..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫می‌دونم که خبر خیلی بدیه، ‫ولی بفهمید که قابل درمانه.
‫شرایطتون جدی، اما قابل درمانه.
‫- درسته، هم... ‫- بله؟
‫- می‌شه یه سوالی بپرسم؟ ‫- حتما. البته.
‫درمانش...
‫باید مرخصی استعلاجی بگیرم؟
‫آره، نه فورا، ولی حین درمان باید بگیرید.
‫درمان یعنی، مصرف قرص؟
‫نه، یا جراحی و یا پرتودرمانی، ‫که هر دو عوارض خودشون رو دارن.
‫اگه چیزی رو متوجه نشدید بگید.
‫جراحی یعنی برداشتن پروستاتتون ‫ که باعث عقیم شدن می‌شه.
‫که البته پرتودرمانی هم باعث همین می‌شه.
‫هر دو شیوه روی نعوظتون تاثیر خواهند داشت.
‫البته می‌شه کمی با تمرین بهترش کرد.
‫ولی احتمالا دیگه مثل قبل نعوظ نخواهید داشت.
‫بی‌اختیاری هم یکی دیگه از عوارض شایعش هست، ‫البته خیلی‌ها هم بهش مبتلا نشدن.
‫پیشنهاد من جراحی هستش، ‫ولی خب تصمیم با خودتونه.
‫خیلی از مردها بالاخره به ‫چنین چیزی دچار می‌شن.
‫اگه بیمار سنش بالا باشه گاهی‌اوقات ‫ درمانش نمی‌کنیم، ولی سن شما بالا نیست.
‫بهتره یکم بهش فکر کنید.
‫در حال حاضر سوالی دارید؟ ‫هر سوالی بود من هستم.
‫نه.
‫[چهارشنبه، ششم اوت]
‫- می‌شه یه سوالی بپرسم؟ ‫- البته.
‫- مطمئن نیستم کامل متوجه‌اش شده باشه. ‫- جدا؟
‫- تو اینطور فکر نکردی؟ ‫- نه؟
‫خب خیلی کم پیش نمیاد که بیمار نتونه...
‫شاید از حد معمول بیشتر باشه.
‫خیلی سوالی نداشت، ولی اینطور ‫ نیست که معمولی نباشه.
‫مریض بعدی؟
‫جواب بده لطفا. چی گفت بهت؟
‫نمی‌شه بدون جواب بفرستنت بری که.
‫- بیورن هولم؟ ‫- چیکار باید بکنن؟
‫خب نمی‌دونم، ولی... بدخیم که نیست، هست؟
‫گمونم. دقیقا متوجه نشدم چی گفت.
‫- نپرسیدی؟ ‫- باید مرخصی استعلاجی بگیرم.
‫تا وقتی جوابت رو نگرفتی باید بپرسی!
‫- بیا لطفا. ‫- چرا؟
‫یه نفر رو باید ببینی.
‫- می‌رم می‌پرسم. ‫- نه.
‫- آره. ‫- نه.
‫می‌شه به هر دوشون بگی برگردن داخل؟
‫- سلام. ‫- چطورین؟
‫[سکس، رویاها و عشق]
‫[رویاها و عشق]
‫[عشق]
‫تمام آثار هنری‌ای که اینجا می‌بینیم ‫حرفی واسه گفتن دارن.
‫به نظرم ضروریه که...
‫دکوراسیون ساختمان شهرداری رو به عنوان ‫ پیامی به ما مردم اسلو ببینیم.
‫و با در نظر گرفتن همین، خواهید دید...
‫که ساختمان ارزش‌های انسانی ‫رو نمایان می‌کنه.
‫به عنوان مثال اون کتیبه...
‫صورت‌های فلکی مختلف زنان و ‫کودکان رو نشون می‌ده.
‫سمت چپ، زنی تنها با فرزندش.
‫و در کنارش، دو زن با یک بچه.
‫برداشت من از این تایید سرپرستی مادرهای ‫تنها و سرپرستی کودک بین هم‌جنسان هست.
‫و واضح‌تر بگم، قطعا ادای احترام شهرداری ‫به همجنس‌گرایی هستش.
‫عالی نیست؟ راستی این دوستم ماریان هستش.
‫اگه خواستید می‌تونید بیایید پیشمون. ‫بریم مثال‌های بهتری روی دیوار غربی ببینیم.
‫توی این کشور ما عاشق ‫دستاوردهای ورزشی هستیم.
‫واسه همین عاشق اینم که ‫ورزشی که انتخاب کردن...
‫ورزشیه که تا حدودی زنانگی رو در بر می‌گیره.
‫یعنی اسکیت‌سواری!
‫- اینجا نماد اسلو رو می‌بینیم. ‫- دختر اسلو.
‫یا به قول خودم «زن اسلو».
‫ببینین چطوری ایستاده و ‫ تماشا می‌کنه و گوش می‌کنه.
‫به شهرش می‌نگره، به نظرم واقعا قشنگه.
‫این سمت بهتون دو مجسمه رو نشون می‌دم...
‫که با بقیه تفاوت دارن. ‫ماهی‌گیران از نیلز فلاکستاد.
‫که نمایان‌گر مهم‌ترین صنعت اسلو هستش.
‫ولی نباید فراموش کنیم که ماهی‌گیر ‫همچنین نماد باستانی‌ای از مسیح هستش.
‫واسه همین دوست دارم بهش به چشم مجسمه‌ای ‫از مسیح بخشنده و مهربان نگاه کنم...
‫که دستش رو بالا برده و به تمام ‫ شهروندهای اسلو برکت می‌ده.
‫و هر چیزی که شامل رویاها ‫و نگرانی‌هاشون می‌شه...
‫همچنین نیازهاشون، نه فقط نیازهای جنسی، که ‫ دوست دارم این یکی مجسمه رو به اون ربط بدم.
‫این تنها مجسمه‌ایه که واضح ‫ به مسائل جنسی می‌پردازه.
‫همنشینی‌ای بین یه نفر رو می‌بینیم.
‫زوجی در سمت راست و مردی مجرد در سمت چپ.
‫دیدارشون همراه با کشش جنسی هستش.
‫مشخصا اتفاقی داره...
‫بین زن و مرد در سمت راست رخ می‌ده...
‫ولی اگه حواستون به مرد سمت راست باشه...
‫می‌بینید که نگاه اون هم به مرد دیگر هستش؟
‫حالا دست‌هاش رو ببینین که ‫ جلوی قسمت شرمگاهیش رو گرفته.
‫این به چه معنیه؟ پایانش همراه با ‫ آمیختگی جنسی اون سه نفره؟
‫یعنی به زبان ساده یک سکس سه نفره؟ ‫چنین اتفاقاتی رخ می‌دن.
‫ملت نیازها و ترجیحات جنسی مختلفی دارن...
‫که مسیح ازشون اطلاع داره و ‫ اون رو بخشی از خلقت می‌بینه.
‫چیزی که مخصوصا از نظر من جالبه اینه که...
‫چنین نقطه‌ی برجسته‌ای نمای بیرونی ساختمان ‫شهرداریمون به مسائل جنسیتی اختصاص داده شده.
‫از نظر من خیلی تاثیرگذار و بافکرانه‌ست.
‫- ولی یکم تنگ نیست؟ ‫- چطور؟
‫آخه خیلی به نظر سخت میاد...
‫این قراره ستون جشن سالگرد ‫ صد سالگی اسلو باشه.
‫یه جشن ملیه، همراه با ذوق و دورهمی...
‫بله، و کلی رویداد با همین مضمون ‫سرتاسر شهر در نظر گرفتیم.
‫تا روزها ادامه دارن.
‫آره، پروسه‌ی در جریانیه که ما...
‫دقیقا چه چیزی توی تصوراتتون هستش؟
‫وقتی ندونیم روی چه چیزی کار می‌کنیم ‫در نظر گرفتن بودجه سخت می‌شه.
‫پیشنهادات واضحی داریم...
‫ولی فقط یه روز نیست.
‫قراره شامل همه بشه.
‫قطعا! واسه همه‌ست! ‫ولی آخه «همه» شامل کی می‌شه؟
‫مگه «همه» ما نیستیم؟
‫چیزهای مناسب خانم‌ها و آقایان متفاوتن...
‫و در کنار هم «همه» هستیم.
‫فردا می‌بینمتون.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫- خوب پیش نرفت. ‫- رفت!
‫نه، خوب پیش نرفت. بریم یه جایی قهوه بخوریم؟
‫مگه نباید به قایق برسیم؟
‫لزومی نداره تا دو ساعت دیگه نسوددن باشیم.
‫کلی وقت داریم.
‫- فکر خودت بودن. ‫- آره، ارائه من بود.
‫همه ایده‌هاشون رو ارائه می‌دن، ‫بعد با هم تصمیم می‌گیریم.
‫و مشخصا یه شرکت مشاوره هست ‫ که پیشنهادی داره.
‫ولی باید در جهت نیازهای مردم باشه.
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫- من؟ خودت هم اینطور فکر می‌کنی. ‫- جدا؟ چطور؟
‫وقتی واسه این شغل درخواست دادم گفتی...
‫«کار کردن واسه شهرداری فرصتی ‫ واسه کمک کردن به مردمه.»
‫- من گفتم؟ ‫- آره.
‫- داشتی از شغلت حرف می‌زدی؟ ‫- شاید.
‫«شاید»...
‫خیلی بدون فکر حرف می‌زنی ماریان.
‫«وقتی اسمم رو میاری از لذت لبریز می‌شم...
‫که بلدی اسمم چیه.» ‫یادته اینو واسم نوشتی؟
‫آره، معلومه.
‫یه جمله از رگنار هاولنده. ‫ چی شد که یهویی یادش افتادی؟
‫نمی‌دونم. احتمالا بخاطر ‫ این که گفتی «ماریان».
‫بازم از امشب واسم بگو.
‫امشب از این قراره که...
‫یه گروه جمع کردم که روی جزئیات کار کنن.
‫یه آهنگساز هست، یه معمار...
‫یه طراح رقص، و ما...
‫و زمین‌شناس چی؟ می‌دونه منم میام؟
‫آره معلومه.
‫راجع بهش خیلی حس خوبی دارم.
‫احتمالا صرفا تصورات خودمه، ‫ولی به نظرم موفق خواهی شد.
‫موفق شدن...
‫و از اون‌ جایی که فرصتیه که با ‫ بقیه‌ی آدم‌های اونجا آشنا بشی...
‫انقدر هم بد نیست دیگه...
‫ولی می‌خوام با خیلی‌ها آشنا بشم.
‫- چی، چطوری؟ ‫- نه، من فقط...
‫راستش نمی‌فهمم که... ‫ آخه انگار خیلی واسه تو مهمه.
‫- که با کسی آشنا بشی؟ ‫- اوهوم.
‫نه.
‫نه، موضوع این نیست.
‫- نه، این نیست. ‫- نیست؟
‫آخه اینطوری نیست که بگم دلم واسه ‫ دوست‌پسر داشتن تنگ شده، نکنه می‌گم؟
‫نه، نمی‌گی.
‫احتمالا صرفا از دیدگاه خودم می‌بینمش.
‫خیلی در مورد دیدن بقیه استرس می‌گیرم.
‫ولی تو گفتی با دیدن بقیه مشکلی نداری.
‫آره، ندارم.
‫ولی وقتی گفتی خیلی استرس داری ‫ که کسی رو پیدا نکنی...
‫راجع به چی استرس داشتی؟
‫واقعا نمی‌دونم.
‫قبلا عاشق تنهایی بودی.
‫بخاطر امنیتیه که رابطه میاره؟
‫- شاید... ‫- خیلی بهش فکر کردم.
‫من توی زندگی احساس ناامنی ندارم. ‫تو هم نداری.
‫نه.
‫خب عاشق متاهلم بودنم.
‫نسبت به تو در این مورد ساده‌ترم.
‫بعد هفت، هشت سال زندگی توی اون آپارتمان، ‫تصمیم گرفتی یه میز واسه کنار تخت‌خواب بخری؟
‫اصلا به فکرم خطور نکرده بود. ‫از کجا می‌تونم بخرم؟
‫فروشگاه آی‌کا‌ای‌‌آ گمونم. یا یه دونه ‫ دسته‌ دوم از اینترنت بخر. چه مدلی می‌خوای؟
‫باید ارتفاعش کم باشه که به تخت بیاد.
‫- دو تا لازم می‌شه. ‫- نه.
‫نمی‌شه تخت دو نفره باشه و ‫یکی میز کنارش باشه که، غم‌انگیزه.
‫که چی بابا؟ چرا غم‌انگیز باشه؟
‫دو تا خریدن این‌طوری نیست که...
‫سلام! تو هم می‌ری مهمونی؟
‫- مهمونی؟ ‫- بیشتر دورهمیه.
‫- یا یه جلسه انگیزشی. ‫- خیلی‌خب، من می‌رم خونه.
‫نسوددن زندگی می‌کنی؟ خبر نداشتم.
‫نه نمی‌کنم، صرفا اینجا یه جا اجاره کردم.
‫تابستون قراره اونجا باشم.
‫هایدی، دوستمه، و تور هم همکارم.
‫خوشوقتم.
‫- خوش بگذره پس. ‫- حتما.
‫- فردا می‌بینمت؟ ‫- حتما. خداحافظ.
‫- دکتره؟ ‫- نه، پرستاره.
‫- باید یه آینه پیدا کنم. ‫- من می‌رم بیرون پس.
‫سلام.
‫نمی‌شه واقعا اعتماد کرد که ملت ‫ متوجه منظور حرف‌هات شدن.
‫کل روز داشتم به اون بیمار فکر می‌کردم.
‫- خوشحالم که فهمیدی. ‫- خب منو یاد بابام انداخت.
‫- خودمم گاهی اینطوریم. ‫- جدا؟
‫خب پیش میاد که جرئت نداشته باشم ‫سوال بپرسم که یه وقت احمق جلوه نکنم.
‫- آهان. اهل کجایی؟ ‫- هوبول، توی شهرستان اوستفولد.
‫- توی مزرعه بزرگ شدی؟ ‫- نه، ولی مامانم چرا.
‫- که اینطور. ‫- ولی مزرعه‌دار نبودن.
‫عادی بودن. بابام توی کار ساخت‌وساز بود.
‫- و تو هم پرستار شدی. ‫- آره، در نهایت دیگه.
‫فکرش رو نمی‌کردم از هوبول ‫ یا اصلا اوستفولد باشی.
‫چرا؟ چون خوش‌قیافه‌ام؟
‫- از نظرت خوش‌قیافه‌ای؟ ‫- شوخی کردم.
‫ولی چند باری که بیرون بودم بهم گفتن.
‫نه، واقعا؟
‫«انقدر خوش‌قیافه‌ای بهت ‫ نمیاد از اوستفولد باشی.»
‫واقعا ملت چنین چیزی گفتن؟
‫نه. یا آره، یه چند باری شده.
‫شاید بخاطر لهجه‌ست. نمی‌شه جدی گرفتش.
‫- مشخص نیست از اوستفولد باشه. ‫- نه.
‫سعی می‌کنم مخفیش کنم.
‫ما هم مشخص نیست از دوکا ایم.
‫- نه، فکر نکنم. ‫- دوکا؟ کجا هست؟
‫خیلی از گیوویک دور نیست. ‫بین گیوویک و فاگرنس.
‫- کلبه‌ات کجاست؟ ‫- اونجا.
‫- همون قرمز کوچیکه؟ ‫- آره، همون اولی.
‫- درست کنار اسکله قایق‌ها. ‫- آره.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫- وای، این یکی؟ ‫- آره.
‫- چه خونه‌ای، حتما پولداره. ‫- پولدار؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫ارائه چطور پیش رفت؟ امروز بود؟
‫خوب نبود. خیلی خوب حرفم رو بیان نکردم.
‫نه، خیلی خوب پیش رفت.
‫مطمئنم خوب پیش رفته. ‫تو عالی بیان می‌کنی.
‫تقریبا به ایده‌هات حسودیم می‌شد.
‫- سلام. اوله هارالد هستم. ‫- ماریان.
‫پس ماریان تویی! هایدی ازت واسمون گفته بود.
‫- تو بخشی از چیز نیستی... ‫- نه، من دکترم.
‫همین‌طوری اومدی؟ ‫چی بهشون می‌دی؟
‫- آبجو و شراب. خوردنی. ‫- باربیکیو کنیم! خیلی کارش درسته.
‫به من مربوط نیست. بریم دخترها، ‫بابایی جلسه داره.
‫آهای... برو داخل. بقیه داخلن.
‫- بریم خونه دیگه. بیا. ‫- نه!
‫قبلا بهت گفتم. بابایی جلسه داره.
‫- لطفا؟ ‫- ول کن. یک، دو، سه!
‫این روزها مفهوم «فمینیسم» ‫خیلی چیزها رو در بر می‌گیره.
‫آره، انقدر پخش شده که ‫ دیگه معنیش رو از دست داده.
‫- سلام! ‫- خیلی خوشحالم که اومدی.
‫- سلام به همگی. ‫- اسماعیل.
‫- هایدی، معمار تویی؟ ‫- سلام. ایبل هستم.
‫- ماریان. ‫- سلام آنا. خوشحال شدم دوباره دیدمت.
‫- این ماریان. ‫- من ربطی به این قضیه ندارم.
‫درسته، ناخواسته شنیدم که راجع ‫ به فمینیسم حرف زدین؟
‫کنجکاوم. از نظرتون داریم ‫ نون داغ به نانوا می‌فروشیم؟
‫- مطمئن نیستم، بستگی داره... ‫- بستگی داره دیدت بهش چی باشه.
‫دیشب مامانم بهم زنگ زد ‫ و در این مورد بهش گفتم.
‫بهش گفتم پروژه‌ی شهرداریه، ‫ ولی با بخش فمینیسمش کنار نمیاد.
‫می‌گه ربطی به اون نداره. داره سعی می‌کنه ‫ یه پرستار سرخانه پیدا کنه.
‫ولی بلد نیست چطوری درخواست بده، ‫الکی بهشون زنگ می‌زنه که خیلی...
‫پس به نظرت باید با بهتر کردن ‫خدمات و راه‌حل‌ها...
‫سالگرد رو جشن بگیریم؟
‫- این دو تا با هم در تضاد نیستن. ‫- نه، اصلا.
‫- تو کارمند شهرداری هستی؟ ‫- آره، بخش فرهنگ.
‫و رهبر پروژه سالگرد هم هستن.
‫درس تاریخ خوندم.
‫پایان‌نامه دکترام هم خیلی خوب بوده.
‫- عه، ایول! ‫- در مورد تاریخ مد نوشتم.
‫- در چه مورد؟ ‫- پر اسپوک. اسمش رو شنیدی؟
‫سلام، این...
‫آره. سلام.
‫بله، این... می‌شه... نه؟
‫همون‌طور که توی ایمیل گفتم...
‫سعی داشتم این جلسه انگیزشی یا عملی باشه.
‫خیلی مشابه‌ان، الان فهمیدم.
‫اگه اصولی شروع کنیم، ‫یعنی از شروعش...
‫و از اونجایی که همسایه عزیزی ‫دارم که زمین‌شناسه...
‫به این فکر افتادم...
‫که شاید این دیدگاه افکار جدیدی رو رقم بزنه.
‫- نمی‌دونم که شما... ‫- هم، بله؟
‫قصد داشتم چند کلمه...
‫راجع به ساختار زمین‌شناسی شهر حرف بزنم.
‫و اگه تونستم نظرتون رو جلب کنم ادامه بدم.
‫پیشنهاد می‌کنم بریم روی پشت‌بوم...
‫که نما بهتره. از اونجا ‫کل شهر رو می‌تونیم ببینیم.
‫چه جالب.
‫- لطفا همراهم بیایید. ‫- عالی.
‫پیرهنت... خیلی قشنگه.
‫- عه، مرسی! ‫- منم بهش توجه کردم.
‫خجالت می‌کشم. گرون‌ترین پیرهنیه که خریدم.
‫حصار نیست پس لطفا بشینید.
‫دوست ندارم کسی بیفته.
‫- می‌شه پام رو بذارم اینجا؟ ‫- حتما، چیزی نیست.
‫- روی تخت کی رو داریم لگد می‌کنیم الان؟ ‫- من.
‫- اینجا می‌خوابی؟ ‫- باید روتختی رو عوض می‌کردم.
‫- نه، چرا؟ ‫- نه، فقط... من اینجا بزرگ شدم.
‫یعنی خونه‌ی قدیمی‌ای که اینجا بود.
‫تقریبا اتاقم همین‌جا بود.
‫- پس اینجا اتاق پسره‌ست. ‫- آره، اتاق پسره.
‫- واست هیجان‌انگیزه؟ ‫- آره، یکم.
‫گمونم خودمم هیجان‌زده شده باشم.
‫خیلی بزرگ نیست.
‫نه ولی، اگه بخوای... جا هست.
‫اگه بخوای، جا هست.
‫درسته...
‫می‌خوام با این شروع کنم که بگم ‫ همه‌چیز در حال فروریزشه.
‫دائما. واسه همین چیزی اصولی نیست.
‫ولی حقایق تاریخی‌ای داریم.
‫اسم دیگ اسلو از...
‫تپه‌های نوردمارگا و اکبرگ اومده ‫ که به تپه‌ها می‌رسن...
‫و حالتی مثل یه دیگ به خودشون می‌گیرن.
‫چیزی که امروزه بهش می‌گیم اسلو، ‫از سه نوع سنگ ساخته شده.
‫یه بخش داریم که سنگ بستر هست...
‫که از سنگ‌های سختی ‫مثل گنیس و گرانیت تشکیل شده.
‫این بخش از اوستمارکا ‫تا اکبرگ کشیده شده...
‫و به بونه‌فیوردن سرازیر می‌شه.
‫بعد «مرکز» رو داریم.
‫که بیشتر از سنگ‌های نرم‌تر ‫دوران کامبروسیلورین تشکیل شده...
‫مثل سنگ آهک و تخته‌سنگ، ‫و کلی رسوبات و خاک رس.
‫و اگه به ارتفاعات اطراف نگاه کنیم...
‫مثل نوردمارکا و سورکدالن...
‫بیشتر سنگ‌های آتشفشانی می‌بینیم، ‫مثل گدازه و بازالت.
‫این‌ها سنگ‌هایی هستن که به اصطلاح ‫«رو به بالا میان»...
‫همون‌طور معلم دبیرستان برام توضیح داد.
‫و همه اینا توپوگرافی‌ای رو می‌سازن ‫که شبیه یه دیگه.
‫نمی‌دونم من باید تفسیر کنم که زمین‌شناسی ‫ چه اثری رو زندگیمون داره یا نه.
‫ولی آره، فکر می‌کنم جایی که راه می‌ری، ‫جایی که قدم می‌ذاری...
‫و همین‌طور چیزهایی که دور و برمونه، ‫مثل ساختمون‌ها یا پوشش گیاهی...
‫روی ذهنمون تاثیر می‌ذاره.
‫فکر می‌کنم می‌شه اینو ‫مثل بوی لباس‌های کسی دونست...
‫که از دئودورانت یا عطر ‫یا چیزهای این‌طوری استفاده نمی‌کنه.
‫به اون بو واکنش نشون می‌دی.
‫یه جور شخصیت داره ‫و می‌تونه به چالش بکشت.
‫توی بدنت حسش می‌کنی.
‫و به همون شکل، فکر می‌کنم ‫روی روحمونم اثر می‌ذاره.
‫آره، می‌تونیم بریم پایین. ‫کسی می‌خواد یکم شراب بخوره؟
‫- بله، لطفا. ‫- یا چیز دیگه‌ای؟
‫بریم پایین.
‫مواظب سرت باش.
‫وقتی معمار گفت کسی به مادرش کمک نمی‌کنه...
‫وقتی خیلی چیزها درست کار نمی‌کنن، ‫کل این جشن رو...
‫انگار اصلا بهش فکر نکردم. ‫که تمرکزمون باید جای دیگه باشه.
‫فکر می‌کنم زیادی سختش می‌کنی.
‫این که یه چیز مهم باشه ‫دلیل نمی‌شه چیز دیگه بی‌اهمیت باشه.
‫دائم این پیش میاد. ‫یه ایده واقعا خاص داری...
‫که کاملا مال خودته، ‫ولی بعد تردید میاد سراغت.
‫- آیدا، اینطوری نمی‌شه. ‫- باید خسته‌کننده باشه.
‫نمی‌تونی از مامان فرار کنی. ‫بریم خونه و یه قصه قبل خواب بخونیم.
‫می‌فهمم که لازمه خوب فکر کنی.
‫ مسواک زده بودی و داشتی می‌رفتی بخوابی!
‫بیا بریم یه قصه بخونیم.
‫- بیا بریم. ‫- سلام، سولویگ.
‫- بذار کمکت کنم. ‫- چیزی نیست.
‫باشه. اودا کجاست؟ تنها خونه‌ست؟
‫اودا با گیر خونه‌ست. خوابیدن.
‫- بیا. ‫- چیزی نیست.
‫فقط من خوابم نمی‌بره. ‫بریم خونه عزیزم.
‫- بیا. ‫- می‌تونه اینجا بخوابه. تو برو خونه.
‫- ولی این هفته نوبت منه. ‫- نه، همینطوری می‌مونه.
‫سولویگ، بیا با هم بریم خونه. ‫می‌رم کیفم رو بردارم.
‫- بیرون همه‌چیز خوبه؟ ‫- آره.
‫هیچی براشون درست نکردی؟
‫- من فقط می‌رم. ‫- کار درستی نیست، اوله.
‫پای ماهی داشتیم، نه؟
‫- و شراب سفید. ‫- چه عالی.
‫دوست ندارم غذا رو دور بریزم.
‫- آیدا، چرا نریم خونه عزیزم؟ ‫- سولویگ، بریم.
‫- منم دارم می‌رم. ‫- می‌تونم یه چیزی بپرسم؟
‫- معلومه. ‫- هم مامانم و هم خالم سرطان داشتن.
‫بله؟
‫ببخشید... ‫فقط می‌خواستم بدونم...
‫ببخشید! خوبم.
‫فقط می‌خواستم بدونم ‫هیچ ارتباطی بین سرطان و بی‌خوابی هست؟
‫هیچ مطالعه قطعی‌ای در این مورد نشنیدم.
‫پس نگران نباش.
‫بیا. پس می‌تونی تا قایق بری؟
‫آیدا، فردا می‌بینمت. خوب بخوابی.
‫- باشه، خداحافظ. ‫- قبل چهارشنبه ایمیل می‌زنم.
‫- عالیه. خداحافظ! ‫- تا بعد.
‫- ببخشید بابت این قضیه. ‫- نیازی به معذرت‌خواهی نیست.
‫- سلام! ‫- دلم می‌خواد بیشتر حرف بزنیم.
‫- منم همینطور. ‫- که بفهمم داستانت چیه.
‫نمی‌دونم داستانی دارم یا نه، ولی...
‫این که کی هستی. ‫به هر حال، واقعا از حرف زدن باهات لذت بردم.
‫منم همینطور. ‫خب...
‫- خداحافظ، موفق باشی. ‫- خداحافظ.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- داری تعقیبم می‌کنی؟ ‫- سوال منم همینه.
‫سه بار تو یه روز؟
‫کجا داری می‌ری؟
‫- بیرون شهر؟ ‫- نه، بیرون نمی‌رم.
‫- خب؟ ‫- جایی نمی‌رم.
‫- فقط سوار کشتی می‌شی؟ ‫- آره.
‫فقط سوار کشتی می‌شم، ‫می‌رم و برمی‌گردم. گاهی این کار رو می‌کنم.
‫مهمونی چطور بود؟
‫مهمونی، خب...
‫در واقع خیلی ناگهانی تموم شد. ‫آره، عجیب بود.
‫فقط رفتم چون هایدی می‌خواست ‫منو با یه همسایه آشنا کنه.
‫و اون... خب، طلاق گرفته ‫و زنش تو خونه بغلی زندگی می‌کنه.
‫- آهان. ‫- سلیقه‌ات نیست؟
‫چرا، کاملا.
‫شاید. ببینیم چی می‌شه.
‫و تو فقط سوار کشتی می‌شی ‫ و می‌ری و برمی‌گردی؟
‫آره، بعضی وقت‌ها که خوابم نمی‌بره ‫و بی‌قرارم...
‫کشتی‌سواری می‌کنم.
‫بیشتر برای این که...
‫- برای این که دنبال مردها بگردم. ‫- خب.
‫- گرایندر رو می‌شناسی؟ یا تیندر، حتما. ‫- معلومه، گرایندر رو هم می‌شناسم.
‫می‌تونی ببینی کی آنلاینه ‫و کی از همه نزدیک‌تره.
‫یه چیزی هست در مورد بودن ‫توی فضای بسته، مثل یه کشتی.
‫می‌تونی ببینی کی اونجاست.
‫و وقتی رو صفحه می‌بینیشون، ‫می‌تونی سرت رو بلند کنی.
‫و شاید درست جلوت باشن.
‫- امشب کسی آنلاینه؟ ‫- نه، الان نه.
‫- ولی پیش میاد؟ ‫- معلومه. زیاد.
‫خب، بعدش چیکار می‌کنی؟
‫هیچی، بعضی وقت‌ها فقط. ‫شاید فقط نگاه رد و بدل کنیم.
‫- یا می‌ریم روی عرشه. ‫- و سکس می‌کنین؟
‫جدا؟ بیشتر فقط حرف می‌زنیم.
‫شاید یه قراری بذاریم.
‫برای من بیشتر هیجانشه.
‫این که تو چشم یکی خیره بشی ‫و بفهمی هر دوتون تحریک شدین.
‫ولی تا حالا تو کشتی نسوددن سکس داشتی؟
‫چند بار. ولی مسیرش انقدر کوتاهه ‫که کار زیادی نمی‌شه کرد.
‫درسته.
‫- یه جورایی مثل کروزینگه. ‫- کروزینگ چیه؟
‫هیچی نمی‌دونی؟
‫یعنی بری جاهای خاص برای سکس اتفاقی.
‫خیلی جاها هست برای کروزینگ. ‫معمولا گوشه‌های خلوت پارک‌ها یا جنگل‌ها...
‫جایی که مردها می‌رن ‫تا مردهای دیگه رو ببینن.
‫و سکس کنن.
‫آره.
‫ولی فقط این نیست. ‫توی این کشتی، بیشتر فقط حرف می‌زنیم.
‫و بعضی وقت‌ها، ‫وقتی تو پارک کروزینگ می‌کنی...
‫می‌شینی و بعد از سکس حرف می‌زنی.
‫و اون صحبت بعد از سکس خیلی خاصه.
‫چون اینا آدم‌هایین ‫که هیچی ازشون نمی‌دونی.
‫شاید اسمشون رو هم ندونی. ‫شاید هیچ‌وقت هم نفهمی.
‫و بودن تو یه فضای خنثی یه جور...
‫- نزدیکی عجیب ولی دلنشین ایجاد می‌کنه. ‫- درسته.
‫که باعث می‌شه باز شدن و حرف زدن راحت باشه.
‫درباره چی حرف می‌زنین؟
‫هرچی. همه جور آدم هست.
‫بعضی‌ها هنوز با خودشون کنار نیومدن.
‫و بعضی‌ها اصلا خودشون رو ‫گی نمی‌دونن.
‫فقط از سکس با مردها لذت می‌برن.
‫و بعضی‌ها خیلی غمگینن ‫و پر از عذاب وجدان.
‫شاید یواشکی از شام خانوادگی یا ‫جشن بچه‌هاشون زدن بیرون...
‫و لازمه راجع بهش حرف بزنن.
‫بعضی‌ها فقط می‌خوان ‫راجع به علنی کردنش حرف بزنن.
‫- ولی تو علنی کردی دیگه، درسته؟ ‫- من؟ آره.
‫برای من راحت بود. ‫ولی داستان‌های عجیب می‌شنوی.
‫پدر و مادرهایی که کلا قطع رابطه می‌کنن.
‫واقعا زشته.
‫امشب، اون مردی که ‫می‌خواستن منو باهاش آشنا کنن، اون...
‫اصلا از اون تیپ مردهایی نبود ‫که حتی بهش فکر کنم.
‫بعد رفتیم روی پشت‌بومش. ‫می‌خواست یه چیزی نشونمون بده.
‫و اونجا، یه دفعه یه حس نزدیکی ‫ شدیدی اومد سراغم.
‫و دیگه دست‌هام رو نتونستم کنترل کنم. ‫زدم به باسنش.
‫- واکنشش چی بود؟ ‫- من هیچ‌وقت چنین کاری نکرده بودم.
‫واکنشش؟ خب، تعجب کرد. منم همینطور.
‫- ولی فکر کنم خوشش اومد. ‫- خودت خوشت اومد؟
‫- آره، خوشم اومد. ‫- خب...
‫چجور مردیه؟
‫یه جورایی هم حقه‌بازه، هم گرم و صمیمی، ‫هم شیطونه، همه با هم.
‫و چجور مردهایی تو رو تحریک می‌کنن؟
‫هیچ ایده‌ای ندارم. کاملا غیرقابل پیش‌بینیه.
‫و تو چی؟ چی تحریکت می‌کنه؟
‫- فکر کنم یه نوع خاصی از پوست. ‫- خب؟
‫خیلی سخته توضیح دادنش.
‫من می‌تونم با... عرق تحریک بشم.
‫پوست قسمت داخلی ران‌ها، وقتی عرق کرده...
‫خب...
‫من می‌تونم با کلی چیز مختلف تحریک بشم.
‫می‌خوای دوباره ببینیش؟
‫اون مرد اهل نسوددن رو؟ ‫آره... آره؟
‫یا نه؟ من...
‫نمی‌دونم. این چیزها همیشه پیچیده می‌شن.
‫کاش می‌شد امشب باهاش سکس کنم...
‫و دیگه هیچ‌وقت نبینمش.
‫چون دنبال رابطه نیستی؟
‫هم آره، هم نه...
‫- میز کنار تخت داری؟ ‫- میز کنار تخت؟
‫آره، دو تا.
‫وقتی تو کلبه‌ام، گذاشتمشون انباری.
‫چرا می‌پرسی؟
‫- اینجا پیاده می‌شی؟ ‫- اوهوم. تو می‌مونی؟
‫موفق باشی.
‫- مرسی. ‫- خداحافظ.
‫سلام.
‫تا حالا شب خوبی داشتی؟
‫شب خوب؟
‫داشتم کار می‌کردم.
‫- و حالا؟ می‌ری پیش همدمت خونه؟ ‫- نه.
‫نه، همدمی در کار نیست.
‫- چرا انقدر دیر کار می‌کردی؟ ‫- یه مریض داشتم.
‫- من روانشناسم. ‫- وای!
‫آره، واکنش خودمم همینه.
‫وای.
‫خب، چطوره؟
‫الان، حسش مثل کار تو کارخونه‌ست. ‫کار خط تولید.
‫چجوری؟
‫چجوری...
‫منظورم اینه...
‫اگه با این انتظار بزرگ شده باشی...
‫که تو زندگی هیچ‌چیز ‫نباید دردناک یا چالش‌برانگیز باشه...
‫با کوچک‌ترین سختی می‌پاشی.
‫فکر می‌کنی ‫یه روز بد داشتن طبیعی نیست.
‫و فکر می‌کنی باید درمان شی.
‫تقریبا حس می‌کنم گفتنش اشتباهه، ولی من...
‫بعضی وقت‌ها فقط می‌خوام بهشون بگم ‫خودتون رو جمع و جور کنین.
‫خیلی ارزون‌تر درمیاد.
‫خب، من تو گرایندر دیدمت.
‫- من واقعا انقدر علاقه‌ای به... ‫- می‌تونم برم.
‫نه اصلا، راحت باش بمون.
‫غیر از این، دنبال شریک می‌گردی ‫یا فقط سکس؟
‫- «فقط» سکس؟ هیچی «فقط» سکس نیست. ‫- نیست؟
‫خب، نه...
‫فکر نمی‌کنم. حداقل برای بیشتر آدم‌ها.
‫ولی شاید تو کسی باشی که خیلی سکس داره؟
‫آره. فکر کنم من... آره.
‫- با شرکای مختلف؟ ‫- آره.
‫- شریک ثابت نداری؟ ‫- نه، من...
‫- اگه اشکالی نداره، اونجا می‌شینم. ‫- باشه.
‫من راحتم که شریک ثابت نداشته باشم.
‫خب چه حسی داره؟
‫سکس داشتن، این روزها؟
‫خب، اینطوریه که... شوخی می‌کنی؟
‫- نه. ‫- نه؟
‫چه حسی داره این روزها سکس داشتن...
‫خوبه. دقیقا منظورت چیه؟
‫نمی‌دونم... احساس امنیت داری؟
‫امنیت؟ آره.
‫ولی نه، همه این حس رو ندارن.
‫بعضی بدن‌ها انقدر سفتن...
‫که می‌تونی ببینی چقدر زور می‌زنن ‫تا یه چیزی، هرچیزی باشه، بیرون بدن.
‫چه مایع منی باشه، چه احساسات.
‫ولی شاید خیلی پورن دیده باشن.
‫درسته. پس پیشنهادش نمی‌کنی؟
‫پورن؟ چرا.
‫اگه هیچ‌چیز دیگه نباشه، ‫می‌تونه کمک کنه بفهمی چی رو دوست داری.
‫چیزهای عجیب‌و‌غریب؟
‫عجیب‌و‌غریب... ‫خب چی عجیب حساب می‌شه؟
‫این بیشتر ساخته‌ی ذهن نیست؟
‫نمی‌دونم. فکر می‌کنم اکثر چیزها ‫ می‌تونن لذت‌بخش باشن.
‫من از این خوشم میاد ‫که چندتا مرد همزمان منو بکنن.
‫یا روم بشاشن.
‫فکر می‌کنم هر دوش می‌تونه ‫ خیلی تحریک‌کننده باشه.
‫ولی وقتی اتفاق می‌افته، ‫من بهش نمی‌گم عجیب‌و‌غریب.
‫- نه؟ ‫- صرفا خوبه.
‫یا لذت‌بخشه.
‫ولی شاید منظورت از عجیب‌و‌غریب همینه؟
‫نه، من...
‫نمی‌دونم.
‫تو به هیچی علاقه نداری؟ ‫نه به سکس، نه به دوست‌پسر؟
‫مگه اینا در تضادن؟
‫بیشتر آدم‌ها هر دو رو نمی‌خوان؟
‫هم کلی شریک جنسی داشتن ‫و هم یکی که فقط عاشق تو باشه؟
‫- این دوگانگی نیست؟ ‫- لازم نیست باشه.
‫من چه بی‌فکر بودم. نپرسیدم چیکار می‌کنی.
‫یا این که شب خوبی داشتی ‫یا هر چیز دیگه‌ای.
‫ببخشید بابتش. خیلی بی‌ادبانه بود.
‫من معمولا انقدر خودخواه نیستم. ‫خیلی لطف کردی اومدی پیشم.
‫قدردانی می‌کنم، فقط بدون. ‫ولی الان دیگه تقریبا رسیدیم.
‫- فکر کنم برگردم داخل. ‫- باشه.
‫شب خوبی داشته باشی.
‫اسمت چیه؟
‫- بیورن. ‫- بیورن...
‫اسم من توره.
‫متوجه شدم.
‫خداحافظ، تور.
‫خداحافظ، بیورن.
‫من قراره بمیرم؟
‫نه، قرار نیست بمیری.
‫فقط این که...
‫من حس کسی رو ندارم که سرطان داره.
‫نه...
‫می‌دونم که این خبر خیلی دردناکیه.
‫ولی زود اومدی پیش من. ‫زود مراجعه کردی.
‫- حالت خوب می‌شه. ‫- آره...
‫پیش‌آگاهی خیلی خوبه. یادت باشه.
‫ولی گفتین ‫که باید درمان شم، درسته؟
‫بهترین درمان رو برات پیدا می‌کنیم.
‫یعنی یا شیمی‌درمانی، ‫پرتودرمانی یا جراحی، درسته؟
‫احتمالا بله.
‫من نمی‌تونم...
‫من نمی‌تونم این کار رو کنم!
‫نمی‌تونم اون مرد کچلی باشم تو تلویزیون ‫که میاد درباره‌اش حرف می‌زنه.
‫ولی لازم نیست این کار رو بکنی.
‫- نه، هیچ‌کس مجبور نیست این کار رو بکنه. ‫- من اونجوری نیستم!
‫[پنجشنبه، 14 اوت]
‫فکر کنم اون اینجوریه.
‫اینجا نوشته که استندآپ کمدینه.
‫شنیدی اسمش رو؟
‫آره. برات سخته همدلی کردن؟
‫نه، نیست.
‫من باهاش همدلی دارم ‫ولی این براش از نظر مالی سود داره.
‫کلی همدردی تو اینستاگرام می‌گیره، ‫کتاب می‌نویسه...
‫ولی از یه نظر خوبه. شاید به بقیکمک کنه.
‫ولی می‌شه یه نمونه موفق دیگه ‫از این که چطور با بیماری کنار بیای.
‫ممکنه باعث شه بقیه احساس شکست کنن ‫چون انقدر خوب کنار نیومدن.
‫- فهمیدم. ‫- از کجا معلوم. ناهار می‌ری؟
‫نه، مرخصی می‌گیرم.
‫جوزف جای منو پر می‌کنه. اومد.
‫- سلام. ‫- یه جوئل نامی زنگ زد با شما کار داشت.
‫جوئل؟
‫شخصیه. می‌خواست بهش زنگ بزنین.
‫ممکنه هوئل بوده باشه؟ ‫اوله هارالد هوئل؟
‫نشنیدم دقیق.
‫- یه زنگ سریع می‌زنم. ‫- باشه. من رفتم.
‫- باشه، خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫- کسیه که می‌شناسی؟ ‫- شاید؟
‫سلام! منو می‌شناسی؟
‫- از قایق؟ ‫- آره.
‫داری می‌ری خونه؟
‫چیزی شده؟
‫هی... بذار ببینم.
‫- می‌تونی نفس بکشی؟ ‫- نمی‌دونم چی شده.
‫می‌تونی دستت رو بلند کنی؟
‫هی، می‌تونی دستت رو بلند کنی؟ ‫خب، خوبه.
‫- حالم خوبه. ‫- ببین منو.
‫ولی به نظر میاد یه مشکلی هست.
‫خبر بدی شنیدی؟
‫- حالم خوبه. ‫- مطمئنی؟
‫مرسی.
‫- هی... ‫- گوش کن، حالم خوبه.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، کاملا.
‫«من یه عشق ذاتی به انسانیت دارم.
‫به همه‌ی انسان‌ها.
‫و شفقت هم دارم.
‫فکر نمی‌کنم برای بودن فقط با ‫یه مرد ساخته شده باشم.
‫تقریبا بچگانه به نظر میاد که فقط ‫ یه آدم رو دوست داشته باشی.
‫هیچ‌وقت هم نمی‌تونم وفادار باشم.
‫نه به خاطر مردهای دیگه، به خاطر اینه ‫ که من از خیلی آدم‌ها ساخته شدم.»
‫این کدوم کتابه؟
‫یه دفترچه یادداشت. ‫اسمش اتی هیلیسومه.
‫اسمش بود. ‫دارم دفترچه‌ها و نامه‌هاش رو می‌خونم.
‫همین آخری رو تو راه اومدن اینجا خوندم. ‫خیلی دوستش دارم.
‫- فکر می‌کنی مال منه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫می‌تونی وقتی تمومش کردم قرضش بگیری.
‫- تو چی می‌خونی؟ اگه چیزی می‌خونی؟ ‫- بیشتر کتاب‌های علمی می‌خونم.
‫خیلی از داستان خوشم نمیاد.
‫«بعد این اتفاق افتاد، بعد اون اتفاق...»
‫- به نظرم واقعی نمیاد. ‫- درسته. ولی دفترچه فرق داره.
‫ذاتی غیرقابل پیش‌بینیه ‫و شامل چیزهای گذشته و حال می‌شه.
‫هیچ منطق بازنگرانه‌ای نداره.
‫من بیشتر درباره سنگ‌ها می‌خونم.
‫درباره سنگ‌ها هم می‌نویسم. ‫فکر کنم بیشتر از خوندن می‌نویسم.
‫- فهمیدم. ‫- معمولا روی اون صندلی می‌شینم.
‫- و می‌نویسم. ‫- درباره سنگ‌ها.
‫درباره سنگ‌ها. با یه پتو روم.
‫امتحانش کن. ‫خیلی راحته.
‫مرسی.
‫پس اینجا می‌شینی ‫با لپ‌تاپت و می‌نویسی؟
‫نه، بیشتر با دست می‌نویسم.
‫جدی؟
‫به ذهنم رسید که دیگه ‫دست‌خط کسی رو نمی‌بینی.
‫خب، این دست‌خط منه.
‫چی فکر می‌کنی؟
‫[به نظرم جدی میاد. اینم دست‌خط من.]
‫مرسی. به نظر میاد...
‫قدیمیه؟
‫- خب، مهم نیست. ‫- ولی باید معذرت بخوام.
‫قرار بود برات شام درست کنم.
‫من آشپزی رو دوست دارم.
‫ولی امروز طبق برنامه پیش نرفت.
‫شام خیلی خوب بود.
‫ولی...
‫اورولوژیست...؟
‫آره، اورولوژیست.
‫داشتم فکر می‌کردم...
‫شکم، این بخش از بدن...
‫ما فکر می‌کنیم خصوصی‌ترین بخشه.
‫می‌تونه منبع لذت باشه.
‫ولی همچنین با ادرار، ‫مدفوع، چیزهایی که زشته، همراهه.
‫برای همین چه درست کار کنه چه نه، ‫همیشه با شرم همراه شده.
‫- ولی... زمین‌شناس؟ ‫- آره.
‫- بگو ببینم. ‫- خب...
‫خیلی‌ها زمین‌شناس می‌شن ‫تا تو صنعت نفت کار کنن.
‫شاید هدف منم همین بود ‫قبل از این که شروع کنم.
‫قبل از این که بفهمم سنگ چیه.
‫- قبل از این که عاشق سنگ بشی. ‫- آره... آره؟
‫الان، سنگ شاید مهم‌ترین چیز زندگیم باشه.
‫و می‌تونم...
‫می‌تونم صدای آواز سنگ‌ها رو بشنوم.
‫اگه من...
‫و عاشق این کارم...
‫اگه روی یه صخره ‫یا یه تپه کنار دریا دراز بکشم...
‫و گوشم رو بچسبونم به سنگ، ‫می‌تونم صداش رو بشنوم.
‫هیچ فکر جادویی‌ای توش نیست.
‫صرفا یه ترکیبه...
‫از حس فیزیکی تماس سنگ با پوست...
‫و همه‌چیزهایی که درباره اون سنگ می‌دونم.
‫فکر کنم یه ادغام میان دانش ‫و حس فیزیکی باشه...
‫که حس یه تپش زنده رو می‌ده.
‫این چیزیه که من می‌تونم بشنوم، ‫ولی تو هم می‌تونی حسش کنی.
‫تو هم می‌تونی بشنویش.
‫این... برای تو هم صدق می‌کنه.
‫وقتی فوق‌لیسانس رو شروع کردم...
‫یه دوستم برام ماکت توپوگرافی اسلو رو ساخت.
‫اون اولین باری بود که ‫بعد شاعرانه‌اش رو کشف کردم...
‫خیلی دوست دارم اون ماکت رو ببینم.
‫- خب، هنوز دارمش. ‫- جدی؟
‫آره؟
‫آره، آره.
‫وای!
‫- خیلی بزرگه! ‫- آره.
‫- قشنگه، نه؟ ‫- خیلی قشنگه!
‫عاشق اینم که گونه‌های مختلف ‫رنگ‌های مختلف دارن.
‫یه حسی از ویژگی‌هاشون می‌گیری.
‫- اون چیه؟ ‫- اون شیل هست.
‫و این یکی؟
‫سنگ آهکه.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫به چی فکر می‌کنی؟
‫پوستت. خیلی خوشم میاد ازش.
‫و خوشم میاد که انقدر به کارت علاقه‌مندی.
‫جدی؟ من به چیزهای دیگه هم اهمیت می‌دم.
‫چیزی که تو کل دنیا بیشتر از همه دوست دارم، ‫وقت گذروندن با دخترهامه.
‫اونا مهم‌ترین چیز زندگیم هستن.
‫الان نگفتی سنگ‌ها مهم‌ترین چیزن؟ ‫بالاخره سنگ یا بچه‌ها؟
‫هردوش. لازم نیست یکی رو انتخاب کنی.
‫فقط زبانه که ما رو گول می‌زنه ‫که اینطوری فکر کنیم.
‫چیه؟
‫دارم به حرف‌هات گوش می‌کنم. ‫فکر کنم این کتاب رو دوست داشته باشی.
‫ممکنه بخوای شب اینجا بمونی؟
‫آره، خیلی دوست دارم.
‫ولی فکر نکنم بمونم. فکر کنم برم.
‫- اشکالی نداره اینجا بشینم؟ ‫- نه، حتما.
‫- خب... ‫- آره؟
‫- آره... ‫- چی باعث شد بیای این قایق؟
‫رفته بودم دیدن یکی. ‫الان دارم برمی‌گردم خونه.
‫- کی رو دیدی؟ ‫- یه دوست.
‫- شام؟ ‫- یه شام سبک.
‫«شام سبک تو نسوددن»؟
‫شبیه اسم یه آلبوم فولک میاد.
‫شمع، هارمونیکا...
‫- تئوری توطئه. ‫- حتما. من موسیقی فولک دوست دارم.
‫آره، منم همینطور.
‫و تو چی؟ کار کردی امروز؟
‫دارم یه خونه رو بازسازی می‌کنم. ‫کل روز کف‌پوش کار کردم.
‫لعنتی.
‫- قرار بود امروز بارون بیاد. ‫- ناراحتی که نیومد؟
‫وقتی بارون میاد شنا کردن باحاله.
‫وقتی کارم تموم می‌شه، ‫معمولا می‌رم شنا.
‫صاحب‌کارهام یه محل شنا دارن.
‫- تو شنا دوست نداری؟ ‫- عاشق شنام.
‫وقتی شنا نمی‌کنی چیکار می‌کنی؟
‫کار خاصی نمی‌کنم.
‫- جدول حل می‌کنم. ‫- جدول؟
‫- تو هم می‌کنی؟ ‫- نه. من کتاب می‌خونم.
‫آها، فهمیدم.
‫تو دوست داری کلمه‌ها ‫پشت سر هم با یه نظم بیان؟
‫آره.
‫می‌فهمم. من دوست دارم یه ذره آشفته‌تر باشن.
‫یه جور هرج‌ومرج که باید معنیش رو پیدا کنم.
‫درسته.
‫چتری‌هات خیلی قشنگه.
‫- مرسی. ‫- می‌تونم...
‫می‌دونی اگه ماشین داشتیم، ‫چیکار می‌تونستیم بکنیم؟
‫می‌تونستیم بریم خلیج بهشت، ‫شنا کنیم و بعد عشق‌بازی کنیم.
‫می‌تونستیم این کار رو بکنیم.
‫می‌تونستیم، آره.
‫ولی، جاهای دیگه‌ای هم هست ‫غیر از خلیج بهشت.
‫می‌خندی؟ خنده‌دار بود؟
‫نه، فقط خیلی خوشحالم که دیدمت. ‫تا حالا این کار رو نکرده بودم.
‫حداقل نه انقدر خودجوش. تو چی؟
‫آره، معلومه. یا، آره.
‫درواقع خیلی وقت‌ها، یا خب، بستگی داره.
‫الان، زنم رفته خونه پدر و مادرش. ‫پدرش مریضه.
‫واسه همین وقت بیشتری برای خودم دارم.
‫- آهان. ازدواج کردی؟ ‫- معلومه. تو نکردی؟
‫- نه. ‫- فکر می‌کردم هر دومون کرده باشیم.
‫- عه. ‫- خیلی‌خب.
‫باشه، عیبی نداره. ‫ولی قیافت شبیه آدم متاهله.
‫تعجب کردی؟ قیافت متعجبه.
‫متاهل و متعجب؟ آره، شاید یکم تعجب کردم.
‫بیشتر از این بابت که وقتی ‫متاهلی توی تیندری.
‫نمی‌ترسی زنت بفهمه؟
‫اون که توی تیندر نیست، هست؟
‫نمی‌دونم. ولی شاید دوستاش باشن.
‫نه، نه.
‫شاید باور نکنی، ولی واقعا زنم رو دوست دارم.
‫بیست ساله ازدواج کردیم. ‫آخر هفته تو ووس باهمیم.
‫- اهل ووسی؟ ‫- آره، من و زنم هر دو.
‫من تو جایی بزرگ شدم که نیم کیلومتر ‫فاصله خانه تا صندوق پست بود.
‫اون مسیر رو آدم رو عوض می‌کنه.
‫نمی‌تونی تصور کنی ‫چه انتظاراتی تو اون راه شکل می‌گیره.
‫- من اهل دوکام. ‫- خب، پس می‌فهمی چی می‌گم.
‫فکر کنم صندوق پست شما هم ‫خیلی دور بوده.
‫- نه، نیم کیلومتر نه. ‫- خب، ولی منظورم رو گرفتی.
‫پس تو هم می‌فهمی که هیچ ارتباطی...
‫بین انتظارات و زندگی‌ای ‫که نصیبت می‌شه نیست.
‫ولی تو ازدواج نکردی؟ نه؟ باشه.
‫خب، اگه آره. خودت بهتر می‌دونی.
‫ولی حس کردم یه چیز متفاوتی در موردت هست.
‫نمی‌دونم تو چطوری، ‫ولی بیشتر زن‌های مجرد انتظار بیشتری دارن.
‫شاید اعتراف نکنن، ولی...
‫یه دوستی دارم که سر این موضوع ‫خیلی با هم مخالفیم، ولی اون...
‫اون هر زنی که تو تیندر می‌بینه ‫فکر می‌کنه فاحشه‌ست.
‫من هیچ وقت با یه فاحشه نبودم ‫یا نرفتم سراغشون.
‫اون بوده، قبل از تیندر. ولی من نه.
‫اون بهم گفت تیندر براش ‫مثل یه «روسپی‌خونه مجانی»ـه.
‫و از یه نظر، هست. ولی فقط این نیست.
‫چون من زن‌های زیادی می‌بینم ‫که خودشون رو عرضه می‌کنن...
‫ولی توقع‌های بالایی دارن ‫از یه چیز دیگه‌ای...
‫که اصلا نمی‌شه بهش رسید.
‫و این فقط باعث می‌شه احساس گناه کنم.
‫و واسه همین من... نه.
‫باور دارم وقتی آدم متاهله، انتظاراتش کمتره.
‫و این...
‫- بد گفتم؟ ‫- اصلا.
‫نسبت به زنت عذاب وجدان نداری؟
‫معلومه که دارم. خیلی زیاد.
‫معلومه که عذاب وجدان دارم، ‫ولی اون یه چیز دیگه‌ست!
‫شاید فکر کنی من عوضی‌ترین آدم روی زمینم.
‫ولی من این همه نیاز جنسی تو وجودمه.
‫و من...
‫من خیلی آدم‌دوستم! آدم‌ها...
‫تو به نظر آدم خوبی میای، ‫و چیزی که همین الان داشتیم...
‫اون یه چیز کاملا متفاوته با...
‫با هرکس دیگه.
‫پس فکر می‌کنم، ‫چرا باید انقدر اشتباه باشه؟
‫معلومه که عذاب وجدان دارم.
‫فکر کنم یکم خرابش کردی.
‫- چطور؟ چیز اشتباهی گفتم؟ ‫- نه، فقط...
‫فکر کنم باید برم خونه.
‫تو واقعا منو نمی‌شناسی.
‫ولی من...
‫من آدم خوبیم.
‫آره، واقعا باور دارم که هستی. ‫تو آدم خوبی هستی.
‫قطعا. ولی...
‫یکم دیگه نمی‌مونی؟ ‫خیلی گرفته به نظر میای.
‫نه، من... می‌رم خونه.
‫- واسه امشب ممنون. خوب بود. ‫- مرسی.
‫خداحافظ.
‫[یکشنبه، 17 اوت]
‫[دوشنبه، 18 اوت]
‫واقعا گفت تیندر شبیه روسپی‌خانه مجانیه؟
‫- آره. ‫- خب این یعنی تو چی هستی؟ فاحشه؟
‫آره، یا اون. من نیت دیگه‌ای نداشتم.
‫فقط می‌خواستم باهاش سکس کنم.
‫هردومون یه چیز می‌خواستیم، ‫پس همون شد.
‫بعدش، حرف‌هایی زد که هیچ زنی نمی‌زد.
‫ولی مطمئن نیستم این ‫اخلاق‌ها باعث بشه آدم بدی باشه.
‫خب، اون متاهل بود.
‫شاید اگه می‌دونستم، باهاش نمی‌خوابیدم.
‫- این موضوع منو اذیت می‌کنه. ‫- چی اذیتت می‌کنه؟
‫این که مستقیم از بوسیدن اوله هارالد...
‫رسیدی به سکس با یه غریبه‌ی تصادفی ‫کنار اسکله.
‫ولی واقعا کاملا بی‌دردسر بود.
‫فقط منو خیلی خوشحال کرد. ‫یه جور آزادی داشت.
‫یه صمیمیت ساده با یه غریبه ‫می‌تونه خیلی لذت‌بخش باشه.
‫اینطوری می‌گی انگار تا حالا ‫سکس اتفاقی نداشتی، ولی داشتی.
‫شاید به خاطر شرایط بود، ‫این که تو کشتی آشنا شدیم.
‫خیلی راحت‌تر و بی‌قیدتر بود ‫تا یه قرار رسمی.
‫مثل وقتی نیست که تو تیندر ‫قرار می‌ذاری یا تو بار می‌شینی...
‫که شبیه یه معامله‌ست.
‫نه، فقط یه فضای آزاد بود. ‫با شرایط برابر هم رو دیدیم.
‫- حوصله‌ات رو سر بردم؟ ‫- نه، ولی باید بذاری...
‫بذار تو گوشت، چون الان می‌خوان...
‫- سلام. ‫- سلام. سالن‌ها رو دیدم.
‫بد نبودن، ولی خیلی بهتره ‫که اینجا این کار رو انجام بدیم.
‫با یه سیستم صوتی، ‫مردم تو کل شهر می‌تونن بشنون.
‫- پروژه تایید شده؟ ‫- نه.
‫- به نظر میاد رای بیاره که رد بشه. ‫- رد بشه؟ چرا؟ کی؟
‫امروز صبح. می‌خواستم بهت بگم، ‫ولی تو داستان سکست رو گفتی.
‫می‌خوایم به هر حال یه کاری بکنیم. ‫یه حرکت اینجا، یه کنسرت فیلم‌برداری‌شده.
‫می‌تونه خیلی خوب باشه.
‫باید ببینیم از پس چی برمیاییم.
‫هنوز قطعی نشده.
‫الان یه علاقه‌ی زیادی واسه ‫ پروژه‌ای هست که...
‫کناسگورد یه نمایشگاه درباره هنرمندان دوران ‫جنگ جهانی دوم مدیریت کنه. هنر پارتیزانی.
‫می‌رم با کاریلونیست حرف بزنم، ‫بعد دوباره میام بالا.
‫من واسه این خیلی زحمت کشیدم. ‫خیلی بهم انرژی داده بود.
‫و حالا باید با کناسگورد ‫و جنگ جهانی دوم کار کنم؟
‫حس می‌کنم توخالی و خشک شدم. ‫فقط می‌خوام ولش کنم.
‫نمی‌تونی ول کنی.
‫منم از کارهایی که تو می‌کنی، ‫آزرده می‌شم.
‫نمی‌تونم ازش بگذرم، ماریان.
‫مستقیم از بوسه با زمین‌شناس...
‫به سکس با نجار رسیدی!
‫تو، مسئول‌ترین آدمی که می‌شناسم!
‫فکر می‌کنی این بی‌مسئولیتیه؟
‫- نمی‌دونم. ‫- من فکر نمی‌کنم بوده باشه.
‫فکر می‌کنم اصول اخلاقی من ‫خیلی سفت و سختن.
‫ولی راجع به سکس نیستن، ‫راجع به رفتارمون با همدیگه‌ست.
‫دقیقا همون چیزهایی که ‫تو توی تور تالار شهر عالی گفتی!
‫در مورد آزادی حرف زدی، ‫آزادی جنسی...
‫آره، و خیلی از اون چیزها از خودته.
‫همش درباره تو بود. حتما فهمیدی دیگه؟
‫تو کارهایی می‌کنی که ‫من هیچ‌وقت نمی‌تونم بکنم.
‫ولی دوست داشتی بکنی؟
‫نمی‌دونم.
‫فکر کنم یه جورایی تهدیدم می‌کنه، ‫این کارهات.
‫اون آزادیت. ‫اون رفتارت که خط قرمزها رو رد می‌کنه.
‫این منو چی نشون می‌ده؟
‫یه آدم ترسو، سرکوب‌شده، ‫حوصله‌سربر که از زندگی می‌ترسه؟
‫- موضوع این نیست، هایدی. ‫- ته دلم می‌دونم.
‫ولی وقتی باهات حرف می‌زنم، ‫اینطوری فکر می‌کنم.
‫تو باعث می‌شی اینطوری فکر کنم.
‫این به این معنی نیست که ‫زندگیم کسل‌کننده‌ست...
‫صرفا چون با یه نجار تصادفی نمی‌خوابم.
‫خوابیدن با اون نجار...
‫منو آزاداندیش و زندگیم رو عالی نکرد.
‫من حتی انقدرها به سکس علاقه ندارم.
‫فقط مثل هر چیز دیگه‌ای اتفاق افتاد ‫و خیلی لذت بردم.
‫باشه. ولی قضیه واسه من ‫با اوله هارالد هم پیچیده‌ست.
‫اون یه دوسته!
‫من تو کشتی دیدمش.
‫بهش خوش گذشته بود و می‌خواست ‫ دوباره باهات تماس بگیره.
‫جدی؟ خوشحال شدم شنیدم.
‫هایدی، من خیلی ازش خوشم میاد. ‫فکر می‌کنم فوق‌العاده‌ست.
‫چی می‌گی؟ دوباره می‌بینیش؟
‫شاید، از کجا معلوم؟
‫ولی تقریبا مطمئنم که ما زوج نمی‌شیم.
‫وقتی گفت دخترهاش از همه‌چیز ‫براش مهم‌ترن، این برام روشن شد.
‫- چرا؟ می‌خوای تو مهم‌ترین باشی؟ ‫- نه، معلومه که نه.
‫فقط یادم انداخت که این چقدر پیچیده‌ست.
‫دخترهاش باید مهم‌ترین چیز توی زندگیش باشن.
‫ولی اگه یه آدم جدید بیاد توی زندگیشون ‫ ممکنه چنین حسی نداشته باشن.
‫- نباید اینطوری فکر کنی، ماریان. ‫- نه؟ من خودم بچه طلاقم.
‫به بچه‌ها فکر نکردن واقعا خودخواهیه!
‫اگه بخوام با اوله هارالد قرار بذارم، ‫باید وارد زندگیش بشم.
‫این که وارد زندگی کسی بشی، ‫کار خوبی نیست؟
‫بچه‌ها عاشقت می‌شن.
‫آره، شاید، ولی...
‫وارد شدن یعنی قبول کردن مسئولیت.
‫و اون خانواده مشکل داره.
‫دو تا بچه‌ی ناامن و یه همسر سابق ‫ همسایه بغلی که مشروب می‌خوره.
‫فکر می‌کنی سولویگ مشکل الکل داره؟
‫- آره. ‫- من فکر نمی‌کنم.
‫رفتارش دقیقا رفتار یه الکلی بود. ‫منو یاد بابا انداخت.
‫خب، اگه همه‌ی اینا رو می‌بینی، ‫بچه‌های ناامن و...
‫- مگه این دقیقا موقعی نیست که... ‫- یکی باید وارد بشه؟ نه.
‫من مناسب اون مسئولیت نیستم. ‫حرکت مسئولانه اینه که دور بمونم.
‫این دیگه خیلی بدبینانه‌ست، ماریان.
‫من فکر می‌کنم وارد شدن ‫حتی بدبینانه‌تره.
‫نه. نه!
‫من ته دلم حس می‌کنم ‫که اشتباه می‌کنی.
‫اگه بخوام وارد بشم، ‫باید با سولویگ باشه. اون بیشتر نیاز داره.
‫[جمعه، 22 اوت]
‫داری برنامه‌ی عمل‌ها رو بررسی می‌کنی؟
‫- می‌تونم یه چیزی بپرسم؟ ‫- آره.
‫اشکالی داره برم بخش و به بیماری ‫که تازه عمل کرده سر بزنم؟
‫آشناست؟ یا اینجا بوده؟
‫خب، بوده، ولی...
‫- یعنی کسی که باهاش سر و کار داری. ‫- نه، اینجا نه.
‫و من نمی‌شناسمش، نه اینطور که...
‫اولین بار توی کشتی دیدمش.
‫اول تو گرایندر، بعد روی عرشه.
‫هیچی نشد، فقط حرف زدیم، ‫بعد گونه‌ام رو بوسید.
‫همین. و می‌دونه که من اینجا کار می‌کنم.
‫باشه. نمی‌دونم چی بگم.
‫- چرا می‌خوای ببینیش؟ خوشت اومده؟ ‫- نه! نه...
‫- نه. ‫- نه؟
‫فقط می‌خواستم حالش رو بپرسم. ‫صرفا واسه نیت خیر.
‫ولی اگه اشتباه برداشت بشه...
‫فکر می‌کنی اشکالی داره ‫دعوت به شام یکی رو قبول کنم...
‫که تقریبا مطمئنم نمی‌خوام ‫باهاش وارد رابطه بشم؟
‫خب، تا وقتی که برداشت اشتباه بهش ندی...
‫احتمالا همون قبول کردن ‫برداشت اشتباهه.
‫همینه دیگه.
‫خب...
‫به عنوان پرستار شیفت ‫برو، نه به عنوان خودت.
‫باشه.
‫سلام کارینا. فقط دارم به یه مریض سر می‌زنم.
‫برو.
‫سلام. فقط اومدم حال همسایه‌تون رو بپرسم.
‫سلام. فقط گفتم حالت رو بپرسم...
‫شارژر گوشیمو پیدا نمی‌کنم.
‫این یکیه؟
‫آهان، همین‌جاست. ‫می‌تونی برام وصلش کنی؟
‫- مرسی. ‫- می‌ذارمش همین‌جا.
‫شنیدم دیروز عمل داشتی، ‫و این که خوب پیش رفته؟
‫خب، پروستاتم دیگه نیست.
‫- امیدوارم همه‌چیز رو برداشته باشن. ‫- آره، امیدوار باشیم.
‫از کجا فهمیدی اینجام؟
‫خب، من اینجا کار می‌کنم. ‫برنامه عمل‌ها رو بررسی کردم.
‫- اسمم رو نمی‌دونی. ‫- پیدا کردنش سخت نبود.
‫می‌دونم اسمت بیورنه...
‫و بعد از نوبت دکترت تو راهرو دیدمت.
‫بعد از آخرین دیدارمون خیلی بهت فکر کردم.
‫- نباید اونطوری ولت می‌کردم. ‫- بهش فکر نکن.
‫- معلوم بود چقدر ناراحت بودی. ‫- فقط نمی‌خواستم کسی دور و برم باشه.
‫- می‌فهمم. ‫- آره.
‫در هر صورت، عالیه که خیلی زود عمل شدی.
‫- آره، فوق‌العاده بود. ‫- الان چه حسی داری؟
‫بد نیست، جز این که خیلی احساس نفخ دارم.
‫بدترین بخشش همینه.
‫واسه اینه که شکمت رو ‫واسه لاراسکوپی باد می‌کنن.
‫باید راه بری تا بره بیرون. ‫گوز بدی.
‫- آره، همین رو گفتن. ‫- می‌خوای الان یه قدم بزنیم؟
‫- الان؟ ‫- چرا که نه، باهات میام.
‫- ببین، لازم نیست... ‫- بیا دیگه.
‫- فکر نکنم بتونم وایسم. ‫- کمکت می‌کنم. این مال توئه؟
‫آره، ولی...
‫- بیا بریم. ‫- اون یکی رو آروم.
‫مرسی.
‫- و اون یکی. ‫- آره. همین‌جا.
‫- خب، شد. ‫- لطفا اینو نگه دار.
‫حتما. چرخ‌ها قفل شدن.
‫- خب. آماده‌ای؟ ‫- آره.
‫باشه.
‫- یکم دیگه. ‫- فکر کنم می‌خوام برگردم. آره.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫خب. بد نشد.
‫من که مطمئن نیستم.
‫- کی مرخصت می‌کنن؟ ‫- فکر کنم پس‌فردا.
‫- نه، نمی‌شه. ‫- احتمالا می‌شه.
‫- این از چیزی که فکر می‌کنی زودتر می‌گذره. ‫- جدی می‌گی؟
‫آره.
‫داشتم فکر می‌کردم...
‫کسی رو داری که کمکت کنه؟ ‫مثلا خرید و این چیزها.
‫چند هفته باید از بلند کردن ‫چیزهای سنگین پرهیز کنی.
‫- دوست دارم. ‫- معلومه که داری.
‫یه دوستم گفت ‫کمکم می‌کنه. حالم خوب می‌شه.
‫باشه، خوبه.
‫شمارت چنده؟
‫90-25-22-13.
‫لازم نیست که...
‫- حالا تو هم شماره‌ی منو داری. ‫- باشه.
‫اگه کمکی خواستی ‫برای خرید یا هر چیز دیگه، زنگ بزن.
‫جدی می‌گم. فقط زنگ بزن.
‫بالاخره هردومون تو نسوددن زندگی می‌کنیم.
‫اگه تو سارپس‌بورگ زندگی می‌کردی، ‫اصلا زحمتش رو نمی‌کشیدم.
‫- یادت باشه راه بری، تا گاز تخلیه شه. ‫- نهایت تلاشم رو می‌کنم.
‫- خیلی ممنون. ‫- قابلی نداشت.
‫خیلی لطف کردی اومدی حالم رو پرسیدی.
‫و این که پیشنهاد کمک دادی و اینا.
‫خداحافظ، بیورن.
‫- داری برمی‌گردی نسوددن؟ ‫- آره.
‫برنامه همینه. شاید تو راه یه قهوه بخورم.
‫یا شاید قبل از کشتی یه لیوان آبجو بخورم.
‫نمی‌دونی چه خوش‌شانسی.
‫وقتی نمی‌تونی داشته باشیش ‫چقدر فوق‌العاده به نظر میاد.
‫فقط یه جایی بشین و یه قهوه بخور.
‫به مردم نگاه کن.
‫[بیورن: واقعا کی هستی؟]
‫[تور: تور :)]
‫[بیورن: این برای یه روان‌پزشک کافی نیست.]
‫[بیورن: شاید پیشنهادت برای کمک رو قبول کنم]
‫[تور: خوبه :)]
‫[دوشنبه، 25 اوت]
‫- الوستاد رو دیدی؟ ‫- مریض همین الان اونجاست.
‫ببخشید.
‫من با ایگل یه توافق مشخص داشتم. ‫این برام عجیبه.
‫ما آخر هفته شام خوردیم، ‫گفت... قول داد...
‫- خب، شما به من ارجاع داده شدین. ‫- ارجاع داده شدم به؟
‫اگه بخواین می‌تونم بررسی کنم...
‫- سویلند رو ندیدی؟ ‫- مگه توی اتاق عمل نیست؟
‫فکر می‌کردم باشه. ‫ولی این مریض با ایشون نوبت داشت.
‫حتما یه اشتباهی شده. ‫این خیلی ناراحت‌کننده‌ست.
‫- نمی‌تونین پیجش کنین؟ ‫- وقتی مشغول عمله، نه.
‫- ولی نتایج آزمایش‌هاتون اومده. ‫- نه، نه. می‌خوام از ایگل بگیرم.
‫شاید بتونین پیجش کنین؟
‫می‌تونم بررسی کنم ببینم ‫واقعا تو عمل هست یا نه.
‫خوبه.
‫ما قرار بود عمل رو تو هامبورگ انجام بدیم.
‫- چون اون کلینیک بهترینه. ‫- حتما می‌دونین.
‫- البته به جز کپنهاگن. ‫- اونا هم خیلی خوبن.
‫ولی وقتی با هامبورگ حرف می‌زدیم، ‫گفتم که ما ایگل رو می‌شناسیم.
‫اونا گفتن: «چرا بیایین هامبورگ، ‫وقتی یکی از بهترین‌های اروپا تو نروژه؟»
‫جالب اینه که عموی ایگل، ‫هاکون سویلند، پدر منو درمان کرد.
‫نه برای همین بیماری. اون جراح قلب بود.
‫و کلبه‌اش کنار خونه‌ی والدینم بود، ‫اون بالا توی میسوستر.
‫- فهمیدم. چه تصادفی. ‫- درسته؟
‫ایگل یه جراح فوق‌العاده‌ست، معلومه.
‫همین الان کارش تموم شد. ‫تا چند دقیقه دیگه میاد پایین...
‫یکم تاخیر داشتن.
‫تا ده دقیقه دیگه میاد پایین.
‫مرسی.
‫- پدر سوره تا 105 سالگی زنده بود. ‫- ولی دیگه نیست.
‫بهار فوت کرد، ولی تا آخرین لحظه ‫سرحال و هوشیار بود.
‫- آره، همینطور بود. ‫- کمتر کسی انقدر خوش‌شانسه.
‫- درسته، و برادرش هنوز زنده‌ست. ‫- برادر من نه، عموم.
‫آره، عموی ایشونه. ‫خب، همجنسگراست، ولی...
‫حیفه، چون دیگه وارثی نداره، ولی...
‫هنوز سرحاله، قطعا. ‫ما تو خانواد‌مون خیلی عمر می‌کنیم.
‫- آره... ‫- آره، همینطوره.
‫105 سال؟ بعضی‌ها انقدر نچسبن که بعد ‫حرف زدن باهاشون دلت می‌خواد دوش بگیری.
‫بهت برخورد؟
‫اونم مثل بقیه می‌ترسه همدمش ‫ رو از دست بده. از مرگ می‌ترسه.
‫تو بهت برنخورد؟
‫چون نمی‌خواست معاینه‌اش کنم؟
‫ایگل زبونشون رو بلده. ‫من خوب درکشون می‌کنم.
‫یه چیز دیگه... رفتی اون دوستی که تو ‫گرایندر پیدا کرده بودی رو دیدی؟
‫آره، سر زدم.
‫پیشنهاد دادم تو خرید بهش کمک کنم.
‫یه حد و مرزی هست دیگه، می‌فهمی؟
‫نمی‌شه به کسایی که تو گرایندر می‌بینی ‫پیشنهاد پرستاری خونه بدی.
‫به من ربطی نداره، ‫ولی برای خودم هم همینطوره.
‫منم نمی‌تونم به یکی به خاطر این که کلبه ‫والدینمون کنار همه، امتیاز بدم.
‫- نه... ‫- نه. و یه چیز دیگه.
‫اگه این یه دختر بود ‫که توی تیندر دیده بودی...
‫یه لحظه هم معطل نمی‌کردم، نه می‌گفتم.
‫ولی الان نمی‌گم، که برام گیج‌کننده‌ست.
‫به خاطر اینه که هر دوتون مردین ‫که من اینجوری می‌شم...
‫به هر حال، این مریض آسیب‌پذیره، ‫پس فکر می‌کنم...
‫نه، این...
‫واسه زدن مخش چنین کاری نمی‌کنم.
‫- اصلا علاقه‌ای ندارم. ‫- به من ربطی نداره.
‫و فکر نمی‌کنم سیگنال اشتباهی داده باشم.
‫فقط فکر می‌کنم کمک کردن به کسی ‫برای خرید که اشکالی نداره، نه؟
‫نه، احتمالا حق با توئه.
‫- معلومه که حق با توئه. ولی گوش کن... ‫- چی؟
‫یه چیزی هست که هی تو ذهنمه، باید بگم.
‫یه موضوع جداست، باشه؟
‫هیچ ربطی به گرایندر نداره، ‫ولی چیزیه که زیاد بهش فکر می‌کنم.
‫ما بیماران همجنس‌گرا زیاد داریم.
‫مطمئنم من زودتر از تو تشخیصشون می‌دم.
‫یه نگاه می‌کنم می‌فهمم، ‫و چیزی که می‌بینم اینه که...
‫چون می‌دونم عواقب اون تشخیص ‫ برای اون مردها چیه.
‫و این چیزیه که هیچ‌وقت بهشون نمی‌گی.
‫به ناتوانی جنسی و ناباروری اشاره می‌کنی...
‫ولی تقریبا هیچ نمی‌گی که ‫برداشتن پروستات چه اثری روی سکس داره.
‫نه تنها نعوظت رو از دست می‌دی، ‫چیز رو هم...
‫وقتی رابطه‌ی مقعدی داری، اگه کسی ‫از پشت بگیرتم، رک بگم...
‫آلتش رو فشار می‌ده به پروستاتم.
‫که خیلی لذت‌بخشه.
‫این یه بخش خیلی بزرگ از لذته که...
‫که وقتی پروستات رو برمی‌دارن از بین می‌ره.
‫و این فقط...
‫فکر کنم نسبت به مردهای همجنس‌گرا ‫بیشتر دلم می‌سوزه تا بقیه.
‫چون می‌دونم واقعا در عمل چه معنی‌ای داره.
‫یه جورهایی فقدانش بزرگ‌تره.
‫هیچ‌وقت به این فکر نکرده بودم. ‫متاسفم.
‫اشکالی نداره.
‫و کاملا بی‌ربطه، فقط...
‫نه، نه.
‫انقدر بهش فکر کردم که مجبور شدم بگم.
‫خیلی خوشحالم که گفتی. ‫مرسی.
‫خب، دیگه گفته شد.
‫[سه‌شنبه، 26 اوت]
‫دوستم قرار بود کمکم کنه، ‫ولی مجبور شد سگش رو ببره دامپزشکی.
‫- همونی که قرار بود توی خرید کمکت کنه؟ ‫- آره، فردا می‌ره خرید.
‫ولی اونوقت امشب چیزی نداری.
‫اشکالی نداره.
‫پس من می‌برمت خونه، ‫بعدش برات خرید می‌کنم.
‫- نه، نه. واقعا لازم نیست. ‫- اشکالی نداره. جدی.
‫- سوندت خوبه؟ ‫- خیلی اذیتم می‌کنه، ولی...
‫- خوب محکم شده؟ ‫- هست، سر جاشه.
‫هی...
‫کیسه هنوز پر نیست.
‫یادت دادن چطوری خالیش کنی؟
‫- پوشک هم گرفتی؟ ‫- آره.
‫نسخه هم گرفتی؟
‫هر چی نسخه بود دادن. حتی ویاگرا!
‫- برای این که دوباره نعوظ داشته باشی. ‫- می‌دونم.
‫- وقتی شنیدی ناراحت شدی؟ ‫- آره، می‌شه گفت.
‫ولی نیتشون خیره.
‫خوبه که در موردش حرف زدن. مهمه.
‫فقط باید با ریتم خودت پیش بری.
‫فکر کنم باید بریم.
‫ما تمرکزمون روی اینه که ‫مریض‌ها دوباره خوب بشن.
‫ولی واقعا توانش رو نداریم...
‫که با اندوهی که بعضی‌ها بعد از ‫ عمل حس می‌کنن کنار بیایم.
‫این که یکی بیاد داخل بدنت و چیزی رو برداره ‫ یا تغییر بده...
‫ممکنه حسش... خب مثل تجاوز نباشه...
‫ولی شاید بیشتر شبیه ورود اجباری باشه.
‫بیدار می‌شی و بدنت کاملا فرق کرده.
‫بعضی‌ها یه حس از دست دادن دارن.
‫نمی‌تونیم عوضش کنیم...
‫ولی بهتره بپذیریم که بعضی‌ها ‫ ممکنه غصه بخورن.
‫و اون غصه شاید نیاز به زمان داشته باشه ‫تا خوب شه یا تبدیل به چیز دیگه‌ای بشه.
‫- چیز دیگه‌ای؟ ‫- آره.
‫من دقیق نمی‌دونم، ولی چیزی که یاد گرفتم ‫اینه که بدن یه میدان جنگه.
‫به نفعمونه اینو جدی بگیریم...
‫همه‌چیز رو آروم بپذیریم و باهاش نجنگیم.
‫این فقط درباره بیماری نیست. ‫درباره جنسیت و میل هم هست.
‫زن اولم سرطان داشت.
‫قبل از این که همدیگه رو ببینیم.
‫چند بار ازدواج کردی؟
‫- دو بار. ‫- عه.
‫هیچوقت دوست نداشتی ‫ ازدواج کنی و بچه‌دار بشی؟
‫نه.
‫فکر کنم دوباره می‌تونم ازدواج کنم.
‫چی باعث می‌شه فکر کنی ‫بار سوم جواب می‌ده؟
‫- وقتی عاشق می‌شی اینطوری فکر می‌کنی. ‫- ولی دیدی که چطوری می‌تونه عوض بشه.
‫من نمی‌فهمم چرا مردم ‫این نیاز به ازدواج رو حس می‌کنن.
‫اگه عشق هست و می‌خوای با هم باشی، ‫همین کافی نیست؟
‫یه چیزی در مورد اون قولی ‫ که می‌دی وجود داره.
‫قولی که دو بار شکوندیش...
‫ولی هنوز حاضری ‫بار سوم دوباره بدی؟
‫پس ازدواج با یه دروغ بزرگ شروع می‌شه.
‫و همه می‌دونن که دروغ ‫پایه‌ی سستی برای ساختنه.
‫از نظر من ازدواج یه جور واحد تولیدیه...
‫که هدف اصلیش ‫بچه‌دار شدنه.
‫- تو اینجوری می‌بینیش؟ ‫- آره.
‫در اصل همین‌طوره.
‫با یه پروژه مشترک شروع می‌شه، ‫ولی آخرش میفته گردن بچه‌ها...
‫که پروژه رو ادامه بدن...
‫وقتی والدین دیگه ‫نمی‌تونن یا نمی‌خوان سرمایه‌گذاری کنن.
‫اونا می‌تونن جدا شن و از نو شروع کنن...
‫ولی بچه‌ها تا آخر عمر ‫گیر اون ازدواج می‌مونن.
‫- متاسفم. ‫- صرفا این‌طوری می‌گی دیگه.
‫فقط پر از عذاب وجدان می‌شم. ‫ولی اشکالی نداره.
‫من همیشه همینطوریم.
‫واقعا؟
‫آره، همیشه.
‫پس نباید ازت بخوام ‫با من ازدواج کنی؟
‫اشکالی نداره. ‫هیچوقت این کار رو نمی‌کنم.
‫مرسی.
‫قول می‌دم. ولی...
‫اشکالی داره اگه بگم...
‫عاشق شدم؟
‫اشکالی نداره. ‫می‌تونی بگی.
‫همیشه همینطوری‌ای؟ ‫انقدر مهربون؟
‫همیشه.
‫زندگی خیلی کوتاهه، می‌دونی.
‫بیورن، کیسه‌ات... ‫فکر کنم باید خالی بشه.
‫عه. راست میگی.
‫- کمک می‌خوای؟ ‫- نه، نه.
‫نه! نه...
‫من خوبم. لطفا نیا تو.
‫- هی، می‌تونم... ‫- خوبم.
‫- سطل داری؟ ‫- تو آشپزخونه‌ست.
‫- زیر کابینت. ‫- باشه.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫- اونایی که تو عکس‌ها هستن کیان؟ ‫- داگ هامرشولد اون یکی رو گرفته.
‫- خوبه. ‫- آره. به نظرم تاثیرگذاره.
‫اون یکی عکس پالمه‌ست.
‫یه جور همجنس‌گرایی ظریف توشه.
‫تو بیمارستان خیلی نخوابیدی.
‫نه.
‫از وقتی عمل کردم زیاد نخوابیدم. ‫ بیدار دراز می‌کشم و فکر می‌کنم.
‫به چی؟
‫به همه‌چیز. که چقدر بی‌معنی بوده.
‫بی‌معنی؟ واقعا اینطوری فکر می‌کنی؟
‫گفتنش وحشتناکه، ولی کم‌کم ‫داره برام روشن می‌شه.
‫صبح روز عملم، داشتم اخبار رادیو ‫ رو گوش می‌کردم.
‫گفتن واکسن ایدز به‌ زودی ‫ در دسترس قرار می‌گیره.
‫جدی؟
‫همه‌گیری کرونا این فرصت رو داد ‫که فناوری ام‌آر‌ان‌ای رو آزمایش کنن.
‫آره شنیدم. عالی نیست؟
‫آره، ولی درست همون روز...
‫«طعنه سرنوشت»، همین نیست؟
‫بعد از این که تابستون 1986 همجنس‌گرا بودنم ‫رو علنی کردم...
‫قبل از این که من به دنیا بیام.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫زود بعدش یه مستند ‫ تلویزیونی درباره ایدز دیدم.
‫مثل فیلم ترسناک بود! ‫حرف‌های معمول اون موقع رو می‌زدن.
‫که ایدز یه بیماری وحشتناک و مرگباره ‫که بیشتر سراغ مردهای همجنس‌گرا می‌ره.
‫و من حس کردم دارم مجازات می‌شم، ‫برای جرئتی که کردم و علنی کردم.
‫که حقم بوده.
‫همه‌چیز برام عوض شد. ‫شدیدا ترسیدم.
‫اگه سکس می‌کردم و یه ذره منی روی پوستم ‫می‌ریخت، همین کافی بود که وحشت‌زده بشم.
‫چه برسه به این که با کسی بخوابم ‫که نخواد کاندوم استفاده کنه.
‫سخت بود که پافشاری کنم، ‫خودمم ازش خوشم نمیومد.
‫بعدش می‌شکستم. ‫همیشه می‌دویدم آزمایش می‌دادم.
‫توی سالن انتظار کلینیک می‌نشستم ‫و احساس کثیفی و شرم داشتم.
‫و اون سه ماهی که طول می‌کشید ‫تا جواب نهایی بیاد...
‫از اضطراب فلج بودم.
‫بین ترس از مرگ و این فکر که...
‫چطور باید به آدم‌های نزدیکم بگم، ‫دست‌به‌دست می‌شدم.
‫شب‌ها بیدار می‌موندم و به پدر ‫و برادرهام فکر می‌کردم...
‫که مجبور می‌شن به بقیه بگن من ایدز گرفتم.
‫آخرش، انقدر فشار و استرس شدید شد...
‫که به نظرم بهتر بود ‫کلا سکس رو کنار بذارم.
‫کلا. ازش بگذرم.
‫از اضطراب خلاص بشم.
‫ولی بعد داروها اومدن. ‫خیلی وقته دیگه حکم مرگ نداره.
‫ولی هنوز می‌ترسی، نه...
‫از این که بیماری‌ای بگیری ‫که مجبور باشی تا آخر عمر دارو بخوری؟
‫و نمی‌دونی چطوری روی بدنت اثر می‌ذاره. ‫عوارض جانبی و...
‫پس پی‌آرای‌پی چی؟ چرا امتحانش نکردی؟
‫قطعا باید می‌کردم. الان می‌فهمم.
‫ولی وقتی اومد، حس کردم قطار رفته.
‫یه جورایی. نمی‌دونم، فقط خیلی... خستم.
‫ولی تو توی گرایندر هستی.
‫فقط برای نگاه کردنه. ‫هیچ کاری نمی‌کنم.
‫خب؟
‫فکر نمی‌کنم چیزی ازم مونده ‫که کسی رو تحریک کنه.
‫وقتی گفتن باید عمل کنم ‫و سویلند گفت...
‫احتمال زیادی هست ‫که دیگه نعوظ نداشته باشم...
‫به نظرم اون کوچیک‌ترین مشکل بود.
‫ولی همون روز که رفتم عمل ‫و احتمال ناتوانی جنسی...
‫یا حداقل عقیم شدن، ‫هیچوقت دیگه انزال نداشته باشم...
‫همون روز، از همه روزها، بهم میگن...
‫که واکسن ایدز احتمالا داره میاد.
‫انگار به نقطه اول برگشتم.
‫به حرف‌هایی که روز اول ‫دیدارمون زدی فکر کردم.
‫که مردم باید خودشون رو جمع‌وجور کنن.
‫منظورم این نیست که تو باید...
‫ولی شاید سعی کنی ‫توی ترحم به خودت غرق نشی.
‫تو هنوز تموم نشدی.
‫حالا بیا تو تخت.
‫- می‌تونی خودت؟ ‫- آره.
‫مرسی.
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- می‌خوام کنار تو دراز بکشم.
‫- چرا؟ ‫- چون دلم می‌خواد.
‫نمی‌خوام کاری بکنم، ‫فقط می‌خوام کنار تو باشم.
‫نباید از سر ترحم بکنی.
‫نه، می‌کنم چون می‌خوام پیشت باشم.
‫به عنوان یه چیز خوب در نظرش بگیر.
‫به عنوان یه مسکن، واسه هر دومون.
‫جدی می‌گم.
‫صرفا سعی کن آروم باشی.
‫[چهارشنبه، 27 اوت]
‫من می‌رم سر کار.
‫- حالت چطوره امروز؟ ‫- بد نیستم.
‫خوبه، ولی کیسه باید به زودی تخلیه بشه.
‫چیه؟
‫- شاید این الان عجیب باشه. ‫- چی عجیب باشه؟
‫لزومی نداره چون باهام خوابیدی...
‫حس کنی که باید برگردی اینجا.
‫بیورن... بیورن، بیورن، بیورن.
‫باید بیشتر به مردم ایمان داشته باشی.
‫خداحافظ.
‫سلام آیدا.
‫سلام.
‫خیلی وقته اینجا نشستی؟
‫اومدم داخل، ولی هنوز توی تخت بودین.
‫- این هفته پیش مامان می‌مونی. ‫- نمی‌خوام پیش مامان باشم.
‫نه، می‌فهمم، ولی...
‫برو داخل تا بیاییم با هم صبحونه بخوریم.
‫اول با ماریان خداحافظی کنم.
‫ببخشید.
‫لازم نیست عذرخواهی بکنی. ‫من باید عذرخواهی بکنم.
‫آیدا از سحر روی ایوان می‌شینه. ‫می‌ترسه بره توی اتاق خودش...
‫و چون من خوابم معمولا می‌خزه میاد پیش من! ‫این درست نیست!
‫یه کاریش می‌کنیم. با سولویگ حرف می‌زنم.
‫می‌دونی به نظرم بهترین چیز چی می‌بود؟
‫که اگه من و تو یه شب توی ‫ قایق نسوددن آشنا می‌شدیم.
‫تصادفا. به نظرت امکانش هست؟
‫- عه سلام! ‫- سلام!
‫- اینجا نشستی؟ ‫- آره؟
‫- اینجا زندگی می‌کنی؟ ‫- از پیش اوله میای؟
‫- آره. ‫- به آیدا گفتم نره بالا.
‫- ببخشید اگه مزاحم شد. ‫- اصلا. نیازی به عذرخواهی نیست.
‫نه... زود بیدار شدی؟
‫- دارم می‌رم سر کار. ‫- آهان.
‫- پس در هر صورت باید می‌رفتی؟ ‫- آره.
‫- تو هم زود بیدار شدی؟ ‫- از سه صبح بیدارم.
‫- وای! ‫- آره...
‫یه فنجون قهوه می‌خوای؟ ‫یکم پیشم می‌مونی؟
‫- فقط یکم؟ ‫- آره... آره.
‫چه خوب. بیا!
‫بالشتم هست؟ مرسی.
‫بفرما.
‫از سه بیداری؟ مشکل خواب داری؟
‫خیلی.
‫چندین ساله همینم. دکتر هم رفتم.
‫می‌دونی، می‌گن...
‫خواب بد زندگی رو کوتاه می‌کنه. ‫فکر کردن بهش خیلی ناراحت‌کننده‌ست.
‫- درک می‌کنم. ‫- دراز می‌کشی و فکر می‌کنی...
‫«زندگیم داره کوتاه می‌شه.»
‫نمی‌دونم چرا چنین چیزی بهت می‌گن، ‫کمکی که نمی‌کنه.
‫نه.
‫و به نظرم عده زیادی چنین حسی دارن.
‫جامعه‌شناسی؟
‫ آره. آره گمونم باشم.
‫معلم موسیقی بودی، نه؟ ‫وقتی نمی‌تونی بخوابی چیکار می‌کنی؟
‫من روانکاو تعلیم‌دیده‌ی موسیقیم.
‫ولی در حال حاضر بیکارم.
‫اینجا کار پیدا کردن سخته. ‫دارم فکر می‌کنم که برگردم اسلو.
‫توی برگن یه پیشنهاد کاری دیدم.
‫ولی با اوله تصمیم گرفتیم که بخاطر بچه‌ها ‫ نزدیک هم زندگی کنیم.
‫ولی مطمئن نیستم چیز خوبی باشه، ‫می‌فهمی؟
‫گاهی‌اوقات حس می‌کنم زندگی ‫ کردن این پایین...
‫آخه من طبقه اولم دیگه.
‫که من اینجا نشستم که بچه‌ها بتونن ‫بین من و اوله در رفت و آمد باشن.
‫گاهی‌اوقات حس می‌کنم ‫ یه مجازاته. واقعا می‌گم.
‫تو شوهر و بچه‌ای چیزی نداری؟
‫- نه. ‫- نه...
‫خیلی آروم به نظر میای.
‫اولین باری که دیدمت خیلی ‫ آرام به نظر می‌رسیدی.
‫نه.
‫نه، واقعا چنین حسی ندارم.
‫- الان داره گریه‌ام می‌گیره. ‫- ببخشید!
‫اشکالی نداره فقط...
‫دائما حس می‌کنم دارم به یه دیوار می‌خورم.
‫دائما در تلاشم مسیرم رو پیدا کنم.
‫- ببخشید اگه حرف اشتباهی زدم. ‫- نزدی.
‫صادقانه بگم به نظرم مشکلی نداره ‫ که چنین حسی دارم.
‫باید هم همین باشه.
‫ببخشید...
‫لزومی نداره عذرخواهی کنی.
‫شده به نحوی حس کنی که گیر کردی؟
‫توی شرایط، شخصیت و یا انتظاری؟
‫کاملا گیر کردی، فکر می‌کنی که...
‫- چی شد که به اینجا کشید؟ ‫- کاملا. راستش خیلی زیاد.
‫ولی...
‫- ولی گوش کن. ‫- بله؟
‫حتی اگه شرایط غیرممکن به نظر برسه ‫ و ناامیدی‌ها تلنبار بشن...
‫هیچ‌وقت نباید این باور رو از دست بدی ‫که راه خروجی هست.
‫- صرفا باید تحمل کنی؟ ‫- آره.
‫«سرسختیت به مانند روزگارت خواهد بود.»
‫- هایدی؟ ‫- آره، از هایدی بود.
‫من دیگه برم، وگرنه دیرم می‌شه.
‫چرا من و تو و هایدی یه بار دور هم جمع نشیم؟
‫- خیلی خوب می‌شه! ‫- با هایدی بریم اسلو و...
‫- آره. ‫- می‌تونیم بریم بیرون که غذا بخوریم.
‫نمی‌خوام چیزی رو بین تو و اوله خراب کنم.
‫- می‌تونی پشت سر بذاریش. ‫- جدی؟
‫- می‌تونی شماره‌ام رو از هایدی بگیری. ‫- هایدی. بهت زنگ بزنم یا...
‫- من باید برم. ‫- با هایدی حرف می‌زنم پس.
‫- مرسی که پیشم نشستی. ‫- بابت قهوه ممنون.
‫- خوشحال شدم باهات حرف زدم. می‌بینمت! ‫- منم! باشه! خداحافظ!
‫سلام. ‫- مسافر شدی پس؟
‫- نه. ‫- نه؟
‫شب رو خونه‌ی فلانی بودی؟
‫- آره. ‫- اوضاع خوب پیش می‌ره؟
‫- آره. ‫- خوشحال به نظر میای.
‫- صرفا هیجان دارم که می‌رم سر کار. ‫- باشه.
‫نه، راستش واقعا خوشحالم.
‫انگار فکرم باز شده.
‫محشره.
‫- تو چی؟ تو هم خوشحال به نظر میای. ‫- آره؟
‫گمونم باشم دیگه؟ ‫راجع به رفتن سر کار هم هیجان دارم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫زود بیدار شدی؟
‫با آنا و موسیقیدان‌ها جلسه دارم.
‫خونه‌ی اوله هارالد بودی؟
‫پروژه چطوری پیش می‌ره؟ ‫واسه سالگرد تصمیمی نگرفتن؟
‫چرا، قراره...
‫باشه...
‫آره، دیروز یه جلسه‌ی مزخرف داشتم.
‫ولی در هر صورت اوضاع داره ‫بالاخره اون‌طوری که می‌خوام پیش می‌ره.
‫- وای! ‫- اونطوری که فکر می‌کنی نیست.
‫فهمیدم احمقانست که کلی ‫ پول خرج یه مهمونی کنی.
‫قانعشون کردم که کاری کنن که ارتباط ‫ برقرار کردن با شورا راحت‌تر بشه.
‫که بتونن هر وقت که خواستن کمک بگیرن. ‫خیلی ساده.
‫یه مراسم کوچیک روی سقف ساختمان شهرداری ‫می‌گیریم، همونطور که آنا پیشنهاد داد.
‫یه قطعه نوشتیم که خواننده‌ای ‫ باید اجراش کنه...
‫که باید نمایانگر «دختر اسلو» باشه.
‫یه چیزی مثل روایت روزانه‌اش.
‫الان داریم همین رو تمرین می‌کنیم.
‫این خیلی ساده‌تر و بامعنی‌تره به نظرم.
‫پس دیگه نمی‌خوای استعفاء بدی؟
‫می‌خواستم استعفاء بدم.
‫فکر کن ببین چقدر دستاورد داشتی هایدی.
‫نمی‌شه الان استعفاء بدی. ‫طرز فکر خیلی خوبی داری.
‫به امثال تو توی شهرداری نیاز داریم.
‫این دیگه تازگی داره! ‫«توی شهرداری بهت نیاز داریم.»
‫- تو هم. به تو هم نیاز داریم. ‫- ولی به تو نه؟
‫من؟ البته. من خود شهرداریم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.