..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫مردم ساحل، همه دیوونه شدن.
‫قدیما زمین‌های کنار دریا ‫رو به دخترها ارث می‌دادیم...
‫چون اون ملک‌ها به هیچ دردی نمی‌خوردن.
‫همیشه به نوه‌هام می‌گم...
‫بهتره برید و یه جای دیگه دنبال کار بگردید.
‫موهیکان
‫جوزف، حالت چطوره؟
‫هنوز هم شب‌زنده‌داری می‌کنی؟
‫ـ یه شات بزنیم؟ ‫ـ هنوز کارم تموم نشده.
‫آه لعنتی، امیدوار بودم یه ‫شرابِ پاستیس گیرم بیاد.
‫چرا این وقتِ شب اومدم دیدنت؟
‫ما به زمینِت علاقه داریم.
‫ـ اینجا زمینِ ساخت‌وساز نیست. ‫ـ مشکل تو نیست.
‫ولی من روی این زمین کار می‌کنم.
‫سی‌صد هزار تا!
‫- خب، من برم سراغ کارم. ‫- جوزف، بهش فکر کن.
‫روز بخیر. آقای فیلیدوری هستن؟
‫- شما؟ ‫- جوزف کاردلی.
‫- ایشون شما رو می‌شناسه؟ ‫- بله.
‫سلام جوزف، چطوری؟ ‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫- دو دقیقه وقت داری؟ ‫- البته.
‫باتِستی، به‌خاطر زمین، پیشت اومده؟
‫ـ آره. ‫ـ و چی گفتی؟
‫چی گفتم؟ ‫خب، تو چی فکر می‌کنی؟
‫گفتم باشه و تشکر کردم.
‫ـ تو هیچ‌وقت نمی‌خواستی به من بفروشیش. ‫ـ جوزف، داری خیال‌پردازی می‌کنی.
‫تو فقط می‌خواستی قیمت مرتع رو بهم بدی.
‫بهم قیمت زمین ساخت‌وساز رو میده ‫که حتی اینجوری هم نیست.
‫ضریبِ تبدیل رو می‌دونی؟ ۴۲.
‫اون ۴۲ برابر بیشتر از تو بهم میده.
‫تو ۱۰۰ پیشنهاد میدی، اون ۴۲۰۰. ‫تو ۱۰۰۰ پیشنهاد میدی، اون...
‫-فهمیدم. ‫-آره، اینجوری به نظر میاد...
‫- ازش پرسیدی چه قصدی داره؟ ‫- برام پشیزی اهمیت نداره، جوزف.
‫به این قیمت، خوشحال می‌شم حتی اگه یه کارخونۀ ‫شیمیایی اونجا عَلَم کنه. من بچه دارم.
‫تو تنهایی. ولی من بچه دارم.
‫خانوادۀ من چهار نسله که ‫نمی‌تونن از این زمین استفاده کنن.
‫و من باید ازش بپرسم که ‫می‌خواد باهاش چیکار کنه؟
‫یه چیزی بهت بگم جوزف: ‫این الان دقیقاً به درد من می‌خوره.
‫پس سوالی نمی‌پرسم ‫حتی اگه به مذاقم خوش نیاد...
‫جوزف... به این جور آدم‌ها نه نباید گفت.
‫اوه... چه اتفاقی!
‫- سلام ‫- سلام
‫سلام. تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوای بیرونش کنی؟
‫بشین.
‫- بچه‌ها کجان؟ ‫- خوابن.
‫- چیزی خوردی؟ ‫- آره
‫ـ نه، نخورده. ـ موش‌های کوچولوی من، شماها باید الان خوابیده باشید.
‫برو تو تخت، دیره.
‫- می‌خواستیم جوجو رو ببینیم ‫- خیلی خب
‫- سلام، موش‌ها ‫- سلام
‫خیلی‌خب، اما الآن، بدوید برید تو تخت.
‫چی شده؟
‫- هیچی. ‫- بگو خب.
‫ـ تا حالا دلت خواسته کار دیگه‌ای انجام بدی؟ ‫ـ غیر از چوپانی؟
‫نه... می‌خوای دیگه ادامه ندی؟
‫- نه ‫- پس واسه چی می‌پرسی؟
‫ـ هیچی، فراموشش کن. ‫ـ جوزف، خواهش می‌کنم.
‫- چیه، مریضی؟ ‫- نه، این...
‫- پول می‌خوای؟ ‫- نه
‫اتفاقی برا گله افتاده؟
‫خب پس چی؟
‫یه زنه.
‫کیه؟ به هرحال خودم می‌فهمم.
‫نمی‌تونم یه بار بیام بهتون سر بزنم؟
‫- کِی نرده رو شروع می‌کنی؟ ‫- فردا.
‫کمکت می‌کنم، باشه؟
‫- نه ‫- چرا
‫اینم از خواهرزاده‌ات.
‫سلام
‫-سلام ‫-اوه، تو اینجایی؟
‫همین الان رسیدم.
‫- همه‌چی خوبه؟ ‫- آره
‫- جوزف، داییِ‌ام. ‫- سلام
‫پسرعموم پیر. اینم لو که اولین بارشه میاد کُرس.
‫- خوش اومدین ‫- ممنون
‫ـ امروز هوا برای ساحل مناسب نیست؟ ‫ـ نه.
‫عجب جای باحالیه، ‫حتی بزهای شما هم ویوی دریا دارن؟
‫- نه، فقط مال اون. ‫- مال شما نه؟
‫نه، مال من تو کوهستانه، مثل بقیه.
‫اون اینجا آخرین موهیکانه.
‫- چطوری؟ ‫- خوبم
‫- تتوی جدید داری. ‫- آره، یه دونه دیگه هم اینجاست.
‫- این چیه؟ ‫- یه زنه با یه تفنگ.
‫چیه، خوشت نمیاد؟
‫- من بزغاله‌ها رو نشونش میدم. ‫- خوبه
‫لبخند لطفاً!
‫این چه کوفتیه؟ گمشو!
‫بزغاله‌های کُرسی: ‫طبیعی و شرور.
‫اینو نمی‌دونستی؟ فکر می‌کردم بهترین دوستته.
‫ـ خب؟ ‫ـ راستش وقتی کوچیک بود،
‫همیشه پیش بزهای پدربزرگ بود. ‫واسه همین بوی اونا رو می‌داد.
‫بامزه بود، اما متأسفانه بوی بدی هم می‌داد.
‫ـ یه جورایی شنل‌خاکستری بود. ‫ـ شماها همیشه بهم می‌گفتین"دختر سفید".
‫ـ چرا؟ ‫ـ اینجا به دنیا نیومده بود.
‫ما که وحشی نیستیم.
‫نمی‌خوام تا آخر هفتۀ بعد صبر کنم!
‫شرابمون رو می‌خوریم و میریم می‌خوابیم.
‫- اونا باز اومدن؟ ‫- شروع نکن.
‫وقت تحویل شیفت که برسه، ‫دیگه آروم می‌گیریم.
‫ـ نه، بوی کمین میده. ‫- آبروی منو می‌بری.
‫- اون دربارۀ من چی فکر می‌کنه؟ ‫- می‌خوای گوشی‌ام رو بهت قرض بدم؟
‫ـ با منی؟ ‫ـ این چیزها هنوز هستن؟
‫ـ منظورت چیه؟ ‫- فقط اراذل از این چیزا استفاده می‌کنن.
‫- فکر می‌کنی خیلی باهوشی، ها؟ ‫- شاید باشم.
‫دیدیمتون، چیزهاتوت رو گرفتین. ‫پس می‌تونید الآن برید.
‫- مشکلی داری؟ ‫- باید طرفت رو انتخاب کنی.
‫ـ داری تهدیدم می‌کنی؟ ‫ـ شاید.
‫ـ داری تهدیدم می‌کنی؟ مگه نه؟
‫ـ بسه! ‫ـ چی، بسه؟
‫- مارک، آندریا، برید دیگه. ‫- بریم.
‫امروز بازم ویلاها میرن رو هوا. ‫اینو می‌خوای؟
‫دوباره همدیگه رو می‌بینیم، ‫فقط من و تو، قول میدم.
‫آره. ‫ـ تو واقعاً مزخرفی، ژان‌مارک.
‫- چی شده؟ ‫- حوصله شون رو ندارم.
‫اما این تو بودی که شروع کردی. ‫پسرها به تو کاری نداشتن.
‫خب، آلکس، من میرم بار رو باز می‌کنم، ‫دوباره بیارشون.
‫آره، آره، عالیه.
‫ـ اینجا چه خبره؟ ‫ـ ولش کن، خیلی پیچیده است.
‫- ما برای این کار زیادی خنگیم؟ ‫- ربطی نداره.
‫اونها می‌خوان مبارزۀ مخفی رو ‫در سنت پدرانشون ادامه بدن.
‫ـ اما ما باید به جلو نگاه کنیم. ‫ـ با بتن‌ریزی ساحل؟
‫- اونجا که جای کافی هست. ‫- نه، اصلاً.
‫این یارو هیچی از شراب حالیش نیست، ‫ولی داره واسمون سخنرانی می‌کنه.
‫اون واقعاً خوبه.
‫تا حالا یه دونه انگور هم نچیده، ‫ولی لیوان رو اینجوری می‌چرخونه.
‫رفیق، یکم خودتو کنترل کن...
‫این حالت انگشت‌های ‫نوک‌تیز دیگه چه صیغه‌ایه؟
‫ـ شراب نباید گرم بشه. ‫ـ فکر می‌کنی کی هستی؟
‫- این که کاملاً عادیه. ‫- چی می‌خوای به من بگی؟
‫که شرابِ تو خوبه، همین و بس.
‫- اینجا واقعاً قشنگه. ‫- اوه، آره.
‫ـ آره، خیلی قشنگه. ‫ـ پاریس هیچی نیست.
‫- من هیچ‌وقت اینو نگفتم. ‫- می‌دونم.
‫- بریم یکم شنا کنیم؟ ‫- البته.
‫- آب گرمه؟ ‫- آره، تقریباً.
‫- اون کیه؟ ‫- خاویر پیِتری.
‫جدی؟
‫آروم‌تر حرف بزن و این‌قدر زل نزن.
‫چه مهمون‌های خوبی داری.
‫می‌خوای بهم بگی چطوری مغازمو اداره کنم؟
‫اون کلی پول اینجا خرج می‌کنه. ‫و هیچ کاری با من نداره.
‫- می‌بینی چی داره کُرس رو نابود می‌کنه؟ ‫- آروم باش وانینا. تو اینجا تو تعطیلاتی.
‫این آدم‌ها دارن به ما هم خوبی می‌کنن.
‫- شما پاریسی‌ها انگار همه‌چی رو می‌دونین. ‫- داری ما رو احمق نشون میدی.
‫- اسم من لو هست. ‫- نه، لو. پسرها احمق نیستن.
‫فقط همینه، اون پسر خوش‌تیپ، یه قاتله.
‫دیگه داری زیاده روی می‌کنی. ‫لو دربارۀ ما چی فکر می‌کنه؟
‫میخوای بگی کُرس خطرناکه؟ ‫توریست‌ها چقدر...
‫- اینجا تهدید شدی؟ ‫- نه
‫ـ جدی، تو در خطری؟ ‫ـ بس کن!
‫ما آدم‌های معمولی باهاش کاری نداریم.
‫اونا زندگی‌شون رو انتخاب کردن ‫و حالا دارن همدیگه رو می‌کشن.
‫این به تو ربطی داره؟
‫میشل اون تو منتظرته.
‫آه، جوزف!
‫در باز بود، برای خودم یه قهوه درست کردم.
حالت خوبه؟
‫بیا پیشم بشین.
‫متأسفانه تماس‌ها رو جواب نمی‌دی، ‫برای همین گفتم بیام یه سری بزنم.
‫-خب، اوضاع چطوره؟ ‫-هیچی تغییر نکرده.
‫آخ جوزف، اینطوری که نمی‌شه.
‫گوش کن جوزف. پای منافع بزرگی وسطه،
‫منافعی که از درک تو خارجن، ‫و حتی من.
‫اگه دست من بود، می‌تونستی بمونی.
‫اما خودت می‌دونی بزها چه جورین. ‫هرجا زندگی می‌کنن، هرچیزی می‌خورن.
‫کاش حداقل گوسفند پرورش می‌دادی.
اگه دست تو نیست، پس اینجا چیکار می‌کنی؟
‫نمی‌فهمی دیگه.
نمی‌بینی که به یه ناهنجاری تو چشم‌انداز تبدیل شدی؟
من ناهنجارم؟
‫- من اینجا می‌مونم. ‫- بس کن! تو حق انتخاب نداری.
‫فهمیدی؟
‫- قهوه‌ات رو تموم کن، من کار دارم. ‫- همین‌جا بشین! بازی درنیار.
‫لازم نیست بهت بگم تهش چی میشه، ‫خودت خوب می‌دونی.
‫در رو ببند وقتی میری، باشه؟
‫بده من.
‫هی! میشل کو؟
‫صبر کن! کجا میری؟
‫هی!
‫وایسا!
‫هی، اون اسلحه داره!
‫حواست رو جمع کن، احمق!
‫«تماسِ ناشناس»
خودکارت رو برمی‌دارم، باشه؟
‫پیاده میشم.
‫- الو؟ ‫- جوزف‌ام. کجایی؟
‫- تو راهِ ساحل. ‫- شنیدی؟
‫آره. چطوری؟
‫ـ خوبم. ‫ـ کجایی؟
‫بِی‌کالا روسا.
‫چه‌کسی دنبال آخرین چوپان بزهای کورسیکا است؟
‫چه خبر شده؟ ‫بهم زنگ بزن.
‫پیر، وانینام. جوزف چی شده؟
‫لطفاً تماس بگیر.
‫کارآفرین میشل باتستی، ‫برادرزادهۀ چارلز باتستی.
‫جسد در طویلۀ بزهای جوزف کاردلی پیدا شد.
‫ظاهراً بین این دو مرد دعوا شده بوده.
‫کارِدِلی کمی‌بعد در ‫ساحل آم‌سانتامانزا دیده شد.
‫یه مرد خطرناک اینجاست!
‫پیر، به خاطر خدا، چی شده؟
‫پلیس‌ها کاملاً عصبی هستند.
‫می خواستم بزهای تو رو ‫بیرون بیارم، بهشون آب تازه بدم
‫اون‌ها تقریباً یه ساعت با من بحث کردن.
‫بزها تقریباً دیوونه شده بودن.
‫و باتستی‌ها؟
‫- میشل، اون مرده؟ ‫- آره.
‫- ازت چی می‌خواست؟ ‫- زمینم رو.
‫ـ اغلب اونجا بود؟ ‫ـ بله.
‫باید بهم می‌گفتی.
‫چه فرقی می‌کرد؟
‫چی شد؟
‫اسلحه داشت.
‫کنترلم رو از دست دادم.
‫به رافائلی زنگ زدم.
‫ماهیگیره؟
‫اون تو رو می‌بره ساردینیا.
‫شب رو توی کشتی می‌مونی. ‫فردا توی سن‌تِرِسا پیاده‌ات می‌کنه.
‫و اونجا؟
‫یه دوست من منتظرته: جیان‌فرانکو.
‫یادته؟ ‫اون چندتا خونه تو روستا ساخته بود.
‫اون تو رو می‌بره به ساساری، ‫اونجا گله‌های بز هست.
‫اونجا احساس راحتی خواهی کرد.
‫کارابینیری‌ها فقط سالی یه‌بار ظاهر میشن.
‫جوزف، من راه حلی بهتر از این سراغ ندارم.
‫اینجا یه مدتی طول می‌کشه.
‫پلیس بیخیال نمی‌شه، چه برسه به مافیا.
‫باید ناپدید بشی، تا آب‌ها از آسیاب بیفته.
‫درست میشه.
‫سلام
‫وایسا!
‫- می‌بینیش؟ ‫- ساکت!
‫کاردلی!
‫صدامو می‌شنوی؟ حواستو جمع کن!
‫فهمیدی؟ ‫بیا، بریم.
‫پزشکی‌قانونی جسد پیر ‫بورسی را کالبدشکافی می‌کند.
‫صبح در بندر بونیفاسیو
‫تسویه‌حساب در بندر.
‫جسد در نزدیکی دفتر بندر پیدا شد.
‫همسایه‌های به‌وحشت‌افتاده و پلیس.
‫با شلیک به سر کشته شد. ‫شاهدان مردی را دیده‌اند که به داخل آب پرید.
‫یک روز پس از آنکه جسد میشل ‫باتِستی در اصطبل کاردلی پیدا شد.
‫عجب مزخرفی می‌نویسه...
‫پلیس امکان تسویه‌حساب بین ‫باندهای رقیب را رد نمی‌کند.
‫همین الان پستش کردم.
‫قربانیان مافیا.
‫اونجا با هم بودین؟
‫می‌خواستم برم ساردینیا.
‫کی زدش؟
‫دو تا مرد، نمی‌شناسمشون.
‫فوراً شلیک کردن. ‫پیر منو هل داد تو آب.
‫واسه چی اومدی اینجا؟
‫تو رو ببینم، عذرخواهی کنم.
‫که قبل از خاکسپاری ببینمش.
‫جنازه پس‌فردا می‌رسه، بعد از کالبدشکافی.
‫خوبه.
‫پس من دوباره میام.
‫می‌تونی بری پیشِ کوچیِ پیر.
‫بیا تو!
‫- آقای کوچی؟ ‫- بله
‫- من رو می‌شناسی؟ ‫- نه. دیگه خوب نمی‌بینم.
‫مخصوصاً وقتی تاریکه. حالا بیا تو!
‫- شما کی هستی؟ ‫- من پسر آنتونیو کاردلی هستم.
‫- پسرعموی پیر. ‫- آه، آنتونیو...
‫آنتونیو دوستِ منه.
‫قدیم‌ها وقتی نون میفروختم، ‫بعضی‌وقت‌ها باهام میومد.
‫آنتونیو چطوره؟
‫- اون مُرده. ‫- چی؟ آنتونیو مرده؟ آخ...
‫- هشت‌سال پیش. ‫- هشت‌سال پیش...
‫و علتش چی بود؟ یه بیماری، احتمالا
‫ـ بله. ‫ـ پس روحش شاد باشه.
‫- تو اسمت چیه؟ ‫- جوزف.
‫جوزف، جوزف...
‫تو همونی که همه دارن راجع‌بهش حرف میزنن؟
‫تو روستا و هم توی تلویزیون؟
‫بله.
‫ـ آه، همون‌طور که حدس می‌زدم. چی می‌خوای؟ ‫ـ یه مخفیگاه لازم دارم.
‫آنتونیوی نترس
‫یک چیزی در ایالت کورسیکا بودار است.
‫پروژۀ املاک فاسد در شبه‌جزیرهٔ سانتامانزا؟
‫جوزف کاردلی اونجا بز پرورش می‌داد.
‫او آخرین چوپان بز در ساحل بود.
‫آخرین موهیکان.
‫درخواست از ادارۀ ثبت اسناد و املاک.
‫خانم‌ها و آقایان گرامی،
‫مالکین قطعه‌زمین‌های زیر در ‫شبه‌جزیۀ سانتامانزا چه کسانی هستند؟
‫خریداری‌شده از ژان لچیا.
‫مزرعۀ بزهای موهیکان.
‫آخرین موهیکان فرار می‌کند. ‫موهیکان از خریدار مرموز فرار می‌کند.
‫تمامی زمین‌های (غیرقابل ‫ساخت‌وساز و دارای ارزش حفاظتی)
‫آن‌هایی که مزرعه‌اش را محاصره کرده‌اند؟
‫آیا موهیکان دارد از دست ‫آدم‌های مرموز کوپر فرار می‌کند؟
‫تو خریدی، چارلز؟
‫نه. والری خرید.
‫قیمتش رو نپرس.
‫- تو بونیفاسیو چه خبر شده بود؟ ‫- یعنی چی که چه خبر شده بود؟
‫- این چوپانه، چی شده بود؟ ‫- دو نفر بودن، یکی‌شون مرد.
‫ـ و مُرده ربطی به ماجرا نداشت، درسته؟ ‫ـ دخالتی نداشت.
‫داری به‌خاطر یه چوپان مرده سرزنشم می‌کنی؟
‫ـ می‌تونی بری مراسم خاکسپاری. ‫ـ اوه، این خواب رو از چشمم نمی‌دزده.
‫دیگه اجازه نده آدم‌های بی‌کفایت دخالت کنن.
‫زَویه، تو باید این مسئولیت رو بپذیری. ‫طاقت دوست‌هامون داره تموم میشه.
‫ـ باید این گوه رو جمع کنم؟ ‫ـ خودم انجامش بدم؟
‫باید این قضیه رو حل کنیم، اون‌هم فوری.
‫- یه حس خیلی بدی دارم. ‫- باشه
‫ـ وگرنه بی‌عرضه‌ایم. ‫ـ اوضاع تحت‌کنترله.
‫- اون‌وقت معامله تمومه. ‫- واقعاً حله.
‫و اون دختره، با اون مزخرفات ‫شبکه‌های اجتماعی‌اش...
‫همه نظر می‌دن و دهنشون رو باز می‌کنن. ‫خیلی خوب نیست...
‫نگاهش کن.
‫مهم نیست. ‫فقط احمق‌ها پشت کامپیوتر و گوشی‌ان.
‫اون یکی رو می‌گیریم، دیگه ساکت میشن.
‫ـ برات هیچی مهم نیست؟ ‫ـ می‌خوای بندازمش تو صندوق ماشین؟
‫مزخرف نگو! ‫نزدیک به نصف مردم کُرسیکا دنبالشن.
‫- یه گندی به پا میشه... ‫- پس باهاش حرف بزنم؟
‫نه. اون چوپانِ لعنتی رو برام بیار، ‫قبل از اینکه مردم ازش قهرمان بسازن
‫و مهم تر از همه، کارمون رو پیش ببر!
‫- تفنگت کجاست؟ ‫- تفنگم؟ پیش پسرمه.
‫خیلی‌وقته که دیگه شکار نکردم.
‫می‌فهمی؟
‫آره، باشه. ممنون.
‫بفرمایید.
‫- روز بخیر، من خواهرزادۀ جوزف هستم. ‫- اونجاست، توی اتاق خواب.
‫ممنون.
‫باشه.
‫بیا، بشین.
‫باید در مورد بزها کمکم کنی.
‫به سه تا چوپان خبر بده:
‫اسکوارچینی، ساولی و سانتونی
‫یادت میاد؟
‫این سه نفر کل گله رو تحویل می‌گیرن.
‫بفروش، نه اینکه مفت بدی. ‫این خیلی مهمه، قبول داری؟
‫به خاطر پول نیست، به خاطر خودِ بزهاست. ‫تا حالشون خوب باشه.
‫قیمتشون منصفانه خواهد بود، ‫اونا... آدم‌های درستکاری هستن.
‫باید تا اون‌موقع یکم ازشون مراقبت کنی.
‫ببرشون بیرون، آخورشون رو پر کن. ‫اصطبل رو تمیز کن
‫تموم شد؟
‫تو چی؟
‫گله رو می‌فروشی، پولشو می‌گیری ‫و میدی به استفانی.
‫و میری پاریس.
‫تا وقتی من زنده‌ام، دستشون ‫به سانتامانزا نمی‌رسه.
‫وقتی مُردم...
‫میان سراغ تو.
‫فوراً امضا می‌کنی. فهمیدی؟
‫چی شده؟ چیکار می‌کنی؟
‫نگران نباش.
‫خوبه.
‫ـ بریم. ‫ـ یعنی باید تنهات بذارم؟
‫من دیگه نمی‌خوابم، ‫نمی‌تونی اینطوری منو دور کنی.
‫- وانی، تو نمی‌تونی کاری کنی. ‫- اشتباه می‌کنی.
‫فقط از خودت دفاع کردی. ‫چرا خودتو تسلیم نمی‌کنی؟
‫ـ جدی میگی؟ ‫ـ البته.
‫مادرم داره دنبال وکیل می‌گرده ‫و بعدش درستش می‌کنیم.
‫بیا فردا بعد خاکسپاری دوباره حرف بزنیم.
‫بیا الان حرف بزنیم.
‫وانی، می‌خوام پیر رو خاک کنم.
‫من که همینطوری گم‌وگور نمی‌شم.
‫ولی الان می‌خوام تنها باشم.
‫وانینا، درسته؟
‫ما دنبال دایی‌ات می‌گردیم، ولی هیچ‌کس ‫نمی‌دونه کجاست. تو می‌دونی احیاناً؟
‫ـ پس من می‌رم تو. ‫ـ حتماً.
میام ‫اونجا.
‫بعدِ خاکسپاری دیگه نمی‌خوام ببینمت.
‫اوناهاش!
‫لعنتی
‫بیا اینجا. بیا اینجا.
‫خیال می‌کنی بدترین اتفاق رو پشت سر گذاشتی. ‫پس عقل نداری.
‫- کجا می‌خواد بره؟ ‫- نمی‌دونم.
‫حرفتو باور می‌کنم. ولی اگه یه بار دیگه ‫بهم دروغ بگی یا یواشکی ببینیش...
‫اون‌وقت می‌فهمی نفرِ بعدی کیه.
‫ـ شمارۀ من رو یادداشت کن. ‫ـ دیگه نمی‌بینمش.
‫می‌گم شمارۀ من رو یادداشت کن.
‫گمش نکن. ‫من رو نگاه کن، من رو نگاه کن!
‫ازشون بپرس ببین چی می‌دونن.
‫-حدود ساعت پنج. ‫-امروز صبح؟
‫- دقیقاً ‫- و اون با داس کشتش؟
‫-نه، با یه کلنگ. ‫-اونا که همه جا ولو هستن.
‫- وسط روستا اتفاق افتاد. ‫- واقعاً؟ چه ترسناک به نظر می‌رسه.
‫ـ اوه. حالت خوبه، کوچولو؟ ‫ـ خوبم.
‫- چی شده؟ ‫- جدی میگی؟
‫ـ همین الآن بگو. ‫ـ ظاهراً عمویت اینجا بوده،
‫ولی آدم‌های باتستی هم بودن، ‫اون‌هایی که بهش شلیک کردن.
‫و یکی‌شون یه ضربۀ کلنگ خورد.
‫- و اون؟ ‫- احتمالا زده به دلِ طبیعت.
‫ـ اون همیشه خاص بوده، ولی الان... ‫ـ جمله رو تموم کن. ولی چی؟
‫چند نفر رو می‌شناسی، ‫که در برابر مافیا بایستن؟
‫ـ یه نگاهی به اطرافت بنداز. ‫ـ سلام به همگی.
‫- قهوه! ‫- منم می‌خوام.
‫- من رفتم ‫- باشه. فعلاً.
‫آنتونیوی نترس
‫شلیک در سوربولانو، امروز صبح.
‫موهیکان با ابزار باغبانی ‫از خودش دفاع می‌کند.
‫آخرین موهیکان
‫موهیکان تحت تعقیب است چون گفت "نه"
‫نه به دلال‌ها،
‫نه به بتن‌ریزی، نه به مافیا.
‫ششمین روز از شکار موهیکان و ‫جرثقیل‌ها از زمین‌های ساحلی سر برمی‌آورند.
‫ آنتونیوی نترس: ‫هم رو ببینیم؟
‫به هیچ وجه!
‫من از رفقای بد دوری می‌کنم.
‫هه هه... نترس، ها؟
‫ما اینجاییم، نگران نباش.
‫«مطب دامپزشک، جراح»
‫سلام
‫صدام رو می‌شنوید؟
‫صدای من رو میشنوید؟ سلام!
‫خب، باید بلند شید.
‫خوشبختانه، یه گلوله است.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- دارم نگاه می‌کنم...
‫که دیگه چیزی توش نباشه.
‫ـ و در صورت لزوم تمیزش می‌کنم. ‫ـ نه. بعداً.
به پلیس زنگ بزنم؟
‫بعد از اینکه پانسمانت کردم؟
‫من داستان تو رو نمی‌دونم.
‫اما نمی‌خوام موشی باشم ‫که موهیکان رو لو میده.
‫موهیکان؟
‫آره، همه‌جا اینطوری صدات می‌کنن دیگه.
‫الان یه‌چیزی بهت تزریق می‌کنم که بی‌حس بشی.
‫...هنوز در حال فراره، ‫اما احتمالاً زخمی شده.
‫دو شب پیش اون به یه زوج توریست حمله کرد ‫و ماشینشون رو دزدید.
‫امروز صبح در ساحل گولو، ‫نزدیک پونته‌لچیا، پیدا شد.
‫با لکه‌های خون بزرگ روی صندلی‌ها.
‫یه ناامیدی برای طرفداراش، ‫که تعدادشون داره به سرعت زیاد میشه.
‫هزاران نفر فرار اون رو تو شبکه‌های اجتماعی ‫با هشتگ موهیکان دنبال می‌کنن.
‫فکر می‌کنن اون بی‌گناهه و ‫فکر می‌کنن میشل باتستی..
‫«مطب دامپزشکی»
‫روز بخیر. اینجا مطب دامپزشکی مارک...
‫سلام، بالاخره. نگران شده بودیم.
‫- خوشمزه‌ست. ‫- عه؟ مال خودمونه.
‫با شیری که نگه می‌داریم پنیر درست می‌کنیم. ‫برای خانواده،
‫و برای دوستان. یه مقدار تازه‌ست.
‫اما همین الان هم قابل خوردنه.
‫-چند تا بز داری؟ ‫-۱۲۰ تا.
‫ـ کُرسیایی؟ ‫ـ بله.
‫امروز چوپان‌های بز، ‫بیشتر بز کوهی نگه می‌دارن.
‫- آره، درسته... ‫- چون اون‌ها شیر بیشتری میدن.
‫- اونجا پول بیشتری هست.. ‫- این‌روزها فقط...
‫سود و پول مهمه.
‫خب، با این قیمت‌های شیر، مشخصه...
‫چرا چوپان‌ها این کار رو می‌کنن. ‫با این حال، جای تاسفه.
‫ـ ما از یه دنیای دیگه اومدیم. ‫ـ اوه، آره.
‫ـ الآن زندگی کاملاً فرق کرده. ‫ـ تابستون‌ها به مراتع میری؟
‫نه. اون پایین آدم‌های زیادی هستن.
‫خب الان کسی از بزهات مراقبت می‌کنه؟
‫- برادرزاده‌ام. ‫- عجب، یه دختر!
‫ـ اون کلی نیرو می‌خواد... ‫ـ آره، واقعاً کار راحتی نیست.
‫ـ البته. ‫ـ بزها تو تابستان کنار ساحل، اوف...
‫خوش‌شانسیم که بزهامون رو می‌فرستیم کوه.
‫آره، اون بالا خنکه.
‫خب، حالا چی؟
‫زیاد نمی‌مونم.
‫بمون، تا هر وقت که خواستی.
‫اینجا یه تخت داری، یه آشپزخونه... ‫راحت باش.
‫داریم بزها رو واکسن ‫می‌زنیم، خیلی خسته‌کننده است.
‫خوشحال می‌شیم کمکمون ‫کنی، به هر کمکی نیاز داریم.
‫- به هر حال، می‌تونی پیش ما بمونی. ‫- آره، معلومه که می‌تونی.
‫- بذار اول یه نگاهی بهش بندازم. ‫- به اون زخم.
‫ـ باید آروم بگیره. ‫ـ با این حال می‌تونه کمک کنه.
‫خب، حداقل از بزها سر درمیاره، ‫اینطوری یکم سرش گرم میشه.
‫قطعاً از اون یارویی که ‫قرار بود بز رو بگیره بهتره...
‫عصر بخیر، یه آبجو. ‫چیزی واسه خوردن دارین؟
‫- همه‌چی اونجا نوشته شده. ‫- پس سیب‌زمینی سرخ‌کرده بدین. ممنون.
‫♫ امشب در ماکیا ♫ ‫♫ ارواح در مسیرها پرسه می‌زنند. ♫
‫♫ یه شایعه هست ♫
‫♫ و رایحۀ تندش با رایحۀ مردی محترم مخلوط میشه ♫
‫♫ داریم افسانه‌اش رو می‌خونیم ♫
‫♫ این گام چوپان است ♫ ‫♫ این گام چوپان است ♫
‫♫ -آخرین موهیکان! ♫ ‫♫ -آخرین موهیکان!.. ♫
‫♫ آخرین موهیکان ♫ ‫♫ رفته زیر زمین ♫
‫♫ اون گفت نه ♫
‫♫ می‌خوام تنها و سرافراز زندگی کنم ♫
‫♫ وای به حال اون اراذل و اوباشی که دنبالشن ♫
‫♫ این گام چوپان است ♫ ‫♫ این گام چوپان است ♫
‫♫ -آخرین موهیکان! ♫ ‫♫ -آخرین موهیکان!.. ♫
‫دامپزشک دستگیر شد، به اتهام کمک به موهیکان.
‫همه به‌سمت پونته‌لچیا، پاسگاه پلیس! ‫ما باهاتیم، جوزف!
‫- یانیک، شما روی آنتن هستید. ‫- می‌خوام یه چیزی دربارۀ موهیکان بگم.
‫اتفاقی که توی اینترنت می‌افته ثابت می‌کنه ‫که صدای ما شنیده نمی‌شه.
‫سیاستمدارها، دولت، مافیا...
‫دارن ساحل رو با پول زیاد خصوصی می‌کنن، ‫پس چی برای ما می‌مونه؟
‫تا ۲۰ سال دیگه، ساحل کرس ‫تبدیل میشه به شهرک ثروتمندها
‫...فقط کوه‌ها برای ما می‌مونن.
‫دامپزشک رو آزاد کنین!
‫مرگ بر مافیا!
‫خب؟
‫حرف نمی‌زنه. اگه آزادش نکنیم، ‫جنگ داخلی میشه.
‫خب؟
‫مسیر حرکتش رو تو این ‫سه روز بررسی کردیم.
‫چند دفعه نزدیک آسکو بود.
‫اونجا هیچی جز یه مزرعۀ بز نیست.
‫- امروز بعد از ظهر اقدام می‌کنیم. ‫- نه
‫ـ یعنی چی نه؟ ‫ـ شما بعداً میرین.
‫ـ چطور ممکنه؟ من تنها نیستم. ‫ـ مشکل من نیست، فهمیدی؟
‫و دیگه از این حرفا نزن.
‫-سلام. ‫-سلام
‫- می‌خوایم با کاردلی صحبت کنیم. ‫- کاردلی؟
‫- نمی‌شناسمش. ‫- اسم جنوبیه...
‫ببین رفیق، من وقت این بازی‌ها رو ندارم.
‫- می‌دونی با کی طرفی؟ ‫- نه
‫برو داخل رو ببین.
‫اوه، جدی؟ ما هم مسلح‌ایم. ‫اون کوفتی رو بذار کنار!
‫اینجا ملک خصوصیه، باید همین الآن برید.
‫اوه، نه. دو تا فشنگ توشه و ما سه نفریم. ‫پس تو به هر حال می‌میری.
‫آه، اون که اونجاست.
‫- تکون بخوری شلیک می‌کنم. ‫- کارِدِلی، بیا.
‫دو تا امضاست. بعدش همه‌چی فراموش میشه.
‫و تو، دیگه تهدید کردن رو تموم کن.
‫لعنتی!
‫خب... حالا بلند میشی و با من میای. باشه؟
‫و اگه امضا کردی، اون‌وقت پدرت رو در میارم.
‫حتی اگه زندان بیفتی هم، ‫کارت ساخته‌ست. بجنب!
‫من اینجام، چون هنوز امید دارم.
‫اما این یه نبرد نابرابره.
‫من جای دیگه بزرگ شدم...
‫ولی می‌دونستم یه روزی سر از ‫این مزرعه در میارم.
‫مزرعۀ پدربزرگم.
‫مزرعۀ موهیکان.
‫مطمئنم که اون هنوز زنده‌ست.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.