..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خب، خلاصه ماجرا اینه که...
‫تام جون، امروز سی‌امین سالگرد جنایتای اون خانواده‌ی «مانسون»ه!
‫می‌خوایم یه مقاله‌ی درست‌حسابی درباره‌ش بنویسی.
‫یه جورایی ماموریت گنگ و گور بود، نه؟
‫آخه این یکی از وحشتناک‌ترین قصه‌های واقعیه که تو عمرم شنیدم.
‫تصور کن، یه زن خوشگل که هشت‌ونیم ماهه حامله‌ست، با چاقو تیکه‌پاره‌ش کردن...
‫«شارون تیتِ بولانسکی»، عشقِ رومن.
‫...داشت التماس می‌کرد که به بچه‌ش رحم کنن.
‫«بچه‌ی بول ریشارد بولانسکی».
‫«با ضربات وحشیانه‌ی چاقو جونشو گرفتن».
‫تو آخرین نفساش از مامانش کمک خواست.
‫«کله‌شو له کردن، ۵۱ تا ضربه‌ی چاقو».
‫حالا این فقط مال اون یه نفره، قربونیای دیگه اون شب...
‫و شب بعدی چی بودن!
‫«یه عالمه ضربه‌ی چاقو بهش زدن».
‫جنایتایی که آدم موهاش سیخ می‌شه.
‫یه قتل‌عام درست‌حسابی.
‫«حتی بعد مرگش چاقو تو تنش کردن».
‫«با چنگال گوشت‌بري زدن تو شکمش».
‫بزرگ‌ترین معمای این پرونده...
‫این بود که «مانسون» چطور تونست این‌جوری مریداشو تو کف دستش بگیره.
‫انقدر که به دستورش برن آدمای غریبه رو بکشن...
‫بدون یه ذره پشیمونی یا تردید.
‫فکرشو می‌کردی همچین چیزی ممکن باشه؟
‫نه بابا، تو چی؟
‫«کاندیدای منچوری»
‫شلیک کرد به «بابي ري»، درست وسط پیشونیش.
‫چشم، قربان!
‫پس یه معمای گنده‌ست.
‫آره، دقیقاً، یه چیستان درست‌حسابی.
‫«هرج‌ومرج: جنایتای خانواده‌ی مانسون»
‫«من یه رباتم...
‫یه رباتم و از جون و دل مایه می‌ذارم».
‫«موزیکای چارلز مانسون توشه».
‫«چون دوروبرم همه خانوادمن».
‫«ضبط‌شده توسط آوِرنس، چارلز مانسون».
‫«من یه پسر رباتم».
‫«۳. پسر ربات».
‫«من اسباب‌بازی مامانمم...
‫و گاهی تو حیاط پشتی بازی می‌کنم».
‫«من یه پسر رباتم».
‫این جذبه‌ت از کجا میاد؟
‫موزیک، حرکت...
‫تولید...
‫جلب توجه.
‫واقعیت.
‫می‌فهمم.
‫وقتی می‌فهمی، یهو همه‌چیز برات روشن می‌شه.
‫تو که تو دادستانی علیه «چارلز مانسون» بودی...
‫چرا این پرونده هیچ‌وقت سردش نشد؟
‫چرا این‌قدر همه هنوز دیوونه‌ش شدن؟
‫«استیون کِی، دادستان عمومی»
‫بعضی‌وقتا ملت تو آمریکا عاشق ترسیدنن.
‫واسه همین فیلم ترسناکو دوست دارن.
‫وقتی مجله‌ی «لایف» عکس «چارلز مانسون» رو گذاشت رو جلد...
‫یهو شد یه جور «سفنگالی» تو دنیای واقعی.
‫فقط این که تونست بقیه رو گول بزنه که حرفشو گوش کنن...
‫«فرقه‌ی عشق و وحشت»
‫...که برن آدمای بی‌گناهو بکشن و یه جنگ نژادی راه بندازن...
‫از این کثیف‌تر دیگه چی می‌تونه باشه؟
‫«نهم آگوست ۱۹۶۹»
‫می‌تونی تصور کنی؟
‫- دارم تصور می‌کنم. ‫- بفرما.
‫ساعت هشت‌ونیم صبح، یه کارمند اومد سر کار تو خیابون «سی‌یلو» شماره‌ی ۱۰۰۵۰...
‫یه عالمه جنازه اون‌جا پیدا کرد...
‫فوری به پلیس خبر داد.
‫اسمایی که اول پیدا کردن اینا بودن:
‫«ستاره‌ی سینما، شارون تیت»
‫«شارون بولانسکی»...
‫و «جِی سیبرینگ»...
‫«جِی سیبرینگ، ۳۵ ساله، آرایشگر مردونه»
‫...و «ابیگیل فولجر»...
‫«ابیگیل فولجر، وارث قهوه‌ی فولجر»
‫...و «وویچک فرایکوفسکی»...
‫«وویچک فرایکوفسکی، ۳۲ ساله»
‫...و یه مرد دیگه که معلوم نبود کیه.
‫«استیون پرنت، ۱۸ ساله»
‫رو در ورودی اون خونه چیزی با خون نوشته بودن؟
‫نمی‌تونم به این سوال جواب بدم.
‫جنازه‌ها کجا بودن؟ همه تو یه اتاق؟
‫«صحنه‌ی جنایت»
‫نه. دو تاشون تو خونه بودن...
‫«شارون تیت و جِی سیبرینگ»
‫...یه دونه تو ماشین...
‫«استیون پرنت»
‫...و دو تا دیگه رو چمن جلوی خونه.
‫«فرایکوفسکی، ابیگیل فولجر»
‫مگه یه جنازه نبود که سرشو پوشونده بودن و یه طناب دور گردنش بود؟
‫«پلیس می‌گه قتلای آیینی»
‫اینا چیزاییه که فعلاً نمی‌تونم جزییاتشو بگم.
‫«اسم شارون تیت بین قربونیاس»
‫این پرونده از بقیه پیچیده‌تره که نمی‌تونی چیزی بگی؟
‫چند تا پرونده دیدی که توش پنج نفر...
‫یهو با هم کشته شده باشن؟
‫پلیس لس‌آنجلس حسابی داره لاپوشونی می‌کنه...
‫درباره‌ی پیشرفت احتمالی تو حل قتل «شارون تیت»...
‫و اون چهار نفر دیگه.
‫جنازه‌ها رو از خونه‌ی خانم تیت و شوهرش، کارگردان «رومن بولانسکی»، درآوردن...
‫با چند تا پتو پیچیدنشون و یه عالمه رمز و راز.
‫«دره‌ی عروسکا»
‫خانم تیت که تو «دره‌ی عروسکا» بازی کرده بود...
‫هشت ماهش بود، با یه لباس خواب دو تیکه پیداش کردن...
‫یه طناب دور گردنش بود که به یه مرد دیگه وصلش کرده بودن.
‫«ستاره‌ی سینما بین قربونیای قتلای عجیب لس‌آنجلس»
‫«فاتنه‌ی سینما و وارثه تو یه قتل‌عام وحشتناک با پنج قربونی کشته شدن»
‫وقتی پلیسا رسیدن، دیدن خطای تلفن و برقو قطع کردن.
‫جنازه‌ها ۱۲ ساعت بود که مرده بودن.
‫یه پلیس خلاصه‌ش کرد، گفت:
‫«تو همه‌ی سالای کاریم، همچین چیزی به عمرم ندیدم.»
‫«یه شب بعد»
‫پلیسا گفتن هیچ مظنونی تو قتل‌عام «بل ایر» ندارن...
‫ولی دو تا قتل دیگه، ۲۴ کیلومتر اون‌ورتر...
‫تو محله‌ی «سیلور لیک» لس‌آنجلس اتفاق افتاد.
‫صاحب مغازه «لینو لابیانکا» و زنش «رزمری»...
‫بچه‌هاشون پیداشون کردن، پر از چاقو و تیکه‌پاره.
‫«رزمری لابیانکا»
‫«لینو لابیانکا، ۴۴ ساله»
‫این دو تا قتل یه شباهتایی به قتلای «بل ایر» داشت.
‫کلمه‌ی «جنگ» رو سینه‌ی لابیانکا کنده بودن...
‫«مرگ بر خوکا» رو با خون رو در یخچال مالیده بودن...
‫خون یکی از قربونیا.
‫کلمه‌ی «خوک» هم با خون رو در عمارت «بل ایر» نوشته بودن...
‫همون‌جایی که «شارون تیت» و اون چهار نفر دیگه رو سلاخی کردن.
‫«خوک»
‫ولی با این همه شباهت، پلیسا گفتن مطمئن نیستن اینا به هم ربط داشته باشن.
‫«دو تا قتل آیینی بعد پنج تا قتل»
‫«یه زوج به سبک قتلای خونه‌ی تیت کشته شدن»
‫«فصل اول»
‫«آزادی»
‫آدم می‌تونه خودشو مثل من هلاک کنه...
‫و دنبال این چیزا بگرده تا تهشو دربیاره.
‫مثل هویجی که جلوی آدم آویزون کردن...
‫هر چی نزدیک‌تر می‌شی، بازم بهش نمی‌رسی.
‫«تام اونیل، نویسنده»
‫راستش نمی‌دونم بعدش چی شد.
‫ولی می‌دونم چیزی که بهمون گفتن، با چیزی که اتفاق افتاده فرق داره.
‫نمی‌خوام چیزی رو قایم کنم.
‫آخه حرف زدن درباره‌ی اینا بدون گفتن پیشینه‌ش از سخت‌ترین کارای دنیاس.
‫چون اگه بگم، انگار دیوونه‌م...
‫یه سری دانشمند بودن...
‫«دکتر لوییس جولی وست»
‫...که یواشکی برای دولت کار می‌کردن و دقیقاً همون کاری رو می‌خواستن بکنن که مانسون با اون دخترا کرد...
‫یعنی یه سری آدم درست کنن که آماده باشن هر وقت گفتن یکی رو بکشن، بدون این که یه ذره عذاب وجدان داشته باشن...
‫و حتی یادشون نیاد چرا و چطور این کارو کردن.
‫این دانشمندا درست تو یه لحظه‌ی حساس باهاش تماس گرفتن...
‫وقتی داشت تبدیل می‌شد به «چارلز مانسون»...
‫یه مرشد معنوی که یه عده غلام حلقه‌به‌گوش داره و آماده‌ست هر چی بگه انجام بدن.
‫روح پلیدتو تقدیم خودت کن...
‫چشاتو باز کن و خودِ خودت باش، نه فقط پوسته‌ت.
‫فایل آزادی مشروط فدرالشو از اداره‌ی زندانا گرفتم، طبق قانون آزادی اطلاعات.
‫«مانسون» رو دو سال قبل از قتلای تیت از جزیره‌ی «ترمینال» آزاد کردن.
‫«بیانیه‌ی آزادی اجباری»
‫«چارلز ام. مانسون»
‫التماسشون کرد که ولش نکنن. گفت: «این‌جا خونه‌مه، می‌خوام بمونم.»
‫«امضا این بیانیه رو رد کرد»
‫ولی گوش ندادن و به زور آزادش کردن، فرستادنش کالیفرنیا با آزادی مشروط.
‫«تحت نظارت مستقیم دفتر آزادی مشروط لس‌آنجلس، کالیفرنیا»
‫ولی همون اول شرایط آزادیشو زیر پا گذاشت...
‫رفت «ناحیه‌ی شمالی» تو سان‌فرانسیسکو و خودشو نشونشون داد.
‫اجازه‌ی این کارو نداشت.
‫افسرای اون‌جا شاخشون دراومد. فکر کرد کیه این یارو؟
‫آخه هفت هشت سالی تو حبس بود.
‫«چارلز ام. مانسون»
‫«این یارو زنگ زد...»
‫«به دفتر آزادی مشروط فدرال تو سان‌فرانسیسکو»
‫«وقتی تو...»
‫«شهر برکلی بود»
‫«مدارک آزادی مشروطش همراهش نبود»
‫«یه آدم...»
‫«بی‌مسئولیت...»
‫«کاملاً»
‫بیشتر سال ۱۹۶۷ رو تو سان‌فرانسیسکو گذروند...
‫دقیقاً تو اوج اون حال‌وهوای «تابستون عشق».
‫تو محله‌ی «هیت اشبری»، قلب دنیای هیپی‌ها...
‫می‌گفتن قراره ۱۰۰هزار جوون اون تابستون بریزن اون‌جا...
‫«فراریا می‌ریزن تو دنیای هیپی‌ها پر از عشق و حال و ال‌اس‌دی»
‫...همه‌شون دلشون می‌خواست زندگی هیپی‌وارو تجربه کنن.
‫«۱۰۰هزار هیپی قراره تو هاشبری باشن برای تابستون عشق»
‫«چارلز مانسون، خانواده»
‫یهو گروهش گنده شد...
‫دیگه بهش می‌گفتن «چارلی» و دختراش.
‫تا آخر سال، شش هفت تا زن دورش بودن...
‫که آماده بودن دنبالش راه بیفتن تو خیابونای هیت...
‫و تا خودش بهشون نگه، یه کلمه حرف نزنن.
‫کاملاً تسلیم بودن.
‫اونم روشون امروغمرا می‌کرد و با همشون حال می‌کرد.
‫انگار زناش بودن.
‫موزیک بزن.
‫از زندان که زدم بیرون، این دخترا دورمو گرفتن.
‫آره دیگه.
‫می‌گفتن: «صدات انگار صدای خداست!»
‫منم گفتم: «یه بند کامل پره از امثال منه!»
‫من که چیزی نیستم، فقط یه پیغوم‌برم.
‫یه گواه، همین و بس.
‫یه بی‌سوادم که از ندامتگاه پیداش شده.
‫اونا تو من چیزی دیدن که خودم ندیدم.
‫چی دیدن؟
‫یه مرد باحال دیدن.
‫حالا من مرد باحالی نیستم، ولی اونا اینو تو من دیدن.
‫با خودم گفتم: «خب، اگه اونا منو باحال می‌بینن...
‫منم ادای یه مرد باحالو درمیارم. بذار براشون باحال باشم.»
‫همه‌شونو جمع‌وجور کردم، جا و غذا براشون جور کردم...
‫مردای ناجورو ازشون دور نگه داشتم.
‫«فراریا و هیپی‌ها دارن دردسر درست می‌کنن»
‫چون عاشق این دخترا بودم، چون حالشونو می‌فهمیدم...
‫اونا تنهام بودن، درست مثل خودم که تنها بودم.
‫«سان‌فرانسیسکو التماسای کمک به هیپی‌ها رو نادیده می‌گیره»
‫کلینیک رایگان «هیت اشبری» قرار بود ژوئن ۱۹۶۷ افتتاح بشه.
‫«کلینیک پزشکی هیت اشبری»
‫«مانسون» اون‌جا حسابی خودشو نشون داد.
‫دخترارو می‌آورد برای درمان...
‫چون پر بودن از بیماری‌های جورواجور...
‫یا چون حامله بودن.
‫همه‌ی کسایی که تو اون کلینیک بودن، از گروه «مانسون» کفشون بریده بود.
‫همه‌شون یه قصه‌ی باحال داشتن.
‫حضورش خیلی پررنگ بود.
‫یه سالی از زندان اومده بود بیرون.
‫«مدیر کلینیک رایگان پزشکی هیت اشبری»
‫یه اتوبوس مدرسه‌ی گنده‌ی سیاه داشت.
‫حداقل ۱۲ تا دختر دورش بودن.
‫چند تا مرد هم باهاش بودن.
‫«خانواده»
‫بلد بود چطور با آدما حال کنه.
‫شخصیتش خیلی گیرا بود.
‫بعضیا می‌گفتن انگار جادوشون می‌کنه...
‫بعضیا می‌گفتن انگار هیپنوتیزمشون کرده.
‫تو یکی از اولین مصاحبه‌هام با دکترایی که اون موقع تو کلینیک بودن...
‫گفت: «تو «جولی وست» رو می‌شناسی؟»
‫«دکتر لوییس جِی وست»
‫یه متخصص معروف تو هیپنوتیزم و شست‌وشوی مغزی بود.
‫«روان‌پزشکی و علوم رفتاری»
‫یه دانشمند بود که از کلینیک رایگان «هیت اشبری» استفاده می‌کرد...
‫تا جوونا رو برای تحقیقش درباره‌ی ال‌اس‌دی گیر بندازه.
‫«جولی» بهش می‌گفت آزمایشگاه، ولی قیافه‌ش شبیه یه خونه‌ی امن برای هیپی‌ها بود.
‫شش هفت تا دانشجوی دانشگاهو گول زد که موهاشونو بلند کنن و لباس هیپی بپوشن...
‫کل تابستونو بگذرونن تا جوونا رو بکشن اون‌جا برای تحقیقش.
‫«یه خونه‌ی امن روانی که شده آزمایشگاه برای مواد روان‌گردون»
‫«یه دکتر معمولی داره هیپی‌ها رو مطالعه می‌کنه»
‫این پروژه‌ش بود، بعداً چند تا مقاله هم درباره‌ش نوشت...
‫و کنفرانس داد.
‫«مواد داره اینا رو به گا می‌ده»
‫وقتی فهمیدم چقدر بچه‌فراری دارن هجوم میارن به «هیت اشبری»...
‫«دکتر لوییس جولی وست، سپتامبر ۱۹۶۷»
‫...و چقدر سریع این حال‌وهوا داره پخش می‌شه تو جاهای دیگه‌ی مملکت...
‫بالاخره تصمیم گرفتم تنها راه فهمیدن...
‫اینه که خودم برم تو «هیت اشبری» زندگی کنم.
‫حالا یه آپارتمان تو «هیت اشبری» دارم.
‫کل تابستون یه تیم از آدمای من اون‌جا بودن.
‫امروز نمی‌تونم جزییات چیزی که گروهمون فهمید رو بگم.
‫فقط می‌تونم بگم یه عالمه چیز یاد گرفتیم.
‫«وست» یه سال بعد از شروع تحقیقم پیداش شد...
‫وقتی شک کردم نکنه این قضیه به «ام‌کی اولترا» ربط داشته باشه.
‫وقتی فهمیدم تو کلینیک رایگان «هیت اشبری» بوده...
‫با آدمایی کار می‌کرده که با «مانسون» وصل بودن...
‫دقیقاً وقتی «مانسون» داشت تبدیل می‌شد به چیزی...
‫که سیا دنبال درست کردنش بود: قاتلای اجیرشده‌ی برنامه‌ریزی‌شده.
‫«ام‌کی اولترا»
‫پروژه‌ی فوق‌محرمانه‌ی «ام‌کی اولترا»...
‫توسط سیا از ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۴ اجرا می‌شد.
‫«سازمان سیا»
‫معلوم شد یکی از عجیب‌ترین فصلای تاریخ سیا بوده.
‫«آزمایشای ام‌کی اولترا مثل داستانای علمی‌تخیلیه»
‫یه پروژه که ۲۰ سال طول کشید و ۱۵ میلیون خرجش کردن...
‫برای کنترل ذهن، با آزمایشایی تو بهترین دانشگاها...
‫و مراکز تحقیقاتی آمریکا...
‫که بعضیا نمی‌دونستن دارن برای سیا کار می‌کنن.
‫«افشای آزمایشای سیا با ال‌اس‌دی»
‫محققا فهمیدن سیا روی آدما با ال‌اس‌دی آزمایش کرده...
‫«ورم‌وود»
‫بدون اینکه خودشون بدونن.
‫یه یارو که بهش مواد دادن، خودشو کشت.
‫کمیته نتونست بفهمه کل این برنامه چقدر گنده بوده...
‫چون سال ۱۹۷۳ همه‌ی مدارکو نابود کردن که آبروشون نره.
‫اینا مدارکین که نشون می‌دن «جولی» ۱۵ سال برای سیا کار کرده...
‫و حسابی قایمش کرده.
‫«شرکای کمروفیل»
‫نه‌تنها می‌گن این آزمایشا چطور قراره انجام بشن...
‫بلکه چطور قراره قایمشون کنن.
‫«تو پروژه‌ی تحقیقات هیپنوتیزم»
‫از آزمایشای ترسناکی حرف می‌زنن که فکرشم نمی‌کنی.
‫«ممکنه اطلاعاتو ازشون کشیدن»
‫«بدون اینکه خودشون بخوان»
‫«کاشتن اطلاعات گمراه‌کننده»
‫«ایجاد اختلالای روانی خاص توشون»
‫تا وقتی مرد، «جولی» هی گفت هیچ‌کدوم از این کارا رو نکرده.
‫«تحریک حالتای بیهوشی با مواد»
‫وقتی کسایی بهش اینو گفتن، حسابی شاکی شد.
‫«لوییس جِی وست»
‫فکر می‌کنی این کنترل ذهن تو اون کلینیک هیت اشبری چطور کار می‌کرده؟
‫نمی‌خوام بگم صددرصد مطمئنم اون‌جا همچین اتفاقی افتاده.
‫فقط می‌تونم بگم «مانسون» فقط برای درمان نمیرفت اون‌جا...
‫چون وقتی «راجر اسمیت»، افسر آزادیش...
‫یه دفتر اون‌جا باز کرد...
‫«راجر اسمیت»
‫به «مانسون» گفت باید هفته‌ای بره کلینیک برای جلسه‌های آزادی مشروط.
‫یه سال تمام که اسمیت افسر آزادیش بود...
‫«مانسون» شش بار دستگیر شد، هر بار که می‌گرفتنش...
‫به‌جای اینکه آزادیشو باطل کنن...
‫«اسمیت» براش یه نامه می‌نوشت که...
‫می‌گفت داره خوب رفتار می‌کنه، همه‌چیز روبراهه، بهتر از این نمی‌شه.
‫«چارلز ام. مانسون»
‫«آقای مانسون پیشرفت عالی داشته»
‫«تحت نظارت آزادی مشروط»
‫«حتی راستش...»
‫«از نظر شخصیتی خیلی بهتر از قبلش شده.»
‫«یه عالمه وقت پیش.»
‫«با احترام»
‫با «راجر اسمیت» هم مصاحبه کردی؟
‫«راجر اسمیت»
‫آره، با تقریباً همه مصاحبه کردم.
‫«راجر اسمیت، افسر آزادی مشروط»
‫«چارلی» رو تو برکلی دیدم.
‫وقتی عموماً تو «منطقه‌ی خلیج» بود، هفته‌ای می‌اومد دفترم.
‫خیلی دیدمش.
‫آخه با دختراش می‌اومد.
‫خیلی عجیب بود، حسابی هیپی بود.
‫عاشق بازی دادن آدما بود.
‫ولی خیلی خطرناک بود؟
‫من که اینو توش ندیدم.
‫یادمه خیلی امیدوار بودم که یه چیزی گیرش بیاد.
‫آخه ترانه‌سرا بود.
‫فکر می‌کردم تنها چیزی که به دردش می‌خوره، موزیک زدنه.
‫«هالیوود و واین»
‫یه جایی خواستم...
‫نظارتشو رسمی منتقل کنم.
‫به لس‌آنجلس؟
‫نمی‌دونم اصلاً افسر آزادی مشروط تو لس‌آنجلس کارشو گرفت یا نه.
‫«فصل دوم»
‫«موزیک»
‫«گلوبال تل لینک»، یه تماس پیش‌پرداخت داری از...
‫«بابي».
‫«بابي بوسوله، قاتل محکوم»
‫...زندانی تو مرکز پزشکی کالیفرنیا تو «واکاویل»، کالیفرنیا.
‫این تماس و شماره‌ت قراره ضبط و رصد بشه.
‫«بابي بوسوله»
‫می‌خوای بدونی چطور «چارلی» رو دیدم؟
‫آره، دقیقاً.
‫قصه‌ش سادس. با «چارلی» موزیک می‌زدم.
‫سعی کردم کمکش کنم یه قرارداد ضبط ببنده...
‫باهاش یه چند تا دموی درست‌حسابی ضبط کردیم.
‫آخه اون موقع تو صحنه‌ی موزیک لس‌آنجلس بودم.
‫با «دنیس ویلسن» از گروه «بیچ بویز» رفیق بودم.
‫«چارلی» یه کم استعداد داشت.
‫بقیه هم فکر کردن بد نیس بهش یه شانس بدن...
‫تا دنیا ترانه‌هاشو بشنوه.
‫- ببینیم چی به چیه. ‫- هر جور عشقته، داداش.
‫آره.
‫فقط نفس بکش.
‫بگو کی می‌خوای شروع کنی، دستگاهو روشن می‌کنیم.
‫نمی‌شه فقط روشن کنین و بذارین باشه؟
‫«قراردادای صنعت موزیک»
‫من و «جورج جیکوبسن» و «دنیس ویلسن»...
‫می‌خواستیم «چارلی» رو جمع‌وجور کنیم...
‫که فقط با گیتارش بیاد استودیو...
‫بزنه و بخونه ترانه‌هاشو.
‫ببینیم می‌تونیم یه نوار درست‌حسابی ضبط کنیم که بشه دمو.
‫«یه وقتی برای زندگیه...
‫زمان مثل نمک حل می‌شه...
‫فکر می‌کنی عاشقی، کوچولو، ولی فقط بلدی گریه کنی...
‫حست چیه؟ این حسا واقعیه؟»
‫«۱. نگاه کن به بازیات، دختر»
‫«نگاه کن به بازیات، دختر»
‫«لینت اسکوییکی فروم، از اعضای خانواده‌ی مانسون»
‫«نگاه کن به بازیات، دختر»
‫«ساندرا گود، از اعضای خانواده‌ی مانسون»
‫«چقدر توهم عجیبیه...
‫زندگی تو این آشوب»
‫«کاترین جیپسی شیر، از اعضای خانواده‌ی مانسون»
‫«ناکامی و تردید...
‫می‌تونی یه روز بدون بازی زندگی کنی؟...
‫بازیای کوفتی»
‫«دنیس»، درامر «بیچ بویز»، یه کلبه‌ی شکار اجاره کرده بود.
‫اگه می‌شد از کلبه‌ی چوبی قصر ساخت، این همون بود.
‫«گرگ جیکوبسن، استعدادیاب»
‫«دنیس» داشت رانندگی می‌کرد، دو تا دختر دید که می‌خواستن سوار شن...
‫معطل نکرد، وایستاد و اونا پریدن تو ماشین.
‫«دنیس» اونا رو رسوند به پارکینگ گنده‌ی کلبه‌ی چوبی.
‫هر دوتاشون از دخترای «چارلی» بودن.
‫«همیشه و تا ابد، تا وقتی یک یکیه...»
‫شانس آوردیم، نه؟
‫«برای بابات تو توشی...»
‫دو روز بعد، «دنیس» برگشت خونه، از ماشین پیاده شد...
‫داشت از ورودی می‌اومد، یهو در تا ته باز شد...
‫یه مرد ریزه‌میزه پرید بیرون، گفت: «من چارلیم.
‫اینا هم دخترامن.»
‫بهت میاد کارایی کنی که ملت رو بترسونه.
‫«دنیس» عاشق دختراش بود.
‫فکر می‌کرد خوشبخت‌ترین مرد رو زمینه.
‫دخترا بی‌نهایت.
‫«اینا دخترای فضایی‌ان»
‫«یه مرشد معنوی هم دارن»
‫«یه یارو به اسم چارلی»
‫«وقتی باهاش آشنا شدم»
‫«دیدم کلی ایده‌ی موزیک باحال داره»
‫«حالا داریم با هم ترانه می‌سازیم»
‫«از کشف خودم خوشحالم»
‫می‌شه بگی فضای اون خونه اون موقع چطور بود؟
‫وای، جدی؟ می‌خوای... واقعاً می‌خوای بدونی؟
‫اسمشو نمی‌گم چون آدم واقعیه.
‫داشت رو تخته‌ی شیرجه بالا پایین می‌پرید و می‌گفت:
‫«منو بخوابونین، بهم غذا بدین، مواد ازم نگیرین.»
‫بعد شیرجه رفت تو استخر. فضا این‌جوری بود.
‫به زنا گفته بودن هر مردی که بخواد باهاشون بخوابه...
‫باید باهاش بخوابن.
‫نمی‌تونم فکرشم کنم چه بیماریایی این زنا گرفتن.
‫می‌دونم «بیچ بویز» حسابی قاطی کرده بودن...
‫از بس «دنیس» پول خرج کرده بود...
‫برای درمان بیماریای جنسی.
‫«گروه بیچ بویز»
‫«بیچ بویز» یه دونه از ترانه‌های «مانسون» رو ضبط کردن.
‫«۴. محو شو»
‫«محو شو، بیا فقط بگو دوستم داری»
‫با اینکه ترانه‌ی «مانسون» بود، به اسم «دنیس ویلسن» زدنش.
‫«یاد نگیری که عاشق نباشی، دنیس ویلسن»
‫«محو شو، بیا فقط بگو دوستم داری»
‫«جهانتو ول کن، بیا با من باش»
‫«من مثل توام، می‌فهمم»
‫«چارلز میلز مانسون»
‫«با این دفتر تماس بگیر»
‫«و اشاره کن»
‫«که یه پیشنهاد گرفته»
‫«دنیس» کل پول رو داد، یه چیزی حدود ۳۰۰ دلار.
‫«دنیس» باید حواسش جمع‌تر می‌بود، چون این‌جوری کار پیش نمی‌ره.
‫«با امضای قرارداد با شرکت ضبط برادر»
‫آثارو پخش می‌کنن، بعد حقوق مادام‌العمر می‌گیری.
‫«ضبط برادر»
‫شاید این باعث شد «دنیس»...
‫بالاخره کلبه‌ی شکارو ببنده.
‫«چارلی» اینو به خودش گرفت.
‫وقتی شرکت «برادر» که مال «بیچ بویز» بود...
‫موزیکایی که از ندامتگاه دراومده بود رو گرفت...
‫می‌خوندن: «تو اتاقم...
‫حال‌وهوای شادی پخش می‌کنم.»
‫رفتم پیششون گفتم: «پولم کو؟»
‫گفتن: «پولی برات نیست.»
‫گفتم: «یعنی چی؟
‫باید بهم پول بدین.
‫حقمو بدین.
‫نه بیشتر از حقم، فقط حقمو بدین.»
‫ندادن حقمو.
‫گفتم: «خب، اگه حقمو ندید، زنگ می‌زنم نیویورک.
‫زنگ می‌زنم نیویورک.»
‫چون صدامو می‌رسونم به نیویورک.
‫«چارلز میلز مانسون»
‫قرارگاه اصلیشون هنوز تو مزرعه‌ی «سپان»ه.
‫«الان داره...»
‫«جا و غذا گیرش میاد»
‫«تو مزرعه‌ی فیلم‌برداری سپان»
‫«مزرعه‌ی سپان»
‫می‌خواستم تو مزرعه‌ی «سپان» فیلم بسازم.
‫با دخترا و اسبا.
‫عجب چیزی، اگه خودمون می‌نوشتیمش کسی باور نمی‌کرد.
‫فکر می‌کردن علمی‌تخیلیه.
‫دخترا رو زمین تو لوکیشنای قدیمی فیلم می‌خوابیدن.
‫ساختمان واقعی نبود.
‫شاید حتی سقفم نداشت.
‫واسه همین رفتم سراغ «میلچر».
‫«تری میلچر» می‌تونست ایده‌مو واقعی کنه.
‫گفتم: «تری، باید این یارو رو فیلم کنیم.»
‫«تری میلچر، تهیه‌کننده‌ی موزیک»
‫یه رفیق داشتم که استعدادیاب کرده بودمش...
‫زنگ زد گفت:
‫«یه ایده‌ی باحال برای یه مستند موزیکال این‌جاس...
‫درباره‌ی موج فرهنگ هیپی تو آمریکا.»
‫گفت: «این خانواده‌ی مانسونه.
‫تو یه مزرعه‌ی قدیمی وسترن زندگی می‌کنن.
‫یه کامیونیتی واقعی دارن...
‫همه‌چیزو با هم شریک می‌شن.»
‫یه مستند موزیکال باحال می‌شه.
‫منم اون موقع تو تلویزیون با «سی‌بی‌اس» کار می‌کردم...
‫و تو ضبط با «کلمبیا رکوردز».
‫این «تری میلچر» کیه؟
‫پسر «دوریس دی»ه.
‫«دوریس دی و تری میلچر»
‫«۱۰۰ تهیه‌کننده‌ی برتر»
‫یه تهیه‌کننده‌ی ترانه‌ی خیلی موفق بود، هنوز جوون بود.
‫«۱۹. تری میلچر»
‫آدم گنده‌ای بود.
‫«خیابان سی‌یلو ۱۰۰۵۰، آوریل ۱۹۶۶ تا ژانویه ۱۹۶۹»
‫«تری» تو همون خونه‌ای زندگی می‌کرد که بعداً «رومن» و «شارون» گرفتن.
‫یه آدم حسابی و باکلاس بود.
‫خیابون "سیلو"، شماره 10050 ‫آوریل 1966 تا ژانویه 1969
‫"تری" تو اون خونه زندگی می‌کرد ‫که بعداً "رومن" و "شارون" اومدن اونجا.
‫"شارون تیت" و "رومن پولانسکی" ‫فوریه تا اوت 1969
‫فکر کنم "چارلی" دلش می‌خواست ‫"میلچر" باهاش قرارداد ببنده.
‫اگه این اتفاق می‌افتاد، برای "چارلی" مثل یه معجزه بود.
‫"منسون" اینقدر زرنگ بود که بفهمه
‫"تری میلچر" خیلی بیشتر از "دنیس" ‫تو این کارا حالیشه.
‫برای بستن قرارداد با یه شرکت موسیقی.
‫"دنیس" یه ستاره راک‌اندرول بود،
‫ولی به پای یه تهیه‌کننده موفق نمی‌رسید.
‫بالاخره تونست "تری میلچر" رو راضی کنه ‫بیاد مزرعه "اسپان" رو ببینه.
‫مزرعه فیلم‌برداری "اسپان"
‫حالا باید کاری می‌کرد که "میلچر" ‫حتماً باهاش قرارداد ببنده.
‫که این خودش یه کار سخت بود.
‫رسیدم اونجا و فکر کنم یه ده‌تا آهنگ زدن. ‫یه دورهمی حسابی بود.
‫"تری میلچر" ‫تهیه‌کننده موسیقی
‫"منسون" گیتار می‌زد،
‫دخترا هم همه با هم آهنگای گروهی می‌خوندن.
‫کی فکرشو می‌کرد نصفشون ‫تحت تعقیب پلیس باشن؟
‫حتی به ذهنم خطور نکرد که اونجا نشستم
‫با یه نفر دیگه بین سی چهل نفر آدم
‫که داشتن آماده می‌شدن برای ‫بدترین جنایتای ممکن.
‫تو این گوشه دنیا.
‫اینا هیچ فرقی با بقیه آدمای ‫تو "سانست بولیوارد" نداشتن.
‫"تری" یه جورایی مثل تهیه‌کننده‌های معمولی حرف زد.
‫"واقعاً استعداد داری و خیلی خوبی ‫خیلی ازت خوشم اومده، "چارلی"،
‫ولی من تهیه‌کننده‌م ‫باید ببینم تو استودیو چی کار می‌کنی.
‫کار من اینه."
‫گفت: "نمی‌دونم باهات چی کار کنم."
‫از نظر "چارلی"، این بزرگ‌ترین شانسش بود.
‫خیلی بهش نزدیک شده بود. خیلی نزدیک.
‫نزدیک‌ترین چیزی که می‌تونست باشه.
‫واقعاً اینقدر نزدیک بود؟
‫آره، خیلی نزدیک.
‫شاید این شروع آخر خط بود.
‫چون اوضاع اونجا داشت بدتر می‌شد
‫با زیاد شدن خرید و فروش مواد.
‫فکر کنم پول زیادی هم داشت جابه‌جا می‌شد.
‫آخه مواد گرونن دیگه.
‫مواد نقش بزرگی تو تعادل مالی اونجا داشت.
‫چون باعث می‌شد کارا پیش بره ‫و همه راضی باشن.
‫این خودش یه تجارت گنده‌ست.
‫مواد یه تجارت گنده‌ست، ‫و اونا غرقش بودن.
‫همه می‌دونن، تو تلویزیونم گفتن.
‫"بابی بوسوله"
‫این مکالمه و شماره تلفنت ‫ضبط و رصد می‌شه.
‫رفتم مزرعه "اسپان" فقط برای یه سر زدن.
‫"چارلی" منو کشید کنار ‫گفت یکی از "پلنگای سیاه" رو کشته.
‫اسمش "برنارد کرو" بود، ‫یه فروشنده مواد گمنام تو لس‌آنجلس.
‫از "پلنگای سیاه" نبود.
‫ولی لباساشونو تقلید می‌کرد
‫چون اون موقع اینجور لباسا مد بود.
‫"چارلی" اشتباه فکر کرد که اونو کشته.
‫فکر کرد یکی از "پلنگای سیاه" رو کشته.
‫گفت منتظر انتقام از "پلنگای سیاه"ه.
‫از من خواست بمونم و کمک کنم
‫چون آدم کافی تو مزرعه نداشتن.
‫این باعث شد بدبخت بشم.
‫بهم گفتن "چارلی منسون" بهت شلیک کرده. ‫راسته؟
‫"برنارد لتسابابا کرو"
‫شاید.
‫نیازی نیست خودمونو گول بزنیم. ‫یا راسته یا نه.
‫شلیک کرد بهت؟ اگه آره، کی و کجا؟
‫آره، شلیک کرد، راسته.
‫همه منتظر یه وانت پر از "پلنگای سیاه" بودن.
‫هر ماشینی که رد می‌شد می‌گشتن.
‫تو اون موقع تحرک زیادی نبود،
‫فقط چندتا موتورسوار اونجا ول می‌گشتن.
‫اون موقع داشتم یه موتور طراحی می‌کردم، ‫عاشق اون موتورسوارا بودم.
‫باهاشون تو یه معامله مواد قاطی شدم.
‫یه دوست داشتم تو "توپانگا کنیون"، ‫اسمش "گری هینمن" بود،
‫"گری هینمن"
‫یه مقدار مسکالین بسته‌بندی‌شده داشت ‫تو کپسول که می‌فروخت.
‫فرداش موتورسوارا برگشتن ‫گفتن پولشونو می‌خوان پس بگیرن.
‫گفتن چون همشون ازش مریض شدن،
‫و توهماش بهشون حال نداده.
‫با چاقو تهدیدم کردن.
‫تنها راهم این بود که از "گری" ‫بخوام پول رو برگردونه.
‫اسلحه رو روش کشیدم.
‫گفت: "دیگه پیشم نیست."
‫گفتم: "ببین گری، فقط یه چیزی می‌خوام ‫که این موتورسوارا ول کنن برن."
‫گفت: "می‌تونی ماشینامو ببری."
‫یهو "منسون" اومد دم در.
‫"گری" گفت: "سلام چارلی!"
‫"گری هینمن، موزیسین"
‫"چارلی" پرید وسط و صورتشو پاره کرد.
‫چرا این کارو کرد؟
‫دقیقاً همینو گفتم: ‫"چرا این کارو کردی، چارلی؟"
‫گوششو برید چون داشت به "بابی" خیانت می‌کرد.
‫"بابی" یه جوون ساده و بی‌تجربه بود.
‫یه بچه بود فقط.
‫تا حالا هیچ مردی چیزی بهش یاد نداده بود، می‌فهمی؟
‫وقتی فهمید اشتباه کرده، "منسون" مشکل رو انداخت گردن من.
‫یه روز با "گری" نشستم،
‫سعی کردم اوضاع رو آروم کنم.
‫با نخ دندون و سوزن ‫گوششو دوختم.
‫ولی باید بخیه درست می‌شد، بدون شک.
‫اگه می‌بردمش اورژانس،
‫می‌دونستم همه‌چیزو لو می‌ده.
‫اون موقع دنیا رو سرم خراب می‌شد.
‫خونه "گری هینمن"
‫زنگ زدم به "چارلی"،
‫مزرعه "اسپان"
‫گفتم: "این مشکل توئه.
‫باید بیای گند خودتو درست کنی."
‫جواب داد که من خودم می‌دونم چی کار کنم، همون‌جور که اون می‌دونه.
‫بعد گوشی رو قطع کرد.
‫منم تصمیممو گرفتم.
‫باید می‌کشتمش و در می‌رفتم.
‫پریدم روش و دو تا ضربه چاقو زدم.
‫افتاد و مُرد.
‫چرا فکر کردی باید بکشیش؟ اینه که منو گیج کرده.
‫چون می‌خواست لو بده منو.
‫"خوک سیاسی کوچولو"
‫یادم نیست کی پنجه رو کشید ‫و "خوک سیاسی" رو رو دیوار نوشت.
‫یادمه همه مشغول ‫"پلنگای سیاه" بودن.
‫چون موضوع اونا چند هفته‌ای ما رو گرفتار کرده بود.
‫از وقتی "برنارد کرو" تیر خورد.
‫و "چارلی" گفت "پلنگای سیاه" دشمنن.
‫یه فکری بود
‫که قتل "گری" رو بندازیم گردن "پلنگای سیاه".
‫برای همین پنجه رو رو دیوار کشیدن.
‫جنازه "هینمن" بعد یه هفته پیدا شد
‫و حالتش افتضاح بود. ‫ورم کرده بود و پر از حشره.
‫یه جا خوندم که صدای ‫کرم‌هایی که می‌خوردنشو شنیدن.
‫به زَنم گفتم: "وقتی مردم،
‫لطفاً جنازمو بسوزون ‫و خاکسترمو تو جنگل پخش کن."
‫"بابی" با یکی از ماشینای "گری" ‫فرار کرد و رفت شمال.
‫بعد کنار جاده وایستاد.
‫یه حکم جلب برای ماشینش بود، ‫پلیس ایالتی پیداش کرد
‫بیدارش کردن و دستگیرش کردن.
‫سلاح قتل تو صندوق ماشینش بود.
‫بعدش برگردوندنش به لس‌آنجلس.
‫فرداش، جنایتای "تیت" اتفاق افتاد.
‫"فصل سوم"
‫"قتل"
‫شش اوت 1969، دستگیری "بابی بوسوله"
‫چیزی که همیشه منو گیج کرده، ترتیب این اتفاقاس.
‫چون دستگیر شد و رفت بازداشت…
‫هفت اوت 1969، ورود به بازداشت
‫…بعد فرداش جنایتای "تیت" اتفاق افتاد.
‫شب هشتم اوت 1969، قتل‌ها
‫فرداش چی شد؟
‫من واقعاً هیچ ربطی بین اینا نمی‌بینم.
‫برای فهمیدن ماجرا،
‫باید برگردیم به ‫تیراندازی به "برنارد کرو".
‫فراموش نکن "چارلی" فکر می‌کرد اونو کشته.
‫می‌ترسید یکی لو بدهتش.
‫بیشتر از همه از "تکس واتسن" می‌ترسید.
‫اون یکی از آدمای "چارلی" بود ‫که تو مزرعه "اسپان" زندگی می‌کرد.
‫"تکس واتسن" یکی از مریدای "چارلی" بود.
‫خیلی قبولش داشت.
‫"تکس واتسن"
‫"واتسن" یه معامله مواد با "برنارد" ‫جور کرده بود که به فاجعه کشید
‫و "چارلی" رو مجبور کرد ‫بره "کرو" رو بکشه.
‫"شاهد: اسمم برنارد کروئه"
‫واقعاً اون یارو رو نمی‌شناخت.
‫تصمیم گرفت قهرمان بازی دربیاره
‫و قاطی ماجرایی بشه که "تکس واتسن" درست کرده بود.
‫"تکس" یه مشکل کوچیک داشت. ‫یه تفنگ بهم داد.
‫اگه نمی‌تونه مشکلشو حل کنه، من باید حلش کنم.
‫راه‌حلش چی بود؟
‫باید می‌رفتم یکی رو که براش کار می‌کرد بکشم
‫چون خودش خیلی ترسو بود
‫و جرئت روبه‌رو شدن نداشت.
‫- به کی شلیک کردی؟ ‫- "لتسابابا".
‫- کی؟ ‫- یه یارو تو کار مواد.
‫باید می‌رفتم یه چیزی رو درست کنم که به من ربطی نداشت.
‫این روش "چارلی" بود ‫برای محافظت از خودش در برابر "واتسن"
‫یه جور روش زندانیا برای مطمئن شدن از امنیتشون.
‫وقتی به یکی شک می‌کنی،
‫باید کاری کنی تو یه کار غیرقانونی گیر بیفته.
‫تا اونم مثل تو گروگان باشه.
‫برای همین "تکس" بهم بدهکار بود.
‫وقتی برگشتم گفتم: "دیدی، منو انداختی تو دردسر."
‫هر بار که پشتت درمیام، رفیق، ‫باید جونتو نجات بدم.
‫می‌فهمی؟ خسته شدم از زیر بار تو رفتن.
‫تفنگو پرت کردم گفتم: "حالا تو به من بدهکاری."
‫اگه حقمو پس ندی
‫خودم حقمو ازت می‌گیرم.
‫"بابی بوسوله"
‫"منسون" می‌دونست تو "هینمن" رو کشتی و تو زندان بود.
‫نمی‌دونم می‌دونست من زندانم یا نه.
‫مدرکی برای این نیست.
‫"چاقوی خون‌آلود ‫منجر به دستگیری به جرم قتل"
‫وقتی داداشم دستگیر شد و رفت زندان
‫به "تکس" گفتم: "حقمو بده."
‫گفتم: "هیچی بهم نگو. نمی‌خوام چیزی بشنوم.
‫من تو هیچ توطئه‌ای نیستم.
‫هیچ قانونی رو هم زیر پا نمی‌ذارم."
‫می‌فهمی؟ نمی‌خوام قاطی چیزی بشم.
‫هر کاری دوست داری بکن، هر جور دوست داری.
‫ولی این با حرفاشون جور درنمیاد.
‫کیا؟
‫"سوزی آتکینز".
‫نه، "سوزان آتکینز" نگفت ‫من چیزی ازش خواستم
‫جز اینکه چیزی که "تکس" خواسته رو انجام بده.
‫و من اینو خواستم.
‫گفتم: "سوزی، بهم بدهکاری؟" ‫گفت: "آره."
‫گفتم: "اون یارو که گوششو براتون بریدم یادته؟"
‫گفت: "آره." گفتم: "دینتو به تکس بده. ‫منو قاطی اینا نکن."
‫نه اوت 1969
‫اون شب چی شد ‫وقتی همتون رفتین خونه "شارون تیت"؟
‫"سوزان آتکینز"
‫دقیقاً چی شد؟
‫من و "تکس" یه مقدار کم کوکائین داشتیم.
‫شاید کوکائین بود یا متدرین. مطمئن نیستم.
‫هردومون یه کم اسپید کشیدیم و سوار ماشین شدیم.
‫کاملاً تو حال خودمون بودیم.
‫با دستور رفتیم سمت خونه
‫که هر کی توشه رو بکشیم.
‫- از "چارلی"؟ ‫- آره.
‫"استیون کی، دادستان"
‫"مجرم‌ها، چارلز تکس واتسن"
‫"واتسن" راننده بود.
‫"کاسیبیان" هم تو ماشین بود.
‫"سوزان آتکینز"
‫"آتکینز" و "کرین‌وینکل" ‫رو صندلی عقب بودن.
‫"پاتریشا کرین‌وینکل"
‫سه تا چاقو و یه تفنگ همراهشون بود.
‫خیابون "سیلو"، شماره 10050 ‫نه اوت 1969
‫وقتی رسیدن، ‫چراغای جلوی یه ماشینو دیدن که داشت نزدیک می‌شد.
‫"استیون برنت" ‫قربانی اتفاقی؟
‫"برنت" با نگهبان خونه قرار داشت.
‫"نگهبان"
‫"برنت" اومده بود بهش ‫یه ساعت موج‌دار بفروشه، فکر کنم.
‫وقتی داشت می‌رفت، ‫"واتسن" اومد و تفنگو گرفت روش.
‫"برنت" التماس کرد.
‫گفت: "فقط می‌رم. به هیچ‌کس چیزی نمی‌گم."
‫"واتسن" از فاصله نزدیک چهار تا تیر شلیک کرد…
‫و کشتش.
‫یه نمونه واقعی از بازی سرنوشت.
‫"استیون ارل برنت"
‫"واتسن" از پنجره رفت داخل
‫و در جلویی رو برای "آتکینز" و "کرین‌وینکل" باز کرد.
‫"لیندا کاسیبیان"
‫به "کاسیبیان" گفت بیرون بمونه.
‫"وویچک فرایکوفسکی"، 32 ساله
‫"وویچک فرایکوفسکی" رو کاناپه خوابش برده بود.
‫"واتسن" با تهدید اسلحه بیدارش کرد
‫و به "فرایکوفسکی" گفت که اون، یعنی "واتسن"،
‫شیطونه که اومده کار شیطونی کنه.
‫از کی اینو می‌دونیم؟
‫از "واتسن".
‫چون خودش اعتراف کرد اینو گفته.
‫"من شیطونم، اومدم کار شیطونی کنم."
‫این آدما وقتی جنایتا اتفاق افتاد ‫براشون مهم نبودن. آدم نبودن انگار.
‫"چارلز واتسن" ‫قاتل محکوم
‫برام هیچی نبودن. نمی‌شناختمشون.
‫از بس با اسپید حالم خراب بود
‫می‌فهمیدم چی کار دارم می‌کنم،
‫ولی این هیچی رو عوض نمی‌کرد.
‫"سوزان آتکینز" ‫"پاتریشا کرین‌وینکل"
‫"آتکینز" و "کرین‌وینکل" تو خونه چرخیدن.
‫چون خونه پر از مهمون بود،
‫"ابیگیل فولجر" براشون دست تکون داد.
‫"شارون تیت" تو تخت بود،
‫و "جی سیبرینگ" کنار تخت نشسته بود.
‫"کرین‌وینکل" و "آتکینز" دو تا چاقو داشتن.
‫"شارون تیت" رو از تخت کشیدن بیرون،
‫و "سیبرینگ" رو بردن جلوی خونه.
‫فکر کنم اسمش "وویچک فرایکوفسکی" بود.
‫دستاشو با حوله بسته بودم،
‫بعد بهم گفتن بکشش.
‫چاقو رو تو دستم بالا بردم،
‫ولی نتونستم بیارمش پایین.
‫نشد بیارمش پایین.
‫انگار یه نیروی غیبی مچمو گرفته بود.
‫نمی‌تونستم تکون بخورم.
‫"چاقوی گمشده سوزان آتکینز"
‫"واتسن" به "شارون تیت" گفت بشینه.
‫"سیبرینگ" گفت: "اون ماه هشتم بارداریشه."
‫"جی سیبرینگ"، 35 ساله ‫آرایشگر مردونه
‫"واتسن" بهش شلیک کرد.
‫بعدش همه‌جا پر از ترس شد.
‫"وویچک فرایکوفسکی"
‫"فرایکوفسکی" خواست فرار کنه،
‫از در جلویی رفت بیرون.
‫"واتسن" دنبالش کرد و پرید روش.
‫"ابیگیل فولجر" ‫وارث ثروت قهوه "فولجر"
‫"ابیگیل فولجر" از پشت خونه در رفت.
‫"پاتریشا کرین‌وینکل"
‫"کرین‌وینکل" دنبالش کرد.
‫چاقو به دست دنبالش دویدم،
‫از در پشتی رفتیم بیرون.
‫گرفتمش و شروع کردم به چاقو زدن.
‫یادمه گفت: "من که دیگه مردم."
‫با "شارون تیت" تنها موندم،
‫باهام حرف می‌زد و…
‫یادمه هیچ حسی نداشتم.
‫هیچ حسی بهش نداشتم
‫وقتی داشت التماسم می‌کرد
‫برای جون خودش و بچه‌ش.
‫و…
‫وای به حالم.
‫"سوزان آتکینز" بهش گفت:
‫"ببین، اصلاً برام مهم نیست نه تو نه بچه‌ت.
‫قراره بمیری، و یه مو از سرم تکون نمی‌خوره."
‫"آتکینز" چندتا ضربه چاقو بهش زد.
‫بعد "واتسن" اومد و اونم چاقو زد.
‫فکرشو بکن،
‫یه زن حامله تو ماه هشتم چاقو بخوره.
‫وقتی داشت می‌رفت، ‫"آتکینز" با خون "شارون تیت" رو دیوار نوشت "خوک"
‫با یه حوله که تو خونش فرو کرده بود.
‫"خوک"
‫مزرعه "اسپان"
‫وقتی برگشتم مزرعه،
‫از ماشین پیاده شدم.
‫"چارلی" اومد و از همه پرسید چه جوری بود.
‫ولی اولین بار بود که نگاش کردم
‫و گفتم: "چارلی، اونا تو اوج جوونی‌شون بودن."
‫با این حال، شب بعدش باز برگشتم.
‫آره، "چارلی" منو شب بعدش دوباره فرستاد، حتماً.
‫می‌دونستی قراره بازم تکرار بشه؟
‫آره.
‫نگفتی نه؟
‫نه. اون موقع دیگه فقط یه بدن بی‌روح بودم،
‫برام فرقی نداشت.
‫بعد یه شب
‫شبی که جنایتم اتفاق افتاد و "لابیانکا" کشته شد،
‫"منسون" یه سری از طرفداراشو ‫تو مزرعه "اسپان" جمع کرد.
‫بهشون گفت که شب قبل ‫همه‌چیز خیلی شلوغ‌پلوغ و به‌هم‌ریخته بود.
‫"امشب خودم باهاتون میام که روش درستشو یادتون بدم."
‫"کاسیبیان" راننده بود.
‫"منسون" بین "کاسیبیان" ‫و "استیو گرگن" نشسته بود.
‫عقب هم "واتسون" و "اتکینز" ‫و "کرین‌وینکل" و "لسلی ون‌هوتن" بودن.
‫(لسلی ون‌هوتن)
‫از من پرسید: "اون‌قدری به حرفام باور داری
‫که مطمئن باشی باید این کارو بکنیم؟"
‫یا یه چیزی تو این مایه‌ها.
‫منم گفتم: "آره، باور دارم."
‫خودم نرفتم پیشش بگم بذار باهاتون بیام.
‫ولی فکر کنم قیافم همه‌چیزو نشون داد.
‫چهار ساعت و نیم با ماشین گشت زدن
‫دنبال آدما بودن که بکشنشون.
‫ولی "منسون" دستورای خاص خودشو داده بود،
‫آخرش سر از خونه "لینو" و "رزمری لابیانکا" درآوردن.
‫"منسون" رفت تو و غافلگیرشون کرد.
‫بهشون گفت فقط یه دزدی ساده‌ست
‫و قرار نیست بهشون آسیبی برسه.
‫دستاشونو با یه شلاق چرمی از پشت بست.
‫بعد گفت: "تکون نخورید، هیچی‌تون نمی‌شه."
‫"اگه تکون بخورید، دیگه رحم نمی‌بینید."
‫زن و شوهر لابیانکا همون‌جا خشکشون زد.
‫بعد "منسون" اومد بیرون سمت ماشین،
‫"واتسون" و "کرین‌وینکل" و "ون‌هوتن" رو از ماشین پیاده کرد.
‫بعد خودش با "کاسیبیان" و "گرگن" و "اتکینز" غیبشون زد.
‫"واتسون" رفت داخل.
‫یه چاقو دستش بود.
‫"کرین‌وینکل" یه‌راست رفت آشپزخونه ‫و با یه چاقو برای خودش برگشت
‫و یکی هم برای "ون‌هوتن" آورد.
‫"واتسون" از زن و شوهر لابیانکا پرسید ‫پول دارن یا نه.
‫"رزمری" به یه جعبه اشاره کرد که یه مقدار پول خرد توش بود.
‫آخرش معلوم شد فقط هشت دلار پول خرد توشه.
‫"ون‌هوتن" و "کرین‌وینکل" رو فرستادن ‫که "رزمری" رو ببرن به اتاق خواب پشتی.
‫رفتن تو اتاق پشتی.
‫"ون‌هوتن" "رزمری" رو پرت کرد رو تخت.
‫همون لحظه، "رزمری" صدای "لینو" رو شنید
‫که تو اتاق نشیمن با چاقو داشتن می‌کشتنش.
‫صدای جون دادن آقای لابیانکا ‫تا اتاق خواب اومد.
‫صداهای وحشتناک و نفس‌نفس زدن.
‫"رزمری" شروع کرد به داد زدن و کمک خواستن.
‫همون موقع،
‫یه لحظه،
‫فهمیدم
‫که اینا واقعاً همو دوست دارن.
‫"رزمری" یهو یه انرژی عجیب گرفت و پرید بالا.
‫با چراغ رومیزی سمت "ون‌هوتن" حمله کرد.
‫"ون‌هوتن" چراغو از دستش قاپید
‫و باش گلاویز شد، پرتش کرد رو تخت.
‫"کرین‌وینکل" با چاقو اومد
‫و با تموم زورش خواست چاقو بزنه،
‫ولی چاقو به شونه‌ش خورد و کج شد.
‫بعد "تکس" اومد و کارشو تموم کرد.
‫بعد "تکس" منو برگردوند
‫چاقو رو داد بهم و گفت: "یه کاری بکن."
‫چون "منسون" بهش گفته بود
‫حواسش باشه همه‌مون دستمون خونی بشه.
‫منم خانم لابیانکا رو از پایین کمرش
‫فکر کنم ۱۶ بار چاقو زدم.
‫دلت به حالشون نسوخت؟
‫نه، رحم و اینا نه.
‫"چارلی" دستور داده بود
‫که باید همه‌جا پر از نشونه‌های جادویی بشه.
‫رفتم، خانم لابیانکا دیگه مرده بود،
‫یه چنگال آورده بودم
‫باهاش چند بار زدمش…
‫(لینو لابیانکا، ۴۴ ساله)
‫…آخرشم چنگالو توش جا گذاشتم.
‫اتاق نشیمن
‫"کرین‌وینکل" رفت تو اتاق نشیمن،
‫با خون "لینو" ‫رو دیوار نوشت "مرگ بر خوک‌ها"…
‫مرگ بر خوک‌ها
‫…و "بلند شید" رو در ورودی…
‫بلند شید
‫…و کلمه "هرج‌ومرج" رو در یخچال.
‫(هرج‌ومرج)
‫حالا ۷۲ ساعت از قتل "شارون تیت"، بازیگر معروف،
‫و چهار تا از دوستاش گذشته
‫تو یه خونه اجاره‌ای نزدیک "بل ایر"،
‫و هنوز کلی سؤال بی‌جواب مونده.
‫امشب، همه تو لس‌آنجلس نگرانن
‫بعد از دو تا قتل عجیب که هفت تا قربانی داشته
‫و هنوز هیچ سرنخی از قاتلا نیست.
‫پلیسا فکر می‌کنن یه قاتل تقلبی ‫پشت قتل اون زوج تو "لوس فلیس" بوده
‫به نظرم پلیسا خیلی زود قاتلارو شناختن…
‫…ولی دو ماه دنبالشون نرفتن.
‫تعقیب قاتل تقلبی
‫این گروه کلی سرنخ همه‌جا جا گذاشته بودن،
‫ولی پلیسا هیچ تکونی نخوردن.
‫پلیسا گفتن هیچ ربطی ‫بین قتل‌های "لابیانکا" و "تیت" نیست.
‫ولی ته دلشون می‌دونستن ربط داره.
‫فرداش، ‫دو تا مأمور پلیس رفتن سردخونه
‫و گفتن: "ما یه قتل شبیه این داریم، ‫(گری هینمن)،
‫سبک قتلش همونه ‫و نوشته‌های خونی رو دیوار هم همونه."
‫خوک سیاسی
‫می‌دونیم کسایی که تو مزرعه "اسپان" بودن ‫این جنایتا رو کردن.
‫اتهام یه ولگرد به قتل یه مرد تو (توپانگا)
‫(بابی بوسولیه)
‫ولی پلیس لس‌آنجلس می‌گه: ‫"نه، ما دنبال یه سرنخ دیگه از قاچاقچیای موادیم."
‫از کجا معلوم اونا قاچاقچی مواد نبودن؟
‫هیچ‌کس نرفت مزرعه "اسپان" که با یکی حرف بزنه ‫جز یه حمله بزرگ
‫که همه رو به جرم‌های دیگه گرفتن.
‫اسلحه‌های دزدی داشتن
‫و ماشین‌های دزدی
‫و چند تا دختر زیر سن قانونی که از خونه فرار کرده بودن.
‫تو جیب "چارلی" کارت‌های اعتباری دزدی بود.
‫بعد سه روز همه رو ول کردن.
‫حتی تخلف "منسون" از آزادی مشروطشو ثبت نکردن.
‫یکی می‌خواست این گروه آزاد باشه.
‫هر کدوم از مأمورای آزادی مشروط که باهاشون حرف زدم
‫همه یه چیزایی گفتن.
‫همه‌شون مستقیم نگفتن که اینا خبرچین بودن،
‫ولی یه جورایی یه چیزی تو مایه‌های یه حلقه گمشده.
‫من دنبال نقش احتمالی "ام‌کی اولترا"
‫و "جولی وست" تو این جنایتا بودم.
‫اسم "جولی وست" دیگه کجا میاد؟
‫معروف‌ترینش ترور "کندی".
‫ترور قاتل رئیس‌جمهور تو زندان (دالاس)
‫هرج‌ومرج و نفرت دوباره تو "دالاس" بالا گرفت
‫با کشته شدن متهم به ترور رئیس‌جمهور "کندی"
‫وقتی داشتن از زندان می‌بردنش.
‫این "لی اوزوالد" بود.
‫با شلیک گلوله زخمی شد.
‫"جک روبی" بود که "لی هاروی اوزوالد" رو کشت.
‫"جولی" رفت که "روبی" رو بازجویی کنه
‫چند هفته قبل از شهادت مورد انتظار "روبی"
‫درباره اینکه چرا به "اوزوالد" شلیک کرد.
‫هنوز تو محاکمش شهادت نداده بود.
‫هیچ‌وقت علنی حرف نزد.
‫قرار بود جلوی کمیته "وارن" شهادت بده.
‫"جولی وست" رسید به "دالاس"،
‫رفت زندان منطقه ‫و چند ساعت با "جک روبی" حرف زد،
‫بعد از این بازجویی اومد بیرون
‫و گفت "جک روبی" ‫تو ۲۴ ساعت گذشته از واقعیت جدا شده.
‫راستش من اینجوری می‌بینمش
‫که الان مشکل روانی داره،
‫و به نظرم جای آدم روانی تو بیمارستانه.
‫به همین سادگی.
‫نمی‌تونه ادا دربیاره؟
‫به نظر من نه.
‫به عبارت دیگه، روزی که اون دیدار اتفاق افتاد،
‫"جک روبی" عقلشو از دست داد.
‫"می‌دونیم چطور کاری کنیم که فراموش کنید"
‫این چیزی بود که "جولی وست" ‫ده سال دنبالش بود.
‫یاد گرفت چطور یکی رو دیوونه کنه ‫بدون اینکه خودش بفهمه.
‫هدف سیا: کنترل رفتار
‫این هدف سیا ‫از پروژه "ام‌کی اولترا" بود.
‫سیا آزمایشایی برای کنترل ذهن انجام داد
‫یکی از بزرگ‌ترین مشکلات
‫اینه که هیچ‌وقت نتونستم ‫"وست" و "منسون" رو تو یه اتاق گیر بیارم.
‫حتی یه نفرم نمی‌شناسم ‫که بتونه بگه این دوتا رو با هم دیده.
‫"منسون" آخرای سال ۱۹۶۷ از "هیت" پیداش شد،
‫درست وقتی "وست" داشت می‌رفت،
‫اتفاقی هم‌زمان با چیزی که اونا می‌خواستن اجرا کنن.
‫محورش دخترا بودن.
‫یعنی ساختن آدمایی که آماده باشن ‫هر وقت گفتی بکشن، بدون پشیمونی،
‫و هر دستوری بهشون بدی گوش کنن.
‫این گروه رفت "لس‌آنجلس"، و یه سال بعد،
‫این جنایتای وحشتناکو کردن.
‫فصل چهارم
‫دستگیری
‫یه گروه ولگرد که یه دسته مذهبی‌ان
‫و رئیسشونو "عیسی" صدا می‌کنن ‫سه تا از طرفداراشو گرفتن…
‫چهار ماه بعد از قتل‌ها
‫…وسط تحقیقات ‫درباره قتل "شارون تیت" و شش نفر دیگه.
‫اولین سرنخی که اونا رو برد سمت گروه "منسون"
‫از "سوزان اتکینز" اومد.
‫(سوزان اتکینز)
‫من "چارلی" رو تو "هیت" دیدم.
‫تا وسطای ۱۹۶۷، حسابی طرفدارش شده بودم.
‫گروه غارایی که توش زندگی می‌کردن رو ول کردن
‫و رفتن مزرعه "اسپان" برای فیلم‌برداری
‫اوایل پاییز بعد از قتل‌های "تیت".
‫گروه یه کمپ دیگه تو بیابون درست کرد، ‫نزدیک "دره مرگ".
‫حالا پنج نفر از اونا به جرم‌های دیگه زندانی‌ان
‫تو شهر بیابونی "ایندیپندنس".
‫رئیس گروه، "چارلز منسون"، این‌جا زندانیه.
‫احتمالاً قراره بهش اتهام قتل‌های "تیت" بزنن.
‫"سوزان اتکینز" رو ‫با یه گروه تو مزرعه "پارکر" گرفتن.
‫آل (پارکر)
‫بعد برش گردوندن به "لس‌آنجلس".
‫فقط به قتل "گری هینمن" ربطش دادن
‫چون با "بابی بوسولیه" تو اون جنایت بود.
‫هنوز رسماً به "تیت" و "لابیانکا" ربطش ندادن.
‫فقط یه جورایی غیرمستقیم.
‫"سوزان" رو از بازداشت تو "دره مرگ" آوردن بیرون،
‫بردنش زندان "سیبل برند"، ‫و تو یه هفته…
‫شروع کرد به هم‌سلولیش رازاشو لو دادن.
‫(ویرجینیا گراهام)
‫در واقع به دو تا هم‌سلولی، ‫"ویرجینیا گراهام" و "رونی هوارد".
‫(رونی هوارد)
‫مطمئنم این دوتا رو عمداً تو سلولش گذاشتن.
‫چون هر دوشون یه شوهر داشتن.
‫هر دوشونم یه جورایی انگار کارشون کارای خلافی بود.
‫"ویرجینیا گراهام" از دوستام بود، دوسش داشتم.
‫هیچ‌وقت بهم اعتراف نکرد، ولی…
‫اینکه می‌گی شبه‌فاحشه یعنی چی؟
‫خودمم نمی‌دونم یعنی چی.
‫شاید چون "ویرجینیا وولف" ‫عصبانی می‌شه اگه بگم فاحشه‌ست.
‫گفت: "نه، من فقط از مهربونی آدمای دورم لذت می‌بردم."
‫(ویرجینیا گراهام)
‫اینام چک بی‌محل می‌کشیدن…
‫(رونی هوارد)
‫…نسخه‌های تقلبی درست می‌کردن،
‫چند بار زندان رفته بودن، ‫ولی همون هفته گرفتنشون…
‫(رونی هوارد، ۳۱ ساله)
‫…و انداختنشون زندان.
‫اون موقع بود که "اتکینز" رو کشیدن تو حرف زدن.
‫(منسون تبدیل به یه شخصیت اصلی می‌شه)
‫بعضی وقتا خودشو "عیسی" صدا می‌کنه، ‫بعضی وقتام "شیطون".
‫اسم واقعیش "چارلز منسون"ه.
‫"منسون" رئیس یه گروه یا خانواده هیپی بود
‫که متهمه به قتل "شارون تیت" و شاید ۱۲ نفر دیگه.
‫می‌گن "منسون" ‫از "تری ملچر" حسابی شاکی بوده،
‫پسر خواننده "دوریس دی"،
‫چون حاضر نشد به "منسون" ‫برای قرارداد با یه شرکت موسیقی کمک کنه.
‫"ملچر" ‫یکی از مستاجرای قبلی خونه "تیت" بود.
‫خونه‌ای که انگار برای "منسون" ‫نماد رد شدنش شده بود،
‫و طبق گفته یکی از گروه،
‫رئیس دستور داده همه تو اون خونه کشته بشن.
‫می‌گن "منسون" ‫یه جور قدرت هیپنوتیزم‌گونه رو گروهش داشت.
‫برای اتهام زدن رسمی به "منسون" و "واتسون"
‫و "ون‌هوتن" و "کرین‌وینکل" و "کاسیبیان" ‫نیاز به شهادت "اتکینز" داشتن.
‫برای همین "اتکینز" رو از وکیلش جدا کردن،
‫وکیلی که دادگاه براش گذاشته بود ‫و واقعاً می‌تونست ازش دفاع کنه،
‫و یه وکیل جدید براش گذاشتن.
‫یادداشتایی دارم که اینو ثابت می‌کنه. ‫یه جلسه داشتن که توش گفتن،
‫"کیو بذاریم که روش تأثیر بیشتری داشته باشه
‫و بتونه چیزی که می‌خوایم ازش بکشه بیرون؟"
‫تصمیم گرفته شد
‫با توجه به اهمیت
‫قضیه
‫وکیلش باید از اون مدلایی باشه
‫که خیلی رو موکلش نفوذ داره
‫اقدامات لازم انجام شد
‫براش "دیک کابایرو" رو آوردن…
‫تا (کابایرو) وکیلش بشه
‫…و همون موقع باهاش معامله کردن ‫که جلوی هیئت منصفه شهادت بده
‫در ازای یه جور مصونیت محدود که حکمشو از اعدام کم کنه.
‫ولی باید تو محاکمه شهادت می‌داد ‫و حق نداشت چیزی از "چارلز منسون" بگه.
‫نمی‌تونست حرفشو پس بگیره، وگرنه معامله‌شو از دست می‌داد.
‫همه فکر می‌کردن بالاخره اعترافشو پس می‌گیره.
‫چون همه‌شون با دادستانی همکاری می‌کردن.
‫تو جلسه هیئت منصفه،
‫"اتکینز" تحت فشار دادستانا شهادت داد،
‫بدون اینکه وکیل مدافع داشته باشه که ازش حمایت کنه.
‫"سوزان"، از وقتی گرفتنت، باهات چطور رفتار کردن؟
‫مثل بقیه زندانیا.
‫چطور کشته شدن، قدم به قدم: ‫پنج قتل "تیت"
‫هیئت منصفه فقط ۲۰ دقیقه طول کشید
‫تا به این نتیجه برسن که این شش نفر هیپی
‫باید رسماً به قتل‌های "شارون تیت"
‫و قتل صاحب مغازه و زنش متهم بشن.
‫شش نفر تو پرونده "تیت" محکوم شدن
‫رئیس گروه تو صدر لیست متهماس
‫تا یه کم بو و رنگ قصه پیدا شد، ‫با دقت حسابی هدایتش کردن.
‫هدایتش کردن و پیچوندنش.
‫قصه چی بود؟
‫دقیقاً همونی که الان ‫وقتی به قتل‌های "منسون" فکر می‌کنیم به ذهنمون میاد،
‫اینکه یه سری بچه راهشونو گم کردن و آزادیای دهه شصت خرابشون کرد
‫تا جایی که شدن هیولا.
‫یعنی به زبون ساده، ‫بچه‌هاتونو از مواد و اینجور چیزا دور نگه دارید
‫و از رفتن به گروه‌های اشتراکی ‫و تظاهرات ضدجنگ.
‫یه گروه هیپی مذهبی ‫به قتلای هالیوود ربط داره
‫چون اگه این کارو نکنید، ‫تبدیل به قاتلای دیوونه‌ای می‌شن
‫که برای جون آدما ارزش قائل نیستن.
‫نفرت روی هیپی‌های واقعی ‫به خاطر گروه "منسون" بارید
‫لکه دستگیری "منسون" دنبال هیپی‌ها راه افتاد
‫اگه بخوایم از "کوینتل‌پرو" و "فوضى" حرف بزنیم،
‫اونا بالاخره به هدفشون رسیدن و دنیا رو
‫علیه این جنبش چپ ضدجنگ کردن
‫که خیلیا همیشه به هیپی‌ها ربطش می‌دادن.
‫امروز اسنادی از اف‌بی‌آی منتشر شد
‫که نشون می‌ده "جی ادگار هوور" مرحوم
‫دستور یه کارزار سراسری داده
‫برای خراب کردن کارای "چپ جدید".
‫به مأموراش گفته بود ‫نه فقط گروه‌های "چپ جدید" رو رسوا کنن،
‫بلکه علیه‌شون اقدام کنن و خنثی‌شون کنن.
‫اف‌بی‌آی سال ۱۹۶۷ "کوینتل‌پرو" رو راه انداخت.
‫سیا هم همون سال "فوضى" رو شروع کرد.
‫این دو تا برنامه ‫برای نفوذ تو گروه‌های چپ طراحی شده بودن…
‫گروه‌های هدف
‫جنبش ضدجنگ
‫(حزب پلنگ‌های سیاه)
‫…مخصوصاً "پلنگ‌ها"، و خنثی کردنشون.
‫جنبش حقوق مدنی
‫خود اسنادشون اینو می‌گه.
‫سازمان‌های کمونیستی و سوسیالیستی ‫جنبش زنان
‫یعنی کلاً هیچ تلاشی رو دریغ نکنید
‫برای خراب کردن تأثیرشون و نابود کردنشون.
‫کسایی که سال ۱۹۶۹ قدرت دستشون بود
‫همه‌شون فکر می‌کردن قراره جنگ داخلی راه بیفته
‫به خاطر این جنبش چپ.
‫خوک‌ها از جامعه ما بیرونن
‫(مارلون براندو)
‫آدمای معروفی بودن که از "پلنگ‌ها" حمایت می‌کردن ‫و براشون پول جمع می‌کردن.
‫(آنجلا دیویس)، (جین فوندا)
‫(وارن بیتی)
‫یه یادداشت از نوامبر ۱۹۶۸ هست…
‫رئیس اف‌بی‌آی
‫…یعنی کمتر از یه سال ‫قبل از قتل‌های "تیت" و "لابیانکا".
‫تاریخ: ۲۹ نوامبر ۱۹۶۸
‫پروژه ضداطلاعات ‫گروه‌های نژادپرست سیاه
‫تو یادداشت "کوینتل‌پرو" گفته شده،
‫"وقتی بالاخره انقلاب شروع بشه…
‫وقتی انقلاب مسلحانه شروع بشه
‫…باید به آدمای معروف حالی کنیم…
‫سفیدا
‫…که اونا هم مثل بقیه باید برن کنار دیوار."
‫کنار دیوار وایمیسن
‫بعد چی شد؟ هشت نه ماه بعد، ‫"شارون تیت" و "جی سیبرینگ"،
‫دو تا آدم معروف تو دنیا،
‫تو این خونه زرد قتل‌عام شدن،
‫خونه‌ای که همه‌جا صداش پیچیده بود.
‫باورم نمی‌شه این کار دولت فدرال باشه.
‫منم نمی‌گم حتماً کار اونا بوده.
‫چون گفتن کارشون بوده یعنی از قبل برنامه‌ریزی کردن
‫و اجرا کردن و بعد سرپوش گذاشتن روش.
‫شاید فقط به "منسون" اجازه دادن
‫دو سال هر کاری دلش خواست بکنه.
‫شاید فقط همین بوده.
‫(پلنگ‌های سیاه) ‫هدف اف‌بی‌آی
‫اف‌بی‌آی جنگ چریکی راه انداخت ‫برای نابود کردن (پلنگ‌های سیاه)
‫فقط یه اتفاق عجیبه ‫که قبل از اینکه ما "کوینتل‌پرو" رو کشف کنیم،
‫و نقشه اف‌بی‌آی برای "پلنگ‌ها"…
‫جنگ (پلنگ‌ها) ‫اف‌بی‌آی راهش انداخت
‫…برنامه "منسون" ‫این بود که قتلارو بندازه گردن "پلنگ‌ها".
‫مرگ بر خوک‌ها ‫قتل‌های (لابیانکا)، ۱۰ اوت ۱۹۶۹
‫خوک، قتل‌های (تیت) ۹ اوت ۱۹۶۹
‫خوک سیاسی کوچولو ‫قتل (هینمن)، ۲۷ ژوئیه ۱۹۶۹
‫یکی از چیزایی که همیشه تو ذهنم بود و گیجم کرد،
‫اولینش البته نزدیکی زمانی بود…
‫۶ اوت ۱۹۶۹
‫…بین دستگیری تو و قتل‌ها.
‫۹ اوت ۱۹۶۹، قتل‌های (تیت) ‫۱۰ اوت ۱۹۶۹، قتل‌های (لابیانکا)
‫دومیش هم نوشتن با خون رو دیوار،
‫و تکرار شدنش سه بار.
‫از "هینمن" شروع شد، بعد "خیابون سی‌یلو" ‫و آخرش هم زن و شوهر "لابیانکا".
‫می‌فهمم از کجا این فکرا راجع به ارتباط این چیزا به ذهنت اومده.
‫(بابی بوسولیه) داره حبس ابد می‌کشه
‫به نظرم مهم اینه که رو اصل قصه تمرکز کنیم.
‫اصل ساده‌ش.
‫من هیچ شکی تو انگیزه واقعی ندارم. اصلاً.
‫"چارلی" به گروهش مشکوک شده بود.
‫می‌خواست با واداشتنشون به جنایتای فجیع ‫کنترلشون کنه.
‫این انگیزه اصلیش بود.
‫برای همین "تکس واتسون" رو فرستاد
‫که "تری" رو بکشه.
‫(تری ملچر) ‫تهیه‌کننده موسیقی
‫"تری" تو "خیابون سی‌یلو" زندگی می‌کرد.
‫تمام مدتی که "چارلی" باهاش آشنا بود، ‫تو "خیابون سی‌یلو" بود.
‫نمی‌دونست "تری" از اونجا اسباب‌کشی کرده.
‫"واتسون" ازش پرسید: "اگه یکی دیگه اونجا باشه چی؟"
‫"چارلی" بهش گفت هر کی اونجاست بکشه.
‫نفهمیدنش که "تری" از اون خونه رفته
‫باعث شد پنج نفر دیگه کشته بشن.
‫فصل پنجم
‫محاکمه "چارلز منسون" و سه تا دختر جوون…
‫محاکمه
‫…که متهمن به قتل "شارون تیت" ‫و شش نفر دیگه پارسال تابستون
‫بالاخره امروز تو "لس‌آنجلس" شروع شد.
‫هر چی بگم باز کم گفتم ‫از اهمیت اتفاقایی که تو دادگاه افتاد.
‫اگه حتی یه نفر از هیئت منصفه ‫کوچک‌ترین شکی داشت
‫که "منسون" ‫عقل این زنا رو کامل دستش گرفته،
‫تو دادگاه اون شک از بین رفت.
‫چون هر کاری اون می‌کرد،
‫مثل حمله کردن و داد زدن سر قاضی،
‫اون سه تا زنم همون کارو می‌کردن.
‫یه روز اومد با یه علامت "ایکس" رو پیشونیش
‫که با تیغ ریش‌تراشی کنده بودش،
‫فرداش، ‫اون زنا هم علامت "ایکس" رو پیشونیاشون کندن.
‫برای همه تو دادگاه معلوم بود
‫که "منسون" رئیس بود
‫و اون سه تا زن کامل زیر دستش بودن.
‫از اون موقع این پرونده ‫یه ماجرای عجیب تو شهر و دنیا شد،
‫همه رو مشغول خودش کرد، از رئیس‌جمهور ‫"نیکسون" بگیر تا آدمای کنجکاو تو دادگاه…
‫(نیکسون اعلام کرد منسون گناهکاره)
‫…جایی که جلسات پرونده برگزار شد.
‫فقط یه نمایشه، مگه نه؟
‫یکی از نتایج این محاکمه ‫این بود که دوباره دور هم جمع شدن
‫اونایی از گروه "منسون" که اون موقع زندان نبودن.
‫خبرا اونا رو جوری نشون دادن ‫که انگار زندگی‌شون پر از مواد و عشق و حاله
‫و یه جور دین‌مانندی که ‫یه مرد بهشون تبلیغ می‌کرد
‫و این مرد با یه قدرت عجیب و غریب ‫این گروهو اداره می‌کرد.
‫تنها دلیلی که این پرونده ‫هنوزم این‌قدر تو فرهنگ ما پررنگه
‫شهرت اون بازیگره که به شکل فجیعی کشته شد نیست.
‫تعداد زیاد آدمای کشته‌شده هم نیست.
‫قتل‌عامی که هالیوودو لرزوند
‫بلکه شیفتگی مردم به اینه ‫که یه آدم قدکوتاه که قبلاً زندانی بوده
‫چطور تونسته ذهن این آدما رو جادو کنه.
‫همه دار و ندارشونو ازشون گرفت. ‫اسماشونو عوض کرد.
‫تو مزرعه ساعت و روزنامه غدغن بود
‫و هیچ ارتباطی با دنیای بیرون نداشتن.
‫بعد بهشون "ال‌اس‌دی" می‌داد.
‫روزها و شب‌های پشت سر هم ‫"ال‌اس‌دی" می‌زدن
‫اون موقع بود که براشون موعظه می‌کرد و فلسفه‌هاشو به خوردشون می‌داد.
‫- صبح بخیر. امروز خورشید حسابی می‌درخشه. ‫- صبح بخیر.
‫- دقیقاً. ‫- آره.
‫امروز تو دادگاه قراره چی کار کنی؟
‫- نمی‌ذارن هیچ کاری بکنم. ‫- اوهوم، باشه.
‫- فقط می‌خوان خودشون همه‌چیزو بچرخونن. ‫- حالا نقشه‌ت چیه؟
‫هیچ نقشه‌ای ندارم.
‫- می‌رم بیابون. آره. ‫- بیابون؟
‫راستش این بشر خیلی جذّاب بود.
‫تا پاشو می‌ذاشت تو یه جا،
‫انگار یه انرژی خاصی پخش می‌کرد.
‫خداوکیلی خیلی زرنگ بود.
‫تقریباً کل کتاب مقدس رو از حفظ بود.
‫می‌تونست هر جور دلش خواست معنیش کنه، ‫حتی برای توجیه قتل‌ها.
‫(رؤیای یوحنا)
‫"منسون" تو حرفاش ‫درباره فصل نهم "سفر رؤیا" می‌گفت
‫اون ملخایی که قراره از پرتگاه بیان بیرون، ‫ملخ واقعی نیستن.
‫اونا "بیتلز"ن!
‫زره دارن، یعنی سازای موسیقی‌شون.
‫چی؟ منظورت گروه "بیتلز"ه؟
‫آره، دقیقاً.
‫وقتی از پرتگاه میان بیرون، ‫قراره جنگ "آخرالزمان" رو راه بندازن.
‫(بیتلز - تهیه‌کننده: جورج مارتین)
‫خانواده زیر تأثیر "ال‌اس‌دی" ‫همش "آلبوم سفید" گوش می‌دادن.
‫"منسون" می‌گفت سیاه‌پوستا ‫همون پرنده‌های سیاه تو آهنگ "بلک‌برد"ن.
‫"بیا پرنده سیاه، پرواز کن..."
‫منتظر این لحظه بودن که بلند شن.
‫تو خونه "لابیانکا"، ‫بالای در ورودی از داخل...
‫"بلند شید"
‫...کلمه "بلند شید" نوشته شده بود.
‫"فقط منتظر این لحظه بودم که بلند شم."
‫یه آهنگ دیگه هم بود به اسم "پیگیز".
‫"خوکای کوچولو رو تو خاک دیدی که غلت می‌زنن؟"
‫از نظر "منسون" و خانواده، ‫خوکا یعنی سفیدپوستای پولدار و طبقه بالا.
‫"تو چشماشون یه چیزی کمه، باید حسابی ادبشون کرد."
‫یه آهنگ دیگه تو آلبوم بود ‫به اسم "هلتر اسکلتر".
‫"منسون" اسم انقلابشو از همین گرفت.
‫"بترس از هلتر اسکلتر
‫مثل طوفان داره میاد
‫آره!"
‫میدونم "تام اُنیل" یه جور دیگه فکر می‌کنه.
‫ولی من صددرصد مطمئنم ‫"منسون" می‌خواست جنگ نژادی راه بندازه.
‫این انگیزه اصلی قتل‌ها بود.
‫(انگیزه قتل‌های تیت عجیب‌تر از خود قتل‌هاست)
‫دیوونه‌ی این ایده جنگ نژادی بود. ‫هلتر اسکلتر.
‫(دادستان می‌گه منسون دنبال قتل‌عام نژادی بود)
‫تیترا الان می‌گن...
‫(محاکمه نشون داد نظریه نژادی منسون به بیتلز و کتاب مقدس ربط داره)
‫...که "منسون" می‌خواست جنگ نژادی راه بندازه. ‫می‌تونی یه کم توضیح بدی؟
‫(وینسنت بولیوسی - دادستان)
‫خلاصه‌ش اینه
‫که "منسون" فکر می‌کرد "هلتر اسکلتر"
‫یه قیام سیاه‌پوستا علیه سیستم سفیدپوستاست
‫و نابودی کامل نژاد سفید
‫به جز خودش و طرفداراش
‫چون اونا برنامه داشتن از "هلتر اسکلتر" در برن
‫با فرار به بیابون و زندگی تو پرتگاه.
‫حداقل این چیزی بود که به طرفداراش گفته بود.
‫بیشتر این ایده‌ها رو ‫از فصل نهم گرفته بود،
‫آخرین بخش "عهد جدید".
‫فلسفه‌های دیگه‌ش رو هم از "بیتلز" گرفته بود.
‫عاشق دوآتیشه "بیتلز" بود.
‫راستش خیلی عجیبه،
‫ولی این قتل‌ها خودشون خیلی عجیبن
‫و عجیب بودنشونم استثناییه.
‫بعیده برای همچین قتل‌های عجیبی ‫یه انگیزه معمولی پیدا کنیم
‫باید اینو درک کنیم.
‫می‌خوای بگی کل داستان "هلتر اسکلتر"
‫که "وینس بولیوسی" گفته اشتباهه؟
‫رو چی اینو می‌گی؟
‫چون بهش باور ندارم، به همین سادگی.
‫(هلتر اسکلتر)
‫اولش باور داشتم.
‫(وینسنت بولیوسی - نویسنده پرفروش‌ترین کتاب)
‫اولین بار "هلتر اسکلتر" رو ‫وقتی خوندم که گزارش ژورنالیستی بود.
‫کتاب پرفروش ‫که همه جزئیات خونین و واقعی رو لو داد.
‫"داستانی که می‌خونی دلتو پر از وحشت می‌کنه"
‫"نوشته دادستان منطقه ‫که معما رو حل کرد"
‫واقعاً ذوق داشتم "بولیوسی" رو ببینم.
‫باورم نمی‌شد این‌قدر برام وقت بذاره.
‫اولین ملاقاتمون حدود شیش ساعت طول کشید.
‫بعد چند هفته و چند ماه
‫شروع کردم به پیدا کردن سوراخای داستانش،
‫برمی‌گشتم می‌گفتم: "وینس، اینو نمی‌فهمم، ‫اونو نمی‌فهمم، فلان چیزو نمی‌فهمم."
‫مطمئن بود ‫هر چی قصه‌ش هیجان‌انگیزتر باشه
‫کتابش بیشتر می‌فروشه.
‫چرا نباید این چرت‌وپرتا رو باور کنن؟
‫به نظرم ممکنه دخترا به "هلتر اسکلتر" باور داشته باشن.
‫ممکنه این کارا رو کرده باشن ‫چون "چارلی" بهشون گفته.
‫تو این حالت، ‫می‌گیم موفق شده مغزشونو شست‌وشو بده
‫تا بهش ایمان بیارن.
‫ولی تو اون موقعیت،
‫نمی‌تونم باور کنم این انگیزه "چارلی" بوده.
‫مطمئن بودم انگیزه‌ش یه چیز دیگه‌ست،
‫و داشتم سعی می‌کردم بفهممش.
‫(بابی بوسولیه)
بولیوزی حقیقت رو می‌دونست ولی فاشش نکرد
هدفش جنگ نژادی شروع کردن نبود که تئوری بولیوزی بود
حقیقت رو می‌دونست
می‌دونست که Manson دربارهٔ این جور چرت‌وپرت‌ها حرف می‌زد
داستانایی که دور آتش تعریف می‌شدن و واقعاً هم همون داستان بودن
ولی هیچ ربطی به قتل‌ها نداشت
هدفش از همون اول این بود
که دقیقاً همون کاری رو بکنه که کرد
یه کتاب بنویسه و ازش کلی پول دربیاره
تا آخر عمرش ازش خرج کنه و حقوق فیلمش رو هم بفروشه
که همون کار رو هم کرد
نویسندهٔ کتابش تو دادگاه نشسته بود
داشت برای کتابی که داشتن می‌نوشتن یادداشت برمی‌داشت
همون موقع که داشت Charlie و اون سه دختر رو محاکمه می‌کرد
باید محکومیت می‌گرفت می‌خواست تو کتاب خودش رو قهرمان نشون بده
که مثل یه قهرمان سفیدپوش از مردم آمریکا محافظت می‌کنه
Helter Skelter یعنی هرج‌ومرج
ما فقط می‌خواستیم اولش حقیقت رو بگیم
ولی وکلا اجازه ندادن چون می‌خواستن بفروشنش
ما فقط می‌خواستیم حقیقت رو بگیم ولی اونا نمی‌خواستن حقیقت فاش بشه
چون با حقیقت نمی‌شد کتاب نوشت
نمی‌شد پول کلان درآورد نمی‌شد این همه جنون رو فروخت
همه‌ی اون ترس‌ها و هیجان‌های غیرمستقیم برای بعضی‌ها
Manson و اون سه زن تو دادگاه از خودشون دفاع نکردن
Manson یه ساعت شهادت داد بدون حضور هیئت منصفه
قاضی ازش پرسید: 'می‌خوای جلوی هیئت منصفه شهادت بدی؟'
و Manson گفت: 'نه، هر چی باید می‌گفتم گفتم'
۴۲ ساعت و نیم طول کشید تا به نتیجه برسن
تا اینکه هیئت منصفه اعلام کرد که به رأی نهایی رسیده
سه دختری که محاکمه می‌شدن Susan Atkins و Patricia Krenwinkel
و Leslie Van Houten لبخند می‌زدن و با هم حرف می‌زدن
Charles Manson لبخند زد و ریشش رو نوازش کرد
بعد رأی‌ها خونده شد: برای قتل‌های Sharon Tate و Jay Sebring
همه‌ی متهمان به قتل عمد محکوم شدن
برای قتل‌های Abigail Folger و Wojciech Frykowski
به قتل عمد محکوم شدن
برای قتل Steven Parent به قتل عمد محکوم شدن
منشی ادامه داد: برای قتل‌های Rosemary و Leno LaBianca
به قتل عمد محکوم شدن
Manson به هیئت منصفه فریاد زد: 'همتون گناهکارین'
ما هنوزم اجازه نداریم از خودمون دفاع کنیم
دوست داری دوباره یه همچین دادگاهی رو تجربه کنی؟
خب من یه جورایی جنگجو تو دادگاهم… دادگاه رو دوست دارم
هیجان و درامش رو دوست دارم
خیلی احساس افتخار می‌کردم که دفتر من رو انتخاب کرد
که یه همچین پرونده‌ی بزرگی رو به من بسپاره
الان که فکر می‌کنم، دوباره قبول می‌کردم
هرچند دادگاه مشکلاتی ایجاد کرد که اصلاً انتظارش رو نداشتم
خب اون یه دادگاه بود، هشت ماه شهادت دادستان
این‌ها رو محکوم کردن و حالا نوبت توئه
همتون گوش کنین حالا چی کار می‌خواین بکنین؟
به زودی یه انقلاب میاد
حالا چی کار می‌خوای بکنی؟ همین الآن چی کار می‌خوای بکنی؟
ما اینجا می‌مونیم تا Charlie آزاد بشه
به نظر میاد هیچوقت نشه آزاد می‌شه، همه آزاد می‌شن
انقلاب داره میاد همتون خودتون رو قضاوت کردین
چطور تونست زیر یه سال اون بچه‌ها رو شستشوی مغزی بده؟
آره کلاهبردار بود ولی هر کی تو زندان می‌شناختش
و هر کی قبل از اینکه Charlie Manson بشه می‌شناختش
می‌گفتن برای همه جوک بود هیچکس جدی نمی‌گرفتش
یه جوری کمک گرفته بود
از کجا؟
خب داری می‌گی Manson یه عروسک بود
داری می‌گی این احتمال وجود داره آره، داشت ازش استفاده می‌شد
بعدش کل قضیه‌ی COINTELPRO، CHAOS و MKUltra هم هست
جالب اینجاست که Vince همون کسی بود که من رو به این مسیر انداخت
واقعاً می‌نویسه: 'آیا تو زندان یاد گرفته بود؟'
یا بیرون از زندان یاد گرفته بود؟
چه ویژگی ناملموسی پیدا کرده بود
که بتونه ذهن این آدم‌ها رو کنترل کنه و اون‌ها رو تبدیل به هیولا کنه؟
حداقل ۳۰ نفر داشت که هر چی می‌گفت انجام می‌دادن
یاد گرفته بود چطور پیدا کنه
یه جرقه‌ای تو ناخودآگاهشون که اون‌ها رو قادر به قتل کنه
می‌گفت اگه Manson رو ملاقات نکرده بودن شاید هیچوقت نمی‌کشتن
پس تو نظریه‌ی خودت رو داری که Manson چطور Tex Watson رو
و این زن‌ها رو وادار به این جنایات کرد؟
Manson واقعاً به کنترل ذهن علاقه داشت
به ساینتولوژی خیلی علاقه داشت
می‌خواست یاد بگیره چطور
نه فقط ذهن خودش رو کنترل کنه بلکه ذهن بقیه رو هم کنترل کنه
مواد مخدر نقش خیلی بزرگی داشت ذهن اون‌ها رو برای تلقین باز می‌کرد
Manson همیشه… داشت موعظه می‌کرد
هر شب بعد از شام، درباره‌ی جنگ نژادی موعظه می‌کرد
Helter Skelter
قتل اشکالی نداشت
این آدم‌ها منزوی بودن
کسی مثلدم مردم عادی رو نداشتن که باهاشون حرف بزنن
بهشون بگن این که دیوونه‌بازیِه
حالا اگه اشتباه می‌گم بگین
ولی یهو ال‌اس‌دی شد یه جورایی توضیح برای
رفتارای خیلی عجیب و غریب
من که اصن رفتارش برام مهم نیست، تغییر فکر و شخصیته
اینکه اونایی که تو گروه بودن فقط رفتارشون عجیب نبود
کاملن طرز دیدشون به دنیا عوض شده بود
و دنیا رو می‌دیدن
منسون کاری کرده بود این دخترا کاملن اخلاقیاتشون رو کنار بذارن
و اصول اخلاقیشون رو ول کنن و باور کنن که اصن چیزی به اسم بدی وجود نداره
این باور توشون جا افتاده بود، سال‌ها موند
وقتی از دایرهٔ منسون خارج شدن و تو زندان افتادن
اونایی که محکوم شدن و دوران حبسشون رو گذروندن
سال‌ها طول کشید تا بتونن از این الگوها بیرون بیان و منسون رو انکار کنن
سوزان اتکینز می‌گفت هنوزم نمی‌تونم اونو از ذهنم بیرون کنم
نمی‌تونم از سرم بیرونش کنم
فکراش مال خودمه
خیلی تلاش می‌کنم ولی نمی‌تونم چارلی رو از سرم بیرون کنم
حتی الآن که دارم یادآوری می‌کنم، تو من زنده‌ست
یادم میاد که خیلی پیش رفته بودم و دیگه راه برگشتی نبود
حتی اگه می‌خواستم فرار کنم یا ترکش کنم، نمی‌تونستم
مثل این بود که تو یه چیزی گیر افتاده بودم که هیچ کنترلی روش نداشتم
اصن هیچ حرفی برای گفتن نداشتم که چه خبره
مثل یه ابزار تو دست شیطان بودم
بهترین تعبیری که می‌تونم بکنم همینه
منسون از ال‌اس‌دی استفاده کرد تا شخصیتشون رو تغییر بده و این تغییر رو ثابت نگه داره
طوری که بعد از تموم شدن تریپ‌های ال‌اس‌دی هم این تغییر بمونه
که دقیقن همون هدفی بود که دانشمندای ام‌کی‌اولترا از تحقیق روی ال‌اس‌دی دنبالش بودن
هی گروهبان بس کن! چی...؟ تی‌تی‌تی، ساکت باش اد لطفن
حالا همین‌جا ساکت بشین و همکاری کنین
بله خانم
ام‌کی‌اولترا... اصن نمی‌دونم چی بگم راجع بهش
به نظرم می‌خواستن به یه سری اهداف خاص برسن
ایدهٔ ساختن یه کاندیدای منچوریایی مثل یه رویاست
ولی آیا اصن تونستن حتی نزدیک به ساختنش بشن؟
من که فکر نمی‌کنم
من گزارش جالی وست به سیا رو دارم
که تونسته بود یاد بگیره چطور...
خاطرات واقعی رو با خاطرات دروغین جایگزین کنه
و از ال‌اس‌دی، هیپنوتیزم و یه سری داروهای ناشناس دیگه استفاده کرده بود
پس این یه موفقیته
اگه راست باشه، سند مهمیه
به حدی که وقتی سیا مجبور شد اون چیزای کمی که داشت رو تحویل بده
خلاصه‌ش کردن و برداشتن
که تونسته بود خاطرات دروغین رو تو ذهن مردم کاشت کنه
بدون اینکه خودشون بفهمن. پس اگه این قسمت رو برداشتن
یه مرحله خیلی مهم از اهداف ام‌کی‌اولترا بوده
جایگزین کردن خاطرات واقعی با خاطرات دروغین
پس دیگه چی از ما پنهون کردن؟ هیچوقت نخواهیم فهمید
شاید هم دروغ می‌گفت
ولی تا اوایل دهه شصت هم که شده، سیا بهش پول می‌داد
همه‌ش به چه معناست؟ منم صادقانه بگم نمی‌دونم
چطور می‌تونم ذهنت رو کنترل کنم؟ می‌تونم ازت یه روبات بسازم؟
تو می‌تونی ذهن من رو کنترل کنی یا از من روبات بسازی؟
خیلی قبل‌تر از من، مردم لزلی ون هوتن رو داشتن
اول از همه مادرش داشتش
پدرش داشتش، والدینش داشتنش، مدرسه داشتش
تلویزیون داشتش، فیلم‌ها داشتنش
بعد شما میاین میگین خوب، تو روی اون تأثیر داشتی
البته که روی اون تأثیر داشتم، من روی همه‌ای که ملاقات می‌کنم تأثیر دارم
ولی این که معنیش این نیست که من بهش گفتم خودش باشه
من خونه‌تون رو آتش نزدم، بچه‌هاتون رو به گردن من نندازین
شما بچه‌هاتون رو بزرگ کردین، شما برنامه‌ریزیشون کردین
و شما بچه‌هاتون رو ساختین
دلیل اینکه مردم درام می‌بینن
اینکه می‌خوان حقیقت پشت ظاهر رو پیدا کنن
وگرنه خسته می‌شن دیگه
می‌دونین اون قهرمان داستان چه رازی داره یا واقعن چه اتفاقی افتاده؟
ولی تو داستان همیشه می‌شه یه جوری دستکاریش کرد
که یه جوری تموم بشه، ولی تو زندگی واقعی... آره نه
نمیشه. به همین خاطره که کتاب رو «هرج و مرج» نامیدن. آره، هرج و مرجه
خیلی چیزا توش هست، خیلی رشته‌ها
مشکل این داستان خاص اینه که
مردم خیلی به... علاقه دارن
خیال‌پردازی‌هاشون
نمی‌خوان بشنون که داستان واقعن چقدر پیش‌پاافتاده‌ست
اینکه چارلی واقعن چقدر استاد نبود
تو وهم و خیالات پارانوئیدش، تو اشتباهات محاسباتیش...
فقط بود
یه اشتباه پشت یه اشتباه پشت یه اشتباه دیگه
اگه فقط می‌دونستی من الآن چی می‌دونم راجع به
ذهنیت جنایتکارا
مردم عاشق تئوری‌های توطئه‌اند
آره همین‌طوره
می‌خوان همه‌چیز پیچیده‌تر از چیزی که هست باشه
واقعاً سخته که مردم رو از این خیالاتشون درآورد
حالا
اصلاً یه ذره ادب تو وجودت هست؟
چارلی، من کلی ادب دارم خب، یه ذره احترام تو وجودت هست؟
بهت، چارلی؟
نمیتونی ازم بخوای بهت احترام بذارم من تازه یه فیلم خوب برات ساختم، مرد حسابی
این کار چه فرقی برات داره؟ اینجوری مردم میتونن ببیننت
پس هنوزم منو یه آدم حساب نمیکنی
فقط همون چیزی که تو ذهنت نیاز داری منو چی میبینی؟
وقتی نه نفر رو می‌کشی، وقتی من نه نفر رو کشتم؟ دیگه نمیشه جبران کرد
من هیچوقت بخاطر کشتن نه نفر محکوم نشدم
اگه تو نبودی، اونا زنده بودن؟
چی میگی؟ اگه من نبودم، این دنیا اصلاً وجود نداشت
اگه من نبودم، همه‌تون نابود می‌شدین
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.