصیراتت بگذره
‫بفرما
‫جنایت درجه اول در لا سانیتا
‫پرونده کستاگلیولا همچنان بدون مجرم
‫- دان لوییجی می‌خواد باهات حرف بزنه ‫- با من؟
‫در رو ببند
‫به‌ت گفتم به حرف‌هات ‫در قالب اعتراف گوش می‌دم
‫حالا من و تو باید یه پیمانی ببندیم
‫تو نمی‌گذاری من حرفی بزنم، ‫و حالا رازهای تو رازهای من هم هست
‫من از حقیقت واهمه‌ای ندارم، ‫فقط نمی‌خوام اُرسته رو لو بدم
‫اومدم پیش تو چون نمی‌خواستم تنها باشم
‫البته که تو مثل چی از رو ‫در رو شدن باهاش می‌ترسی
‫ولی اگه به محافظت دولتی نیاز نداری
‫باید پیش رئسا دنبالش بگردی، نه کشیش‌ها
‫داده موتور من رو آتش زدن
‫حتی تو خونه‌م هم اومدن
‫ناپدید شو
‫اما من نمی‌خوام گم و گور شم
‫می‌خوام ببینمش
‫درباره من فکر بد نکن
‫من رو هم مثل یکی از بچه‌های خودت ببین
‫ممکنه تصمیمات مختلفی ‫بگیرن، یا عاقبت به خیر بشن
‫اگه بتونن
‫اما هرگز به هم خیانت نمی‌کنن
‫اُرسته من رو دوست داره
‫فلی، تو دیوونه شدی
‫به جای این کارها، باید بری
‫گم و گور شو، همون‌جوری که آدم‌بده نوشته
‫ما که می‌دونیم چه عاقبتی دارن: ‫یا کشته می‌شن یا می‌افتن زندان
‫بعدش به‌ت زنگ می‌زنم
‫و می‌گم برگردی
‫تو در خطری
‫اگه حرف می‌زدی شاید پرونده باز می‌شد!
‫خدایا! کاش از دست‌شون راحت می‌شدیم
‫- من نمی‌خوام لو بدمش ‫- می‌دونم
‫من هم به اندازه اون گناه‌کار ام
‫همدستش بودم و هیچوقت هم رو حرفش نه نیاوردم
‫باید حرف بزنیم
‫باید خیلی سنگ‌ها رو وا ‫بکنیم، ناسلامتی رفیق بودم
‫مخصوصا که...
‫از بین ما دو تا، فقط من عاقبت به خیر شدم
‫اشتباه می‌کنی
‫دل آدم به مرور سنگ می‌شه
‫نه، دل ما نه!
‫یک بار دیگه به‌ت می‌گم
‫برو
‫پس چرا خودت این‌جا می‌مونی؟
‫فردا بیا حرف می‌زنیم، ‫ساعت ده، بعد از عشاء ربانی
‫ببین وقت داری یا نه
‫امروز همه‌ش پیش من بودی
‫ممنون
‫این‌وری می‌ریم
‫کلاهت رو بگذار سرت
‫احوالت چطوره؟
‫داریم می‌ریم خونه یه ساقی
‫درواقع، کل خانواده تو کار و کاسبی دستی دارن
‫مردها، زن‌ها، بچه‌ها، و حتی مادربزرگ
‫شورش رو درآوردن، نه؟
‫همچین که رفتیم داخل حواست به بو باشه
‫انگار که رفتی تو یه کارخونه بادوم‌زمینی
‫- کیه؟ ‫- دان لوییجی
‫اجازه هست؟
‫بیا داخل
‫- قهوه درست کنم؟ ‫- نه، تازه خوردیم
‫- کوچولو! ‫- بنشینید
‫ممنون
‫میگل، این‌جایی که
‫چرا دیگه نمی‌آیی کلاس موسیقی؟
‫- دان لوییجی... ‫- صبر کن
‫می‌خوام از زبون خودش بشنوم
‫نمی‌خوای تو ارکستر باشی؟ ‫می‌خوای سازت رو عوض کنی؟
‫- نه... ‫- پس چرا؟
‫تو جزو مستعدترین‌ها بودی، همه ‫انتظار کارهای بزرگی ازت داشتیم
‫بابات به‌ت گفته بیخیال شی؟
‫می‌دونی اسم مدرسه ‫موسیقی رو از کی برداشتن؟
‫- معلومه ‫- وینسنت قدیس
‫این‌جا تو لا سانیتا وینسنت ‫قدیس قدر خود عیسی مسیح عزیزه
‫به سن ویسنت ایمان داریم، مگه نه؟
‫صبر کنید
‫هنوز دوستم رو معرفی نکردم، فلیشه لاسکو
‫اهل لا سانیتاست، اما شما یادتون نمی‌آد
‫چهل سالی می‌شه که اون‌ور آب بوده
‫برای خودش کسیه، اون‌جا یه ‫شرکت ساخت و ساز راه انداخته
‫حالا هم می‌خواد یه حمایت ‫حسابی از مدرسه موسیقی بکنه
‫- مگه نه، فلیشه؟ ‫- البته!
‫مادرش راضی نبود که او بره
‫به‌ش گفته بود بمونه کارهای خونه رو بکنه
‫اگه به حرف مادرش گوش داده بود
‫الان هیچی نبود
‫یکی بود که داشت تو خیابون‌ها تاب می‌خورد
‫خاطر ایشون خیلی پیش من ‫عزیزه، فلیشه، ایشون آنتونیوئه
‫نگران نباش
‫بنشین
‫- من ویولون دوست دارم ‫- می‌دونم
‫می‌دونی پول ویولون چقدره؟
‫من برات یکی امانتی جور می‌کنم، ‫رایگان، یه قرون هم برات خرج نداره
‫نمی‌تونم بیام، باید بمونم به کار خونه برسم
‫نگران نباش، فردا می‌فرستمش
‫همین رو می‌خواستم بشنوم
‫برای رفتگان‌تون یه دعایی بخونیم؟
‫البته
‫تو هم بیا
‫دوست دارم به دوست عزیزم، ‫فلیشه لاسکو، معرفی‌ت کنم
‫قراره مدتی ساکن لا سانیتا باشه
‫فهمیدی؟ حواست باشه
‫به زودی می‌بینمت
‫این هم از این
‫آنا مادر هشت تا بچه‌ست
‫فلیشه لاسکو، ایشونه
‫دان لوییجی این‌جاست
‫عصر به خیر، پاتریزیا، بیام بالا؟
‫وینچنزو، عصر خوش
‫عصر به خیر، دان لوییجی
‫- دان لوییجی ‫- این هم از آدله
‫این دختر تاج سر منه
‫فارغ التحصیل ممتاز تاریخ هنر
‫خوشبختم
‫بگو گوردخمه‌ها رو نشونت ‫بده، چشم‌هات چهار تا می‌شه
‫- دان لوییجی، عصر خوش ‫- نونزیا
‫- پاستا فاجیولی درست کردم ‫- حسابی به زحمت افتادی
‫باید با کل خانواده‌ت حرف ‫بزنم، حتی اون‌ها که طبقه پایین ان
‫حالا بنشین، بعدا صداشون می‌کنیم
‫بیا!
‫می‌شه یه کم فلفل قرمز بدین؟
‫ماریا، برو بیارش
‫من که بچه بودم، گوردخمه‌ها ‫بسته بودن، هیچوقت نشد ببینم‌شون
‫دان لوییجی و ما داریم می‌جنگیم تا مدیریت‌شون رو بگیریم
‫ولی چوب لای چرخ‌مون می‌گذارن
‫دان لوییجی می‌گه پول خوبی ‫از گردشگرها به دست می‌آد
‫من دوست دارم یه پیتزافروشی راه بندازم
‫مومیایی‌ها هم لب ‫به پیتزای تو نمی‌زنن
‫یه پیتزاپز مصری بیار، از ناپلی‌ها بهتر ان
‫گمونم چون خارج بودی ذائقه‌ت عوض شده
‫درسته، می‌گن کارشون حرف نداره
‫- پس تو قاهره می‌ریم دنبال پیتزا ‫- اما شراب گیرت نمی‌آد
‫- کسی کتلت می‌خواد؟ ‫- زحمت نکشید، وگرنه همین‌جا می‌میریم ها
‫هم‌سن شما که بودم، رفتم لبنان، بیرون
‫بعدش هم رفتم آفریقای جنوبی
‫و تو سن شما
‫رفتم قاهره، مصر، همون‌جایی که زندگی می‌کنم
‫یه شرکت ساخت و ساز دارم. متاهل ام
‫حرمسرا هم ندارم!
‫فقط یه زن دارم
‫گوش کردین چه زندگی هیجان‌انگیزی داشته؟
‫مامانش، ترسا، همیشه تعریفش رو می‌کرد
‫مرد ارجمندیه و مایه افتخاره ‫که به شما معرفی‌ش کردم
‫ترسای مرحوم بهترین خیاط‌مون بود
‫یه خانم به تمام معنا
‫من خیلی اذیتش کردم
‫چون با اُرسته اسپاسیانو دوست بودم
‫از این بابت راضی نبود
‫دزدی می‌کردیم، کتک‌کاری ‫می‌کردیم، همیشه پیش هم بودیم
‫اما از وقتی که رفتم، دیگه ندیدمش
‫اما یکی موتورم رو آتش زده
‫یه موتور خریده بودم
‫محض خاطره‌بازی
‫همیشه از موتورسواری خوشم می‌اومد
‫راستش، فکر می‌کنم یه بار ‫همین‌جاها به هم برخوردیم
‫همین نزدیکی، تو آنتِسائِکولا، ‫مادرم هنوز زنده بود
‫مطئمن نیستم خودش بود یا ‫نه، ولی حس کردم سینه‌م...
‫حال‌ت خوب نیست؟
‫نه، ببخشید
‫حرفم رو گم کردم
‫چرا بعد از اینهمه سال ‫آدم‌بده باید تو رو بچزونه؟
‫دلیلی نداره
‫گاهی قدیمی به آدم سیخونک می‌زنه
‫لاسکو، تو خیلی حرف می‌زنی، ‫باید ساکت بودن رو هم یاد بگیری
‫آخه بدون خداحافظی رفتم، ‫و باهاش حرفی هم نزدم
‫شلوغش نکن
‫نه، شلوغش نمی‌کنم
‫اما حالا می‌خوام برگردم ‫ناپل زندگی کنم، می‌خوام یه...
‫خانم‌ها، آقایون، دیروقته
‫فردا هفت صبح باید عشای ربانی رو برگزار کنم
‫با فلیشه آشنا شدید، مرد خوبیه
‫گاهی حرف بیخودی می‌‍زنه
‫اینهمه سال دوری ‫تخیلاتش رو حسابی برانگیخته
‫خیال می‌کنه نوجوونی‌ش ‫شبیه فیلم‌های وسترن بوده!
‫خودش متوجه نیست که ‫داره اهمیت خیلی زیادی
‫به یه رئیس خرده‌پای محلی که ما...
‫آدم‌بده صداش می‌زنیم، می‌ده
‫رئیس کله‌گنده‌ای که نیست، یه جوجه رئیسه
‫که هیچ‌کدوم‌مون نباید ازش بترسیم
‫باید از من و روزاریا بترسین، ‫که هر روز صبح دعا می‌کنیم
‫یکی هم برای تو بیارم؟
‫نه، ممنون
‫اسپانسیو رو چی صدا می‌کردی؟
‫«لاشی»؟
‫اون کلمه یه آینه‌ست
‫لاشی تویی
‫بیا این‌جا
‫مشت بزن
‫خودت رو رها کن
‫محکم‌تر
‫خوبه
‫مشت بزن
‫برو
‫رها کن
‫بین شهر بالایی و پایینی ‫فقط چند متر فاصله‌ست
‫برو
‫اسمش کرولاست
‫مال قرن پنجمه، یه زن آفریقاییه
‫من رو یادته؟
‫نه
‫من دوست قدیمی اُرسته ام
‫می‌دونم، بیا از این‌جا بریم
‫من باید ببینمش
‫هرجور که اون بخواد، با هر شرطی که بگذاره
‫شدنی نیست؟
‫یک‌شنبه همین ساعت این‌جا باش
‫یک‌شنبه بعدی
‫چی شده؟
‫- داغ کرده، داد و بیداد می‌کنه ‫- تا حالا این ریختی ندیدیمش
درست می‌شه
‫لنگه خودته، کوتاه‌بیا نیست
‫من؟
‫هنوز این‌جایی؟ ‫برو همون‌جا که گفتم
‫- برم اسکوترم رو بیارم؟ ‫- آره
‫دان لوییجی؟
‫- باید یه چیزی به‌ت بگم ‫- روز خوبی نیست، فردا می‌بینمت
‫فلی، برام یه پسر تونسی برام فرستادن
‫تازه از کشتی پیاده شده، یه کلمه ‫هم از حرف‌هاش سر درنمی‌آریم
‫می‌آیی یه کمکی بکنی؟ ‫آدله
‫نشونش بده!
‫هرچی داری رو کن!
‫- کجاست؟ ‫- اون‌جا
‫سلام علیکم
‫علیک سلام
‫اهل کجایی؟
‫تونس
‫اسم من فلیشه‌س
‫احمد
‫کجا می‌بری من رو؟
‫برو تو
‫بنشین
‫الان چرا پیدات شده؟
‫چند ماهه داری تو لا سانیتا می‌چرخی
‫با غریبه‌ها می‌ری و می‌آیی
‫حتی یه موتور درب و داغون هم خریدی
‫می‌خواستی گذشته‌ها رو زنده کنی؟
‫سراغ گوردخمه‌ها و کلیساها ‫می‌ری، با کشیش‌ها دم‌خور می‌شی
‫خب؟
‫چی می‌خوای؟
‫فقط می‌خواستم به‌ت بگم برگشتم
‫برگشتی که شر درست کنی
‫حال‌ت خوش نیست؟
‫می‌خوای بالا بیاری؟
‫نگران نباش، نمی‌کشمت
‫فلی...
‫گوش کن، این یکی رو...
‫فرانسوی به‌ت می‌گم
‫جفت‌مون سر از کوچه بن‌بست درآوردیم
‫این‌جا تصویر خوبی از خودت نمی‌سازی
‫می‌خواستم عاقبت به خیر شی، ‫اما تو کله‌خر تشریف داری
‫بیخیال این محله و این شهر نمی‌شی
‫گوشت بدهکار حرف هیچکس نیست؟
‫برو پی کارت
‫هرچی ازم می‌خوای بخواه
‫جز اینکه برم پی کارم
‫می‌خوام برگردم همین‌جا زندگی کنم
‫می‌بینی؟ کاری از دست من برنمی‌آد
‫خودت رو زدی به اون راه
‫فلی، دهن تو گنده‌تر از علاقه‌ت به آدم‌بده‌س
‫من حرفی نزدم
‫راستی؟
‫باور نمی‌کنم
‫فقط یه کاری ازت برمی‌آد
‫نا-پ-دید شو
‫برگرد آفریقا و بیخیال ‫این کوچه پس‌کوچه‌ها شو
‫دست پلیس به‌ت برسه، با توجه به سن و سالت
‫باید تا آخر عمرت تو زندون باشی
‫تو اون پیرمرد بیچاره رو کشتی
‫و مثل ترسوها دررفتی
‫من دستم هم به‌ش نخورد!
‫تقصیر تو بود که این‌جوری ‫شد، عمر من رو به فنا دادی
‫حالا می‌گی کُستاگلیولا رو من کشتم؟
‫کی بود که فرار کرد، لابد من؟
‫من که این‌جا موندم. ‫بگذار ببینیم پلیس چی می‌گه
‫- برو به‌شون بگو ‫- اُرسته، مزخرف نگو
‫من این‌جا دنیا اومدم و ‫می‌خوام همین‌جا هم بمیرم
‫می‌تونیم ترتیبش رو بدیم
‫تقصیر من بود که یارو خونه تشریف داشت؟
‫تقصیر من بود که اسلحه کشید؟
‫وقت استخاره نبود، مجسمه رو برداشتم و زدمش
‫جفت‌مون هم می‌دونیم
‫من بد و بیراه گفتم، اما تو ساکت موندی
‫هیچی، لام تا کام حرف نزدی. ‫من زدم یکی رو ناخواسته کشتم
‫و تو به تخمت هم حساب نکردی
‫من برای تو مُرده بودم
‫دو تا مرگ
‫من و کُستاگلیولا
‫زدی تو صراط بُزدلی
‫غیبت زد
‫پناهنده آفریقا شدی و من رو پاک یادت رفت
‫نه کارت پستالی
‫نه زنگی...
‫هیچی
‫حال‌ت رو به هم زدم
‫خبر نداری، ولی از حرف زدن افتادم
از غذا خوردن افتادم
‫کفر مادرم دراومده بود، ‫نم پس ندادم
‫عموم، نمی‌دونم چطوری بو برده بود
‫و داشت زیر و پُکم رو می‌کشید که
‫«تو کُشتی‌ش؟»، من هم ‫می‌گفتم «نمی‌دونم، شاید»
‫و او هم شاکی شد که «شاید؟ بگو کار تو نبوده»
‫"آقای نمی‌دونم" ‫همیشه همین‌جوری بودی
‫من هم گناه‌کار بودم، به‌ش گفتم
‫روز بعد من رو برداشت برد سوار هواپیما کرد
‫«برای دوری از این دارالمجانین، ‫هیچ علاجی بهتر از کار کردن نیست»
‫همچین حرفی زد
‫پس شد، آنچه شد
‫خانواده تو مثل مال من گه نبود
‫ما دو تا غریبه‌ ایم، فلی
‫در واقع...
‫ما دو تا کله‌خرابیم که از هم بیزار ایم
‫من ازت بیزار نیستم
‫درسته، من به‌ت نامه ‫ندادم، اما چرا نمی‌فهمی؟
‫من فقط 15 سال‌م بود!
‫چشم باز کردم دیدم دارم تو ‫آفریقا کار می‌کنم، هیچی بارم نبود
‫داستانِ چهل سال پیشه
‫حالا آدم دیگه‌ای ام
‫حالا می‌خوای بگی چی به سرت اومده؟
‫به تخمم نیست چی به سرت اومده
‫آدم متفاوت؟
‫من چی؟ من چی ام؟
‫تو زن داری، خونه، شغل، زبان، خدا
‫من هیچی ندارم
‫من این‌جا پادشاه لاشخورها ام
‫ولی انگار که تو زندان ام
‫اگه تو نری
‫من و تو پا به یه بازی می‌گذاریم
‫تو وارد قلمروی من می‌شی، من وارد قلمروی تو
‫تا ببینیم کی سر سالم بیرون می‌بره
‫تو همیشه اهل بذله‌گویی ‫بودی، چون یه پا لاشی هستی
‫جنگ بی‌دلیل چرا؟ ‫فقط من ام و تو
‫راست می‌گی
‫هرچی هست مال گذشته‌ست
‫گذشته‌ هم که وجود نداره
‫حالا برو پی کارت
‫جیجی!
‫رفیقم رو برگردون لا سانیتا
‫دان لوییجی چشم‌به‌راه‌شه
‫چی خیال کردی، که به من ‫چیزی نگی و یه‌تنه بری جلو؟
‫دیگه قدم اول رو برداشته ‫بودم، شاید اشتباه کردم
‫دیگه صبرم لبریز شده بود
‫حرف حسابش چی بود؟ ‫دست‌کم نکشتت
‫نمی‌دونم چی بگم راستش
‫- شاید تهدیدم کرد ‫- "شاید" یعنی چی؟
‫نمی‌دونم، خیلی روبراه نیست
‫مثل بدبخت‌ها زندگی می‌کنه، ‫ازم خواسته برم، همین و بس!
‫تو چی به‌ش گفتی؟
‫من می‌خوام از تو بشنوم، نه از اون
‫گفتم می‌خوام زندگی‌م رو این‌جا از سر بگیرم
‫و اینکه نمی‌رم
‫- اون چی؟ ‫- شیرفهم شد
‫باشه
‫اما به حرفم گوش کن
‫بهتره که تا چند وقت ‫تنهایی این‌ور اون‌ور نری
‫ماریا این‌جاست
‫- بلندگو رو آوردی؟ ‫- آره
‫- کجا بگذارمش؟ ‫- روی میز
‫ماریا، آهنگی رو که برات فرستام بگذار
‫- این رو گوش دادی؟ ‫- آره، گوش دادم
‫پس برو!
‫عزیزم، نگاه کن!
‫دلم می‌خواد چشم‌هام رو ببندم
‫و باز کنم، و تو رو روبروی خودم ببینم
‫امروز چی می‌خوری؟
‫- از همون سفت‌هان؟ ‫- آره
‫چهار تا می‌خوام
‫امروز می‌تونم پول بیعانه رو بفرستم
‫عالیه
‫معامله خوبیه، الان خونه‌های ‫مویاریِلو خوش‌قیمت ان
‫اما به زودی قیمت‌ها می‌ره بالا
‫- می‌شه اولین فرصت نهایی‌ش کنیم؟ ‫- البته
‫ترجیح می‌دم همه مبلغ رو یک‌جا بپردازم
‫- باعث افتخاره ‫- اختیار دارید
‫پرواز بعدی‌تان را پیدا کنید
‫دارم می‌رم ناپل
‫مراقب باشید بچه‌ها، اون‌جا ‫خطرناکه، بیایید این طرف
‫احمد، بیا
‫- بیا این‌یکی رو هم درست کنیم ‫- خیلی خوب، بعدا درستش می‌کنم
‫فلی!
‫- تویی! ‫- ببخشید، دیر کردم
‫اگه به گوش دان لوییجی برسه ‫که تنهایی رفتی، من رو می‌کشه!
‫جون خودت! خوبه هر روز تنهایی می‌رم بیرون
‫دیگه کافیه
‫بجنبید، الان بارون می‌گیره
‫ساکت!
‫- دان لوییجی! ‫- فلی!
‫- یه چیزی ازت می‌خوام ‫- چی؟
‫فردا می‌خوام برم فرودگاه ‫دنبال خانمم، مثل یه محلی
‫با ماشین، نه مثل گردشگرها
‫یکی رو پیدا می‌کنی ‫ماشینش رو قرض بده؟
‫بریم تو کارش
‫تیزیانا
‫می‌شه ماشینت رو ‫فردا به‌ش قرض بدی؟
‫آره
‫- چه ساعتی؟ ‫- 9:30
‫- خودتون هماهنگ کنید ‫- صبح می‌بینمت
‫ممنون
‫ممنون از تو
‫فلی!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.