..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫"آسایشگاه کارپاتی" ‫این تیمارستان در دامنه کوه‌های کارپات قرار دارد.
‫در سال ۱۹۳۷ بیمار "جِی" در اینجا تحت درمان است. ‫۱۹۹۱ - ۱۹۰۵
‫صدای جِی. اِس. از آرشیو ضبط‌های رادیویی سال ۱۹۳۶
‫گاهی وقتا
‫در دهانه‌ی...
‫یک خیابان
‫کسی
‫نیمی از صورتش را،
‫رو به آسمان می‌کرد
‫با یک چشمِ ترسان و درخشان،
‫و به غرش فضا گوش می‌سپرد.
‫آسايشگاه زیر نشان ساعت شنی
‫پیش‌درآمد
‫خانم‌ها و آقایان!
‫مبلغ پیشنهادی شما چقدره...
‫مبلغ پیشنهادی شما برای ‫باقی‌مانده‌ی تخم‌های بلدرچین دوقلو...
‫...با اندازه‌ای فراطبیعی...
‫...که در زمان خورشیدگرفتگی گذاشته شدن...
‫در تاریخ ۱۲ مه ۱۷۰۶؟
‫کسی پیشنهادی براشون داره؟
‫یا سه دنده‌ی سنگ‌شده‌ی یک سیرن (پری دریایی)...
‫...به همراه دستانش
‫...که در باغ‌وحش سلطنتی فردنزبورگ پیدا شده...
‫در تاریخ ۲۷ سپتامبر ۱۶۷۴.
‫یا یک زوبین آهنی... که صاعقه بهش زده!
‫یا خون گرم زنبورها!
‫یا ساعت مرگتون!
‫جای هیچ درنگی نیست!
‫کی پیشنهاد می‌ده؟
‫دودکش‌ پاک‌کنی! دودکش‌ پاک‌کنی!
‫دودکش‌ پاک‌کنی!… دودکش‌ پاک‌کنی!… دودکش‌ پاک‌کنی!
‫من «فصل‌های مرده» رو حراج کردم!
‫«پاییزهای دوم» جعلی رو!
‫قطعه‌ زمین‌هایی رو در «قلمروهای کفر بزرگ» فروختم.
‫و کتاب‌های جعلی (اپوکریفا) رو لای صفحات دیگه جا دادم.
‫حتی یک ماه سیزدهم دروغین!
‫من «دلال» شما هستم، «چوب‌زن» شما،
‫«دستفروش» شما –
‫و... «حراج‌دار» شما!
‫کالای شماره ۴۷...
‫برای فروش در حراج عمومی!
‫یک شیء فوق‌العاده کمیاب
‫که اون‌طور که به من گفته شده، به نظر می‌رسه،
‫درست در همین ساعت «به بار می‌شینه».
‫که با نامی ترسناک خونده می‌شه
‫«ماکت مقبره‌ی یک شبکیه‌ی مرده».
‫این شیء یک جعبه‌ی چوبی به‌طرز عجیبی فرسوده اما پرنقش‌ونگاره
‫که ظاهر یک تابوت‌دان مینیاتوری رو داره
‫با یک کشوی مخفی که ماهرانه پنهان شده
‫و ظاهراً حاوی شبکیه‌ی مرده‌ی صاحب اصلی‌شه.
‫در سطح بیرونی این جعبه،
‫هفت عدسی در نقاطی تصادفی کار گذاشته شده
‫با پیچ‌های کوچک قابل تنظیم.
‫هر عدسی، نگاهی گذرا را در خود دارد
‫به یکی از هفت تصویر نهایی
‫که چشم مذکور دیده.
‫و سالی یک بار، وقتی در موقعیت درست قرار بگیره،
‫در روز نوزدهم نوامبر،
‫پرتوهای خورشید طوری تنظیم می‌شن که به شبکیه‌ی مرده بتابن –
‫و در نتیجه اون رو مایع می‌کنن
‫و هر هفت تصویر رو متبرک می‌کنن
‫و به حرکت درشون میارن.
‫آه! بخت یار ماست!
‫خانم‌ها و آقایان!
‫آیا این شیء حرفی برای گفتن به ما داره؟
‫آیا این مقطع بسیار نازک، یک طوفان جویه
‫مربوط به ماهی ناشناخته...
‫...که رویدادی ساختگی رو در بر گرفته؟
‫یا فقط سراب مریضیه که از میان گستره‌ای از تشعشعات تابیده شده؟
‫مرکزی که هرگز نمی‌شه بهش رسید؟
‫هزارتویی از درهایی که به هم کوبیده می‌شن؟
‫سفر طولانی بود.
‫قطاری که در اون خط فرعی فراموش‌شده، فقط هفته‌ای یک بار حرکت می‌کرد،
‫بیشتر از چند مسافر نداشت.
‫تا حالا هرگز چنین واگن‌های ازمدافتاده‌ای ندیده بودم؛
‫که مدت‌ها قبل از خطوط دیگه خارج شده بودن،
‫به‌اندازه‌ی اتاق نشیمن جادار، تاریک، و پر از پستو بودن.
‫راهروها از زوایای مختلف، کوپه‌های خالی رو قطع می‌کردن؛
‫هزارتومانند و سرد،
‫حسی از چیزی غریب رو القا می‌کردن...
‫...چیزی تقریباً وحشتناک.
‫از این واگن به اون واگن پرسه می‌زدم...
‫...از این واگن به اون واگن...
‫از این واگن به اون واگن پرسه می‌زدم...
‫پدر!
‫این شمایین؟
‫دیگه تقریباً رسیدیم، قربان.
‫آسایشگاه - دو کیلومتر ‫لُنا وُلا - هفت کیلومتر
‫آقایان! گمونم فراموش کردیم یه کالسکه به ایستگاه بفرستیم.
‫بله... برای آوردن مهمونمون.
‫کدومتون فراموش کرد؟
‫حالا اینو ببین!
‫امروز من – فردا تو
‫دهلیزهای جهان پس از مرگ ‫پسر، یوزف، به ملاقات پدر در حال مرگش می‌رود.
‫راه درازی اومدم...
‫با تلگراف اینجا یه اتاق رزرو کردم...
‫در این مورد... باید... کی رو ببینم؟
‫در این مورد باید کی رو ببینم؟
‫دفتر دکتر گوتارد
‫گچ استفاده‌شده: برای اجاره.
‫راه درازی اومدم.
‫من یه اتاق رزرو کردم... باید کی رو ببینم؟
‫توی رستوران منتظر بمونید... الان همه خوابن.
‫وقتی دکتر بیدار بشن، خبرتون می‌کنم.
‫الان خوابن؟ ولی الان روزه، شب که نیست.
‫اینجا همه همیشه خوابن.
‫به‌علاوه، اینجا همیشه شبه.
‫برانگیختگی‌هایی که شبانه در راهروها برملا می‌شوند: ‫هوشعنا!
‫ژ... و... ز... ف...!!!
‫منو فرستادن تا پیدات کنم!
‫دفتر دکتر گوتارد
‫تلگرافتون رو دیروز دریافت کردیم.
‫کالسکه رو فرستادیم ایستگاه،
‫ولی شما حتماً با یه قطار دیگه رسیدین.
‫متأسفانه خطوط راه‌آهن اینجا چندان خوب نیست.
‫حالتون خوبه؟
‫پدرم هنوز زنده‌ست؟
‫بله، البته...
‫...یعنی، در محدودیت‌هایی که شرایط ایجاب می‌کنه.
‫بله...
‫شما هم مثل من می‌دونید که از دیدگاه خونه‌تون،
‫از دیدگاه کشور خودتون،
‫پدرتون مُرده. این موضوع هم چاره‌ای نداره.
‫اون مرگ یه جورایی سایه انداخته.
‫ولی خودِ پدر خبر داره؟
‫نگران نباشید.
‫هیچ‌کدوم از بیمارای ما نمی‌دونن یا نمی‌تونن حدس بزنن.
‫تمام راز اینه که ما ساعت رو به عقب کشیدیم.
‫اینجا ما همیشه عقبیم...
‫با یه فاصله‌ی زمانی مشخص.
‫فاصله‌ی زمانی؟
‫بله. با یک فاصله‌ی زمانی که نمی‌تونیم مدتش رو مشخص کنیم.
‫کل ماجرا یه مسئله‌ی ساده‌ی نسبیته.
‫اینجا مرگ پدرتون،
‫مرگی که توی کشور شما براش اتفاق افتاده...
‫...هنوز رخ نداده.
‫ولی احتمالاً می‌خواین پدرتون رو ببینین؟
‫راه رو بهتون نشون می‌دم.
‫پدرتون اینجاست.
‫- اینجا؟ ‫- فاصله‌ی زمانی.
‫فاصله‌ی زمانی.
‫برو! برو!
‫یک شهرک چوبی پیش‌ساخته
‫که از یک تاجر یهودی خریداری شده
‫با یک سالن تئاتر فعال و جایی برای یک تماشاچی.
‫فقط با دید محدود.
‫پدرتون اینجاست.
‫پدر؟
‫شمایین پدر؟
‫- داره خواب می‌بینه؟ ‫- ظاهراً.
‫حالا...
‫...تو پاپاگنو هستی!
‫شبی در اپرا.
‫هنوز دوزاریت نیفتاده؟
‫ولی حالا احتمالاً می‌خواین پدرتون رو ببینین.
‫من شما رو می‌برم اونجا.
‫پدر!
‫فواصل دور بر اساس محیط دایره زانو ترسیم می‌شوند
‫می‌دونی از کجا شروع کنی.
‫آره... آره... کاخ‌های شعله‌ور!
‫پاشو! پاشو دیگه! بلند شو!
‫یالا، بلند شو! بجنب!
‫پاشو! پاشو دیگه! بلند شو!
‫ژ... و... ز... ف...!!!
‫پدر به اتاقی مخفی اشاره کرد که ‫شیئی با منشأ مشکوک در آن قرار داشت
‫راهپیمایی بت‌پرستانه
‫یه دسته راه افتاده؟
‫دسته‌ی کی؟
‫ما؟
‫شما؟
‫من؟
‫اشباح در آیینه ‫رفتن گام به گام پدر
‫نگاه کن! پدرت یه قدیس شده!
‫نگاه کن!
‫و این‌چنین است،
‫و این‌چنین شد،
‫ناآماده و ناتمام،
‫در نقطه‌ای تصادفی از زمان و مکان،
‫بدون هیچ تسویه حسابی،
‫بدون رسیدن به هیچ خط پایانی،
‫انگار در میانه‌ی یک جمله،
‫بدون نقطه یا علامت تعجب،
‫بدون قضاوت... یا غضب خداوند،
‫زمین به پایانی رسید، ساده و برگشت‌ناپذیر.
‫نیازی به تردید نیست!
‫حالا لحظه‌ی تو فرا رسیده! ساعت مرگت!
‫داره میاد... در رو باز کن!
‫لژ ۷ آ... ۷ آ...
‫سفرهایی در دنیای پایانی
‫این شمایین، پدر؟
‫پدر؟
‫یک بار دیگر.
‫درست آن‌سوی عوارضی‌ها، نقشه‌ی منطقه بی‌نام و کیهانی می‌شود.
‫بر فراز آن تکه زمین نازک و متروک –
‫آسمانی گشوده شد عمیق‌تر و وسیع‌تر از هر جای دیگر،
‫سرشار از نقاشی‌های دیواری ناتمام و عروج‌های خروشان.
‫آنجا که شهرهای دیگر به اقتصاد و آمار تبدیل شدند –
‫شهر ما به جوهره‌ی خود بازگشت.
‫اینجا هیچ‌چیز اتفاقی رخ نمی‌دهد،
‫هیچ‌چیز بدون انگیزه‌ای عمیق ‫و از روی نیت قبلی اتفاق نمی‌افته.
‫اینجا رویدادها اشباحی زودگذر ‫و سطحی نیستن؛
‫ریشه‌هاشون عمیقاً ‫در ذاتِ اشیاء فرو رفته.
‫اینجا هر لحظه تصمیماتی گرفته می‌شه،
‫که یک بار برای همیشه تبدیل به سُنت می‌شن.
‫هر اتفاقی که اینجا می‌افته، ‫فقط یک باره و برگشت‌ناپذیره.
‫از پنجره، دره‌ی بزرگ، ‫پر از جنگل‌های تاریک و پر نجوا،
‫که دیوارهای سفید آسایشگاه ‫در مقابلش خودنمایی می‌کرد،
‫یک بار دیگه آروم شروع به حرکت و چرخیدن کرد.
‫از اون موقع به بعد ‫مدام در سفر بودم.
‫خونه‌ی من همون قطار شده.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.