..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام بلبل جان ::.. ‏ .:: @bollbolljan ::.
‫[ویچیتا فالز، تگزاس شمالی، سال 1870]
‫ عصر بخیر، خانم‌ها و آقایون.
‫عصر بخیر.
‫خوشحالم که دوباره در ویچیتا فالز کنار شما هستم.
‫اسم من کاپیتان جفرسون کایل کیده.
‫و امشب اینجام تا تمام اخبار سراسر دنیای بزرگ خودمون
‫رو به گوش شما برسونم.
‫حالا...
‫ممنونم.
‫خب. من می‌دونم زندگی تو این نواحی چجوریه
‫از صبح تا شب کار کردن
‫باعث میشه وقت‌ای برای خوندن روزنامه نمونه، درست میگم؟
‫بذارید من این کارو براتون بکنم.
‫و شاید فقط برای امشب
‫بتونیم از مشکلاتمون فرار کنیم
‫و تغییرات بزرگی که .اون بیرون داره اتفاق میوفته رو بشنویم
‫با اخبار محلی شروع می‌کنیم.
‫هیوستون تلگراف خودمون
‫اول فوریه. خبرش اینه:
‫"همه‌گیری بیماری مننژیت
‫"بدون استثنا و تبعیضی به انتشار
‫در سرتاسر نواحی پَنهندِل .و تگزاس شمالی ادامه دارد
‫این بیماری تاکنون
‫ جان 97 نفر رو گرفته."
‫اونم تنها در دو ماه.
‫تو اخبار دولتی، دالاس هرالد گزارش میده که
‫"واگذاری اختیارات ایالت تگزاس
‫در واشنگتن شروع شده است..."
‫بفرما.
‫هی
‫هی!
‫وایسا!
‫نمی‌خوام بهت آسیبی بزنم.
‫بیا اینجا.
‫آه! گاز نگیر!
‫تو کی هستی؟
‫اسمی داری؟
.‫خونه
.‫می‌خوام برم خونمون
‫نمیفهمم.
‫من...
‫کایوایی بلد نیستم.
‫بیا.
‫بیا اینجا.
‫چیزی نیست. همه چیز مرتبه.
‫بیا دیگه.
‫نمی‌تونی اینجا بمونی.
‫دستتو بده به من.
‫این‌ها مدارک اداره امور سرخپوست‌هاست.
‫جوآنا لیانبرگر.
‫اسمت اینه؟
‫جوآنا؟
‫بذار ببینم اینجا چی داریم.
‫میرم اونطرف رو هم چک کنم.
‫سوگند وفاداریتو داری؟
‫نه. هیچی نیست.
‫کجا خدمت کردی. کاپیتان؟
‫پیاده نظام سوم تگزاس.
‫گلاوستون محاصره شده. ‫26 می 1865
‫اسلحه کمری داری؟
‫نه، قربان.
‫فقط ساچمه.
‫اینجا نوشته تو اهل سن آنتونیویی.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫شهر به شهر میرم و خبر میخونم.
‫داشتم به سمت رد ریور میرفتم
‫که اونو دیدم.
‫فکر کنم داشت این دختر کوچولو رو
‫برای مقامات دولتی منتقل می‌کرد.
‫بنظر میاد سرخپوستا گرفته بودنش.
‫این هم مدارک اداریشه.
‫تازه پیداشون کردم.
‫بریم سوار شیم.
‫مشکلی نیست.
‫با این بچه چیکار کنم؟
‫تا رد ریور ببرش. .ستاد فرماندهی می‌دونه باهاش چیکار کنه
‫پس ارتش سه هفته پیش پیدات کرده
‫اونم وقتی کایوایی‌ها رو .از بخش مانتاگ پاکسازی کردن
‫از وقتی تورو دزدین باهاشون زندگی کردی.
‫وقتی شیش سال پیش به خونوادت تو هیل کانتری
‫حمله کردن.
‫یا خدا.
‫"مادر، پدر و خواهرت..."
‫خب در گذشتن.
‫ولی یه خاله و یه دایی داری...
‫که هنوز اونجا زندگی می‌کنن.
‫نزدیک کسترویل.
‫پس داشتن اونجا می‌بردنت.
‫من کسترویل رو می‌شناسم.
‫قبل از جنگ اونجا زندگی می‌کردم.
‫اونجا آلمانی‌های زیادی زندگی می‌کنن.
‫آره.
‫خانواده آلمانیت رو یادت میاد؟
‫خیلی‌خب.
‫فردا یکی رو پیدا می‌کنیم که .بتونه تورو ببره خونه
‫باشه. منم همینطور.
‫زود باش.
‫بیا، یالا.
‫معذرت می‌خوام.
‫بچه گمشده دارم.
‫اینجا یه بچه گمشده دارم.
‫خیلی ممنونم. خدا خیرتون بده، آقا.
‫- من یه بچه گمشده دارم. ‫- نمی‌تونم ازش استفاده کنم.
‫فعلا همین کارو می‌تونم انجام بدم.
‫ممنون.
‫کارت چیه؟
‫برای دیدن مسئول سرخپوست‌ها اومدم.
‫الان رفته شمال به شهر رد
‫توی قرارگاه سرخپوست‌ها.
‫خب من این دختر بچه رو پیدا کردم.
‫و افسری که تو جاده گشت‌زنی می‌کرد
‫بهم گفت بیارمش اینجا.
‫خب ازم می‌خوای چیکار کنم؟
‫باید یکی ببرتش خونه.
‫مسئول سرخپوست‌ها
‫تا سه ماه دیگه برنمی‌گرده.
‫مسئولیت آواره‌ها با اونه.
‫انگار خودت باید ببریش.
‫من نمی‌تونم، قربان.
‫من کار می‌کنم و شهر به شهر سفر می‌کنم.
‫نمی‌تونم ببرمش.
‫گوش کن، دوست من.
‫یا منتظر مامور بمون، یا خودت ببرش.
‫به خودت بستگی داره.
‫اگه میشه برین کنار، لطفا.
‫بعدی.
‫خوشحالم می‌بینمت، کاپیتان.
‫سلام، پسرم.
‫می‌خواستم بدونم میشه با تو و خانم بودلین
‫دو کلمه حرف بزنم.
‫خب البته، قربان.
‫پس سه ماه، آره؟
‫می‌خوای باهاش چیکار کنی؟
‫اینطور که پیداست، منتظر مامور میمونم.
‫یه جور چهره سرکشی داره، مگه نه؟
‫نه فقط ترسیده.
‫مواظب باش، عزیزم.
‫زیاد بهش نزدیک نشو.
‫خیلی‌خب، بچه جون. من باید برم سرکار.
‫تو هم پیش این خونواده مهربون میمونی.
‫دوست. دوست.
‫گرفتی چی میگم، بچه جون؟
‫اوه، کید.
‫اون هیچی از حرفاتو نمی‌فهمه، مگه نه؟
‫ممنونم ازتون.
‫خیلی‌خب، حالا بیاید...
‫با اخبار محلی از کارتیج بنر شروع کنیم.
‫پل رد ریور فِری
‫نزدیک پل تیمبرز غرق شده.
‫سطح آب همچنان بالاست و رد شدن سخته.
‫و قسمت‌هایی از الم کریک کاملا زیر آب رفتن.
‫سربازای یانکی میترسن چکمه‌هاشون گلی شه.
‫دلیلش اینه.
‫درسته!
‫خب حالا خبرگزاری کلیفتن رکورد
‫گزارشی از تغییرات عمده تو مناطقی داده
‫که تو مسئله سفر کردن تاثیرگذاره.
‫در صفحه اول:
‫"کمیته خط آهن پسیفیک امروز رای داد
‫که شهرهای میزوری , فورت‌اسکات و خطوط خلیج
‫به یک خط جدید ادغام می‌شوند
‫که از مرز کانزانس تا
‫گلوستون, تگزاس ادامه دارد."
‫این اولین خط آهنی خواهد بود که
‫از قرارگاه سرخپوستان رد می‌شود."
‫حالا نوبت خبرهای دولتیه.
‫"رئیس جمهور یولیسیز اس. گرنت..."
‫بره به جهنم بابا!
‫گرنت قاتله!
‫"دستور داده ..."
‫"قوه مقننه تگزاس
‫"موارد 13، 14 و 15
‫"قانون ایالت متحده را بپذیرد
‫"قبل از این که به ایالت‌های هم‌پیمان بپیوندد.
‫این موارد شامل، الغای برده داری..."
‫نه به الغا. هرگز!
‫"...اعطای حق رای
‫به بردگان سابق و ".پرداخت غرامت‌های جنگی می‌باشد
‫من "نه" میگم.
‫تگزاس اولویت داره ‫و گوربابای این اساس نامه.
،‫من تو خاک تگزاس کار نمی‌کنم
‫که برای این یانکی‌های پولدار خون و عرق بریزم.
‫بهتره مراقب حرفاتون باشید.
‫شما هم همینطور!
‫اصلا شما اینجا چیکار می‌کنید، ها؟
‫نه با سرخپوست‌ها می‌جنگید
‫نه جاده‌هامون رو درست می‌کنید ‫نه پل‌های رودخونه رو درست می‌کنید.
‫تنها کاری که می‌کنن، !اینه که جنوبی‌ها رو کتک بزنن
‫خیلی‌خب، شنیدم، شنیدم.
‫برگردید به هر جایی که ازش اومدید.
‫می‌دونم چی میگید.
‫دولتی‌های شمالی کمک زیادی بهمون نمی‌کنن
‫و درعوضش درخواست زیادی ازمون دارن.
‫هممون داریم آسیب می‌بینیم.
‫هممون.
‫ولی بنظرم ما می‌تونیم توی .این شرایط هم نقشی داشته باشیم
‫چیزی بیشتر از بارون و سرخپوست‌ها
‫و شمالی‌های دولتی هست که .تو جاده‌هامون مشکل میسازن
‫خودم دیدم. وقتی از ویچیتا فالز میومدم.
‫آره.
‫هممون داریم آسیب می‌بینیم.
‫تو دوران سختی هستیم.
‫- ممنونم. مرسی. ‫- مرسی.
‫خیلی ممنون. ممنونم.
‫خیلی ازت ممنونم.
‫ممنون از توجهتون.
‫ببخشید.
‫عذر می‌خوام. عذر می‌خوام.
‫دختره رفته.
‫دختر کوچولو!
‫کجایی؟
‫داشتم براش لالایی میخوندم
‫رومو که برگردوندم، رفته بود.
‫اسب‌هارو با خودش نبرده.
‫- نمی‌تونه زیاد دور شده باشه. ‫- ممکنه هرجایی باشه...
‫اونم با وجود این جنگل لعنتی.
‫دختر جون؟
‫بیا بیرون دیگه.
‫یه رودخونه اون پایینه.
‫درست پشت سرت.
‫دختر جون، کجایی؟
‫کجایی؟
‫باید جدا شیم!
‫باشه، کاپیتان.
!‫صبر کنید
‫وایسید منم بیام!
!‫نرید
!‫تنهام نذارید
!‫برگردید
‫نه!
‫جوآنا نه! جوآنا!
‫اونجا امن نیست!
‫میوفتی!
‫برگرد عقب!
‫جوآنا!
‫بخواب زمین!
!‫منم، دختر آب گردان و سه نقطه
‫بذارش روی تخت.
‫خیس خالی شده.
‫این بچه دردسر سازه.
.‫ببین چجوری فرار می‌کنه
‫من گفتم سرکشه، نگفتم؟
‫خواهش می‌کنم، آقای بودلین.
‫خب راست میگم دیگه.
‫یه نگاه بهش بندازی، میفهمی.
‫این بچه نفرین شده‌ست.
‫لعنتی، کاپیتان.
‫می‌خوای باهاش چیکار کنی؟
‫می‌برمش.
‫من پیداش کردم. خودم می‌برمش.
‫مطمئنی، کاپیتان؟
‫تا کاسترویل لعنتی 400 مایل راهه.
‫از وقتی از اونجا رفتی، جاده‌ها عوض شدن.
‫این دختر بچه گم شده.
‫باید بره خونه.
‫خیلی ممنون که ازش مراقبت کردین.
‫فردا صبح برمی‌گردم.
،‫خیلی وقته ازش استفاده نکردیم .ولی هنوز خیلی خوب میدوئه
‫تفنگ داری؟
‫تفنگ ساچمه‌ای دارم.
‫برای خودمو از پالمیتو مخفی می‌کنم.
‫خب فکر کنم بیشتر از من بهش نیاز داری.
‫بیست تا گلوله هم دارم.
‫برش می‌گردونم.
‫برام فرقی نمی‌کنه.
‫کاپیتان.
‫چرا داری اینکارو می‌کنی؟
‫جوآنا. جوآنا!
‫بیا. بیا.
‫فقط یه آستین مونده. اینم از این.
‫بفرما. خیلی‌خب.
‫تموم شد.
‫بیا، بیا.
‫بفرما.
‫خدای من، خوشگل شدی، مگه نه؟
‫برام مهم نیست چی می‌پوشی.
‫تا وقتی برسیم دالاس
‫شیش روز تو این جاده‌ایم.
‫بعدش چند هفته طول میکشه
‫که از مرکز تگزاس به بخش هیل برسیم.
‫البته باید توقف کنیم و اخبار بخونیم.
‫باید خرجمونو دربیاریم.
‫حواسم هست که مشکلی پیش نیاد.
‫مهاجرها سرخپوست‌ها رو میکشن، .تا زمیناشون رو بگیرن
‫سرخپوست‌ها هم مهاجرها رو میکشن .تا زمیناشون رو پس بگیرن
‫حدس میزنم یه چیزایی دراین مورد بدونی.
‫راستی من کاپیتان کید هستم.
‫کاپیتان. کاپیتان.
‫تو هم جوآنا هستی.
‫تو، جوآنا.
‫و آشنایی باهات باعث افتخارمه.
‫اشتباه برداشت نکن.
‫این بِیکنه.
‫فکر کنم باید یکم درست کنم.
‫"لطفا" بگی بد نیست.
‫این جوری بهتره.
‫اون قهوه‌ست.
‫آره قهوه طعم تندی داره، مگه نه؟
‫هر کسی ازش خوشش نمیاد.
‫اون شکره.
‫ها؟
‫ازش خوشت اومده، آره؟
‫آروم باش.
‫خیلی‌خب. بسه دیگه.
‫کافیه.
‫هی.
‫اون کلمات رو می‌بینی
‫که تو یه خط پشت سر هم چاپ شدن؟
‫کنار هم که بذاریشون یه قصه شکل میگیره.
‫قصه.
‫خب، راحت باش.
‫اون همسرمه.
‫تو سن آنتونیوئه.
‫میرم یه ذره دیگه آب بیارم.
‫بیا اینجا، کمکم کن اینو بار بزنم.
‫اگه می‌خواین پولدار شین، خوب جایی اومدین
‫برای خدا سیاه و سفید فرقی نداره.
‫تفرقه ملت مارو فرا گرفته.
‫باید آمریکا رو یکپارچه نگه داریم.
‫تگزاس نمیذاره، ولی من به شما میگم
‫زیر سایه پروردگار، ملت ما
‫ملت بزرگ ما، باید کامل باشه.
‫خانم گنت.
‫سلام، کید.
‫دختر خودته؟
‫بهت پول میدن که ببریش خونه
‫یا از روی دل رحمی اینکارو می‌کنی؟
‫نه بهم پول نمیدن، من فقط جاده رو بلدم.
‫ولی اگه اتاق داشته باشی، من دوتا می‌خوام.
‫آره، اتاق دارم.
‫ممنون
‫ممنونم، خانم.
‫نه، نه، نه، نه.
‫ما از دست و انگشت‌هامون استفاده نمی‌کنیم.
‫ما..
‫ببین. اینو می‌بینی؟
‫قاشق؟ قاشق؟
‫اینجوری غذا می‌خوریم.
‫قاشق.
‫و آواز هم نمی‌خونیم.
‫سر میز آواز نمی‌خونیم.
‫به چی نگاه می‌کنین؟
‫غذا خوردن یه بچه رو ندیدین؟
‫اسمش چیه؟
‫جوآنا.
‫انگلیسی بلد نیست.
‫پس به چه زبونی حرف میزنه؟
‫کایوایی.
‫خوش اومدی. من دوست تو هستم.
‫اسمت جوآنائه؟
.‫اسم من سکایدائه. نمی‌دونم چوهانا کیه
‫چیه؟
‫چی گفت؟
‫گفت با اسم اشتباهی داری صداش می‌کنی.
‫اسمش سکایدائه.
‫خب الان دیگه جوآنائه.
‫جوآنا لیانبرگر.
‫این مرد...
.‫این تورو میبره خونه‌ات
.‫من که خونه ندارم
.‫وقتی منو دزدیدن، خونمون رو سوزوندن
‫خونواده کایواییت چی؟
.‫همشون مُردن
‫گفت خونه نداره.
‫خانواده کایوایی هم همینطور.
‫موهاشو می‌بینی؟
‫وقتی عزادار میشن، کوتاهش می‌کنن.
‫این بچه کاملا یتیمه.
‫میشه بهش بگی من می‌برمش پیش خانواده‌اش.
‫پیش خاله و داییش که نزدیک کاسترویل زندگی می‌کنن؟
‫کید، اون هیچی در مورد چیزایی که میگی نمی‌دونه.
‫خب اونا تنها کسایی هستن که قبولش می‌کنن.
‫اون هیچ جایی نداره، هیچ کس نمی‌خوادش.
‫.اون تورو میبره به یه خونه دیگه
‫شنیدم وضع جاده های کسترویل خوب نیست.
‫آره، آره منم شنیدم.
‫اقای گنت قبل از این که بره کالیفرنیا
‫از اونجا میرفت.
‫شاید اصلا نمی‌خواست برگرده.
‫هیچ چیزی از نگهداری بچه‌ها نمی‌دونم.
‫نه بهش نیاز داشتم و نه صبر و حوصله این کارو.
‫اون هنوز زنده اس، مگه نه؟
‫این کم چیزی نیست.
‫جاده روت اثر گذاشته؟
‫دیگه مثل قبلا
‫نمی‌تونم شب‌ها بخوابم.
‫آره.
‫قصه‌هات فقط برای یه مدتی می‌تونن همراهت باشن.
‫خب، وقتی رسوندیش بعدش می‌خوای چیکار کنی؟
‫شاید راهمو به سمت جنوب ادامه بدم.
‫با یه کشتی تو گلوستون سفر کنم.
‫برم شهرهای دور دست رو ببینم.
‫هرشب برای مردم اخبار بخونم.
‫چند وقت شده؟
‫داره پنج سال میشه.
‫کسترویل تو مسیر سن‌آنتونیوئه.
‫آره، درسته.
‫وقتش نیست که برگردی؟
‫باهاش آشتی بکنی؟
‫الان که می‌بینمت...
‫فکر کنم چاره دیگه‌ای نداری.
‫عصر بخیر.
‫اسم من کاپیتان جفرسون کایل کیده.
‫باعث افتخاره که به شهر پر هیاهوی دالاس برگشتم.
‫شهری پر مشغله با مردمانی پر مشغله
‫پس بهتره بریم سر اصل مطلب.
‫وقتی دیروز رسیدم اینجا
‫جدیدترین روزنامه‌ها رو تهیه کردم.
‫دنبال یه خبر مناسب می‌گشتم
‫چیزی که مارو از مشغله‌های زندگی دور کنه.
‫تو صفحه سوم روزنامه تایمز نوشته...
‫میشه یه لحظه وقتتون رو بگیرم، کاپیتان؟
‫اسم من آلمِیه.
‫و اینا هم رفقام هستن.
‫آقای آلمی. آقایون.
‫از اخبارت لذت بردیم، کاپیتان.
‫مارو از مشغله‌های زندگی دور کردی.
‫ممنونم.
‫کجا خدمت کردی، کاپیتان؟
‫پیاده نظام سوم تگزاس.
‫شما چی؟
‫پیاده نظام اول تگزاس، ویرجینیای شمالی.
‫خیلی رومون تاثیر گذاشت.
‫فقرا تو جنگ پولدارا می‌جنگیدن.
‫ماهم اینجا هیچی به هیچی.
،‫به نظر من، ما می‌جنگیم
‫ولی هیچی به خودمون نمیرسه.
‫دیگه دیر شده، آقای آلمی.
‫و منظورت چیه؟
‫منظورم اینه که ما کهنه سربازا باید زندگی کنیم دیگه، نه؟
‫یه پیشنهاد کاری برات دارم.
‫الان که می‌بینم تنها سفر می‌کنی
‫این دختر جوون هم همراهته.
‫چی می‌خوای؟
‫چقدر براش می‌خوای؟
‫این بچه فروشی نیست.
‫میگن توی ویچیتا فالز اسیر بوده
‫آقای آلمی، بهت درست گفتن.
‫خبرهای با ارزش زود می‌پیچه.
‫پنجاه دلار چطوره؟
‫خیلی‌خب. صدتاش می‌کنم.
‫خیالت می‌تونه راحت باشه که بهش پول هم میدن.
‫آخه این پوست سفیدشو ببین.
‫شرط میبندم تو صحرا خیلی حال می‌کنی.
‫تو یه آشغالی.
.‫یا به جاش می‌تونیم خودمون به زور بگیریمش
‫- خیله خب پسرا ‫- اینجا چه خبره؟
‫خدارو شکر.
‫ما تاجرای محلی هستیم، قربان.
‫ما نگران آسایش و رفاه
‫این دختر بچه که تو چنگال
‫این مرد غریبه افتاده، هستیم.
‫من مسئول
‫برگردوندن این بچه به خانوداش تو جنوب هستم.
‫- اینم مدارکش و سوگند نامه من. ‫- تکون نخور.
‫دستات.
‫کاپیتان.
‫- گشتیش؟ ‫- آره.
‫این دخترو بردار و به راهت ادامه بده.
‫- برید. ‫- تکون بخور.
‫- برو. ‫- ثبتشون کن.
‫- بازم می‌بینمت کاپیتان. ‫- برو.
‫صدامو شنیدی؟
‫به محض این که کارم با اینا تموم‌شه میام سراغت.
‫- اسم. ‫- جی جی آلمی.
‫محل سکونت.
‫خیابان دوازدهم پولک.
‫دالاس، تگزاس.
‫امضا کن.
‫کاپیتان!
‫هی! یالا!
‫یالا!
‫بجنب. بجنب.
‫زود باش. بیا پایین.
‫هی، کاپیتان، نگفتم میام سراغت؟
‫- برو ‫- نگفتم؟
‫بدو. بجنب.
‫تکون بخور.
‫بالاتر. بیا!
‫بریم.
‫هی کاپیتان!
‫با این سن و سال‌ات خوب شلیک می‌کنی.
‫ولی از این وضعیت خسته نشدی؟
‫- کمکم کن. ‫-روح و جسممون اونجا از بین نرفت؟
‫خیلی حیفه که اینجوری تموم بشه
‫اونم وقتی می‌تونی به ما ملحق شی.
...‫تو این دنیا
‫پولدارا هر چی بخوان برمیدارن.
‫برای بقیه‌مون هیچی نمی‌مونه.
‫لعنتی.
‫خدا لعنتت کنه!
‫تو برو.
‫اسب‌ها رو بردار و برو.
‫من شلیک می‌کنم، تو برو.
‫کاپیتان.
‫نه، نه، نه این فایده نداره.
‫اینو می‌بینی؟ فقط واسه پرنده‌هاست.
‫برای پرنده‌هاست. فهمیدی؟
‫درست فکر نمی‌کنی، کاپیتان.
‫اون ارزش مُردن رو نداره.
‫برو.
‫حالا که می‌تونی، فرار کن.
‫نظرت چیه، کاپیتان؟
‫حرف بزن.
‫آقای آلمِی!
‫منو داری...
‫تو یه شرایط نه چندان خوب.
‫حالا چجوری این مسئله رو حل کنیم؟
‫به نظرم هر کی یه سهم برداره
‫یه سهم اضافه هم برای من.
‫به خاطر کاری که با رفیقم کردی.
‫به نظر من که کاملا منصفانه‌ست.
‫حالا از من می‌خوای چیکار کنم؟
‫تو فقط باید دختره رو رد کنی بیاد. همین.
‫نه. جوآنا، نه!
‫اونا پول مارو نمی‌خوان.
‫- تورو می‌خوان! ‫- کاپیتان.
‫کاپیتان، داری چیکار می‌کنی؟ ‫انقدر قلقکمون بدی تا بمیریم؟
‫خب، ما هنوز معامله نکردیم.
‫آها!
‫فکر کنم گلوله‌هات تموم شده
‫حالا فقط ساچمه برات مونده.
‫درست نمیگم، کاپیتان؟
‫خیلی‌خب، آلمی.
‫لعنتی، باهات معامله می‌کنم.
‫خیلی‌خب.
‫حالا می‌خوام تفنگم رو بذارم رو این سنگه.
‫نظرت چیه تو هم همین کارو بکنی؟
‫این اسلحه کمری منه.
‫واسه تورو ببینم.
‫تفنگم رو میذارم زمین.
‫اینم مال منه.
.‫سکه
‫- کاپیتان، بوم؟ ‫- بوم، بوم.
‫کلِی داره میاد طرف شما.
‫نظرت چیه تو هم همین کارو بکنی؟
‫به نظرم خوبه!
‫سرتو بگیر پایین.
‫خدا لعنتت کنه!
‫خب حالا دیگه همه چیو خراب کردی، کاپیتان.
‫مثل این که دوباره برگشتیم به خونه اول.
‫همینطور به نظر میاد.
‫خیلی‌خب، کاپیتان.
‫مثل این که حالا خودم باید بیام سراغت.
‫زود باش.
‫♪ کاپیتان... ♪
‫اونو می‌بینی؟ اون پرنده رو می‌بینی؟
‫"پرنده"
‫آره.
‫آره، خوبه.
‫"گو-توه"
‫- "گو-توه؟" ‫- "گو-تو"
‫"پرنده" میشه "گو-توه"؟
‫- "گو-توه" ‫- "گو-توه"
‫"آنگوپی"
‫"بوفالو"
‫حالا که انقدر باهوشی...
‫"کاکتوس خاردار"
‫اونجا سرو کوهی هم هست.
‫اونم یکم مریم گلیه.
‫"سِی-گیا"
‫"سِی-جیا"؟
‫"سی-گیا"
‫"مریم گلی". آره.
‫درسته. بوی خوبی داره.
‫- خوب. ‫- آره.
‫دیگه چه چیزای کایوایی می‌تونی بهم یاد بدی؟
‫"دام"
‫"دام"؟ "دام" یعنی چی؟
‫"دام"
‫زمین.
‫خیلی‌خب.
‫"فاهن"
‫ابر؟
‫آسمون.
‫" دام پاهن دو-گو داه"
‫یعنی، جمع شدن؟
‫"دام"، "داه"؟
‫"داه".
‫"داه"، انگار یه روحه.
‫نفس.
‫چرخش.
‫برای ما، بیشتر مثل یه خط صافه.
‫خط.
‫"لیان"
‫"لیان" آره.
‫داریم تو دشت سفر می‌کنیم
‫تو یه خطر صاف
‫و دنبال مقصدمون میریم.
‫وقتی هم پیداش کردیم، میریم سراغش ‫و بعد شخمش می‌زنیم
‫و تو یه خط صاف توش کشاورزی می‌کنیم.
‫آره.
‫خیلی ‌خوب.
‫"ولی گوت"
‫"ولی گوت" درسته.
‫"سِر گوت، آنکل"
‫"سر گوت، آنکل". تو الان آلمانی حرف زدی.
‫آلمانی.
‫چیز دیگه‌ای یادت میاد؟
‫دیگه چی یادت میاد؟
‫چیه؟
‫اوه، خدای من.
‫ولش کن. ولش کن.
‫فراموشش کن.
‫فکر کنم هر دوتامون شیاطینی داریم ‫که باید باهاشون روبرو بشیم.
‫حالا که این جاده رو داریم میریم.
‫روز بخیر، آقایون.
‫جاده بسته‌ست.
‫هیچکس نمی‌تونه بدون بازرسی به .بخش اِیرث وارد بشه
‫این قانونه؟
‫حالا دیگه هست.
‫من چیز با ارزشی همراهم ندارم.
‫اسمت چیه، آقا؟
‫کید. کاپیتان جفرسون کایل کید.
‫و دلیلت برای سفر چیه، کاپیتان؟
‫اخبار.
‫خبر میخونم. برای هر کسی که ده سنت
‫و یکم وقت برای شنیدنش داشته باشه.
‫خدای من.
‫خدای من، خدای من، خدای من.
‫این پشت یکم آسیب دیده.
‫خب من این درشکه رو ارزون خریدم
‫سوراخ‌ها همراهش بود.
‫خب، روزنامه‌هات هم سوراخ زیاد داره، آقا.
‫تو اینجا هیچی درباره بخش ایرث نوشته نشده.
‫اینجا خیلی اتفاقا افتاده.
‫درست نمیگم، پسرا؟
‫ولی اینجا چیزی نمی‌بینم.
‫می‌دونی، سرمون خیلی شلوغ بوده.
‫کار اون مکزیکی‌ها رو تموم کردیم.
‫همینطور سرخ پوست‌ها. ‫پاکشون کردیم.
‫آقای فارلی یه عالمه سرخ پوست رو کُشت.
‫پوستشون رو هم خیلی خوب کند.
‫ما اینجا تو بخش ایرث داریم
‫یه دنیای جدید میسازیم.
‫ولی هیچی درباره‌اش اینجا ننوشته.
‫این خبر جایی نوشته نشده.
‫بیا درستش کنیم.
‫نظرت چیه یکم برای ما هم بخونی؟
‫نظرت چیه...
‫...آقای خبرنگار؟
‫زود باش، تکون بخور.
‫خون رو بشور.
‫نگاه نکن. کار کن.
‫وقتی کارش اینجا تموم شد ‫بیارش به شهر.
‫آقای فارلی دقیقا چیکاره ست؟
‫آقای فارل...
‫تو کار "به تو مربوط نمیشه‌"ست.
‫اسمت چیه؟
‫جان کَلی.
‫آقای فارلی با تو فامیله، جان؟
‫نه، آقای فارلی با من فامیل نیست. ‫نه، نه.
‫حالا که تامی مُرده، هیچکس رو ندارم.
‫ولی مثل قبل برای آقای فارلی کار می‌کنم.
‫چه اتفاقی برای تامی افتاد؟
‫آقای فارلی بهش شلیک کرد.
‫به خاطر سروصدا کردن و سوال پرسیدن.
‫یه فکرایی تو سرش بود
‫که نمی‌تونست تو سرش نگهشون داره.
‫دهن گشادی داری.
‫اینو بهش بده بخونه.
‫هی، کاپیتان.
‫اقای فارلی میگه باید اینو بخونی.
‫خوب بسوزونش. این آتیش باید بزرگتر شه.
‫سکه؟ سکه؟
‫- سکه؟ ‫- بفرمایید.
‫سکه؟
‫شما، آقا.
‫عصر بخیر، خانم‌ها و آقایان. اسم من...
‫اسم من کاپیتان جفرسون کایل کیده.
‫آقای فارلی ازم خواسته که امشب به اینجا بیام
‫تا خبرها رو براتون بخونم.
‫ایشون انقدر مهربون بودن که
‫یه کپی از "روزنامه ایرث" رو بهم بدن.
‫از این روزنامه معلومه که آقای فارلی
‫مرد پر مشغله ایه.
‫اون ویراستاره، ناشره، تاجره، قانون گذاره.
‫و همه شما مردمان خوب برای اون کار می‌کنید.
‫صددرصد.
‫ولی اینطور که من می‌بینم
‫هیچکدوم از اینا خبر جدیدی نیست.
‫پس بذارید ببینم می‌تونم شما رو با چیز دیگه‌ای
‫مجاب کنم یا نه.
‫روزنامه "هارپر".
‫یه گزارش نوشته درباره یه شهر کوچیک
‫به اسم کیل ران، تو پنسیلوانیا.
‫یه حس بدی راجع به این دارم.
‫یه دقیقه بهش وقت بده.
‫آدمای زیادی کیل ران رو نمی‌شناسن.
‫و فکر کنم همه شما هم چیزی درباره‌اش نشنیدید
‫چون، تو شماله.
‫چرا باید شنیده باشید؟
‫کیل ران یکی از اون هزاران شهر کوچیک
‫تو سراسر کشور ماست که با تلاش آدمای زیادی ایجاد شده
‫ولی آدمای کمی ازش لذت بردن.
‫کیل ران، مثل دوراند نیست.
‫توش بوفالو پرورش نمیدن، بلکه توش زغال سنگ داره.
‫درست مثل شما‌ها، هر روز صبح
‫مردان اون شهر صبح زود از تخت خوابشون بلند میشن
‫تا توی معادن بزرگ و سیاه زغال سنگ، کار کنن.
‫"در صبح روز یازدهم فوریه
‫37 نفر از مردان ران در بعد از ظهر، .اولین شیفت کاری خودشان را ‫شروع کردند
‫ولی حدود یک ساعت بعد
‫ستاره بخت کیل ران خاموش شد
‫چون معدن، خود معدن زعال سنگ
‫به آتش کشیده شد."
‫.تو لحظه اول، ده نفر کشته شدن
‫هفت نفر دیگه هم کمی بعدش مُردن.
‫ولی من اینجا نیومدم که درباره اون مردهای
‫نگون بخت براتون بگم
‫یا درباره صاحب معدن
‫کسی که واسه امنیت اونا سهل‌انگاری کرد
‫کسی که نشسته بود تو خونه با کلاسش
‫و پول‌هایی که .کارگرهای بیچاره درآورده بودن رو میشمرد
‫نه، نه، نه. من اینجا اومدم
‫تا درباره 11 مردی که زنده موندن، حرف بزنم.
‫آره!
‫کسانی که از اون آتیش نجات پیدا کردن.
‫یازده مردی که مقابله کردن
‫در برابر سرنوشت مرگبارشون.
‫- آره! ‫- آره! آره!
‫فکر کردم بهت گفتم که از روی روزنامه ایرث بخونی.
‫خب ببین آقای فارلی
‫من فکر کردم شاید مردم بخوان
‫- خبرهایی که بیرون ایرث اتفاق میوفته رو بدونن. ‫- آره، می‌خوایم بشنویم!
‫فقط همین یه شب، آقای فارلی.
‫من فکر می‌کنم که باید
‫از روی روزنامه ایرث برامون بخونی، کاپیتان.
‫چیزایی که این مردم می‌خوان بشنون.
‫بذار حرفاش رو بشنویم.
‫نظرتون چیه که رای‌گیری کنیم؟
‫نظرت چیه که نکنیم؟
‫من می‌تونم
‫از روی روزنامه ایرث آقای فارلی بخونم
‫یا می‌تونم داستان مردان کیل ران رو ادامه بدم.
‫- من به مردان ران رای میدم! ‫- کیل ران؟
‫- خیلی‌خب. خیلی خوبه. ‫- بگو بشنویم، کاپیتان.
‫اون روز، اون 11 مرد با یه ...دشمن مرگبار روبرو شده بودن
‫برو. این کصکشو خفه کن. همین الان.
‫- برو، برو! ‫- چیزی که می‌خواست همه چیز رو نابود کنه
‫هر چیزی که براشون مهم بود ‫هر چیزی که تا اون زمان ساخته بودن...
‫- نمایش تموم شده، بچه‌ها! ‫- هر پیشرفتی که کرده بودن
‫- کل شهرشون رو. ‫- نمایش تموم شده. برید به خونه‌هاتون.
‫این مردها شکست رو قبول نکردن.
‫تو تاریکی سرهاشون رو گرفتن
‫- و با هم کار کردن! ‫- بزن به چاک!
‫- اون مردها از خودشون دفاع کردن... ‫- برو خونه، همین الان!
‫- تکون بخور، برو خونه! ‫- در برابر شرایط...
،‫برای زندگی بهتر
‫- برای آزادی. ‫- فکر می‌کنی خنده داره، پسر؟
‫گرفتمش!
‫- جوآنا! ‫- کاپیتان!
‫تکون بخور!
‫متفرق شید! متفرق شید!
‫.اسب
‫باید همون روزنامه رو می‌خوندی، کاپیتان.
‫من فقط به مردم یه حق انتخاب دادم، آقای فارلی.
‫خب حالا می‌تونی بخونی.
‫تو اصلا نمی‌دونی که ما این پایین با چی سروکار داریم.
‫مکزیکی‌ها، سرخ پوستا، سیاه پوستا.
‫یه لحظه بهشون مهلت بدیم
‫وقتی داریم می‌شاشیم، گلوی تک تک ما رو می‌برن.
‫جنگ دیگه تموم شده، آقای فارلی.
‫بالاخره یه روز باید دست از جنگیدن برداریم.
‫حتما بر میداریم.
‫وقتی همش مال ما شد.
‫بیا اینجا ببینم...
‫وایسا!
‫آره. پا شو. وایسا.
‫آماده‌ای برامون بخونی، کاپیتان؟
‫نه. نه.
‫نه! نه!
‫از قصه‌هات خوشم میاد.
‫میگم...
‫تا حالا نشنیده بودم خبر خوندن هم
‫یه شغل باشه.
‫خب کار آدم پولدارا که نیست
‫خودت که می‌بینی.
‫خب پس چرا انقدر خودتو به زحمت می‌ندازی؟
‫من یه چاپخونه داشتم.
‫دستگاه چاپ داشتم، تو سن آنتونیو.
‫روزنامه چاپ می‌کردم.
‫بعد جنگ شروع شد.
‫وقتی هم که تموم شد، همه چی نابود شده بود.
‫همه چیو از دست دادم.
‫باید یه زندگی جدید برای خودم درست می‌کردم.
‫دیگه نمی‌تونستم روزنامه چاپ کنم ‫ولی می‌تونستم بخونمشون.
‫حالا هم شهر به شهر میرم و همین کارو می‌کنم.
‫خونواده هم داری؟
‫زنم تو سن آنتونیوئه.
‫واقعا؟
‫خیلی‌خب. باید از هم جدا بشیم، جان کِلی.
‫باشه.
‫خیلی‌خب.
‫می‌تونم باهاتون بیام.
‫آره، درباره هیل کانتری خیلی چیزا شنیدم.
‫اونجا سرزمین کایوائه.
‫اگه پیدات کنن، میکشنت.
‫راه آهن اونطرفه، جان.
‫برو یه چیزی برای خودت دست و پا کن.
‫حداقل...
‫این تفنگ رو بردار.
‫خیلی راحت می‌تونم برای خودم یکی دیگه گیر بیارم.
‫به خاطر اون، برش دار.
‫میگم، کاپیتان...
‫اون مردهایی که تو معدن گیر کرده بودن
‫واقعا تونستن آتیش رو شکست بدن و برن خونه؟
‫آره، واقعا تونستن.
‫همینجا نوشته.
‫دمش گرم.
‫عجب چیزیه، مگه نه؟
‫موفق باشی، جان.
‫مرسی.
‫بجنب.
‫موفق باشید.
‫اون آهنگی که همیشه میخونی رو بهم یاد میدی؟
‫همونی که اینجوریه...
‫باید تو جاده اصلی بمونیم!
‫جاده اصلی!
.‫از این طرف
‫ما میریم.
‫مجبور نیستی اینکارو بکنی.
‫اونا دیگه اونجا نیستن.
‫سوهانا میره.
‫ماما و پاپا مُرد؟
‫آره.
‫اونا مُردن.
‫می‌خوام تورو از این همه ،درد و کشت و کشتار دور کنم
‫کاملا ازش دورت کنم.
‫برگشتن به عقب، خوب نیست.
‫باید پشت سر بذاریش.
‫به جلو حرکت کنی، فهمیدی؟
‫- لیان. ‫- آره.
‫توی همین خط بمون.
‫به عقب نگاه نکن، فهمیدی؟
.‫نه
...‫برای رفتن به جلو
.‫اول باید به یاد بیاری
‫- کاپیتان. ‫- سفت بشین.
‫افسارو بگیر!
‫بپر! بپر، جوآنا!
‫آره، خوبه. خیلی‌خب.
‫اسب.
‫جوآنا!
‫تو کجایی؟
‫جوآنا!
...‫جو
‫خدارو شکر.
‫جوآنا!
‫مرد جوان، من دنبال .خونواده‌ی لیانبرگر کسترویل میگردم
‫مستقیم برو.
‫قصه می‌خونیم؟
‫سکه؟
‫نه، اینجا قصه‌ای نیست.
‫سکه نه؟
‫نه، سکه نه.
‫میریم اونجا؟
‫آره.
‫آره، میریم اونجا.
‫نه. نه، کاپیتان.
‫- نه، میریم سکه. ‫- نه. نه.
‫- میریم. ‫- نه.
‫میریم!
‫میریم. نه.
‫نه، میریم.
‫اینجا... جاییه که از این به بعد .بهش تعلق داری، جوآنا
‫حالا دیگه خونه تو اینجاست.
‫روز بخیر.
‫من با خانواده لیانبرگر کار دارم.
‫خب؟
‫این بچه جوآنا لیانبرگره.
‫آنا.
‫خواهرم همیشه راه خودش رو میرفت.
‫بهش گفتیم تو کسترویل بمونید ‫ولی اون و شوهرش، وُلف
‫می‌خواستن برن اون بیرون تو دره
‫چون اونجا زمین ارزون‌تر بود.
.‫ولف، به حرفمون گوش نمیداد
‫پس یعنی حالا فکر می‌کنه سرخ پوسته؟
‫خب یه چیزی بین این دوتا.
‫به زمان نیاز داره تا خودشو وفق بده.
‫اون باید کار کنه.
‫باید یاد بگیره...
.‫آداب و رسوم
‫البته.
،‫می‌دونی، وقتی خواهرمو رو تختش پیدا کردیم
‫گلوش رو بریده بودن.
‫خواهر کوچولوش...
‫مغزشو ریخته بودن بیرون.
‫بهتره که همه اینا رو فراموش کنه.
‫اون به خاطرات جدید نیاز داره.
‫کی می‌دونه چه چیزایی بهش یاد دادن؟
‫ولی باید سعی کنیم که .اونو مثل یه هدیه الهی ببینیم
‫تازه به کمک هم نیاز داریم.
‫برای آوردنش به اینجا پول می‌خوای؟
‫نه. من پول شما رو نمی‌خوام.
‫براش کتاب بخرید.
‫- کتاب؟ ‫- تا خوندن یاد بگیره.
‫از قصه خیلی خوشش میاد.
‫اون چیه؟
.‫کتاب
.‫قصه
.‫وقت برای قصه نداریم
‫من دیگه میرم.
‫برای راهت غذا می‌خوای؟
‫نه، ممنون.
‫اون داره میره، بچه جون.
‫خیلی نمک نشناسی، دختر. .این مرد تورو به خونه آورده
‫اشکال نداره.
‫شاید نمی‌تونه درک کنه که چه اتفاقی داره میوفته.
‫فکر کنم کار مایکل باشه.
‫صریحا موافقم.
‫مطمئن نیستم این دقیق باشه.
‫خب باید به آقای یانگ خبر بدیم
‫که می‌خوایم این قرارداد رو دوباره مینویسیم، نه؟
‫این که اینجاست.
‫سلام، ویلی.
‫جفری.
‫خدای من.
‫آقایون، ایشون...
‫دوست قدیمی و عزیز من، کاپیتان جفری کید هستن.
‫از دیدنتون خوشحالم، جناب.
‫آقایون.
‫بفرمایید.
‫اون تو کلیسا ئه.
‫تو باغچه.
‫وبا بود.
‫هیچ کاری از دستت بر نمیومد.
‫دکتر گفت.
‫من چهار سال جنگ رو پیشش نبودم، ویلی.
‫چهار سال کشت و کشتار و خون.
‫هر روز منتظر رفتن به خونه بودن.
‫منتظر دیدنش و حس کردنش.
‫حرف زدن، خندیدن، خواب دیدن...
‫فکر کردن به این که یه خونواده تشکیل بدم.
‫به جاش، یه نامه به چادر من رسید...
‫توش نوشته بود که اون مُرده و خاک شده.
‫اینجوری فهمیدم.
‫نفرین خدا روی من، اونو ازم گرفت.
‫یه بیماری بود، جف. ‫فقط بیماری.
‫بیماری نبود.
‫مجازات بود.
‫به خاطر چیزایی که دیدم...
‫کارایی که کردم.
‫من پنجاه ساله که تورو می‌شناسم.
‫از وقتی پسر کوچولو بودیم.
‫ما نمی‌خواستیم اینجوری بشه.
‫ولی روزگار کاری کرد که بجنگیم.
‫زنده موندیم.
‫اون مُرد.
‫این مجازات نیست.
‫فقط چیزیه که باید باهاش روبرو بشیم...
‫و بقیه روزای عمرمون رو زندگی کنیم.
‫مجبور شدیم ببندیمش.
‫همش فرار می‌کنه.
‫اون یه بچه ست.
‫اون... کار نمی‌کنه.
‫اشتباه من بود .
‫اون به اینجا تعلق نداره.
‫متاسفم.
‫ببخشید.
‫جوآنا.
‫کاپیتان و جوآنا میرن؟
‫آره.
‫اگه اینو می‌خوای، آره.
‫کاپیتان و جوآنا میرن.
‫خب خانم‌ها و آقایان
‫میرسیم به آخرین خبر امروز.
‫"مردی که مُرده و خاک شده بود
‫از قبر بیرون اومد."
‫"سه روز پیش، تو باتون روژ، لوئیزیانا
‫آقای آلفرد بلکستون، 47 ساله
‫سکته کرد.
‫همسرش دکتر خبر کرد ولی ،قلبش هیچ ضربانی نداشت
‫از این رو مشخص شد که با کمال تاسف
‫آقای بلکستون فوت شده."
‫"سریعا ایشون رو در قبرستان
‫کلیسای محل دفن کردن.
‫جایی که ایشون به درگاه الهی پیوسته بود
‫روز بعد یک مراسم ازدواج برگزار شده بود."
‫"ولی نزدیک درهای کلیسا، عروس ناگهان وایساد.
‫اون از طرف قبرستون
‫این صدای باور نکردنی رو می شنید."
‫"ضربات ناامیدانه و غیر قابل انکار زندگی."
،‫"با حالتی آشفته و هیجان زده
‫اون به قبری نزدیک شد که ".اسم آلفرد بلکستون روش حک شده بود
‫"در همان لحظه
‫همه حضار در عروسی در حال کندن زمین بودن."
‫"سرانجام، آلفرد بلکستون بیچاره
‫کاملا زنده از زمین بیرون کشیده شد."
‫"به گفته همسر آقای بلکستون
‫آلفرد به سمت داماد برگشت و گفت: ‫از روش می خونم.
‫"رفیق، وقتی رفتی به اون کلیسا
‫"و عروست بهت گفت، "...تا وقتی که مرگ ما رو از هم جدا کنه"
‫حتی یه کلمه‌اشو هم باور نکن."
‫اسم من کاپیتان جفرسون کایل کیده.
‫و ایشون هم دوشیزه جوآنا کید هستن.
‫این تمام اخبار جهان بود که خدمتتون عرض کردیم.
‫ازتون ممنونیم و شب بخیر.
..:: کانال تلگرام بلبل جان ::.. ‏ .:: @bollbolljan ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.