..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫[ اسیران ]
‫فیلمی از» ‫[ آرنو دِ پالیِیر ]
اون ‫بچه داره؟
‫- نه.
‫- اینو از کجا درمیاره؟
‫اسمشو میگه.
‫- دواندر. ‫- اسم کوچیک؟
‫- فانی.
‫- شغل؟ ‫- خدمتکار.
‫- رئیسی هست که خبر بدیم؟
‫- نه. ‫- خانواده‌ای؟
‫یه دوست خوب؟
‫هیچکس؟
‫اگه آزاد بشه بهش پس میدیم. ‫پول و وسایلش
‫اگه خوب کار کنه، ‫موقع رفتن با حقوقش بهش پس داده میشه.
‫و باید خودش رو تمیز کنه.
‫- من خانم بوتارد هستم. ‫اینجا من دستور میدم.
‫من توصیه‌های دکترا رو اجرا می‌کنم.
‫زبونتو بیار بیرون.
‫مواد مصرف می‌کنی؟ ‫- نه.
‫- اولین پریود؟
‫- تو چهارده سالگی.
‫- و آخرینش؟
‫- شما دکتر نیستید.
‫- شما وارد یه بخش پونصد نفره زنانه میشید
‫تو یه بیمارستان که تقریباً پنج هزار نفر داره.
‫باید به حداقل نظم عادت کنید.
‫پس اینطور،
‫شما خدمتکارید؟
‫بیکار، البته.
‫بخون و امضا کن.
‫با صدای بلند. ‫- "بعد از بررسی پرونده پلیس
‫توسط دکتر منه‌تریه،
‫مسئول تنظیم ورودی‌ها،
‫"در بخش آرام و نیمه‌آرام پذیرفته شد.
‫این...
‫- هی، تو کی هستی؟
‫یه دواندر دیگه، به گوشتون آشناست؟
‫یه دواندر میشناسید؟ ‫- نه.
‫- خواهش میکنم. نه، بس کنید.
‫- خوبه، بلند میشه. برو جلو.
‫- خانوما!
‫خانوما.
‫مثل هر سال، ما جشن بالماسکه داریم.
‫یه لیست صد نفره از شرکت‌کننده‌ها تهیه شده،
‫از بین شایسته‌ترین و منضبط‌ترین شما.
‫کسایی که تو لیست هستن و ‫می‌خوان رقص‌ها رو تمرین کنن
‫تو وقت آزاد خودشون رو به خانم شوالیه تو ‫اتاق موسیقی معرفی کنن .
‫کسایی که میخوان تو درست ‫کردن لباس و آشپزی کمک کنن
‫به خانم لوئیز اطلاع بدن.
‫ساکت!
‫ گور بابای گمرکچی! ‫[ گمرکچی به معنی زندانبان، سرسپرده، خشن و بی‌احساس ]
‫ گور بابای گمرکچی!
‫ادامه بدید تا مطالعه رو برای یک هفته ممنوع کنم.
‫به تخممون هم نیست...
‫- کی اینو گفت؟
‫♪ دوشیزه نی‌لبک... ♪
‫♪ ‏... و نرخ‌نامه عشق‌بازی‌هاش. ♪
‫♪ ساک زدن تا سر حد مرگ. ♪
‫♪ انگشتای کوچیک تو سوراخ... ♪
‫♪ قلقلک‌بازی یا مالش...... ♪
‫♪ قُلُپ قُلُپ تره‌فرنگی. ♪
‫- نگاش نکن.
‫- بهش گفتن کارشو انجام بده؟ ‫- نتونست.
‫- بازم یه بهونه برای غذا نخوردن.
‫- اگه بخوام میخورم، دکتر گفت.
‫- میشینه و میخوره.
‫اون جدیده، درمانشو گرفته؟
‫- چیه؟
‫- برومید. اون میخوره و استراحت میکنه.
‫امشب میام سر می‌زنم.
‫- امشب؟
ولی آب که یخ میزنه!
‫- اوه، خب پس... تو مهربونی.
‫از کجا اومدی؟
‫گمرکچی اینجوری سردت کرده؟
‫نشون بده.
‫نه!
‫نشون بده! اسمت چیه؟
‫قبلاً کار کردی؟
‫- هنوز بیداری؟ ‫- امشب میرم.
‫امتیاز تازه‌واردا.
‫- "بخواب" وگرنه اوضاع خراب میشه.
‫سلام بر تو مریم، پر از فیض.
‫- سلام بر تو مریم، پر از فیض.
‫خداوند با توست.
‫- تو در میان زنان مبارکی.
‫و مبارک است ثمره رحم تو، عیسی.
‫مریم مقدس، مادر خدا...
‫برای ما گناهکاران دعا کن،
‫اکنون و در ساعت مرگ ما.
‫- مریم مقدس... مادر خدا...
‫برای ما دعا کن... گناهکاران، اکنون و در ساعت مرگ ما،
‫چنین باد! آمین!
‫- آمین.
‫- خاموش می‌کنیم.
‫بازش کن.
‫- لعنتیا، نمی‌بینین داره میزاد؟
‫بازم کن.
‫می‌دونم چیکار کنم.
‫من تو فاحشه‌خونه یه عالمه بچه به دنیا آوردم.
‫- می‌خوام شوهرم رو ببینم. ‫- تو شوهری نداری.
‫- چرا، من شوهر دارم!
‫- باید به یه دکتر کشیک زنگ بزنیم.
‫- الکل منو بهش بده.
‫بهش کمک می‌کنه.
‫بفرما.
‫خوبه.
‫بذار بیاد بیرون.
‫آها، این خوبه.
‫پاشو، برات کار دارم.
‫خب، تو دیگه اینجا چیکار میکنی؟
‫یالا، برو سر کارت.
‫خب، دخترم...
‫حالت چطوره؟
‫اوه. خیلی آرومه. خوب شیر میخوره؟
‫از هر دو سینه بهش شیر میدی؟
‫- گشنمه. ‫- میگم جیره‌ات رو دو برابر کنن.
‫بگیر.
‫خانم شوالیه موسیقی‌دانه. ‫بیمارهای ما رو برای جشن آماده میکنه،
‫ولی از افکار سیاه رنج میبره. ‫باهاش وقت بگذرون.
‫- ضربه می‌زنیم. یک، دو، سه.
‫یک، دو، سه...
‫خوبه! با هم هماهنگ بشین.
‫دست. یکی‌تون باید هدایت کنه. ‫خب، این... آه، بستگی داره.
‫یک، دو، سه، شروع کنین! ‫یک، دو، سه...
‫بچرخین، بچرخین.
‫خوبه.
‫یک، دو، سه، می‌چرخیم، می‌چرخیم!
‫با موسیقی دوباره انجامش میدیم.
‫یک، دو، سه ‫و یک، دو، سه.
‫دور خودتون بچرخین، خب؟
‫بچرخین، بچرخین،
‫بچرخید، بچرخید...
‫و یک، دو، سه. بچرخید، بچرخید.
‫امکان نداره.
‫پیانو افتضاحه، ‫و رقص هم فاجعه‌‌ست.
‫برای امروز کافیه.
‫- خانم شوالیه؟ ‫- این اسم احمقانه رو تمومش کن.
‫پیانوی جدید کجاست؟
‫- هنوز امیدوارم بتونم مدیر رو راضی کنم.
‫- مجبور میشم تمرین‌ها رو متوقف کنم.
‫- یه نفر جدید براتون آوردم.
‫امیدوارم به درد بخوره.
‫هر دوشنبه و جمعه، ‫اتاق خانم رو تمیز می‌کنی.
‫اون به یه آدم باادب، ظریف و دقیق نیاز داره.
‫- نامه‌هام چی شد؟ ‫- اجازه‌ی شما توسط مدیر لغو شده. این تصمیم ایشونه.
‫- شما نمی‌تونین همیشه ‫خودتون رو پشت مردا قایم کنین.
‫دستات به دستای کارگرها نمیخوره.
‫- باخ...
‫توکاتا...
‫- شما موسیقی بلدین؟
‫- یه کم.
‫- از چی رنج می‌برید؟
‫- من مریض نیستم.
‫- آه، درسته، همیشه یادم میره...
‫اینجا هیچ زنی دیوونه نیست.
‫- تو چی؟ ‫- من...
‫برخلاف میلم اینجام،
‫برادرم منو با یه اسم جعلی اینجا گذاشته...
‫تا منو از صحنه روزگار محو کنه. ‫و از ارث محرومم کنه.
‫چهارده ساله که اینجام.
‫- چطور ممکنه؟
‫- با پول، و یه دکتر همدست...
‫و چون من مجردم و اسمی رو ‫بهم تحمیل کردن که مال من نیست،
‫غیرممکنه کسی بتونه منو به برادرم ربط بده.
‫- زن‌های دیگه هم اینجا تو وضعیت شما هستن؟
‫- هیچ نظری ندارم. به اندازه ‫برای دفاع از خودم درگیر هستم.
‫نامه می‌نویسم.
‫به تمام پاریس.
‫رئیس دفتر یه وزیر اخیراً بهم جواب داد.
‫خانم بوتارد از این وحشت کرده.
‫اینو هرگز به اسم شوالیه ثبت نکن.
‫اسم من رویه. هرسیلی روی.
‫‏- متوجه شدم... خانم روی.
‫‏- منم از چاپلوس‌ها خوشم نمیاد.
‫‏- وایسا. میری رختشوی‌خونه؟
‫مسیر منه.
‫این لباسای هرسیلیه؟
‫‏- شما معلم هستید؟
‫‏- بله.
‫‏- برای چی اینجایی؟
‫‏- تو غذا خوردن مشکل دارم. این منو مضطرب میکنه.
‫و تو؟
‫‏- دنبال مادرم میگردم.
‫دو ساله که دارم تحقیق می‌کنم.
‫‏- برای همین اومدی اینجا؟
‫این دیوونگیه.
‫شوالیه.
‫مادرتو برای چی بستری کردن؟
‫‏- اون خیاط بود.
‫تو خانواده پدرم، اونا مهندس یا مدیر کارخونه هستن.
‫‏- میدونی هنوز زنده‌ست؟
‫‏- دو سال پیش یه نامه دریافت کردیم. ‫از اینجا پست شده بود.
‫‏- چیکار میکنی اگه پیداش کنی؟
‫‏- به شوهرم خبر میدم.
‫‏- اون گذاشت بیای اینجا؟
‫‏- نه، اون فکر میکنه من تو ساحلم، ‫پیش یه دخترخاله که زایمان کرده.
‫‏- شوالیه.
‫‏- یه لطفی در حقم بکن.
‫یه کاغذ به هرسیلی برسون.
‫اون از مکاتبه ممنوع شده.
‫. ‏دقیقاً.
‫شوالیه.
‫‏- اگه ممنوعش کردن، حتماً دلیلی داشته.
‫‏- اونو به ناحق زندانی کردن.
‫و اون سالهاست که تنها از خودش دفاع می‌کنه.
‫در عوض، من تو رو میبرم تو بایگانی.
‫من اگه جای تو بودم، از اونجا شروع میکردم،
‫‏- شوالیه.
‫‏- تبریک میگم. ‫‏- خواهش می‌کنم.
‫هیچ چیز رسمی نیست.
‫‏- شما به زودی از همه ما بیشتر مدال می‌گیرید.
‫‏- من همه چیز کم دارم. همین هفته،
‫دو تا تولد، سه تا ورودی باردار.
‫‏- شما خیلی خوب از پسش برمیاید.
‫و اون احمق کوچولو؟ ‫بچه غسل تعمید داده شد؟
‫‏- لباساتونو آوردم.
‫‏- باید به اسم من ثبتش می‌کردید.
‫‏- این لباسای شماست. برش دارید. ‫‏- من گفتم روی، نه شوالیه.
‫‏- لطفاً.
‫‏- به محض رسیدن، شروع کرده به قاچاق،
‫تا از دیوونه‌ها پولدار بشه.
‫پول هرسیلی کجاست؟
‫کاغذ از کجا اومده؟
‫کی بهش داده؟
‫واقعاً نمیخواد چیزی بگه؟
‫‏- حاضره.
‫‏- داره نقش قهرمان رو بازی می‌کنه؟
‫بعد از این حقیقتو میگه.
‫‏- سلام، آمبروزین.
‫بچه‌تو میبرم تا غسل تعمیدش بدم.
‫یه اسم بهش دادی ؟
‫‏- اسمشو گذاشته مادلن.
‫مادلن...
‫پس مادلن به خانه خدا وارد میشه...
‫امروز صبح.
‫‏- کی رهبری میکنه؟
‫شما رهبری می‌کنید؟
‫یک، دو، سه، ‫یک، دو، سه.
‫یک، دو، سه. کی هدایت می‌کنه؟.
‫بلدید والس برقصید؟
‫‏- ببخشید، حالم زیاد خوب نیست.
‫اینجا حال هیچکس زیاد خوب نیست.
‫سه، یک، دو، سه.
‫یک، دو، سه، یک، دو، سه.
‫‏- همگی گم شید اونور!
‫‏- اینجا بمونید، خانم‌ها.
‫تمرین منو به هم میزنید.
‫‏- چطور جرأت می‌کنید؟
‫ این مقاله ناشناس در مورد ‫شرایط بستری در آسایشگاه زنان،
‫کار شماست!
‫‏- کمتر داد بزنید، بیماراتون رو می‌ترسونید.
‫اگه مشکلی ندارید، دوست دارم ادامه بدم.
‫‏- نه، از امروز به بعد، شما ممنوع‌الخروج هستید.
‫و از جشن هم محرومید! ‫امسال بدون شما برگزار می‌کنیم.
‫‏- تصور می‌کنید جشن رو برگزار کنید
‫بدون من؟
‫ولی خواهش میکنم،
‫خانم از طبقه بالای جامعه، سرپرست کل تمام پاریس.
‫رقصنده‌های شما افتضاحن، ‫پیانو هم باید دور انداخته بشه.
‫در ضمن،
‫حتی بهتون کمک هم می‌کنم.
‫می‌بینید؟
‫بهتون کمک می‌کنم.
‫بهتون کمک می‌کنم! ‫‏- آروم باشید
‫وگرنه پرستار رو صدا میکنم.
‫‏از اینجا برید بیرون.
‫همه.
‫منو تنها بذارید.
‫‏- چیکار میکنی؟
‫‏- بچه‌امو پیدا نمیکنم.
‫‏- یادت نمیاد؟
‫خواهر صبح اونو برد تا غسل تعمیدش بده.
‫‏- آمبروزین؟
‫می‌شنوی؟
‫وقت غذا خوردنه.
‫‏- کسی می‌دونه پدرش کیه؟
‫به نظرت اصلا کسی میاد ملاقاتش؟
‫‏- خب، پس...
‫اون با بچه‌اش چیکار کرده؟
‫‏- اون یادش نمیاد که خواهر فیلومن اونو برد.
‫‏- اما خواهر فیلومن بچه‌شو بهش پس داد.
‫اون بچه‌شو گم کرده
‫یا تو یه بوته رها کرده، کی میدونه.
‫همیشه اونجاییه که که نباید باشه.
‫اما من حواسم بهش هست.
‫هیچی رو فراموش نمی‌کنم. ‫هرگز کسی رو فراموش نمی‌کنم.
‫‏- بخور، مریض میشی.
‫یه لطف بزرگ بهم کردی.
‫میتونستی منو لو بدی.
‫مرخص‌شده‌ها و مرده‌ها رو حذف میکنی
‫از بین اونایی که سال 64 وارد شدن،
‫لیست کسایی که هنوز اینجا هستن رو به دست میاری.
‫تا ده دقیقه دیگه میام می‌گیرمش
‫‏- این برای توئه.
‫‏- خب، ژان عزیزم، مثل اینکه فرار کردی؟
‫بعدش برگشتی؟
‫چطور تونستی از همه نرده‌ها رد بشی؟
‫‏- گفتم دختر دکتر بونویل هستم.
‫‏- یک، دو، سه، چهار، پنج،
‫شش، هفت، هشت، نه، ده...
‫یازده. ‫‏- خیلی خوبه!
‫‏- برت،
‫ژرمن، مارت...
‫پرین...
‫کامی...
‫‏- دیگه فرار نمیکنم اگه نذارن مادرم بیاد.
‫‏- آه، واقعاً، اونقدر بدجنسه؟
‫‏- اون شیطانه دیگه حق نداره منو ببینه.
‫‏- اگه مادرم هنوز زنده‌ست، یکی از ایناست.
‫‏- این بچه من نیست!
‫آهنگ "اوه، سوزانا" . ‫اثر " استفن فاستر" - 1848
‫‏- این نامه خداحافظی زنیه که عاشق معشوقش بود
‫و از فقر متنفر بود.
‫♪ ‏- اما واقعاً، بدبختی خیلی سخته ♪
‫♪ و ما خیلی بدبختی داریم ♪
‫♪ باید خودت اینو بفهمی ♪
‫♪ که اینجوری نمیشه ادامه داد ♪
‫♪ و بهتره، خدایا چقدر دوستت دارم، ♪
‫♪ و بهتره از هم جدا بشیم ♪
‫♪ آخه فکر میکنی آدم میتونه مهربون باشه ♪
‫♪ وقتی نون شب نداره؟ ♪
‫♪ چه شور و هیجانی میشه انتظار داشت ♪
‫♪ وقتی داریم از گشنگی می‌میریم؟ ♪
‫♪ این حرفها خیلی تلخه ♪
‫♪ خودم خوب می‌دونم، ولی چیکار کنم؟ ♪
‫♪ ولی سر چیزای اساسی ♪
‫♪ میتونی رو شرفم حساب کنی ♪
‫♪ من دیوونتم و اگه دیوونه‌ام، ♪
‫♪ به خاطر توئه، روی این حساب کن ♪
‫♪ و امضا می‌کنم: لا پریشول ♪
‫♪ که عاشقته ولی دیگه بریده ♪
‫La Périchole - Jacques Offenbach ‫(1848)
‫‏- دکتر پرونده منو دیده.
‫چهار ماهه که حمله عصبی نداشتم.
‫فردا مرخص میشم.
‫بعد از ناهار.
‫زود باش مادرتو پیدا کن. ‫بیرون همدیگه رو می‌بینیم.
‫از اینکه بوبوت باهات خوبه استفاده کن.
‫‏- اگه به زودی خبری نشد، برو پیش شوهرم.
‫‏آدرسو برات می‌نویسم.
‫‏- چراغ‌ها، همه.
‫‏- فقط با شوهرم حرف بزن. ‫جلو بچه‌هام نباشه.
‫ببخشید، منتظر دکترم.
‫‏- دکتر کلومپکه.
‫بشینید.
‫- نمی‌دونستم خانم دکتر هم داریم.
‫- دستاتو بذار رو ران‌هات.
‫- من مریض نیستم.
‫خودم خواستم بیام اینجا.
‫- حالا بذار رو زانوهات.
‫دارم دنبال مادرم میگردم.
‫چند سال پیش اینجا بستری بوده.
‫- بلند شو, لطفاً.
‫درست 29 سال پیش ‫- الان 68 سالشه.
‫- از چپ به راست راه برو.
‫و حالا از راست به چپ.
‫- تونستم یه لیست درست کنم.
‫یازده نفر از سال 64 اینجا موندن. ‫- به سمت من بیا.
‫- دلم میخواد باهاشون حرف بزنم.
‫- یه کتاب بردار و عنوانشو بخون برام.
‫- فدر.
‫- بازش کن و یه بخش رو بخون.
‫- «چه می‌شنوم؟
‫این چه پندی است که جرئت می‌کنند به من دهند؟
‫«می‌خواهی تا پایان کار، مرا مسموم کنی؟»
‫- ممنون. برگرد.
‫- اعتراف کردم، ولی کاملاً سرحالم.
‫باید به شوهرم نامه بنویسم، ‫فکر میکنه پیش یه دختر خاله امم.
‫می‌تونم آدرس خونه‌مون تو پاسی رو بدم
‫یا آدرس کارخونه‌ش تو بورگ‌لا‌رن.
‫دو تا بچه دارم. مادر خونواده‌ام.
‫اوژن و آگوست.
‫نمی‌دونم دارم گوش میدین یا نه.
‫- الان احساس میکنید هیجان‌زده‌اید؟
‫- می‌تونم به شوهرم نامه بنویسم؟ ‫- به آواز خوندن ادامه بده.
‫کمک خوبی بهت میکنه.
‫- دلم می‌خواد به شوهرم نامه بنویسم.
‫دلم می‌خواد به شوهرم نامه بنویسم.
‫اون نمیدونه من اینجام.
‫مادرم... دو تا بچه دارم.
‫اوژن و آگوست.
‫دلم می‌خواد به شوهرم نامه بنویسم.
‫یا کارخونه تو بورگ‌لا‌رن.
‫اونیه که تو اتاق دوازدهه....
‫که داره ادا درمیاره.
‫دربون کدوم گوریه؟
‫- امیلی؟ ‫- می‌خوام درهای لولایی میخوام
‫به جای این درای زندون.
‫تو...
‫برو دم در...
‫تا مشتری‌ها رو بپرونی.
‫برو گمشو...
‫وگرنه یه دونه می‌خوابونم زیر گوشت...
‫...که تا آخر عمرت یادت باشه.
‫برو گمشو.
‫- این آدرسو خودت نوشتی؟
‫- فلاوین رفت بیرون؟
‫- دیشب دفنش کردیم.
‫- چی؟
‫همون شب که حالش بد شد، خفه شد.
‫- قرار بود بیاد بیرون.
‫- بایگانی رو برات باز میکرد؟
‫- گمرکچی.
‫- چرا باید این کارو بکنه؟ ‫- پول.
‫اون از هر چیزی پول درمیاره
‫مردا بهش پول میدن ‫برای اینکه با بیمارا بخوابن.
‫- توهم خانم شوالیه‌ست.
‫- هرسیلی توهم نزده.
‫میدونه بابای بچه کیه.
‫می‌خواد اسمش رو به روزنامه‌ها بگه.
‫- بهت گفته کیه؟ ‫- بذارین برم.
‫التماستون میکنم.
‫- هیچی نمی‌دونی.
‫- چی میشه اگه بگی که من خوب شدم؟
‫- شما دروغگو و خشن هستید.
‫و هیچ احترامی برای مافوق قائل نیستید.
‫فقط یه درمان طولانی می‌بینم ‫تا کامل خوب شی.
‫- اینجا چیکار می‌کنی بین دیوونه‌ها؟
‫- ژان...
‫- یه احمق عینکِ «کامومیل» رو له کرده.
‫کامومیل؟
‫- مادر بزرگم تو تیمارستان.
‫اسمش در واقع کامیلـه، ‫ولی ما بهش میگیم کامومیل (بابونه).
‫- می‌تونم ببینم؟
‫لوسین؟
‫لوسین دوواندر؟
‫ به شرط اینکه قول بدید هیچوقت ‫حرفی از وجود این بچه نزنید،
‫و به شرطی که به من کمک کنید ‫این جشن رو آماده کنم،
‫شما رو از اینجا بیروم میارم.
‫ولی خوب گوش کن.
‫اولین اشتباه، برت میگردونم همینجا.
‫اونم برای مدتی طولانی.
‫- فلاوین... ‫- میدونم.
‫- این کیه؟
‫- روزالی.
‫خبرچینِ گمرکچیه
‫گفتن که دو تا پاتو شکستی.
‫گمرکچی میگه میخواد بکشتت.
‫میدونی چیه؟
‫بوبوت همه‌مونو ثبت‌نام کرده واسه مهمونی.
‫دیگه کسی از بچه حرف نمی‌زنه.
‫به دنیا نیومده.
‫ناپدید هم نشده.
‫- فکر میکنم مادرم رو پیدا کردم.
‫نیاز به راهنمایی‌تون دارم.
‫- ببین چی درست کردیم.
‫- می‌تونیم درستش کنیم.
‫- این زن داره منو میکشه.
‫- نقشه سالن مهمونی رو میخوام.
‫بعداً براتون بیشتر میارم.
‫- فردا برگرد.
‫- چطور میتونم اینو یادم رفته باشه؟
‫اتاق زیر شیروونی.
‫آهنگ‌ها...
‫برامون لباس می‌دوختی.
‫که ازمون خوشش بیاد.
‫- شما کی هستین؟
‫- فانی.
‫دخترت.
‫- من بچه ندارم، خانوم.
‫- شاید یادت رفته.
‫- هیچ‌وقت نداشتم.
‫- اوه! اوه!
‫آروم باش!
‫هی!
‫- پارچه‌ی هرسیلی رو پیدا کردیم.
‫- انگار فقط همین یه کارو کم داشتیم.
‫- بگیر.
‫- برامون گفته بود.
‫- چیه؟ می‌خوایم کمکت کنیم.
‫- قطعاً کمکت می‌کنیم.
‫- خودت تنهایی از پسش برنمیای.
‫چی فکر کردی؟
‫- فانی کجاست؟ بفرستینش پیش بوبوت، یالا!
‫- چی میخواد؟
‫بوبوت...
‫برو پیش بوبوت. بوبو، بوبوت.
‫بوبوت، بوبوت...
‫با اون خانمه که توردوزی می‌کنه حرف زدم.
‫میگه نمی‌دونه شما کی هستین.
‫- آره.
‫می‌دونم.
‫- بچه نداره، توی پرونده‌ش نوشته.
‫- مگه اینکه پرونده‌ش دستکاری شده باشه. ‫- ببخشید؟
‫- تو! آشغال... ‫عینکم رو پس بده!
‫فکر کردی می‌تونی جلوی نوشتن منو بگیری؟
‫تو و گروه پزشکاتون؟
‫تونل‌های شما کشتارگاهن، ‫غار دزدهاست!
‫جایی که جیب مردم رو خالی می‌کنن،
‫جایی که تحویلشون میدن به توهین
‫و خشونت
‫یه مشت پرستار وحشی و بی‌ادب!
‫کسایی که شکایت میکنن میندازنشون تو سلول تاریک!
‫با آب سرد و ناامیدی شکنجه‌شون میکنن!
‫تصور کن اگه خودت بودی...
‫که دستگیرتون کنن، ‫که به زور بکشوننتون تا ماشین.
‫که تو این دیوونه‌خونه حبسمون کنن!
‫با من بیا.
‫- لطفاً شماره 26 تو پاسی، ‫خیلی فوریه.
‫ویکتورین؟
‫خانم هستم.
‫آقا خونه‌ست؟
‫برو آقا رو صدا کن.
‫خیلی فوریه، زود باش، بدو.
‫- اون به بخش خودش نمیره.
‫این زن دیوونه‌ست. عینکش...
‫هیچکس بهش دست نزده.
‫ببین چی به دستم رسیده.
‫منتظر یه پروفسور بودم، یا مدیر،
‫ولی این خود وزیره که نشان لژیون رو به من میده.
‫باید پروتکل رو از اول بچینیم،
‫سخنرانی‌م، ترتیب برنامه‌ها...
‫- بازم همون گل‌های همیشگی؟
‫- گل‌های مورد علاقه‌ی نامزدمه.
‫- اسم نامزدت چیه؟
‫- اوژن.
‫- اسم پسر کوچیک من اوژنه.
‫- خودتونو به زحمت نندازین.
‫یکی هست که میاد پیشم.
‫می‌تونستیم خودمونی باشیم.
‫اوه، فکر نکنم، نه.
‫- این اینجا چیکار می‌کنه؟
‫عصر بخیر، کامومیل. روز خوبی داشتی؟
‫- زانوم...
‫امونم رو بریده.
‫- پماد آوردم. ‫- اوه...
‫ممنونم، لوئیز عزیزم.
‫ژان میخواد تو جشن برقصیم.
‫- نمی‌خواستم بندازمتون.
‫- اون تو جشن میرقصه، ‫شک نکن. حتی با عصاهاش.
‫- بهتون احتیاج خواهم داشت. ‫- خنده‌داره،
‫اون روز که اینطوری به نظر نمی‌رسید.
‫- اگه ما کمکت کنیم،
‫تو هم به ما کمک میکنی؟
‫- تو خونه‌ت، پول و پله داری،
‫زندگی راحتی داری.
‫ما، بیرون...
‫هیچی نیستیم.
‫می‌ترسیم. گشنه‌مون میشه.
‫هیچ‌وقت نمی‌دونیم کجا سرمون رو زمین بذاریم.
‫- میتونی بری ‫به پسر کوچولوم سر بزنی، مریضه.
‫برای امیلی پول بفرستی واسه مشروبش.
‫و برای استر هم چندتا کتاب.
‫- آشپزخونه‌ها.
‫سالن رقص.
‫و بینشون، این میله‌ها.
‫باید قفلشون رو باز کنیم
‫قبل از مراسم اهدای نشان.
‫- اگه بوبوت
‫کلیدهاش رو پیش خودش نگه داره چی؟
‫- اون که دسته کلیدش رو به لباسش آویزون نمی‌کنه.
‫- اگه بدش دستِ 'گمرکچی' چی؟
‫- مادرت باید حتماً تو آشپزخونه بمونه.
‫- برای کامومیل توضیح دادی؟
‫- اون حتی منو نمی‌شناسه.
‫- نمی‌تونه بیرون بره ‫بدون اینکه چیزی بدونه.
‫خوبی؟
‫- ولم کن.
‫- تو، گمشو برو.
‫این یه مسئله‌ی خانوادگیه.
‫منم می‌تونم کمک کنم.
‫- کمک؟ به چی؟
‫- شبا می‌شنوم که حرف می‌زنین.
‫- این یعنی رُزالی هم می‌شنوه.
‫- یادت میاد ‫چرا اومدی اینجا؟
‫- نه.
‫من... کم‌خونی داشتم.
‫اوژن منو برد دریا رو ببینم.
‫- با یه ساحل سنگریزه‌ای...
‫و کابین‌های لب ساحل.
‫- آره.
‫- یه دختر بچه یادت میاد؟
‫- چندتا دکتر دیدیم...
‫و بعد منو آوردن اینجا.
‫- وقتی از دیِپ برگشتیم خیلی حالم بد بود.
‫با اوژن می‌رفتم سر یه قبر گل بذارم.
‫و یه روز فهمیدم که،
‫اون قبر خالیه.
‫- اوژن کجاست؟
‫- اون نمیتونه بیاد.
‫من به جاش اومدم.
‫- اوه...
‫- یک، دو...
‫- سه، چهار...
‫پنج، شش...
‫هفت...
‫و یک، دو، سه، تعظیم. بلند شین.
‫دو، سه... تعظیم.
‫و بازگشت به جای اول.
‫اینجا جای من نیست. همینه.
‫پنج، شش، هفت، هشت!
‫زنجیره‌ی کوچک.
‫نمیخوای بمونی تمرین کنی؟
‫زنجیره‌ی کوچک.
‫- و یک...
‫سه، چهار، پنج، شش، هفت، شروع!
‫شش، هفت، هشت.
‫یک، دو، سه، چهار.
‫پنج، شش،
‫هفت و هشت.
‫دو، سه، چهار.
‫حواست باشه، سریع، یک!
‫از اون طرف! اشتباه کردم. ‫دو! تقصیر من بود.
‫حواستون باشه، حرکت فواره!
‫پنج، شش،
‫هفت، هشت...
‫می‌چرخیم، و یک!
‫دو، سه، چهار!
‫- بوبوت...
‫لباس اسقف پوشیده!
‫- گمرکچی...
‫لباس یه معلول.
‫- و استر لباس امپراتور.
‫- کِناوو...
‫لباس گل‌کلم.
‫- ما حق نداریم لباس مخصوص بپوشیم.
‫- اینطوری شما از بیمارها متمایز میشین.
‫- هیچی نگفت.
‫- تو بودی چیکار می‌کردی؟
‫بچه‌ش مرده.
‫بچه‌ها بار سنگینی هستن.
‫من، همه‌شون رو سقط کردم.
‫- من با کسی نمی‌خوابم.
‫- فقط به نخواستن نیست. آمبروازین رو ببین.
‫- هیس.
‫- می‌دونیم آخرش چی شد...
‫- کی جای آلبرت مسئول کلیدهاست؟
‫- من.
‫♪ - اگر فکر می‌کنید خواهم گفت ♪
‫♪ که جرأت دوست داشتن چه کسی را دارم ♪
‫♪ حتی برای یک امپراتوری هم نمی‌توانم ♪
‫♪ نام او را برایتان بگویم ♪
‫♪ با هم یکصدا خواهیم خواند ♪
‫♪ اگر بخواهید ♪ ‫♪ که من او را می‌پرستم و او... ♪
‫- خانم شوالیه؟
‫خانم رویی؟
‫خانم بلانش دچار حمله‌ی عصبی شده. ‫وزیر داره میره.
‫- چه ربطی به من داره؟ ‫- پیانو
‫یک پیانوی نیمه‌بزرگ پلیل مدل 1882 هست.
‫- چرا باید این لطف رو در حق شما بکنم؟
‫- بحث نکنید، ‫شما برای این کار انتخاب شدید.
‫من به شما دستور میدم... ‫- شما که ژنرال نیستید.
‫- باید این برنامه رو نجات بدیم.
‫بهشون نشون بدیم ‫که بیماران ما چه توانایی‌هایی دارن.
‫شما باید آواز بخونید.
‫- چی؟ ‫کی با من همراهی می‌کنه؟
‫- شما صدا دارید، پس می‌خونید.
‫آدم تو زندگی همیشه همراه نداره.
‫- بیا برقصیم.
‫- میخوای برقصی؟ ‫- آره.
‫ولی نه خیلی تند.
‫پس خوب کاری کردم اومدم.
‫- آره.
‫منم همینطور.
‫این رنگ قرمز بهت میاد.
‫- وقتی بچه بودی، ‫می‌خواستی برات از اینا بزنم.
‫یه بار خوردیش.
‫رژ لب منو خوردی...
‫- منو می‌شناسی؟
‫- فانی؟
‫دلم میخواد...
‫دلم میخواد یکم استراحت کنم.
‫- دکتر بلانشت.
‫این افتخار رو به من میدید؟
‫قبلاً اینجا اومده بودین؟
‫- این اولین باره.
‫- لذت ببرید.
‫این آخرین جشنه.
‫من خودم جزو کسانی بودم که به لغو شدنش رأی داد.
‫ما با به نمایش گذاشتن ‫زنانی که در رنج هستن مخالفیم.
‫- از چی رنج میبرن؟
‫- از انواع وسواس‌های فکری.
‫عرفانی، سیاسی...
‫هذیان خودبزرگ‌بینی،
‫هذیان توطئه.
‫الکلیسم، شیدایی...
‫- دکتر بلانشت؟ ‫- خانم.
‫مچ پاتون چطوره؟
‫- خیلی بهتره.
‫ممنونم، دکتر.
‫می‌دونستید این خانمی که باهاش می‌رقصید ‫یکی از بیماران بستری ماست؟
‫- عه، جداً. کدوم بخش؟
‫- بخش شما.
‫- اون شوهرمه!
‫بهشون بگو گمش نکردم!
‫پسش بدین بهم! مادلن! ‫این بابامه!
‫بیا دنبال بچه‌ت!
‫پسش بدین بهم! ‫بهشون بگو گمش نکردم،
‫خواهش می‌کنم، بیا دنبالش!
‫خودشه، اون بابامه!
‫اون شوهرمه!
‫- برو روی صحنه و آواز بخون.
‫- مادلن!
‫بچه‌م!
‫- مراسم شروع می‌شه. ‫- نه، بعد از این اتفاق نه.
‫یالا، همین الان برو بالا.
‫♪ - لذت عشق ♪
‫♪ فقط یک لحظه دوام دارد ♪
‫♪ غم عشق ♪
‫♪ تمام عمر باقی می‌ماند ♪
‫♪ - بریم بیرون؟ ♪ ‫♪ - هیس. ♪
‫♪ - من به دستان تو اعتماد کرده بودم ♪
‫♪ بی‌خیال و بی‌فکر فردا زندگی می‌کردیم ♪
‫♪ و با این حال، داستان لطیف ما ♪
‫♪ امروز به خاطر خطای تو، ♪
‫♪ احمقانه به پایان می‌رسد ♪
‫♪ و من می‌روم، ♪ ‫♪ و چون زنجیری سنگین به دنبال خود می‌کشم ♪
‫♪ خاطرات شور و حال گذشته‌مان را ♪
‫♪ به همین خاطر است که گاهی اینقدر در عذابم ♪
‫♪ در شب‌هایی... ♪
‫♪ که گذشته‌ها را به یاد می‌آورم ♪
‫♪ لذت عشق ♪
‫♪ فقط یک لحظه دوام دارد ♪
‫♪ غم عشق ♪
‫♪ تمام عمر باقی می‌ماند ♪
‫تکون نخور.
‫زود برمیگردم دنبالت.
‫- ژان کوچولوی من کجا رفته؟
‫- داره میرقصه. داره خوش میگذرونه.
‫- به زودی میریم بخوابیم؟
‫- اول می‌خوایم بریم یه سفر.
‫- که کجا بریم؟
‫- خونه‌ی من.
‫با بچه‌هام.
‫و با شوهرم.
‫- باید شنل ژان رو هم برداریم.
‫- ژان اینجا می‌مونه.
‫اون با ما نمیاد.
‫- امیلی دنبالت میگرده. در میله‌ای بازه.
‫- از جلوش رد شدم، بسته بود.
‫- توی قفل، اون طرف میله‌ها.
‫- همین الان برو.
‫منتظر چی هستی؟
‫- و امیلی... ‫- میخوای اینجا بمیری؟
‫- ژان؟
‫- راسته که داری با مامان‌بزرگم میری؟
‫- آره، درسته.
‫با خودش برمیگردم.
‫اگه میخوای برو باهاش خداحافظی کن.
‫- جناب وزیر،
‫لطفاً این اثر ناچیز رو بپذیرید.
‫در طول اقامتم در اینجا،
‫فرصت این رو داشتم که خاطراتم رو بنویسم.
‫این خاطرات درباره زندگی من در این مرکزه.
‫- بانوی عزیز، من اینها رو ‫با دقیق‌ترین توجه خواهم خواند.
‫- میخواهم در اینجا از مارگریت بوتار نام ببرم،
‫که علی‌رغم وظیفه سنگینی ‫که هر روز بر دوشش بود،
‫هرگز از حمایت از ‫فعالیت ادبی من دست نکشید.
‫بدون او،
‫این اثری که در دست دارید ‫هرگز به وجود نمی‌آمد.
‫باشد که در اینجا از او قدردانی شود.
‫- پنجاه و سه سال پیش،
‫به عنوان چهارمین فرزند از پانزده خواهر و برادر،
‫روستای زادگاهش را پشت سر گذاشت.
‫او در 12 ژانویه 1840 وارد سالپتریر شد،
‫و پس از سه هفته کارآموزی ‫به عنوان پرستار رسمی استخدام شد.
‫دعوت می‌کنم از...
‫مارگریت بوتار.
‫بدون هیچ انگیزه‌ای جز شرافت حرفه‌ای
‫و یک همدردی عمیق ‫برای کسانی که نقص دارند،
‫چه از نظر جسمی و چه روحی...
‫او، برای بیش از پنجاه سال،
‫این زندگی فداکارانه را پیش برد، که لازمه‌ی
‫پستی بود که به او سپرده شده بود،
‫و در طول این سال‌ها به ندرت
‫خدمت به پانصد بیمار خود را ‫که نام تک‌تکشان را میداند، ترک کرد.
‫او یک قدیسه‌ی غیرمذهبی واقعی‌ست،
‫این "مامان بوتار خوب"،
‫همانطور که شما اینجا صدایش می‌زنید.
‫شارکو، استاد فقید و محترم ما...
‫احترام زیادی برای شما قائل بود.
‫شما نزد او وساطت می‌کردید، ‫دعواها را فیصله می‌دادید...
‫او که پیش از این مفتخر شده ‫به مدال طلای خدمات عمومی...
‫ما شما را...
‫به مقام شوالیه لژیون دونور مفتخر می‌کنیم.
‫- داره با کامومیل چه غلطی می‌کنه؟
‫این سفر دیگه چه صیغه‌ایه؟
‫- خانم لوئیز.
‫♪ - با من قدم بزن ♪
‫♪ اونجا پونصد تا گردو در اومده بود ♪
‫♪ از کجا میای، خوشگله؟ ♪
‫♪ از کجا میای پس؟ ♪
‫♪ دو تاش رو چیدم ♪
‫♪ سه تاش رو چیدم ♪
‫♪ از کجا میای، خوشگله؟ ♪ ‫♪ با من قدم بزن. ♪
‫♪ به خاطرش سه ماه تو بستر مریضی افتادم ♪
‫- میتونم براتون توضیح بدم.
‫- اونجا دراز بکش.
‫من از اینجا می‌برمتون بیرون.
‫بمونید!
‫از اینجا می‌برمتون بیرون!
‫برگردین!
‫به پست‌های نگهبانی خبر میدم!
‫- تو اینجا چیکار میکنی؟
‫بیا، اینجا نمون.
‫- و حالا، من به یک داوطلب
‫احتیاج دارم.
‫- گمرکچی؟ ‫- بله، گمرکچی.
‫- گمرکچی!
‫- گمرکچی، بله.
‫- آره، گمرکچی! گمرکچی.
‫- گمرکچی.
‫- انگار همه‌پرسیه.
‫از برنده‌ی خوش‌شانس دعوت می‌کنم بیاد بالا.
‫- گمرکچی.
‫- عجله نکنین. فوق‌العاده‌ست.
‫از شما دعوت می‌کنم
‫که راحت بنشینید
‫اینجا، داخل این جعبه.
‫درپوش اول...
‫و درپوش دوم.
‫اولین بار که آدم این وسیله رو می‌بینه، نمیدونه چیه.
‫فقط در لحظه‌ی آخر
‫آدم کاربرد اصلیش رو می‌فهمه.
‫- اون تنها کسیه که تو کتابم بهش رحم کردم.
‫بچه بود، داشت میمُرد، پیداش کردن،
‫توی یه سطل آشغال.
‫حتی دیگه گریه هم نمیکرد.
‫بوبوت بزرگش کرد.
‫اون و خواهر فیلومن جونِ ‫خیلی از بچه‌ها رو نجات دادن.
‫مهمه که...
‫آدم خوب بلد باشه ازش استفاده کنه.
‫- میخواد نصفش کنه.
‫شما حقه رو بلدین؟
‫یه چیزی مربوط به کفِ کاذبه.
‫- و...
‫- شما نمی‌تونید اینجا بمونید.
‫اون ولت نمیکنه.
‫اون پیانو رو نگاه کنید.
‫چه حیف...
‫همین امروز صبح دارن می‌برنش.
‫می‌دونستید سه ساعت طول میکشه تا خالیش کنن؟
‫وقتی رفتین بیرون، اگه ممکنه ‫یه فکری هم به حال عینک من بکنید...
‫- ما دوست داریم لذت رو کش بدیم، ‫تا لحظه‌ای که...
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫فیلمی از: ‫آرنو دِ پالییِر
‫[ مِلانی تیِری در نقش: فانی ]
‫[ کارول بوکه در نقش: هرسیلی رویی ]
‫[ ژوزیان بالاسکو در نقش: خانم بوتارد - بوبوت ]
‫[ مارینا فوآس در نقش: خانم لوئیز - گمرکچی ]
‫[ یولاند مورو در نقش: کامومیل ( بابونه ) ]
‫سناریو: ‫کریستل برتُوآ و آرنو دِ پالییِر