..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫مامانی... انعطاف‌پذیره
‫منظورت از انعطاف‌پذیر چیه؟
‫بابایی یک‌دنده‌ست ‫نمیشه راضیش کرد
‫عصبانی میشه و دیگه حرف حرف خودشه
‫مامانی هم عصبانی میشه
‫ولی بیشتر تاثیرپذیره
‫همم
‫و غمگین هم میشه
‫اون‌موقع بیشتر از همیشه ‫انعطاف‌پذیر میشه
‫تاثیرپذیر... دوست دارم بدونم ‫چطوری راضیش می‌کنی؟
‫فقط کافیه...
‫میشه... میشه حالا من صحبت کنم لطفاً؟
‫خب...
‫- اشکالی نداره مامانی صحبت کنه؟ ‫- نه
‫خیلی‌خب
‫انعطاف‌پذیر نیستم. تاثیرپذیر نیستم
‫خب، این برداشتیه که ازت داره
‫خب اینطور نیستم
‫تمام تلاشمو می‌کنم ‫که کنترل اون و همه‌چی دستم باشه
‫ولی... عملاً بودنم با نبودنم فرقی نمی‌کنه
‫خب، برداشت آدم‌ها ‫واقعیت‌شون رو شکل میده، پس...
‫علاوه بر اون، غمگین نمیشم
‫الان هم غمگین بنظر میای
‫آره الان هم غمگین بنظر میای
‫اومدیم اینجا که ببینیم ‫چطوری حال تو رو بهتر کنیم
‫ولی همه‌ش در مورد من حرف می‌زنیم
‫می‌تونم غمگین باشم ‫اجازه دارم غمگین باشم دیگه، مگه نه؟
‫خب، معلومه
‫ولی... باید بدونی که ‫تمام اینا به هم مرتبطه
‫و بخصوص تو حتماً اینو می‌دونی که...
‫می‌دونم. می‌دونم، ولی...
‫اینطوری... اینطوری اوضاع...
‫بهتر نمیشه...
‫مامانی، لطفاً گریه نکن...
‫نه، نه، من...
‫- منم گریه‌م می‌گیره‌ها ‫- عزیزم
‫- اون... ‫- عزیزم، چیزی نیست. چیزی نیست
‫می‌خوایم لوله رو دربیاریم. فوراً
‫- نه، اینطوری می‌میرم! ‫- و برای این‌کار، باید...
‫نه، کاری که باید بکنه رو انجام نمیده
‫چون می‌دونه همیشه می‌تونه ‫روی این لوله حساب کنه
‫الان شرایطش به‌قدر کافی باثبات نیست...
‫مشخصه اهداف‌مون با هم متفاوته
‫تو می‌خوای قبل از درآوردن لوله ‫حالش بهتر بشه
‫به‌نظر من باید لوله رو دربیاریم
‫و بعد می‌تونه بهتر بشه
‫هدف همه‌مون یکسانه
‫ولی حالا که داریم ‫همگی با هم صحبت می‌کنیم
‫متوجه شدم من و تو باید بیشتر ‫همدیگه رو ببینیم، خودمون دو نفری
‫بدون حضور دخترت...
‫تا در مورد یه سری مشکلات جدی صحبت کنیم
‫ازت می‌خوام شب‌ها
‫دوباره تغذیه‌ی لوله‌ای رو ادامه بدی...
‫و ازت می‌خوام شروع کنی به...
‫بدون پنیر گرفتی؟
‫نمی‌تونم هردفعه ‫اینو برات توضیح بدم، عزیزم
‫اگر بگم بدون پنیر بهم می‌خندن ‫و میگن فقط نونه، باشه؟
‫طبیعتاً وقتی رسیدیم خونه ‫پنیرهاش رو برمی‌دارم
‫از اوناست که چیزای
‫سبز و سیاه کوچیک توی سسش داره؟
‫همونیه که همیشه می‌گیریم
‫پیتزای این مدلی از اون چیزا ‫توی سسش داره
‫نمی‌تونم... نمی‌تونم بخورمش
‫میشه برشون داری...؟
‫اصلاً می‌خوای لوله رو دربیاری ‫یا فقط منم که می‌خوام دربیاد؟
‫باید بیشتر...
‫ای خدا
‫آخ، گندش بزنن
‫اوه...
‫به آرزوت رسیدی. دیگه پنیر نداره
‫- تو خواستی اینطوری بشه؟ ‫- آره
‫ساحره‌ای چیزی هستی؟
‫هی، مستقیم بشین سر میز ‫راستی، نه
‫اول دستاتو بشور ‫و بعد مستقیم بشین سر میز
‫ولی نیاز ندارم برم دستشویی
‫کسی نگفته برو دستشویی
‫دارم ازت می‌خوام ‫لطفاً دستاتو بشوری
‫درست مثل همیشه
‫بابایی میاد؟ بابایی کجاست؟
‫گفت شاید موقع خواب بیاد
‫کی دوباره میره؟
‫تازه برگشته، پس... شاید یه ماه دیگه
‫مامانی؟
‫بله؟
‫دستشویی داشتم
‫باشه
‫ممکنه یکم طول بکشه
‫باشه
‫مامانی؟
‫بله؟
‫آب توی دستشوییه
‫باشه، خب، خوبه که آب هست
‫نه، منظورم روی زمینه
‫زود بیا!
‫داری میای؟
‫مامانی!
‫وای خدا. چی شده؟
‫چرا به محض اینکه اومدی توی دستشویی ‫بهم نگفتی؟
‫تازه متوجه شدم...
‫آخه خیلی دستشویی داشتم
‫خوشم نمیاد که جورابام خیس شدن
‫از کجا اومده؟ آبش چقدر عمیقه؟
‫قراره بمیریم؟
‫قراره سقف رو سرمون خراب بشه؟
‫مامانی؟
‫میشه منو بغل کنی و ببری بیرون؟
‫باشه، همون‌جا بمون، باشه؟ وایسا
‫مامان، چرا داری تنهام می‌ذاری؟ ‫کجا داری میری؟
‫لطفاً روی دستشویی بمون، باشه؟
‫نـه
‫میشه لطفاً بیای...؟
‫میشه زود بیای؟
‫وای خدا...
‫یا...
‫خود خدا
‫مامانی!
‫مامانی، چرا بهم نمیگی چی شده؟
‫مامانی!
‫- قضیه چیه؟ ‫- چی؟
‫چی شده مامان؟
‫قراره بمیریم؟
‫- سلام ‫- سلام، آره
‫تازه رسیدیم خونه و باورت نمیشه...
‫وای خدا! وای خدا!
‫نه، نه، نه! نیا اینجا
‫نیا اینجا!
‫زود باش، برو، برو، برو! ‫زود باش! زود باش!
‫برو، برو، برو، برو!
‫برو! وای خدا!
‫هیچ‌چیز برام آشنا یا واقعی به‌نظر نمیاد
‫هیچوقت
‫هردفعه همچین حسی پیدا می‌کنم ‫بیشتر و بیشتر
‫حس می‌کنم از خودم دور شدم ‫و هیچوقت نمی‌تونم برگردم
‫وقتی به زمان فکر می‌کنی
‫چه برداشتی ازش داری؟
‫چه برداشتی از زمان دارم؟
‫خب...
‫زمان یک‌سری چیزه که باید ازشون عبور کرد
‫هر هدف یک پرتگاهه
‫آخرش هیچی نیست
‫ولی بعد از راه می‌رسه ‫و یه پرتگاه دیگه جلوت می‌بینی
‫خیلی از دستت عصبانیم!
‫« اگر پا داشتم یه لگد نثارت می‌کردم »
‫گندش بزنن
‫تنفس هولوتراپیک رو بلدی؟
‫نه
‫خیلی چیز خفنیه
‫عملاً مغزتو گول می‌زنی ‫که فکر کنه مرده
‫و اینطوری کل عالم لامصبو می‌بینی
‫می‌گیری چی میگم؟
‫اینطوری اگر مشکلی داشتی ‫دیگه احساس بدبینی و عذاب وجدان نمی‌کنی
‫یه رفیقی دارم ‫که ریکی و این چیزا انجام میده
‫نه، می‌گیری چی میگم؟ ‫عین تنفس سریع می‌مونه
‫میگن وقتی می‌میری ‫یه ماده‌ی شیمیایی ترشح میشه
‫و وقتی داری رویا می‌بینی ‫همون ماده ترشح میشه
‫یجورایی مثل همونه، می‌گیری؟
‫کاری می‌کنی مغزت ‫فکر کنه مُردی
‫ولی کسی که مرگ مغزی شده ‫هنوزم زنده‌ست
‫- تنفس هولوگرافیک؟ ‫- هولوتراپیک
‫تراپیک. هولوتراپیک
‫- این واقعیه؟ ‫- چی؟
‫- همون... مرگ مغزی که گفتی ‫- آره بابا
‫خب گمونم هرچیزی می‌تونه واقعی باشه
‫هرچیزی ممکنه چرند هم باشه
‫می‌گیری چی میگم؟
‫ولی اون حس هست ‫که بهت دست میده که وقتی...
‫خب؟
‫آها، داری مسخره‌م می‌کنی
‫- خانم، من اصلاً شما رو نمی‌شناسم ‫- صحیح
‫خیلی‌خب، اینا رو می‌تونی ببری ‫ولی شراب رو نه
‫چرا؟
‫« مشروب بعد از ساعت 2 ممنوع »
‫قانون اجازه نمیده الان شراب رو بهت بفروشم ‫« مشروب بعد از ساعت 2 ممنوع »
‫ولی ساعت که 2 نشده
‫الان 1 و 58 دقیقه‌ست
‫درسته، ولی...
‫تا بخوام اینا رو حساب کنم ‫از دو گذشته
‫عجب...
‫فقط کلوچه‌های بادوم‌زمینی رو می‌برم
‫بزنش به حساب اتاقم
‫باشه
‫دیگه نمی‌تونم ‫در مورد این قضیه صحبت کنم
‫جدی میگم. خواهش می‌کنم
‫هی، هی، ببین، اگر دکتر اسپرینگ ‫فکر می‌کنه این بهترین کاره
‫ما باید به حرفش گوش کنیم
‫مایی وجود نداره
‫فقط منم. آخه...
‫- اصلاً انصاف نیست. جدی میگم ‫- عه!
‫انصاف؟ ببین، من مشغول کارم، خب؟
‫دارم با عوضیای زیادی سروکله می‌زنم ‫روحتم خبر نداره تو چه وضعیم
‫و برای حل کردن مشکلات اونجا
‫از اینجا کاری از دستم برنمیاد
‫باید با هم همکاری کنیم ‫باید همین امروز بری اونجا
‫و یه سری بزنی و بهشون بگی
‫- که این قضیه... ‫- می‌دونم. می‌دونم
‫ولی مشکلش اینجاست
‫که من زن خونه‌دار نیستم
‫منم کار می‌کنم
‫مامانی، این غذای هتل حال بهم‌زنه
‫- صبح بخیر ‫- تهوع‌آوره
‫عجب
‫دقیقاً انگار دوقلویین ‫کسی تابحال بهتون گفته؟
‫نه. تو اولین کسی هستی
‫که متوجه شدی و بهمون گفتی
‫همه همینو میگن
‫سلام خوشگل‌خانم ‫می‌خوای یه شعبده‌بازی ببینی؟
‫آره
‫عجب. چطوری این‌کارو کردی؟
‫مامانی؟
‫خودت بخورش. عمراً نمی‌خورتش
‫باشه
‫حالا قراره بالا بیارم؟
‫- بله؟ ‫- روم قطع کردی
‫ببین، می‌دونم خیلی مشغله داری
‫ولی حالش داره بهتر میشه
‫و بقیه‌ش کاملاً موقتیه
‫سقف تعمیر میشه، قول میدم
‫آسمون که به زمین نیومده ‫هیچکدوم اینا تقصیر تو نیست
‫- عاشقتم ‫- ببخشید، منم عاشقتم
‫مگه مشکل هتل چیه؟
‫و حالا که اونجایین ‫از استخرش لذت ببرین
‫استخر دارن دیگه، مگه نه؟
‫همیشه می‌گفتی ‫ای‌کاش استخر داشتی
‫خب حالا یکی داری
‫خب برو استخر، یکم شنا کن ‫یکم لش کن
‫یه تیوپ بادی بگیر، حالشو ببر ‫یکی دو تا مارگاریتا بخور...
‫خیلی‌خب
‫می‌دونستی میشه به همسترها یاد داد ‫دوستت داشته باشن؟
‫نه
‫میشه بهشون یاد داد ‫دوستت داشته باشن
‫خب، اگر تمام بیکن‌هاتو بخوری ‫خیلی خوشحال میشم
‫اینطوری می‌تونم به همه بگم ‫تمام صبحونه‌تو خوردی
‫و وقتی دوستت داشته باشن ‫می‌تونی راضی‌شون کنی هرکاری بکنن
‫از جمله شیرین‌کاری
‫بیا با یه گاز شروع کنیم
‫مسئول پارکینگ دوباره عصبانی میشه؟
‫دوبل پارک کن! دوبل پارک کن! ‫دوبل پارک کن!
‫خیلی‌خب
‫باید سریع بریم و بیایم ‫خودت می‌دونی دفعه‌ی قبل چی شد
‫« کمک! » ‫« کمک!! »
‫چند جلسه‌ی اخیر ‫مشاوره‌ی خانوادگی نیومدی
‫آره
‫بهت که گفتم چی شد
‫کل سقف‌مون اومد پایین ‫و همه‌چی درهم برهم شد
‫و الان داریم توی هتل زندگی می‌کنیم...
‫پس باید هرچه زودتر یه جلسه بذاریم
‫تا در مورد اهدافش ‫و روند درمانش صحبت کنیم
‫باشه. باشه، خیلی‌خب. باشه
‫معلومه
‫باشه
‫- اوهوم ‫- اوهوم
‫عه، منظورت الانه؟ ‫باشه. خیلی‌خب
‫خب...
‫خب، بذار یه نگاهی به برنامه‌م بندازم
‫احتمالاً بهتره این‌کارو بکنم...
‫می‌دونم خودت اینو می‌دونی
‫ولی نباید اجازه بدی ‫احساس عذاب وجدان و کنترل
‫بابت این بیماری و درمان روت تاثیر بذاره
‫تقصیر هیچکس نیست
‫درسته. همه مدام همینو میگن
‫بعلاوه، واقعاً نیازه ‫بیشتر مراقب خودت باشی
‫درسته. باشه
‫درست میگی ‫اول باید ماسک اکسیژن خودمو بزنم
‫اوهوم، اوهوم
‫باید حرفمو روراست بزنم
‫باید هفته‌ی دیگه ‫به وزن تعیین شده‌ش برسه
‫اگر این‌کارو کرد ‫بعدش می‌تونیم درآوردن لوله
‫و تاریخ ترخیصش رو هماهنگ کنیم
‫ولی اگر این‌کارو نکرد
‫باید میزان مراقبتش رو دوباره ارزیابی کنم
‫چون مشخصه یه جای کار ‫درست پیش نمیره
‫و باید در مورد همین باهات صحبت کنم
‫کی می‌تونیم درست و حسابی ‫بشینیم صحبت کنیم؟
‫آره، باشه، هفتم سپتامبر
‫امروز پونزدهم سپتامبره
‫بیستم سپتامبر ‫منظورم...
‫آره همون بیستم سپتامبر
‫هی!
‫هی! بهت گفتم این‌کارو نکن ‫و یه بار دیگه این‌کارو بکنی
‫تو ساختمون ازت شکایت می‌کنم
‫تو چیکاره‌ای که بخوای از من شکایت کنی؟
‫دیگه اجازه نمیدن اینجا پارک کنی ‫میدم ماشینتو ببرن!
‫باشه بابا! بهشون زنگ بزن!
‫اصلاً اونقدر توی ساختمون نیستم
‫که بخوان خودشونو برسونن اینجا!
‫برو پی کارت بابا!
‫عوضی
‫تا آپارتمان پیاده 30 دقیقه راهه
‫ولی انگار اون سر کره‌ی زمینه
‫و واقعاً نمی‌تونم...
‫هردفعه میرم یه نگاهی بهش بندازم ‫بدتر بنظر میاد
‫و من... هیچ کنترلی روش ندارم
‫سعی کردی با صاحب خونه‌ت
‫به توافق برسی؟
‫شاید بتونن اتاقی که ‫سوراخ داره رو جدا کنن
‫و بتونین توی بقیه‌ی آپارتمان ‫راحت زندگی کنین
‫با پنبه‌ی نسوز
‫و گرد و خاک 100 ساله ‫و هاگ‌های کپک سیاه راحت زندگی کنیم؟
‫توصیه‌ت اینه؟
‫توصیه نیست ‫یه سوال پرسیدم در نظر داشته باشی
‫باید سوراخه رو بهت نشون بدم
‫یه کابوس تمام عیار تو سقفمه
‫چارلز کی برمی‌گرده؟
‫این سومین هفته از 8 هفته‌ست
‫خودت باید اینو بدونی ‫مگه همه‌چی رو نمی‌نویسی؟
‫به یاد داشتن
‫جزئیات حوصله‌سربر زندگیم وظیفته
‫دیگه باید جلسه رو تموم کنیم ‫وقتمون تموم شده
‫یه بیمار دیگه‌م داره میاد، پس...
‫وایسا ببینم، الان؟
‫پس هشدار ده دقیقه‌ای چی شد؟
‫آره، حواسم نبود
‫ایمیلی که در مورد خوابم ‫ برات فرستادم رو جواب ندادی
‫ایمیل‌های خواب مریض‌هام رو جواب نمیدم
‫خیلی‌خب. اگر حرفشو پیش نکشی
‫چه فایده‌ای داره؟
‫خیلی‌خب. حرفت حقه
‫یه خواب دیدم ‫و باید امروز در موردش حرف بزنم
‫و وقت نکردم
‫چون بهم هشدار ندادی ‫وقتم داره تموم میشه
‫می‌تونیم جلسه‌ی بعدی ‫در مورد خوابت صحبت کنیم
‫خب، راستش یه خواب دیگه‌ست
‫- خب، چندان... ‫- در مورد تو بود
‫- خیلی‌خب، زود بگو ‫- خیلی‌خب
‫توی یه سالن استراحت بیمارستان
‫یا سالن تفریحی چیزی بودم
‫و می‌دونستم دخترم هم توی بیمارستانه
‫ولی... ولی ازم دوره ‫توی یه بخش دیگه‌ست
‫و به‌نظر نمیومد اون بیمارستانی باشه
‫که پارسال توش بستری بود
‫وقتی اون اتفاقات افتاد ‫یه جای دیگه بود، عجیب بود
‫و منتظر چارلز بودم بیاد دنبالم
‫تا بتونیم بریم دنبال دخترم
‫ولی به‌جاش، تو اومدی
‫و می‌خواستی خیلی نزدیک به من بشینی
‫و من مدام روی نیمکت ‫ازت دور می‌شدم
‫و تو مدام بهم نزدیک‌تر می‌شدی
‫و گوشیم رو درآوردم که به چارلز پیام بدم
‫چون نگران بودم ‫نکنه بیاد و ببینه
‫و سعی کردی گوشیم رو بگیری
‫و بعد شروع کردی به قلقلک دادن من
‫تا گوشی رو بندازم
‫و من...
‫خیلی داشتم کیف می‌کردم
‫ولی خیلی نگران بودم ‫که چارلز بیاد و ببینه
‫باشه
‫خیلی‌خب؟
‫باشه. برام تعریف کردی
‫دفعه‌ی بعد در موردش صحبت می‌کنیم
‫خیلی‌خب؟
‫دفعه‌ی بعد در موردش صحبت نمی‌کنیم
‫خودت خوب می‌دونی
‫هیچی توش نیست ‫نمیشه هیچی ازش درآورد
‫بله؟ باز چی شده؟
‫سلام، بله. واقعاً شرمنده
‫باید برم. کارم رو متوقف کنم
‫چی؟
‫مادرم مُرد. باید برم ‫کار بیشتر زمان می‌بره
‫خیلی‌خب، فقط...
‫الان میام
‫خیلی‌خب، مشکل چیه؟ ‫میشه بهم بگی؟
‫خیلی طول کشیده
‫باید یه پیمانکار دیگه پیدا کنم؟
‫پخش شده
‫پُره. کاملاً پره ‫متوجه میشین؟ خیلی پره
‫پخش شده؟
‫توضیحش آسون نیست ‫زبون مادری من نیست
‫اسپانیایی بلدم. به زبون خودت ‫برام توضیح بده. متوجه میشم
‫ببخشید، ولی این کلمات رو متوجه نمیشم
‫قراره چقدر عزادار مادرت باشی؟
‫نمیشه گفت. نمی‌دونم ‫مشخص نیست
‫ببین، یه تاریخ مشخص لازم دارم، خب؟ ‫باید درست بشه
‫یه تاریخ مشخص کن ‫من و شوهرم برمی‌گردیم...
‫یک هفته‌ی دیگه برمی‌گردم
‫خیلی‌خب، باشه ‫یه سر میرم اونجا
‫ببینم تا الان چیکارا کردی...
‫و عکس می‌گیرم و...
‫برو به درک، بی‌شرف
‫حالا می‌تونی تشریف بیاری
‫خیلی خوشحال میشم ‫بذارم در سکوت بشینی، ولی...
‫مثل همیشه، کنجکاوم بدونم
‫داری به چی فکر می‌کنی
‫رایلی
‫تمام فکر و ذکرم اونه
‫بهم بگو چی شده
‫خب...
‫مدام بهت میگم...
‫همونطور که مدام ‫به دکترش میگم...
‫لبخند نمی‌زنه...
‫با حالت عجیبی بهم نگاه می‌کنه
‫و تمام مدت معذبه
‫و... و هیچکس کاری براش نمی‌کنه
‫می‌دونی دوست دارم
‫چه کاری انجام بدی ‫و به‌نظرم خیلی مفیده؟
‫اینکه بدون رایلی بیای جلسه
‫به‌نظرم...
‫- می‌دونم فکر می‌کنی نمی‌تونی... ‫- نه، نمی‌تونم
‫ولی بنظرم اگر پرستاربچه‌ای پیدا کنی ‫که بهش اعتماد داشته باشی که...
‫قضیه‌ی اون پرستاربچه‌ی ‫نیویورکی رو شنیدی؟
‫مامان بچه‌ها از سر کار برگشت
‫و دید پرستاربچه
‫جفت بچه‌هاشو توی وان ‫با چاقو کشته
‫واقعیه. همچین اتفاقی افتاده
‫همچین اتفاقی خیلی خیلی ‫خیلی غیرمعموله، خب؟
‫اکثر مردم پرستارهایی دارن
‫- که قابل اعتمادن... ‫- نمی‌تونم
‫خب... به‌نظرم می‌تونی
‫حس می‌کنم فقط نمی‌خوای ‫یا می‌ترسی
‫پس بیا یه سری کارهای...
‫باید ازش محافظت کنم
‫در مقابل چیز خاصی؟
‫آخه یه اتفاق خیلی بد داره میفته
‫واقعاً متاسفم... میشه... ‫یه لحظه. باید ببینم چیه...
‫ممکنه در مورد دخترم باشه ‫واقعاً... واقعاً متاسفم
‫« چارلی: امروز صبح به آپارتمان سر زدی؟ »
‫خب...
‫خیلی‌خب. ببین، ببین... ‫من دکتر رایلی نیستم
‫پس نمی‌تونم بگم ‫مشکلش چی هست یا نیست
‫فقط می‌تونیم در مورد احساسات تو
‫در مورد مشکلی که تو خیال می‌کنی ‫رایلی داره صحبت کنیم
‫برای همین به‌نظرم دارو می‌تونه...
‫خیال نمی‌کنم
‫واقعاً داره
‫و خیلی بابتش ناراحتم
‫خیلی‌خب، ببین
‫وقتی خونه پیش رایلی
‫اینطوری وحشت می‌کنی
‫بذارش توی تخت یا گهواره‌ش ‫یا یه جای امن...
‫و برو توی وان
‫اونقدر نفس بکش ‫تا اینکه ضربان قلبت آروم بشه
‫بیا بیرون و لباس بپوش
‫روزت رو از نو شروع کن...
‫لباس‌های درست و حسابی بپوش
‫این احساساتی که داری تجربه می‌کنی
‫خیلی... خیلی خیلی خیلی ترسناکن
‫خب؟ و خیلی تاریکن
‫برای همین نباید بری تو فکر
‫باید خودت رو مشغول نگه داری
‫باید مشغول یه کاری بشی
‫نباید خودت رو غرق ترس
‫و تردید
‫و وحشت کنی
‫تنفس آگاهانه سیستم عصبی رو ‫عمیقاً التیام می‌بخشه
‫جایی که زخم‌های روحی ‫و احساسات سرکوب شده‌مون وجود داره
‫نمی‌تونیم با صحبت ‫زخم‌های روحی رو درمان کنیم
‫بدن باید احساسات هضم نشده‌ی
‫درون بدن رو هضم کنه
‫برای همین تنفس آگاهانه اینقدر قدرتمنده
‫اگر به‌دنبال درمان عمیق‌تری هستین
‫و دنبال راه‌های متفاوتی می‌گردین
‫بیش از این منتظر نمونین
‫بیاین با همدیگه قرار اولین جلسه‌ی ‫تنفس آگاهانه‌تون رو بذاریم
‫درست قبل از اینکه قاضی ‫حکم اورتگا رو براش قرائت کنه
‫برای جنایت غیرقابل توصیفش ‫طلب بخشش کرد
‫گفت برای اعمالی
‫که قاضی "شرارت خالص" خوانده بود ‫بسیار متاسفه
‫بعد در مورد این صحبت کرد که ‫بخاطر بیماری روانی درمان نشده‌ست
‫تف توش
‫- ولی قاضی صحبت‌هاش رو نپذیرفت ‫- گندش بزنن
‫به حبس ابد
‫بدون احتمال آزادی مشروط ‫محکوم شد و گفت...
‫باورت نمیشه امروز چی کشیدم
‫خیلی‌خب، نمی‌دونم یادته یا نه
‫ولی یه جفت دستکش چرم
‫خوشگل و رویایی بود
‫که توی "ریل‌ریل" دیدم
‫امروز صبح که بیدار شدم ‫دیدم فروشش ممنوع شده
‫ممنوع شده. آره. می‌دونم
‫سلام عشقم!
‫خب، کارهاتو می‌کنی
‫و غذاهاتو می‌خوری و خوب پیش میری؟
‫آره، امروز یکم پنیر خوردم!
‫پنیر!
‫محشره. عاشق پنیرم!
‫- بابایی، میشه همستر بگیرم؟ ‫- نه
‫بهت که گفتم ‫نمی‌تونی همستر بگیری
‫نه، نه. می‌دونی چیه؟ ‫تا ببینیم چی میشه، باشه؟
‫شاید وقتی برگشتیم آپارتمان...
‫نه، نه، نه، نه، نه ‫قرار نیست همستر بگیره
‫بابایی، کی برمی‌گردی خونه؟
‫قرار نیست همستر بگیره
‫کجایی؟ یه صداهای عجیبی می‌شنوم
‫آره، اینو میگی؟ ‫اومدم تماشای بازی
‫- بازی؟ ‫- آره
‫آره، امروز صبح رسیدیم اینجا
‫و یه تیم لیگ دسته دو
‫توی این جزیره‌ای که هستیم هست ‫یکم سروصدا زیاده، برای همین...
‫حتماً حسابی خوش می‌گذره ‫که داری واسه خودت وقت می‌ذاری
‫- چه حسی داره؟ ‫- هی، هی، هی
‫می‌خوای جامون رو عوض کنیم؟
‫نمی‌دونی اینجا دارم ‫با چیا سروکله می‌زنم
‫خب؟ حاضرم تمام روز گشادی کنم...
‫- بابایی! ‫- و توی جلسات مشاوره بشینم
‫ببخشید
‫منظورم این بود که راحت بشینم ‫و به نق زدن‌های مردم گوش کنم
‫و تو می‌تونی ناخدا‌ی این کشتی کیـ...
‫این کشتی کوفتی باشی، خب؟
‫ببین، من اجازه دارم ‫توی وقت آزادم هرکاری می‌خوام بکنم
‫- ای خدا! ‫- وقت آزادت؟ عه، خیلی‌خب...
‫بابایی دیگه باید بره ‫و ما باید رانندگی کنیم
‫- پس با بابایی خداحافظی کن، باشه؟ ‫- نه، لازم نیست برم!
‫- ببین، وسط بازی... ‫- ای خدا
‫بهت که گفتم، همستر جونده‌ست
‫و فقط مایه‌ی دردسره
‫لطفاً، لطفاً دیگه نخواه
‫و از بابا چیزایی نخواه ‫که من گفتم نمیشه
‫آخه مامانی، انصاف نیست!
‫دکتر اسپرینگ گفت ‫این هفته هفته‌ی مهمیه
‫- به توام گفت؟ ‫- آره
‫به‌نظرم از پسش برمیای
‫آخه همین الانم ‫دارم تمام تلاشمو می‌کنم
‫می‌دونم، ولی باید یکم بیشتر تلاش کنی
‫بعدش می‌تونیم از شر این خلاص بشیم
‫و همه‌چی درست میشه
‫بیشتر تلاش می‌کنم
‫خیلی‌خب...
‫دست من نیست
‫دست خودته
‫امشب می‌خوای ‫چه کتابی برات بخونم؟
‫خیلی خسته‌م. فقط یه آهنگ بخون
‫باشه، کدوم آهنگ؟
‫- همون آهنگ نهنگ مُرده ‫- باشه
‫♪ پشت میز صبحانه بشین ♪
‫♪ به مشکلاتت فکر کن ♪
‫♪ یه لیوان چای برای خودت بریز ♪
‫♪ به حباب‌ها فکر کن ♪
‫♪ می‌تونی اشک‌هات رو ♪
‫♪ بریزی توی یه لیوان ♪
‫♪ ببریشون کنار ساحل رودخونه ♪
‫♪ و بریزیشون توی آب ♪
‫♪ تا همراه جریان آب برن ♪
‫♪ و به اقیانوس بریزن ♪
‫♪ تا ماهی‌ها اونا رو بخورن ♪
‫♪ و ماهی‌های دیگه اونا رو بخورن ♪
‫♪ و یه نهنگ قورتشون بده ♪
‫♪ که اونقدر پیر شده ♪
‫♪ که پوسیده ♪
‫نمیگم همه‌مون رباتیم
‫ولی برام سواله اگر توام
‫مثل مادرت بزرگ می‌شدی چی می‌شد
‫آخه پدری داشته ‫که یهویی ول کرده رفته
‫برنگشته خونه
‫بعد یه مرد دیگه ‫وارد زندگی مادرش شده
‫و به اون وابسته شد ‫و اونم ول کرد رفت
‫می‌دونم منظورت چیه
‫منم همچین زندگی‌ای داشتم ‫خیلی مشابه همین بود
‫ولی... خیلی‌خب، سوالم اینه که
‫اگر توام مثل مادرت بزرگ شده بودی
‫به‌نظرت احتمالش بود
‫توام بچه‌هات رو کتک بزنی؟
‫ببین چند تا رو می‌تونی ‫با دهنت بگیری
‫باشه
‫خیلی‌خب، باز کن
‫وایسا. هیس
‫تف توش. باز این زنیکه‌ی دائم‌الخمره...
‫لطفاً اینو بزن به حساب اتاقم ‫این‌دفعه قطعاً ساعت 2 نشده
‫باید کارت شناساییت رو ببینم، خانم
‫تابحال ازم نخواسته بودی
‫خانم، باید کارت شناساییت رو ببینم
‫واقعاً می‌خوای این همه راه
‫برگردم تا اتاقم
‫کارت شناساییم رو بیارم ‫و این همه راه برگردم؟
‫قانون همینه. مگه اتاقت ‫طبقه‌ی دوم نیست؟
‫این کجاش قانونه لامصب؟
‫هر شب اومدم اینجا...
‫- شاید بتونم کتاب قانون رو باز کنم ‫- خانم‌ها، خانم‌ها
‫- و برات پیداش کنم ‫- آروم، آروم، خانم‌ها، خانم‌ها
‫خب، شاید بهتر باشه ‫کارت شناساییمو از پشت سرت پیدا کنی...
‫خانم‌ها، خانم‌ها، خانم‌ها...
‫- قانون همینه، خانم! ‫- خانم‌ها!
‫- برنمی‌گردم اتاقم!
‫خانم‌ها، آروم، آروم!
‫- خانم‌ها، آروم باشین بابا ‫- من که آرومم
‫اونقدرام مهم نیست
‫زنیکه داره سر من داد می‌زنه
‫با کارت شناسایی من بهش بده
‫- نمی‌تونم این‌کارو بکنم ‫- چرا نمی‌تونی؟
‫نمی‌تونم با کارت شناسایی تو ‫به اون شراب بدم
‫خب پس، شراب منه ‫اون فقط داره حسابش می‌کنه
‫زنیکه همینطوری بردش
‫هی!
‫چیه؟
‫درضمن، اسمم "جیمی"ـه
‫فندک داری؟
‫علاقه‌ای ندارم
‫- به چی؟ ‫- می‌خوام تنها باشم
‫چقدر بی‌ادبی بابا
‫یه تشکر کوفتی بکنی ‫به جایی برنمی‌خوره‌ها، خانم
‫توی هتلم
‫اومدم بیرون یه هوایی بخورم
‫خوشم نمیاد که تک و تنها ولش می‌کنی
‫حتی یه لحظه، خطرناکه
‫یه دقیقه اومدم بیرون هوا بخورم
‫پنجره‌های اینجا باز نمیشن
‫حتماً بخاطر اینه که ملت خودکشی نکنن
‫خیلی‌خب، باشه، باشه، باشه
‫اگر بیدار بشه و بترسه و...
‫هیچوقت بیدار نمیشه
‫و درضمن، الان یکی رو توی هتل دارم
‫- پرستاربچه‌ست ‫- واقعاً؟
‫پرستاربچه از کجا پیدا کردی؟ کیه؟
‫اسمش "جیمز"ـه
‫اسمش جیمزه؟ ‫پرستاربچه‌ی مرده؟
‫فقط زنگ زدی ‫بهم بگی مادر بدیم یا چی؟
‫روحتم خبر نداره ‫چه حسی داره که نتونی
‫حتی یه دقیقه هم تنهایی بری بیرون
‫تو هرموقع دلت خواست ‫می‌تونی بری بیرون
‫می‌تونی هرجایی خواستی بری
‫دستگاه کوفتی تمام مدت کار می‌کنه...
‫و توی اون اتاق کوفتی هیچ سرگرمی...
‫هی، من اینجا دارم جون می‌کنم!
‫ای خدا! کی امروز رفت ‫دیدن مسابقه‌ی بیسبال
‫و کی 500 بار کیسه‌شو پر کرد
‫بیمار ویزیت کرد، رفت دنبالش
‫نشست پای ناهاری ‫که فقط 20 درصد غذاشو خورد
‫و بعد سعی کرد یکی رو راضی کنه...
‫میشه لطفاً بحث نکنیم؟
‫ببین، باید برم
‫اینجا درست آنتن نمیده ‫همه‌چی مرتبه
‫نه، نه، نه، نه، وایسا، وایسا ‫رفتی آپارتمان...؟
‫ایول. ایول
‫ایول، ایول، ایول، ایول، ایول
‫اینا عکس سوراخه
‫امروز یادم رفت بفرستم
‫موقع ناهار رفتم
‫چه فیلمیه که...
‫نوزاد داره، زامبی داره، دهه‌ی هشتاده ‫مادرها نوزاد می‌خورن؟
‫این نتیجه‌ی جستجوی منه
‫یک دادگاه پرونده‌ی...
‫نوزاد 9 هفته‌ای در اصل ‫توسط یک دینگو دزدیده و خورده شده
‫بیست و چهار سال بعد از هنرنمایی ‫مریل استریپ در نقش مادر استرالیایی
‫که به ناحق به جرم ‫کشتن بچه‌ی خود به زندان افتاد
‫چمبرلین همیشه تاکید داشت که...
‫یعنی چی؟
‫مامان؟
‫سلام؟
‫بلند شو، مامان. بلند شو
‫مامان. مامان. صدامون رو می‌شنوی؟
‫یالا مامان، بیدار شو
‫میگم، می‌دونی چی خیلی کیف میده
‫و از اون کارهاست که نشون میده بزرگ شدی؟
‫صداتو نمی‌شنوم
‫گفتم می‌دونی چی خیلی کیف میده
‫و از اون کارهاست که نشون میده بزرگ شدی؟
‫چی؟
‫که دم در پیاده‌ت کنم
‫و خودت تنهایی بری داخل. وای خدا
‫- خیلی باحال میشه‌ها ‫- نه
‫- چرا نه؟ ‫- تمام مامان‌ها با بچه‌هاشون میان
‫توام مامانی. باید باهام بیای ‫باید اسممو ثبت کنی
‫ایوا! ایوا!
‫میشه لطفاً امروز ببریش داخل؟ ‫تو رو خدا، تو رو خدا، تو رو خدا؟
‫حوصله‌ی پارک کردن و اینا رو ندارم
‫باشه حتماً. مشکلی نیست
‫- مشکلی نیست ‫- ممنون
‫خیلی‌خب، یه خبر خوب ‫می‌دونی چی شد؟ می‌دونی چی شد؟
‫ایوا می‌برت داخل! برو، برو، برو
‫یالا دیگه!
‫- مامانی، از اَدی می‌ترسم ‫- بجنب
‫فقط نوتلا می‌خوره ‫باید باهام بیای!
‫- می‌خوام باهام باشی! ‫- عزیزم، خواهش می‌کنم. بخاطر مامانی، باشه؟
‫- لطفاً؟ لطفاً؟ ‫- ناسلامتی مامانمی
‫اگر بری امروز میریم ‫دنبال همستر می‌گردیم
‫دنبالشون می‌گردیم؟
‫یکی برات می‌گیرم، باشه؟ ‫تو فقط برو. برو!
‫آفرین، دیدی؟ دوستت دارم! ‫دوستت دارم، باشه؟
‫همه‌چی... گندش بزنن
‫- سلام ‫- سلام
‫گندش بزنن! گندش بزنن! گندش بزنن!
‫افتضاحم. چقدر من افتضاحم!
‫و بعد بهم گفتی ‫اگر به یه جوجه پرنده دست بزنی
‫مامانش اگر بفهمه بهش دست زدی ‫برنمی‌گرده پیشش
‫عجب خوابی بوده
‫- بنظرت... ‫- هنوز تموم نشده
‫منو بوسیدی
‫گفتم منو بوسیدی
‫آره. شنیدم ‫توی خوابت بوسیدمت
‫آره، و فرداش به‌شدت احساس...
‫گناه می‌کردم
‫و نمی‌دونم چطوری ‫ولی می‌دونستم شوهرت
‫بهم گفته عوضی
‫می‌دونی استیون ‫می‌تونیم جدا از رویات
‫در مورد این احساسات هم صحبت کنیم
‫ولی...
‫دست من که نیست ‫که توی خوابم همیشه می‌خوای منو ببوسی
‫چه فرقی می‌کنه
‫که وقتی خوابه ‫بری توی حیاط هتل
‫یا بری تا خونه؟
‫گمونم تو یکیش یه مامان معمولیم
‫که داره انتخاب مزخرفی می‌کنه
‫و توی اون یکی، من... من...
‫درکل مامان مزخرفیم
‫خب، من در جایگاهی نیستم
‫که تصمیم بگیرم ‫باید این‌کارو بکنی یا نباید بکنی...
‫- این در... ‫- نه، نه، نه، نباید این‌کارو بکنم
‫می‌دونم نباید این‌کارو بکنم
‫حتی نباید یه لحظه هم تنهاش بذارم
‫آخه... وظیفته که بگی
‫بهم بگو این‌کارو نکنم
‫بهم بگو چیکار کنم
‫بعید می‌دونم دلت بخواد ‫بهت بگم باید چیکار کنی
‫خودت می‌دونی باید چیکار کنی
‫هیچکس بهم نمیگه باید چیکار کنم
‫من باید بدونم چطوری درستش کنم
‫من باید بدونم چطوری دخترمو خوب کنم
‫فکر می‌کنی درست کردن چه چیزی وظیفته؟
‫باید تا هفته‌ی دیگه 22 کیلو بشه ‫دکتر اسپرینگ گفته
‫یعنی باید یه کیلو وزن اضافه کنه، درسته؟
‫هر روز باید 2500 کالری بخوره
‫که 1800 کالری که می‌سوزونه رو جبران کنه
‫یعنی حداقل 80 درصد ‫از تمام وعده‌های هفت روز آینده
‫بعلاوه‌ی لوله‌ش، و تازه اگر ‫تمام روز یه جا دراز بکشه
‫و اگر به اون وزن نرسید
‫گفت لوله رو درنمیارن
‫و میزان مراقبش رو دوباره ارزیابی می‌کنن
‫- حالا چیکار کنم؟ ‫- امشب...
‫ازت می‌خوام یه دل سیر بخوابی
‫منم می‌خوام، ولی دارم ازت راهنمایی می‌خوام
‫بابت یه چیز واقعی، یه مشکل واقعی ‫که باید حل بشه و به کمکت احتیاج دارم
‫باید همینطور دست رو دست بذارم ‫و ببینم نمی‌تونه
‫و قراره تا ابد همینطوری ادامه داشته باشه؟ ‫چیکار کنم؟
‫خیلی‌خب. یعنی دیگه نباید مشروب بخوری
‫دیگه نباید مواد بکشی. دیگه نباید...
‫اصلاً گوش میدی چی میگم؟ ‫می‌شنوی چی میگم؟
‫دارم ازت می‌پرسم باید چیکار کنم!
‫چرا ازم خوشت نمیاد؟
‫چرا ازت خوشم نمیاد؟
‫می‌دونم جوابمو نمیدی ‫بیخیالش
‫این حرفت بی‌اندازه بی‌انصافیه
‫چرا این قضیه الان اینقدر برات مهمه؟
‫فقط می‌خوام یکی بهم بگه باید چیکار کنم
‫هیچکس بهم نمیگه
‫عاشقشم، عاشقشم، عاشقشم
‫وقتی رسیدیم خونه
‫می‌تونه اونجا شاد و خوشحال زندگی کنه
‫و تا ابد و ابد و ابد
‫و ابد و ابد پیشمون می‌مونه
‫عاشقشم. می‌خوام ببوسمش ‫و بغلش کنم
‫وای خدا. شاید اسمشو بذارم اس‌مورز
‫خیلی اسم قشنگیه
‫گفتم جعبه‌شو باز نکن
‫فقط می‌خوام ببینمش ‫داره داخل جعبه رو چنگ می‌اندازه
‫خوشش نمیاد توی جعبه باشه
‫می‌خواد بیاد بیرون
‫میشه بسته نگهش داری لطفاً؟ ‫و بازش نکن
‫داره منو چنگ می‌زنه! ‫قرار بود منو دوست داشته باشه
‫جعبه رو ببند
‫نمی‌تونم
‫مامانی، داره میاد بیرون
‫بدش به من. بدش به من
‫الان می‌پره بیرون
‫- ازمون متنفره ‫- بدش به من. نمی‌بینمش
‫بدش به من
‫فکر کنم همستر اشتباهی رو گرفتیم
‫گندش بزنن
‫آخ! گندش بزنن
‫- الان می‌میریم ‫- نه، نمی‌میریم
‫ولی باید بزنم کنار
‫آخ! گندش بزنن!
‫- شاید این اس‌مورز نیست ‫- وای خدا
‫- در اومد. در اومد. گندش بزنن. گندش بزنن ‫- وای خدا...
‫مامانی. وای خدا. اومد بیرون
‫چرا نمی‌ذاریش تو جعبه؟
‫بذارش تو جعبه
‫وای خدا. وای خدا ‫وای خدا. وای خدا!
‫تو رو خدا! بذارش توی جعبه!
‫نمی‌خوامش. دیگه نمی‌خوامش
‫بده
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب ‫هی، هی، هی
‫چیزی نیست
‫حالت خوبه. منم خوبم، باشه؟ ‫هیچکس صدمه ندیده
‫بیا...
‫با خودت ببرش! با خودت ببرش!
‫- الان برمی‌گردم ‫- یه بلایی سرم میاره!
‫از همسترم متنفرم!
‫- هی آقا، چیکار می‌کنی؟ ‫- هی، هی، هی
‫شانس آوردی ماشین چیزیش نشده
‫لازم نیست اطلاعاتمون رو ردوبدل کنیم
‫چی؟ بچه‌م تو ماشینه ‫صدای گریه‌شو می‌شنوی؟
‫زهره‌ترکش کردی، عوضی
‫هی، مادرجان. یه ضربه‌ی کوچیک بیشتر نبود
‫به من نگو مامان لعنتی ‫فکر کرد قراره بمیریم
‫سر امنیت بچه‌م سربه‌سر من نذار، فهمیدی؟
‫- تمام اطلاعاتت رو بهم بده ‫- این دیگه چه کوفتیه؟
‫- چی؟! ‫- این! این!
‫مامانی!
‫اوه
‫مامانی، چی شد؟! مامانی!
‫عاشقتم. دلم برات تنگ شده. برگرد
‫همه‌چی تحت کنترله
‫بس کن
‫می‌دونی که دوستت دارم
‫و بنظرم حرف نداری
‫و بابت همه‌چی خیلی بهت افتخار می‌کنم
‫و از پسش برمیای ‫و تقریباً حالت کاملاً خوب شده؟
‫- خیلی خوبی ‫- مامانی، بس کن
‫چیه؟ نمی‌تونم بس کنم ‫آخه زیادی دوستت دارم
‫بوی شراب میدی
‫الو؟
‫سلام... کارولاین هستم
‫کارولاین پریم، مریضت
‫ببخشید اینقدر دیروقت زنگ می‌زنم
‫مسئله اورژانسیه؟
‫آخه اگر اورژانسیه
‫قطع کن و زنگ بزن...
‫اورژانسی نیست. فقط...
‫یادم رفت دیروز بهت زنگ بزنم
‫چی؟
‫خب، بهم گفتی ‫بعد از اینکه حموم کردم
‫و آروم شدم ‫رایلی رو ببرم بگردونم
‫و من این‌کارو کردم ‫و یادم رفت بهت زنگ بزنم...
‫آها. خیلی‌خب. آره
‫خب، خوبه و...
‫ولی باید اینو بگم که ‫این شماره مخصوص
‫مواقع اورژانسیه، باشه؟
‫اوه، ببخشید. آخه...
‫از فکر اینکه نگرانمی خوابم نمی‌برد
‫نگران نبودم
‫نگران... نگران نبودی؟ ‫به فکر من نبودی؟
‫گفتم می‌تونی بهم زنگ بزنی اگر...
‫گفتم اگر آروم نشدی ‫می‌تونی بهم زنگ بزنی
‫نه اینکه باید بهم زنگ بزنی
‫ولی... ولی جات امنه، کارولاین؟
‫اوضاعت...؟
‫ببخشید. اشتباه برداشت کردم
‫آره. خیلی خنگم. آره، جام امنه
‫خیلی‌خب. بیا توی جلسه‌مون ‫در موردش صحبت کنیم، باشه؟
‫ببخشید. مشخصه مزاحمت شدم
‫تقصیر تو نیست...
‫و... هفته‌ی بعد می‌بینمت
‫خب، میشه فردا بیام؟
‫آخه هفته‌ی دیگه ‫خیلی دور به‌نظر میاد
‫خب، بذار یه نگاهی به برنامه‌م بندازم
‫و یه ساعت برات پیامک می‌کنم، باشه؟
‫باشه. معذرت...
‫حتماً شوخیت گرفته! تف توش!
‫کسی نیست؟
‫اینجا هیچکس سر کارش نیست؟
‫« بیست دقیقه‌ی دیگه برمی‌گردم »
‫گندش بزنن
‫می‌خوای کمکت کنم؟
‫یه ترفند بلدم. چاقو دارم
‫عزیزم؟
‫عروسکم، درو باز کن. منم مامانی
‫عروسکم، درو باز کن
‫چیکار داره می‌کنه؟
‫- مشکلت چیه لعنتی؟ ‫- چیه خب؟ عجبا
‫نکنه رفتی تو نخم؟
‫چی داری میگی واسه خودت؟ ‫اینقدر خودتو دست‌بالا نگیر
‫خب پس چرا بهم نگاه می‌کنی؟ ‫چیه؟ چی می‌خوای؟
‫نمی‌خوام تک و تنها بیرون بشینی
‫ممکنه یه منحرفی چیزی بیاد رد بشه
‫کدوم منحرف؟
‫من از کجا بدونم خانم؟
‫اینجا پر از منحرفه
‫- بهم نگو خانم ‫- ببخشید، دخترخانم
‫بهم نگو دخترخانم ‫کلاً هیچی نگو
‫بانو؟
‫- سرکارخانم؟ ‫- آره
‫- داف‌خانم؟ ‫- ای خدا
‫هرزه‌بانو؟
‫خانم خونه‌دار؟
‫دیگه نمی‌دونم باید به چه اسمی صدات کنم
‫اصلاً بهت میگم زن
‫هی، خل و چل
‫می‌خواستم برم توی اینترنت
‫دنبال چیزایی که بهشون علاقه دارم بگردم
‫اگر منظورمو بگیری ‫و فقط می‌خوام بگم
‫اگر می‌خوای بیای قدمت رو چشمه
‫اجباری نیست. درکل میگم
‫چجور چیزایی؟
‫این دارک‌وب و ایناست؟
‫که توش میشه ‫آدم و اینا خرید و فروش کرد؟
‫نمی‌دونم. تابحال آدم نخریدم، پس...
‫ولی میشه؟ یا فروخت؟
‫خب، گمونم ‫ولی برای همچین چیزایی
‫نمیام دارک‌وب، پس...
‫جاهایی نداره که مردم
‫توش ویدئوهای قتل ‫و کسایی که دزدیدن رو
‫به همدیگه نشون میدن؟
‫میشه بحث رو عوض کنیم؟ بیا مواد بخریم
‫بیا...
‫جنس بخریم، باشه؟ بیخیال ‫چی می‌خوای؟
‫اهل چیا هستی؟
‫نمی‌دونم، مثلاً...
‫کوکائین و اینا هم دارن؟
‫آخرین باری که کوکائین زدی کی بود؟
‫منظورت چیه؟ مواد خیلی محبوبیه
‫ازش خوشم میاد
‫خیلی‌خب. من قرص اکس می‌گیرم ‫پس جفتشو می‌گیریم
‫می‌دونی مشکل کجاست؟
‫من هفته‌ی دیگه پول دستم میاد ‫پس فعلاً تو حساب کن تا بعداً بهت بدم
‫آها. آها، من... نه
‫نه، نه. فهمیدم قضیه چیه
‫- کجا میری؟ ‫- برمی‌گردم اتاقم
‫برای چی؟ حتی کلید هم نداری
‫بعلاوه، دخترت تو خواب نازه
‫مسئول هتل قطعاً تا الان رفته تو کما
‫حرص نخور. بیا بشین ‫بیا سفارش بدیم، ای بابا
‫گمونم می‌تونم با کارت اعتباریم حسابش کنم
‫چی؟ نه
‫می‌تونم 400 دلار رو ‫با کارت اعتباریم حساب کنم
‫نه، نه. آخه نباید بتونن ردت رو بگیرن
‫باید ناشناس باشه
‫خب، پس چطوری پول این چیزا رو میدی؟
‫خیلی‌خب، می‌تونیم این‌کارو بکنیم
‫می‌تونیم یه سر بریم داروخونه‌ای چیزی
‫و یکی از اون کارت‌های هدیه بخریم
‫یا شاید بیتکوینی رمزارزی چیزی داشته باشی
‫نه، از این چیزا ندارم
‫و نمی‌تونم سوار ماشین بشم
‫و دخترمو نصفه‌شبی تنها بذارم
‫تو که همیشه‌ی خدا ‫دخترتو تنها می‌ذاری
‫نه، نمی‌ذارم. فقط گاهی اوقات ‫میرم این اطراف هوا بخورم
‫هه! خودم با چشمای خودم دیدم
‫دخترتو تنها گذاشتی
‫- این‌دفعه چه فرقی می‌کنه؟ ‫- یعنی چی آخه؟
‫منو زیر نظر گرفتی؟
‫شهروند دغدغه‌مندم ‫همه باید مراقب بچه‌ها باشیم، مگه نه؟
‫چی؟
‫عزیزم! عزیزم! منم مامانی!
‫در پشت سرم قفل شده. عزیزم!
‫عزیزم! درو باز کن!
‫عروسکم، درو باز کن!
‫مامانی...
‫دستگاه رو بکش این سمت ‫و درو باز کن!
‫عروسکم!
‫درو باز کن!
‫در پشت سرم قفل شده!
‫منم مامان! منم مامانی!
‫مامانی؟
‫اینجایی؟
‫وقتی حتی حاضر نیستی ‫تو چشمام نگاه کنی
‫بعید می‌دونم بتونیم ‫در مورد چیز مفیدی صحبت کنیم
‫خودت خواستی این جلسه‌ی اضافی رو بذاریم
‫نمی‌تونم
‫حتماً خیلی از دستم عصبانی هستی
‫عصبانی؟ چون بهم زنگ زدی؟
‫نه، نه، نه، از دستت عصبانی نیستم
‫لطفاً بیا بگذریم
‫تو یه دختر داری
‫چرا هیچوقت بهم نگفتی؟
‫خب، موضوع جلسات‌مون من نیستم
‫ولی حالا می‌دونم که تو می‌دونی
‫می‌دونی
‫نمی‌دونم. باید بهم بگی
‫تقصیر تو نیست
‫ولی تقصیر من هست
‫خیلی‌خب، می‌دونی کارولاین ‫فکر کنم دیگه وقتشه که...
‫با کسی مشورت کنیم
‫که برات یکم دارو بنویسه
‫نمی‌تونم دارو بخورم ‫دارم به بچه‌م شیر میدم
‫- می‌خوای بچه‌مو بکشم؟ ‫- معلومه که نه
‫فقط به‌نظرم اگر دکتری ‫حس کرد می‌تونه کمکت کنه
‫شاید نیاز باشه...
‫سلامتت رو نسبت به شیر دادنت ‫در اولویت قرار بدیم
‫فقط تا یه مدت
‫می‌دونی، باید مراقب خودت باشی
‫تا بتونی از رایلی مراقبت کنی
‫باید برم دستشویی
‫خب، فقط 15 دقیقه از وقتمون مونده
‫باید همین الان برم
‫خیلی‌خب، می‌تونی ‫تا تموم شدن جلسه صبر کنی؟
‫نه؟
‫اوه... اوه
‫گندش بزنن
‫چیزی نیست. چیزی نیست. چیزی نیست
‫چیزی نیست
‫کارولاین؟ ببخشید
‫کارولاین؟
‫چیزی نیست
‫کارولاین؟ ببخشید. کارولاین؟
‫لطفاً بیا بچه رو بگیر...
‫خیلی‌خب. می‌دونم .می‌دونم
‫کارولاین؟
‫چیزی نیست. چیزی نیست
‫کارولاین!
‫آره. می‌دونم
‫چه خبره؟ مریض دارم
‫خب، این نوزاد مریضمه
‫و گفت داره میره دستشویی
‫و بچه‌ رو پیش من ول کرد و من...
‫- غیبش زده، و نمی‌تونم... ‫- مریض دارم
‫خواهش می‌کنم، به کمکت احتیاج دارم ‫واقعاً به کمکت احتیاج دارم
‫مریض دارم
‫بعلاوه، من سرپرست تو نیستم
‫این مشکل حرفه‌ایه ‫مشکل درمانی نیست
‫شوخیت گرفته؟ قضیه اورژانسیه!
‫مشکل مریضت هرچی که هست
‫مهم‌تر از مشکل من نیست!
‫- خیلی‌خب، نه ‫- به کمکت احتیاج دارم
‫- خداحافظ ‫- به کمکت احتیاج دارم!
‫مسئله اورژانسیه
‫- تو برو بعداً برگرد ‫- به هیچ عنوان
‫نـه!
‫چیزی نیست
‫- الو؟ ‫- الو؟
‫سلام. سلام. بله
‫سلام، من روان‌شناس خانم‌تونم...
‫وایسا، نمی‌شنوم...
‫و امروز وسط جلسه‌مون رفت
‫صداتو نمی‌شنوم ‫صداتو نمی‌شنوم. شما؟
‫چیزی نیست. خب ‫من روان‌شناس خانم‌تون هستم
‫امروز وسط جلسه‌مون رفت...
‫- خیلی‌خب، وایسا ‫- و...
‫وایسا. روحمم خبر نداره منظورت چیه
‫شما؟
‫خانمت اسمش "کارولاین پریم"ـه؟
‫و شما...
‫اسم بچه‌تون "رایلی"ـه؟ ‫و اسم شما "نیک پرایم"ـه؟
‫- آره ‫- خیلی‌خب، آره، درسته. خب...
‫خانم من روان‌شناس نداره
‫خب، از وقتی رایلی رو 6 ماهه حامله بود
‫توی مرکز هنرهای روان‌شناسی در مونتاوک
‫بیمار من بوده
‫و امروز...
‫خب، اصلاً خبر نداشتم
‫خب، چه...
‫می‌دونستین بیمار منه یا نه
‫الان دارم بهتون میگم
‫که مسئله اورژانسیه، و ممنون میشم...
‫بچه‌تون رو اینجا پیش من ول کرده
‫و ازتون می‌خوام بیاین دنبالش
‫منظورت چیه؟
‫یعنی چی منظورم چیه؟
‫بچه رو ول کرده؟
‫گوشیشو جواب نمیده...
‫احتمالاً توی دستشوییه
‫یا کنار یه دستگاه خوراکی کوفتیه
‫خیلی‌خب
‫لطف کنین بهش زنگ بزنین
‫شاید اگر شما زنگ بزنین جواب بده
‫آدرسمو براتون پیامک می‌کنم ‫که بیاین دنبال بچه
‫ای خدا!
‫مطمئنم حالش خوبه
‫اصلاً باورم نمیشه
‫مطمئنم حالش خوبه. مطمئنم...
‫می‌دونی چیه؟ همیشه‌ی خدا کارش همینه
‫خیلی‌خب. احتمالاً نیاز داشته یکم تنها باشه
‫آدرسمو براتون پیامک می‌کنم...
‫- تا بتونین بیاین دنبال دخترتون ‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب، ببین
‫- پسرتون ‫- گوش کن
‫الان سر کارم
‫برای همین قرار بوده
‫اون مراقب بچه‌ی کوفتی باشه
‫تا من بتونم کار کنم، خب؟
‫این کاریه که می‌کنم ‫آدرسمو برات پیامک می‌کنم
‫توی اماگانستم
‫می‌تونی بچه رو بیاری اینجا، باشه؟
‫خیلی‌خب، نمی‌تونم این‌کارو بکنم
‫و راستش خیلی نگران خانم‌تون هستم
‫مسئله اورژانسیه و...
‫می‌دونی، دو بار گفتی اورژانسیه
‫این قضیه مشکل اورژانسی من نیست
‫مگه من زن کوفتیمو گم کردم؟
‫فوراً بیا اینجا بچه‌تو ببر!
‫و اگر در عرض یه ساعت دیگه نیومدی
‫زنگ می‌زنم پلیس ‫آدرس رو برات پیامک می‌کنم
‫- خیلی ممنون ‫- ای خدا...
‫- بله؟ ‫- سلام. منم استیون
‫میشه بیام داخل؟
‫منتظر یه بیمارم. الان درو براش باز کردم
‫میشه چند لحظه آخر راهرو
‫توی دفتر من منتظر بمونی؟
‫دفتر تو؟ کی هستی، رئیسشی؟
‫نه. یه روان‌شناس دیگه‌م
‫یه دفتر دارم. آخر راهروئه
‫درش بازه. اگر رفتی می‌بینیش
‫الان وقت جلسه‌ی منه ‫این خانم الان در اختیار منه
‫نمی‌تونی معطلم کنی، باشه؟
‫قضیه اورژانسیه
‫یا می‌تونی توی دفتر من منتظر بمونی
‫یا باید کلاً ساختمون رو ترک کنی
‫این بچه‌ست؟
‫بچه‌ی توئه؟ بچه داری؟
‫با همدیگه بچه دارین؟
‫خیلی‌خب، این قضیه ‫به تو ربطی نداره، خب؟
‫بین این دو گزینه انتخاب کن
‫باشه، میرم دفترت
‫ولی زیاد منتظر نمی‌مونم
‫خیلی‌خب
‫عجب
‫باورت میشه بالاخره راضیم کرد
‫یه همستر لامصب براش بگیرم؟ وای خدا...
‫راست میگه. واقعاً خیلی انعطاف‌پذیرم
‫- تهوع‌آوره ‫- می‌دونی...
‫وقتی دانشکده‌ی پزشکی درس می‌خوندم
‫باید یه دوره توی ‫آزمایشگاه پزشکی می‌گذروندم
‫و داشتیم در مورد میزان تاثیر ‫یه دارو روی موش‌ها تحقیق می‌کردیم
‫عه... چه جالب
‫و روشش این بود که موش‌ها رو برمی‌داشتیم
‫و می‌انداختیمشون توی یه دستگاه شبیه گیوتین
‫و تک‌ به تک سرهاشون رو قطع می‌کردیم
‫پوستشون رو می‌کندیم
‫و زیر میکروسکوپ مغزهاشون رو نگاه می‌کردیم
‫خیلی در مورد
‫روند همچین آزمایشی کنجکاوم ‫دوست دارم بدونم...
‫وقتی دستتو می‌کردی توی قفس تا بگیریشون
‫موش‌ها چنگ می‌انداختن و گاز می‌گرفتن...
‫برای همین بهمون ‫دستکش‌های زرهی فولادی داده بودن
‫آلمانی بودن. خوشگل بودن
‫وقتی دستکش رو دستت می‌کردی ‫و دستتو می‌کردی توی قفس
‫موش‌ها خودشونو می‌چسبوندن به دستکش
‫و محکم می‌چسبیدن، می‌دونی چی میگم؟
‫و وقتی می‌رسیدی به جعبه‌ی گیوتین
‫باید دستتو تکون می‌دادی تا بیفتن
‫حسابی تکون می‌دادی
‫همیشه نگران بودم ‫نکنه وقتی موشه
‫سرش می‌خوره به گیوتین ‫صدمه ببینه، می‌دونی؟
‫ولی وقتی زیر میکروسکوپ نگاهشون می‌کردیم
‫همیشه مغزهاشون سالم بود
‫عه
‫جونده‌ها موجودات پوست‌کلفتی هستن
‫اوهوم. آره
‫به استیون میگم جلسه‌ت باهاش لغو شده
‫باید اینو حل و فصل کنی، باشه؟
‫دوستت دارم
‫یه سوال، تمایل به خودکشی داشت؟ ‫تمایل به قتل داشت؟
‫نه. اصلاً. نه
‫نه، تمام فکر و ذکرش ‫مراقبت از بچه بود...
‫و... آره
‫امکان نداشت به بچه صدمه بزنه
‫و حرفی از خودکشی نزد
‫امکان نداشت همینطوری رایلی رو ول کنه
‫ولی ولش کرد رفت که
‫آره، خب، می‌دونی، منظورم اینه که...
‫منظورم دائمیه. برای همیشه
‫سوال دیگه‌ای ندارین؟ یه بیمار دیگه دارم
‫که خیلی به کمکم احتیاج داره
‫چیزی نیست. بیشتر از چیزی ‫که فکر کنی پیش میاد
‫یه زن سعی می‌کنه ‫از مسئولیت‌هاش فرار کنه
‫- آره ‫- همه ناراحت میشن
‫بعد دست از پا درازتر برمی‌گرده
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب
‫ممنون، سرکار
‫پس از پایان پیام
‫قطع کرده یا برای گزینه‌های بیشتر ‫عدد 1 را فشار دهید
‫سلام. سلام
‫بازم منم
‫مستاجرت از پلاک 22 الگونکوین، واحد 1
‫می‌دونی، همونی که یه ‫سوراخ گنده‌ی کوفتی تو سقفش داره!
‫تعمیرکارت ول کرد رفت ‫و داره بدتر میشه
‫و می‌خوام بدونم چرا هیچ‌کاری نمی‌کنی
‫و چرا مشکلی نداری ‫که من و دخترم توی یه هتل داغون
‫پر از آدمای عجیب الخلقه بمونیم
‫درحالی‌که همینطوری دارم بهت کرایه میدم!
‫و من بیمار خیلی خیلی خیلی مهمی دارم
‫که وکیل سرشناسیه ‫و هیچ مشکلی ندارم که ازش...
‫تف توش!
‫کارت هدیه‌ی ویزا می‌خوام
‫چه قیمتیش رو دارین؟
‫قبل از بیرون اومدن بچه‌ها ‫یه لحظه وقت داری صحبت کنیم؟
‫- اوهوم. آره ‫- خیلی‌خب، بیا
‫خب، متوجه شدم ‫با اینکه اون روز صبح صحبت کردیم
‫هنوزم برای مشاوره‌ی خانودگی وقت نگرفتی
‫می‌دونم. آخه سرکارم خیلی سرم شلوغ بوده
‫صحیح. هرچقدرم بگم این قضیه چقدر مهمه ‫کم گفتم
‫من طرف توام
‫آره. آره. آره. درک می‌کنم
‫باید از دستگاه جداش کنیم
‫آره، منم همینو می‌خوام
‫خیلی‌خب. بذار روراست بگم
‫اگر قرار باشه اینجا بمونه ‫باید هرچه سریع‌تر از دستگاه جداش کنیم
‫و برای این‌کار، باید سریع‌تر وزن اضافه کنه
‫خیلی‌خب. ولی تا هفته‌ی آینده ‫ وقت داریم، مگه نه؟
‫- همون هدف 22 کیلوییمون ‫- نه
‫این شکلی که اوضاع داره پیش میره ‫به اون وزن نمی‌رسه
‫منظورت چیه؟
‫هر روز صبح وزن می‌کنیم ‫به اون وزن نمی‌رسه
‫چون وزنی که تعیین کردی غیرممکنه
‫هدف جوری بود که بهش نرسیم
‫- غیرواقع‌بینانه‌ست ‫- نه
‫مجبوریم سطح مراقبتش رو ‫دوباره ارزیابی کنیم
‫یعنی چی؟
‫ خب، می‌تونیم توی جلسه‌مون ‫در موردش صحبت کنیم
‫می‌دونی دوست دارم چیکار کنیم ‫و به‌نظرم خیلی خوب میشه؟
‫که یه تاریخ برای عمل مشخص کنیم
‫یه هدف مشخص که همه‌مون ‫برای رسیدن بهش تلاش کنیم
‫عمل... عمل نیست
‫درآوردن لوله؟ خب... ‫عمل سرپایی، حالا هرچی که هست
‫عمل سرپایی هم نیست
‫وقتی زمان درآوردنش شد ‫دکتر همینطوری می‌کشش بیرون
‫می‌کشش بیرون؟
‫آره، همینطوری درمیاد
‫واقعاً... می‌تونن همینطوری درش بیارن؟
‫آره، به همین سادگیه
‫ولی سوراخه چی میشه؟
‫خودش بسته میشه
‫اوه
‫مثل وقتایی هست ‫که زبونت می‌بره
‫خودش سریع بسته میشه
‫آها
‫بله؟
‫عه، سلام، جیمز اینجاست؟
‫شما؟
‫همسایه‌شم، اتاق کناری مال منه
‫اینجا نیست
‫اوه، می‌دونی کی برمی‌گرده؟
‫می‌خوام یه چیزی بهش بدم
‫بدش به من
‫- خودم بهش میدم ‫- نه، نه
‫باید خودم بهش بدمش. آخه...
‫باارزشه
‫باارزشه؟
‫آره. باارزشه
‫بدنت رو شل کن
‫روی خودت تمرکز کن
‫الان، تنها وظیفه‌ت نفس کشیدنه
‫الان در مرحله‌ی تلاش کردنیم...
‫هرچی بیشتر الان بدنت رو شل کنی...
‫برات آسون‌تر میشه
‫توجه کن که داریم ‫به بخش دانش بدن دسترسی پیدا می‌کنیم
‫ذهنت رو رها کن
‫ببین می‌تونی روی تنفست
‫تمرکز کنی
‫به تمام حس‌های
‫بدنت دقت کن
‫و ببین چی توجهت رو جلب می‌کنه
‫یا کنجکاوت می‌کنه
‫و در اون حالتی که خودت می‌خوای قرار بگیر
‫احتمالاً متوجه میشی
‫که تنش داره در بدنت جمع میشه
‫ایرادی نداره
‫جای اینکه سعی کنی ‫چیزی رو کنترل کنی
‫ببین می‌تونی اجازه بدی...
‫تنش...
‫این کارات کمکی نمی‌کنه!
‫پاهاشو اون سمتی بگیر ‫پاهاشو بگیر
‫ممکنه مجبور بشیم ببندیمش
‫- مامان! ‫- بگیرش!
‫اومدی کمکمون کنی، یالا!
‫درست کمک کن
‫مامانی!
‫سعی کن کمک کنی
‫مامانی!
‫احساس امنیت کن
‫اگر فشاری حس می‌کنی
‫متوجه این نکته باش ‫که می‌تونی شرایط رو کنترل کنی
‫می‌تونی همین الان ‫خودت رو دوست داشته باشی
‫به هیچکدوم از احساسات درونیت بی‌توجهی نکن
‫خودت رو رها نکن
‫حواست به خودت باشه
‫ببین در این لحظه‌ای ‫که داری دوباره خودت رو پیدا می‌کنی
‫می‌تونی خودت رو گرامی بداری یا نه
‫از کلامت استفاده کن ‫و حست رو تصور کن
‫اجازه بده...
‫حتی شاید بتونی امشب انجامش بدی
‫اینجا. از این طرف
‫اینجاست. بیا
‫خیلی‌خب، باید سریع تمومش کنیم ‫چون باید برگردم، ولی...
‫فقط... فقط باید به یکی نشون می‌دادم ‫اینجا چه خبره
‫خیلی‌خب
‫خب، یه اتاق که سراسر ‫با پلاستیک پوشونده شده
‫ایول
‫خب، این اتاق قتلته؟
‫نه، بیخیال بابا، بهت که گفتم
‫سقف کوفتی اومد پایین
‫اون دیگه چه کوفتیه؟
‫همینه. سوراخه‌ست که گفتم
‫برای همین توی هتلم
‫برای همین توی هتل کوفتی اتاق گرفتی؟
‫وای خدا. بیخیال
‫می‌تونستی یکی دو هفته روی مبلت بخوابی
‫چی؟ نگاش کن
‫دو ماه گذشته ‫و حاضر نیستن درستش کنن
‫همه‌جا پر از گرد و غبار و... کپکه
‫همم
‫پسر، اون بالا چیه؟
‫خیلی وقته دارن بازسازیش می‌کنن
‫- گفتن یه لوله ترکیده ‫- پشمام
‫ایناهاش. همینه
‫همون کاره رو... انجام دادم ‫ همون چیزه... تنفس و اینا
‫چی؟
‫و فکر کنم منو آورد اینجا
‫- فکر کنم شاید... ‫- وای پسر
‫برای همین می‌خواستم بیام ببینمش
‫برای این کارا راهنما لازم داری
‫نمی‌تونی سرخود انجامشون بدی
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- آبجی، بهت دروغ گفتن
‫اینجا اصلاً لوله نیست
‫شاید بهتر باشه اینقدر بهش نزدیک نشی
‫هیس. ببین، بیا ببین
‫کامل سوراخ شده. از من بشنو
‫وای خدا
‫وای خدا. یعنی چی؟
‫پسرعموم کریگ پیمانکار عمومیه
‫آشنایی داره ‫که اونم آشنایی داره
‫- که می‌تونه سه‌سوته درستش کنه ‫- وای خدا
‫انگار آت و آشغال‌هاش
‫ریخته روی اسباب اساسیه‌ت
‫می‌دونی، می‌تونم روکششون رو عوض کنم
‫ولی رو دستت خرج می‌اندازه
‫ولم کن!
‫بهم دست نزن!
‫مامانی! مامانی! نمی‌خوامش!
‫- داری عالی پیش میری ‫- نـه!
‫نـه! مامانی!
‫باید خیلی محکم‌تر از این بگیریش
‫نـه! نـه!
‫چی شد لعنتی؟! گندش بزنن!
‫لعنتی! لعنتی! لعنتی!
‫لعنتی! وای لعنتی!
‫جیمز؟
‫لعنتی! لعنتی!
‫لعنتی!
‫وای لعنتی!
‫« تقصیر تو نیست »
‫همه بشینید. باشه؟
‫بیاین شروع کنیم ‫لطفاً اینا رو پخش کن
‫ممنون
‫خیلی‌خب
‫خب موضوع جلسه‌ی امروز اونقدر بدیهیه
‫که حرف زدن درموردش یه‌خرده مسخره‌ست
‫ولی برای بهبود بچه‌هاتون خیلی مهمه
‫و فراتر از اون
‫برای توانایی شما ‫برای کمک به بهبود بچه‌هاتون
‫کسی می‌تونه حدس بزنه چیه؟
‫تقصیر...
‫- و چی؟ کسی می‌دونه؟ ‫- شرم
‫آره، ممنون
‫خب، به عنوان والدین، خیلی اوقات
‫زیادی خودمون رو می‌بریم زیر ذره‌بین، درسته؟
‫و کم‌کم از خودمون می‌پرسیم ‫این تقصیر منه؟
‫می‌تونستم کار دیگه‌ای انجام بدم؟
‫اگر فلان چی؟ اگر بهمان چی؟
‫ولی تنها تاثیرش اینه که ‫یه تله‌ی فکری درست می‌کنه
‫و این به بچه‌تون کمکی نمی‌کنه
‫پس کاری که می‌خوام بکنیم اینه که...
‫ملانی...
‫می‌خوای احساساتت رو بیان کنی؟
‫آره
‫من...
‫گاهی اوقات فکر می‌کنم ‫واقعاً همه‌ش تقصیر منه
‫می‌خوای چیزی به ملانی بگی؟
‫نه. وای، نه
‫نه بابا. به من توجهی نکنین
‫نه، نه، نه. می‌خوام حرفتو بشنوم
‫خب...
‫آخه... مدام بهمون میگی تقصیر ما نیست
‫- آره ‫- ولی... ولی هست
‫ببخشید چی؟
‫آخه اگر تقصیر ما نیست ‫پس دیگه واقعاً به‌گاییم
‫همینطور واسه خودمون می‌چرخیم
‫و تظاهر می‌کنیم ‫می‌تونیم چیزی رو عوض کنیم
‫که حتی درکشم نمی‌کنیم ‫چون تقصیر ما نیست
‫ولی بلدیم چطوری تغییرش بدیم ‫با اینکه تقصیر ما نیست
‫نه، خوب شد گفتی
‫خوب شد صحبت کردی ‫چون حالا می‌تونیم بحث رو باز کنیم
‫نه، نه، نه. می‌دونم
‫نمی‌تونم بمونم. باید برم
‫- لطفاً بشین ‫- نه، نه، نه. تقصیر ماست
‫انصاف نیست ولی تقصیر ماست
‫از نظر من اینطوره. همینه
‫کل این قضیه همینه، تقصیر ماست
‫- بس کن و بشین ‫- نه، نه، نه
‫نمی‌خوام در موردش صحبت کنم
‫خودم ازش مطمئنم ‫و لازم ندارم تو رو ببینم
‫چون می‌دونم می‌خوای چی بگی
‫- می‌خوای بگی اون نتونسته... ‫- لطفاً بگیر بشین
‫و منم نتونستم ‫چون هدف غیرممکنی برامون گذاشتی
‫اگر کسی خیالش تخت باشه ‫تمام و کمال تلاشش رو نمی‌کنه
‫- بشین ‫- هیچکس، خب؟
‫و تو باید اینو بدونی، دکتر اسپرینگ
‫قراره تمام عمرم همینطوری باشه
‫و آت و آشغال بریزم تو اون لوله
‫- هر شب تا روز مرگم ‫- از اون در نرو بیرون!
‫و اینا به هیچکدوممون کمک نمی‌کنه ‫ اصلاً و ابداً
‫برگرد!
‫سلام! چی شده زنگ زدی؟
‫مگه الان جلسه‌ی والدین ندارین؟
‫نتونستم تو جلسه بشینم ‫الان سوار ماشینم
‫بعداً میرم دنبالش ‫ولی نمی‌تونم اونجا بمونم
‫یعنی چی نتونستی اونجا بمونی؟
‫نمی‌تونم. نمی‌تونم
‫باید حالش بهتر بشه ‫ولی نمی‌تونه به هدف برسه
‫و نمی‌دونم حالا قراره چه اتفاقی بیفته
‫زود باش برگرد داخل
‫سوراخ داره بزرگ‌تر میشه
‫کدوم سوراخ؟ سوراخ لوله‌ش؟
‫- نه! نه، سوراخ آپارتمان! ‫- تو که بهم گفتی...
‫اون سوراخ کوفتی!
‫چرا نمی‌تونی بهشون فشار بیاری ‫سریع‌تر تمومش کنن؟
‫چون طرف یه هفته‌ست غیبش زده
‫همینطوری به امون خدا ول شده
‫چی؟! یه هفته؟! ‫کی می‌خواستی اینو بهم بگی؟!
‫الان دارم میگم دیگه
‫پیچیده‌تر از اونیه ‫که بشه پشت گوشی توضیح داد
‫ببین، ببین، ببین. نه، نه، نه
‫فقط... فقط...
‫- برام عکس بفرست... ‫- نه!
‫تا یکی رو بفرستم درستش کنه
‫نه، نه، نه. دیگه عکس بی عکس ‫برنمی‌گردم اونجا
‫دیگه هیچوقت برنمی‌گردم اونجا ‫و با راسکو حرف زدم...
‫- منظورت چیه؟ ‫- و مرتیکه یه روده‌ی راست تو شکمش نیست
‫هیچ‌کاری نمی‌کنه، و درضمن
‫فکر کنم با هتل قرارداد داره آخه...
‫خیلی‌خب. بس کن، بس کن، بس کن، باشه؟ ‫بذار ببینم درست فهمیدم
‫دیگه نمی‌شینی سر جلسات برنامه
‫و دیگه نمیری توی آپارتمان‌مون؟
‫- آره درسته ‫- چرا؟
‫پس انتظار داری چطوری ‫اوضاع برگرده به حالت عادی؟
‫برنمی‌گرده
‫منظورت چیه؟!
‫برنمی‌گرده!
‫خیلی‌خب. الان...؟
‫الان حواست اومد سر جاش؟ ‫داد و بیدادت تموم شد؟
‫بعلاوه، یه زن گم شده
‫چی؟ کی؟ منظورت... کی گم شده؟
‫مریضم. گم شده
‫رفته و گوشیشو جواب نمیده و...
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب ‫باشه، یه نفس عمیق بکش
‫- از اول توضیح بده ‫- نه، نه، نه
‫نمی‌تونم در موردش باهات صحبت کنم
‫چرا برنمی‌گردی سر جلسه‌ی گروه؟
‫بعداً با روان‌شناسم حرف می‌زنم. مشکلی...
‫مشکلی نیست. همه‌چی مرتبه
‫هی، هی، آروم باش، آروم باش
‫همه‌چی مرتبه
‫هفته‌ای چند بار میری دیدن طرف؟
‫الان یه نگاهی به حساب انداختم. هفته‌ای...؟
‫- هر روز میرم. هر روز ‫- هر روز؟! بیخیال بابا!
‫- وایسا، وایسا، وایسا ‫- داره بدجوری خرج رو دستمون می‌ذاره!
‫نمی‌تونی توی ماشین بشینی ‫لطفاً ماشین رو جابه‌جا کن یا پیاده شو
‫حق دارم بدون اینکه مزاحمم بشی ‫توی ماشینم بشینم!
‫- چی؟ ‫- آره
‫داری با کسی حرف می‌زنی؟
‫آره، یه مرتیکه‌ی چندشه
‫که هر روز کوفتی داره مزاحمم میشه!
‫مدام مزاحمم میشه ‫تمام فکر و ذکرش شدم
‫بازم برگشته دم ماشین ‫ و داره امر و نهی می‌کنه
‫منظورت چیه؟
‫یا از پارکینگ میری بیرون
‫یا از ماشینت پیاده میشی!
‫ای خدا! شوخیت گرفته؟
‫- زنگ می‌زنم پلیس! ‫- ای خدا! باشه، باشه، باشه
‫- زنگ بزن پلیس ‫- بجنب!
‫زنگ بزن پلیس. اصلاً خودم ‫زنگ می‌زنم پلیس شکایتتو می‌کنم!
‫دیگه اینجا نبینمتا!
‫ای خدا!
‫داری مزاحمم... این کارت مزاحمته!
‫چیز خاصی باعث شده ‫الان سکوت کنی؟
‫بخاطر این ساکتم ‫چون دلم می‌خواد ساکت باشم
‫- فکر کنم... ‫- موضوع جلسه‌مون تو نیستی
‫منظورم اینه که...
‫من دارم پول جلسه رو میدم
‫درسته؟ پس هرکاری دلم خواست ‫می‌تونم توی جلسه انجام بدم
‫و الان...
‫می‌خوام بدون اینکه حرفی بزنی ‫اینجا دراز بکشم
‫خب، برای این‌کار لازم نبود بیای اینجا
‫برو روی مبل خودت دراز بکش
‫دلت می‌خواد جای اومدن ‫روی مبل خودم دراز می‌کشیدم؟
‫فقط میگم خودت تصمیم گرفتی تنها نباشی
‫نه بابا، تنهای تنهام
‫نه، تنها نیستی. من اینجام
‫ولی نه، نیستی. حواست نیست
‫- کاری که می‌تونیم انجام بدیم... ‫- میشه حرف نزنیم؟
‫جدی میگم
‫باشه
‫می‌دونی چیه؟
‫تابحال بهت گفتم قبلاً حامله شده بودم؟
‫یعنی تابحال دو بار حامله شدم
‫اینو به هیچکس نمیگم
‫اوایل قرار گذاشتن من و چارلز بود و...
‫سریع سقطش کردم...
‫تست بارداری گرفتم
‫و فرداش رفتم یه درمونگاه
‫به اون روش جراحی سقطش کردم ‫که مثل جاروبرقیه
‫و...
‫خیلی درد داشت...
‫یه پرستار دستمو گرفت
‫و به دلایلی
‫متوجه نبودم قراره چقدر درد بگیره ولی...
‫واقعاً درد داشت
‫آره، تقریباً 20 سال گذشته
‫اگر این‌کارو نمی‌کردم ‫الان یه بچه‌ی دانشجو داشتم
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫شاید از شر بچه‌ی اشتباهی خلاص شدم
‫چرا هیچی نمیگی؟
‫نفسم بالا نمیاد
‫درک نمی‌کنی. نمی‌فهمی
‫همیشه... همیشه عادت داری ‫بهم بگی درک نمی‌کنم
‫به‌نظرت چی رو درک نمی‌کنم؟
‫چیه که اینقدر مطمئنی...
‫نمی‌تونم بابتش بهت کمک کنم؟
‫من یکی از اون آدمام ‫که نباید مادر می‌شدم
‫به درد مادری نمی‌خورم. نمی‌خورم
‫نباید این شکلی باشه
‫اینطوری نیست. امکان نداره اینطوری باشه
‫میشه یه چیزی بگی؟!
‫هرکسی از پسش برنمیاد. نمی‌تونم...
‫تو بچه داری؟!
‫بچه داری؟!
‫با توام!
‫چرا باهام حرف نمی‌زنی؟! ‫چرا کمکم نمی‌کنی؟!
‫می‌دونم داری چیکار می‌کنی...
‫و بهت همچین اجازه‌ای نمیدم
‫چیکار دارم می‌کنم؟
‫اینطوری به جایی نمی‌رسیم
‫منظورت چیه؟
‫دیگه نمی‌تونیم همدیگه رو ببینیم
‫زودتر اومدم
‫باید بیرون منتظر بمونی
‫ببین
‫نمی‌دونم چرا جواب گوشیتو نمیدی
‫ولی دکتر اسپرینگ زنگ زد و...
‫منم دکتر اسپرینگ
‫دیگه نمی‌تونی بچه‌تو ‫برای درمان بیاری اینجا...
‫تا اینکه ما...
‫تحملت خیلی سخته، می‌دونستی؟
‫واقعاً... من...
‫سلام، ممنون که سراغ گرفتی
‫اگر یادت رفته باید بگم
‫زن لامصبم هنوزم پیدا نشده
‫نمی‌دونم تو دیگه چجور...
‫یعنی چی؟
‫« کارولاین »
‫« نمی‌خوام مثل این باشم »
‫به...
‫به جمله‌ای از انجیل ‫که در مورد سنگ آسیاب بود
‫اشاره کردی، میشه بگی چیه؟
‫که بهتره یه سنگ ببندی دور گردنت
‫و خودت رو بندازی توی دریا
‫تا اینکه باعث بشی کسی ‫ایمانش... ایمانش سست بشه
‫خیلی‌خب، بذار ببینم درست فهمیدم یا نه
‫بهتره یه سنگ آسیاب ببندی دور گردنت
‫و خودتو بندازی توی دریا ‫ولی چیکار نکنی؟
‫باعث نشی کسی ایمانش سست بشه ‫سست بشه
‫باعث بشی کسی ایمانش سست بشه؟ خیلی‌خب
‫وقتی جون بچه‌هاتو گرفتی
‫هدفت چی بود؟
‫تمام زن‌ها، تمام نسل زد ‫گروه‌اندیشی می‌کنن
‫مثلاً نظر تو چیه؟
‫خب؟
‫با توام!
‫آره. اوهوم. اوهوم
‫اوهوم
‫واقعاً باورنکردنیه، مگه نه؟
‫واقعاً باورنکردنیه. همه‌ش
‫- ولی دکتر اسپرینگ گفت... ‫- برام مهم نیست چی گفته
‫من دارم میگم
‫یه کار اورژانسی برام پیش اومد ‫و نتونستم بمونم
‫مجبور شدم برم. تقصیر من نیست
‫سرموقع برگشتم دنبالت
‫درست مثل همیشه. فقط... فقط...
‫فقط نتونستم برای جلسه‌ی گروه بمونم، ولی...
‫بیمارهای خیلی بدحالی دارم عزیزم
‫- و گاهی اوقات... ‫- از من مریض‌ترن؟
‫مریضی‌شون با تو متفاوته
‫- ولی دکتر اسپرینگ گفت... ‫- بهت که گفتم
‫برام مهم نیست چی گفته
‫من مادرتم
‫ولی اون دوستم داره. خودش گفته
‫خودش اینو گفته؟
‫همه‌مونو دوست داره. تمام بچه‌ها
‫حق نداره همچین حرفی بهتون بزنه. دکتره
‫- حق نداره... ‫- ولی راسته!
‫می‌دونی، فکر نکنم ‫دیگه نیازی به برنامه‌ی درمانی داشته باشیم
‫- حالم بهتر شده؟ ‫- آره، فکر کنم... شاید، آره
‫شاید بتونیم...
‫خودمون انجامش بدیم، خودم و خودت
‫چی میشه؟
‫اتفاقات خیلی فوق العاده‌ای میفته. تو...
‫می‌تونی لوله رو دربیاری
‫و می‌تونی برگردی مدرسه
‫و تمام چیزهای خوشمزه‌ی دنیا رو می‌خوری
‫خیلی عالی میشه، نه؟
‫می‌تونی همچین کاری بکنی؟
‫چیکار؟
‫حالمو بهتر کنی؟ ‫دیگه نیازی به دستگاه ندارم؟
‫خب...
‫بهتر شدم؟ خودشون گفتن؟
‫فکر کنم، شاید
‫می‌دونی و...
‫و اگر نشدی خودمون حالتو بهتر می‌کنیم ‫می‌دونی چی میگم؟
‫از قبل که بهتر شدی
‫و دکتر اسپرینگ رئیس ما نیست
‫مامانی؟
‫بله؟
‫واقعاً معذرت می‌خوام ‫ولی حالم بهتر نشده
‫لطفاً از این حرفم ‫عصبانی یا ناراحت نشو
‫الو؟
‫یکی اومده لابی
‫و می‌خواد تو رو ببینه
‫چی؟ کی؟
‫نمیگه کیه. یا بیا پایین یا نیا
‫ممنون که اومدی بهم سر بزنی
‫باورت نمیشه چه روز سختی داشتم
‫بعد از اینکه توی آپارتمان ترسناکت
‫تک و تنها ولم کردی
‫درحالی‌که استخونم ‫از پام زده بود بیرون
‫برات آمبولانس خبر کردم
‫فدای سرت
‫انتظار داشتی دیگه چیکار کنم؟
‫خیلی درد می‌کنه
‫باید برمی‌گشتم پیش بچه‌م، خب؟
‫عجب مادر نمونه‌ای هستی ‫یادم رفته بود
‫برام مهم نیست
‫دقیقاً باید با بسته‌ی کوکائین تو
‫چیکار کنم؟
‫- بریزش تو دستشویی ‫- خیلی‌خب
‫چقدر تو مرفه و بی‌دردی
‫چرا بهت چوب زیربغل ندادن؟
‫گور بابای چوب زیربغل
‫تو... تویی!
‫اینجا... اینجایی
‫امیدوارم اشکالی نداشته باشه
‫یه بار اتفاقی تعقیبت کردم و...
‫اینجا زندگی می‌کنی؟
‫حالت... حالت خوبه؟
‫- خوبم ‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب
‫کجا رفتی؟
‫فقط... باید می‌زدم بیرون
‫- باشه، درک می‌کنم. خب، بیا... ‫- آره؟
‫واقعاً درک می‌کنی؟
‫آره فکر کنم
‫گندش بزنن. نه. این...
‫این کارم اشتباه بود
‫این کارم اشتباه بود، آخه فکر می‌کردم...
‫فکر کردم درک می‌کنی
‫و اصلاً لازم نیست چیزی بگم...
‫آروم باش
‫به‌نظرم بهتره بریم سوار ماشین
‫و مستقیم بریم اورژانس
‫بیمارستان؟
‫- آره ‫- چرا؟ چرا؟
‫چون اگر آماده نیستی بری خونه...
‫چرا؟ چرا؟ نه، حالم خوبه
‫اونجا جای امنیه
‫خب، دخترت چی؟
‫- دخترم؟ ‫- دخترت کجاست؟
‫طبقه‌ی بالاست. خوابه
‫نمی‌خوام برم بیمارستان
‫باشه
‫می‌خوام تو بهم کمک کنی
‫دارم سعی می‌کنم
‫- دارم سعی می‌کنم کمکت کنم ‫- تو رو خدا کمکم کن
‫نه، نه، آخه درک نمی‌کنی
‫نمی‌بینی. قیافه‌هاشون رو نمی‌بینی
‫قیافه‌های کوچولوشون ‫بهمون نگاه می‌کنن
‫- و هیچ احساسی پشت چشم‌هاشون نیست ‫- خیلی‌خب، آروم باش
‫- نه! نه! ‫- آروم باش
‫نه، حالم خوبه! خب؟
‫- ولی فقط ازت می‌خوام... ‫- بیا نفس عمیق بکشیم
‫- نه، ولی نمی‌دونی ‫- نفس بکش
‫دم و بازدم، کارولاین
‫یه نفس عمیق بکش
‫- همراهم نفس بکش ‫- بس کن
‫بیا با یه نفس عمیق شروع کنیم
‫کارولاین، صبر کن!
‫وایسا!
‫کارولاین!
‫اگر مسئله اورژانسیه
‫قطع کن و زنگ بزن 911
‫وگرنه در ساعت کاری زنگ بزن
‫خیلی‌خب، بهم زنگ بزن
‫امشب بهم زنگ بزن، باشه؟
‫تو رو خدا، تو رو خدا ‫گفته بودی می‌تونی کمکم کنی
‫تو رو خدا. تو رو خدا ‫فقط بهم زنگ بزن، باشه؟
‫بهت نیاز دارم. خداحافظ
‫مامانی؟
‫بگیر بخواب. همه‌چی مرتبه
‫شکمم خیس شده
‫هیس. چیزی نیست ‫خوبش کردم، باشه؟
‫بگیر بخواب
‫سلام؟
‫اوه!
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫حالت خوبه؟
‫تو...
‫تو کی رسیدی؟ تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫کجاست؟
‫خوابه
‫- همراه پرستاربچه؟ ‫- آره
‫ببین، فقط...
‫فکرم مشغولش بود ‫نمی‌تونستم به کارام برسم
‫نمی‌تونستم هیچ‌کاری بکنم
‫همه‌ش به فکر تو
‫و اون و آپارتمان بودم
‫برای همین مجبور شدم برگردم ‫نگران بودم
‫- می‌خواستم کمک کنم ‫- وایسا، وایسا، وایسا. وایسا، من...
‫چیه؟ فقط باید زبونشون رو بلد باشی ‫تا باهات راه بیان
‫همین
‫به سوراخه نگاه کردی؟ دیدیش؟
‫چیزی دیدی؟
‫آره. نه... درست نشده بود
‫حالا درست شده
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب. فکر کنم بهتره... ‫بیا دیگه بریم
‫نمی‌فهمم چطور اینقدر داغون شده بوده
‫چطور اینقدر داغون شده بوده؟
‫می‌خوای بندازیش تقصیر من؟
‫نه، نمیگم تقصیر توئه. فقط...
‫فقط می‌خوام از اینجا برم
‫- سوراخ بزرگی بود ‫- می‌خوام از اینجا برم
‫دوسم داری؟
‫آره
‫- هی، هی. وایسا، وایسا، وایسا ‫- چیه؟
‫چرا عجله داری؟
‫خودت عجله داشتی برگردی اینجا
‫دیگه نمی‌خوام اینجا باشم
‫رسیدیم اینجا دیگه، باشه؟
‫بیا پرستاربچه رو بفرستیم بره ‫خیلی خسته‌م
‫می‌خوام بخوابم
‫و مشتاقانه منتظرم ببینمش ‫حتی اگر خواب باشه
‫می‌دونم، ولی تو برو طبقه‌ی پایین منتظر باش
‫و شرابی چیزی برامون بگیر
‫خودم پرستاربچه رو می‌فرستم بره
‫- و بعد برگرد بالا و... ‫- چی داری میگی واسه خودت؟
‫چی شده؟ چی شده؟
‫چیزی نشده
‫درو باز کن
‫- من؟ ‫- من که کلید ندارم
‫درسته، آره. باشه
‫وای خدا. نگو که بدون کلید
‫- همین‌جا ولش کردی. بیخیال ‫- نه، نه، نه. نه
‫معلومه که کلید دارم ‫فکر کردی چجور آدمیم؟
‫سلام. من پدرشم. چارلزم
‫خوشبختم. تو باید پرستاربچه باشی
‫- پرستاربچه؟ ‫- آره، جیمز، درسته؟
‫- جیمی، آره ‫- ممنون که...
‫نه بابا
‫حوصله‌ی این حرفا رو ندارم
‫حوصله‌ی چه حرفی؟ منظورت چیه؟
‫من پرستاربچه نیستم، داداش
‫جانم؟
‫دخترتون بیدار شد ‫و داشت گریه می‌کرد و وحشت کرده بود
‫برای همین اونقدر در زدم ‫تا اینکه درو باز کرد
‫مجبور شدم بهش بگم دوست زنتم
‫داداش، می‌دونی چقدر طول کشید ‫تا اینکه راضیش کردم بخوابه؟
‫درضمن، یه چسب براش زدم
‫یه چیزی داره از شکمش می‌زنه بیرون
‫هی. خیلی‌خب، خیلی‌خب ‫وایسا، وایسا
‫- ببین، تو دیگه کدوم خری هستی...؟ ‫- مراقب پام باش
‫و توی اتاق من چه غلطی می‌کنی؟
‫- اتاق تو؟ ‫- آره، این زن منه
‫اون بچه‌ی منه
‫- مامانی؟ ‫- اینم اتاق منه
‫همین الان بهت گفتم کی هستم
‫و باید از زنت بپرسی ‫چرا پامو گچ گرفتم
‫- نمی‌دونم... ‫- این یارو کیه؟
‫- پرستاربچه‌ست ‫- پرستاربچه نیست!
‫همین الان بهم گفت ‫پرستاربچه نیست
‫نمی‌دونم چی داره میگه
‫- این دیگه کدوم خریه؟ ‫- بیدار شده
‫میشه بریم داخل؟
‫داره تمام حرفاتو می‌شنوه
‫اصلاً میشه بگی چرا دستگاهش خاموشه
‫و لوله از شکمش دراومده؟
‫بابایی! اون بیرونی؟
‫- من این وسط کاره‌ای نیستم، داداش ‫- بیا پیشم!
‫- بیا بریم داخل ‫- بابایی! بابایی!
‫سلام. سلام. ببین کی اومده ‫آره، سلام
‫بابایی اومده خونه!
‫مامان گفت دیگه ‫به برنامه احتیاجی نداریم
‫وای خدا، نگاش کن! ‫چقدر تو خوشگلی
‫ولی حرفشو باور نکردم ‫چون دکتر اسپرینگ گفت احتیاج دارم
‫- ولی ببین، راست می‌گفت! ‫- چی؟ منظورت چیه؟
‫- ببین! لوله ندارم! ‫- چی؟
‫لوله دیگه به‌درد نمی‌خوره
‫می‌تونم برگردم مدرسه!
‫وای خدا
‫- وای خدا ‫- ولی بابایی...
‫هنوزم نمی‌خوام غذا بخورم...
‫چی...؟
‫- آخه زیادی نرم و آبکیه ‫- قضیه چیه؟
‫فردا منو می‌بری پارک بازی؟
‫چیکار کردی؟
‫چیکار کردی؟!
‫مامانی!
‫بهم دست نزن!
‫مامانی!
‫مامانی، من اینجام
‫مامانی، تو رو خدا!
‫مامانی!
‫تو رو خدا!
‫♪ پشت میز صبحانه بشین ♪
‫♪ به مشکلاتت فکر کن ♪
‫♪ یه لیوان چای برای خودت بریز ♪
‫♪ بعد به حباب‌ها فکر کن ♪
‫مامانی؟
‫بهتر میشم. قول میدم
بهتر میشم
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.