..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ - مشکلی نداری؟ ‫- نه، تو چی؟
‫خوبم. یه کارت قرض بگیرم؟
‫بیا.
‫ببخشید.
‫بطری آبم رو نیاوردی!
‫یادم رفت. پنج دقیقه‌ای آوردمش.
‫شما دو تا، زوجید؟
‫به من ربطی نداره ولی...
‫اسمتون چیه؟
‫- هانا. ‫- یان.
‫- تو چی؟ ‫- ساشا.
‫- خوشوقتم. ‫- یه لاین می‌خوای؟
‫چرا که نه؟
‫- خوش می‌گذره؟ ‫- آره، تو چی؟
‫آره، ولی دوست‌هام رفتن برقصن. ‫من هم یکم غمگین شدم...
‫- ما باهات می‌رقصیم! ‫- عالیه.
‫بیا. بفرما.
‫ممنون، ساشا بودی دیگه؟
‫- درسته. یان؟ ‫- درسته.
‫- اسم تو رو یادم رفت. ‫- هانا.
‫- خیلی خوشگلی. ‫- لطف داری.
‫بیا.
‫- می‌خوای نگهش دارم؟ ‫- آره لطفا.
‫- اینجا چه غلطی می‌کنی؟ ‫- چرا اینطوری رفتی؟
‫چه انتظاری داشتی؟ ‫چرا نمی‌فهمی؟
‫- خواسته زیادی ندارم کاشا. ‫- باید بیدارم می‌کردی!
‫نباید با هم می‌خوابیدیم.
‫چه خبر؟
‫نمی‌خوام برقصم.
‫- ظاهرت خوب نیست. ‫- نه، واقعا نیست.
‫- امیدوارم بر نگردین با هم. ‫- مزخرفاتت رو بس کن.
‫باید قیافه خودت رو می‌دیدی!
‫ببخشید رفیق، فندک داری؟
‫آره، بیا.
‫- ممنون. ‫- قابلی نداشت.
‫- خوش می‌گذره؟ ‫- آره، خیلی.
‫- تنها اومدی اینجا؟ ‫- آره، الان از سرکار اومدم.
‫- چه‌کاره‌ای؟ ‫- راننده اوبرم.
‫خسته نیستی؟
‫چیزیم نیست.
‫یه چیزی لازم داری که کوک شی!
‫- چرا که نه. ‫- صبر کن.
‫مکس!
‫مکس! این دوستمه.
‫- چه خبر؟ ‫- بیا پیش ما بشین.
‫- چه خبر؟ ‫- می‌خواست یه چیزی ازت بخواد.
‫مکس، خوشوقتم.
‫همچنین.
‫- بگو ببینم. ‫- اکستازی داری؟
‫- آره. چند تا می‌خوای؟ ‫- یکی.
‫- باشه. تو هم چیزی می‌خوای؟ ‫- سه تا به من بده...
‫سنگین می‌زنی‌ها!
‫- خوبن؟ ‫- عالین بابا.
‫آبجو!
‫تو هم می‌خوای؟
‫- بیا. ‫- ممنون.
‫قابلی نداره.
‫ملت فروشگاه‌ها رو داغون می‌کردن. ‫پلیس همه جا گاز اشک‌آور زده بود.
‫واقعا هرج‌ومرج بود. درگیری و فریاد. ‫همه‌جا ساچمه می‌زدن.
‫بیا از اینجا بریم.
‫باشه...
‫- کجا بریم؟ ‫- می‌تونیم بریم خونه من.
‫از صدای موسیقی خسته شدم.
‫صبر کن، برم یه چیزی بخرم.
‫چی داری می‌گی؟
‫- به حساب من، نگران نباش. ‫- می‌تونم بهت پول بدم.
‫چیزی نیست بابا. قابلی نداره.
‫بیا.
‫- می‌شه یه سیگار بهم بدی؟ ‫- بیا.
‫آهنگ باحالیه.
‫چطوری؟ این یوریه.
‫- سلام. ‫- خوشوقتم.
‫- یان رو ندیدی؟ ‫- نه، شرمنده.
‫الان برمی‌گردم!
‫یوری از یه مهمونی بعد اینجا خبر داد. ‫می‌خواین بیاین؟
‫اول باید پیداش کنم. ‫برو بعد شاید بهتون زنگ بزنم.
‫- بابت پیشنهاد ممنون. ‫- خواهش می‌کنم!
‫واسه من مهمونی‌های آزاد بهترینن. ‫با آدم‌های جدید آشنا می‌شی...
‫غروب آفتاب رو می‌بینی، موسیقی هست. ‫می‌تونی اونجا بخوابی. مثلا توی بوم...
‫- کجا؟ ‫- فستیوال بوم. توی پرتغال.
‫- سلام! ‫- عجب شب خوبی!
‫بابت آبجو ممنون. اصلا نمی‌دونم کیفم کجاست.
‫- قابلی نداشت. ‫- سیگار داری؟
‫- نه شرمنده. ‫- حیف شد.
‫پس فستیوال بوم دیگه؟
‫عالیه. حین غروب آفتاب خوابت می‌بره.
‫ببخشید. یه لاین بهم می‌دین؟
‫اگه بخوای.
‫نمی‌دونم زیاد می‌ری مهمونی یا نه. ‫من همیشه می‌رم فستیوال...
‫- آره. ‫- یونیورسو پاراللو، اوزورا...
‫فستیوال‌های کشورهای خارجی ‫که فضاش خیلی متفاوته.
‫- خیلی تغییرت می‌ده. راستش... ‫- می‌خوای برقصیم؟
‫- الان نه. ‫- خیلی‌خب، من می‌رم جلو.
‫- باشه. ‫- ممنون خداحافظ!
‫قابلی نداشت. یکی می‌خوای؟
‫نه ممنون.
‫آره، برلین، چندین بار.
‫- چیز هم رفتم... ‫- یه میم خنده دار درست کرده!
‫برلین واسه بچه‌های تکنو ‫مثل هند واسه کولی‌هاست.
‫عالی گفتی!
‫دارم تو رو می‌گم، خودم. ما.
‫می‌خوام با مکس حرف بزنم. ‫نمی‌خوام با تو بحث کنم.
‫- ببخشید، کسی سیگار داره؟ ‫- رولی هست، مشکلی نداره؟
‫آره، ولی من بلد نیستم بپیچم. ‫واسم می‌پیچی؟
‫- شانس آوردی یکی دارم. ‫- مرسی.
‫- فندک؟ ‫- تو بودی مثل روانی‌ها می‌رقصیدی؟
‫- احتمالا آره! ‫- عجیب بودی...
‫- فندک لطفا... ‫- بیا.
‫عزیزم؟
‫سارا؟
‫باید بخوابی عزیزم.
‫سارا؟
‫- عزیزم. ‫- دست‌هات خیلی سرده.
‫سارا.
‫ببین من رو.
‫گوش کن.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، باید بخوابی.
‫- نگران نباش، خوبیم. ‫- من می‌رم...
‫- چیزی نیست. نگران نباش. ‫- شرمنده...
‫نگران نباش. پنج دقیقه وقت بده. ‫پنج دقیقه دیگه برمی‌گردیم.
‫موضوع شخصی نیست ولی...
‫ببخشید، نمی‌تونم اینطوری اینجا ولش کنم...
‫اون هم پیش یه مرد غریبه. ‫شرمنده...
‫مرسی.
‫کاشا!
‫- کجا بودی ایوان؟ ‫- چیکار می‌کنی؟
‫- خوبی؟ ‫- اصلا. برنامه چیه؟
‫- داریم می‌ریم. ‫- نه، نرو!
‫- آره... ‫- دوست دخترم رو دزدیدن. لازمت دارم.
‫- التماس می‌کنم. ‫- می‌خوام برم...
‫نه بمون! موسیقی خوبه.
‫پیشم بمون، لطفا.
‫قبلا هر وقت که وقت داشتم کمک می‌کردم.
‫توی اون کافه کنار برج ایفل کار می‌کردم. ‫می‌شناسیش؟
‫جای خیلی مزخرفیه.
‫- آره، ولی انعامشون خوب بود. ‫- معلومه!
‫با حمید خیلی بیرون می‌رفتیم. ‫اهل عشق و حال بود.
‫همه رو می‌شناخت. خیلی کارش درست بود، ‫اوضاع خوب بود.
‫- با هم توی اوبر بودید؟ ‫- نه، وقتی اون رفت من ماشینش رو گرفتم.
‫- توی دبیرستان آشنا شدین؟ ‫- نه، چهل سالشه. توی پارک باهاش آشنا شدم.
‫- پارک؟ ‫- پارک د پرنس. ورزشگاه!
‫- طرفدار فوتبالی؟ ‫- خیلی. حین اعتراضات درگیرش شدم.
‫بچه‌ها درگیرش بودن، ‫یه سری از دوستان طرفدار دو آتیشه‌ان.
‫همیشه با فاشیست‌ها درگیر می‌شدن. ‫اینطوری با حمید آشنا شدم.
‫سال‌ها طرفدار دو آتیشه بود. ‫خیلی هم سیاسی بود.
‫- امشب کجاست؟ ‫- دیگه بیرون نمی‌ره.
‫برگشته سراغ اسلام. نماز می‌خونه ‫و الکل نمی‌خوره دیگه.
‫- رقص رو دوست داری، نه؟ ‫- کاملا.
‫ولی اخیرا خیلی ازش لذت نبردم.
‫چرا؟ خوشحال به نظر می‌اومدی که.
‫همینه دیگه. همه تا حد مرگ می‌خورن ‫و همیشه باید مراقب دوست‌هات باشی.
‫اگه من هم خیلی مست بشم سعی می‌کنم ‫با انرژی مردم ارتباط برقرار کنم.
‫دیگه ازش خوشم نمیاد.
‫خیال می‌کنی ارتباط برقرار کردی ‫ولی فرداش فراموش می‌شه.
‫اون انرژی که می‌گی خیلی فراره. ‫خیلی کم وجود داره.
‫- جمعیت اطرافت رو احساس می‌کنی. ‫- اکثرا فقط خودت رو احساس می‌کنی.
‫نه، بیشتر از اینه...
‫با تجربیات مشترک با بقیه متصل می‌شی.
‫همه با هم هستیم. ‫قویت می‌کنه. تنها نیستی!
‫- به اندازه کافی مهمونی نرفتی که بدونی. ‫- مزخرفه...
‫اولین بارم کلاب رکس بود. ‫مطمئنم طرف حتی یادش نیست.
‫تجربه‌اش فقط مال خودم بود.
‫اکستازی خورده بودم. ‫دفعات اول بود دیگه. می‌دونی؟
‫کاملا.
‫تازه داشت کامل عمل می‌کرد.
‫همه چیز تار و شدید بود.
‫شروع کردم به رقصیدن با یه یارویی. ‫اصلا قیافه‌اش رو یادم نیست.
‫رفتیم دستشویی که یه لاین کوکائین بزنیم. ‫به جاش لخت شدیم.
‫وقتی واردم شد انقدر شدید بود ‫که نزدیک بود غش کنم.
‫خیلی قشنگ بود.
‫مطمئنم خودش اصلا چیزی حس نکرد.
‫خاطره‌اش فقط مال منه. ‫همیشه همینه.
‫- دفعه اول تو چطوری بود؟ ‫- من در مورد این موضوعات حرف نمی‌زنم.
‫بگو دیگه، من گفتم.
‫حسش رو ندارم. دوست ندارم اینطور تعریف کنم.
‫چشم‌هاش خیلی قشنگه. ‫نقاشیش قدیمیه؟
‫- نشئه‌ای سعید. ‫- جدی می‌گم. خیلی خفنه. مثل عکسه.
‫- خیلی دوستش دارم. ‫- واقعا خیلی قشنگه.
‫عجیبه که چنین عکسی رو تابلو کنی.
‫- شبیه یه نفره که می‌شناسمش. ‫- جدی؟ کی؟
‫فقط اولش رو می‌شناسم.
‫- ممنون. ‫- بیا.
‫- بهم نگفتی چیکاره‌ای. ‫- وکیلم.
‫از اون‌هایی که ردا و از این داستان‌ها دارن؟
‫- آره، با ردا و این داستان‌ها. ‫- ایول!
‫- توی چه شاخه‌ای؟ ‫- وکیل کیفری‌ام.
‫زیادی واسش کم‌سن نیستی؟
‫پارسال سوگند خوردم. تازه شروع کردم.
‫چند تا دادگاه داشتم. ‫پرونده‌ایی که پلیس قاطیشه فایده‌ای نداره.
‫اصلا محکوم نمی‌شن.
‫قانون برای برقراری نظمه، نه عدالت.
‫اکثر پرونده‌هام واسه رنگین‌پوست‌هاییه ‫که قبل از حکم دهنشون سرویسه.
‫حمید از طرف پلیس‌ها یه دعوتنامه گرفته بود.
‫با لباس بلندش و ریشش رفته بود. ‫کله‌شق هست ولی تروریست نیست.
‫می‌تونه هر جور دوست داره لباس بپوشه دیگه؟
‫گذاشتن که بره، ولی همون شب ‫به آپارتمانش هجوم بردن.
‫دوست‌دخترش وحشت کرده بود.
‫اگه میزان بازداشت‌های پیشگیرانه الکی ‫رو بدونی از سرت دود بلند می‌شه.
‫- خیلی عجیبه... ‫- کنترلش از دست دولت خارجه.
‫با حمید می‌خوایم برگردیم جنوب.
‫اونجا خونه‌ها بزرگه و زمین‌ها ارزون.
‫توی پاریس گزینه‌های زیادی نداریم. ‫خیلی جا کمه.
‫ولی اونجا خیلی قشنگه!
‫واسه همه کلی جا هست، هرکی که ‫بخواد بیاد. کار کنه و غذا پرورش بده.
‫عالی می‌شه. خودمون از پس خودمون برمیاییم.
‫هتل پنج ستاره نیست، ولی حداقل مال خودمونه.
‫قیمت‌ها خوبه. ولی حمید یکم ناتوانه.
‫برگشته سر خرید و فروش و درحالی که ‫حبس خانگیه من با ماشینش کار می‌کنم.
‫بعد حملات چارلی این واسه ‫مسلمون‌ها طبیعی شده دیگه.
‫روزی چند بار بررسی می‌کنن؟
‫سه دفعه. قانونا نمی‌تونه کار کنه. ‫واسه همین گواهینامه گرفتم.
‫- چطور دوام میاره؟ ‫- ما همه ازش حمایت می‌کنیم.
‫سخته، ولی از پسش برمیاد.
‫نمی‌تونه بره اعتراضات، ‫ولی من جای هردومون می‌رم.
‫اوضاع خیلی وخیمه. ‫قراره فروپاشی کنه
‫اصلا!
‫از درون چیزی نیست. ‫یه سری از مردم اصلا تا حالا اعتراضات نرفتن.
‫ولی حالا دارن طرف پلیس سنگ پرت می‌کنن.
‫زن‌های میانسال اومدن بیرون ‫و ماشین آتیش می‌زنن. خیلی عجیبه!
‫قرار نیست چیزی عوض بشه.
‫دولت می‌خواد که دقیقا همین رو بگی.
‫از شرایط عصبانی هستی، ‫ولی نمی‌دونی چطوری جلوش رو بگیری.
‫اون‌ها همین رو می‌خوان. ‫اگه گولشون رو بخوری بیچاره می‌شی.
‫من گول چیزی رو نمی‌خورم. ولی جنگیدن ‫توی جنگی که تهش باخته بی‌فایده‌ست.
‫اینطوری نیست. فکر کردن خوبه، ‫ولی باید مبارزه هم بکنی.
‫بر علیه چی؟ نئولیبرالیسم برنده شده. ‫بیشتر مردم باهاش کنار اومدن.
‫- مزخرف می‌گی بابا. ‫- مشکل خیلی بزرگ‌تر از این حرف‌هاست.
‫دولت سرجاش می‌مونه، چون مردم ‫حداقل سالی یه بار می‌تونن برن تعطیلات.
‫خیال می‌کنی کمون پاریس چطوری رخ داد؟
‫مردم شب و روز کار می‌کردن، ‫ولی نون در نمیاوردن که بخورن.
‫بچه‌های زیادی داشتن می‌مردن
‫درحالی که طبقه مرفه به ‫سگ‌هاشون خاویار می‌دادن.
‫فقر همینه. باعث می‌شه ‫بخوای همسایه‌ات رو بکشی.
‫حالا استانداردهای زندگی بالا رفته ‫و خوشی زده زیر دلمون.
‫بیا واقع‌بین باشیم. هر ‫دو باهاش کنار اومدیم.
‫نه، اشتباه می‌کنی.
‫اگه آدم خوبی مثل تو توی اوبر کار می‌کنه ‫پس دهنمون سرویسه.
‫- من دلایل خودم رو دارم. ‫- معلومه که داری. همه داریم.
‫ولی مهم نیست. چون انسان از درون فاسده.
‫ما طبیعتا چیزی که آسون‌تر ‫و بدتره رو می‌پسندیم. خصلتمونه.
‫خیال می‌کنی چرا همه ادیان ‫از گناه بزرگ حرف می‌زنن؟
‫فایده نداره. همه از درون فاسدیم!
‫ببین آینده داره به کجا می‌ره. ‫به مسیرمون نگاه کن.
‫انسان به اوج خودش رسیده و ما رو ببین.
‫به هرچی که دست می‌زنیم نابودش می‌کنیم.
‫می‌دونیم که منابعمون محدوده ‫ولی توجه‌ای نمی‌کنیم.
‫حتی مدیرعامل‌های سیلیکون ولی هم همینن. ‫ خودشون رو عملا زدن به نفهمی.
‫انقدر قدرتمندن که فکر می‌کنن می‌تونن ‫مرگ رو شکست بدن. باورت می‌شه؟
‫دانشمندها رو استخدام می‌کنن که دنبال ‫یه راهی بگردن که نامیرا بشن.
‫ولی اون روانی‌ها نمی‌دونن که کره زمین ‫جلوی خواسته‌هاشون سر خم نمی‌کنه.
‫سی سال دیگه سطح دریاها دو متر بالا میاد.
‫کلکته و شانگهای و توکیو تخلیه می‌شن!
‫نیروگاه‌های هسته‌ای تخریب می‌شن. ‫فوکوشیما تمام اقیانوس‌ها رو آلوده می‌کنه.
‫محیط زیست ماهی‌ها پر از پلاستیک می‌شه. ‫غذای سوپرمارکت‌ها بدتر از...
‫چی شد؟
‫لامپ سوخت؟
‫منتظرم باش. می‌رم بیرون ببینم.
‫- نمی‌ری که؟ ‫- نه، نگران نباش.
‫چراغ خاموش شد.
‫فلیسی!
‫وای کاشا. اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫خسته‌ام.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.