‫[یک شاهزاده]
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫داستان درواقع با رسیدن کوتا شروع شد.
‫واقعا بچه ظریف...
‫و زیبایی بود.
‫اصلا پرتوقع نبود.
‫شاید من بودم که حاضر نبودم گوش کنم.
‫خیلی به پدر و مادر کوتا فکر نمی‌کردم.
‫اصلا از وجودشون در ‫سرزمینی دور مطلع نبودم...
‫و خیال می‌کردم که مُرده باشن.
‫بدون تصور کردنشون برام عزیز بودن.
‫درسته...
‫من واقعا توانایی لطافت نداشتم.
‫همیشه می‌ترسیدم که افسار پاره کنه.
‫نمراتش همیشه در مدرسه خوب بود...
‫و فرانسوی صحبت کردن براش سخت نبود.
‫پدرم می‌خواست که اون ثروتمند بشه...
‫تا بهتر بتونه ریشه فقیرش رو مخفی کنه.
‫انگار که پول می‌تونست ‫ لکه‌های وجودش رو پاک کنه.
‫که در هر صورت کاملا خیالی بودند...
‫زاده‌ی سکوت‌ها و رازها بودند.
‫پدرم یک مهدکودک در ساسکس داشت...
‫به من رگ فرانسوی داده بود...
‫و حتی مرا فرانسوا صدا می‌کرد.
‫معمولا برای سرزدن بهش به انگلیس می‌اومدم...
‫تا گیاهانش که عمر بلندی داشتن ‫ رو از مهدکودک براش بیارم...
‫گیاهانی که همچنان در فرانسه کمیاب بودند.
‫قبلا با محموله‌ای از گیاهان...
‫که در باغچه مدرسه که خودم ‫درست کرده بودم برمی‌گشتم.
‫حالا به چیزی رسیدیم که باعث شد ‫ حین تحقیقات...
‫و مرتب کردن این گیاهان براساس فرگشت...
‫این پروژه رو شروع کنم...
‫اون هم براساس چندین آزمایش.
‫وقتی که نتیجه‌اش رو دیدم به نظرم زیبا بود.
‫مثل یک شاهکار موسیقی بود.
‫می‌خواستم واقعیش کنم...
‫می‌خواستم ثابتش کنم...
‫که مردم ببیننش، بوش کنن و لمسش کنن...
‫این گیاهان رو با هم ببینید...
‫یک سری از این‌ها مال ناحیه گرمسیر هستند...
‫پس نمی‌شه که...
‫اینجا در فضای باز پرورششون داد.
‫احتمالا چندتاییشون باید در گلخانه باشند.
‫ولی تعداد زیادیشون می‌تونن ‫ در فضای باز نورماندی رشد کنند.
‫اساسا امکانش هست که ناحیه رو...
‫با نیلوفرهای آبی و تک‌لپه‌ای‌ها ‫و دولپه‌ای‌ها پر کنیم.
‫در این پروژه کالیکانتوس هست...
‫ماگنولیا هست، کلرانتوس هست.
‫همشون هستن.
‫برادرم مارک...
‫برای فرار از سال‌های تاتچر در انگلیس...
‫اومده پیش من.
‫اون یک گیاه‌شناس ماهره.
‫در چندین ملک در ورنگویل سور مرسی کار کرده.
‫به مدرسه من علاقه‌مند شده...
‫و برای من هم پیشنهاد بدی نیست.
‫او درگیر یک پروژه گیاهشناسی عجیب شده...
‫تا یک جنگل بدوی رو بازسازی کنه.
‫دعوتش کردم که قبل از این‌که...
‫آلبرتو دانش‌آموزها رو برای بازدید از...
‫باغش در سنت مارگارت سور مر ‫ ببره برامون سخنرانی کنه.
‫وقتی که مسئولیت مدرسه رو قبول کردم...
‫کلی بچه دیدم که با سوابق متفاوت میان اینجا.
‫در جوانی نیاز به حساسیت خاصی داری...
‫که به باغبانی علاقه‌مند بشی.
‫پیر جوزف علاقه‌اش نمایان بود.
‫علاقه‌مند و غیرقابل درک بود.
‫ کارکنان و مردم محلی و باقی دانش‌آموزان...
‫گاهی‌اوقات اون رو با ‫ یک کودن اشتباه می‌گرفتند.
‫خلاصه...
‫اولین کسی بود که قبل از کوتا...
‫اون رو به فرزندی قبول کردم.
‫علف شهپر.
‫این علف شهپرها از جزیره کرس اومدن.
‫متاسفانه با وجود این تابستان‌های گرم ‫ و خشک نابود شدن.
‫این‌ها گیاهانی هستند که در ‫خاک مرطوب رشد می‌کنن.
‫به سمت کارآموزی علاقه‌مند شدم.
‫بهم هشدار دادن که این آخرین فرصت منه.
‫معلم‌ها و والدینم بهم یه حق انتخاب دادن.
‫ترجیح می‌دی قصاب باشی یا گل‌فروش؟
‫گل رو انتخاب کردم.
‫پدرم اسلحه‌ساز بود و مادرم تاکسیدرمیست.
‫در یک دوره کارآموزی...
‫در یک کالج آموزشی در ایوتوت ثبت نام کردم...
‫شهری که در آن متولد شدم و از آن تنفر داشتم.
‫از نقل‌مکان کردن از کنار رود ترس داشتم...
‫جایی که اولین تجربیات جنسیم رو داشتم.
‫من یک فرزند خجالتی و درون‌گرا بودم.
‫دوست‌های خیلی کمی داشتم...
‫و از کابوس‌های شبانه رنج می‌بردم...
‫کابوس‌هایی که در آن والدینم مرا ‫تعقیب می‌کردند و می‌کشتند.
‫ولی ترک کردن روستا باعث شد ‫ دیگر از آن فاصله لذت نبرم.
‫والدینم چند سگ داشتند و من از آن‌ها ‫مراقبت می‌کردم و بهشان عشق می‌ورزیدم.
‫و آن‌ها را خانواده واقعیم محسوب می‌کردم...
‫و معمولا تنهایی با اون‌ها در ملکمان...
‫روی یک تپه گرد که بلوط و راش داشت...
‫بازی می‌کردم.
‫حداقل آن‌ها مرا انسان فرض می‌کردند.
‫حین تعطیلات تابستانی خداحافظی ‫طولانی‌ای با سگ‌ها داشتم...
‫و اوضاع زندگی والدینم بدجور خراب شدند.
‫دیگه نمی‌تونم...
‫تحملت کنم.
‫دیگه نمی‌تونم...
‫وجودت رو تحمل کنم.
‫نمی‌تونم خواسته‌ای که...
‫در توانم نیست رو برآورده کنم.
‫شاید حتی زندگیم.
‫راجر!
‫مادرم همیشه اهل مطالعه...
‫رمان‌های فانتزی انگلیسی و آمریکایی بود.
‫قانع شده بود که روحی ‫که اسمش رو گذاشته بود راجر...
‫اون رو راهنمایی می‌کرد.
‫مکالماتی خیالی با راجر برقرار می‌‌کرد.
‫هر وقت که رفتارم باب میلش نبود...
‫من رو پیتر صدا می‌زد...
‫و تا وقتی که ثابت می‌کردم پیتر نیستم...
‫با من حرف نمی‌زد.
‫که سخت بود.
‫اعتیادش به الکل فقط باعث تشدید مهرورزی...
‫و مشکلات احساسیش می‌شد.
‫الان دیگه دائما با مادرم بحث می‌کردن...
‫و ناراحتیشون رو با طعنه زدن ‫سر من خالی می‌کردند.
‫یه قطعه مرکزی بزرگه، و گل‌هاش ‫ توی فوم فرو رفتن.
‫پس باید از چاقوت استفاده کنی.
‫ولی اگه واست راحت‌تره از ‫قیچی باغبانی استفاده کن.
‫اون هم خوبه.
‫وقتی چیدمان رو با فوم شروع می‌کنی...
‫اول خوب خیسش کن.
‫و همیشه از شاخ و برگ شروع کن. ‫پایه کار شاخ و برگه.
‫به قطعه شکل می‌ده...
‫و گل رو سرجاش نگه می‌داره.
‫از اون‌جا که بزرگه باید همیشه ‫ اول برگ‌ها رو قرار بدم.
‫دور می‌زنیم.
‫همه‌چیز رو هرس می‌کنیم.
‫- سلام خانم براون. ‫- سلام آملی.
‫- چطوری؟ ‫- خوبم.
‫- می‌شه از پشت برم؟ ‫- برو.
‫ممنون.
‫- صبح بخیر. ‫- سلام.
‫- چطوری؟ ‫- من خوبم، ممنون.
‫- می‌خوام با پیر جوزف حرف بزنم. ‫- برو.
‫خیلی ممنون.
‫- سلام خانم براون. ‫- سلام پیر جوزف.
‫- چطوری؟ ‫- خوبم.
‫داری چیزهای جدید یاد می‌گیری؟ ‫چیکار می‌کنی؟
‫پیر جوزف چیکار می‌کنه؟
‫واسه یه عروسیه.
‫- یه قطعه مرکزی بزرگه. ‫- درسته.
‫اولین باری که کلاس جدیدم رو دیدم یادمه...
‫توی مرکز تمرین و آموزشی در ایوتوت بود...
‫سی و دو جفت چشم که بهم خیره شده بودن...
‫با ترکیبی از انتظار و ترس و احترام و دوری.
‫پیر جوزف به اون سمت خیره شده بود.
‫کیلومترها دورتر بود. ‫چشم‌هاش به دوردست خیره شدن...
‫و اون رو از کلاس درس خیلی دور کرده بودن.
‫رسما در بغل من افتاد.
‫من رو غافلگیر کرد.
‫دوریش من رو آزار می‌داد.
‫پرهیزش از تماس باعث می‌شد ‫نتونم تمرکز کنم.
‫اون روز...
‫برخلاف لحن مثبتم سعی می‌کردم...
‫جوانان رو به کلاس گیاهشناسیم علاقه‌مند کنم.
‫با وجود تجربه نداشتن در زمینه تدریس...
‫فرانسوا براون در مدرسه‌اش ‫بهم یک شغل داده بود.
‫چون به گیاه و کتاب خیلی علاقه داری آلبرتو.
‫چون خوب همه جا رو گشتی.
‫و به خاطر علم و دانشی که...
‫از تماشای دقیق مردم و مناظر به دست آوردی...
‫در خونه‌هاشون، یه هر جایی که هستند.
‫اولین روز ترم به اون جذب شدم.
‫بعد این‌که آخرین والدین رفتند ‫و سکوت برقرار شد...
‫شروع به حرف زدن کرد.
‫امسال خیلی خاصه.
‫معلومه که بود! بچه‌ای که از ‫ ازدواج به دست نیاورده بود...
‫بالاخره پیداش شده بود.
‫کوتای جوان من رو تحت‌تاثیر قرار داد.
‫با چهره لاغرش که ترکیبی ‫ از نژاد هندی و تبتی بود...
‫پوست قهوه‌ای روشنش و بدن ضعیفش...
‫مثل خیلی‌های دیگه که دیده بودم...
‫در دره‌های هیماچال پرادش.
‫آلبرتو بهم کمک کرد که با کوتا صمیمی بشم...
‫و به هند که که ریشه‌‌اش بود آشناش کنم...
‫مثل یک گیاه. چطور می‌شد که فکر نکنم...
‫چیزی که به خونه آورده بودم...
‫و خوب وفق گرفته بود.
‫چیزی نگفت.
‫مدتی طولانی چیزی از خشم نشون نداد...
‫در صورتی که همکلاسی‌هاش خیلی اذیتش می‌کردن.
‫حتی خیال می‌کردم...
‫از این‌که تحقیر بشه خوشش میاد.
‫و متوجه شدم که خودم هم در ‫تسلیم شدنش مشارکت دارم...
‫چون خود من هم به طرز ‫ وحشتناکی...
‫نسبت به همه بچه‌هایی ‫که ازشون مراقبت می‌کردم...
‫به قصد مراقبت کنترل‌گر بودم.
‫مادرم پدرم رو از خونه بیرون کرده بود.
‫اون به کلبه شکاریش در هاگلویل ان کاکس...
‫در چند کیلومتری خانه پناه برده بود...
‫و سگ‌ها رو با خودش برده بود.
‫ کلبه همیشه پر از دوستان شکارچی بود.
‫فقط می‌خواستن که بخورن و بنوشن...
‫گاهی‌اوقات پسرعموم رو اونجا می‌دیدم...
‫و با هم عشق‌بازی می‌کردیم.
‫کیر خوبی داشت که سرش خیلی خوب بود.
‫با شکمی قشنگ...
‫و تخم‌هاش بین پاهاش جا خشک کرده بودن.
‫اون هم مشغول کارآموزی بود...
‫ولی میلش به شکار باعث شد ‫که قصابی رو انتخاب کنه.
‫کسی خورده؟
‫به تازگی با مینو آشنا شده بودم. ‫کارآموز خباز.
‫که بین موادفروش‌ها آشنا داشت...
‫و به اندازه کافی حشیش ‫و ال‌اس‌دی خریده بود...
‫که بتونیم به مدت یه هفته...
‫توی هتل نشئه باشیم.
‫در اون زمان ارتباطمون با ‫ واقعیت رو از دست دادیم...
‫و به دنیای فانتزی برگشتیم.
‫- چی شکار می‌کنیم؟ ‫- صبح؟
‫آره، صبح.
‫باید بدونی دیگه.
‫- غافلگیریه. ‫- ممکنه این اطراف گراز نباشه.
‫اگه بری و ردشون رو ببینی...
‫یعنی هستن.
‫فقط صبح‌ها.
‫- خیلی زوده. ‫- مزاحمشون می‌شی.
‫دو ساعت قبل باید فراریشون بدی.
‫بهتره از دو روز قبل بری.
‫باید صبح باشه.
‫اون‌ها شبگردن.
‫مشخصا اگه سگ ببری...
‫پدرم که همیشه دنبال شکارچی بود...
‫ازم پرسید که دوستی دارم...
‫که به شکار علاقه داشته باشه یا نه.
‫من هم مینو رو دعوت کردم. ‫چون می‌دونستم شکارچی‌ها حشریش می‌کنن.
‫مجوز شکارت رو گرفتی؟
‫- هنوز نه. ‫- نه؟
‫گرفتنش سخته؟
‫کمابیش.
‫یعنی چی؟
‫الان باید کلی آزمون بدی.
‫آزمون عملی و تئوری هست.
‫برای آزمون تئوری باید وارد یک اتاق بشی.
‫و باید بتونی ردپای حیوانات رو تشخیص بدی.
‫یا توی موقعیت شکار...
‫باید بدونی که آیا...
‫حق شلیک داری یا نه.
‫حین سال اول کارآموزیم...
‫با آلبرتو دوست شدم. معلم گیاهشناسیم...
‫که در کمال تعجب والدینم ‫ به من علاقه‌کند شده بود.
‫زندگیم در خانه جز آشوب چیزی نداشت.
‫مادرم یا تهدید می‌کرد که ما رو می‌کشه...
‫یا هم خودکشی می‌کنه.
‫بالای پله‌های خونه می‌ایستاد...
‫و التماس می‌کرد که من هلش بدم پایین.
‫سلام.
‫فقط دارم نگاه می‌کنم.
‫سعی کردم جلوی خوردنش رو بگیرم.
‫ولی خودم مشکلات شخصیم رو داشتم...
‫و کاری از دستم برنمی‌اومد.
‫سال تحصیلیم داشت به پایان می‌رسید.
‫اگه می‌خواستم این مسیر رو ادامه بدم...
‫باید یه صاحب‌کار جدید پیدا می‌کردم.
‫فرانسوا مادرم رو تشویق کرد ‫ که بذاره ادامه بدم.
‫برای قانع کردنش بهش گفت ‫که من یک هنرمند هستم...
‫که باعث خنده من شد.
‫چقدره؟
‫واسه فروش نیست.
‫نه، رنگش رفته.
‫باشه.
‫خداحافظ.
‫حالت خوبه؟
‫آره خوبم.
‫از آخرین باری که سیگار کشیدی خیلی می‌گذره؟
‫آره.
‫در بهوپال فیلم برداری کردم. ‫شب رسیدیم.
‫شب رسیدم.
‫صدای بوق شنیدم. می‌تونستم ‫کامیون‌ها رو در دوردست ببینم.
‫و من داشتم...
‫به تراژدی گاز اتحادیه کاربید فکر می‌کردم.
‫و خیلی تاثیرگذار بود.
‫توی فیلمم لحاظش کردم.
‫و به پسری فکر کردم که سعی داشتم پیداش کنم.
‫در آخر پیداش کردم.
‫به سمت هم دویدیم.
‫هم‌دیگه رو بغل کردیم و گریه کردیم.
‫با پسری آشنا شدم که همین الانش...
‫از لحاظ شهوانی از من مبتکرتر بود...
‫و میل به طغیان داشت.
‫از دید من فقط یک بازی خطرناک بود...
‫که ممکن بود هر لحظه نفس من رو بند بیاره.
‫صبحی چسبناک همراه با عزیمتی عجولانه...
‫و بدون بازگشت.
‫من اون پسری بودم...
‫که قادر بود بدون پشیمانی...
‫دروغ‌های آشکار بگه...
‫و با این‌حال توسط یک میل ‫شدید شکنجه می‌شدم...
‫میل برای تعلق به کسی...
‫که دست سنگینی را روی بدنم حس کنم.
‫آلبرتو باعث شده بود عاشق اسم گل‌ها...
‫و شاعرانی مثل نووالیس و دنیس بشم.
‫اولین مجموعه اشعارش رو برام فرستاد...
‫«آزمایش غزلیات». ‫که کنار تختم گذاشتمش.
‫همراهش ک نامه بود...
‫که گفته بود تابستان را ‫در پرتغال خواهد بود...
‫اما پاییز به دیدنم میاد.
‫در پشت پلیموت پدرم...
‫در حالی که شب را به ‫ سرعت می‌گذراند...
‫تا به ایوتوت برگردد...
‫مینو آبش را در دهانم ریخت.
‫مزه آب منی‌اش بعد از این‌که یک روز را در ‫ جنگل سپری کرده بود مثل آجیل راش بود.
‫در کابین به داخل سوله رفتم...
‫تا در کمد لباس‌چرک‌های پدرم مخفی شوم...
‫که خشتکش لباس زیر سفیدش...
‫که لکه شاش داشت را بو بکشم...
‫و یاد شب‌های یک‌شنبه بیفتم...
‫که وقتی از شکار برمی‌گشت...
‫مرا همراه خودش به حمام می‌برد.
‫آب باعث می‌شد که آلتش متورم شود...
‫که به نظرم...
‫جذاب‌ترین چیز دنیا بود.
‫درحالی که پدرم داشت در ‫بیمارستان از سرطان خون می‌مرد...
‫من می‌خواستم در کلبه زندگی کنم.
‫مادرم شدیدا با این ایده مخالف بود.
‫در هر صورت من اونجا اقامت گزیدم.
‫از کلبه سرقت شده بود.
‫مجسمه حیوانات رو دزدیده بودند...
‫اسلحه‌های مخفی زیر ‫میز را دزدیده بودند.
‫اونجا احساس آرامش داشتم.
‫به کابین نفوذ کرده بودند...
‫ولی رسما آخرین آثار شکار ناپدید شده بود...
‫و این مایه آرامش بود.
‫تنها یک عکس باقی‌مانده بود.
‫عکس پدربزرگ و پدر و عموهام بود...
‫که مفتخرانه جلوی صف ‫ قربانی‌هایشان قد علم کرده بودند.
‫دوجین خرگوش که آویزان شده بودند.
‫دوباره با دیدن این سلاخی وحشت کردم.
‫عکس رو برعکس کردم...
‫تا خرگوش‌ها شرف از ‫ دست رفته خود را بازیابند.
‫سر برعکس نیاکانم باعث خنده من شد.
‫تصمیم گرفتم که کلبه شکار سابق ‫ را تبدیل به مکان عبادت کنم...
‫عبادتگاه سنت هوبرت...
‫تقدیم به حیواناتی که ‫توسط نیاکانم سلاخی شدند.
‫- راحتی؟ ‫- آره...
‫- سلام آقای آبری. ‫- سلام.
‫بیا.
‫- سلام. ‫- پیر جوزف.
‫که اومده واسه تو کار کنه.
‫اودیل!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- حالتون چطوره؟
‫- پیر جوزف. ‫- خوشوقتم.
‫واسه کارآموزی اومده پیش تو.
‫عالیه.
‫خب بیا. گلخونه رو بهت نشون می‌دیم.
‫صاحب‌کار جدیدم آقای آبری نام داشت.
‫آدرین!
‫شغلش ترکیب گلخانه‌داری و فروش بذر بود.
‫فورا کشش جنسی‌ای احساس کردم.
‫بهتر شد. داری یاد می‌گیری.
‫کوتا معمولا مشکل پوستی داشت.
‫پوستش خیلی ظریف بود...
‫و نمی‌تونست با آب‌وهوای ‫نورماندی وفق پیدا کنه.
‫یادمه که اون زمان دکتر پیشنهاد کرده بود...
‫که پیش یک روانشناس ببرمش.
‫بچه جلوی خود پزشک...
‫با این تصمیم مخالفت کرد...
‫و مطمئن شدم که خوبه...
‫همون‌طور به من نگاه کرد...
‫و تکرار کرد که همه‌چیز خوبه...
‫و اصلا نگران نیست.
‫طرح‌هایی روی پوستش پدیدار شد.
‫این زرده چیه؟
‫شاش و روغن بزرک.
‫معمولا کلبه رو ترک می‌کردم...
‫و پیش دخترعموم سیلوی می‌رفتم...
‫که در منزل مادرش بخوابم.
‫گاهی‌اوقات به مادرش دروغ می‌گفت...
‫تا بذاره شب رو پیش آلبرتو باشم.
‫سیلوی توی کتاب‌فروشی کار می‌کرد...
‫و معمولا فرانسوا رو می‌دید...
‫گاهی‌اوقات همراه پسرخوانده‌اش.
‫اینطوری هر از گاهی اخباری ‫ از کوتا به من می‌رسید.
‫روزیر دی مارینبورگ. ‫دی مارینبورگ.
‫روزیر اوک.
‫روزیر کوسپیده.
‫یه گیاه قشنگ.
‫واسه اون چنگال لازمه. ‫باید که...
‫باید بذاری...
‫اگه ریشه رو به اندازه کافی جدا نکنی...
‫قاصدک دوباره رشد می‌کنه.
‫حدس بزن چی شده.
‫الان چند تا علف شهپر دیدم.
‫خیلی بودن.
‫گوش کن، تو برای من شانس آوردی.
‫الان گریه‌ام می‌گیره.
‫باورم نمی‌شه.
‫مردم وحشت می‌کنن.
‫تونستم علف شهپر پرورش بدم!
‫اینجا یه توده بزرگ هست.
‫محشره!
‫حتی اینجا نکاشته بودم.
‫بیشتره!
‫دارن تکثیر می‌شن.
‫- محشره! ‫- علف شهپر چیه؟
‫اینه. همین کوچولوها.
‫سطحش رو می‌گردم ببینم هاگ هست یا نه.
‫همینه.
‫اگه تونستم علف شهپر پرورش بدم.
‫می‌گردم ببینم سطحش هاگ داره یا نه.
‫چطوری آشنا شدید؟
‫توی ساحل ورنگویل.
‫جایی که شهرت بدی داره.
‫شریک سابقم رو هم اونجا دیدم.
‫نمی‌دونم چه سالی بود.
‫کالج ژان روستاند می‌رفت.
‫به باغبانی و این چیزها علاقه داشت.
‫ولی...
‫مشخص شد که خودخواهه...
‫پس نمی‌شد ادامه داد.
‫می‌دونی خودخواهی چیه دیگه؟
‫خودخواهی درواقع یعنی که ‫خودت رو دوست نداری.
‫یعنی اعتماد به نفس نداری.
‫تو چی؟
‫من رو حشری می‌کنی.
‫شنبه‌ها همراه آدرین...
‫به بازار پاویلی می‌رفتیم که گیاه بفروشیم.
‫زود می‌‌رفتیم که قبل آماده شدن...
‫واسه عشق‌بازی وقت داشته باشیم.
‫فهرست جاهایی که سکس کردیم خیلی طولانی بود.
‫غرفه روبه‌رویی ما...
‫مال یه زنبوردار به اسم مویزه بود.
‫مرد سرسختی بود.
‫وقتی از کنار فروشگاهش رد می‌شدی...
‫رایحه عسل و موم فضا رو پر می‌کرد.
‫آدم درخشانی بود.
‫یعنی حداقل برای من ‫درخشش جنسی‌ای داشت.
‫نمایش یک فیلم مردم‌گیاه‌شناسی...
‫در مورد شمن‌ها که در هیمالیا ‫گیاهان دارویی جمع‌آوری می‌کردن...
‫احساس خاصی از...
‫اشتیاق را میان دانش‌آموزانم ‫ به وجود آورده بود.
‫ولی پیر جوزف ساکت مونده بود.
‫بعد کمی بعدتر شبی بعد عشق بازی...
‫درون آغوشم آمد...
‫شنیدم که زمزمه می‌کرد...
‫به نظرت می‌تونم همراهت بیام...
‫که گیاهان محله‌اشون رو ببینیم؟
‫«آره. می‌تونیم فیلم درست کنیم.»
‫آدرین بهم پنج هفته وقت داد...
‫که برای فیلمبرداری ‫از هیمالیا با آلبرتو برم.
‫آلبرتو از گل‌ها فیلم می‌گرفت ‫و من نقاشیشون می‌کردم.
‫اسم فیلم «خاطره‌ی یک باغ» بود.
‫وقتی به اونجا رسیدیم هیجان‌زده بودیم.
‫با ارتفاعی بیش از چهار هزار متر...
‫تا گل‌هایی رو پیدا کنیم که ‫توی باغمون پرورش دادیم...
‫مثل ماکلیا کورداتا و خشخاش آبی.
‫آلبرتو از فیلیپه ژاکوته نقل‌قول کرد.
‫گل‌های آشنا برای فراموش پایان سفر کافیست...
‫به هنگامی که رهسپار بالاخره متوجه می‌شود...
‫که با وجود آن‌که مسیر همیشه ‫ به خانه بازمی‌گردد...
‫به طرز اجتناب‌ناپذیری...
‫از هر منزلی نیست دور می‌شود.»
‫واقعا خیلی قشنگ بود.
‫اون بخش خیلی قشنگ بود.
‫- قشنگ بود. ‫- بذاریمش؟
‫آره، بذارش.
‫چطوری تکرارش کنم؟
‫یک روز یک‌شنبه بعد از ظهر ‫در کلبه آدرین گفت:
‫توی شهر حوصله‌ات سرمی‌ره آلبرتو.
‫بیا پیش من و فیلمت رو بساز.
‫اینجا کسی مزاحمت نمی‌شه.
‫و دیدن پیر جوزف هم راحت‌تره.
‫مثل تمامی مردم خوب روستا...
‫زن و بچه‌اش هم مخالفت نکردن.
‫واسه‌شون طبیعی بود...
‫مثل بردن یک حیوان بی‌پناه به خانه.
‫«خاطره‌ی یک باغ» رو در حیاط ‫مدرسه پخش کردیم.
‫در مقایسه با هیجان پرسروصدای ‫ همکلاسی‌هاش...
‫ناراحتی کوتا محسوس بود.
‫متوجه شده بود که ما...
‫بخشی از هویت مخفیش رو لمس کردیم.
‫مناظر بر او نقش بسته بودند...
‫گویی که که صدای چوپان‌هایی ‫بودند که در مسیر دیدیم.
‫کوتا تبدیل مردی جوان و خوش‌قیافه شده بود.
‫تصمیم گرفته بود برای سفر به هند بره.
‫پیشنهاد نداد که همراهش بریم.
‫می‌خواست به تنهایی به ‫دنبال ردپای نیاکانش بره.
‫بچه‌ای که همیشه...
‫از قلبم دورش می‌کردم...
‫ناگهان بسیار دلتنگش بودم.
‫می‌ترسیدم که از دستش بدم.
‫متوجه شد که نیاکانش از ‫خانواده شاهزاده‌ای هستند.
‫اون زمان دیگه ارتباطش رو ‫تقریبا کاملا قطع کرد...
‫و به جست‌وجوی تولد جدیدش ادامه داد...
‫که او را از لحاظ اجتماعی از ما برتر کرد.
‫هم‌دیگر را به مدت چندین ماه ندیدیم.
‫کوتا آغشته به چیزی نامرئی شد که...
‫خودش را وقف آن کرده بود.
‫به او غرور خاصی می‌داد...
‫ترکیبی از تکبر و تفکر.
‫بعد از مرگ آدلی...
‫آدرین بازنشسته شد و من استعفا دادم.
‫به مویزه پیشنهاد دادم...
‫مویزه‌ای که همچنان دنبال جای ‫جدیدی برای زنبورستانش بود...
‫که چندین کندو در جنگل بگذارد.
‫اصول زنبورداری را به من یاد داد.
‫تحت تاثیر قرار گرفته بودم.
‫قدرت و مهربانی و عشقش نسبت به زنبورها...
‫او را تبدیل به پدر معنوی من کرد.
‫بیا اوردت.
‫بیا!
‫از کجا نقاشی یاد گرفتی؟
‫توی ایوتوت کلاس هنر رفتم.
‫بهشون گفتم که از آخرین...
‫از آخرین باری که نقاشی کشیدم ‫ پنجاه سال می‌گذره و ازش متفرم.
‫سرده.
‫- جدا؟ ‫- خوب و سرده.
‫خوب و سرده.
‫درسته. نوبت توئه. ‫چی می‌کشی؟
‫ایست قلبی کرد.
‫زنش پیداش کرد که توی ‫محل نگه‌داری عسل‌هاش در...
‫رو د اویسیو بلو در سنت وندریل ‫روی زمین افتاده بود.
‫جایی که بهش کمک می‌کردم ‫عسل استخراج کنه.
‫حالا که مویزه مرده بود.
‫من مراقب زنبورهای یتیمش بودم.
‫طوری به سنت وندریل می‌رفتم ‫ که انگار سفر زیارتیه.
‫پیر جوزف بزرگ‌تر شده بود.
‫واسه خودش باغبانی شده بود.
‫بین خانواده‌های ثروتمند...
‫بدون دردسر مشتری پیدا می‌کرد...
‫که به مهدکودک آدرین رفته بودند.
‫یکیشون کاترین دوبریل بود.
‫مدیر هتل بزرگ ورنگویل.
‫مثل همه مردم محلی...
‫اون هم به باغبانی علاقه داشت...
‫و باغی مخفی با حصار داشت...
‫که گیاهان رونده پرورش می‌داد...
‫مخصوصا آکبیا...
‫که در میان خزندگان بومی تکثیر می‌شد...
‫و در فرانسه به گیاه ‫«زن کتک‌خورده» مشهور بود.
‫پیر جوزف خیلی زود...
‫با این زن خاک‌دوست صمیمی شد...
‫تا جایی که برای بیان زیباییش...
‫او را «مشتری مو آکبیایی» صدا می‌کرد.
‫او نوعی شیفتگی بر پیر جوزف ‫احساس می‌کرد...
‫و حین بازدیدهای او...
‫نزد تو معتمد شد.
‫پیر جوزف فکر وحشتناکی در سر داشت.
‫فانتزی یک کلبه.
‫خانه کوچکش برای روحیه هوس‌انگیزش کافی نبود.
‫رویای یک خانه سیاه...
‫بر فراز دریایی از گل سرخ داشت.
‫در این جنگل، به مانند هر فضای بسته دیگری...
‫احساس ترس از فضای بسته داشتم...
‫پس طبیعتا مناظر لبه جنگل را انتخاب کردم...
‫سمت مشرف به مرتع و غروب آفتاب.
‫توافق کردیم که...
‫له رونسیر را تمیز کنیم.
‫که تا جای امکان...
‫فضا را برای «ماریای سیاه»مان باز کنیم.
‫آلبرتو کمی در معماری دانش داشت...
‫و نقشه‌ای برای کلبه کشید.
‫پنج متر در شش متر.
‫کاملا چوبی. بر روی پایه.
‫با سقف آهنی راه‌راه و سایه‌‌بان.
‫درها و پنجره‌ها بازیافتی بودند.
‫برای اتمام باید با قیر نقاشی می‌شد.
‫یه روز آدرین در مورد...
‫آگهی‌ای در اتحادیه کشاورزان گفت...
‫یک پیشنهاد کاری باغبانی در عمارت والمونت.
‫حس عجیبیه که بعد این همه مدت هم رو ببینیم.
‫کوتا پرسید «بعد این همه مدت؟»
‫یک روز...
‫از کنار املاک متروک گذشته بود...
‫و احساس کرده بود وظیفه داره که احیاش کنه.
‫همین الانش هم از مافیای روسی...
‫که با قطع کردن راش‌های چندصدساله...
‫پارک رو نابود کرده بودن نجاتش داده بود.
‫گفت که «در تاریک‌ترین لحظات زندگیم...
‫به تو فکر کردم.»
‫گفتم که «وقتی که اومدی فرانسه رو یادمه.»
‫هر دو به طرز عجیبی احساس می‌کردیم ‫که یک‌دیگر رو می‌شناسیم.
‫پشتم گفت که «سکوت بینمون رو دوست دارم.»
‫من هم از جوانی و زیباییش خجالت می‌کشیدم.
‫ناگهان از من پرسید...
‫«کی قراره یک فیلم با هم درست کنیم؟»
‫«قلعه رنسانس من پس زمینه خوبی می‌شه، نه؟»
‫شاهزاده از شب‌های بی‌خوابیش بهم گفت..
‫که چطور در تختش دراز می‌کشیده...
‫و بی‌وقفه تمام 73 قسمت...
‫سریال «بازی تاج و تخت» رو تماشا می‌کرده.
‫اعتراف کرد که به فانتزی ‫ قهرمانانه اعتیاد داره...
‫همچنین به فیلم‌های مستهجن ‫بی‌دی‌اس‌ام غیرحرفه‌‌ای...
‫و این‌که دنبال یه باغبان ‫می‌گرده که شلاقش بزنه.
‫دائما صدای واق‌واق...
‫سگ بیچاره‌ای رو از دوردست می‌شنیدم.
‫که نمی‌ذاشت از همنشینیمون لذتی ببرم.
‫فردا صبح درخواست توضیح داشتم.
‫خودش رو گره زد...
‫و گفت که مالکین مافیایی سابق...
‫سگ رو ترک کردن.
‫و نتونسته آزادش کنه...
‫چون می‌ترسیده فرار کنه.
‫حس بدی داشتم.
‫چیزی نیست سگ. چیزی نیست.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.