- ستوان!
- جیمز، جیمز، جیمز!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
- اسرائیل.
بابا.
لطفاً هنوز نرو.
درست نیست.
- شارلوت، من داوطلب خدمت شدم.
قسم خوردم از این کشور دفاع کنم.
- مگه ما به اندازه کافی برای این کشور قربانی ندادیم؟
- متاسفم. باید برم.
- همه چی درست میشه.
من به اندازه دو عمر دلشکستگی کشیدم.
نمیتونم تو رو هم از دست بدم.
- تو کِی هستی؟
اسممه جنینگز!
قصد آسیب ندارم!
- چرا دنبالم کردی؟
- نکردم! دارم میرم خونه.
حالا بذار رد شم. من تنها هستم.
خودتو نشون بده!
آتش نکن!
دارم نشون میدم.
تفنگ رو بینداز زمین.
- تنهایی؟
- آره.
- هی، همونجا بمون!
اسمت چیه؟ (با لهجه)
تری.
گروهبان تری.
اسم کوچیکت؟
مهم نیست.
مطمئن نیستی؟
من از هیچ چیز مطمئن نیستم جز اینکه بلدم از این چطور استفاده کنم.
کجا زخمی شدی؟
توی سرم.
همونطور که مشخصه میبینی.
آره، میبینم،
یعنی کجا اتفاق افتاد؟
این附近.
چرا تنهایی؟
این زخم خیلی بدیه که
بدون مراقبت رهاش کنی.
نمیدونم.
دارم میرم سمت فورت دیفاینس، اونجا دنبال جواب میگردم.
ببین، من برای آب اومدم و حدس میزنم تو هم همینطور.
آتشبس میدی؟ قمقمههاتون رو پر کنیم؟
- چرا همراهیم نمیکنی بریم فورت بلیس؟
- بلیس؟
اونجا
همه جوابایی که نیاز داری رو پیدا میکنی.
همون، همون مقصد منه.
کت نظامیت آبی رنگه.
همونطور که شلوار منم.
پس منم از ارتش تو هستم
و تو از مال من؟
حدس منطقیه.
حالا که فکر میکنم. جنینگز،
موسی جنینگز.
سرباز. موسی جنینگز.
حالا که فکر میکنم،
سرباز موسی جنینگز.
این نوارهای گروهبانی روی لباست هست. مگه نه؟
مال سربازی بود که دیگه بهش نیاز نداشت.
میفهمم.
ولی من اینجام.
- دیدم یه دوربین چشمی خوب داری.
میشه یه نگاهی بندازم؟
- فقط یه نگاه سریع؟
- باشه.
مواظب باش.
عالیِ!
- هی، هی. کجا داری میری؟
- هی!
خیلی خوبه.
- چیزی میبینی؟
- باید با هم بمونیم.
با جمعیت امنیت بیشتره.
جمعیت؟
ما که فقط دو نفریم.
اینجا منطقه آپاچی‌هاست.
دو نفر شانسشون از یکی بیشتره این بیرون.
خیلی خب.
صبر کن. دست دیگت رو بذار اینجا.
پایین‌تر، پایین‌تر، پایین‌تر. باشه، رها کن.
اگه فکر نمیکردم قراره ما رو بکشه،
حالا نزدیک بود بگم زیباست.
اتیقوس!
- اسرائیل.
من تو رو سرزنش نمیکنم، ولی نمیتونم هم ببخشمت.
- اتیقوس. برگرد.
اسرائیل.
- شارلوت، شارلوت.
- من، اسرائیل تری، به طور رسمی قسم میخورم
- ستوان - جیمز، جیمز.
نه، نه، نه.
ستوان!
پسره کثافت!
من میکشمَت پسره کثافت،
من میکشمَت!
جیمز، ببخشید.
- هی، - هی!
به چه لعنتی!
این کت نظامی مال منه.
من تری هستم.
گروهبان اسرائیل تری.
اینو از کجا آوردی؟
اینو ببین!
من بهش زیاد فکر نکردم. پیداش کردم.
کجا پیداش کردی؟
من تری هستم.
اسرائیل تری.
من، منظورم این بود که خریدمش
از یه آدم درمانده، که کالاهای مختلف میفروخت
به ازای باقی جیره‌هام.
این کت مال منه.
- مال منه.
- میخوام فردا صبح پسش بگیرم.
- اگه برنگردی،
من این بیابان رو میگردم
تا پیدات کنم،
با کمک ارتش یا بدون کمکشون،
با کمک خدا یا بدون کمکش.
- اینها تیرهای آپاچی‌هاست.
- داری چیکار میکنی؟
دارم سعی میکنم به این بیچاره یه احترامی بذارم.
دیگه براش مهم نیست. رفته.
داری چیکار میکنی؟
ممکنه یه چیزای مفیدی پیدا کنیم.
داری دزدی میکنی.
کالای قاچاقه.
چرا اینجا نمیای کمکم کنی؟
این چه فایده‌ای برامون داره، جز روشن کردن آتیش؟
- میدیمش به مسئول نظامی فورت دیفاینس.
حالا بیا کمکم کن.
اینها اسکناس‌های بانک آماریلوه.
دارم فقط پسشون میگیرم.
من فقط دارم پسشون میگیرم.
- تو یه پینکرتونی؟ (مامور خصوصی)
طرف کدومی؟
طرف خودم.
میدونم چی هستی.
چی؟
یه یاغی لعنتی و دزد.
حالا کوله‌ات رو همینجا بنداز.
ترجیح میدم همراهم باشه.
دوباره تکرار نمیکنم.
همه آرزوهام -
همینجاست.
من از ضعفت استفاده کردم،
بخاطرش متاسفم.
مرغ روزی به خونه برمیگرده (کنایه از عاقبت کار)،
دوست جوان تگزاسی من.
۱۷ آوریل، ۱۸۶۲.
یه جایی توی قلمرو آریزونا
تو یه جایی به نام پیکاچو.
من موسی ساموئل جنینگز هستم.
به طور رسمی قسم میخورم که وفاداری واقعی
به ایالات مؤتلفه آمریکا خواهم داشت.
دو تا از دشمن رو توی عملیات کشتم.
انشالله، قصد دارم خط استیج باترفیلد رو
تا مرز تگزاس دنبال کنم.
این طرح‌های هنری مال خودته؟
آره.
برام عزیز خواهند بود.
نکن، نکن.
نکن.
- بذار به سمت فورت دیفاینس بریم، وقتی به
دروازه‌ها رسیدیم، من راهم رو به سمت بلیس ادامه میدم.
تو احمق لعنتی. من میتونم راهم رو به سمت
فورت دیفاینس خودم پیدا کنم.
من این منطقه رو بهتر از تو میشناسم.
- من نقشه دارم.
داری؟
- کجاست؟ باهاش چیکار کردی؟
دیشب توی آتیش سوزوندمش برای بیمه.
- جیبهات رو خالی کن.
- برو راه خودت، سرباز. بذار همونطور که ملاقات کردیم جدا شیم.
- میدونی دارن دنبالمون میکنن؟
و از دید من، یه نفر به تنهایی شانسی نداره.
آپاچی‌ها!
چند تا؟
خب من با اون دوربین تو یه نفر رو تو گردنه دیدم.
من ریسک میکنم.
لطفاً نرو.
- من به تنهایی از پس اینجا برنمیام!
تو شانس داری. من ندارم.
من به مهارت تو با اسلحه نیستم.
- دستهاش رو بگیر!
دستات.
- شارلوت عزیز،
اگه وقتی این کلمات ساده رو میخونی من مرده باشم،
میخوام بدون که در حال جنگ برای چیزی مردم
که میدونم درست بوده.
تسلّی خاطر داشته باش از این واقعیت که
من آروم نمیگیرم تا پیدات کنم.
و در آغوش هم دوباره با شادی ملاقات کنیم و،
و عشق من به تو محدود به زمان نیست،
فاصله، خاطرات محو شده،
مصیبت زندگی یا حتی خود مرگ.
اسرائیل.
- ممنون.
خاطراتت رو خوندم.
سرگرم‌کننده بود؟
به قسمت طلایابیت علاقه پیدا کردم.
کاشکی میتونستم تب طلا رو ببینم.
کالیفرنیا به نظر عالیه.
بدجور بد بود.
یک دوست خوب رو اونجا از دست دادم.
با هم از اوهایو اومدیم غرب.
اتیقوس.
اتیقوس و من توی ساکرامنتو تو یه کارگاه ریخته‌گری کار میکردیم،
بعد از اینکه نقشه‌های به‌ظاهر عالیامون برای پولدار شدن شکست خورد.
اون بر سر کانزاس-نبراسکا بحثش شد
با یکی از کارگرهای کوره.
بعد یه عده اوباش، حرومزاده‌های طرفدار برده‌داری اونو تا حد مرگ زدن،
در حالی که منو نگه داشته بودن.
باید محتاط‌تر بود.
یعنی چی؟
یعنی باید دهنش رو میبست.
مال خودت بود؟ (برده بود)
مال من چی؟
برده‌ات.
برده پدرم بود.
تا اینکه آزادش کرد.
از کجا میدونی؟
همونطور که گفتم،
توی خواب حرف میزنی.
متاسفم برای دوستت.
- هیچی؟
این طلا کجاست لعنتی؟
این همون نیست؟
اتیقوس به چه جهنمی گذاشتی من قانعت کنم
همراهم بیای به این سرزمین لعنتی
گِل و بیماری؟
میتونستی تو اوهایو بمونی.
- چرا خودت رو قانط کردی بیای کالیفرنیا؟
من فقط لباس تنم بود.
تو یه موقعیت راحت توی خونه پدرت داشتی
و دوستیت.
احتمالاً تنها چیزی که تا ابد خواهم داشت.
میخوام یه سوال بپرسم.
این دوستی برات چه ارزشی داره؟
- همه چیز. زندگیم. بیشتر از زندگیم.
- آها.
اسرائیل. من دو تا انتخاب داشتم -
خونه بمونم، برای آقای تری کار کنم،
بدون زن، بدون بچه.
یا، میتونستم بیام کالیفرنیا
و با دوستم سعی کنم ثروتی به هم بزنم.
حالا چرا باید از همچین فرصتی رد بشم؟
حالا سوالت دوباره چی بود؟
- باید به زودی به یه ایستگاه استیج باترفیلد برسیم.
از کجا میدونی؟
توی نقشه‌م بود.
- اگه داشتیم نشونت میدادم.
فقط خاکستر و خاكستر اونجا منتظر ماست.
بیا چادر بزنیم.
یه پناهگاه سنگی طبیعی دیدم صد متر اونورتر و
و یه دسته گوشت پشمی اطراف اینجا هست که
بتونیم بگیریم و بخوریم.
پسر، داری چی میگی؟
دارم بهت میگم، یه ایستگاه اون جلو هست.
میتونیم آب گیر بیاریم، شاید هم غذا، و یه حمام -
و شاید یه مأمور خاموش باترفیلد که باهاش ور بری
در حالی که من زیر یه سقف واقعی میخوابم
و شاید فردا صبح یه اسب گیرمون بیاد.
- (به زبان آپاچی صحبت میکند).
اون زبان رو جلوی من حرف نزن!
- خط استیج از آگوست سال گذشته تعطیل شده!
همه نیروها در طول خط رفته‌ان شرق برای جنگا. - چی؟
دیگه کسی برای محافظت نمونده. امن نیست از آپاچی‌ها.
اون زبان. فکر میکنی چرا ما حتی یه
نفر رو توی این مسیر نمیبینیم؟
- تو همیشه داری قضاوتم رو زیر سؤال میبری.
عملاً مثل یه سگ گرسنه آب دهنت راه میفته برای
فرصت انجامش.
من از این وضع خستم و من از تو درجه‌م بالاتره سرباز!
توی کدوم ارتش؟ - توی تنها ارتشی که به حساب میاد،
پسره کثافت.
- میدونی مغزت یه ذخیره
بخار خوبی جمع کرده با این شروع سردت.
- آره، همینطوره سرباز.
- و من همین الان به خودم ترفیع دادم
به گروهبان یکمی، گروهبان.
- خب من شرطتو میبینم
و یکیش رو بالا میبرم - سرلشکر. اینم من!
- خب فورت جنینگز اونجاست ژنرال، قربان.
اوه منظورت فورت تری نیست سرباز، قربان؟
نه نیست، من اول دیدمش.
- الو؟
کسی اینجاست؟
- هیچی نمیبینم. - یه بخاری دیواری اونجاست.
دلچسبه، باید آتیش روشن کنی.
منم که دستور میدم، دزد حقیر کوچولو.
سعی کن آروم باشی ژنرال، قربان.
هی،
اینم یه تیغ سلمانی.
تقریباً نوه.
به درد میخوره.
مخصوصاً برا تو،
دیگه وقتشه یاد بگیری چطوری ازش استفاده کنی.
یه کبریت بده.
ای پدر ما که در آسمانی.
نام تو مقدس باد. ملکوت تو بیاید.
اراده تو انجام شود، در زمین همانطور که در آسمان است.
ژنرال.
ژنرال. نگاه کن!
خداوند به روانشان رحم کنه.
- به نظر از تگزاس میان.
- از فامیل من نیستن،
ولی ما بهشون یه خاکسپاری مسیحی مدیونیم.
بیل پیدا کردی؟
اگه مجبور بشم از یه تخته استفاده میکنم.
فردا صبح.
صبح؟
یه مدتیه اینجان.
یک روز دیگه هم فرق چندانی نمیکنه.
زن. فکر کنم یه دختر، یه دختر دیگه.
نه یه پسر.
آپاچی‌ها.
به احتمال زیاد.
شاید بهتره آتیش رو خاموش کنیم.
- برنمیگردن. آپاچی‌ها شب حمله نمیکنن.
شانس بهتری داره که نور توسط هنگ من
دیده بشه و بتونیم با اونها به ریو گرانده برگردیم.
اونوقت آتیش رو خاموش میکنم. نه، بذار بسوزه. بذار بسوزه!
- من کشیک میدم. نمیتونم شب رو در تاریکی
با اون آدما بگذرونم.
همش مثل همونه سرباز.
من عقبتر چادر میزنم.
تو میتونی بخاری‌ات رو داشته باشی.
شب بخیر ژنرال.
من برای محافظتت دعا میکنم.
دعا میکنم دشمنانم نیانن اومدنم رو ببینن.
تیرهام دشمنانم رو پیدا کنن.
من برمیگردم خونه
و هر سرنوشتی که برام انتخاب کردی رو میپذیرم
و ازت تشکر میکنم.
- صبح بخیر.
صبح بخیر ژنرال.
- تو بدن اون مأمور استیج بدبخت رو
ول میکردی تو آفتاب بگنده.
ولی وقتی مال خودتونه تو -
پشت ساختمان آب پیدا کردم.
- داری چی میخونی؟
روزنامه مسیلوا یونیون از آگوست گذشته.
مقاله‌ای از یکی از همدسته‌های اَبِ تو. (مخفف abolitionist: لغوکننده برده‌داری)
لعنتی سرباز،
من یه اَب نیستم.
برا یه لغوکننده برده‌داری خوب مینویسه، اینو میپذیرم.
- من از این مزخرفات خستم.
- این به درد میخوره.
قصد داری حموم کنی؟
فکر کنم لازم دارم.
هی، بذار من،
اگه این زخم تو
آفتاب بمونه، زخم بازم میشه.
پدرم دکتر بود.
نمیتونم کار کنم اگه تکون بخوری.
خبرای مسیلوا چیه؟
خب سرمقاله اَب بازم یه مشت مزخرف بود،
در مورد اینکه شورشیا خلافکار و خائنن.
که میخوان وحشیگری معروف به برده‌داری رو
از ریو گرانده تا اقیانوس آرام گسترش بدن.
اگه خائنی باشه اینا حرومزاده‌های تهمت‌زنه
که حق تولدشون رو به پدران بنیانگذار نداده‌ن.
مزخرف نیست. گسترش بلای
اسارت به مناطق.
حق تولد نیست، یه نفرینه.
باید مراقب حرفات باشی.
من با ژنرال بیلور بودم وقتی اون
پسره کثافتی که اینو نوشت رو کشت.
اسمش اوونز بود.
اوونز.
من توی کالیفرنیا با یه اوونز طلایابی میکردم، که برای
روزنامه ساکرامنتو دیلی یونیون مینوشت. تا صدای
آزادی رو به مناطق بیاره.
همون. مرد شرافتمندی بود.
- شرافتمند. - یه لغوکننده برده‌داری بود
- که داشت ذهن کسایی رو مسموم میکرد که در غیر اینصورت
از آرمان نجیب ما حمایت میکردن.
و ایده‌های خطرناکی مثل آزادی رو تو ذهن
آدمایی مثل دوستت - اتیقوس مینداخت؟
دهن خائنتو ببند. بلند شو،
- بلند شو!
- برو بیرون!
کاشکی عقب‌ماندگی ذهنی تو
پایدارتر بود.
دهنت رو ببند کثافت. بشین، بشین.
دستات رو دور تیر بذار. بذار روش.
بهم بچسبونشون. نگهشون دار.
میدونم من چرا اینجام. میدونم تو چرا اینجایی.
میری منو اینجوری ول کنی؟ - دلم میخواد.
دارم میبرمت فورت دیفاینس.
و اگه نقشه‌های دیگه‌ای داشته باشم؟
اونوقت میکُشتَت.
- چرا داری این کار رو می‌کنی؟
- اتیکوس، بارِت،
اوونز، شارلوت، لِوی.
- بارِت.
شارلوت، اوونز. تو هر شب این اسم‌ها رو صدا می‌زنی.
دیگه ازش سیرم.
- صورت‌ها و صداها
اما یادم نمیومد مال کِی هستن.
این کار یه ذره اون مه ای که مغزم رو گرفته بود پاک کرد.
حالا می‌دونم اونا کِیَن، کِی بودن.
آدمایی که براشون احترام قائل بودم، آدمایی که برام مهم بودن،
آدمایی که دوستشون داشتم.
- و اتحادیه تو
- دو تا از اونارو ازم گرفت.
همه برای اون چیزی که بهش می‌گی حقِ موروثی.
- مردم من، کشور من. ما حق داریم،
- مردم تو، کشور تو.
مردم مایی، کشور مایی. تو از مردم مایی.
همسرم، پسرم از مردم مان.
اتیسوس از مردم ما بود!
ژنرال، مهمون داریم.
چی؟ کجا؟
اون ورِ تخته‌سنگ‌ها.
شرط می‌بندم آپاچی‌س.
قدت رو صاف کن. چندتا می‌بینی؟
فقط یکی.
داری فشنگ هدر می‌دی.
کوفتِر کجا رفته؟ - همه جا هست.
داره می‌خواد ما رو وادار کنه فشنگامون رو تموم کنیم.
فقط اگه بتونیم جذبش کنیم. وادارش کنیم وایسه.
آره، حتماً. می‌تونیم یه اسب اضافی یا گاو رو ببندیم.
حتماً جذبش می‌کنه.
اسب اضافی یا گاو داری؟ ژنرال؟
اسب ندارم.
اما یه احمق از تگزاس دارم.
- بد موقع عقلت رو از دست دادی. - چی؟
این به چه درد می‌خوره؟
پاشو. پاشو!
صبر کن ژنرال، من طعمه نمی‌شم.
پاشو! - حتماً داغونت کرده. اوه لعنتی. نگران نباش.
- اگه دستورم رو اجرا کنی، من پشتت رو می‌گیرم.
دستورت چیه؟ اون اسپرینگفیلد رو بالا بگیر.
بذار ببینه چه تفنگ درجه یکی هست
اگه هدفت معامله‌کردن
در ازای جونمون هست، جواب نمی‌ده.
اول منو می‌زنه بعد تو.
برو، وگرنه من تو رو می‌زنم
و اون همونطور به اون تفنگ کوتاه می‌رسه.
مهم نیست زنده باشی یا مرده،
من تو هر صورت ریسک می‌کنم.
خودکشیه.
برو، پاشو!
- خیلی خب. گمشو بابا!
- بیا، بیا.
تیپاکِ درست و حسابی زدی سرباز، یه بارم شده!
- نه!
- این گداى كثيف.
عقلت رو از دست دادى!
نکُشش. - یه آپاچی‌س. - ولش کن.
بلندش کن.
می‌خوام ببندمش.
بیا زخماش رو پانسمون کنیم و یه کم بهش آب بدیم.
می‌خوام باهاش حرف بزنم.
اسمش «بینا»ست، اونی که می‌بینه، بینای بزرگ.
موسی، همون که توى نیزار پیدا شد؟
هی، تو که یه وحشیِ سرخ‌پوستی چطور انقدر خوب انگلیسی حرف زدن یاد گرفتى؟
از کتابا.
تو که یه وحشیِ سفیدپوستی چطور انقدر خوب تیراندازی یاد گرفتى؟
برو خوش بگذرون.
هنری رو از کجا آوردى؟
هیولاهایی که به سرزمین ما حمله می‌کنن،
چیزای شگفت‌انگیز زیادی میارن.
صورتت چی شده؟
یه نیزه آتیش از آسمون بهم خورد.
نیزه آتیش؟
«اِندا»ها، خیال‌پردازی ندارن.
رعد و برق. رعد و برق زد منو.
حالا، اگه قصد کشتنم رو نداری، می‌خوام استراحت کنم.
بیا بیرون احمق.
باید می‌کُشتیمش.
ببین قومش اینجا چیکار کردن.
قومش، فکر کردم قوم تو هم بودن.
اون یه کافره. لیاقت نداره جاش رو بگیره
بین وارثانِ حق به جانب این سرزمین.
هنوز گیجی ژنرال.
پس هممون گیجیم سرباز.
می‌تونیم گروگانش کنیم و از صحرا رد بشیم،
تا برسیم به فورت بلیس،
و ژنرال بیلر داره جایزه می‌ده.
پس تو حاضر جون اونو بدی برای پول.
حالا کی گیجه؟
هی، یه چیزی رو از قلم انداختی.
ببینم اون بیچاره‌ها کِی بودن. - بیچاره‌هایی
دور از خونه. اما عجیبه.
چی توی کار یه وحشی خونخوار که پوست کَنده عجیبه؟
- عین همینه. آپاچی‌ها معمولاً پوست نمی‌کنن.
با جسد میانه‌ای ندارن.
یعنی می‌گی این نبرده؟ - چرا، برده.
فقط باید براش خیلی مهم میبود که برده.
جنگ‌افزار.
نه، یه چیز دیگه.
اون فرق داره، و نه فقط
برای اینکه می‌تونه سه زبان حرف بزنه و می‌تونه بخونه.
تنها زیسته. فکر کنم یه طردشده‌س. - به چه دلیلی؟
خب، مورد اصابت رعد و برق قرار گرفتن براش یکی از دلایلشه.
بین قومش یه جور نفرینه.
و من یه کایوت خوردم، یه حیوان ناپاک.
یا اون یا گشنه بمونم. - باید دلیل بیشتری داشته باشه.
راست می‌گی. دلیلِ بیشتری هست.
برادرزنِ رئیسم رو کشتم،
دیدم با زنم خوابیده.
خانواده‌اش تصمیم نگرفتن بکشنت؟
رئیس نایچه آدم رئوفیه. بهم حق انتخاب داد.
تحمل کنی سرنوشتی که خانواده‌اش برات انتخاب کردن،
یا خودمو تسلیم صحرا کنم.
صحرا رو انتخاب کردی.
دعا کردم جواب بگیرم و گرفتم.
چهارتا مهاجم رو بکُش و برگرد خونه
برای قضاوت نهایی.
چرا چهارتا؟
چهار برای قومش عدد جادویی‌ست.
- هوم. خب به نظر میاد نصف راه رو رفتی.
برای دو تای دیگه به کی فکر کردی؟
کسی رو می‌شناسی؟
چطور زبان مردم ما رو یاد گرفتی؟
با لیپن‌ها توی تگزاس شمالی زندگی می‌کردم.
اسم رئیسشون یولچا بود
و پدرم با سَم هیوستن دوست بود
و مثل اون، بهم یاد داد به مرد سرخ‌پوست احترام بذارم
و از موندنش توی تگزاس استقبال کنم.
پس با این حال جایزه سرم می‌گیری؟
انتظار دارم قبل از اینکه فرصت کنیم، تو رفته باشی.
- چی؟
- گفت، فقط شما دوتا؟
بهتره هوشیار جواب بدی رفیق.
- چیزی برای خوردن دارین؟
ژنرال.
- آب. - تنباکو.
- تو کِی هستی لعنتی؟ - ما کِی هستیم لعنتی؟
شاید یه کابوس برای تو دوست من.
- برو کنار.
فکر نکنم بتونی مارو ببینی.
- می‌تونی درست و دقیق شلیک کنی؟
بیا، بذار کمکت کنیم ببینیمون.
- لعنتی!
خیلی خب. خیلی خب. سرباز،
برای این آقایون محترم
یه کم تنباکو و قمقمت رو بیار.
فقط یکی داریم.
- اسب رفته،
و حدس می‌زنم بینای بزرگ هم باهاش رفته.
- تو کِی هستی؟
- پیشاهنگ. در حال حاضر
ماموریت جداگانه داریم، از نیروهای ژنرال
کارلتون.
- آره، داریم غذا
و علف جمع می‌کنیم.
- فراری‌ها.
این نظر توئه.
- آب.
- هی رفیق.
یه کم از اون آب رو واسه منم نگه دار.
پتی.
- میرین تگزاس؟
- رفیقم اینجا،
توی خوآرز یه هاسیِندا داره. میریم اونجا.
آره، از جنگیدن واسه جنگ شما خسته شدم.
وقتشه برم خونه. دوستم لطف کرده قبول کرده
به عنوان کارگر مزرعه
استخدامش کنم.
چیزی برای خوردن داری؟
اول، اون ارمی 44 رو بینداز اینور.
- چطور توی تاریکی پیدامون کردین؟
- دوست من،
چشماش شبیه گربه‌س.
ما خزنده‌های شبی. الآن روزا برامون زیادی روشنه.
- وقتی بهتون آب و غذا دادیم،
خوشحال می‌شیم اگه برید.
- آره رفقا، ما دیگه کارمون اینجا تمومه.
- درسته؟
- پدرسگ!
ژنرال زخمی شدی؟
این حرومزاده رو از رو من بردار!
اون یکی کجاست؟ - اوه، تیراندازی خوبی بود سرباز.
منم می‌خواستم همینو بگم.
منظورت چیه؟
من که به هیچکس شلیک نکردم؟
شاید چشماش شبیه گربه باشه، اما من چشم بازم شبیه شاهین.
خدایا، مدیونتیم.
و ممنون از احمقی‌ات.
حالا می‌خوام بخوابم.
شب بخیر سرباز. گروهبان.
کارِ کثیفیه،
اما تنها راه اثبات شرافتمه.
خدای من. خب،
به نظر میاد چهارتای جادویی‌ت رو به دست آوردی.
یه کم هم آگاو برای کباب کردن جمع کردم
و یه مار زنگی کشتم.
هنوز اشتها داری؟
نه، مثل یه خرگوش ترسیده فرار کرده.
فکر کنم انتظار داری من اون آدم‌کُشا رو دفن کنم؟
نه، کمکت می‌کنم.
به هر حال باید دوباره اشتهایم رو برگردونم.
احساس نمی‌کنی بیشتر وقت آزادمون رو
داریم با دفن کردن جسد می‌گذرونیم؟
برام یه داستان بگو،
چطوری اسیر شدی و بعد آزادت کردن؟
ما به دلیلی با هم گیر افتادیم.
و فکر کنم تو دلیلش رو می‌دونی.
مطمئنی؟
از تو حقیقت محض رو می‌خوام. حقیقت محض رو می‌خوام.
من یه ستوان رو کشتم.
اونو انداختم زمین مثل یه مرغ پیرِ بی‌خبر،
که بچگی شکارش می‌کردم.
بعد من
چرخیدم و دیدم یه مرد مستقیم داره به سمت من حمله می‌کنه،
با یه تفنگ دستی تو جهت من شلیک می‌کرد.
با یه خشونتِ بی‌بند و بار به سمت من اومد،
مثل یه گورکن، و من، من تونستم
دوباره تفنگمو پر کنم و شلیک کنم و بعد اون افتاد.
و بعد تو، تو یه حالت شرم
و هذیان، فقط فرار کردم به سمت صحرا.
اون مردی که بهت حمله کرد؟
- تو بودی.
کمک!
جیمز، کمک!
پدرسگ!
من فقط داشتم وظیفه‌م رو در قبال کشورم انجام می‌دادم.
- کشورت.
وقتی کار خاک‌سپاری دوستان جدیدمون رو تموم کردی،
باید چادر جمع کنیم.
اگه بخوای تا غروب به قلعه‌ت برسی.
- عیسی!
مریم! آخ!
مثل یه لونه کامل زنبور!
آخ، آخ، آخ، آخ،
آخ، آخ.
کجا، لعنتی رفته بودی؟
آگاو پیدا کردم.
برای مرهمِ موطلایی.
باید میرفتم «یارو» پیدا کنم، اما نکردم.
باید بریم.
خیلی مریضه.
آب بیشتری از دست می‌ده. ما آب اضافی نداریم.
به همون دلیل بیشتر باید سریع بریم فورت دیفاینس.
میشه اونجا آب گرفت.
من میرم سمت فورت بلیس،
و پدرم.
- تو میری سمت سرزمین موعود،
اگه سعی کنی.
- بذار قوزکت رو ببینم.
- اینو بخور.
- به آب نیاز داره. باید توش بمونه.
تو هرگز به فورت بلیس نمی‌رسی سرباز جوان.
- خواهی دید.
- نقشه چیه؟
- او الآن «آکینسه»س.
کسی که با مردم
خویشاوندی داره.
دوباره بخواب.
وقت نداریم.
اگه تمام روز و تمام شب راه بریم،
می‌تونیم تا فردا صبح
تو فورت دیفاینس باشیم.
- نمی‌تونه.
پس ولش کن!
گروهبان.
چرا الآن انقدر ازش عصبانی هستی؟
اون دشمن منه.
کمتر یادم رفته بود.
فراموش کردنش برات چه هزینهای داره؟
شرافتم.
حرفات شبیه یه آپاچی‌س.
برو به جهنم.
اگه جایی بدتر از جهنم باشه،
ما تو اونیم.
شارلوت عزیزم،
هنوز در همراهی یه سرباز جوان کنفدرال هستم.
یه واکنش خطرناک به زهر یه عقرب،
دست به دست هم دادن که اونو
به لب مرگ بفرستن.
از عدالت طبیعت هیچ رهایی نیست.
سریع و قطعیه.
اون دشمن منه، با این حال نمی‌خوام بمیره.
الآن همه چیزی که می‌بینم یه بچه‌ترسو هستش، که از تاریکی می‌ترسه.
- اِندا!
ژنرال.
وقتی منو دفن کردی، قبرم رو
با یه دایره از خاکستر بپوشون،
اینطوری نمی‌تونم زیاد دور شم.
اگه پدرمو دیدی،
بهش بگو در خدمت به کشورم مُردم.
اما بهش نگو کجا خوابیدم. جابجا نمی‌شم.
درست نیست.
اینو دیده بودم.
بعضی وقتا روح جمع و جور می‌شه و جسم پیروی می‌کنه.
اما برای یه لحظه. انتظار نتیجه دیگه‌ای رو نداشته باش.
هی پسر. هی پسر. آروم باش.
حالت خوبه.
کجا میری؟
می‌رم دعا کنم.
شب بخیر گروهبان.
شب بخیر سرباز.
برو، آکینسه!
برو، آکینسه.
آکینسه.
- سرباز. بیدار شو.
- موسی!
بیدار شو پدرسگ! اوه. هی،
- بیا.
تکیه بده، تکیه بده.
ممنون.
- به اندازه کافی قوی هستی که ادامه بدی؟ خیلی خب. باشه.
پس باید چادر جمع کنیم. فکر کنم بتونیم برسیم
فورت دیفاینس تا غروب.
- بینای بزرگ.
گُوین؟
بینای بزرگ!
- رفته.
دوست آپاچی‌ت.
تفنگ هنری رو گذاشته رفته.
- باید برات فورت دیفاینس رو بگیریم.
اگه سعی نکنیم، می‌میری.
- بریم.
حالت خوبه، حالت خوبه.
- من کشتمش. من کشتم اون دوست ستوانت.
نه.
و متأسفم.
نه، من خودم رو سرزنش می‌کنم.
نه، تو فقط سعی می‌کردی کاری رو که فکر می‌کردی درسته انجام بدی.
انرژی‌ت رو واسه خودت نگه دار سرباز.
کسی اینجا هست؟
پادگان لعنتی کجاست؟
کسی اینجاست؟
کسی اطرافه؟
- یه سرباز دارم اینجا،
داره می‌میره.
هی،
هی، هی، هی، هی، هی.
باشه.
- باشه.
- آب دارم.
تو کِی هستی؟
- گروهبان ایزراییل تِری. اونم سرباز موسی جنینگز،
دوست مرد سرخ‌پوست.
از راه خیلی دوری اومدیم و این مقصدمونه.
یا در واقع مقصد منه.
- نمی‌تونه آب بخوره.
- ممنون.
آخ، آخ، آخ. ممنون.
ممنون، ممنون. ممنون.
- از راه خیلی دوری اومدی که خاک بخوری.
اینجا نه سفیدپوستی هست نه آذوقه‌ای.
- پادگان کجاست؟ - یه سال پیش فراریشون دادیم.
نزدیک‌ترین قلعه اینجا فورت کریگ.
می‌ذاریم ادامه بدی،
اما پیشنهاد می‌کنم دوستت رو اینجا بذاری.
- هان؟
- یه خاک‌سپاری مناسب بهش می‌دیم،
و برای قومش علامت می‌ذاریم.
- سرباز. سرباز، سرباز.
هی سرباز. موسی! موسی! بیا.
- موسی! موسی! موسی، بیدار شو!
- آکینسه.
- پسرت رو اینجا دارم،
و شارلوت،
و اتیکوس.
اونا رو اینجا دارم،
و تو باید بپذیریشون.
لطفاً.
- موسی جنینگز. من اینجا به تو ترفیع
به درجه گروهبان رو اهدا می‌کنم.
- سلام منو به اتیکوس برسون حرومزاده کنفدرال.
- دشمن همدیگه بودین؟ - دشمن و دوست.
- اولی، بعد اون یکی.
- نه هر دو،
با هم و هیچکدوم.
- «بیلاگانا»ها خودشون رو نمی‌شناسن.
همدیگه رو می‌کُشین تا اینکه بشناسین.
- گروهبان.
شب هوا سرد می‌شه.
- زمان من تو این سرزمینِ لم‌یزرع
و نفس‌گیر داره به سرعت تموم می‌شه.
وقتی با دقت دوباره زنجیر خاطرات رو دنبال می‌کنم،
می‌بینم هنوز حلقه‌های گمشده‌ای هستن،
اما احساسات توی جای خودشون موندن
مثل ردپا تو شن؛ خشم،
شادی، فقدان، اشتیاق.
پسرم رو خواب می‌بینم.
یه خواب زشت، که یا باقی‌مونده گذشته‌س یا
نشانه‌ای از آینده‌ای ناخوشایند.
تصویر خنده شادش
و صورت بی‌گناهش تا آخر روزام هم آرومم می‌کنه هم تسخیرم.
تا آخر روزام.
از شارلوت.
آرزوی دیدن دوباره‌ش بهم قوت قلب میده.
دلم می‌خواد بغلش کنم و حس کنم که نزدیکه.
اما چطور ممکنه؟
دکتر جنینگ‌ز عزیز،
با تاسف باید بهتون خبر بدم از
مرگ پسرتون، موزیز.
بدشانسی من و اون این بود که در یک اتفاق
به صحرای بی‌رحم افتادیم.
و بدشانسی بود که سفرش به چنین پایانِ بیرحمانه
و زودرسی کشید.
اگرچه من افتخار آشنایی با او رو داشتم،
ولی برای مدت کوتاهی، حس تکلیف رو به من منتقل کرد،
که باید بهش افتخار کنید.
و با وجود مشقت‌هایی که من و اون پشت سر گذاشتیم
قبل از مرگ ناگهانی‌اش، کم شکایت کرد
و رنجش رو با بردباری و استقامت مردانه تحمل کرد.
با احترام.
کاپورال ایزریل تری، سوارهنظام کالیفرنیا، فورت یوما.
داره آهسته حرکت می‌کنه. می‌بینی؟
به نظر میاد حالش خیلی خرابه.
به نظر میاد یه راهنمای ناواهو باشه.
داره می‌ره دنبال یه پناهگاه. از دستش میدی.
تیر خوبی بود.
سفیدپوسته. سفیدپوسته استنتون.
حرکت کن استنتون!
هنوز زنده‌، بیا
بلندش کنیم. ببریمش بیمارستان.
بیا. حرکت کن. حرکت!
یک، دو، سه. بلند!
بغلتش کن به سمت من.
این سمت.
زخمش رو ببند.
سعی کن راحت‌تر بشه.
چند روز پیش یه پیام از واشنگتن دریافت کردم
که کاپورال تری رو گمشده و بی‌خبر اعلام کرده بود.
قربان، اون با لباس ناواهو بود.
سرباز استنتون کجاست؟
گذاشتمش تو سیاهچال قربان.
نتونست کاپورال رو شناسایی کنه
قبل از اینکه رگبار ببنده.
با توجه به چیزی که در دفاع گذروند،
می‌تونم بفهمم که چرا عجولانه شلیک کرد.
راهش کن و از نگهبانی برش دار.
بله قربان. یک چیز دیگه، اگر بشه قربان.
چی هست، ستوان؟
ایزرائل تری؟ اون زن تو بیمارستان.
چی درباره‌ش؟
می‌گه اسمشون خانم تریه.
بسیار خوب، دیگه کافیه ستوان.
بله قربان.
ایزرائل.
بمون.
لطفاً، باید برم پیشش.
خانم خودتون رو خسته نکنید.
خانم. خودتون رو خسته نکنید.
لطفاً خانم، نیاز به استراحت دارید.
برای مدت خیلی طولانی در معرض هوا بودید.
ایزرائل، بله.
ببخشید.
اشکالی نداره.
خیلی متاسفم.
اسرائیل. اسرائیل.
نه. نه، نه، نَه.
لطفاً بیا پیشم.
لطفاً.
- صبحتون بخیر، خانم تِری.
- سرهنگ، چطوری،
چطوری از دنیا رفت؟
- بیرون دِ قلعه بهش شلیک کردن
توسط پیشاهنگای ناواهو.
مدت‌هاست که دارن مزاحممون میشن، حمله میکنن
و همینجور هم ادامه میدن.
- و شما دنبال کسایی که مقصرن میگردین
و میکشینشون؟
- بله. طبق دستور من. - لطفاً نکنین. به خاطر من.
- خانم تِری باید بگم که احساساتتون
حالا حالاها غافلگیرکنندست.
- سرهنگ، این سرزمین خیلی از
رفقای منو، پسرم،
و حالا هم شوهرم رو ازم گرفته.
اگه قراره اینجا خونه بسازیم،
یا باید خطراتی که ممکنه مارو نابود کنن از سر راه برداریم
یا سعی کنیم باهاشون کنار بیایم.
من راه دوم رو بیشتر میپسندم.
من دیگه ناواهوها رو سرزنش نمیکنم، درست مثل اینه که یه نیروی طبیعی رو
سرزنش کنم.
فقط چیزی که الان میخوام برگشتن به کالیفرنیاست
و اینکه تیکه‌های شکستۀ زندگیم رو
به هر زحمتی شده جمع و جور کنم.
- میفهمم.
سرهنگ.
- خانم.
اون مطمئن میشه که به فورت فیلمور برسین
و از اونجا مراقبته که سوار یه
کاروان بشین برین کالیفرنیا.
- ممنونم سرهنگ. سرهنگ، امکانش هست یه جوری
اینو برسونین به فورت بلیس؟
شوهرم اینو توی دفتر خاطراتش داشت.
فکر کنم میخواست وقتی فرصت کرد پستش کنه.
- فورت بلیس دست شوراییاس.
- میدونم، مهمه.
- هر کاری از دستم بربیاد می‌کنم.
- ممنونم بابت همه کاری که برایم کردین.
دفتر خاطرات کاپیتال اسرائیل تِری و شارلوت تِری.
شوهر عزیزم، با
یه دل شکسته
چیزایی رو که در مورد آخرین سفرت از
این دنیا به دنیای بعد نوشتی خوندم.
من تو رو بابت از دست دادن پسر گلم سرزنش میکردم،
که مجبورمون کردی دنبال تو بیان تو اردوگاهای کثیف
رفقای طلابارت.
حالا میدونم اشتباه میکردم. روحم خُرد شده.
اما ارادمم شکست نخورده، چون تصمیم دارم ادامه بدم
با اون آزمایش بزرگمون.
خدا رحمت کنه تو و باتنز و آتیکوس رو
و همراه آخرت، دشمت،
و شاید هم رفیقت؛
موسی جنینگز.
که انقدر قشنگ
در موردش نوشتی.
و کسی که، فقط میتونم دعا کنم، داره یه دنیای
آرومتر و سازگارتر از این دنیا رو با تو شریکه.
سفرت سلامت. (به لاتین)
شارلوت تِری،
یکشنبه، سوم می، ۱۸۶۲.
- سول آ، سول آ، سول آ گِری
- مطمئناً آ، مطمئناً
و اون دوسم داره. وقتی که
برگرده، عروسی میکنیم،
جونی رفته سرباز.
من اینجا رو تپۀ باترمیلک نشستم،
کی میتونه نگه داره گریه‌م رو.
و هر قطره اشکم میتونست
یه آسیابو بچرخونه.
جونی رفته سرباز.
سول آ، سول آ، سول آ گِری،
مطمئناً، آ، مطمئناً
و اون دوسم داره
وقتی برگرده،
عروسی می‌کنیم.
جونی رفته سرباز.
ای وای. چه‌قدر دوسش دارم.
دلم مُرد
وقتی دیدم رفت.
و فقط زمانه که میتونه غصه‌مو خوب کنه.
جونی رفته
سرباز.
لباسمو رِنگ میزنم،
اُشو قِرمِز می‌کنم،
و توی خیابونا،
نان گدایی می‌کنم.
چون اون پسر
که دوسش دارم مُرده.
جونی رفته سرباز.
- سول آ، سول آ، سول آ گِری
مطمئناً آ، مطمئناً
و اون دوسم داره.
وقتی برگرده،
عروسی می‌کنیم.
جونی رفته سرباز.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.