‫ خیلی وقت بود که تو راه بود
« تـور اراسِ تـیـلور سـویـیـفـت، نـمـایـش آخـر »
‫ خیلی وقت بود که تو راه بود
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
تورِ دوره‌ها»ی تیلور سوئیفت داره» .به پایانِ یه سفرِ حماسی دورِ دنیا می‌رسه ‫ خیلی وقت بود
‫ فقط من و توایم
بعد از ۱۴۹ اجرا توی ۵ قاره‌ی مختلف
‫ خیلی وقت بود که تو راه بود
در حالی که بیشتر از ۱۰ میلیون طرفدار رو .در سراسرِ کره‌ی زمین به هم وصل کرد
‫ خیلی وقت بود که تو راه بود
‫ چی میشه اگه بهت بگم برگشتم؟
.این تور تبدیل شد به پرفروش‌ترین تورِ کلِ تاریخِ موسیقی ‫ بی‌باکه ‫فقط من و توایم
‫ خیلی وقت بود که تو راه بود
‫ شهرت بزرگ ‫خیلی وقت بود که تو راه بود
‫ و اونا گفتن «حالا حرف بزن» ‫خیلی وقت بود که تو راه بود
.و این، اجرایِ آخره
‫ توی دنیای فولکلور
‫اسم من تیلوره و متولد ۱۹۸۹ هستم.
‫ مستقیم از ‫دپارتمانِ شاعرانِ رنج‌کشیده
‫ خیلی وقت بود که تو راه بود
‫ دوست داشتنش مثلِ رنگ قرمز بود ‫خیلی وقت بود که تو راه بود
‫ قرمز
‫ فقط من و توایم ‫خیلی وقت بود که تو راه بود
‫ نیمه‌شب منو ببین
‫ نایس
‫ لاور
‫ خیلی وقت بود که تو راه بود
‫ فقط من و توایم، تو تمام دنیای منی
‫ توی راهرو پشتِ سرش پچ‌پچ می‌کنن ‫که اون یه دخترِ بد و شروره
‫ تمامِ مدرسه دارن با تاس‌های تقلبی بازی می‌کنن
‫ بازی‌های احمقانه می‌کنی و ‫جایزه‌های احمقانه هم می‌بری
‫ فقط من و توایم، ‫هیچی شبیه این نیست
‫ دوشیزه آمریکانا ‫و شاهزاده دل‌شکسته
‫ انقدر غمگینیم که کل شهرو با رنگ آبی ماتم می‌زنیم
‫ کسی که همه می‌گفتن احتمال فرار کردنش از همه بیشتره
‫ با تو
‫اوه، سلام!
‫ توی سکوت شب، بدجوری تبِ این عشق بالا زده
‫ خودت می‌دونی که منم گرفتارش شدم
‫ راست می‌گی، منم می‌خوامش
‫ پسرِ بد و شرور، یه اسباب‌بازیِ براق که قیمتیه ‫خودت می‌دونی که من خریدمش
‫ راست می‌گی، منم می‌خوامش
‫ داری منو ذره‌ذره می‌کشی، اون بیرونِ پنجره
‫ همیشه منتظرم که تو ‫اون پایین منتظرم باشی
‫ شیطان‌ها تاس می‌ریزن و ‫فرشته‌ها چشماشون رو از تاسف می‌چرخونن
‫ هر چیزی که منو نکشه ‫باعث می‌شه بیشتر بخوامت
‫ و این حسِ تازه‌ایه، فرمِ اندامت ‫آبی‌رنگه، حسی که دارم
‫ و اوه، اوه ‫یه تابستونِ بی‌رحمه
‫ عیبی نداره، این چیزیه که به بقیه می‌گم ‫توی این بهشتِ شکننده هیچ قانونی نیست
‫ اما اوه، اوه ‫یه تابستونِ بی‌رحمه با تو
‫ سرِت رو زیر نورِ دستگاه فروش خودکار پایین بگیر
‫ - من نمردم ‫ - راست می‌گی، منم می‌خوامش
‫ می‌گی که توی این شرایط سخت، همه‌چیز رو به گند می‌کشیم
‫ - ما که تلاشی نمی‌کنیم ‫ - راست می‌گی، منم می‌خوامش
‫ پس چراغ‌ها رو خاموش کن، ‫تابستون مثل یه چاقوئه
‫ همیشه منتظرم که تو ‫بیای و تا استخونمو بِبُری
‫ شیطان‌ها تاس می‌ریزن و ‫فرشته‌ها چشماشون رو از تاسف می‌چرخونن
‫ و اگه خونریزی کنم، ‫تو آخرین نفری هستی که می‌فهمی
‫ اوه، این حسِ تازه‌ایه، فرمِ اندامت ‫آبی‌رنگه، حسی که گرفتارش شدم
‫ و اوه، اوه ‫یه تابستونِ بی‌رحمه
‫ عیبی نداره، این چیزیه که به بقیه می‌گم ‫توی این بهشتِ شکننده هیچ قانونی نیست
‫ اما اوه، اوه ‫با تو، یه تابستونِ بی‌رحمه
‫خیلی خب، ونکوور، بالاخره رسیدیم.
‫به اولین اوجِ ترانه امشب.
‫حالا یه سوال دارم.
‫هیچ‌کدوم از شما آدم‌های زیبا ‫اتفاقاً متنِ اوجِ این آهنگ رو بلدید؟
‫ها. ثابتش کنید!
‫ پشت ماشین نشستم و مستم
‫ و مثل یه بچه گریه کردم ‫وقتی داشتم از بار برمی‌گشتم خونه
‫ اوه
‫ می‌گفتم خوبم ولی دروغ بود
‫ نمیخوام پنهان‌کاری کنم ‫فقط برای اینکه تو رو نگه دارم
‫ و یواشکی از درِ باغ اومدم تو
‫ هر شبِ اون تابستون ‫فقط برای اینکه سرنوشتمو رقم بزنم
‫ اوه
‫ و داد زدم، حالا هر چی که می‌خواد بشه بشه
‫ دوستت دارم، مگه این بدترین چیزی نیست که ‫تا حالا شنیدی؟
‫ اون با لبخندی مثلِ شیطان سرش رو بالا می‌آره
‫ این حسِ تازه‌ایه، فرمِ اندامت ‫آبی‌رنگه، حسی که دارم
‫ و اوه، ‫اوه، یه تابستونِ بی‌رحمه
‫ عیبی نداره، این چیزیه که به بقیه می‌گم ‫توی این بهشتِ شکننده هیچ قانونی نیست
‫ اما اوه، اوه ‫یه تابستونِ بی‌رحمه
‫ پشت ماشین نشستم و مستم
‫ و مثل یه بچه گریه کردم ‫وقتی داشتم از بار برمی‌گشتم خونه
‫ - اوه ‫ - گفتم خوبم
‫ ولی دروغ بود
‫ نمی‌خوام پنهان‌کاری کنم ‫فقط برای اینکه تو رو نگه دارم
‫ و یواشکی از درِ باغ اومدم تو
‫ هر شبِ اون تابستون ‫فقط برای اینکه سرنوشتمو رقم بزنم
‫ - اوه ‫ - و داد زدم
‫ حالا هر چی که می‌خواد بشه بشه
‫ دوستت دارم، مگه این بدترین چیزی نیست که ‫تا حالا شنیدی
‫ یه تابستونِ بی‌رحم با تو
‫ - با تو، با تو، با تو ‫ - با تو
‫ با تو، با تو، با تو
‫ با تو، یه تابستونِ بی‌رحمه
‫ - با تو، با تو، با تو ‫ - با تو
‫ با تو، با تو، با تو
‫ یه تابستونِ بی‌رحمه
‫خب، حس می‌کنم امشب توی ونکوور قراره یه شبِ خیلی باحال باشه، نه؟
‫اوکی، واقعاً عالی بود.
‫راستش،
‫توی این پنج دقیقه اول،
‫طوری که با من رفتار کردید، شما...
‫منظورم اینه که واقعاً فوق‌العاده‌اید.
‫این مدلی که دارید باهام برخورد می‌کنید، من...
‫راستش یه کم نگرانم،
‫چون داره همین الان می‌ره تو مخم و مغرورم می‌کنه.
‫و من... انگار که...
‫دارید بهم حسِ خیلی خیلی...
‫قدرتمندی می‌دید.
‫منظورم اینه که،
‫باعث شدید حس کنم امشب
‫داریم آخرین شبِ تورِ اراس (دوره‌ها) رو
‫با ۶۰ هزار آدمِ زیبا توی ونکوور می‌گذرونیم.
‫فکر کنم چیزی که سعی دارم بگم اینه
‫که دارید بهم حسِ «مَردِ تمام‌عیار» بودن رو می‌دید.
‫ اگه مَرد بودم، شخصیتِ پیچیده‌ای داشتم و ‫خیلی باحال به نظر می‌رسیدم
‫ همه می‌گفتن خوب دوره‌هاشو زده و تجربه کسب کرده، ‫قبل از اینکه بخواد با کسی متعهد بشه
‫ و این کار برای من ‫کاملاً اوکی و پذیرفته شده بود
‫ هر پیروزی و فتحی که به دست می‌آوردم، ‫باعث می‌شد از نظر شما بیشتر یه رئیسِ لایق باشم
‫ یه رهبرِ بی‌باک می‌شدم، ‫از اون آدم‌های آلفا و همه‌کاره
‫ وقتی همه حرفت رو باور می‌کنن، ‫چه حسی داره؟
‫ خیلی خسته‌ام از اینکه با تمامِ توانم ‫دارم می‌دوم
‫ و با خودم فکر می‌کنم اگه مَرد بودم، ‫زودتر به اونجا می‌رسیدم؟
‫ و خیلی خسته‌ام از اینکه اونا ‫دوباره دارن بهم گیر می‌دن
‫ چون اگه من مَرد بودم
‫ اون وقت مَردِ میدون می‌شدم، ‫مَردِ میدون می‌شدم
‫ مَرد
‫ - مَردِ میدون می‌شدم ‫ - مَرد
‫ می‌گفتن چقدر زرنگه و اهلِ جَنمه، ‫چقدر زحمت کشیده
‫ دیگه سرشون رو از تاسف تکون نمی‌دادن ‫و زیر سوال نمی‌بردن که چقدرِ این‌ها حقمه
‫ اینکه چی پوشیده بودم ‫یا اگه بی‌ادب بودم
‫ همه چی می‌تونست جدا از ایده‌های ناب ‫و حرکت‌های قدرتمندم دیده بشه
‫ و اونا به سلامتی من جام می‌زدن، اوه
‫ بذار بازیکنا بازی‌شون رو بکنن، ‫منم مثل لئو توی سن-تروپه حال می‌کردم
‫ خیلی خسته‌ام از اینکه با تمامِ توانم ‫دارم می‌دوم
‫ و با خودم فکر می‌کنم اگه مَرد بودم، ‫زودتر به اونجا می‌رسیدم؟
‫ اگه مَرد بودم
‫ و خیلی خسته‌ام از اینکه اونا ‫دوباره دارن بهم گیر می‌دن
‫ چون اگه من مَرد بودم، ‫اون وقت مَردِ میدون می‌شدم
‫ - مَردِ میدون می‌شدم ‫ - مَرد
‫ چه حسی داره که آدم پُز بده
‫ که داره دلار درو می‌کنه ‫و دورش پر از مدل و داف‌های رنگارنگه
‫ اگه تو آدمِ بدی باشی، همه‌چی اوکیه
‫ و اگه عصبانی باشی هم مشکلی نیست، ‫اگه من داشتم پولامو به رخ می‌کشیدم
‫ بهم می‌گفتن سلیطه، نه یه آدمِ همه‌کاره، ‫تصویر یه آدمِ بد رو ازم می‌ساختن
‫ پس عیبی نداره که الان عصبانی‌ام
‫ خیلی خسته‌ام از اینکه با تمامِ توانم ‫دارم می‌دوم
‫ و با خودم فکر می‌کنم اگه مَرد بودم، ‫زودتر به اونجا می‌رسیدم؟
‫ و خیلی خسته‌ام از اینکه اونا ‫دوباره دارن بهم گیر می‌دن
‫ چون اگه من مَرد بودم، ‫اون وقت مَردِ میدون می‌شدم
‫ خیلی خسته‌ام از اینکه با تمامِ توانم ‫دارم می‌دوم
‫ و با خودم فکر می‌کنم اگه مَرد بودم، ‫زودتر به اونجا می‌رسیدم؟
‫ و خیلی خسته‌ام از اینکه اونا ‫دوباره دارن بهم گیر می‌دن
‫ چون اگه من مَرد بودم
‫ اون وقت مَردِ میدون می‌شدم
‫ - مَردِ میدون می‌شدم ‫ - مَرد
‫ اگه مَرد بودم
‫ اون وقت مَردِ میدون می‌شدم
‫ تو کسی هستی که ما اصلاً نمی‌شناسیمش
‫ ولی مثل موشک داری به رفیقای من ‫حمله می‌کنی
‫ واسه چی عصبی‌ای؟ ‫وقتی می‌تونی خوش‌حال و حامی باشی؟
‫ حامی
‫ آفتاب توی خیابون و توی رژه می‌تابه
‫ ولی تو انگار هنوز ‫توی قرون وسطی گیر کردی
‫ ساختنِ اون پلاکارد ‫حتماً کل شب وقتت رو گرفته
‫ فقط لازمه یه کم بتمرگی سرِ جات ‫و سعی کنی آرامش رو برگردونی
‫ و جلوی غریزه‌ات رو بگیری که هی نخوای ‫درباره آدمایی که ازشون متنفری فریاد بزنی
‫ چون تیکه انداختن و سایه انداختن رو بقیه، ‫هیچ‌وقت هیچ‌کی رو کمتر گی نکرده
‫ پس، اوه-اوه، اوه-اوه، اوه-اوه، اوه-اوه، اوه-اوه
‫ باید آروم بگیری
‫ داری خیلی زیاده‌روی می‌کنی و صدات بلنده
‫ و منم فقط اینجوریم که
‫ اوه-اوه، اوه-اوه، اوه-اوه، اوه-اوه، اوه-اوه، اوه
‫ فقط باید تمومش کنی
‫ مثلاً می‌شه فقط ‫پاتو از روی لباسِ بلندش برداری؟
‫ باید آروم بگیری
‫ و ما اون گوشه کنارهای اینترنت می‌بینیمت
‫ که داری تمام دخترایی رو که ‫ترکوندن، با هم مقایسه می‌کنی
‫ ولی ما دستت رو خوندیم، ‫دیگه همه می‌دونیم که همه‌مون تاجِ سرمون داریم
‫ باید آروم بگیری
‫ اوه-اوه، اوه-اوه، اوه-اوه، اوه-اوه
‫ دستاتونو ببینم!
‫ باید آروم بگیری
‫ داری خیلی زیاده‌روی می‌کنی و صدات بلنده
‫ صدات خیلی بلنده ‫و منم فقط اینجوریم که
‫ اوه-اوه، اوه-اوه، اوه-اوه، اوه
‫ فقط باید تمومش کنی
‫ می‌شه تمومش کنی؟
‫ مثلاً می‌شه فقط ‫پاتو از روی لباس‌های بلندِ ما برداری؟
‫ باید آروم بگیری
‫باعث افتخارمه ‫که می‌تونم این جملات رو بهتون بگم.
‫ونکوور، به تورِ اراس (دوره‌ها) خوش اومدید!
‫می‌دونید، ما...
‫ما با این تور دورِ تمام دنیا رو گشتیم.
‫ماجراجویی‌های زیادی داشتیم،
‫این هیجان‌انگیزترین،
‫قدرتمندترین، پرانرژی‌ترین، شدیدترین،
‫و چالش‌برانگیزترین کاری بوده که ‫توی کل زندگیم انجام دادم.
‫ما توی این تور برای بیش از ده میلیون نفر ‫اجرا کردیم.
‫و امشب...
‫می‌تونیم یه اجرای آخر رو براتون داشته باشیم، ‫همین‌جا توی ونکوورِ زیبا.
‫پس من و شما، قراره با هم بریم ‫به یه آخرین ماجراجوییِ بزرگ،
‫و این ماجراجویی قراره ‫۱۸ سال موسیقی رو در بر بگیره.
‫و ما این کار رو ‫دوره به دوره انجام می‌دیم.
‫نظرتون چیه، ونکوور؟
‫اوکی، یه چیزی هست که باید بدونید.
‫قراره کلی آهنگ بشنوید.
‫توی این کنسرت کلی آهنگ هست،
‫و اینا آهنگ‌هایی‌ان که من یا درباره ‫اتفاقاتی که توی زندگیم افتاده نوشتم،
‫حسی که یه زمانی داشتم،
‫یا شاید هم چیزهایی که ‫فقط توی خیالم ساختم.
‫و شاید این همون چیزیه که بهش فکر می‌کنید
‫وقتی این آهنگ‌ها رو ‫توی دنیای بیرون می‌شنوید.
‫اما همه اینا بعد از امشب قراره عوض بشه،
‫چون بعد از امشب، وقتی این آهنگ‌ها رو بشنوید،
‫به یادِ ما و خاطره‌هایی که امشب اینجا ساختیم می‌افتید،
‫توی تورِ اراس (دوره‌ها)!
‫من میزبانِ امشبِ شما هستم.
‫اسم من تیلوره.
‫ می‌تونیم ریسه‌های کریسمس رو ‫تا خودِ ژانویه روشن بذاریم
‫ اینجا خونه ماست، قانون‌ها رو ما تعیین می‌کنیم
‫ یه مهِ خیره‌کننده و یه حالتِ مرموزی ‫توی وجودت هست عزیزم
‫ من تو رو ۲۰ ثانیه‌ست که می‌شناسم ‫یا ۲۰ ساله؟
‫ می‌تونم هر جا می‌ری باهات بیام؟
‫ می‌تونیم همیشه همین‌قدر بهم نزدیک باشیم؟
‫ برای همیشه و همیشه، و...
‫ منو بیرون ببر و منو بیار خونه
‫ تو تمامِ وجودِ منی، منی، منی
‫ لاور
‫ می‌تونیم بذاریم رفیقامون ‫توی پذیرایی تلپ بشن
‫ اینجا خونه ماست، ما تصمیم می‌گیریم
‫ و من بدجوری مشکوکم ‫که هر کسی تو رو می‌بینه، تو رو می‌خواد
‫ الان سه تا تابستونه که عاشقتم، عزیزم ‫ولی من تمامِ تابستون‌ها رو می‌خوام
‫ می‌تونم هر جا می‌ری باهات بیام؟
‫ می‌تونیم همیشه همین‌قدر بهم نزدیک باشیم؟
‫ برای همیشه و همیشه، و...
‫ منو بیرون ببر و منو بیار خونه
‫ برای همیشه و همیشه
‫ تو تمامِ وجودِ منی، منی، منی
‫ لاور
‫ خانم‌ها و آقایان، ‫لطفاً بایستید
‫ با هر زخمی که سیم‌های گیتار ‫روی دستم گذاشتن
‫ من این مردِ جذاب و آهنربایی رو انتخاب می‌کنم
‫ تا «لاورِ» من باشه
‫ قلبِ من امانتی بوده ‫و قلبِ تو هم غمگین بوده
‫ هر چیزی که پایانش خوب باشه، خوبه، ‫چون به رسیدن به تو ختم شد
‫ قول می‌دم که بیش از حد پراحساس ‫و نسبت به «لاورم» وفادار باشم
‫ لاور
‫ و تو تمامِ شوخی‌های کثیفت رو ‫فقط واسه من نگه می‌داری
‫ و سرِ هر میزی، ‫من یه صندلی واسه تو خالی می‌ذارم
‫ لاور
‫ می‌تونم هر جا می‌ری باهات بیام؟
‫ می‌تونیم همیشه همین‌قدر بهم نزدیک باشیم؟
‫ برای همیشه و همیشه، و...
‫ منو بیرون ببر و منو بیار خونه
‫ برای همیشه و همیشه
‫ تو تمامِ وجودِ منی، منی، منی
‫ اوه، تو مالِ منی، منی، منی
‫ اوه عزیزم، تو تمامِ وجودِ منی، منی، منی
‫ لاور
‫ مالِ من، مالِ من
‫ برای همیشه و همیشه
‫ تو تمامِ وجودِ منی، منی، منی
‫ مالِ من، مالِ من
‫ یه چیزی توی حال و هوای ‫خیابون هست وقتی تازه بارون باریده
‫ یه برقی روی آسفالت هست، ‫تو منو تا ماشین همراهی می‌کنی
‫ و می‌دونی که دلم می‌خواد ازت بخوام
‫ همون‌جا وسط پارکینگ باهام برقصـی، آره
‫ داریم توی جاده می‌رونیم و با خودم می‌گم یعنی می‌دونی؟
‫ دارم تمام تلاشم رو می‌کنم که الان بدجوری وابسته‌ات نشم
‫ آخه تو خیلی باحالی
‫ همین‌جوری حواست نیست و دستت رو می‌کشی لای موهات
‫ و باعث می‌شی بخوامت
‫ و نمی‌دونم چطوری ممکنه چیزی از این بهتر بشه
‫ دستم رو می‌گیری و منو با سر می‌کشی توی دل خطر، بی‌باک
‫ و نمی‌دونم چرا، ولی با تو
‫ توی طوفان هم با بهترین لباسم می‌رقصم، بی‌باک
‫ خب، تو همون‌جا دم در کنارم ایستادی
‫ دستام می‌لرزه، من معمولاً این‌جوری نیستم ولی
‫ منو می‌کشی سمت خودت و یه کم شجاع‌تر می‌شم
‫ این اولین بوسه‌ست، بی‌نقصه، واقعاً یه چیزیه واسه خودش
‫ بی‌باکه
‫ اوه، آره
‫ و نمی‌دونم چطوری ممکنه چیزی از این بهتر بشه
‫ دستم رو می‌گیری و منو با سر می‌کشی توی دل خطر، بی‌باک
‫ و نمی‌دونم چرا، ولی با تو، می‌رقصم
‫ توی طوفان، با بهترین لباسم، بی‌باک
‫ اوه-اوه
‫ اوه-اوه، آره
‫خیلی خب، ونکوور.
‫حاضرید با من برگردیم به دوران دبیرستان؟
‫ داری با دوست‌دخترت تلفنی حرف می‌زنی، اونم شاکیه
‫ داره بابت یه چیزی که گفتی از کوره در می‌ره
‫ اون مثل من شوخی‌هات رو نمی‌فهمه
‫ من توی اتاقمم، یه سه‌شنبه شبِ معمولی
‫ دارم به آهنگایی گوش می‌دم که اون دوست نداره
‫ اون هیچ‌وقت مثل من داستان زندگیت رو نمی‌فهمه
‫ چون اون دامن کوتاه می‌پوشه و من تیشرت
‫ اون سرگروه تشویق‌کننده‌هاست و من روی سکوهای تماشاچیام
‫ و دارم رویای روزی رو می‌بینم که بیدار بشی و بفهمی
‫ اون چیزی که دنبالشی، تمام این مدت همین‌جا بوده
‫ اگه می‌تونستی ببینی که من تنها کسی‌ام که درکت می‌کنه
‫ تمام این مدت اینجا بودم، پس چرا نمی‌بینی؟
‫ جای تو پیش منه، تو مال منی
‫ با تو و اون شلوار جینِ کهنه‌ت توی خیابون راه می‌ریم
‫ دست خودم نیست، همش فکر می‌کنم که همه‌چی باید همین‌جوری باشه
‫ روی نیمکت پارک می‌خندیم و با خودم می‌گم
‫ هی، این خیلی راحت نیست؟
‫ تو لبخندی داری که می‌تونه کل این شهرو روشن کنه
‫ از وقتی اون حالتو گرفت، خیلی وقته که این لبخند رو ندیدم
‫ می‌گی خوبی، ولی من تو رو بهتر از این حرفا می‌شناسم
‫ هی، با یه دخترِ اون‌جوری چیکار می‌کنی؟
‫ اون کفش پاشنه‌بلند می‌پوشه و من کتونی
‫ اون سرگروه تشویق‌کننده‌هاست و من روی سکوهای تماشاچیام
‫ و دارم رویای روزی رو می‌بینم که بیدار بشی و بفهمی
‫ اون چیزی که دنبالشی، تمام این مدت همین‌جا بوده
‫ اگه می‌تونستی ببینی که من تنها کسی‌ام که درکت می‌کنه
‫ تمام این مدت اینجا بودم، پس چرا نمی‌بینی؟
‫ جای تو پیش منه
‫ کنار ایستادم و دم درِ پشتی منتظرتم
‫ تمام این مدت، چطور نفهمیدی عزیزم؟
‫ جای تو پیش منه، تو مال منی
‫ اوه، یادمه نصف شب تا خونه من رانندگی می‌کردی
‫ من همونم که وقتی می‌دونی داری می‌زنی زیر گریه، می‌خندونمت
‫ آهنگای موردعلاقه‌ت رو می‌دونم و تو از رویاهات برام می‌گی
‫ فکر کنم می‌دونم کجایی، فکر کنم جای تو پیش منه
‫ نمی‌بینی که من تنها کسی‌ام که درکت می‌کنه؟
‫ تمام این مدت اینجا بودم، پس چرا نمی‌بینی؟
‫ جای تو پیش منه
‫ کنار ایستادم و دم درِ پشتی منتظرتم
‫ تمام این مدت، چطور نفهمیدی عزیزم؟
‫ جای تو پیش منه، تو مال منی
‫ جای تو پیش منه
‫ تا حالا فکر کردی، که فقط شاید
‫ جای تو پیش منه
‫عاشقتونم.
‫ هر دومون جوون بودیم وقتی اول بار دیدمت
‫ چشمام رو می‌بندم و خاطرات میان جلوی چشمم
‫ اونجا ایستادم
‫ روی یه بالکن توی هوای تابستونی
‫ چراغ‌ها و مهمونی و لباس‌های پف‌دار رو می‌بینم
‫ می‌بینم که از بین جمعیت راهت رو باز می‌کنی
‫ و می‌گی: «سلام»
‫ اون موقع روحمم خبر نداشت
‫ که تو رومئویی و داری سنگریزه پرت می‌کنی
‫ و بابام گفت: «از ژولیت فاصله بگیر»
‫ و من روی پله‌ها گریه می‌کردم و التماست می‌کردم که نرو
‫ و گفتم
‫ رومئو، منو ببر یه جایی که بتونیم تنها باشیم
‫ من منتظر می‌مونم، تنها کاری که مونده فرار کردنه
‫ تو می‌شی شاهزاده و منم می‌شم پرنسس
‫ این یه داستانِ عاشقانه هست
‫ عزیزم، فقط بگو «بله»
‫ پس یواشکی می‌آم توی باغ تا ببینمت
‫ صدامون در نمی‌آد، چون اگه بفهمن فاتحه‌مون خونده‌ست
‫ پس چشمات رو ببند
‫ واسه یه مدت کوتاه از این شهر فرار کنیم
‫ اوه، چون تو رومئو بودی و من مثل یه گناهکار طرد شده بودم
‫ و بابام گفت: «از ژولیت فاصله بگیر»
‫ ولی تو برای من همه‌چیز بودی
‫ التماست می‌کردم که نرو
‫ و گفتم
‫ رومئو، منو ببر یه جایی که بتونیم تنها باشیم
‫ من منتظر می‌مونم، تنها کاری که مونده فرار کردنه
‫ تو می‌شی شاهزاده و منم می‌شم پرنسس
‫ این یه داستانِ عاشقانه هست عزیزم، فقط بگو «بله»
‫ رومئو، نجاتم بده، اونا دارن سعی می‌کنن بهم بگن چه حسی داشته باشم
‫ این عشق سخته، ولی واقعیه
‫ نترس، از این اوضاع جان سالم به در می‌بریم
‫ این یه داستانِ عاشقانه هست عزیزم، فقط بگو «بله»
‫ اوه-اوه
‫ و من از منتظر موندن خسته شدم
‫ با خودم فکر می‌کردم که اصلاً هیچ‌وقت می‌آی
‫ داشتم ایمانم رو بهت از دست می‌دادم
‫ وقتی که بیرونِ شهر دیدمت
‫ و گفتم
‫ رومئو، نجاتم بده، خیلی احساس تنهایی می‌کردم
‫ همش منتظرتم ولی تو هیچ‌وقت نمی‌آی
‫ اینا همش توی سرِ منه؟ نمی‌دونم چی فکر کنم
‫ اون روی زمین زانو زد و یه انگشتر درآورد
‫ و گفت: «با من ازدواج کن ژولیت
‫ دیگه هیچ‌وقت مجبور نیستی تنها باشی
‫ دوستت دارم و این تنها چیزیه که واقعاً می‌دونم
‫ با بابات حرف زدم، برو یه لباس سفید انتخاب کن
‫ این یه داستانِ عاشقانه هست عزیزم، فقط بگو بله»
‫ اوه-اوه-اوه
‫ اوه-اوه-اوه-اوه
‫ چون هر دومون جوون بودیم
‫ وقتی اول بار دیدمت
‫ ولی این عشق شجاعانه و وحشیه
‫ و من هیچ‌وقت
‫ فکر نمی‌کردم بیای
‫ و عزیزم، خیلی خوب بود
‫ هیچ‌وقت ناامید نشدیم
‫ ولی دوست داشتنش مثلِ رنگ قرمز بود
‫ حس یه شبِ فوق‌العاده‌ست
‫ واسه اینکه مثل هیپسترها لباس بپوشیم
‫ و به رل‌های قبلی‌مون بخندیم
‫ حس یه شبِ فوق‌العاده‌ست
‫ واسه صبحانه خوردن توی نیمه‌شب
‫ واسه عاشقِ آدم‌های غریبه شدن
‫ آره!
‫ همزمان هم خوشحالیم، هم آزاد، هم گیج و هم تنها
‫ هم زجرآوره و هم جادویی، اوه، آره
‫ امشب همون شبیه که بی‌خیالِ تمامِ ضرب‌الاجل‌ها می‌شیم
‫ وقتشه
‫ اوه-اوه
‫ تو رو نمی‌دونم
‫ ولی خودم حسِ ۲۲ سالگی دارم
‫ همه‌چی ردیف می‌شه اگه
‫ منو پیشِ خودت نگه داری
‫ تو چیزی از من نمی‌دونی
‫ ولی شرط می‌بندم که دلت می‌خواد بدونی
‫ همه‌چی ردیف می‌شه اگه
‫ فقط همین‌جوری به رقصیدن ادامه بدیم انگار
‫ ۲۲ ساله‌یم
‫ اوه
‫ ۲۲ ساله
‫ اوه
‫ به نظر می‌آد از اون شب‌ها باشه
‫ اینجا خیلی شلوغه، کلی بچه‌باکلاس اینجاست
‫ اصلاً این تیلور سوئیفت کی هست؟ اه، حالم بد شد
‫ به نظر می‌آد از اون شب‌ها باشه
‫ که قیدِ کلِ مجلس رو می‌زنیم
‫ و آخرش به جای خوابیدن
‫ غرقِ رویا می‌شیم
‫ آره!
‫ به بهترین شکل ممکن خوشحالیم، آزادیم، گیجیم و تنها
‫ هم زجرآوره و هم جادویی، اوه، آره
‫ امشب همون شبیه که بی‌خیالِ تمامِ دل‌شکستگی‌ها می‌شیم
‫ وقتشه ‫اوه-اوه
‫ هی!
‫ تو رو نمی‌دونم
‫ ولی خودم حسِ ۲۲ سالگی دارم
‫ همه‌چی ردیف می‌شه اگه ‫منو پیشِ خودت نگه داری
‫ تو چیزی از من نمی‌دونی
‫ ولی شرط می‌بندم که دلت می‌خواد بدونی
‫ همه‌چی ردیف می‌شه اگه
‫ فقط همین‌جوری به رقصیدن ادامه بدیم انگار
‫ ۲۲ ساله‌یم ‫اوه
‫ ۲۲ ساله ‫اوه
‫ حسِ یکی از اون شب‌ها رو داره
‫ که قیدِ کلِ مجلس رو می‌زنیم
‫ حسِ یکی از اون شب‌ها رو داره
‫ که قرار نیست بخوابیم
‫ حسِ یکی از اون شب‌ها رو داره
‫ قیافه‌ت داد می‌زنه که دردسری
‫ باید به دستت بیارم
‫ باید مالِ من بشی!
‫ اوه-اوه، اوه-اوه-اوه
‫ آره، آره، آره، آره، هی، آره!
‫ تو رو نمی‌دونم
‫ ولی خودم حسِ ۲۲ سالگی دارم
‫ همه‌چی ردیف می‌شه اگه
‫ - منو پیشِ خودت نگه داری ‫ - اوه
‫ - تو چیزی از من نمی‌دونی ‫ - تو چیزی از من نمی‌دونی
‫ ولی شرط می‌بندم که دلت می‌خواد بدونی
‫ همه‌چی ردیف می‌شه اگه
‫ فقط همین‌جوری به رقصیدن ادامه بدیم انگار...
‫ ۲۲ ساله‌یم، اوه، اوه
‫ ۲۲ ساله، اوه
‫ ۲۲ ساله‌یم، اوه، اوه
‫ حسِ یکی از اون شب‌ها رو داره
‫ که قیدِ کلِ مجلس رو می‌زنیم
‫ حسِ یکی از اون شب‌ها رو داره
‫ که قرار نیست بخوابیم
‫ حسِ یکی از اون شب‌ها رو داره
‫ قیافه‌ت داد می‌زنه که دردسری
‫ باید به دستت بیارم ‫باید به دستت بیارم
‫ یادمه اولین باری که با هم کات کردیم
‫ گفتی: «دیگه تمومه، بریدیم»، چون مثلاً
‫ یک ماه بود که همدیگه رو ندیده بودیم
‫ وقتی گفتی که به آرامش و فضا نیاز داری
‫ چی؟
‫ بعد دوباره پیدات شد و گفتی
‫ «عزیزم دلم برات تنگ شده و قسم می‌خورم که عوض می‌شم، بهم اعتماد کن»
‫ یادت هست اون حرفت کلاً یه روز دوام آورد؟
‫ من می‌گم «ازِت متنفرم»، کات می‌کنیم، تو زنگ می‌زنی می‌گی «عاشقتم»
‫ اوه، اوه-اوه-اوه
‫ دیشب دوباره همه‌چی رو بهم زدیم، ولی
‫ اوه، اوه-اوه-اوه
‫ این دفعه، دارم بهت می‌گم ‫دارم بهت می‌گم
‫ ما دیگه هیچ‌وقتِ هیچ‌وقت ‫عمراً به هم برنمی‌گردیم
‫ تو برو با دوستات حرف بزن ‫برو با دوستای من حرف بزن، اصلاً با خودم حرف بزن
‫ ولی ما دیگه هیچ‌وقتِ هیچ‌وقتِ ‫هیچ‌وقت به هم برنمی‌گردیم
‫ کلاً، هیچ‌وقت
‫ واقعاً دلم واسه دعوا راه انداختنات تنگ می‌شه
‫ و اینکه منم خامت می‌شدم و ‫فریاد می‌زدم که حق با منه
‫ و تو هم جیم می‌شدی و آرامشت رو
‫ با یه آهنگِ مستقل پیدا می‌کردی که خیلی از آهنگ‌های من باکلاس‌تر بود
‫ اوه، اوه-اوه-اوه
‫ امشب دوباره بهم زنگ زدی، ولی
‫ اوه، اوه-اوه-اوه
‫ این دفعه، دارم بهت می‌گم ‫دارم بهت می‌گم
‫ ما دیگه هیچ‌وقتِ هیچ‌وقت ‫عمراً به هم برنمی‌گردیم
‫ تو برو با دوستات حرف بزن ‫برو با دوستای من حرف بزن، اصلاً با خودم حرف بزن
‫ ولی ما دیگه هیچ‌وقتِ هیچ‌وقتِ ‫هیچ‌وقت به هم برنمی‌گردیم
‫ - اوه، اوه-اوه-اوه ‫ - آره
‫ اوه، اوه-اوه-اوه
‫ قدیما فکر می‌کردم که ‫ما تا ابد مالِ همیم
‫ و همیشه می‌گفتم
‫ «هیچ‌وقت نگو هیچ‌وقت»
‫ خلاصه اون زنگ می‌زنه و می‌گه: ‫«من هنوز عاشقتم»
‫ منم می‌گم: «ببین، راستش، ‫این واقعاً خسته‌کننده‌ست، می‌فهمی؟
‫ یعنی ما دیگه هیچ‌وقت ‫به هم برنمی‌گردیم»
‫واسه آخرین بار می‌گم، نه!
‫ نه
‫ ما دیگه هیچ‌وقتِ هیچ‌وقت
‫ به هم برنمی‌گردیم
‫ ما دیگه هیچ‌وقتِ هیچ‌وقت ‫عمراً به هم برنمی‌گردیم
‫ تو برو با دوستات ‫حرف بزن، با دوستای من حرف بزن، اصلاً با خودم حرف بزن
‫ ولی ما دیگه هیچ‌وقتِ هیچ‌وقتِ هیچ‌وقت...
‫ به هم برنمی‌گردیم
‫ اوه، اوه-اوه-اوه
‫ - اوه-اوه-اوه، نه ‫- به هم برنمی‌گردیم، ما...
‫ اوه، اوه-اوه-اوه
‫ به هم برنمی‌گردیم
‫ تو برو با دوستات حرف بزن ‫برو با دوستای من حرف بزن، اصلاً با خودم حرف بزن
‫ ولی ما دیگه هیچ‌وقتِ هیچ‌وقتِ ‫هیچ‌وقت به هم برنمی‌گردیم
‫ یکی بود یکی نبود
‫ چند تا اشتباهِ پیش
‫ توی تیررَسِت بودم
‫ منو تنها گیر آوردی
‫ پیدام کردی ‫پیدام کردی
‫ پیدام کردی-ی-ی-ی-ی
‫ انگار اصلاً برات مهم نبود
‫ و انگار من از این خوشم می‌اومد
‫ و وقتی بدجوری عاشقت شدم
‫ تو یه قدم عقب کشیدی
‫ بدونِ من
‫ بدونِ من-ن-ن-ن-ن
‫ و اون خیلی وقته که رفته
‫ حتی وقتی کنارمه
‫ و تازه می‌فهمم که
‫ مقصرِ تمامِ این‌ها خودمم
‫ چون همون لحظه‌ای که اومدی تو، می‌دونستم دردسری
‫ پس حالا خاک بر سرِ خودم
‫ منو به جاهایی بردی که هیچ‌وقت نرفته بودم
‫ تا اینکه حالمو گرفتی و ولم کردی، اوه
‫ همون لحظه‌ای که اومدی تو، می‌دونستم دردسری
‫ پس حالا، خاک بر سرِ خودم
‫ منو به جاهایی بردی که هیچ‌وقت نرفته بودم
‫ حالا روی زمینِ سرد و سفت ولو شدم
‫ اوه، اوه
‫ دردسر، دردسر، دردسر
‫ اوه، اوه
‫ دردسر، دردسر، دردسر
‫ و تلخ‌ترین ترس اینه که
‫ یواشکی می‌خزه تو
‫ که تو هیچ‌وقت عاشقم نبودی
‫ نه عاشقِ اون
‫ نه هیچ‌کس دیگه
‫ نه هیچ‌چیز دیگه
‫ آره!
‫ همون لحظه‌ای که اومدی تو، می‌دونستم دردسری
‫ پس حالا خاک بر سرِ خودم
‫ منو به جاهایی بردی که هیچ‌وقت نرفته بودم
‫ هیچ‌وقت نرفته بودم ‫تا اینکه حالمو گرفتی و ولم کردی، اوه
‫ همون لحظه‌ای که اومدی تو، می‌دونستم دردسری
‫ همون‌جا فهمیدم
‫ منو به جاهایی بردی که هیچ‌وقت نرفته بودم
‫ اوه، حالا روی زمینِ سرد و سفت ولو شدم!
‫ اوه، اوه
‫ - هی ‫ - دردسر، دردسر، دردسر
‫ دردسر
‫ اوه، اوه
‫ دردسر، دردسر، دردسر
‫ همون لحظه‌ای که اومدی تو، می‌دونستم دردسری
‫ دردسر، دردسر، دردسر
‫ همون لحظه‌ای که اومدی تو، می‌دونستم دردسری
‫ دردسر، دردسر، دردسر
‫تا اینجا از «دوره رد» چقدر خوشتون اومده، ونکوور؟
‫می‌دونید، این تور...
‫با هر تور دیگه‌ای که تا حالا داشتم فرق داشته،
‫از خیلی جهات که حتی نمی‌تونم بشمارم،
‫ولی دلم می‌خواد چندتاش رو بهتون بگم، اوم...
‫من از ۱۵ سالگی دارم تور می‌رم و، خب،
‫اوایل کارم این‌جوری بود که...
‫اول از همه، چند سالی برای کلی خواننده دیگه اجراهای افتتاحیه رو انجام می‌دادم
‫و بعدش وقتی اون‌قدر خوش‌شانس بودم که تورهای کنسرت خودم رو شروع کنم،
‫یه آلبوم می‌ساختم و بعدش می‌رفتم تور
‫و اسم تور هم همون اسم آلبوم بود.
‫مثلاً تور فیرلس رو داشتیم،
‫تور اسپیگ نو، تور رد، ۱۹۸۹، رپیوتیشن،
‫و شما...
‫خب تقریباً برای مدت زیادی از همین فرمول پیروی می‌کردید.
‫و، اوم...
‫بعدش...
‫تهش به جایی رسیدم که اون‌قدر سریع، کلی موسیقی منتشر کردم که،
‫که عملاً مجبور شدم به یه راه جدید برای انجام دادنش فکر کنم.
‫و، اوم، واقعاً امیدوار بودم که این چیزی باشه که شما دوست داشته باشید،
‫و این ایده به ذهنم رسید که اسمش رو گذاشتم «تورِ اراس (دوره‌ها)».
‫و عجیب‌ترین چیز درباره این ماجرا این بوده،
‫و دلیلی که این تور طولانی‌ترین تورِ کلِ زندگیم شده،
‫تا حالا هیچ‌وقت، هیچ‌جا، این‌همه اجرا توی یه تور نداشتم،
‫دلیلش اینه که شما بچه‌ها این تور رو
‫به چیزی تبدیل کردید که با هر کار دیگه‌ای که ‫توی زندگیم کردم، زمین تا آسمون فرق داره.
‫با رسم و رسومات‌تون، با اشتیاق‌تون، با...
‫جوری که به این تور اهمیت می‌دید، واقعاً بی‌نظیره.
‫تا حالا چیزی شبیهش رو تجربه نکرده بودم.
‫و می‌دونید، ‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم که
‫نوشتنِ یه خط شعر درباره دستبندهای دوستی،
‫باعث بشه شما هزاران دستبند دوستی درست کنید.
‫و دوست پیدا کنید و فقط به همدیگه شادی هدیه بدید،
‫اوم، این همون چیزیه که... ‫فکر کنم میراث موندگار این تور همین باشه،
‫اینکه شما چنین فضای شادی رو خلق کردید،
‫و، اوم، فضای همدلی و... عشق.
‫نمی‌تونم... واقعاً بیشتر از این نمی‌تونم بهتون افتخار کنم،
‫این همه‌ش کارِ شماست.
‫وقتی آدم‌ها به این تور فکر می‌کنن، چیزی که یادشون می‌آد
‫حسیه که اون‌جا توی جمعیت کنار شما داشتن.
‫پس فقط می‌خواستم بگم که دلیلِ خاص بودنِ این تور، شمایید.
‫و اینکه شما این‌همه مدت از من حمایت کردید،
‫دلیلیه که من هر شب می‌تونم این قدم‌زدن‌های ‫دوست‌داشتنی رو توی کوچه خاطرات داشته باشم،
‫چون شما به تک‌تکِ دوره‌های
‫کلِ زندگی من که توش آهنگ ساختم، اهمیت دادید.
‫پس، بابت این ازتون ممنونم.
‫راستش یه...
‫یه آهنگ دیگه از آلبوم قرمز هست که دلم می‌خواد براتون بخونم،
‫البته اگه ۱۰ دقیقه وقتِ اضافه داشته باشید.
‫ با تو از اون در رد شدم
‫ هوا سرد بود
‫ ولی یه حسی داشت که انگار یه جورایی خونه‌مه
‫ و شالم رو اونجا توی خونه خواهرت جا گذاشتم
‫ و تو هنوزم توی کشوت نگهش داشتی، حتی همین حالا
‫ اوه، اخلاقِ شیرینِ تو و نگاهِ خیره و مبهوتِ من
‫ توی ماشین آواز می‌خوندیم و توی حومه شهر گم می‌شدیم
‫ برگ‌های پاییزی مثل تیکه‌های پازل می‌ریختن سرِ جاشون
‫ و من بعدِ این‌همه روز، هنوزم می‌تونم تصورش کنم
‫ و می‌دونم خیلی وقته که تموم شده و
‫ اون جادو دیگه اینجا نیست
‫ و شاید حالم اوکی باشه
‫ ولی اصلاً خوب نیستم
‫ اوه، اوه، اوه
‫ چون دوباره همون‌جاییم، توی اون خیابونِ شهرِ کوچیک
‫ نزدیک بود چراغ قرمز رو رد کنی
‫ چون داشتی به من نگاه می‌کردی
‫ باد توی موهام بود، من اونجا بودم
‫ همه‌چی رو خیلی خوب یادمه
‫ آلبوم عکس روی پیشخوان، گونه‌هات سرخ شده بود
‫ قدیما یه بچه کوچیک بودی
‫ با عینک، روی یه تختِ یه نفره
‫ مادرت داشت درباره‌ت قصه می‌گفت
‫ که توی تیمِ بیسبال بودی
‫ از گذشته‌ت برام گفتی
‫ و فکر می‌کردی آینده‌ت منم
‫ و داشتی سوییچِ ماشین رو برام پرت می‌کردی
‫ «کیرم تو نظام مردسالاری»
‫ جاکلیدی روی زمین افتاده بود
‫ ما همیشه از شهر می‌زدیم بیرون
‫ و من توی راهِ برگشت داشتم فکر می‌کردم
‫ که همین الانه که بگه این عشقه
‫ تو هیچ‌وقت روی این رابطه اسم نذاشتی
‫ تا وقتی که همه‌چی تموم شد و دفن شدیم
‫ نبض رو چک کن و برگرد
‫ و قسم بخور که هنوزم همونه
‫ بعد از سه ماه که توی قبر بودیم
‫ و اون وقت برات سوال شد که کجا غیبش زد
‫ وقتی داشتم دستم رو سمتت دراز می‌کردم
‫ ولی تنها چیزی که حس کردم خجالت بود
‫ و تو تنِ بی‌جونِ منو توی بغلت گرفتی
‫ و می‌دونم خیلی وقته که تموم شده و
‫ کار دیگه‌ای از دستم برنمی‌اومد
‫ و اون‌قدر طولانی بهت فکر نمی‌کنم
‫ تا یادم بره اصلاً چرا لازم بود فراموشت کنم
‫ چون دوباره همون‌جاییم، وسطِ شب
‫ داریم توی آشپزخونه می‌رقصیم
‫ زیر نورِ یخچال
‫ پایینِ پله‌ها، من اونجا بودم
‫ همه‌چی رو خیلی خوب یادمه
‫ و دوباره همون‌جاییم، وقتی هیچ‌کی نباید می‌فهمید
‫ تو منو مثل یه راز نگه داشتی، ولی من تو رو مثل یه عهد و قسم نگه داشتم
‫ دعای مقدس، و ما قسم می‌خوردیم
‫ که یادمون بمونه
‫ خیلی خوب، آره
‫ خب، شاید منظورِ همدیگه رو نفهمیدیم
‫ شاید من خیلی انتظار داشتم
‫ ولی شاید این رابطه یه شاهکار بود
‫ تا وقتی که تو همه‌چی رو پاره کردی و دور ریختی
‫ با ترس فرار می‌کردم، من اونجا بودم
‫ همه‌چی رو خیلی خوب یادمه
‫ و تو دوباره بهم زنگ می‌زنی
‫ فقط برای اینکه مثل یه قول، منو بشکنی
‫ به اسمِ «صادق بودن»، خیلی راحت بی‌رحمی می‌کردی
‫ من مثل یه تیکه کاغذِ مچاله شده همین‌جا افتادم
‫ چون همه‌چیز رو یادمه، همه‌ش رو
‫ می‌گن چیزی که پایانش خوب باشه، یعنی همه‌چیز خوبه
‫ ولی من توی یه جهنمِ جدیدم
‫ هر بار که فکرت دوباره از سرم رد می‌شه
‫ گفتی اگه اختلاف سنی‌مون کمتر بود
‫ شاید همه‌چیز اوکی می‌شد
‫ و اون حرفت باعث شد دلم بخواد بمیرم
‫ اون تصویری که از من توی ذهنت ساختی، اون کی بود؟
‫ یه جواهرِ همیشه‌دوست‌داشتنی که هیچ‌وقت آویزون نیست
‫ و درخشش فقط روی تو بازتاب داره
‫ نه اون دختری که توی دستشوییِ مهمونی زار می‌زنه
‫ و یه بازیگری ازش می‌پرسه چی شده، «تو»
‫ قضیه همون بود، «تو»
‫ تویی که با شوخی‌های متواضعانه‌ت دل بابام رو بردی
‫ و جوری قهوه‌ت رو می‌خوردی که انگار توی یه برنامه شبانه‌ای
‫ ولی بعدش اون شاهدِ شب‌زنده‌داری‌های من دمِ در بود
‫ که با تمام وجودم می‌خواستم بیای
‫ و اون گفت: «قرار بود خوش بگذره
‫ ۲۱ ساله شدن»
‫ زمان نمی‌گذره
‫ انگار جلوش فلج شدم
‫ دلم می‌خواد دوباره همون آدمِ قبلی بشم
‫ ولی هنوز دارم دنبالش می‌گردم
‫ بعد از اون روزای پیرهن چهارخونه
‫ و شب‌هایی که منو مالِ خودت کردی
‫ حالا وسایلم رو پست می‌کنی و من تنها پیاده می‌رم خونه
‫ ولی اون شالِ قدیمیِ هفته اول رو پیش خودت نگه داشتی
‫ چون تو رو یادِ معصومیت می‌ندازه
‫ و بوی منو می‌ده
‫ نمی‌تونی از شرش راحت بشی
‫ چون یادته
‫ خیلی خوب یادته، آره
‫ چون دوباره همون‌جاییم، وقتی اون‌قدر عاشقت بودم
‫ قبل از اینکه تو از دستش بدی
‫ تنها چیزِ واقعی‌ای که توی زندگیت داشتی
‫ ناب بود، من اونجا بودم
‫ همه‌چی رو خیلی خوب یادمه
‫ باد توی موهام، تو اونجا بودی
‫ تو همه‌چی رو یادته
‫ پایین پله‌ها، تو اونجا بودی
‫ تو همه‌چی رو یادته
‫ ناب بود، من اونجا بودم
‫ همه‌چی رو خیلی خوب یادمه
‫ من هیچ‌وقت توی جوک تعریف کردن خوب نبودم
‫ ولی تهِ ماجرا اینه که
‫ «من پیر می‌شم، ولی دوست‌دخترات همیشه هم‌سنِ الانِ من می‌مونن»
‫ از وقتی که شهرِ تو بندبندِ وجودم رو لرزوند
‫ من مثل سربازی‌ام که با نصفِ وزنش برگشته خونه
‫ اون درد و کبودیِ عشقِ شعله‌ور، تو رو هم ماتم‌زده کرد؟
‫ خودمونیم‌ها
‫ اون رابطه تو رو هم از پا درآورد؟
‫ چون توی سرمای خشکِ این شهر
‫ هنوز اولین بارشِ برف رو یادمه
‫ و اینکه موقع باریدن چطور می‌درخشید
‫ همه‌چی رو خیلی خوب یادمه
‫ خودمونیم‌ها
‫ اون رابطه تو رو هم از پا درآورد؟
‫ خیلی خوب یادته؟
‫ خودمونیم‌ها، یادت هست؟
‫ خیلی خوب؟
‫ خودمونیم‌ها
‫ - یادمه ‫ - خودمونیم‌ها
‫ - خیلی خوب ‫ - باد توی موهام
‫ - من اونجا بودم، اونجا بودم ‫ - من اونجا بودم
‫ پایین پله‌ها، من اونجا بودم، اونجا بودم
‫ من اونجا بودم
‫ دعای مقدس، من اونجا بودم، اونجا بودم
‫ ناب بود، یادته
‫ - خیلی خوب ‫ - باد توی موهام
‫ - من اونجا بودم، اونجا بودم ‫ - من اونجا بودم
‫ پایین پله‌ها، من اونجا بودم، اونجا بودم
‫ من اونجا بودم
‫ دعای مقدس، من اونجا بودم، اونجا بودم
‫ ناب بود، یادته
‫ باد توی موهام
‫ من اونجا بودم، اونجا بودم
‫ پایین پله‌ها، من اونجا بودم، اونجا بودم
‫ دعای مقدس، من اونجا بودم، اونجا بودم
‫ ناب بود، یادته
‫ امشب دوباره همون‌جا بودم
‫ با خنده‌های زوری و لبخندهای الکی
‫ همون جای قدیمیِ خسته‌کننده و تنها
‫ دیوارهایی پر از تظاهر
‫ چشم‌هایی که این‌ور اون‌ور می‌چرخیدن و پوچ بودن
‫ تا اینکه چشمت رو دیدم و همه‌چی محو شد
‫ تنها چیزی که می‌تونم بگم اینه که
‫ از دیدنت مسحور شدم
‫ چشمات پچ‌پچ می‌کردن: «قبلاً هم رو دیدیم؟»
‫ اون‌طرف سالن، سایه‌ت
‫ کم‌کم راهش رو به سمت من باز می‌کنه
‫ یه گپ‌وگفتِ شیطنت‌آمیز شروع می‌شه
‫ و من جوابِ تمامِ متلک‌های زبر و زرنگت رو می‌دم
‫ مثل نامه‌نگاری‌های یواشکی
‫ و واقعاً
‫ از دیدنت مسحور شدم
‫ تنها چیزی که می‌تونم بگم اینه که
‫ از دیدنت مسحور شده بودم
‫ امشب داره می‌درخشه، نذار از دست بره
‫ حیرت‌زده‌ام و تمامِ راهِ خونه رو سرخ و سفید شدم
‫ تا ابد با خودم فکر می‌کنم که یعنی می‌دونستی
‫ از دیدنت مسحور شده بودم؟
‫ و دارم دعا می‌کنم که
‫ این تازه صفحه اولِ داستان باشه
‫ نه اونجایی که همه‌چی تموم می‌شه
‫ فکرم مدام اسمِ تو رو پژواک می‌کنه
‫ تا وقتی که دوباره ببینمت
‫ اینا حرفاییه که نگفتم و توی دلم نگه داشتم
‫ چون داشتم خیلی زود می‌رفتم
‫ از دیدنت مسحور شده بودم
‫ تو رو خدا، عاشقِ کس دیگه‌ای نباش
‫ تو رو خدا، کسی منتظرت نباشه
‫ تو رو خدا، عاشقِ کس دیگه‌ای نباش
‫ تو رو خدا، کسی منتظرت نباشه
‫ امشب داره می‌درخشه، نذار از دست بره
‫ حیرت‌زده‌ام و تمامِ راهِ خونه رو سرخ و سفید شدم
‫ تا ابد
‫ با خودم فکر می‌کنم که یعنی می‌دونستی
‫ امشب بی‌نقصه، نذار از دست بره
‫ حیرت‌زده‌ام و دارم واسه خودم تک و تنها می‌رقصم
‫ تا ابد با خودم فکر می‌کنم که یعنی می‌دونستی
‫ از دیدنت مسحور شده بودم؟
‫ تو رو خدا، عاشق نباش
‫ عاشقِ کسِ دیگه
‫ تو رو خدا، کسی منتظرت نباشه
‫ همون بارِ اول که دیدمش، فهمیدم یه آدم‌کشه
‫ با خودم فکر کردم یعنی چند تا دختر رو
‫ عاشقِ خودش کرده و بعد روح‌زده ولشون کرده؟
‫ ولی اگه اون یه روحه، منم می‌تونم یه شبح باشم
‫ که واسه باج گرفتن اسیرش کرده
‫ بعضی از پسرا خیلی دارن زور می‌زنن
‫ ولی اون اصلاً تلاشی نمی‌کنه
‫ از اکسام جوون‌تره
‫ ولی جوری رفتار می‌کنه که انگار یه مَردِ تمام‌عیاره، پس
‫ چیزی بهتر از این نمی‌بینم
‫ تا ابد پیشِ خودم نگهش می‌دارم مثل یه انتقامِ قدیمی
‫ من، من، می‌بینم که تهِ این ماجرا چی می‌شه
‫ بهم دست بزن ‫ و دیگه هیچ‌وقت تنها نخواهی بود
‫ نسیمِ جزیره و نورهای ملایم
‫ لازم نیست کسی بفهمه
‫ نصفِ شب، توی رویاهام
‫ باید ببینی چه کارایی می‌کنیم عزیزم
‫ نصفِ شب، توی رویاهام
‫ می‌دونم که قراره با تو باشم، پس عجله نمی‌کنم
‫ واسه‌ش آماده‌ای؟
‫ همون بار اول که منو دید، فهمید من یه سارقم
‫ که قلب‌ها رو می‌دزدم و فرار می‌کنم
‫ و هیچ‌وقت هم معذرت‌خواهی نمی‌کنم
‫ اما اگه من یه سارقم
‫ اون‌وقت اون می‌تونه توی این دستبرد با من شریک بشه، و
‫ ما به یه جزیره نقل‌مکان می‌کنیم، و
‫ و اون می‌تونه زندان‌بانِ من باشه، ریچارد برتونِ این تیلور
‫ هر عشقی که تا حالا شناختم، در مقایسه با این یه شکسته
‫ دیگه حتی اسم‌شون هم یادم نمیاد، حالا دیگه خیلی رام شدم
‫ دیگه هیچ‌وقت مثل قبل نمی‌شم، هیچ‌وقت
‫ من، من، می‌بینم که ‫تهِ این ماجرا چی می‌شه
‫ بهم دست بزن ‫و دیگه هیچ‌وقت تنها نخواهی بود
‫ نسیمِ جزیره و نورهای ملایم
‫ لازم نیست کسی بفهمه ‫ لازم نیست کسی بفهمه
‫ نصفِ شب، توی رویاهام
‫ باید ببینی چه کارایی می‌کنیم عزیزم
‫ نصفِ شب، توی رویاهام
‫ می‌دونم که قراره با تو باشم، پس عجله نمی‌کنم
‫ واسه‌ش آماده‌ای؟
‫ عزیزم، بذار بازی‌ها شروع بشن ‫بذار بازی‌ها شروع بشن
‫ بذار بازی‌ها شروع بشن
‫ عزیزم، بذار بازی‌ها شروع بشن ‫بذار بازی‌ها شروع بشن
‫ بذار بازی‌ها شروع بشن
‫ من، من، می‌بینم که ‫تهِ این ماجرا چی می‌شه
‫ بهم دست بزن ‫و دیگه هیچ‌وقت تنها نخواهی بود
‫ نسیمِ جزیره و نورهای ملایم
‫ لازم نیست کسی بفهمه
‫ نصفِ شب
‫ آره
‫ توی رویاهام ‫ رویاهام
‫ باید ببینی ‫چه کارایی می‌کنیم
‫ می‌کنیم، عزیزم ‫ عزیزم
‫ - آره
‫ نصفِ شب، توی رویاهام
‫ توی رویاهام
‫ می‌دونم که قراره با تو باشم، پس عجله نمی‌کنم
‫ هی!
‫ نصفِ شب
‫ عزیزم، بذار بازی‌ها شروع بشن ‫بذار بازی‌ها شروع بشن
‫ بذار بازی‌ها شروع بشن
‫ واسه‌ش آماده‌ای؟
‫ عزیزم، بذار بازی‌ها شروع بشن ‫بذار بازی‌ها شروع بشن
‫ بذار بازی‌ها شروع بشن
‫ واسه‌ش آماده‌ای؟
‫ عزیزم، بذار بازی‌ها شروع بشن ‫بذار بازی‌ها شروع بشن
‫ بذار بازی‌ها شروع بشن
‫ عزیزم، بذار بازی‌ها شروع بشن ‫بذار بازی‌ها شروع بشن
‫ بذار بازی‌ها شروع بشن
‫ واسه‌ش آماده‌ای؟
‫ این به صلاح‌مون نیست
‫ اعتبار و شهرتم هیچ‌وقت از این بدتر نبوده، پس
‫ تو باید منو به‌خاطرِ خودم بخوای
‫ ما نمی‌تونیم
‫ الان هیچ قولی بدیم، مگه نه عزیزم؟
‫ ولی تو می‌تونی برام یه نوشیدنی درست کنی
‫یک، دو، سه! ‫بزن بریم بچ!
‫ یه کافه درب‌وداغون توی محله شرقی ‫کجایی؟
‫ نورِ گوشی، پاتختی رو ‫توی تاریکی روشن می‌کنه
‫ بیا اینجا ‫می‌تونی اون پشت منو ببینی
‫ شلوار جین تیره و کفش‌های نایکی‌ت ‫خودتو ببین
‫ اوه، لعنتی ‫هیچ‌وقت اون رنگِ آبی رو ندیده بودم
‫ فقط به کارای باحالی فکر کن که می‌تونیم با هم بکنیم
‫ آخه من ازت خوشم میاد
‫ این به صلاح‌مون نیست
‫ اعتبار و شهرتم هیچ‌وقت از این بدتر نبوده، پس
‫ تو باید منو به‌خاطرِ خودم بخوای
‫ آره، من تو رو می‌خوام
‫ ما نمی‌تونیم
‫ الان هیچ قولی بدیم، مگه نه عزیزم؟
‫ ولی تو می‌تونی ‫برام یه نوشیدنی درست کنی
‫ مشکلی نداره که اینا رو گفتم؟
‫ ردیفه که همش توی فکرمی؟
‫ آخه می‌دونم که این رابطه خیلی حساس و ظریفه
‫ ظریفه
‫ مشکلی نداره که اینا رو گفتم؟
‫ واسه انجام دادنش خیلی زود نیست؟
‫ آخه می‌دونم که این رابطه خیلی حساس و ظریفه
‫ مگه نه؟ مگه نه؟ مگه نه؟
‫ مگه نه؟
‫ مگه نه؟ مگه نه؟ مگه نه؟
‫ مگه نه؟
‫ ظریفه
‫ طبقه سوم توی محله غربی، من و تو
‫ خوش‌تیپ، تو مثل یه عمارتِ باکلاس با چشم‌اندازِ عالی هستی
‫ دخترای شهرِ خودت هم مثل من بهت دست می‌زنن؟
‫ یه شبِ طولانی، با دستای تو که لای موهامه
‫ پژواکِ صدای قدم‌هات روی پله‌ها
‫ همین‌جا بمون عزیزم ‫نمی‌خوام تو رو با کسی شریک بشم
‫ آخه من ازت خوشم میاد
‫ این به صلاح‌مون نیست
‫ اعتبار و شهرتم هیچ‌وقت از این بدتر نبوده، پس
‫ تو باید منو به‌خاطرِ خودم بخوای
‫ آره، من تو رو می‌خوام
‫ ما نمی‌تونیم
‫ الان هیچ قولی بدیم، مگه نه عزیزم؟
‫ ولی تو می‌تونی برام یه نوشیدنی درست کنی
‫ مشکلی نداره که اینا رو گفتم؟
‫ ردیفه که همش توی فکرمی؟
‫ آخه می‌دونم که این رابطه خیلی حساس و ظریفه
‫ ظریفه
‫ مشکلی نداره که اینا رو گفتم؟
‫ واسه انجام دادنش خیلی زود نیست؟
‫ آخه می‌دونم که این رابطه خیلی حساس و ظریفه
‫ مگه نه؟ مگه نه؟ مگه نه؟
‫ مگه نه؟
‫ مگه نه؟ مگه نه؟ مگه نه؟
‫ مگه نه؟
‫ ظریفه
‫ بعضی وقتا با خودم فکر می‌کنم ‫وقتی خوابی
‫ هیچ‌وقت خوابِ منو می‌بینی؟
‫ بعضی وقتا وقتی به چشمات نگاه می‌کنم
‫ وانمود می‌کنم که مالِ منی، تمامِ اون وقتِ لعنتی
‫ آخه من ازت خوشم میاد
‫ مشکلی نداره که اینا رو گفتم؟
‫ ردیفه که همش توی فکرمی؟
‫ آخه می‌دونم که این رابطه خیلی حساس و ظریفه
‫ ظریفه
‫ آره، من تو رو می‌خوام
‫ مشکلی نداره که اینا رو گفتم؟
‫ واسه انجام دادنش خیلی زود نیست؟
‫ آخه می‌دونم که این رابطه خیلی حساس و ظریفه
‫ ظریفه
‫ آخه من ازت خوشم میاد
‫ مشکلی نداره که اینا رو گفتم؟
‫ ردیفه که همش توی فکرمی؟
‫ آخه می‌دونم که این رابطه خیلی حساس و ظریفه
‫ مگه نه؟ ظریفه
‫ آره، من تو رو می‌خوام
‫ مشکلی نداره که اینا رو گفتم؟
‫ واسه انجام دادنش خیلی زود نیست؟
‫ آخه می‌دونم که این رابطه خیلی حساس و ظریفه
‫ مگه نه؟
‫ ظریفه
‫ منو سرزنش نکن، عشق دیوونه‌م کرده
‫ اگه تو رو دیوونه نکرده، یعنی راهشو درست نرفتی
‫ خدایا، نجاتم بده، موادِ من عشقمه
‫ تا آخر عمرم دارم ازش مصرف می‌کنم
‫ من خیلی وقت بود که داشتم قلب‌ها رو می‌شکستم
‫ و با اون مردای بزرگ‌تر از خودم بازی می‌کردم
‫ اونا فقط اسباب‌بازی بودن که ازشون استفاده کنم
‫ ولی یه اتفاقی واسه اولین بار افتاد
‫ توی تاریک‌ترین بهشتِ کوچیک
‫ لرزون و بی‌قرار، فقط به تو نیاز دارم
‫ واسه خاطرِ تو، من پا روی خط قرمزها می‌ذارم
‫ وقتم رو تلف می‌کنم
‫ عقلم رو از دست می‌دم
‫ اونا می‌گن ‫ «این دفعه دیگه خیلی زیاده‌روی کرده»
‫ منو سرزنش نکن، عشق دیوونه‌م کرده
‫ اگه تو رو دیوونه نکرده، یعنی راهشو درست نرفتی
‫ خدایا، نجاتم بده، موادِ من عشقمه
‫ تا آخر عمرم دارم ازش مصرف می‌کنم
‫ منو سرزنش نکن، عشق دیوونه‌م کرده
‫ اگه تو رو دیوونه نکرده، یعنی راهشو درست نرفتی
‫ اوه، خدایا، نجاتم بده، موادِ من عشقمه
‫ تا آخر عمرم دارم ازش مصرف می‌کنم
‫ بدجوری نعشه می‌شم، اوه
‫ هر بار که تو، هر بار که تو بهم عشق می‌ورزی
‫ تو بهم عشق می‌ورزی
‫ عجیب‌ترین سفرِ زندگیمه، اوه
‫ هر بار که تو...
‫ هر بار که بهم دست می‌زنی
‫ بهم دست می‌زنی
‫ بدجوری نعشه می‌شم، اوه
‫ عجیب‌ترین سفرِ زندگیمه، اوه
‫ هر بار که تو، هر بار که تو بهم عشق می‌ورزی
‫ اوه، خدایا، نجاتم بده، موادِ من عشقمه
‫ تا آخر عمرم دارم ازش مصرف می‌کنم
‫ تا آخر عمرم دارم مصرف می‌کنم
‫ اوه، اوه
‫ منو سرزنش نکن، عشق دیوونه‌م کرده
‫ اگه تو رو دیوونه نکرده، یعنی راهشو درست نرفتی
‫ یعنی راهشو درست نرفتی
‫ خدایا، نجاتم بده، موادِ من عشقمه
‫ تا آخر عمرم دارم ازش مصرف می‌کنم ‫ تا آخر عمرم دارم مصرف می‌کنم، اوه، اوه
‫ منو سرزنش نکن، عشق دیوونه‌م کرده
‫ اوه ‫ اگه تو رو نکرده
‫ یعنی راهشو درست نرفتی
‫ راهشو درست نرفتی ‫ اوه، خدایا نجاتم بده
‫ موادِ من عشقمه، دارم مصرف می‌کنم
‫ تا آخر عمرم ‫ دارم مصرف می‌کنم
‫ اوه، دارم مصرف می‌کنم
‫ اوه، هر بار که تو، هر بار که تو بهم عشق می‌ورزی
‫ بهم عشق می‌ورزی
‫ اوه، خدایا، نجاتم بده، موادِ من عشقمه
‫ تا آخر عمرم دارم ازش مصرف می‌کنم
‫ منو سرزنش نکن، منو سرزنش نکن
‫ منو سرزنش نکن واسه کاری که مجابم کردی انجام بدم
‫ منو سرزنش نکن، منو سرزنش نکن
‫ منو سرزنش نکن واسه کاری که مجابم کردی انجام بدم
‫ از بازی‌های کوچیکت خوشم نمیاد
‫ از اون استیجِ کج و کوله‌ت خوشم نمیاد
‫ از نقشی که مجبورم کردی بازی کنم
‫ نقشِ یه احمق؛ نه، ازت خوشم نمیاد
‫ از نقشه بی‌نقصت واسه جنایت خوشم نمیاد
‫ از اینکه وقتی دروغ می‌گی می‌خندی
‫ گفتی اسلحه مالِ من بوده
‫ اصلاً جالب نیست؛ نه، ازت خوشم نمیاد
‫ ولی من باهوش‌تر شدم
‫ درست سرِ بزنگاه، سخت‌جون‌تر شدم
‫ عزیزم، من از دنیای مرده‌ها برخاستم
‫ همیشه همین کارو می‌کنم
‫ یه لیست از اسم‌ها دارم
‫ و اسمِ تو با رنگ قرمز نوشته شده، زیرش هم خط کشیدم
‫ یه بار چکش می‌کنم، بعد دوباره چکش می‌کنم، اوه!
‫ اوه، ببین مجبورم کردی چیکار کنم
‫ ببین مجبورم کردی چیکار کنم
‫ ببین همین الان مجبورم کردی چیکار کنم
‫ ببین چی ازم ساختی
‫ اوه، ببین مجبورم کردی چیکار کنم
‫ ببین مجبورم کردی چیکار کنم
‫ ببین همین الان مجبورم کردی چیکار کنم
‫ از کلیدهای قلمروت خوشم نمیاد
‫ اونا یه زمانی مالِ من بودن
‫ ازم یه جا واسه خواب خواستـی
‫ ولی منو بیرون انداختی و ضیافت راه انداختی
‫ چی؟ ‫ دنیا می‌گذره
‫ یه روزِ دیگه، یه داستان و حاشیه دیگه
‫ ولی نه واسه من، نه واسه من؛ من فقط به کارما فکر می‌کنم
‫ و بعد دنیا به مسیرش ادامه می‌ده
‫ ولی یه چیزی حتمیه
‫ شاید من حقمو گرفته باشم، ولی شماها هم همه‌تون به سزای عملتون می‌رسید
‫ ولی من باهوش‌تر شدم
‫ درست سرِ بزنگاه، سخت‌جون‌تر شدم
‫ عزیزم، من از دنیای مرده‌ها برخاستم
‫ همیشه همین کارو می‌کنم
‫ یه لیست از اسم‌ها دارم
‫ و اسمِ تو با رنگ قرمز نوشته شده، زیرش هم خط کشیدم
‫ یه بار چکش می‌کنم، بعد دوباره چکش می‌کنم، اوه!
‫ اوه، ببین مجبورم کردی چیکار کنم
‫ ببین مجبورم کردی چیکار کنم
‫ ببین همین الان مجبورم کردی چیکار کنم
‫ ببین چی ازم ساختی
‫ اوه، ببین مجبورم کردی چیکار کنم
‫ ببین مجبورم کردی چیکار کنم
‫ ببین همین الان مجبورم کردی چیکار کنم
‫ به هیچ‌کس اعتماد ندارم و هیچ‌کس هم به من اعتماد نداره
‫ من همون بازیگری می‌شم که توی کابوس‌هات بازی می‌کنه
‫ به هیچ‌کس اعتماد ندارم و هیچ‌کس هم به من اعتماد نداره
‫ من همون بازیگری می‌شم که توی کابوس‌هات بازی می‌کنه
‫ به هیچ‌کس اعتماد ندارم و هیچ‌کس هم به من اعتماد نداره
‫ من همون بازیگری می‌شم که توی کابوس‌هات بازی می‌کنه
‫ به هیچ‌کس اعتماد ندارم و هیچ‌کس هم به من اعتماد نداره
‫ من همون بازیگری می‌شم که توی کابوس‌هات بازی می‌کنه
‫ «متاسفم،
‫ اما تیلورِ قدیمی الان نمی‌تونه بیاد پای تلفن»
‫ «چرا؟»
‫ «اوه،
‫ چون اون مُرده!»
‫ اوه! ببین مجبورم کردی چیکار کنم
‫ ببین مجبورم کردی چیکار کنم
‫ ببین همین الان مجبورم کردی چیکار کنم
‫ ببین چی ازم ساختی
‫ اوه، ببین مجبورم کردی چیکار کنم
‫ ببین مجبورم کردی چیکار کنم
‫ ببین همین الان مجبورم کردی چیکار کنم
‫ ببین چی ازم ساختی
‫ اوه، ببین مجبورم کردی چیکار کنم
‫ ببین مجبورم کردی چیکار کنم
‫ ببین همین الان مجبورم کردی چیکار کنم
‫ ببین چی ازم ساختی
‫ اوه، ببین مجبورم کردی چیکار کنم
‫ ببین مجبورم کردی چیکار کنم
‫ ببین همین الان مجبورم کردی چیکار کنم
‫ تیشرتِ قدیمی، گوشیِ نو
‫ کفش پاشنه‌بلند روی سنگ‌فرش‌ها
‫ وقتی جوونی، فکر می‌کنن هیچی حالیت نیست
‫ لبخندِ پولکی، رژلب سیاه
‫ سیاست‌های فریبنده
‫ وقتی جوونی، فکر می‌کنن هیچی حالیت نیست
‫ ولی من تو رو می‌شناختم
‫ وقتی با شلوار لیوایزت می‌رقصیدی، مست زیر نورِ چراغِ خیابون
‫ من...
‫ من تو رو می‌شناختم
‫ وقتی دستت زیرِ گرمکنم بود؛ عزیزم، با یه بوسه خوبش کن
‫ من...
‫ و وقتی حس می‌کردم شبیه یه ژاکتِ بافتنیِ کهنه‌ام
‫ زیرِ تختِ یکی
‫ تو منو پوشیدی و گفتی که محبوبِ توام
‫ بوسه توی ماشین و بارهای مرکزِ شهر
‫ تمامِ چیزی بود که لازم داشتیم
‫ تو دورِ زخم‌های من ستاره کشیدی
‫ ولی حالا دارم خون‌ریزی می‌کنم
‫ چون من تو رو می‌شناختم
‫ وقتی سوار آخرین قطار می‌شدی، مثل یه لکه خون روم موندگار شدی
‫ من...
‫ من تو رو می‌شناختم
‫ که سعی کردی پایانِ قصه رو عوض کنی، مثل پیتر پن که وندی رو از دست داد
‫ من...
‫ من تو رو می‌شناختم
‫ که مثل یه پدر ول کردی و رفتی، مثل آب روان فرار کردی
‫ من...
‫ آخه وقتی جوونی، فکر می‌کنن هیچی حالیت نیست
‫ ولی می‌دونستم که موندگار می‌شی، مثل بوسه‌ای که تتو بشه
‫ می‌دونستم تمامِ «اگه این‌طور می‌شد»های منو روح‌زده می‌کنی
‫ بوی دود، این‌همه مدت تو هوا می‌موند
‫ چون وقتی جوون بودم، همه‌چیز رو می‌فهمیدم
‫ می‌دونستم تا مدت‌ها قراره بهت لعنت بفرستم
‫ وقتی توی صفِ خواربارفروشی دنبالِ سایه‌ها می‌گردم
‫ می‌دونستم وقتی هیجانش بپره، دلت برام تنگ می‌شه
‫ و اون‌وقت زیرِ نورِ چراغِ ایوانِ خونه‌م می‌ایستی
‫ و می‌دونستم که برمی‌گردی پیشم
‫ برمی‌گردی پیشم
‫ و برمی‌گردی پیشم
‫ و برمی‌گردی
‫ و وقتی حس می‌کردم شبیه یه ژاکتِ بافتنیِ کهنه‌ام
‫ زیرِ تختِ یکی
‫ تو منو پوشیدی و گفتی که محبوبِ توام
‫واقعاً، واقعاً عجیبه که فکر کنم الان قراره بخونم،
‫آخرین آهنگی که قراره توی «کلبه فولکلور» بخونم.
‫خیلی عجیبه.
‫ای خدای من.
‫کلبه فولکلوری که الان توش ایستادم...
‫...این، این، کل این ماجرا
‫یه جورایی فقط از توی تخیلاتم جوونه زد،
‫چون کل آلبوم «فولکلور» واقعاً
‫یه جورایی زاییده خیال من بود.
‫مثل یه، ام، مثل یه گریز بود،
‫یه مکانِ خیالی برای فرار توی ذهنم،
‫ام، جایی که هر روز بهش پناه می‌بردم و آهنگ می‌نوشتم.
‫و واقعاً ذهنم رو از
‫اتفاقاتی که اون زمان توی دنیا می‌افتاد دور می‌کرد،
‫منظورم اینه که، ام،
‫نوشتنِ فولکلور رو تقریباً دو روز بعد از شروع پاندمی شروع کردم.
‫و این برای من مثل یه راهی بود که...
‫فقط از خودم و پیله‌م بیام بیرون.
‫و واقعاً، چیزی که تهش اتفاق افتاد این بود که آلبومی ساختم که،
‫یه جورایی مجبورم کرد داستان‌ها رو به شیوه متفاوتی تعریف کنم.
‫مثلاً، من همیشه عادت داشتم توی آهنگ‌سازی یه کم
‫«شخصیت‌محور» باشم، یعنی شبیه نقش اول رفتار کنم،
‫اینکه بیشتر وقت‌ها از یه جایگاهِ شخصی و زندگی‌نامه‌ای بنویسم.
‫نمی‌دونم تا حالا متوجه این شدید یا نه؟
‫ولی با فولکلور، با خودم گفتم:
‫«می‌دونی چیه؟ می‌تونم، می‌تونم این بار بیشتر شبیه یه راوی باشم
‫و، و سعی کنم، مثلاً، شخصیت‌هایی خلق کنم،
‫و این شخصیت‌ها عاشق بشن
‫و قلبشون تیکه و پاره بشه ‫و کلی ماجرا و درام بینشون پیش بیاد.»
‫و اینا من نیستم، می‌دونید، من... ‫من فقط راوی‌ام.
‫من فقط اینجا کار می‌کنم، می‌دونید؟ فقط دارم براتون تعریفش می‌کنم.
‫و خب این کاری بود که انجام دادم.
‫و این داستانیه درباره دختری به اسم بتی.
‫ اوه بتی، من قضاوت نمی‌کنم
‫ درباره اینکه چرا کلاس‌ت رو عوض کردی
‫ ولی فکر کنم به‌خاطر منه
‫ بتی، یه بار داشتم با اسکیت‌بوردم می‌رفتم
‫ وقتی از جلوی خونه‌ت رد شدم، انگار نفسم بند اومد
‫ شایعات رو از زبان «اینز» شنیدی؛ به حرفاش نمی‌شه اعتماد کرد
‫ بیشتر وقت‌ها چرت می‌گه، ولی این بار حقیقت داشت
‫ بدترین کاری که تا حالا کردم
‫ همون کاری بود که با تو کردم
‫ ولی اگه همین‌جوری بیام توی مهمونی‌ت
‫ منو می‌پذیری؟ منو می‌خوای؟
‫ بهم می‌گی برم به درک
‫ یا منو راهنمایی می‌کنی سمتِ باغ؟
‫ توی باغ، بهم اعتماد می‌کنی
‫ اگه بهت بگم که اون فقط یه ماجرای تابستونی بود؟
‫ من فقط هفده سالمه، هیچی حالیم نیست
‫ ولی اینو می‌دونم که دلم برات تنگ شده
‫ داشتم روی سنگ‌فرش‌های شکسته می‌رفتم خونه
‫ فقط داشتم به تو فکر می‌کردم که اون ماشینش رو نگه داشت
‫ مثل تجسمی از بدترین نیت‌های من
‫ گفت: «جیمز، بپر بالا، بزن بریم بگردیم»
‫ اون روزها تبدیل به شب‌ها شدن
‫ کنارش خوابیدم
‫ ولی تمامِ تابستون خوابِ تو رو می‌دیدم
‫ خب بتی، من اینجا دمِ درِ خونه‌تم
‫ و هفته‌هاست که واسه‌ش نقشه کشیدم
‫ ولی تازه الان دارم می‌فهمم چه اتفاقی افتاده
‫ بتی، الان آخرین باریه که
‫ می‌تونم رویاپردازی کنم که چه اتفاقی می‌افته
‫ وقتی دوباره صورتم رو ببینی
‫ تنها کاری که می‌خوام بکنم
‫ اینه که از دلت در بیارم
‫ پس اومدم به مهمونی‌ت
‫ آره، پیدام شد توی مهمونی‌ت
‫ آره، اومدم به مهمونی‌ت
‫ منو می‌پذیری؟ عاشقم می‌مونی؟
‫ منو روی ایوان می‌بوسی
‫ جلوی همه اون دوستای احمقت؟
‫ اگه منو ببوسی ‫یعنی همون‌جوری می‌شه که خوابشو می‌دیدم؟
‫ بال‌های شکسته‌ت رو وصله می‌زنه؟
‫ من فقط هفده سالمه
‫ هیچی حالیم نیست
‫ ولی اینو می‌دونم که دلم برات تنگ شده
‫ با اون ژاکتِ بافتنی‌ت ایستادی
‫ دوباره توی ماشینم بوسیدن
‫ پشت چراغ قرمز ایستادم، می‌دونی که دلم برات تنگ شده
‫خب، «فولکلور» در واقع یه آلبومِ خواهر هم داره.
‫ام، و به اون هم خیلی افتخار می‌کنم. اسمش «اورمور» (همیشگی) هست.
‫و اورمور، ام...
‫می‌دونید، ‫من بهش می‌گم آلبوم خواهرِ فولکلور
‫چون این آلبوم رو بلافاصله بعد از نوشتن فولکلور نوشتم.
‫اصلاً بین این دو تا آلبوم وقفه‌ای نیفتاد، ام...
‫و چند ماه بعد از فولکلور منتشر شد.
‫و واقعاً یه جورایی توی همون حال و هوای
‫داستان‌سرایی و گریز موندگار شد.
‫و وقتی این آهنگ‌ها رو اجرا می‌کنم،
‫آهنگ‌هایی از این برهه از زندگیم، واقعاً...
‫اون حسی رو یادم می‌آره که
‫بعد از تموم کردنِ آهنگی که بهش افتخار می‌کردم، داشتم.
‫و اون حسی که داشتم،
‫چون اگه یادتون باشه اون موقع در چه وضعیتی بودیم،
‫ما نمی‌دونستیم آینده کنسرت‌ها چی می‌شه،
‫نمی‌دونستیم اصلاً دوباره می‌تونیم این کارو بکنیم یا نه،
‫اینکه همه‌مون توی یه اتاق دور هم جمع بشیم،
‫و با شکوه تمام، کلمه‌های مشابه رو همزمان فریاد بزنیم
‫و با هم ارتباط بگیریم و حس کنیم که همه‌مون قبلاً اون حال رو تجربه کردیم.
‫و خب، بعد از اینکه یه آهنگ رو تموم می‌کردم و نوشتمش تموم می‌شد،
‫فقط با خودم فکر می‌کردم: «یعنی می‌شه یه روزی برسه که...
‫آهنگ «مشکلاتِ ناچیز» رو توی یه استادیوم پر از جمعیت توی ونکوور بخونم؟»
‫ تو قطارِ شب رو رزرو کردی
‫ واسه یه دلیلی؛ که بتونی اونجا توی این درد غرق بشی
‫ بینِ جمعیتِ شلوغ یا واگن‌های ساکتِ خواب
‫ مطمئن نیستی کدومش بدتره
‫ چون من موقع رقصیدن ‫ دستت رو رها کردم
‫ تو رو اونجا تنها گذاشتم ایستاده
‫ سرافکنده روی پاگردِ پله‌ها
‫ مشکلاتِ ناچیز (که بقیه بهش می‌گن خوشی‌های الکی)
‫ انگشترِ مادرت توی جیبت بود
‫ عکسِ من توی کیف پولت
‫ قلبت از شیشه بود و من از دستم انداختمش
‫ مشکلاتِ ناچیز
‫ واسه یه دلیلی به خونواده‌ت گفتی
‫ چون نمی‌تونستی توی دلت نگهش داری
‫ خواهرت واسه اون بطری کلی خرج کرد
‫ حالا دیگه هیچ‌کس جشن نمی‌گیره
‫ «دام پریگنون» رو با خودت آوردی
‫ ولی هیچ جمعیتی از دوستات تشویق نکردن
‫ آدم‌های بدبینِ شهرت همون اول پیش‌بینی‌ش کرده بودن
‫ مشکلاتِ ناچیز
‫ متنِ سخنرانی داشتی، ولی حالا زبونت بند اومده
‫ عشق از دسترست خارج شد
‫ و من نتونستم دلیلی براش بیارم
‫ مشکلاتِ ناچیز
‫ دست‌های جادوییِ تو روی درِ ماشین شورولت
‫ سرمای نوامبر و پیرهن چهارخونه‌ت که درمونِ منه
‫ گفتی: «این خوابگاه یه زمانی دیوونه‌خونه بود»
‫ منم شوخی کردم و گفتم: «خب، انگار واسه من ساخته شده»
‫ چقدر اکیپِ دوستامون پایدار بود
‫ فکر نکنم دیگه هیچ‌وقت اون کلمه رو به زبون بیاریم
‫ و به‌زودی اونا این جرئت رو پیدا می‌کنن که راهروهایی رو تزئین کنن
‫ که ما یه زمانی با هم توش قدم می‌زدیم
‫ یک واسه پول، دو واسه اجرا
‫ هیچ‌وقت آماده نبودم، واسه همین رفتنت رو تماشا می‌کنم
‫ بعضی وقتا آدم جواب رو نمی‌دونه
‫ تا وقتی یکی جلوش زانو می‌زنه و ازش می‌پرسه
‫ اونا گفتن: «چه عروسِ قشنگی می‌شد،
‫ حیف که مغزش بگا رفته»
‫ ولی تو در عوض، یه عشقِ واقعی پیدا می‌کنی
‫ اون این تابلوی فرشی رو که من ریش‌ریش کردم، رفو می‌کنه
‫ موقع رقصیدن دستت رو می‌گیره
‫ هیچ‌وقت تو رو تنها نمی‌ذاره ایستاده
‫ سرافکنده روی پاگردِ پله‌ها
‫ با مشکلاتِ ناچیز (خوشی‌های الکی)
‫ انگشترِ مادرت توی جیبت
‫ عکسِ اون توی کیف پولت
‫ تو دیگه هیچ‌کدوم از این مشکلاتِ ناچیزِ منو
‫ یادت نمی‌مونه ‫تو دیگه هیچ‌کدوم از این مشکلاتِ ناچیزِ منو
‫سه، دو، یک.
‫ تولدت مبارک
‫ تولد مبارک تیلور عزیز
‫ تولدت مبارک
‫اوه خدای من.
‫ممنونم. خب، این تور ماجراجوییِ کلِ زندگیِ من بوده.
‫و من دارم از طرفِ گروهم، خدمه‌م و بقیه اجراکننده‌هام حرف می‌زنم،
‫کسایی که همه‌شون خونواده‌هاشون رو ترک کردن
‫و وقتشون رو دور از تمامِ چیزهایی که می‌شناختن و دوست داشتن گذروندن،
‫کسایی که حتی وقتی مریض بودن یا هر مشکلی توی زندگی‌شون بود، اجرا کردن؛
‫اونا مطمئن شدن که این اجرا برای شما برگزار بشه.
‫و فقط می‌خواستم بگم که از طرفِ همه‌مون،
‫ما هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنیم که شما این لحظه رو به ما هدیه دادید.
‫خیلی ممنونم ونکوور.
‫ هوای نمکی
‫ و زنگ‌زدگیِ روی درِ خونه‌ت
‫ من هیچ‌وقت به چیزی بیشتر از این نیاز نداشتم
‫ پچ‌پچ‌هایی که می‌گفتن: «مطمئنی؟»
‫ «تا حالا هیچ‌وقت این‌جوری نبودم»
‫ ولی من می‌تونم ما رو غرق در خاطرات ببینم
‫ آگوست لای انگشت‌های زمان سُر خورد و رفت
‫ چون هیچ‌وقت مالِ من نبود
‫ و می‌تونم ما رو پیچ‌وتاب‌خورده لای ملافه‌ها ببینم
‫ آگوست مثل یه بطری شراب سر کشیده شد و رفت
‫ چون تو هیچ‌وقت مالِ من نبودی، مالِ من نبودی
‫ کمرِ تو
‫ زیرِ نور خورشید
‫ کاش می‌شد اسمم رو روش بنویسم
‫ بهم زنگ می‌زنی؟
‫ وقتی برگردی مدرسه
‫ یادمه با خودم فکر می‌کردم که تو رو دارم
‫ ولی می‌تونم ما رو غرق در خاطرات ببینم
‫ آگوست لای انگشت‌های زمان سُر خورد و رفت
‫ چون هیچ‌وقت مالِ من نبود
‫ و می‌تونم ما رو پیچ‌وتاب‌خورده لای ملافه‌ها ببینم
‫ آگوست مثل یه بطری شراب سر کشیده شد و رفت
‫ چون تو هیچ‌وقت مالِ من نبودی
‫ اون موقع که هنوز داشتیم ‫برای بهتر شدن تغییر می‌کردیم
‫ فقط «خواستن» کافی بود
‫ برای من کافی بود
‫ که فقط به امیدِ این ماجرا زندگی کنم
‫ برنامه‌هام رو کنسل می‌کردم، فقط محضِ اینکه شاید زنگ بزنی
‫ و بگی: «پشتِ پاساژ هم رو ببینیم»
‫ عشقِ تابستونی و کلمه «ما» همه‌ش کشک بود
‫ چون تو اصلاً مالِ من نبودی که بخوام از دستت بدم
‫ تو مالِ من نبودی که از دستت بدم، نه
‫ ولی من می‌تونم ما رو غرق در خاطرات ببینم
‫ آگوست لای انگشت‌های زمان سُر خورد و رفت
‫ چون هیچ‌وقت مالِ من نبود
‫ و می‌تونم ما رو پیچ‌وتاب‌خورده لای ملافه‌ها ببینم
‫ آگوست مثل یه بطری شراب سر کشیده شد و رفت
‫ چون تو هیچ‌وقت مالِ من نبودی
‫ هیچ‌وقت مالِ من نبودی
‫ یادت هست؟
‫ یادت هست که با ماشین اومدم دمِ در و گفتم: «بپر بالا»؟
‫ و بعدش برنامه‌هام رو کنسل کردم، فقط محضِ اینکه شاید زنگ بزنی؟
‫ اون موقع که من فقط به امیدِ این ماجرا زندگی می‌کردم
‫ فقط به امیدش
‫ «پشتِ پاساژ هم رو ببینیم»
‫ یادت هست که با ماشین اومدم دمِ در و گفتم: «بپر بالا»؟
‫ و بعدش برنامه‌هام رو کنسل کردم، فقط محضِ اینکه شاید زنگ بزنی؟
‫ اون موقع که من فقط به امیدِ این ماجرا زندگی می‌کردم
‫ فقط به امیدش
‫ «پشتِ پاساژ هم رو ببینیم»
‫ یادت هست که با ماشین اومدم دمِ در و گفتم: «بپر بالا»؟
‫ و بعدش برنامه‌هام رو کنسل کردم، فقط محضِ اینکه شاید زنگ بزنی؟
‫ اون موقع که من فقط به امیدِ این ماجرا زندگی می‌کردم
‫ فقط به امیدش
‫ به امیدِ همه‌چیز
‫ و دلت می‌خواد فریاد بزنی
‫ بهم نگو «بچه»، بهم نگو «عزیزم»
‫ به این افتضاحِ وحشتناکی که ازم ساختی نگاه کن
‫ تو رنگ‌هایی رو بهم نشون دادی ‫که می‌دونی با هیچ‌کسِ دیگه نمی‌تونم ببینم
‫ بهم نگو «بچه»، بهم نگو «عزیزم»
‫ به این احمقِ ابلهی که ازم ساختی نگاه کن
‫ تو یه زبونِ مخفی رو بهم یاد دادی ‫که با هیچ‌کسِ دیگه نمی‌تونم حرف بزنم
‫ بهم نگو «بچه»، بهم نگو «عزیزم»
‫ به این افتضاحِ وحشتناکی که ازم ساختی نگاه کن
‫ تو رنگ‌هایی رو بهم نشون دادی ‫که می‌دونی با هیچ‌کسِ دیگه نمی‌تونم ببینم
‫ بهم نگو «بچه»، بهم نگو «عزیزم»
‫ به این احمقِ ابلهی که ازم ساختی نگاه کن
‫ تو یه زبونِ مخفی رو بهم یاد دادی ‫که با هیچ‌کسِ دیگه نمی‌تونم حرف بزنم
‫ و خودت هم خیلی خوب می‌فهمی
‫ که من به‌خاطرِ تو، خودم رو به باد می‌دادم
‫ میلیون‌ها بارِ دیگه
‫ داستانِ رابطه‌های پنهانی همینه
‫ ما اینجا دورِ هم جمع می‌شیم، صف می‌کشیم ‫و توی اتاقی که آفتاب توش پهن شده، زار می‌زنیم
‫ و اگه من دارم توی آتیش می‌سوزم
‫ تو هم از خاکستر ساخته خواهی شد
‫ حتی توی بدترین روزهام هم، عزیزم،
‫ حقم بود این‌همه عذابی که بهم دادی؟
‫ چون من عاشقت بودم، ‫قسم می‌خورم که عاشقت بودم
‫ تا روزِ مرگم
‫ توی خودم اون‌قدر قدرت نداشتم ‫که با وقار و آرامش برم
‫ و تو همون قهرمانی هستی که این‌طرف و اون‌طرف می‌پری
‫ تا ظاهر رو حفظ کنی
‫ اگه من برای تو مُردم، ‫پس چرا اومدی سرِ مزارم؟
‫ به اسمم لعنت می‌فرستی و آرزو می‌کنی کاش می‌موندم
‫ ببین چطور اشک‌های من مثل گلوله کمونه می‌کنن
‫ ما سنگ جمع می‌کنیم ‫بدونِ اینکه بدونیم قراره چه معنایی پیدا کنن
‫ بعضیاشون واسه پرتاب کردنن ‫بعضیاشون واسه ساختنِ یه انگشترِ الماس
‫ می‌دونی که نمی‌خواستم مجبور بشم ‫مثل شبح مدام بیام سراغت
‫ ولی عجب صحنه روح‌زده‌ای شده
‫ تو همون جواهراتی رو انداختی ‫که من بهت دادم
‫ در حالی که داری منو دفن می‌کنی
‫ توی خودم اون‌قدر قدرت نداشتم ‫که با وقار و آرامش برم
‫ چون وقتی می‌جنگیدم، ‫بهم می‌گفتی که چقدر شجاعم
‫ اگه من برای تو مُردم، ‫پس چرا اومدی سرِ مزارم؟
‫ به اسمم لعنت می‌فرستی و آرزو می‌کنی کاش می‌موندم
‫ ببین چطور اشک‌های من مثل گلوله کمونه می‌کنن
‫ و من می‌تونم هر جایی که دلم می‌خواد برم
‫ هر جایی که دلم بخواد، فقط نه به خونه
‫ و تو می‌تونی قلبم رو هدف بگیری، ‫واسه خونم بیای
‫ ولی باز هم تا مغزِ استخونت ‫دلت برام تنگ می‌شه
‫ و من هنوز باهات حرف می‌زنم
‫ وقتی دارم رو به آسمون فریاد می‌کشم
‫ و وقتی شب‌ها خوابت نمی‌بره
‫ صدای لالایی‌های دزدیده شده‌ی منو می‌شنوی
‫ توی خودم اون‌قدر قدرت نداشتم که با وقار و آرامش برم
‫ پس کشتی‌های جنگی زیر موج‌ها غرق می‌شن
‫ مجبور بودی منو بکشی، ولی این کار خودت رو هم به همون اندازه کشت
‫ به اسمم لعنت می‌فرستی و آرزو می‌کنی کاش می‌موندم
‫ تو تبدیل به بدترین ترس‌های خودت شدی
‫ و داری دیگران رو ملامت می‌کنی، در حالی که مستِ این دردی
‫ روی سال‌های خوب خط می‌کشی
‫ و به اسمم لعنت می‌فرستی و آرزو می‌کنی کاش می‌موندم
‫ ببین چطور اشک‌های من مثل گلوله کمونه می‌کنن
‫ هیچ‌وقت اون‌قدر مهربون نباش که یادت بره زرنگ باشی
‫ هیچ‌وقت اون‌قدر زرنگ نباش که یادت بره مهربون باشی
‫ و اگه بهتر از این نمی‌دونستم
‫ فکر می‌کردم همین الان داری با من حرف می‌زنی
‫ اگه بهتر از این نمی‌دونستم
‫ فکر می‌کردم هنوز هم همین دور و برهایی
‫ چیزی که مُرد، مرده باقی نموند
‫ تو زنده‌ای، توی سرِ من زنده‌ای
‫ چیزی که مُرد، مرده باقی نموند
‫ تو زنده‌ای، خیلی هم زنده‌ای
‫ لرزِ پاییزی که بیدارم می‌کنه
‫ تو اون آسمون‌های کهربایی رو خیلی دوست داشتی
‫ دست و پاهای کشیده و شنا کردن توی آب‌های یخ‌زده
‫ تو همیشه می‌رفتی اون‌ورتر، جایی که پاهامون دیگه به کف نمی‌رسید
‫ و من تمامِ مسیر تا اون‌جا رو غر می‌زدم
‫ توی راهِ برگشت با ماشین و موقع بالا رفتن از پله‌ها
‫ باید ازت سوال می‌پرسیدم
‫ باید ازت می‌پرسیدم چطوری باید زندگی کنم
‫ ازت می‌خواستم برام بنویسیش
‫ باید تمامِ رسیدهای خواربارفروشی رو نگه می‌داشتم
‫ چون تمامِ تیکه‌های وجودت قراره از من گرفته بشه
‫ تماشا می‌کردم که چطور اسمت رو امضا می‌کردی: «مارجوری»
‫ تمامِ کمدات پر از رویاهای عقب‌افتاده بود
‫ و چطور همه‌شون رو برای من ارث گذاشتی
‫ چیزی که مُرد، مرده باقی نموند
‫ تو زنده‌ای، توی سرِ من زنده‌ای
‫ چیزی که مُرد، مرده باقی نموند
‫ تو زنده‌ای، خیلی هم زنده‌ای
‫ و اگه بهتر از این نمی‌دونستم
‫ فکر می‌کردم همین الان داری برام آواز می‌خونی
‫ اگه بهتر از این نمی‌دونستم
‫ فکر می‌کردم هنوز هم همین دور و برهایی
‫ من بهتر می‌دونم
‫ ولی هنوز هم حضورت رو این اطراف حس می‌کنم
‫ من بهتر می‌دونم
‫ ولی تو هنوز هم همین‌جایی
‫ منتظر علامت باش
‫ و من بعد از تاریکی هوا می‌بینمت
‫ من مثل اون آبی‌ام که اون شب کشتی تو توش اومد
‫ روی سطحش طوفانی بود، ولی تو مثل چاقو شکافتیش و رد شدی
‫ و اگه این یه پرونده‌ی واضح و تموم شده بود
‫ من هیچ‌وقت از اون نگاهِ روی صورتت نمی‌فهمیدم
‫ توی جریانِ تو گم شدم، مثل یه شرابِ بی‌قیمت
‫ هرچی بیشتر می‌گی، من کمتر می‌فهمم
‫ هر جا که پرسه بزنی، من دنبالت میام
‫ التماست می‌کنم که دستم رو بگیری
‫ نقشه‌هام رو به هم بریز، این مَردِ منه
‫ زندگی مثل یه درخت بید بود و درست هم‌جهت با بادِ تو خم شد
‫ سر روی بالش، می‌تونستم حس کنم که یواشکی می‌خزی تو
‫ انگار که یه موجود افسانه‌ای بودی
‫ انگار که یه جامِ قهرمانی یا انگشترِ قهرمانی بودی
‫ و یه جایزه بود که واسه بردنش حاضر بودم تقلب کنم
‫ هرچی بیشتر می‌گی، من کمتر می‌فهمم
‫ هر جا که پرسه بزنی، من دنبالت میام
‫ التماست می‌کنم که دستم رو بگیری
‫ نقشه‌هام رو به هم بریز، این مَردِ منه
‫ می‌دونی که قطارِ من می‌تونه تو رو ببره خونه
‫ هر جای دیگه‌ای پوچه
‫ التماست می‌کنم که دستم رو بگیری
‫ نقشه‌هام رو به هم بریز، این مَردِ منه
‫ زندگی مثل یه درخت بید بود و درست هم‌جهت با بادِ تو خم شد
‫ بارها و بارها منو نادیده گرفت
‫ زندگی مثل یه درخت بید بود و درست هم‌جهت با بادِ تو خم شد
‫ ولی من قوی‌تر از ترندهای دهه ۹۰ برمی‌گردم
‫ منتظر علامت باش و من بعد از تاریکی هوا می‌بینمت
‫ جاهایی رو بهم نشون بده که بقیه بهت زخم زدن
‫ حالا این یه پرونده‌ی واضح و تموم شده‌ست
‫ فکر کنم باید از نگاهِ روی صورتت می‌فهمیدم
‫ هر فریب و ترفندم، مثل یه تابلو نقاشی (اثر هنری) بود
‫ هرچی بیشتر می‌گی، من کمتر می‌فهمم
‫ هر جا که پرسه بزنی، من دنبالت میام
‫ التماست می‌کنم که دستم رو بگیری
‫ نقشه‌هام رو به هم بریز، این مَردِ منه
‫ می‌دونی که قطارِ من می‌تونه تو رو ببره خونه
‫ هر جای دیگه‌ای پوچه
‫ التماست می‌کنم که دستم رو بگیری
‫ نقشه‌هام رو به هم بریز، این مَردِ منه
‫ هرچی بیشتر می‌گی، من کمتر می‌فهمم
‫ هر جا که پرسه بزنی، من دنبالت میام
‫ التماست می‌کنم که دستم رو بگیری
‫ نقشه‌هام رو به هم بریز، این مَردِ منه
‫ می‌دونی که قطارِ من می‌تونه تو رو ببره خونه
‫ هر جای دیگه‌ای پوچه
‫ التماست می‌کنم که دستم رو بگیری
‫ نقشه‌هام رو به هم بریز، این مَردِ منه
‫ هی، این مَردِ منه
‫ این مَردِ منه
‫ هر فریب‌کاری‌ت یه اثر هنری بود
‫ این مَردِ منه
‫ هی، این مَردِ منه
‫ التماست می‌کنم که دستم رو بگیری
‫ نقشه‌هام رو به هم بریز، این مَردِ منه
‫ نیمه‌شب
‫ میای و سوارم می‌کنی، بدون چراغ
‫ یه رانندگی طولانی
‫ یا می‌تونه به شعله‌های آتیش ختم بشه یا به بهشت
‫ کم‌کم پیدا می‌شی، اوه
‫ خیلی وقت بود که حتی خبری ازت نداشتم
‫ خبری ازت نداشتم
‫ و من فقط باید بهت بگم که برو، چون من
‫ دقیقاً می‌دونم این به کجا ختم می‌شه، ولی من
‫ تماشا می‌کنم که هر بار دورِ خودمون می‌چرخیم
‫ چون تو اون نگاهِ رویاییِ جیمز دین رو توی چشمات داری
‫ و من اون رژلب قرمزِ کلاسیکی که دوست داری رو دارم
‫ و وقتی با کله می‌خوریم زمین
‫ هر بار دوباره برمی‌گردیم
‫ چون ما هیچ‌وقت از مُد نمی‌افتیم
‫ ما هیچ‌وقت از مُد نمی‌افتیم
‫ تو اون موهای بلندِ رو به عقب شونه شده و تیشرت سفید رو داری
‫ و من اون باورِ دخترِ خوب و یه دامنِ کوتاه و چسبون
‫ و وقتی با کله می‌خوریم زمین
‫ هر بار دوباره برمی‌گردیم
‫ چون ما هیچ‌وقت از مُد نمی‌افتیم
‫ ما هیچ‌وقت از مُد نمی‌افتیم
‫ منو ببر خونه
‫ فقط منو ببر خونه
‫ آره، فقط منو ببر خونه
‫ ووه-اوه
‫ اوه، تو اون نگاهِ رویاییِ جیمز دین رو توی چشمات داری
‫ و من دارم
‫ من اون چیزی که تو دوست داری رو دارم
‫ و وقتی با کله می‌خوریم زمین
‫ هر بار دوباره برمی‌گردیم
‫ ما هیچ‌وقت از مُد نمی‌افتیم
‫ خوشبختم از دیدنت، کجا بودی؟
‫ می‌تونم چیزهای باورنکردنی‌ای نشونت بدم
‫ جادو، دیوونگی، بهشت، گناه
‫ اونجا دیدمت و با خودم گفتم
‫ «ای خدای من، اون صورت رو ببین»
‫ «انگار اشتباهِ بعدیِ منی»
‫ «عشق یه بازیه، می‌خوای بازی کنی؟»
‫ تازه‌به‌دوران‌رسیده، با کت و شلوار و کراوات
‫ می‌تونم مثل یه مجله بخونمت (فوتِ آبت رو بلدم)
‫ خنده‌دار نیست؟ شایعات همه‌جا می‌پیچن
‫ و می‌دونم که درباره من شنیدی
‫ پس، هی، بیا با هم دوست باشیم
‫ دارم می‌میرم که ببینم تهِ این یکی چی می‌شه
‫ پاسپورتت رو بردار و دستم رو بگیر
‫ من می‌تونم آدم‌بدا رو واسه یه آخر هفته راه بیارم
‫ پس یعنی قراره ابدی باشه؟
‫ یا قراره همه‌چی توی آتیش بسوزه و تموم بشه؟
‫ وقتی تموم شد می‌تونی بهم بگی،
‫ که اون اوج گرفتن ارزشِ این‌همه درد رو داشت یا نه
‫ یه لیستِ طولانی از اکسام دارم
‫ اونا بهت می‌گن که من روانی‌ام
‫ چون می‌دونی که من عاشقِ بازیکنام
‫ و تو هم عاشقِ بازی کردنی
‫ آخه ما جوونیم و کله‌خراب
‫ این قضیه رو خیلی کشش می‌دیم
‫ یا نفست رو بند می‌آره،
‫ یا یه جای زخمِ زشت روت می‌ذاره
‫ یه لیستِ طولانی از اکسام دارم
‫ اونا بهت می‌گن که من روانی‌ام
‫ ولی من یه جای خالی دارم عزیزم
‫ و اسمِ تو رو توش می‌نویسم
‫ لب‌های گیلاسی، آسمونِ کریستالی
‫ می‌تونم چیزهای باورنکردنی‌ای نشونت بدم
‫ بوسه‌های دزدکی، دروغ‌های قشنگ
‫ تو پادشاهی عزیزم، منم ملکه توام
‫ می‌فهمم چی می‌خوای
‫ واسه یه ماه می‌شم همون دختری که می‌خوای
‫ صبر کن، بدترش هنوز تو راهه، اوه نه
‫ داد و بیداد، گریه، طوفان‌های سهمگین
‫ من می‌تونم ورق رو کاملاً برگردونم
‫ باغِ گلی پر از خار
‫ کاری می‌کنم مدام از خودت بپرسی:
‫ «ای خدای من، این دیگه کیه؟»
‫ من با حسادت مست می‌شم
‫ ولی تو هر بار که بری، دوباره برمی‌گردی
‫ چون عزیزم، ‫من یه کابوسم که لباسِ رویاهای روزانه رو پوشیده
‫ پس یعنی قراره ابدی باشه؟
‫ یا قراره همه‌چی توی آتیش بسوزه و تموم بشه؟
‫ وقتی تموم شد می‌تونی بهم بگی،
‫ که اون اوج گرفتن ارزشِ این‌همه درد رو داشت یا نه
‫ یه لیستِ طولانی از اکسام دارم
‫ اونا بهت می‌گن که من روانی‌ام
‫ چون می‌دونی که من عاشقِ بازیکنام
‫ و تو هم عاشقِ بازی کردنی
‫ آخه ما جوونیم و کله‌خراب، اوه
‫ این قضیه رو خیلی کشش می‌دیم
‫ یا نفست رو بند می‌آره،
‫ یا یه جای زخمِ زشت روت می‌ذاره
‫ یه لیستِ طولانی از اکسام دارم
‫ اونا بهت می‌گن که من روانی‌ام
‫ ولی من یه جای خالی دارم عزیزم
‫ و اسمِ تو رو توش می‌نویسم
‫ پسرا عشق رو فقط وقتی می‌خوان که شکنجه باشه
‫ نگی که نگفتم، نگی که بهت هشدار ندادم
‫ پسرا عشق رو فقط وقتی می‌خوان که شکنجه باشه
‫ نگی که نگفتم، نگی که بهت هشدار ندادم
‫ پس یعنی قراره ابدی باشه؟
‫ یا قراره همه‌چی توی آتیش بسوزه و تموم بشه؟
‫ وقتی تموم شد می‌تونی بهم بگی،
‫ که اون اوج گرفتن ارزشِ این‌همه درد رو داشت یا نه
‫ یه لیستِ طولانی از اکسام دارم
‫ اونا بهت می‌گن که من روانی‌ام
‫ چون می‌دونی که من عاشقِ بازیکنام
‫ و تو هم عاشقِ بازی کردنی ‫ عاشقِ بازی کردنی
‫ آخه ما جوونیم و کله‌خراب ‫ اوه آره
‫ این قضیه رو خیلی کشش می‌دیم ‫ اوه-اووه
‫ یا نفست رو بند می‌آره،
‫ یا یه جای زخمِ زشت روت می‌ذاره ‫ یه جای زخمِ زشت می‌ذاره
‫ یه لیستِ طولانی از اکسام دارم
‫ اونا بهت می‌گن که من روانی‌ام
‫ ولی من یه جای خالی دارم عزیزم
‫ و اسمِ تو رو توش می‌نویسم
‫ من خیلی دیر برمی‌گردم خونه
‫ انگار مغزم خالی شده
‫ این چیزیه که مردم می‌گن
‫ من زیاد میرم سرِ قرار
‫ ولی نمی‌تونم اونا رو موندنی کنم
‫ حداقل این چیزیه که مردم می‌گن
‫ این چیزیه که مردم می‌گن
‫ اما من به مسیرم ادامه می‌دم
‫ نمی‌تونم متوقف بشم، از حرکت دست نمی‌کشم
‫ انگار این موسیقی رو
‫ توی ذهنم دارم که می‌گه همه‌چی درست می‌شه
‫ چون بازیکنا قراره ‫ بازی کنن، بازی کنن، بازی کنن
‫ و آدم‌های حسود قراره ‫حسادت کنن، حسادت کنن، حسادت کنن
‫ منم فقط قراره ‫تکونش بدم، تکون، تکون
‫ من تکونش می‌دم، تکونش می‌دم ‫ اووه-
‫ دل‌شکن‌ها قراره ‫دل بشکنن، بشکنن، بشکنن
‫ و آدم‌های تقلبی قراره ‫تقلب کنن، تقلب کنن، تقلب کنن
‫ منم فقط قراره ‫تکون بدم، تکون، تکون
‫ من تکونش می‌دم، تکونش می‌دم ‫ اووه-
‫ من هیچ‌وقت از ضرب‌آهنگ عقب نمی‌افتم
‫ روی پاهام مثل برقم
‫ و این چیزیه که اونا نمی‌بینن
‫ من دارم واسه خودم می‌رقصم
‫ همین‌طور که پیش می‌رم، حرکات رقصم رو می‌سازم
‫ و این چیزیه که اونا نمی‌دونن
‫ اما من به مسیرم ادامه می‌دم
‫ نمی‌تونم متوقف بشم، از رقص دست نمی‌کشم
‫ انگار این موسیقی رو توی ذهنم دارم که می‌گه همه‌چی درست می‌شه
‫ چون بازیکنا قراره
‫ بازی کنن، بازی کنن، بازی کنن
‫ و آدم‌های حسود قراره ‫حسادت کنن، حسادت کنن، حسادت کنن
‫ منم فقط قراره تکون بدم
‫ تکون، تکون، تکون، تکون، تکون
‫ من تکونش می‌دم ‫تکونش می‌دم
‫ اووه-اووه
‫ دل‌شکن‌ها قراره دل بشکنن، بشکنن
‫ و آدم‌های تقلبی قراره تقلب کنن
‫ تقلب، تقلب، تقلب، تقلب، تقلب
‫ منم فقط قراره تکون بدم
‫ تکون، تکون، تکون، تکون
‫ من تکونش می‌دم
‫ اووه-اووه
‫ من تکونش می‌دم
‫ من، من، من تکونش می‌دم
‫ من تکونش می‌دم
‫ من، من، من تکونش می‌دم، من تکونش می‌دم
‫ اووه-اووه
‫ هی، هی، هی
‫ فقط فکر کن در حالی که داشتی واسه دروغگوها دپرس می‌شدی
‫ و واسه کلک‌بازهای پستِ این دنیا حرص می‌خوردی
‫ می‌تونستی با این ضرب‌آهنگِ خفن حال کنی
‫ رلِ قبلیم دوست‌دختر جدیدش رو آورده، اونم با خودش می‌گه: ای خدای من
‫ اما من فقط قراره تکون بدم
‫ و به اون پسره اون‌جا با اون موهای فوق‌العاده‌ش
‫ نمی‌خوای بیای این‌ور عزیزم؟ ‫می‌تونیم با هم تکونش بدیم، تکون، تکون
‫ آره، اوه
‫ چون بازیکنا قراره ‫ بازی کنن، بازی کنن، بازی کنن
‫ و آدم‌های حسود قراره ‫حسادت کنن، حسادت کنن، حسادت کنن
‫ آدم‌های حسود قراره حسادت کنن
‫ من فقط قراره تکونش بدم
‫ تکون، تکون، تکون، تکون، تکون
‫ تکونش می‌دم، تکونش می‌دم ‫ اووه-اووه
‫ دل‌شکن‌ها قراره دل بشکنن، بشکنن
‫ و آدم‌های تقلبی قراره ‫تقلب کنن، تقلب کنن، تقلب کنن
‫ عزیزم، من فقط قراره تکونش بدم
‫ تکونش می‌دم، تکونش می‌دم ‫ اووه-اووه
‫ من تکونش می‌دم، تکونش می‌دم
‫ من، من، من تکونش می‌دم، من تکونش می‌دم
‫ اووه-اووه ‫ من تکونش می‌دم، تکونش می‌دم
‫ باید بتونی
‫ تکونش بدی، تکونش بدی
‫ من، من، من تکونش می‌دم، من تکونش می‌دم
‫ اون گفت: بیا از این شهر بزنیم بیرون
‫ از این شهر دور بشیم، دور از شلوغی‌ها
‫ با خودم فکر کردم الان دیگه حتی خدا هم نمی‌تونه کمکم کنه
‫ هیچ‌چیزی ابدی نیست
‫ اما این یکی قراره نابودم کنه
‫ اون خیلی بلند و بیش از حد خوش‌تیپه
‫ اون خیلی بده (پسرِ بدیه) اما این کار رو خیلی خوب انجام می‌ده ‫من پایان رو درست همون‌جا که شروع می‌شه، می‌بینم
‫ تنها شرطِ من اینه که
‫ بگو که منو یادت می‌مونه
‫ ایستاده با یه لباسِ زیبا، زل زده به غروب خورشید، عزیزم
‫ با لب‌های قرمز و گونه‌های گل‌انداخته ‫بگو که دوباره منو می‌بینی
‫ حتی اگه فقط توی رویایی‌ترین خواب‌هات باشه
‫‌ها
‫ رویایی‌ترین خواب‌ها
‫‌ها
‫ بعداً منو یادت میاد، در حالی که تمامِ شب لای دست و پای هم پیچیده بودیم
‫ همه‌چیز رو به آتیش می‌کشیدیم
‫ یه روزی که منو ترک کنی
‫ شرط می‌بندم این خاطرات همه‌جا دنبالت میان
‫ بعداً منو یادت میاد، در حالی که تمامِ شب لای دست و پای هم پیچیده بودیم
‫ همه‌چیز رو به آتیش می‌کشیدیم
‫ یه روزی که منو ترک کنی
‫ شرط می‌بندم این خاطرات همه‌جا دنبالت میان
‫ بعداً منو یادت میاد، در حالی که تمامِ شب لای دست و پای هم پیچیده بودیم
‫ همه‌چیز رو به آتیش می‌کشیدیم
‫ یه روزی که منو ترک کنی
‫ شرط می‌بندم این خاطرات همه‌جا دنبالت میان
‫ بعداً منو یادت میاد، در حالی که تمامِ شب لای دست و پای هم پیچیده بودیم
‫ همه‌چیز رو به آتیش می‌کشیدیم
‫ یه روزی که منو ترک کنی
‫ شرط می‌بندم این خاطرات همه‌جا دنبالت میان
‫ دنبالت میان
‫ آخه عزیزم، حالا دیگه ما با هم خرده‌حساب (دشمنی) داریم
‫ می‌دونی که قبلاً یه عشقِ دیوانه‌وار بود
‫ پس یه نگاه به کاری که کردی بنداز
‫ آخه عزیزم، حالا دیگه ما با هم خرده‌حساب داریم، هی
‫ حالا دیگه ما مشکل داریم
‫ و فکر نمی‌کنم بتونیم حل‌شون کنیم
‫ تو یه زخمِ واقعاً عمیق زدی
‫ و عزیزم، حالا دیگه ما با هم خرده‌حساب داریم، هی
‫ اوه، خیلی غم‌انگیزه که به روزای خوب فکر کنیم
‫ به من و تو
‫ آخه عزیزم، حالا دیگه ما با هم خرده‌حساب داریم
‫ می‌دونی که قبلاً یه عشقِ دیوانه‌وار بود
‫ پس یه نگاه به کاری که کردی بنداز
‫ آخه عزیزم، حالا دیگه ما با هم خرده‌حساب داریم
‫ حالا دیگه ما مشکل داریم
‫ و فکر نمی‌کنم بتونیم حل‌شون کنیم
‫ تو یه زخمِ واقعاً عمیق زدی
‫ و عزیزم، حالا دیگه ما با هم خرده‌حساب داریم، هی
‫ چسب‌زخم جای گلوله رو خوب نمی‌کنه
‫ تو فقط واسه نمایش می‌گی متاسفی
‫ اگه اون‌جوری زندگی کنی، با روح‌ها زندگی می‌کنی
‫ اگه اون‌جوری عشق بورزی، خون توی رگ‌هات یخ می‌زنه
‫ چسب‌زخم جای گلوله رو خوب نمی‌کنه
‫ تو فقط واسه نمایش می‌گی متاسفی
‫ اگه اون‌جوری زندگی کنی، با روح‌ها زندگی می‌کنی
‫ اووه
‫ اگه اون‌جوری عشق بورزی، خون توی رگ‌هات یخ می‌زنه
‫ آخه عزیزم، حالا دیگه ما با هم خرده‌حساب داریم
‫ می‌دونی که قبلاً یه عشقِ دیوانه‌وار بود ‫ عشقِ دیوانه‌وار
‫ پس یه نگاه به کاری که کردی بنداز
‫ آخه عزیزم، حالا دیگه ما با هم خرده‌حساب داریم، هی
‫ حالا دیگه ما مشکل داریم و فکر نمی‌کنم بتونیم حل‌شون کنیم
‫ تو یه زخمِ واقعاً عمیق زدی و عزیزم، حالا دیگه ما با هم خرده‌حساب داریم
‫ آخه عزیزم، حالا دیگه ما با هم خرده‌حساب داریم
‫ می‌دونی که قبلاً یه عشقِ دیوانه‌وار بود
‫ پس یه نگاه به کاری که کردی بنداز
‫ آخه عزیزم، حالا دیگه ما با هم خرده‌حساب داریم، هی
‫ حالا دیگه ما مشکل داریم
‫ و فکر نمی‌کنم بتونیم حل‌شون کنیم
‫ تو یه زخمِ واقعاً عمیق زدی
‫ و عزیزم، حالا دیگه ما با هم خرده‌حساب داریم
‫ هی
‫ یادم رفته غرب چطوری فتح شد
‫ یادم رفته اصلاً این کار هیچ‌وقت کیف می‌داد یا نه
‫ من تازه فهمیدم که این آدم‌ها فقط تو رو بالا می‌برن
‫ که زندانی‌ت کنن
‫ «ساراها» و «هاناها» با بهترین لباس‌های مهمونی‌شون
‫ تسبیح‌به‌دست (مُهرِ مکر و ریا) آه می‌کشن که: چه افتضاحی
‫ تازه فهمیدم این آدم‌ها سعی می‌کنن نجاتت بدن
‫ چون ازت متنفرن
‫ این اسبِ غرور خیلی بلندتر از اونیه
‫ که یه دخترِ ساده بتونه ازش بالا بره
‫ اونا در رو به روی کلِ دنیای من کوبیدن
‫ روی تنها چیزی که می‌خواستم
‫ حالا دارم با لباسِ دکمه‌باز می‌دوم ‫و داد می‌زنم: «اما بابا، من دوسش دارم!»
‫ دارم بچه‌شو باردار می‌شم
‫ نه، نمی‌شم! ولی کاش قیافه‌های خودتون رو می‌دیدید
‫ دارم بهش می‌گم تخت‌گاز از روی حصارها رد بشه
‫ نه، قرار نیست سرِ عقل بیام
‫ می‌دونم که اون دیوونه‌ست
‫ اما همونیه که من می‌خوام
‫ همین الان یه چیزی بهتون می‌گم
‫ ترجیح می‌دم کلِ زندگیم توی آتیش بسوزه
‫ تا اینکه حتی یه ثانیه دیگه به این غرغرها و ناله‌های شما گوش بدم
‫ یه چیزی درباره اسم و رسمِ خوبم بهتون بگم
‫ این فقط مالِ خودمه که بخوام خرابش کنم
‫ من به سازِ این افعی‌هایی که لباسِ آدم‌های دلسوز رو پوشیدن، نمی‌رقصم
‫ خدا به دادِ این موجوداتِ حال‌به‌هم‌زنِ قضاوت‌گر برسه ‫که می‌گن خیر و صلاحِ منو می‌خوان
‫ و با تقدس‌مآبی دارن یه نمایشِ تک‌نفره اجرا می‌کنن که من هیچ‌وقت نمی‌بینم
‫ با این فکر که می‌تونن ضرب‌آهنگِ قلبم رو عوض کنن
‫ وقتی اون بهم دست می‌زنه، و با این شیمیِ بینِ ما مقابله کنن
‫ و سرنوشت رو باطل کنن
‫ لازم نیست واسه من دعا کنید
‫ من و پسرِ کله‌خرابم و تمامِ این شادیِ وحشیانه
‫ اگه تمامِ چیزی که واسه من می‌خواید خاکستری بودنه
‫ پس حرفاتون فقط یه صدای نویزِ مزاحمه، و این فقط انتخابِ منه
‫ کلی آدم توی شهر هستن که من ‫مصنوعی‌ترین لبخندهام رو بهشون تحویل می‌دم
‫ رسوایی، کارهای عجیبی با غرورِ آدم می‌کنه
‫ اما عاشق‌ها رو به هم نزدیک‌تر می‌کنه
‫ وقتی آب‌ها از آسیاب افتاد، برگشتیم
‫ رفتم پیشِ خونواده‌م و اونا هم کوتاه اومدن
‫ تمامِ اون مامان‌های عشقِ شراب هنوز دارن ‫مقاومت می‌کنن، ولی به درک، همه‌چی تموم شد
‫ حالا دارم با لباسم زیرِ آفتاب می‌رقصم
‫ و حتی بابام هم دیگه دوسش داره
‫ من خانومِ اونم
‫ و وای، خدای من، کاش قیافه‌های خودتون رو می‌دیدید
‫ زمان به آدم دیدِ بهتری می‌ده، مگه نه؟ ‫و نه، شما نمی‌تونید بیاید عروسی!
‫ می‌دونم دیوانه‌واره
‫ اما اون همونیه که من می‌خوام
‫ همین الان یه چیزی بهتون می‌گم
‫ لازم نیست واسه من دعا کنید
‫ من و پسرِ کله‌خرابم و تمامِ این شادیِ وحشیانه
‫ اگه تمامِ چیزی که واسه من می‌خواید خاکستری بودنه
‫ پس اون فقط یه صدای نویزِ مزاحمه و این انتخابِ منه
‫ داد می‌زنم: «اما بابا، من دوسش دارم!»
‫ دارم بچه‌شو باردار می‌شم
‫ نه، نمی‌شم!
‫ ولی باید قیافه‌های خودتون رو ببینید
‫ و وای خدای من، باید قیافه‌های خودتون رو ببینید
‫ دوسش دارم
‫ دارم بچه‌شو باردار می‌شم
‫ نه، نمی‌شم
‫ من...
‫ حس و حالِ دبیرستان رو دارم
‫ هر بار
‫ که بهت نگاه می‌کنم
‫ جرئت یا حقیقت، بطری‌بازی
‫ تو بلدی چطور بازی کنی (بترکونی)، من ارسطو رو می‌شناسم
‫ نو و دست‌اول، با تمامِ قدرت
‫ وقتی رفیقات دارن "جی‌تی‌ای" بازی می‌کنن، بهم دست بزن
‫ حقیقتِ محضه، قسم می‌خورم، به شرافتِ پیشاهنگی
‫ تو می‌دونستی چی می‌خوای و پسر، بالاخره به دستش آوردی
‫ نو و دست‌اول، با تمامِ قدرت
‫ خودت از قبل می‌دونی عزیزم، خودت از قبل می‌دونی
‫ آدم‌های معروفی که دنبالِ اینن ببینن کی به کیه
‫ آماده‌ی حمله‌ان
‫ اما دست‌های خالیِ من راه رو برای اونا هموار کرد
‫ تو حق نداری درباره غم به من چیزی بگی
‫ اگه می‌خواستی من بمیرم، فقط باید می‌گفتی
‫ هیچ‌چیزی بیشتر از این بهم حس زنده بودن نمی‌ده
‫ پس من از چوبه دار می‌پرم و توی خیابونِ تو به پرواز درمی‌ام
‫ مثل صدای جیغِ کشیده شدنِ سوزن روی صفحه، ‫مهمونی رو به هم می‌زنم و فریاد می‌کشم:
‫ کی از منِ کوچولوی قدیمی می‌ترسه؟
‫ تو باید بترسی
‫ پس بهم بگید همه‌چیز درباره من نیست، اما اگه باشه چی؟
‫ بعد بگید اونا این کارو نکردن که به من صدمه بزنن،
‫ اما اگه کرده باشن چی؟
‫ اوه، می‌خوام دندون‌نشون بدم و بهتون ثابت کنم
‫ که این ماجرا چقدر منو آشفته کرده
‫ شما حتی یه ساعت هم توی اون تیمارستانی که
‫ منو توش بزرگ کردن، دووم نمی‌آوردید
‫ پس همه‌ی شما بچه‌ها می‌تونید یواشکی بیاید توی خونه‌م
‫ با اون‌همه تارهای عنکبوت
‫ من همیشه مستِ اشک‌های خودمم
‫ مگه این همون چیزی نیست که همه‌شون می‌گفتن؟
‫ اینکه اگه پاتون رو بذارید توی حیاطم، ازتون شکایت می‌کنم
‫ اینکه من ترسناکم و پست‌فطرتم و اشتباه می‌کنم
‫ توی تمامِ آهنگ‌هام موادِ مخدر ریختم
‫ و واسه همینه که هنوز داری باهاش هم‌خونی می‌کنی
‫ پس من از چوبه دار می‌پرم و توی خیابونِ تو به پرواز درمی‌ام
‫ مثل صدای خش‌خشِ صفحه، مهمونی رو به هم می‌زنم و فریاد می‌کشم:
‫ کی از منِ کوچولوی قدیمی می‌ترسه؟
‫ من اهلی بودم، من ملایم بودم، تا اینکه زندگیِ سیرکی منو بدجنس کرد
‫ نگران نباشید مردم، ما تمامِ دندوناش رو کشیدیم
‫ کی از منِ کوچولوی قدیمی می‌ترسه؟
‫ آره، خب، تو باید بترسی
‫ باید بترسی ‫ باید بترسی
‫ چون تو منو وسوسه کردی ‫ باید بترسی
‫ و تو به من صدمه زدی ‫ باید بترسی
‫ و تو بهم یاد دادی
‫ منو زندانی کردی و بعد بهم گفتی:
‫ دیوونه
‫ من همینی‌ام که هستم
‫ چون تو منو این‌جوری تربیت کردی
‫ پس کی از من می‌ترسه؟
‫ پس کی از منِ کوچولوی قدیمی می‌ترسه؟
‫ کی از منِ کوچولوی قدیمی می‌ترسه؟
‫ واقعاً منو فرستادی فضا؟
‫ توی ابری از غبارِ درخشان
‫ فقط واسه اینکه روم آزمایش کنی؟ بهم بگی من اون برگزیده‌ام
‫ بهم نشون بدی که این دنیا بزرگتر از ما دوتاست
‫ و بعد منو برگردونی همون‌جایی که ازش اومده بودم
‫ واسه یه لحظه، عشقِ کیهانی رو چشیدم
‫ حالا حالم بده و توی باشگاه گریه می‌کنم
‫ همه‌چی به لجبازی‌های نوجوونی ختم می‌شه: ‫«به درک، اگه نمی‌تونم داشته باشمش»
‫ «شاید اصلاً بمیرم، فرقی هم نمی‌کنه»
‫ حالم بده، توی خون بیدار می‌شم
‫ به آسمون زل می‌زنم، برگرد و بیا منو سوار کن
‫ به درک، اگه نمی‌تونم «ما» رو داشته باشم
‫ شاید اصلاً بلند نشم، شاید همون پایین بمونم با حالِ بدم
‫ به درک، اگه نمی‌تونم داشته باشمش
‫ حالم بده
‫ به درک، اگه نمی‌تونم داشته باشمش
‫ عاشقتم، این داره زندگیم رو نابود می‌کنه
‫ به درک، اگه نمی‌تونم داشته باشمش
‫ چون من فقط واسه دو هفته (۱۴ شب) با تو بودم
‫ به درک، اگه نمی‌تونم داشته باشمش
‫ عاشقتم، این داره زندگیم رو نابود می‌کنه
‫ به درک، اگه نمی‌تونم داشته باشمش
‫ من فقط واسه دو هفته با تو بودم
‫ قرار بود منو بفرستن یه جای دور
‫ اما یادشون رفت بیان دنبالم
‫ من یه الکلی بودم که به کاراش هم می‌رسید
‫ تا وقتی که هیچ‌کس متوجه ظاهرِ جدیدم نشد
‫ همه‌ی اینا رو گفتم که بگم امیدوارم حالت خوب باشه
‫ اما دلیلش تویی
‫ و هیچ‌کس اینجا مقصر نیست
‫ اما تکلیفِ خیانتِ آروم و بی‌صدای تو چی می‌شه؟
‫ و واسه اون دو هفته، ما ابدی بودیم
‫ گاهی بهت برمی‌خورم، درباره آب و هوا می‌پرسم
‫ حالا توی حیاطِ پشتیِ منی، تبدیل شدیم به همسایه‌های خوب
‫ زنت به گل‌ها آب می‌ده، دلم می‌خواد بکشمش
‫ تمامِ صبح‌های من مثل دوشنبه‌ست (کسل‌کننده)
‫ گیر افتادم توی یه بهمنِ (فوریه) بی‌انتها
‫ داروی معجزه‌آسای «فراموشی» رو خوردم
‫ اثراتش موقتی بود
‫ و عاشقتم، این داره زندگیم رو نابود می‌کنه
‫ عاشقتم، این داره زندگیم رو نابود می‌کنه
‫ من فقط واسه دو هفته با تو بودم
‫ بهت دست زدم
‫ اما بهت دست زدم
‫ و واسه اون دو هفته، ما ابدی بودیم
‫ گاهی بهت برمی‌خورم، درباره آب و هوا می‌پرسم
‫ حالا توی حیاطِ پشتیِ منی، تبدیل شدیم به همسایه‌های خوب
‫ زنت به گل‌ها آب می‌ده، دلم می‌خواد بکشمش
‫ و واسه اون دو هفته، ما با هم بودیم
‫ گاهی بهت برمی‌خورم، درباره ژاکتم نظر می‌دی
‫ حالا دمِ صندوقِ پستی هستی، تبدیل شدیم به همسایه‌های خوب
‫ شوهرم داره خیانت می‌کنه، دلم می‌خواد بکشمش
‫ عاشقتم، این داره زندگیم رو نابود می‌کنه
‫ من فقط واسه دو هفته با تو بودم
‫ بهت دست زدم
‫ اما بهت دست زدم
‫ عاشقتم
‫ عاشقتم، این داره زندگیم رو نابود می‌کنه
‫ من فقط واسه دو هفته با تو بودم
‫ بهت دست زدم ‫بهت دست زدم
‫ به فکرِ زنگ زدن بهت بودم، اما تو گوشی رو برنمی‌داری
‫ یه دو هفته‌ی دیگه‌ی گم‌شده توی آمریکا
‫ برو به فلوریدا، ماشینی که می‌خوای رو بخر
‫ اما استارت نمی‌خوره تا وقتی که بهم دست بزنی، دست بزنی، دست بزنی
‫ به فکرِ زنگ زدن بهت بودم، اما تو گوشی رو برنمی‌داری
‫ یه دو هفته‌ی دیگه‌ی گم‌شده توی آمریکا
‫ برو به فلوریدا، ماشینی که می‌خوای رو بخر
‫ اما استارت نمی‌خوره
‫ تا وقتی بهت دست بزنم، دست بزنم، دست بزنم
‫ هیچ‌کدومش واقعی بود؟
‫ با چشم‌های ستاره‌بارون بهم زل زده بودی
‫ توی اون کت و شلوارِ «شاهدانِ یهوه»‌ت
‫ اون یارو دیگه کدوم خری بود؟
‫ سعی کردی یه سری قرص بخری
‫ از رفیقِ رفقای من
‫ اونا فقط پیچوندنت (جوابت رو ندادن)
‫ حالا می‌فهمی چه حسی داره
‫ و من حتی نمی‌خوام که برگردی
‫ فقط می‌خوام بدونم
‫ آیا زنگ‌زده کردنِ تابستونِ درخشانِ من هدفِ اصلی‌ت بود؟
‫ و دلم واسه چیزی که داشتیم تنگ نشده، اما می‌شه یکی
‫ یه پیام به «حقیرترین مردی که تا حالا زیسته» برسونه؟
‫ آیا از طرف کسی فرستاده شده بودی که می‌خواست من بمیرم؟
‫ آیا با یه اسلحه زیرِ تخت‌مون می‌خوابیدی؟
‫ داشتی کتاب می‌نوشتی؟ یا یه جاسوسِ نفوذی بودی؟
‫ تا پنجاه سالِ دیگه، تمامِ این مدارک از حالت محرمانه خارج می‌شه؟
‫ و تو اعتراف می‌کنی که چرا این کارو کردی
‫ و من می‌گم: «خوشحالم که رفتی» (شرّت کم)
‫ چون این رابطه وقتی دیگه ممنوعه نبود، جذابیتی هم نداشت
‫ من حاضر بودم واسه گناه‌های تو بمیرم، اما در عوض
‫ فقط از درون مُردم
‫ و تو لایقِ زندانی، اما قرار نیست محکوم بشی
‫ تو دوباره توی اینباکس‌ها (پیام‌های ناشناس) می‌خزی
‫ و از لای میله‌های زندان قسر در می‌ری
‫ تو هم مهمونیِ منو داغون کردی و هم ماشینِ اجاره‌ای‌ت رو
‫ می‌گفتی دخترای معمولی خسته‌کننده‌ن
‫ اما خودت قبل از صبح غیبت زد
‫ تو چراغ‌های صحنه رو با لگد شکستی، اما هنوز داری بازی می‌کنی
‫ و جلوی چشمِ همه، خودت رو قایم کردی
‫ اما تو همونی هستی که انجام دادی (عملکردت نشون‌دهنده ذاتته)
‫ و من فراموشت می‌کنم، اما هیچ‌وقت نمی‌بخشمت
‫ حقیرترین مردی که تا حالا زیسته
‫ می‌تونم ذهنت رو بخونم
‫ «داره بهترین دورانِ زندگیش رو می‌گذرونه»
‫ اونجا، توی دورانِ اوجِ درخشانش
‫ نورها هر شب ستاره‌های پولکی رو از روی اندامش منعکس می‌کنن
‫ می‌تونم دروغ‌ها رو نشونت بدم
‫ یک، دو، سه، چهار
‫ چون من یه بچه‌ی واقعاً سرسختم، از پسِ مشکلاتم برمی‌آم
‫ اونا گفتن: «عزیزم، باید تظاهر کنی تا وقتی که موفق بشی»
‫ و من همین کارو کردم؛ نور، دوربین، لبخند بزن عوضی، ‫حتی وقتی که دلت می‌خواد بمیری
‫ اون گفت که تمامِ عمرش عاشقم می‌مونه
‫ اما اون عمر خیلی کوتاه بود
‫ از پا دراومدم، افتادم کفِ زمین
‫ تمامِ تیکه‌های وجودم خرد شد، در حالی که جمعیت فریاد می‌زدن «بیشتر!»
‫ مثل برنده‌ها نیشم باز بود، حرکاتم رو دقیق اجرا می‌کردم
‫ چون من می‌تونم با یه قلبِ شکسته هم انجامش بدم
‫ اون‌قدر افسرده‌ام که هر روز جوری رفتار می‌کنم انگار تولدمه
‫ اون‌قدر قفلِ اونم، ولی اون مثل طاعون ازم فرار می‌کنه
‫ زیاد گریه می‌کنم اما خیلی پرکار و سازنده‌ام، این خودش یه هنره
‫ وقتی می‌تونی حتی با یه قلبِ شکسته هم کارت رو بکنی، یعنی کارت درسته
‫ می‌تونم نفسم رو حبس کنم
‫ دارم این کارو می‌کنم،
‫ از همون موقعی که اون رفت
‫ مدام وسایلش رو توی کشوها پیدا می‌کنم
‫ مدارکِ حیاتی؛ که ثابت می‌کنه کلِ این ماجرا رو خیال‌بافی نکردم
‫ مطمئنم که می‌تونم از این امتحان سربلند بیرون بیام
‫ یک، دو، سه، چهار
‫ چون من یه بچه‌ی واقعاً سرسختم، از پسِ مشکلاتم برمی‌آم
‫ اونا گفتن: «عزیزم، باید تظاهر کنی تا وقتی که موفق بشی»
‫ و من همین کارو کردم؛ نور، دوربین، لبخند بزن عوضی
‫ با کفش‌های پاشنه‌بلند فرسخ‌ها راه رفتم
‫ اون گفت که واسه همیشه عاشقم می‌مونه
‫ اما اون «همیشه» خیلی کوتاه بود
‫ از پا دراومدم، افتادم کفِ زمین
‫ تمامِ تیکه‌های وجودم خرد شد، در حالی که جمعیت فریاد می‌زدن «بیشتر!»
‫ مثل برنده‌ها نیشم باز بود، حرکاتم رو دقیق اجرا می‌کردم
‫ چون من می‌تونم با یه قلبِ شکسته هم انجامش بدم
‫ اون‌قدر افسرده‌ام که هر روز جوری رفتار می‌کنم انگار تولدمه
‫ اون‌قدر قفلِ اونم، ولی اون مثل طاعون ازم فرار می‌کنه
‫ زیاد گریه می‌کنم اما خیلی پرکار و سازنده‌ام، این خودش یه هنره
‫ وقتی می‌تونی حتی با یه قلبِ شکسته هم کارت رو بکنی، یعنی کارت درسته
‫ می‌دونی که کارت درسته
‫من خوبم (کارم درسته).
‫ چون من بدبختم (حالم خوش نیست)
‫ و هیچ‌کس حتی روحشم خبر نداره
‫ سعی کن بیای و جای منو بگیری (شغلم رو ازم بگیری)
‫ونکوور، به آخرین بخشِ آکوستیکِ «تورِ اراس (دوره‌ها)» خوش اومدید.
‫بخش آکوستیک چیزیه که، ام، من شروعش کردم، ام...
‫من این سنت رو توی «تورِ اراس (دوره‌ها)» ابداع کردم
‫چون واقعاً هدفش این بود که، مثلاً، منو به چالش بکشه
‫تا کلی آهنگِ متفاوت رو اجرا کنم
‫از دوره‌های مختلف، آلبوم‌های مختلف،
‫و، ام، فقط سعی کنم،
‫می‌دونید، هر شب یه جور بازیِ حدس‌زدن راه بندازم
‫و به این فکر کنم که شما ممکنه دلتون بخواد چی بشنوید.
‫و خب، هر شب، یه مدلِ متفاوته.
‫یه کاری رو با گیتار انجام می‌دم، بعد یه کارِ دیگه رو با پیانو.
‫و، ام، داشتم بهش فکر می‌کردم،
‫چون ما خیلی وقت داشتیم که خودمون رو واسه
‫پایانِ این تور آماده کنیم، و، ام،
‫پس سعی کردم فکر کنم که چه،
‫چه آهنگ‌هایی واقعاً حسِ من رو نسبت به امشب خلاصه می‌کنن.
‫و خب تصمیم گرفتم برگردم به همون نقطه شروع (اولِ اول).
‫ نمی‌دونم چی می‌خوام، پس ازم نپرس
‫ چون هنوز دارم سعی می‌کنم بفهممش
‫ نمی‌دونم تهِ این جاده چیه
‫ فقط دارم قدم می‌زنم
‫ سعی می‌کنم از بینِ بارونی که می‌باره، جلو رو ببینم
‫ با اینکه من تنها کسی نیستم
‫ که این‌جوری حس می‌کنه
‫ تنهام، روی پای خودم ایستادم
‫ و این تنها چیزیه که می‌دونم
‫ قوی خواهم بود، اشتباه خواهم کرد
‫ اوه، اما زندگی ادامه داره
‫ اوه، من فقط یه دخترم
‫ که سعی می‌کنه جای خودش رو توی این دنیا پیدا کنه
‫ همه‌مون حوصله‌مون سر رفته
‫ همه‌مون از همه‌چیز خیلی خسته‌ایم
‫ منتظرِ قطارهایی می‌مونیم که اصلاً قرار نیست بیان
‫ گناه‌های متفاوت‌مون (داغِ ننگ) رو به رخ می‌کشیم
‫ باور کن، واسه من بهتره (رنگ و لعابش بیشتره)
‫ ما خیلی جوونیم
‫ اما توی جاده‌ی نابودی قدم می‌زنیم
‫ خودمون رو به کوچه علی‌چپ می‌زنیم، ‫در حالی که دقیقاً می‌دونیم داریم چی کار می‌کنیم
‫ توی دستشویی اشک‌های ریمل‌آلود می‌ریزیم
‫ عزیزم، زندگی فقط یه کلاسِ درسه
‫ چون عزیزم، من می‌تونستم یه قلعه بسازم
‫ با تمامِ آجرهایی که به سمتم پرت کردن
‫ و هر روز مثل یه جنگه
‫ اما هر شب با ما (کنار هم بودن‌مون) مثل یه رویاست
‫ عزیزم، ما رمانتیک‌های جدیدیم
‫ زود باش، با من همراه شو
‫ شکستِ عشقی، سرودِ ملیِ ماست
‫ با افتخار فریادش می‌زنیم؛ ما سرگرمِ رقصیدنیم
‫ سرگرم‌تر از اونی که از پا در بیایم
‫ عزیزم، ما رمانتیک‌های جدیدیم
‫ بهترین آدم‌های زندگی، رها هستن
‫ پس زود باش، با من همراه شو
‫ و شاید من فقط یه دختر باشم که یه مأموریتی داره
‫ اما برای پرواز آماده‌ام
‫ پس لطفاً دستم رو بگیر
‫ و لطفاً منو ببر به رقص، و
‫ لطفاً منو سرگردان رها کن
‫ این خیلی رمانتیکه
‫ اوه عزیزم، من می‌تونستم یه قلعه بسازم
‫ با تمامِ آجرهایی که به سمتم پرت کردن
‫ و هر روز مثل یه جنگه
‫ اما هر شب با ما مثل یه رویاست
‫ عزیزم، من می‌تونستم یه قلعه بسازم
‫ با تمامِ آجرهایی که به سمتم پرت کردن
‫ و هر روز مثل یه جنگه
‫ اما هر شب با ما مثل یه رویاست
‫ عزیزم، ما رمانتیک‌های جدیدیم
‫ زود باش، با من همراه شو
‫ شکستِ عشقی سرودِ ملیِ ماست
‫ با افتخار فریادش می‌زنیم
‫ ما سرگرمِ رقصیدنیم
‫ سرگرم‌تر از اونی که از پا دربیایم
‫ عزیزم، ما رمانتیک‌های جدیدیم
‫ تنهام، روی پای خودم ایستادم
‫ و این تمامِ چیزیه که می‌دانم
‫ اوه، قوی خواهم بود
‫ اشتباه خواهم کرد
‫ اوه، اما زندگی ادامه داره
‫ اوه، تنهام، روی پای خودم ایستادم
‫ و این تمامِ چیزیه که می‌دونم
‫ اوه، من فقط یه دخترم
‫ که سعی می‌کنه جای خودش رو توی این دنیا پیدا کنه
‫ گفتم: «این لحظه رو یادت بمونه»
‫ توی گوشه‌ی ذهنم
‫ با دست‌های لرزون ایستاده بودیم
‫ جمعیت توی سکوها به وجد اومده بودن
‫ ما پادشاه‌ها و ملکه‌ها بودیم
‫ و اونا اسم‌هامون رو با صدای بلند می‌خوندن
‫ این پایانِ یک دوره (ارای یک آلبوم) بود
‫ اما شروعِ یک عصرِ جدید
‫ سرت رو مثل یه قهرمان بالا گرفتی
‫ مثل یه قهرمانِ توی صفحات کتاب تاریخ
‫ و من فریاد می‌زدم: ‫«زنده باد دیوارایی که ازشون رد شدیم و فروریختیم»
‫ چطور نورهای قلمرو پادشاهی درخشیدن ‫فقط واسه من و تو
‫ فریاد می‌زدم: «زنده باد تمام جادوهایی که خلق کردیم»
‫ تمامِ مدعی‌ها رو خبر کن (بذار بیان)
‫ یه روزی
‫ نامِ ما به یاد موندنی می‌شه
‫ بعد از مهمونی، اکلیل‌ها روی زمین ریخته
‫ دخترا کفش‌هاشون رو به دست گرفتن ‫و میان پایین توی لابی
‫ قطره‌های شمع و عکس‌های پولاروید ‫روی کفِ چوبیِ خونه
‫ من و تو از شبِ قبل، اما
‫ صفحه‌ی آخر رو نخون
‫ اما من می‌مونم، وقتی تو گم شدی ‫و من ترسیدم و تو داری روت رو برمی‌گردونی
‫ من نیمه‌شب‌های تو رو می‌خوام
‫ اما توی روزِ سالِ نو ‫با هم بطری‌ها رو جمع می‌کنیم و خونه رو تمیز می‌کنیم
‫ و سال‌ها گذشت
‫ مثل صحنه‌های یه نمایش
‫ استاد گفت چیزی رو بنویس که می‌شناسی (تجربه کردی)
‫ نگاه کردن به عقب
‫ شاید تنها راهِ رو به جلو باشه
‫ و بازیگرها ‫نقش‌هاشون رو دقیق اجرا می‌کردن
‫ و رقصِ آروم ‫با جرقه‌های عشق روشن بود
‫ و اشک‌ها هماهنگ با موسیقیِ متن می‌ریختن
‫ و بالاخره
‫ اون فهمید که اون‌همه عذاب واسه چی بوده
‫ پس به این چرخیدن‌ها ادامه بده (رها نشو)
‫ نقل و نبات‌ها (کنفتی) روی زمین می‌ریزن
‫ کاش این خاطرات نذارن که با مغز بخوریم زمین
‫ لطفاً هیچ‌وقت برام یه غریبه نشو
‫ کسی که خنده‌هاش رو هر جایی می‌تونم تشخیص بدم
‫ لطفاً هیچ‌وقت برام یه غریبه نشو
‫ کسی که خنده‌هاش رو هر جایی می‌تونم تشخیص بدم
‫ و به خاطرات تکیه کن (رهاشون نکن)
‫ اونا هم تو رو رها نمی‌کنن
‫ به خاطرات تکیه کن
‫ اونا هم تو رو رها نمی‌کنن
‫ به خاطرات تکیه کن
‫ اونا هم تو رو رها نمی‌کنن
‫ و زنده باد
‫ دیوارایی که ازشون رد شدیم
‫ چطور نورهای قلمرو درخشیدن
‫ واسه من و تو
‫ و خیلی خیلی زنده باد
‫ تمام جادوهایی که خلق کردیم
‫ و تمام مدعی‌ها رو خبر کن
‫ چون یه روزی
‫ نامِ ما به یاد موندنی می‌شه
‫نسخه خطیِ (دست‌نویس) این داستانه تنها چیزی که باقی مونده
‫ آخرین سوغاتیِ من ‫از سفرم به سواحلِ تو
‫ هر از گاهی، اون دست‌نویس رو دوباره می‌خونم
‫ اما این داستان دیگه مالِ من نیست
‫ نیمه‌شب منو ببین
‫ اوه، اوه-اوه
‫ با تو به سقف زل زدم
‫ اوه، تو هیچ‌وقت زیاد حرف نمی‌زنی
‫ و واقعاً دنبالِ پیدا کردنِ دلیل نیستی
‫ واسه حالِ گرفته و افسردگیِ من
‫ من زیرِ ذره‌بین بودم ‫ آره، اوه آره
‫ تو خیلی قشنگ مدیریتش می‌کنی ‫ آره، اوه آره
‫ کلِ این دم و دستگاه (شهرت) برام تازگی داره ‫ آره، اوه آره
‫ حس می‌کنم اون مهِ اسطوخودوسی (آرامش‌بخش) ‫داره به سمتم می‌خزه
‫ سورئال و رویاییه
‫ لعنت به من ‫اگه برام مهم باشه که مردم چی می‌گن
‫ معامله بی معامله (اصلاً حرفشم نزن)
‫ اون خزعبلاتِ دهه ۱۹۵۰ که از من انتظار دارن
‫ من فقط می‌خوام بمونم ‫توی اون مهِ اسطوخودوسی
‫ اوه، اوه-اوه
‫ تنها چیزی که مدام ازم می‌پرسن
‫ اینه که آیا قراره عروسِ تو بشم یا نه
‫ تنها مدل دختری که اونا می‌بینن
‫ یا یه دخترِ یه شبه‌ست یا یه زنِ خونه‌دار
‫ به نظرم گیج‌کننده‌ست ‫ آره، اوه آره
‫ اونا دارن گذشته‌ی منو شخم می‌زنن ‫ آره، اوه آره
‫ اما تو حتی گوش هم نمی‌دادی (برات مهم نبود) ‫ آره، اوه آره
‫ اووه اووه اووه
‫ حس می‌کنم اون مهِ اسطوخودوسی ‫داره به سمتم می‌خزه
‫ رویاییه
‫ لعنت به من اگه برام مهم باشه که مردم چی می‌گن
‫ حرفشم نزن
‫ اون خزعبلاتِ دهه ۱۹۵۰ که از من انتظار دارن
‫ من فقط می‌خوام بمونم ‫توی اون مهِ اسطوخودوسی
‫ اوه، اوه-اوه
‫ اون مهِ اسطوخودوسی ‫ اوه، اوه-اوه
‫ حرفات رو بزن و توی فضای مجازی پخش شو
‫ من فقط به این گردابِ عشق نیاز دارم
‫ حرفت رو بزن و خودت رو خالی کن
‫ این قضایا رو از روی میزِ من بردار ‫ از روی میزِ من بردار
‫ حرفات رو بزن و ویروسی (وایرال) شو
‫ من فقط به این گردابِ عشق نیاز دارم
‫ خودت رو خالی کن
‫ اینا رو از روی میزِ من بردار
‫ حس می‌کنم ‫ حس می‌کنم
‫ مهِ اسطوخودوسی داره به سمتم می‌خزه
‫ رویاییه
‫ لعنت به من اگه برام مهم باشه که مردم چی می‌گن
‫ حرفشم نزن ‫ حرفشم نزن
‫ اون خزعبلاتِ دهه ۱۹۵۰ که از من انتظار دارن
‫ من فقط می‌خوام بمونم توی اون مهِ اسطوخودوسی
‫ اوه، اوه-اوه
‫ خودت رو خالی کن
‫ اینا رو از روی میزِ من بردار
‫ اوه، اوه-اوه
‫ اون مهِ اسطوخودوسی
‫ فقط می‌خوام بمونم ‫ اوه، اوه-اوه
‫ فقط می‌خوام بمونم توی اون مهِ اسطوخودوسی
‫ من یه مشکلی دارم که هی پیرتر می‌شم ‫اما هیچ‌وقت عاقل‌تر نمی‌شم
‫ نیمه‌شب‌ها برام حکمِ بعدازظهر رو دارن
‫ وقتی که افسردگیِ من توی شیفتِ شب (قبرستون) کار می‌کنه
‫ تمامِ کسایی که پیچوندم‌شون (جواب‌شون رو ندادم) ‫اونجا توی اتاق ایستادن
‫ نباید منو با خودم تنها گذاشت
‫ چون تنهاییِ من پر از هزینه و گناهه
‫ و تهش به بحران ختم می‌شه
‫ این یه قصه‌ی قدیمی و تکراریه
‫ با جیغ از توی خواب بیدار می‌شم
‫ یه روز تماشا می‌کنم که داری می‌ری
‫ چون واسه آخرین بار
‫ از نقشه‌ها و کلک‌های من خسته شدی
‫ منم، سلام
‫ من مشکلم، خودِ من
‫ وقتِ چای (موقع غیبت کردن)، همه با هم توافق دارن
‫ مستقیماً به خورشید زل می‌زنم، ولی هیچ‌وقت توی آینه نگاه نمی‌کنم
‫ باید خیلی خسته‌کننده باشه که آدم همیشه ‫طرفدارِ «آنتی-هیرو» (ضدقهرمان) باشه
‫ بعضی وقت‌ها حس می‌کنم همه مثل یه بچه‌ی جذاب و لوند هستن
‫ و من مثل یه هیولای روی تپه‌ام
‫ اون‌قدر گنده که نمی‌تونه با بقیه وقت بگذرونه
‫ که داره آروم و سنگین به سمتِ شهر موردعلاقه‌ت می‌خزه
‫ تیر به قلبش خورده، ولی هیچ‌وقت کشته نشده
‫ صدای خودشیفتگیِ پنهانم رو شنیدی که زیرِ نقابِ نوع‌دوستی قایمش می‌کنم؟
‫ درست مثل یه نماینده‌ی مجلس؟
‫ با جیغ از توی خواب بیدار می‌شم
‫ یه روز تماشا می‌کنم که داری می‌ری
‫ و زندگی تمامِ معناش رو از دست می‌ده
‫ واسه آخرین بار
‫ منم، سلام
‫ من مشکلم، خودِ من
‫ وقتِ چای، همه با هم موافقن
‫ مستقیماً به خورشید زل می‌زنم، ولی هیچ‌وقت توی آینه نگاه نمی‌کنم
‫ باید خیلی خسته‌کننده باشه که آدم همیشه طرفدارِ «آنتی-هیرو» باشه
‫ این خواب رو می‌بینم
‫ که عروسم واسه پول منو می‌کشه
‫ اون فکر می‌کنه توی وصیت‌نامه چیزی براشون گذاشتم
‫ خانواده دور هم جمع می‌شن و وصیت‌نامه رو می‌خونن
‫ و بعد یکی فریاد می‌کشه:
‫ «اون داره از توی جهنم به ما می‌خنده!»
‫ منم، سلام، من مشکلم، خودِ من
‫ منم، سلام، من مشکلم
‫ خودِ منم، خودِ منم
‫ سلام
‫ همه موافقن، همه موافقن
‫ خودِ منم
‫ منم، سلام
‫ من مشکلم، خودِ من
‫ وقتِ چای، همه با هم موافقن
‫ همه موافقن
‫ مستقیماً به خورشید زل می‌زنم، ولی هیچ‌وقت توی آینه نگاه نمی‌کنم
‫ باید خیلی خسته‌کننده باشه که آدم همیشه طرفدارِ «آنتی-هیرو» باشه
‫ بارون، اون راحتی و آرامش می‌خواست
‫ من اون درد رو می‌خواستم
‫ اون یه عروس می‌خواست، من داشتم واسه خودم اسم و رسمی می‌ساختم
‫ دنبالِ اون شهرت بودم، اون همون‌طوری موند
‫ تمامِ وجودِ من مثل نیمه‌شب تغییر کرد
‫ شهرِ من یه برهوت بود
‫ پر از قفس، پر از حصار
‫ ملکه‌های زیبایی و آدم‌های پرادعا
‫ اما واسه بعضی‌ها، اونجا بهشت بود
‫ پسرِ من مثل یه آلبومِ عکس (مونتاژ) بود
‫ یه معجونِ عشقِ صحنه-آهسته
‫ که از بلندی‌ها می‌پرید توی اقیانوس
‫ من قلبش رو شکستم چون آدمِ خوبی بود
‫ اون آفتاب بود، من نیمه‌شب بودم
‫ بارون، اون آرامش می‌خواست
‫ من اون درد رو می‌خواستم
‫ اون یه عروس می‌خواست، من داشتم واسه خودم اسم و رسمی می‌ساختم
‫ دنبالِ اون شهرت بودم، اون همون‌طوری موند
‫ تمامِ وجودِ من مثل نیمه‌شب تغییر کرد
‫ مثل یه کارت‌پستال از راه رسید
‫ یه خانواده‌ی براق و بی‌نقص
‫ مثل آب‌نبات‌چوبی‌های نعناییِ تعطیلات
‫ اما واسه اون، هر روز همین‌جوریه
‫ پس من از لای یه پنجره نگاه کردم
‫ یه دریچه‌ی عمیق، یه سفرِ در زمان
‫ به تمامِ عشقی که از هم بازش کردیم
‫ و زندگی‌ای که من رهاش کردم
‫ چون اون آفتاب بود، من بارونِ نیمه‌شب بودم
‫ اون آرامش می‌خواست، من اون درد رو می‌خواستم
‫ اون یه عروس می‌خواست، من داشتم واسه خودم اسم و رسمی می‌ساختم
‫ دنبالِ اون شهرت بودم، اون همون‌طوری موند
‫ تمامِ وجودِ من مثل نیمه‌شب تغییر کرد
‫ بارون، اون آرامش می‌خواست، من اون درد رو می‌خواستم
‫ اون یه عروس می‌خواست، من داشتم واسه خودم اسم و رسمی می‌ساختم
‫ دنبالِ اون شهرت بودم، اون همون‌طوری موند
‫ تمامِ وجودِ من مثل نیمه‌شب تغییر کرد
‫ فکر کنم گاهی وقت‌ها همه‌مون
‫ دقیقاً همون چیزی رو به دست میاریم که می‌خواستیم
‫ و اون هیچ‌وقت به من فکر نمی‌کنه
‫ مگر وقتی که توی تلویزیونم
‫ فکر کنم گاهی وقت‌ها همه‌مون
‫ یه جورایی تسخیر می‌شیم (خاطرات ول‌مون نمی‌کنن)
‫ و من هیچ‌وقت به اون فکر نمی‌کنم
‫ مگر توی نیمه‌شب‌هایی مثل الان
‫ نیمه‌شب‌هایی مثل الان
‫ خط چشمِ گربه‌ای رو اون‌قدر تیز بکش
‫ که بشه باهاش یه مرد رو کشت
‫ تو یه کارای بدی کردی، ولی من بدترینِ همه‌شونم
‫ بعضی وقت‌ها از خودم می‌پرسم کدوم یکی آخرین دروغت می‌شه
‫ می‌گن نگاهِ آدم می‌تونه بکشه، شاید منم امتحانش کنم
‫ من واسه زن‌ها لباس نمی‌‌پوشم (تیپ نمی‌زنم)
‫ واسه مردها هم تیپ نمی‌زنم
‫ این اواخر، دارم واسه انتقام تیپ می‌زنم
‫ من دعوا راه نمی‌ندازم، ولی می‌تونم بهت بگم چطوری تموم می‌شه
‫ ناراحت نشو، تلافی کن
‫ پس آخرِ هفته‌ها
‫ واسه دوست‌هام تیپ نمی‌زنم
‫ این اواخر، دارم واسه انتقام تیپ می‌زنم
‫ اون زن (زنِ سابقِ طرف) به یه مدرکِ محکم و مستند نیاز داشت، منم بهش دادم
‫ پاکتِ نامه دستش بود؛ فکر می‌کنی از کجا آوردتش؟
‫ حالا خونه مالِ اونه، بچه‌ها مالِ اونن، غرورش هم سرِ جاشه
‫ من و زنِ سابقِ تو رو تصور کن که مثل دو تا رفیقِ جون‌جونی با هم چفت شدیم
‫ و اون خیلی خوشگل به نظر میاد
‫ وقتی داره بنزِ تو رو می‌رونه
‫ این اواخر، اون داره واسه انتقام تیپ می‌زنم
‫ اون دعوا راه نمی‌ندازه، ولی می‌تونه بهت بگم چطوری تموم می‌شه
‫ ناراحت نشو، تلافی کن
‫ آخرِ هفته‌ها
‫ اون واسه دوست‌هاش تیپ نمی‌زنه
‫ این اواخر، اون داره واسه انتقام تیپ می‌زنه
‫ خانوم‌ها همیشه خودشون رو بالاتر نگه می‌دارن
‫ خانوم‌ها می‌دونن مردم چی می‌خوان
‫ یکی که شیرین و مهربون و باحال باشه
‫ اون خانوم دیگه واقعاً صبرش تموم شده بود
‫ در حالی که اون مرد داشت خط‌های کوکائین می‌کشید
‫ و تمامِ خط‌قرمزهای منو رد می‌کرد
‫ یکی جرم‌های یقه‌سفیدش (کلاهبرداری‌هاش) رو
‫ به اف‌بی‌آی لو داد
‫ من واسه آدم‌بده‌ها تیپ نمی‌زنم
‫ واسه بی‌گناه‌ها هم همین‌طور
‫ باز افتادم روی دورِ پارتیزان‌بازیِ خودم (عدالت‌خواهی شخصی)
‫ من دعوا راه نمی‌ندازم
‫ ولی می‌تونم بهت بگم چطوری تموم می‌شه
‫ ناراحت نشو، تلافی کن
‫ پس آخرِ هفته‌ها
‫ واسه دوست‌هام تیپ نمی‌زنم
‫ این اواخر، دارم واسه انتقام تیپ می‌زنم
‫ عشقِ من، فکر کنم یه ذره زیادی مهربون بودم
‫ متوجه نشدم که داری آرامشِ ذهنم رو لگدمال می‌کنی
‫ اونم با کفش‌هایی که خودم بهت هدیه داده بودم
‫ اولویت قرار دادنِ یه نفر فقط وقتی جواب می‌ده ‫که تو هم جزو ۵ نفرِ اولِ اون باشی
‫ و در ضمن
‫ من امشب می‌زنم بیرون
‫ مطمئن باش که هنوز هم می‌درخشم (جواهرم)
‫ وقتی واردِ اتاق می‌شم
‫ هنوز هم می‌تونم کلِ اون فضا رو پر زرق و برق کنم
‫ و وقتی با گروهِ موسیقی ملاقات می‌کنم ‫می‌پرسن: «کسی توی زندگی‌ت هست؟»
‫ هنوز هم می‌تونم بگم: «یادم نمیاد»
‫ نزدیکیِ زیاد باعثِ بی‌احترامی (دلزدگی) می‌شه
‫ منو نذار توی زیرزمینِ دلت
‫ وقتی من پنت‌هاوسِ قلبت رو می‌خوام
‫ توی چشم‌هام الماسه
‫ من حسابی خودم رو جلا می‌دم ‫خیلی قشنگ خودم رو جلا می‌دم
‫خوبه! (نایس!)
‫ پسرِ من، فکر کنم زیادی دخترِ خوبی بودم
‫ زیادی دخترِ خوبی بودم
‫ ولی تهش نمره‌م رو بر اساسِ نمودار (بقیه) دادن
‫ فکر کنم وقتشه که یه سری درس‌ها رو یاد بدم
‫ تو رو دنیای خودم کردم، نشنیدی؟
‫ می‌تونم اون سرزمین رو پس بگیرم
‫ و دلم برات تنگ می‌شه
‫ اما دلم واسه درخشیدن تنگ شده
‫ مطمئن باش که من هنوز هم می‌درخشم (جواهرم)
‫ وقتی واردِ اتاق می‌شم
‫ هنوز هم می‌تونم کلِ اون فضا رو پر زرق و برق کنم
‫ و وقتی با گروهِ موسیقی ملاقات می‌کنم
‫ می‌پرسن: «کسی توی زندگی‌ت هست؟»
‫ هنوز هم می‌تونم بگم: «یادم نمیاد»
‫ نزدیکیِ زیاد باعثِ دلزدگی می‌شه
‫ منو نذار توی زیرزمینِ دلت
‫ وقتی من پنت‌هاوسِ قلبت رو می‌خوام
‫ توی چشم‌هام الماسه
‫ من حسابی خودم رو جلا می‌دم ‫خیلی قشنگ خودم رو جلا می‌دم
‫خوبه!
‫ اشک‌های یاقوتی روی صورتمه
‫ غم، تمامِ آسمونِ من شد
‫ اما یه پسره گفت هاله‌ی دورِ من مثل سنگِ ماهه
‫ فقط چون خودش نعشه (توی فضا) بود
‫ و ما تمامِ شب رو می‌رقصیم
‫ و تو می‌تونی سعی کنی نظرم رو عوض کنی
‫ اما ممکنه مجبور بشی توی صف منتظر بمونی
‫ یه دختر باید چیکار کنه؟
‫ الماس باید بدرخشه
‫ مطمئن باش که من هنوز هم می‌درخشم
‫ وقتی واردِ اتاق می‌شم
‫ هنوز هم می‌تونم کلِ فضا رو پر زرق و برق کنم
‫ پر زرق و برق ‫ و وقتی با گروهِ موسیقی ملاقات می‌کنم
‫ می‌پرسن: «کسی توی زندگی‌ت هست؟»
‫ هنوز هم می‌تونم بگم: «یادم نمیاد»
‫ نزدیکیِ زیاد باعثِ دلزدگی می‌شه
‫ منو نذار توی زیرزمینِ دلت
‫ وقتی من پنت‌هاوسِ قلبت رو می‌خوام
‫ توی چشم‌هام الماسه
‫ من حسابی خودم رو جلا می‌دم ‫خیلی قشنگ خودم رو جلا می‌دم
‫ و ما تمامِ شب رو می‌رقصیم
‫ و تو می‌تونی سعی کنی نظرم رو عوض کنی
‫ اما ممکنه مجبور بشی توی صف منتظر بمونی
‫ یه دختر باید چیکار کنه؟ یه دختر باید چیکار کنه؟
‫ من خیلی قشنگ خودم رو جلا می‌دم
‫ مطمئن باش که من هنوز هم می‌درخشم
‫ وقتی واردِ اتاق می‌شم
‫ هنوز هم می‌تونم کلِ فضا رو پر زرق و برق کنم
‫ یکی بود یکی نبود، سیاره‌ها و تقدیرها
‫ و تمامِ ستاره‌ها با هم هم‌تراز شدن
‫ من و تو توی یه اتاق سر درآوردیم
‫ در یک زمانِ واحد
‫ و تماسِ یه دست، فیتیله رو روشن کرد
‫ از یه واکنشِ زنجیره‌ای از پاتک‌ها (حرکات متقابل)
‫ برای سنجشِ معادله‌ی وجودِ تو
‫ کیش و مات، من نمی‌تونستم ببازم
‫ اگه بهت می‌گفتم هیچ‌کدومش اتفاقی نبود، چی؟
‫ و همون شبِ اولی که منو دیدی، هیچ‌چیزی جلوی راهِ منو نمی‌گرفت؟
‫ من زمینه‌سازی کردم و بعد، درست مثل ساعت
‫ دومینوها پشتِ سرِ هم فروریختن
‫ اگه بهت می‌گفتم که من یه مغزِ متفکرم (نقشه‌کش) چی؟
‫ و حالا تو مالِ منی
‫ همه‌ش طراحیِ خودم بود
‫ چون من یه مغزِ متفکرم
‫ می‌بینی، همه‌ی زن‌های عاقل مجبور بودن این راه رو برن
‫ چون ما به دنیا اومدیم تا مهره‌ی پیاده باشیم
‫ توی بازیِ هر معشوقی
‫ اگه واسه برنامه‌ریزی شکست بخوری، واسه شکست خوردن برنامه‌ریزی کردی
‫ استراتژی، صحنه رو واسه داستان آماده می‌کنه
‫ من همون باد توی بادبان‌های رهای ما هستم
‫ و همون الکل توی کوکتل‌های ما
‫ اگه بهت می‌گفتم هیچ‌کدومش اتفاقی نبود، چی؟
‫ و همون شبِ اولی که منو دیدی، می‌دونستم که وجودت رو می‌خوام؟
‫ من زمینه‌سازی کردم و بعد، درست مثل ساعت
‫ دومینوها پشتِ سرِ هم فروریختن
‫ اگه بهت می‌گفتم که من یه مغزِ متفکرم چی؟
‫ و حالا تو مالِ منی
‫ همه‌ش طبقِ نقشه بود
‫ چون من یه مغزِ متفکرم
‫ وقتی بچه‌ی کوچیکی بودم، هیچ‌کس نمی‌خواست باهام بازی کنه
‫ از اون موقع تا حالا مثل یه تبهکار دارم نقشه می‌کشم
‫ تا کاری کنم عاشقم بشن و جوری جلوه بدم که انگار هیچ تلاشی نکردم
‫ این اولین باره که حس می‌کنم نیاز دارم اعتراف کنم
‫ و قسم می‌خورم
‫ من فقط واسه این مرموز و ماکیاولیستی (حیله‌گر) هستم ‫چون برام مهمه
‫ پس بهت گفتم که هیچ‌کدومش اتفاقی نبود
‫ و همون شبِ اولی که منو دیدی، هیچ‌چیزی جلوی راهِ منو نمی‌گرفت
‫ من زمینه‌سازی کردم
‫ و بعد یه لبخندِ کج و کوله روی صورتت دیدم، تو تمامِ مدت می‌دونستی
‫ می‌دونستی که من یه مغزِ متفکرم
‫ و حالا تو مالِ منی
‫ آره، تمامِ کاری که کردی لبخند زدن بود
‫ چون من یه مغزِ متفکرم
‫ونکوور، می‌خوام از تک‌تکِ شما تشکر کنم
‫که بخشی از هیجان‌انگیزترین فصلِ کلِ زندگیِ من تا به امروز بودید،
‫تورِ محبوبِ من، «دوره ها».
‫ممنون که امشب با ما بودید. می‌شه لطفاً یه آهنگِ دیگه با هم بخونیم؟
‫ داری همین‌جوری الکی چرند می‌گی
‫ معتادِ خیانتی، ولی خب فعلاً سرِ زبونایی
‫ وحشت داری که به پایین نگاه کنی
‫ چون اگه جرئت کنی، برقی رو می‌بینی
‫ برقِ تمامِ کسایی که واسه رسیدن به اونجا سوزوندیشون
‫ داره ورق برمی‌گرده
‫ و من طرفِ خودم از خیابون رو تمیز نگه می‌دارم (سرم به کارِ خودمه)
‫ تو نمی‌فهمی منظورم چیه
‫ چون کارما (تقاص) دوست‌پسرِ منه، کارما یه خدای عادله
‫ کارما همون نسیمِ توی موهامه توی آخرِ هفته
‫ کارما یه فکرِ آرامش‌بخشه
‫ حسودیت نمی‌شه که واسه تو این‌جوری نیست؟
‫ مثل عسل شیرینه، کارما مثل یه گربه‌ست
‫ که توی بغلم خرخر می‌کنه چون دوسم داره
‫ مثل یه آکروبات‌بازِ لعنتی بدنش رو کش میده
‫ من و کارما با هم این‌جوری حال می‌کنیم
‫ پسرِ عنکبوتی، پادشاهِ دزدها
‫ تارهای کوچیکِ ابهامت رو بباف
‫ سکه‌های من بود که تاجِ تو رو ساخت
‫ یه بار سرم کلاه بذار، دو بار سرم کلاه بذار
‫ نمی‌دونی که پول تنها بهایی نیست که باید بدی؟
‫ داره ورق برمی‌گرده
‫ و من طرفِ خودم از خیابون رو تمیز نگه می‌دارم
‫ تو نمی‌فهمی منظورم چیه
‫ چون کارما دوست‌پسرِ منه، کارما یه خدای عادله
‫ کارما همون نسیمِ توی موهامه توی آخرِ هفته
‫ کارما یه فکرِ آرامش‌بخشه
‫ حسودیت نمی‌شه که واسه تو این‌جوری نیست؟
‫ مثل عسل شیرینه، کارما مثل یه گربه‌ست
‫ که توی بغلم خرخر می‌کنه چون دوسم داره
‫ مثل یه آکروبات‌بازِ لعنتی بدنش رو کش میده
‫ من و کارما با هم این‌جوری حال می‌کنیم
‫ ازم بپرس از تمامِ اون سال‌ها چی یاد گرفتم
‫ ازم بپرس از تمامِ اون اشک‌ها چی به دست آوردم
‫ ازم بپرس چرا این‌همه آدم محو شدن، ولی من هنوز اینجام
‫ چون کارما مثلِ رعد و برقیه که زمینت رو می‌لرزونه
‫ کارما مثل یه جایزه‌بگیر (آدم‌کش) دنبالِ ردِته
‫ کارما پیدات می‌کنه، قدم به قدم، از این شهر به اون شهر
‫ مثل عدالت شیرینه، کارما یه ملکه‌ست
‫ کارما تمامِ دوستام رو به قله می‌بره
‫ کارما اون پسره توی تیمِ «چیفس» (تراویس کلسی) هست
‫ که مستقیم میاد خونه پیشِ من
‫ چون کارما دوست‌پسرِ منه، کارما یه خدای عادله
‫ کارما همون نسیمِ توی موهامه توی آخرِ هفته
‫ کارما یه فکرِ آرامش‌بخشه
‫ حسودیت نمی‌شه که واسه تو این‌جوری نیست؟
‫ مثل عسل شیرینه، کارما مثل یه گربه‌ست
‫ که توی بغلم خرخر می‌کنه چون دوسم داره
‫ مثل یه آکروبات‌بازِ لعنتی بدنش رو کش میده
‫ من و کارما با هم این‌جوری حال می‌کنیم
‫ کارما دوست‌پسرِ منه
‫ کارما یه خدای عادله
‫ کارما یه فکرِ آرامش‌بخشه
‫ونکوور، من خیلی زیاد عاشقتونم.
‫ممنونم که امشب تمامِ انرژی و وجودتون رو به ما دادید.
‫اما می‌شه لطفاً برای این رقصنده‌های فوق‌العاده،
‫بلندترین تشویقی که تا حالا توی این تور شنیدن رو انجام بدید؟
‫و حالا، همون‌طور که اونا دارن برای آخرین بار تعظیم می‌کنن،
‫می‌شه لطفاً تا جایی که براتون ممکنه سر و صدا کنید
‫برای همخوان‌های بی‌نظیرِ من؟
‫ونکوور، می‌شه توجهتون رو جلب کنید به استیجِ اصلی
‫و تا جایی که می‌تونید عشق‌تون رو نثار کنید
‫به باشکوه‌ترین گروهِ موسیقیِ تمامِ این سرزمین؟
‫اوه خدای من.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.