..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫(آواز پرنده)
‫(آواز به زبان اسپانیایی)
‫درود، غذای من!
‫چند لحظه که فکر کنی ...
‫آااااای!!!
‫ 911 911
‫پلیس، واحد قوانین مدنی.
‫سازمان حمایت از حیوانات.
‫قتل، خیانت، آدم‌ربایی!
‫نه، پرنده ربایی!
‫مقداری سیر.
‫یک عدد طوطی کوچولو.
‫آماده باش برای غذا، جولیا کوچولو.
‫منو ببخشید، ‫ولی آیا از حقوق
‫پرنده های زندانی نیست که بتونن ‫یک تماس تلفنی بگیرند‌؟
‫در مورد تو، فکر نکنم.
‫خوراک‌های بعدازظهر، ‫حقوق شهروندی کمی دارند.
‫ولی من خیلی هم سنگدل نیستم.
‫با یه سیگار باحال و آرام‌بخش چطوری؟
‫اوه، من نمی تونم این کارو بکنم. ‫من نمی تونم.
‫او، چه راه بدی برای مرگ یک پرنده!
‫من نمی خوام سرطان نوک بگیرم.
‫نه! ریه هام سیاه شدن!
‫دوباره شروع شد.
‫کات، کات، کات. ‫برگردانیدش عقب.
‫داری چکار می‌کنی؟
‫دنیل اینا توی متن نیست.
‫من فکر کردم باید توی ‫همچنین موقعیتی خودم نظرم رو اضافه کنم.
‫کدوم موقعیت؟
‫اینکه گذاشتن یه سیگار تو دهن «پاجی»،
‫مخالف با مسائل اخلاقی هستش.
‫این یه کارتونه.
‫یه برنامه ویژه آموزشی «اوپرا وینفری» که نیست!
‫لو، میلیون ها بچه این کارتون رو می بینن.
‫مثل این میمونه که برای اونا، ‫یه پاکت سیگار بفرستیم و بگیم: «بکش».
‫ولی تو نمی تونی بجای «پاجی» حرف بزنی، ‫وقتی اصلاً دهنش تکون نمی خوره.
‫این صدای درونیه، صدای وجدانشه.
‫شاید حتی صدای خدا! ‫این بهتره!
‫نه، «پاجی» سیگار نکش!
‫امان از دست شما بازیگرا!
‫بیا از متخصص‌ها بپرس.
‫شما فکر می‌کنید از نظر ‫اخلاقی درست باشه که
‫بین بچه‌های آمریکایی دخانیات رو ترویج بکنیم؟
‫خودشون سردسته سیگاری ها هستن، ‫بیخود دارم بحث می‌کنیم.
‫این اجرا برای استودیو هزاران دلار خرج برداشته.
‫اگه پولت رو می خواهی بچسب به متن.
‫اگه می خواهی نقش گاندی رو بازی کنی، ‫برو وقت یکی دیگه رو بگیر.
‫(صدای گاندی) پس من مجبورم ‫کاری که باید رو انجام بدم.
‫خیلی بامزه بود!
‫کدوم قبرستونی داری میری؟
‫بهت بگم رفیق، اگه بری دیگه برنمی گردی.
‫دیگه هیچ بهانه‌ای رو از تو قبول نمی‌کنم، رفیق.
‫خوب به قول خوک کوچولو ...
‫ب-ب-ب-ب-ب-ب-ب!
‫برو گم شو، لو!
‫امتحان تاریخ چطور بود؟
‫اصلاً نپرس.
‫امروز مدرسه بهت خوش گذشت؟
‫امروز یه رنگین کمون کشیدم.
‫- بابا؟ ‫- بابا؟
‫بابایی!
‫فکر می‌کردم شما نمی تونید بیایید.
‫من زود تعطیل شدم.
‫منظورت اینه اخراج شدی؟
‫نه، استعفا دادم. ‫به دلایل اخلاقی.
‫امان از دست شما بازیگرا!
‫هی پسر!
‫تولد 12 سالگیت مبارک!
‫خیلی خوب. ‫یه سورپرایز برات دارم.
‫- یه رقاص لختی؟ ‫- اوه، بی خیال!
‫- دوتا رقاص لختی؟ ‫- هی هی، پسر!
‫- یه جشن؟ ‫- بله.
‫نه، جشن نه.
‫مامان گفت بخاطر کارنامه‌ات نمی تونی جشن بگیری.
‫مامان قرار نیست تا چهار ساعت دیگه ...
‫بیاد خونه. مگه نه؟
‫خودتون رو برای سرزمین حیوانات آماده کنید، هان؟
‫داره از همه جلو میزنه.
‫همین جوری میره و مسابقه رو می بره.
‫حالا بیا پایین. رسیدیم.
‫ می خواهی بهش غذا بدی؟
‫‫بیا اینو بگیر.
‫یکم می خواهی؟
‫اوه، ببخشید.
‫برو بیرون!
‫کیش!
‫شرکت گریگوی، هندرسون و هیلارد.
‫لطفاً میراندا هیلارد.
‫می‌دونم شما چی از این طرح‌های روی دیوار می خواهید.
‫ولی نباید این‌قدر بزرگ باشن.
‫و باید تو پنجره‌ها استیل کار کنیم نه چوب.
‫قالیچه‌ها رو بذارید کنار.
‫بذارید کف‌پوش نسوز بذاریم.
‫بیشتر صورتی تا قرمز.
‫سالن اجتماعات.
‫این بهتره. ‫هنر و کارهای دستی بیشتر.
‫یه لامپ «درک ون ارپ». ‫یه صندلی چوبی.
‫زیاد تحت تأثیر چیت گلدار قرار نگیرید.
‫ببخشید! ‫میراندا، میشه یه دقیقه باهات صحبت کنم؟
بله؟ ‫منو ببخشید.
‫فقط یه دقیقه میشه.
‫الان داشتم تلفنی با استوارت دانمایر صحبت می‌کردم.
‫استوارت دانمایر؟
‫اون گفت قبلاً باهم آشنایی داشتید.
‫استوارت دانمایر؟
‫آره اون داره میلیون ها دلار خرج
‫بازسازی کاخ قدیمی «ولمن» توی «نابهیل» می کنه.
‫می‌خواهد تبدیلش کنه به یه هتل با کرایه شبی 500 دلار.
‫درباره اش خوندم. ‫اون خیلی خوب پیشرفت کرده.
‫خودشه، و اون به‌طور خاص خواست ‫که تو کارش رو انجام بدی.
‫خودش گفت؟
‫برای همین بهش گفتم فردا باهاش ملاقات می‌کنی.
‫باشه این کارو می کنم.
‫خانم هیلارد.
‫اپراتور خانم گلوریا چنی رو پشت خط نگه داشته.
‫می گه فوریه.
‫ببخشید.
‫گلوریا؟
‫- اوه، خدایا! ‫- این منزل شماست خانم؟
‫متأسفانه باید بگم آره.
‫می دانید که نگهداری حیوانات اهلی ...
‫توی محوطه خونه غیرقانونیه؟
‫اگه با یکیشون ازدواج کرده باشی، چی؟
‫همینطور ما بخاطر مزاحمت صوتی اومدیم.
‫من خودمم برای همین اومدم.
‫خیلی دراین مورد متأسفم. ‫تو گل‌های بگونیای من رو خوردی.
‫خدایا! از سر راهم برو کنار.
‫اوه، گم شو!
‫برو، برو!
‫میراندا! چه خبر؟
‫زود اومدی خونه، رفیق.
‫تو خونه جشن تولد گرفتیم.
‫معلومه اینجا چه خبره؟
‫عصبانی نشو، عزیزم.
‫تو یکم زود اومدی خونه.
‫می‌خواستم قبل از اینکه بیای همه چیزو تمیز کنم.
‫عزیزم؟ ‫عزیزم، دنبال چی می‌گردی؟
‫عزیزم، مراقب باش! ‫اون اسب خیلی آب خورده!
‫مهمونی تموم شد.
اوه، چه عالی!
اون بهت زنگ زد، تو هم ‫مهمونی تولد رو نابود کردی!
‫چطور جرئت می‌کنی منو آدم بده ی ماجرا بکنی.
‫شما کیفش رو می‌کنید، ‫مابقی دردسرش برای من میمونه.
‫خودت کار رو ترجیح دادی.
‫من حق انتخابی نداشتم.
‫حتی وقتی من برای تفریح یه کاری می‌کنم، ‫شما ده برابر بزرگ‌ترش رو انجام می‌دید.
‫من یه کیک و چند تا هدیه میارم خونه.
‫شما کل باغ وحش رو میارید! ‫و من باید تمیزش کنم.
‫متأسفم ولی این‌ها که زباله‌های سمی نیستن، ‫فقط چند تا نوار کاغذیه!
‫چرا فقط من هستم که فکر می کنه ‫باید قوانینی وجود داشته باشه؟
‫چرا همیشه کاری می‌کنی که به نظر بیاد ‫من اونی هستم که سختگیری می کنه.
‫من باعث نمیشم تو جور خاصی به نظر بیای. ‫خودت این کار رو می کنی.
‫تو هر دفعه من رو تو چنین موقعیتی قرار می‌دی،
‫آروم باش، ممکنه؟
‫فقط باید اینو متوجه بشی که تو خیلی زیادی وقتت رو با اون ‫شرکای تجاریت میگذرونی که
‫می گفتی ازشون نفرت داری.
‫من با تو زیادی وقت می‌گذرانم، دنیل!
‫دیگه تموم شد! دیگه تموم شد!
‫بی‌خیال میراندا، ما باهم مشکل داریم، ‫ولی می تونیم از پسش بر بیاییم.
‫منطورت چیه که تمومه؟
‫ما چهارده ساله که داریم ‫سعی می‌کنیم از پسش بر بیاییم.
‫لطفاً گوش کن، شاید ما احتیاج به کمک داریم، باشه؟
‫یه مشاور خانواده می تونه کمک مان کنه، ‫باهم این مشکلات رو حل کنیم.
‫برای این کار خیلی دیر شده.
‫بیا باهم بریم تعطیلات، همراه بچه‌ها.
‫مثل یه خانواده. ‫تو رو هم یکم از کارت دور کنیم.
‫تو آدم متفاوتی هستی. ‫جداً میگم، تو خیلی خوبی.
‫دنیل، وقتی برگردیم مشکلات ما ‫هم چنان سرجاشه.
‫خوب اسباب‌کشی می‌کنیم، اون وقت ‫امید هست مشکلاتمان دنبال مان نیان!
‫دنیل، لطفاً مزه نریز!
‫باشه.
‫خوب.
‫ما فقط متفاوت با هم بزرگ شده ایم.
‫ما با هم فرق داریم.
‫ما نقطه ی مشترکی با هم نداریم.
‫اوه، البته که داریم.
‫ما همدیگر رو دوست داریم.
‫بی‌خیال میراندا!
‫ما همدیگر رو دوست داریم.
‫مگه نه؟
‫من طلاق می‌خواهم.
‫نه!
‫نمیشه. ‫ما یه خانواده‌ایم، مگه نه؟
‫خیلی متأسفم!
‫آره، مامان. ‫اون همه چیزو بهم گفته.
‫آره مامان شنیدم، شنیدم.
‫خوب، آره اون اینجاست.
‫نه!
‫فرانک!
‫اون حال و حوصله صحبت کردن نداره.
‫آره، معلومه که اون افسرده شده. ‫ازدواجش داره از هم می‌پاشه.
‫ازدواج من از هم نمی‌پاشه.
‫فقط با یه مشکل موقتی برخورد کرده.
‫می‌خواهم باهاش صحبت کنم.
‫فکر کنم الان قبول نمی کنه.
‫ما حسابی مراقب بچه کوچولوت هستیم.
‫نگران نباش، مامان.
‫سلام اولین! ‫از بابت مربا ممنون.
‫میگه قابلی نداشت.
‫اون رنگ‌های قهوه‌ای روشن رو ‫میدونی کی دوباره دستمون میرسه؟
‫هفته دیگه.
‫شنیدی مامان؟ هفته دیگه.
‫بسه دیگه. اون یه مَرده.
‫تو از کجا میدونی؟
‫هرزه!
‫بی ادب، داری با مادرت صحبت می‌کنی.
‫نه مامان! با تو نبودم، ‫داشتم درمورد یه سگ صحبت می‌کردم.
‫مامان گوش کن.
‫مامان مردم اینجا منتظرن کارشون رو انجام بدیم.
‫آره زندگی پرمشغله‌ایه. ‫کلی صورت هست که باید گریم بشه.
‫باشه من بهش میگم مامان. ‫نگران نباش. بهش میگم.
‫من خیلی هم خوشحال میشم.
‫مامان می‌خواهد بگه اگه دوست داری، ‫بری با اون زندگی کنی.
‫عمراً!
‫اون میگه دربارش فکر می کنه
‫باشه، منم دوستت دارم.
‫- خداحافظ، مامان. ‫- خداحافظ.
‫می دونی که تو می تونی تا ‫هر وقت بخوای پیش ما بمونی.
‫ممنون.
‫ولی من مشکلی ندارم، جداً.
‫این یه اوضاع موقتیه.
‫من میراندا رو می شناسم.
‫اون تقاضاش رو پس می گیره.
‫آقا و خانم هیلارد.
‫اگرچه این دادگاه ...
‫همیشه متمایل بوده تا کفالت را به مادر بسپاره.
‫ما متوجه شدیم که بخصوص در این پرونده
‫بهترین گزینه برای فرزندان، این نیست که
‫پسر یا دختر را از پدری که به‌وضوح مورد ‫علاقه فرزندان می‌باشد محروم کنیم.
‫نهایتاً، ازآنجاکه در این لحظه
‫آقای هیلارد محلی برای زندگی و شغلی ندارند.
‫تصمیم دادگاه بر این است که
‫کفالت را منحصراً به خانم هیلارد اهدا کند.
‫تبریک میگم.
‫نه!
‫آقای هیلارد حق ملاقات با فرزندان را
‫هر یکشنبه دارا خواهد بود
‫نمی تونی کاری بکنی؟
‫اون تصمیم خودشو گرفته.
‫مگه مرسوم نیست که بگی «اعتراض دارم»؟
‫عالیجناب، لطفاً!
‫آخه، هر یکشنبه ‫این فقط یه روز در هفته است.
‫این کافی نیست.
‫من باید با بچه‌هام باشم.
‫راستش این یه درخواست نیست ‫من باید با اونا باشم، قربان. خواهش می کنم.
‫می دونم، شاید به نظر زیاد بیاد، ‫ولی برای من این واقعاً کافی نیست.
‫من از زمان تولدشون بیشتر از
‫یک روز ازشون دور نبودم.
‫آقای هیلارد، مایلم اضافه کنم که ‫این حکم فقط برای مدت موقتی هستش.
‫من یک رابط حقوقی رو منصوب می‌کنیم ‫تا بر پرونده شما نظارت کنند.
‫من به شما سه ماه وقت میدم، آقای هیلارد
‫سه ماه تا بتونید شغلی پیدا کنید. ‫اون شغل رو نگه‌دارید.
‫و منزلی مناسب دست‌وپا کنید.
‫اگر ثابت بشه که شما چنین امکانی رو دارید،
‫من کفالت مشترک رو
‫در دادگاه بعدی مد نظر قرارخواهم داد.
‫دادگاه به وقت بعدی موکول میشه.
‫خوب به نظر یه نور امیدی ته تونل ما وجود داره.
‫همه وسایل من همین بود.
‫همش تقصیر من بود.
‫خدایا، نه! ‫چرا همچنین فکری می‌کنی؟
‫من نباید هرگز جشن تولد می گرفتم، بابا.
‫اونوقت دیگه این اتفاق نمی‌افتاد.
‫چرا، می‌افتاد.
‫این یه حادثه بود که به‌هرحال پیش میومد. خوب؟
‫تو هیچ کار اشتباهی نکردی.
‫فهمیدی؟
‫هی، بزن قدش.
‫حالا تو مرد خونه هستی.
‫خراب کاری نکنی.
‫تو نمی تونی الان بری.
‫عزیزم، باید برم.
‫ما وسط داستان «تور شارلوت» بودیم.
‫حالا چه کسی تمومش می کنه؟
‫خوب، مادربزرگ برات تمومش می کنه.
‫اون به خوبی تو نیست.
‫اون همیشه تیکه‌هایی رو جا می اندازه، ‫و هیچ‌وقت هم نمی تونه تقلید صدا کنه.
‫تازه یه بوی عجیبی هم میده.
‫این بوی ماده ضدعفونی‌کننده است.
‫برای همینه ‌که مادربزرگ این‌قدر خوب مونده.
‫هی، بیا اینجا.
‫هی، الان هم مثل همیشه است.
‫ما فقط یه حیاط خیلی بزرگ بین خونمون داریم، باشه؟
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫خیلی خوب، دلم برات تنگ میشه.
‫یکشنبه خیلی زود می رسه.
‫دلم برات تنگ میشه.
‫منم.
‫اوه، بابا!
‫- مراقب خواهرت باش. ‫- باشه.
‫خداحافظ.
‫بخاطر وقتی که دادی ممنون، نگهبان.
‫خداحافظ، بابا.
‫به‌عنوان رابط حقوقی شما
‫من نظارت بر دو چیز دارم.
‫محیط زندگی شما
‫بیشتر شبیه یه خونه هست. ‫جداً!
‫و من روزهای دوشنبه
‫و جمعه عصر برای بازرسی به شما سر می‌زنم.
‫خوب، پس من یه آشپزخانه هم اضافه می‌کنیم.
‫البته، همیشه مسئله شغل هم مهمه.
‫این نزدیک‌ترین دفتر کاریابی هست.
‫من برای شما یه وقت قبلی گرفتم.
‫ممنون.
‫او، راستی، شما مهارت خاصی ندارید؟
‫چرا، دارم.
‫من تو کار صدا هستم.
‫منظورتون چیه که تو کار صدا هستید؟
‫خانم من تو کار صدا هستم، آره!
‫(صدای مریخی‌ها) ‫ما در جستجوی حیات هوشمند به این سیاره اومدیم.
‫اووپس، انگار اشتباه کردیم.
‫(پناهنده روسی) ‫خوشحالم که تو آمریکا هستم،
‫ازم گرین کارت نخواه.
‫(صدای هیولا) ‫من تو رو به بدترین شکل می‌خواهم.
‫(صدای گنگستر) ‫این ملاقات خیلی سختیه،
‫و به نظر من خیلی خوب پیش نمی ره. اینو حس می کنم.
‫رئیس یک فرصت بهش بده. الانه که پس میفته.
‫(صدای شون کانری) ‫به من نگاه کن مانی پنی.
‫می‌خواهم تعظیم رو تموم کنم و تو رو بشناسم.
‫(فروشنده ماشین دست‌دوم) ‫من خیلی خوشحالم که با شما معامله می‌کنم.
‫(صدای ریگان) ‫من و نانسی هنوز داریم دنبال
‫نصفه دیگه کله‌ام می‌گردیم.
‫(صدای والتر برنان) ‫خودشه.
‫من روی یه معدن طلا نشستم.
‫(صدای همفری بوگارت) ‫مجبورم نکن بزنمت، عزیزم.
‫(صدای «پاجی») ‫فیگارو.
‫من خیلی حس هات‌داگ رو درک می‌کنیم!
‫آقای هیلارد، شما خودتون رو آدم بامزه‌ای می دونید؟
‫قبلاً می دونستم.
‫یه موقعی بود که فکر می‌کردم بامزه هستم.
‫ولی امروز شما ثابت کردید که من اشتباه می کنم. ممنون.
‫گوش کنید، حرف آخرم اینه که
‫من باید با بچه‌هام باشم.
‫هر کاری می‌کنیم تا اینطور بشه.
‫شما فقط به من بگید چکار کنم.
‫ببخشید، شما تونی هستید؟
‫آره خودمم.
‫من دنیل هیلارد هستم، هنرپیشه.
‫دنبالم بیا.
‫اوه، فیلم‌ها.
‫قراره من این فیلم‌ها رو تو برنامه تبلیغ کنم.
‫دقیقاً، نه!
‫من چیکار باید بکنم؟
‫تو تمام این حلقه‌ها رو برمی‌داری، ‫بسته‌بندی شون می‌کنی و میفرستیشون بره.
‫بعد، اون حلقه‌ها رو بسته‌بندی می‌کنی، ‫میفرستیشون.
‫بازم بیشتر میاد، ‫اونا رو هم بسته‌بندی می‌کنی و می‌فرستی!
‫سؤالی هست؟
‫بعد از بسته‌بندی کردن ...
‫اونا رو می‌فرستی.
‫خیلی شانس آوردی، ازخودراضی.
‫فکر کنم یه دوست پیدا کردم.
‫میراندا؟
‫استو!
‫سلام، میراندا.
‫زمان زیادی گذشته.
‫آره.
‫آقای دانمایر اومدن تا پیش طرحای تو رو ببین.
‫بذار اتاق جلسات رو بهت نشون بدم.
‫همان‌طور که احتمالاً می دونی ‫این املاک تو سال 1786 ساخته شدن.
‫این پیش‌طرح‌ها قراره تمایل شما رو برای
‫بازسازی کامل اونجا فراهم کنن.
‫تو بهتر از همیشه به نظر میای.
‫لابی مثل یه سالن موزیک هستش.
‫با الهام از طرح‌های دوره دوم امپراتوری فرانسه.
‫من فکر کردم یه پیانوی بزرگ مدل قرن هفدهم ...
‫می‌دانستی که من تمامی معاملات شرکت شما رو
‫این چند سال اخیر دنبال می‌کردم؟
‫یه نیمکت لبه‌دار، ‫یه پرده با حلقه‌های طناب ...
‫یه مهار برنجی، ‫میز اداری.
‫من خیلی خوشحال میشم که دوباره باهم باشیم.
‫دوباره پبدات کردم.
‫ساعت‌های لبه طاقچه ...
‫صندلی‌ها با روکش لبه‌دار ...
‫تزئینات پارچه‌ای، پارچه‌های ضخیم ...
‫میتونیم سر شام با هم صحبت کنیم؟
‫اوه استوارت، ممنون.
‫من ... ‌من ...
‫من اول ماجرای یه طلاق هستم.
‫ازدواجم موفق نبود.
‫او، میراندا، متأسفم.
‫ببین تو مجبور نیستی اینو بگی.
‫اوه، نه واقعاً! هیچ‌وقت کینه‌ای چیزی به دل نگرفتم. ‫من فقط ...
‫همیشه امیدوار بودم تو خوشبخت باشی.
‫اوه، خدایا، تو چقدر خوبی!
‫من از اومدن به اینجا نگران بودم.
‫فکر می‌کردم ممکنه تو رو از پروژه بترسونم.
‫نه، معلومه که نه!
‫من تو کارم حرفه‌ایم.
‫من این فکرت رو نسبت به خودم بعد از
‫این‌همه سال و همه قضایا تحسین می‌کنیم.
‫همه قضایا، خوب.
‫گذشته‌ها گذشته.
‫آره.
‫من دیرم شده.
‫تو بانک یه قرار ملاقات دارم.
‫می تونیم بعداً باهم صحبت کنیم؟
‫البته.
‫خوبه.
‫خوشحالم که دوباره می‌بینمت.
‫خوشمزه است، نه؟
‫می‌دونم اینجا فعلاً خیلی جالب به نظر نمیاد.
‫ولی درست میشه.
‫ازش خوشتون میاد؟
‫قشنگه.
‫خوبه.
‫نفرت انگیزه!
‫هی، یکم به من وقت بدید.
‫من با این شیوه جدید زندگی راحت نیستم.
‫ما هم همینطور.
‫می‌دونم سخته، عزیزم.
‫نمی تونی بری به مامان بگی، ببخشید؟
‫کاش می تونستم.
‫میدونی، مشکلات بزرگ‌ترها
‫یکم پیچیده‌تر هستن، ناتالی.
‫مبارز قدیمی چطوره؟
‫مامانتون؟
‫اون خوبه.
‫اوه، خوشحالم اینو می‌شنوم.
‫اصلاً خوشم نمیاد بشنوم که اون
‫اسهال خونی یا بواسیر گرفته باشه.
‫اسهال خونی چیه؟
‫یه مرض عفونیه که برای همیشه آدم اسهال میشه.
‫همیشه اسهال می شه؟
‫بدنت خشک میشه و بعد می‌میری.
‫می‌میری؟
‫لازم نیست این‌قدر دقیق توضیح بدی.
‫توی یه کتاب علمی درباره‌اش خوندم.
‫چرا می خواهی مامان بمیره؟
‫او عزیزم، من نمی خوام مامان بمیره.
‫پس چرا اینو گفتی؟
‫ببین بابا، تو خیلی تلاش نمی‌کنی
‫ما فقط یک‌بار در هفته می تونیم بیایم اینجا.
‫این چیز زیادی نیست.
‫درست میگی متأسفم.
‫بیشتر سعی می‌کنیم.
‫ناتالی؟ ‫من یک فکر خوب می‌کنم، باشه؟
‫درباره مامان؟
‫سعی خودم رو می‌کنیم. جداً سعی می‌کنیم.
‫و بهش بگو پرنسس.
‫اوه اوه، باشه.
‫باشه.
‫ولی الان حس می‌کنیم یه وزغ هستم.
‫بابا یه وزغه.
‫مامانه.
‫نه، اون نمی تونه باشه. ‫اون یه ساعت زود اومده.
‫زودباش ناتالی، ما باید بریم.
‫نه،نه،نه! ‫بشینید، بشینید.
‫بشینید.
‫لازم نیست همین که اون بوق میزنه شما فرار کنید.
‫شما الان تو وقت من هستید.
‫شما بچه‌های لعنتی من هم هستین.
‫بی‌خیال، هی!
‫سلام.
‫او، دنیل، خیلی قشنگه.
‫ممنون میراندا.
‫من می‌خواستم خونه ام رو طرح ‫مهاجرین غیرقانونی درست کنم.
‫لوازم خونه آماده برای فرار!
‫ولی تو رو ببین این طرح جالب «رقص با گرگ‌ها».
‫اسم سرخپوستی تو چیه، ‫فروشگاه‌های زنجیره ای؟
‫بچه هام آماده شدن؟
‫بچه هامون هنوز آماده نیستن، ‫چون تو یه ساعت زود اومدی.
‫و یه ساعت هم دیر آوردیشون.
‫دنیل جداً متأسفم. ‫ولی من وقت اینکارا رو ندارم.
‫من باید برم بانک و مغازه و
‫یه چیزی رو به دفتر روزنامه بدم.
‫روزنامه؟ دوباره یکی از اون آگهی‌های خودت؟
‫«به یک کارمند شبانه برای کاری روزانه به صورت شبانه‌روزی نیازمندیم».
‫من می‌خواهم یه آگهی برای یه مستخدم بدم.
‫یه مستخدم؟ ‫چرا به یه مستخدم نیاز داری؟
‫یه نفر رو می‌خواهم که
‫وقتی بچه‌ها از مدرسه میان اونجا باشه.
‫تا نظافت کنه، یا احیاناً نهار رو درست کنه.
‫چقدر می خواهی بهش بدی؟
‫سه هزار دلار در هفته. ‫خوبه؟
‫سه هزار، وای.
‫می تونم آگهی رو ببینم؟
‫میراندا، بذار فقط یه نگاه به آگهی بندازم.
‫به عنوان پدرشون حق دارم.
‫چیز دیگه ای نیست که بخوای ببینی؟
‫- عیدی هم میدی؟ ‫- دیگه نه
‫فرقش چیه؟
‫شماها حالتون خوبه؟
‫ما خوبیم.
‫هی، میراندا.
‫بذار من پرستار بچه‌ها باشم.
‫من بعد از مدرسه برشون می‌دارم.
‫می تونن چند ساعتی با من باشن.
‫بعدش هم میرم سر کار خودم.
‫او، مامان، این‌طوری خیلی عالی میشه.
‫بچه‌ها که خیلی خوشحال میشن.
‫دربارش فکر می‌کنیم.
‫ما بچه‌های لعنتی اون هم هستیم.
‫بچه‌ها بدترین لغاتی که می شنوند رو میگن.
‫دستت درد نکنه.
‫هیچ اصطلاح عالی دیگه ای نداری.
‫که بخوای به بچه پنج‌ساله‌مان یاد بدی؟
‫همه کت هاتون رو بردارید. ‫زودباشید.
‫بپوشیدشون، تا زودتر از اینجا بریم.
‫باید می گفتم قبل از رفتن، بری دستشویی.
‫ولی فکر نمی‌کنم که الان فکر خوبی باشه.
‫چیزی رو جا نزارید. ‫نمی خوام دوباره برگردم.
‫زودباشید، بریم. 508‫
‫یکشنبه می‌بینمت.
‫با پدرتون خداحافظی کنید.
‫خداحافظ بابا.
‫اینم آگهی تو.
‫باید کیفم رو بردارم.
‫سلام.
‫بخاطر آگهی تماس می‌گیرید؟.
‫آها.
‫بگید کارفرمای قبلی شما کی بود؟
‫من توی یه گروه موسیقی بودم ‫به اسم تایرهای خسته.
‫فقط می‌خواستم یه چیز رو بدونم ‫بچه‌های شما خوب تربیت شدن یا
‫بعضی وقتا نیاز به تربیت کردن دارند؟
‫من بعداً باهاتون تماس می‌گیرم.
‫خوب.
‫( آنی) ‫بله، اسم من ایلسا هیلمن هست.
‫می‌خواستم بدونم چند تا بچه دارید؟
‫من دوتا دختر و یه پسر دارم.
‫اوه، یه پسر.
‫من با پسرا کار نمی‌کنم چون خودم قبلاً مرد بودم.
‫ای داد!
‫سلام.
‫آاااه.
‫لیلا برگرد تو سلول خودت.
‫مجبورم نکن کل خونه دنبالت کنم.
‫سلام.
‫( اسپانیایی) ‫من شغل خواست.
‫شما انگلیسی صحبت می‌کنید؟
‫من شغل خواست.
‫متأسفم،شغل قبلاً گرفته شده.
‫عجب کابوسی!
‫بریم که بترکونیم.
‫سلام.
‫( انگلستانی) ‫سلام.
‫من بخاطر آگهی که توی ‫روزنامه خوندم، تماس می‌گیرم.
‫بله ممکنه یکم درباره خودتون برام بگید؟
‫او، البته عزیزم.
‫در 15 سال گذشته.
‫من برای خانواده اسمایت ‫در البورن انگلیس کار می‌کردم.
‫اسمشون اسمایت بود نه اسمیت، عزیزم.
‫و من براشون نظافت منزل.
‫آشپزی، و نگهداری از ‫چهار فرزند دلبندشون رو می‌کردم.
‫من بعد از 15 سال به اون‌ها خو گرفته بودم.
‫ولی اون‌ها هم مثل همه بچه‌ها بزرگ شدن.
‫ولی گوش کنید.
‫من وقتی توضیح بیشتر میدم ‫که شما درباره بچه‌ها تون برام بگید.
‫من دوتا دختر دارم.
‫اوه، دو جواهر گران‌بها.
‫مطمئناً نور چشم شما هستن.
‫و یک پسر.
‫اوه، شاهزاده کوچک ما. ‫چه خوب.
‫ما به کمی آشپزی هم احتیاج داریم.
‫اشکالی نداره، ‫من زیاد آشپزی می‌کنم.
‫ولی من یه قانون دارم.
‫اونا فقط غذای مقوی و ‫خوبی که من می‌پزم رو می‌خورند.
‫و اگه دراین‌باره اعتراضی بود.
‫یا باید غذای کامل من رو بخورند‌ یا گرسنه باشن.
‫این قانون منه، ‫امیدوارم خیلی سخت‌گیرانه نباشه.
‫نه، ممکنه برای یه مصاحبه بیایید.
‫میشه دوشنبه‌شب ساعت 7:30.
‫- خوشحال میشم، عزیزم. ‫- عالیه.
‫آدرس من شماره 1640 خیابان استاینر.
‫استاینر او، چه عالی.
‫میشه اسمتون رو به من بگید؟
‫اسمم؟
‫فکر می‌کردم بهتون گفتم، عزیزم.
‫نه.
‫اوه.
‫دابفایر.
‫ببخشید؟
‫دابفایر، عزیزم خانم دابفایر.
‫منتظر ملاقاتتون هستم.
‫اوه، عالیه عزیزم. منم همینطور.
‫بای بای.
‫ممنون.
‫وقت نمایشه.
‫دنیل، سلام.
‫میتونی منو تبدیل به یه زن کنی؟
‫عزیزم، خیلی خوشحالم.
‫می دونستم که تو درک می‌کنی.
‫درد هم داره؟
‫ناله نکن، آروم باش.
‫مطمئنی؟
‫یادت باشه درد زیباییه.
‫شروع می‌کنیم نفس عمیق.
‫کشیده شدن چشم‌ها.
‫و نخ‌ها زیر کلاه‌گیس مخفی میشن.
‫طرف ساعت 8:30 ته‌ریش درآورده.
‫اونوقت تو نگران نخ‌ها هستی؟
‫خیلی خوب، پس آرایش رو شروع می‌کنیم.
‫من واکس نمی‌زنم.
‫نگران نباش. ‫ما فقط یکم بتونه‌کاری می‌کنیم.
‫حس می‌کنیم شدم مثل گلوریا سوانسون.
‫تو شکل مادرش شدی.
‫(صدای سوانسون) ‫من برای عکس آماده‌ام، آقای دمیل.
‫خیلی خوب، همگی.
‫بیاید دعا کنیم.
‫(صدای زن اسپانیایی) ‫امیدوارم از رنگ سرخ استفاده کرده باشید.
‫چون این تنها رنگیه که من دوست دارم.
‫با رنگ لبات جوره.
‫خدا حفظت کنه خیلی خوشحالم چون ‫با یه پسر کوبایی خوش‌تیپ آشنا شدم.
‫هر شب مثل سواحل کوبا میمونه.
‫بهت دروغ نمیگم. ‫باهاش خیلی خوش می‌گذرد.
‫این بچه‌ها رو می‌ترسونه، ‫اینطور نیست؟
‫نمی‌دونم ولی شاید این دیگه برای اونا زیادیه.
‫فکر کنم باید بریم به مرحله بعد لاتکس.
‫(صدای زن یهودی) ‫اوه،امروز شنبه بود.
‫من نباید چیزی از بازار می‌خریدم.
‫این خیلی ناجوره.
‫این بدرد نمی خوره.
‫این بدرد نمی خوره، ولی نگران نباش.
‫نمی‌ذارم هیچ‌وقت شرمنده بشی.
‫باید رو کل صورت کار کنیم.
‫ولی ببین چه چیز جالبی اینجا داریم.
‫بدرد نمی خوره.
‫باید پیرتر باشه.
‫منظورت مثل پیری «شلی وینترز» هست، ‫یا پیری «شرلی مکلین»؟
‫فرقش چیه؟
‫یکم نوارای پلاستیکی و رنگ قرمز موها.
‫«جوان کالینز» چطوره؟
‫اوه، فکر نکنم توانش رو داشته باشم.
‫ولی یکم گچ دارم.
‫خوب شده؟
‫خوب‌تر از اونی که فکرشو بکنی، ‫و شدی عین مامان.
‫نفرت انگیزه!
‫این انگیزترین چیزیه که تا حالا دیدم.
‫محشره!
‫این چیه؟ ‫میشه خاموشش کنید؟
‫می‌خواهم همراه من با این خانم آشنا بشید
‫با ادب باهاش برخورد کنید، ‫بعد بمن بگید نظرتون چیه؟
‫اینجا وایستید. ‫کمکم کنید تصمیم بگیرم که چکار کنم.
‫سلام شما باید خانم هیلارد باشید.
‫بله، من میراندا هیلارد هستم.
‫افجینایا دابفایر.
‫بله، نمی فرمائید داخل؟
‫ممنون، عزیزم.
‫و اینا هم باید فرشته‌های آسمونی باشن.
‫بله، این ناتالیه.
‫او، سلام ناتالی.
‫شما عطر بوگیر به خودتون زدید؟
‫ناتالی!
‫اصلاً اشکالی نداره، ‫اصلاً ناراحت نشدم. ‫
‫من یکم زیاد اسپری کردم.
‫تو سن من خیلی حساس میشی.
‫از همه رایحه‌های اصیل لذت میبری.
‫از رو راست بودنت خوشم اومد، ناتالی.
‫این ویژگی خیلی باشکوهیه. ‫هیچ‌وقت اونو از دست نده.
‫معمولاً با زیاد شدن سن یا ‫وارد شدن تو کارای سیاسی از بین میره.
‫صورتش رو ببین.
‫تو منو یاد «استوارت کوچولو» میندازی.
‫یکی از محبوب‌ترین شخصیت‌ها در ادبیات داستانی.
‫تو کتابش رو دیدی، ‫«استوارت کوچولو»؟
‫آره، اون یکی از کتابای مورد علاقه منه.
‫اوه، منم همینطور.
‫شاید بتونم برات بخونمش. ‫اگه این موقعیت رو بدست بیارم.
‫خیلی عالی میشه.
‫- این جوون قوی هیکل کیه؟ ‫- اون کریسه.
‫- سلام کریستوفر. ‫- سلام.
‫شما به عنوان یه خانم خیلی تنومندید.
‫می تونید تو دسته سنگین‌وزن بازی کنید.
‫خوب، من دفاع پوششی بودم، ‫البته تو فوتبال فرنگی (نه فوتبال آمریکایی)
‫فوتبال؟
‫- تو فوتبال هم بازی می‌کنی؟ ‫- آره.
‫جالب نیست؟
‫من کاپتان تیم زنان بودم.
‫ما سه بار جام دانشگاه مون رو بردیم.
‫اوه، ولی اون مال چند دهه پیش بود
‫اون موقع خیلی فعال‌تر بودم
‫همیشه به درس هام قبل از ورزشم می‌رسیدم
‫مطمئنم تو هم همین‌طوری
‫مطمئنم تا الان همه تکالیفت رو انجام دادی
‫خوب، راستش نه
‫جداً؟ اوه، چه حیف!
‫چون مردای جوونی که درست ‫به درسهاشون نمی رسن
‫معمولاً نمی تونن چندان فعالیت‌های ‫مفرحی داشته باشن.
‫و این خانم جوان کی هستن؟
‫لیدیا.
‫سلام لیدیا.
‫این منصفانه نیست مامان.
‫اصلاً چرا ما به یه پرستار احتیاج داریم؟
‫- فقط همین رو کم داشتم. ‫- چرا بابا نمی تونه اینکارو بکنه؟
‫عزیزم، فکر نمی‌کنم مناسب باشه که
‫جلوی یه غریبه با مادرتون جر و بحث کنید.
‫من فقط نمی‌فهمم چرا ما نمی تونیم ‫وقت‌های اضافی‌مان رو با پدر باشیم.
‫شاید اون درست میگه، عزیزم.
‫شاید پدرشون آدم مناسب‌تری باشه.
‫نه، اینطور فکر نمی‌کنم. ‫این تقصیر من نیست.
‫اگه اون می‌توانست یه شغل ‫و یه کاشانه مناسب پیدا کنه.
‫می دونید اون از اونجور آدماست که ...
‫ببخشید عزیزم.
‫مطمئنم که شما معمولاً ‫بچه‌ها رو ترغیب می‌کنید که
‫از اتاق برن بیرون قبل از اینکه ‫شفاهاً پدرشون رو سرزنش کنید.
‫اگه اینکارو می‌کردم دیگه هیچ‌وقت اونا رو ‫نمی‌دیدم (چون دائم در حال سرزنش کردن هستم)
‫ببخشید.
‫- شما درست میگید. ‫- ایرادی نداره.
‫من روانشناس نیستم. ‫فقط چیزهایی که می‌دونم رو میگم.
‫چرا شما بچه‌ها نمیرید بالا ‫من تا یه دقیقه دیگه میام.
‫از دیدن تون خیلی خوشحال شدم.
‫ما هم از دیدن تون خوشحال شدیم.
‫تو هم همینطور لیدی.
‫اوه، اونا خیلی سرزنده و ‫با روح هستن مخصوصاً اون لیدی.
‫اون خیلی از دستت ناراحته.
‫می‌دونم اونا الان خیلی از دستم عصبانی هستن.
‫احتمالاً بخاطر طلاق.
‫شما از کجا فهمیدید؟
‫خوب، میتونی حسش کنی عزیزم.
‫اونطوری که اون درباره پدرش حرف می‌زد.
‫به نظر نمیاد که پدرشون تو نیروی دریایی باشه.
‫اون طور که اون میگه دلش براش تنگ شده.
‫اون می‌خواهد پدرش اینجا باشه، ‫درست کنار خودش.
‫خیلی غم انگیزه.
‫- یه مقدار چای میل دارید؟ ‫- خیلی خوشحال میشم.
‫درست همین‌جاست
‫چه خونه ی قشنگی ‫شما خودتون آرایه‌گری اینجا رو درست کردید؟
‫- آره، درسته ‫- من از سلیقه خوب خوشم میاد.
‫عالی نیست، عزیزم؟
‫ممنون.
‫اینم خلاصه تجربیات من.
‫اوه، ممنون.
‫بذارید چای درست کنم.
‫اوه نه، بذارید من براتون آماده کنم.
‫شما روز سختی داشتید.
‫راحت بشین روی اون چهارپایه.
‫و چایی رو بذار به عهده من.
‫ممنون.
‫خیلی لطف دارید.
‫اوه، قابلی نداره عزیزم.
‫- چه تجربیات جالبی. ‫- ممنونم، عزیزم.
‫«متخصص در کمک‌های اولیه و ماساژ قلبی»
‫و بیرون آوردن اجسام خارجی از حلق عزیزم.
‫همیشه باید آماده باشی.
‫وقتی کوچولوهایی اطرافت هستن.
‫چون اونا همه چیز رو می‌بلعند.
‫باید آماده باشی که با فشار بندازیش بیرون.
‫اوه، بذار ببینیم.
‫اوه!
‫چه قفسه های منظم و تمیزی.
‫اینو ببین.
‫همه چی سرجای خودش، با برچسب روش.
‫چقدر دقیق عالیه.
‫شوهرم هیچ‌وقت از این بابت متشکر نبود.
‫اوه، احمق بیچاره.
‫به این خاطر که نبود ‫که ازش طلاق گرفتی، هان؟
‫نه.
‫خیلی بد شد. چون ازدواج ‫می تونه موهبت بزرگی باشه.
‫طلاق هم می تونه.
‫اوه!
‫دنیل آدمی بود که به سختی ‫می‌شد باهاش زندگی کرد.
‫ولی بچه‌ها عاشق اون هستن
‫لازم نیست خیلی باهوش باشی تا اینو حس کنی.
‫شما مطمئناً خیلی خوب به جای ‫وسائل یه آشپزخانه آگاهید.
‫اوه!
‫خوب.
‫فقط چون همه چی خیلی دم دسته.
‫شما طراحی کردیدش.
‫تعجب می‌کنیم که یه برچسب کوچک اونجا نیست.
‫که نوشته باشه «قاشق‌ها».
‫شما منو یاد کسی می اندازید.
‫جداً؟ کی؟
‫حس می‌کنیم سال هاست شما رو می شناسم.
‫شاید توی یه زندگی دیگه باهم آشنا بودیم.
‫من خیلی خوشحال میشم که ‫شما بیایید برای ما کار کنید.
‫منم همینطور.
‫عالیه.
‫اوه، باعث افتخاره.
‫بخاطر خودمون.
‫شروع یه رابطه کاری.
‫خدایا.
‫اوه.
‫شب بخیر، عزیزم.
‫شب بخیر، خانم.
‫شب سردیه مگه نه؟
‫بله، همینطوره.
‫امیدوارم جای گرم و نرمی ‫برای رفتن داشته باشید.
‫کمرم!
‫خدایا!
‫اگه اون عوضی حرامزاده‌ای که
‫پاشنه بلند رو اختراع کرد ‫پیدا کنم، میکشمش!
‫خدایا!
‫ببخشید.
‫خانم سلنر.
‫قبلاً با هم آشنا شدیم؟
‫نه، ولی دنی همه چیز رو درباره شما بهم گفته.
‫من خواهرشم.
‫خواهر خیلی بزرگ‌ترش.
‫چشماتون شبیه اونه.
‫این تنها هدیه‌اش به منه.
‫آقای هیلارد خونه هستن؟ ‫من یه قرار ملاقات دارم.
‫جداً؟ اوه، خیلی عالیه.
‫خوب، بذارید صداش کنم الان میاد پایین.
‫باهاتون میام.
‫- چرا. ‫- برای چی؟
‫چون من دوشنبه و جمعه شب ها ‫باهاشون قرار ملاقات دارم.
‫تا آپارتمانشون رو چک کنم.
‫یادم میاد اون یه چیزی دراین‌باره می‌گفت
‫مطمئنید می خواید بیاید تو، عزیزم؟
‫سه‌طبقه است، ‫همش رو باید از پله رفت.
‫اگه شما می تونید، منم می تونم.
‫قلبتان آماده است؟
‫آماده‌ی آماده.
‫اوه خوبه، چون نمی خوام ازم عقب بیفتید.
‫اوه.
‫در لعنتی.
‫اوه بفرمائید تو لطفاً، عزیزم.
‫ببخشید.
‫بفرما.
‫منزل دنیل.
‫اوه، این مال منه عزیزم.
‫من مهمون شلوغ‌کاری هستم.
‫خوب، فکر کنید منزل خودتونه.
‫الان برمی‌گردم. اون الان میاد.
‫من میرم بیارمش. ‫الان میرم.
‫نگران نباشید.
‫دنی.
‫دنی پسر، کجایی؟
‫اینم از این. پیدایش کردم.
‫دنی یه خانم سلنر اومده شما رو ببینه.
‫اوه، اون اینجاست؟
‫آره عزیزم، اینجاست.
‫اوه، خانم سلنر.
‫من همین الان از زیر دوش اومدم بیرون.
‫فکر کنم از دست من خیلی راضی بشید.
‫من چندین تفاوت جالب و اساسی کردم.
‫و تبدیل به یه مرد جدید و یه پدر نمونه شدم.
‫اون الان میاد. ‫داره لباس میپوشه، عزیزم.
‫می‌خواهم بهتون چند تا از.
‫تغییراتی که ایجاد کردم، نشون بدم.
‫از دو جهت رشد کردم.
‫من بالاخره به خودم اومدم.
‫اوضاع داره درست میشه.
‫و من بانشاط شدم، جداً.
‫اوضاع یه مدت ناجور بود، ‫ولی الان خیلی وضعم جوره.
‫الان من دیگه آقای خودم هستم.
‫اوه، آره.
‫یه شغل دندونگیر برای من.
‫الان میام خانم سلنر.
‫خوشحالم که دیگه لازم نیست تو صورت ‫دیگران با شرمندگی نگاه کنم.
‫چطورید؟ همیشه باعث خوشحالیه.
‫اگه پنیر می‌خواستید، ‫چرا به خودم نگفتید؟
‫می‌دونم که خوشحال می‌شوید بدونید ‫من الان دوتا شغل دارم.
‫یکی برای یه شرکت ساخت ‫فیلم‌های آموزشی و تلویزیونی.
‫مسئولیت سنگینه.
‫و اون یکی؟
‫نظافت منزل البته نه مال خودم.
‫اوه، دختر گنده.
‫خواهرتون انگلیسی هستن؟
‫اون نیمه انگلیسی آمریکاییه.
‫راستش خواهر ناتنی منه، ‫بنابراین میشه یک هشتم انگلیسی.
‫نمی‌دونم، راستش تا حالا درست حساب نکردم.
‫پدرم آمریکایی بود.
‫توی جنگ خلبان هواپیماهای انگلیس بود.
‫اون تو لندن بود و با یه ‫خانم انگلیسی خوشگل آشنا شد.
‫خواهر من میوه عشق اونا بود.
‫ببخشید مال خواهر منه، نه شما.
‫می‌بینید اون چندان تو نظافت خونه موفق نیست.
‫ولی چای انگلیسی خیلی محشری درست می کنه.
‫- جداً؟ - بله.
‫خیلی از یه فنجون چای ‫انگلیسی خوشحال می شم.
‫اوه، همه ما خوشحال می شیم.
‫میرم پیدایش کنم.
‫آبجی؟
‫اوه، آبجی.
‫آبجی، اونجایی؟
‫چایی می خوری؟
‫کوفت بخوری.
‫دیوونه! ‫مامان.
‫اوه.
‫صورتم.
‫اووه!
‫اوه!
‫حالا باید چکار کنم؟
‫باید برم پایین برش دارم.
‫اینم از این.
‫اوه، نورمن بیتس.
‫خانم هیلارد؟
‫بله، عزیزم؟
‫من با قند چاییم رو شیرین می‌کنم.
‫اوه، چاییتون اوه، چایی.
‫الان چاییتون رو میارم.
‫الان میام عزیزم.
‫قند یه حبه یا دوتا، عزیزم؟
‫- دوتا لطفاً ‫- چایی، قند.
‫آب جوش درست شد.
‫اوه، عزیزم.
‫دارم میام پیشت، عزیزم.
‫الان چاییت رو میارم.
‫نه.
‫صبر کن وایستا.
‫اوه اوه!
‫نه!
‫اوه، گندش بزنن!
‫اوه!
‫اوه! اوه!
‫می تونم کمکتون کنم؟
‫اوه نه عزیزم، به کمک احتیاج ندارم.
‫یه صورت احتیاج دارم.
‫یه صورت؟
‫مطمئنید؟
‫اوه، قطعاً!
‫جداً مطمئنم.
‫مشکلی نیست.
‫من که مسلمون نیستم.
‫یه صورت می‌خواهم.
‫یه صورت اوه، خدایا!
‫خانم هیلارد؟
‫آب داره می جوشه.
‫سلام.
‫ببخشید که ترساندمت عزیزم.
‫با این قیافه احتمالاً مثل یه خرس قطبی شدم.
‫این ماسک زیبایی شبانه منه.
‫جزئی از رژیم زیبایی منه.
‫از سفیده تخم‌مرغ و
‫خامه و پودر قند و وانیل و یکم زاج سفید.
‫بفرما عزیزم.
‫حالا هم خامه، هم شکر تو چاییت داری.
‫حالا شد یه فنجون چایی. یه حبه میخواید یا دوتا؟
‫یکی دیگه می خواید؟ ‫اوه، بفرما.
‫همونطور که می‌بینی، نمی تونم پیشتون بمونم، عزیزم.
‫دارم مثل بستنی قیفی ‫تو تابستون آب میشم.
‫دوباره شروع شد.
‫من میرم دنی رو صدا کنم، باشه؟
‫الان میاد پیشتون، صبر کنید. ‫دنی؟
‫دارم میام، آبجی.
‫از ملاقات باهاتون خیلی خوشحال شدم.
‫منم خوشحال شدم.
‫یه اتفاق کوچک افتاد.
‫مراقب این‌یکی باش. ‫اون یه پیرزنه.
‫باشه.
‫چرا من فقط یه بچه نبودم؟
‫- اوه! ‫- ببخشید.
‫اصلاً اشکال نداره.
‫بیا بریم.
‫آماده ای؟ خوب.
‫- تو مدرسه خوش گذشت؟ ‫- آره.
‫چکار کردی؟
‫نقاشی یه خرگوش کشیدم ‫و معلم خوشش اومد.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫موهایی به ارزش هزاران دلار.
‫حالا من باهاشون چکار کنم؟
‫- الان، فکر می‌کردم که اگه ... ‫- تو میخوایشون؟
‫ترجیح میدم باهاش برای زنم کت درست کنم.
‫برش دار.
‫خیلی خوب، همگی.
‫وقتشه که ذهنتون رو فعال کنید.
‫وقت انجام تکالیفه، باشه؟
‫باشه، ولی بعد از «دیک ون دایک».
‫نه الان.
‫نه.
‫ما همیشه « دیک ون دایک» رو نگاه می‌کنیم.
‫جداً؟ خوب، دیگه نه.
‫تنها چیزی که شما نگاه می‌کنید اخبار سی ان ان هست.
‫حالا، می‌دونم که شما به وقت تلف کردن عادت کردید
‫ولی من برنامه فشرده‌تری رو اجرا می‌کنیم.
‫بین ساعت‌های 3 تا 7 بعدازظهر ...
‫من مسئول هستم.
‫و وقتی من مسئول هستم، ‫شما طبق یه برنامه زمان‌بندی پیش میرید.
‫اون هایی که به برنامه عمل نکنن، تنبیه میشن.
‫تنبیه میشن؟
‫داره دروغ میگه.
‫اون هرگز ما رو تنبیه نمی کنه.
‫با من کل‌کل نکن.
‫این بیگاری کشیدنه. ‫منصفانه نیست.
‫خفه شو، لیدیا.
‫تو ما رو تو این دردسر انداختی.
‫اوه، شیطون کوچولوهای من.
‫ببینم نظر بعضی‌ها برگشته؟
‫حالا آماده تکالیف هستیم یا باز هم بیگاری؟
‫نه، هر چیزی به‌جز این ...
‫خیلی خوب، پس ‫برید بالا، کوچولوهای بازیگوش من.
‫برید. از جلوی من فرار کنید.
‫پیش به جلو و پیش به بالا.
‫برید به مختون فشار بیارید.
‫مهارت هاتون رو زیاد کنید.
‫دلم برای بابا تنگ شده.
‫منم همینطور.
‫من از همه بیشتر.
‫من اینجام بچه‌ها.
‫به یه شکلی.
‫بذار ببینیم.
‫خیلی خوب، یه مقدار ریحون.
‫اُه لعنتی!
‫زودباش.
‫وای اوو.
‫ای داد، اوه!
‫اوه خدایا! الان منفجر میشه.
‫اوه، صبرکن.
‫آروم، آروم.
‫لعنتی آروم باش.
‫اوه، اوه، یالا!
‫هی، هی، هی!
‫چطوره؟ اوه خدای من زیادی سفت شده. ‫اوه، خدایا!
‫این سس بوی پلاستیک سوخته میده.
‫خدایا چقدر اینجا گرمه.
‫ببین چی شد.
‫اولین روز من به عنوان ‫یه زن حسابی داغ شدم.
‫- اینم از غذاتون، خانم. ‫- چقدر میشه؟
‫135 دلار و 27 سنت.
‫صد و سی پنج دلار؟
‫و بیست و هفت سنت. ‫بابت شام.
‫بیست دلار اضافه بخاطر عجله بوده.
‫عجله؟
‫می تونستید یکم سریع‌تر بیایید عزیزم.
‫این 140 دلاره. ‫شما پول خورد دارید؟
‫نه.
‫فکر می‌کردم نداشته باشید. ‫خیلی ممنون.
‫سلام؟
‫کسی خونه نیست؟
‫شما بچه‌ها کجا بودید؟
‫طبقه بالا مشق هامون رو می‌نوشتیم.
‫خانم دابفایر گفت باید اینکارو بکنیم.
‫اوه، اون گفت، آره؟
‫نوشتن تکالیفتون. چه عالی!
‫- سلام. ‫- سلام عزیزم.
‫اینجا رو ببین. ‫به نظر محشره.
‫همه‌جا تر و تمیزه.
‫شام حاضره، خانوم.
‫چه عالی!
‫خانم دابفایر؟
‫لیدیا، عزیزم، قبل از اینکه یخ بزنی برگرد تو.
‫ببینید.
‫من فقط می‌خواستم از اینکه امروز انقدر ‫باعث زحمت شدم، معذرت‌خواهی کنم.
‫اوه عزیزم، اشکالی نداره.
‫نه، من جداً متأسفم.
‫راستش من هنوز یه جورایی بهم ریخته هستم.
‫درباره همه چی.
‫همه ما همین‌طوریم، عزیزم.
‫چی؟
‫منظورم اینه که ناراحتی که ‫شما دارید رو درک می‌کنیم.
‫آره.
‫خوب، درضمن می‌خواستم تشکر هم بکنم.
‫برای چی؟
‫برای اینکه مادرم رو این‌قدر خوشحال کردید.
‫اوه!
‫اون از خیلی وقت پیش انقدر سرحال نبود.
‫اصلاً یادم نمیاد از کی.
‫خیلی وقته.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫- خوب، من باید برگردم تو. ‫- برو، برو.
‫باشه. ممنون.
‫قابلی نداشت.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ، عزیزم.
‫ممنون.
‫ای داد!
‫خوب، خانوم خوشحالم که دوباره شما رو می‌بینم.
‫مثل همیشه باعث مسرته.
‫من از این مدل مدیترانه‌ای توی زن‌ها خوشم میاد.
‫طبیعی، سالم و قوی.
‫درست همونطورر که خدا شما رو خلق کرده.
‫خوب، اون وقتی داشت منو ‫خلق می‌کرد قالبش شکست، عزیزم.
‫منو خیلی استثنایی خلق کرد.
‫مطمئناً همینطوره.
‫خدا حفظت کنه.
‫اوه، گل!
‫زیادم بد نشد!
‫و اون استوارت رو بوسید و ازش تشکر کرد.
آقای کوچک پرسید اونجا چطور بود؟
‫کسی که همیشه درباره جاهایی ‫که نرفته کنجکاو بود.
‫خیلی خوب بود.
‫برو گم شو، عوضی.
‫گم شو!
‫حرومزاده بند کیفم رو پاره کرد.
‫پسره ی عاشق اینجاست.
‫چه ماشین کوچولوی قشنگی داره این دون خوان.
‫چه حیف که این‌طوری شد.
‫سال آخر دانشگاه ما بود، خوب؟
‫از مادرتون خواسته بودن یه شناور بزرگ طراحی کنه.
‫من اونقدرا هم جوون نبودم.
‫اینم عکس منه.
‫نوارای لاستیکی همه جا پخش می‌شد.
‫می‌خوردن تو صورتت.
‫حقیقت نداره.
‫چه بساطی شده بود.
‫ایشان صاحب همون عکس زیبا نیستن؟
‫اوه،خانم دابفایر.
‫میراندا چه سورپرایز خوبی ‫که انقدر زود اومدی خونه.
‫و این آقای محترم کی باشن؟
‫استو. اون می‌خواست بچه‌ها رو ببینه.
‫اوه، جدی؟
‫ایشان باید خانم دوبفار معروف باشن.
‫از ملاقاتتون خوشبختم.
‫خوب، میراندا مرتب از شما تعریف می‌کرد.
‫عجیبه اون هیچ‌وقت حرفی از شما نزد.
‫- نه؟ ‫- نه.
‫خوب، از دیدن تون خوشحالم.
‫شما هم همینطور.
‫من تو لندن یه خونه دارم. ‫اونجا متولد شدم.
‫شما اهل کجای انگلستان هستید؟
‫اینور و اونور، عزیزم.
‫راستش همه‌جا.
‫آره؟
‫چون یکم یه جورایی بهم ریخته است.
‫جداً؟ خوب رنگ برنزه صورت شما هم همینطور.
‫عزیزم، می تونی یه کمکی به من بکنی؟
‫من اینو بیرون پیدا کردم.
‫بله این مال مرسدس منه.
‫مال مرسدس شما،عزیزم؟
‫شما صاحب اون ماشین گرون گنده بیرون هستید؟
‫میگن مردی که یه ماشین بزرگ می‌خره،
‫می‌خواهد کوچک بودن عضو تناسلی‌اش رو جبران کنه.
‫البته نه درمورد شما.
‫چون می‌بینم که شما جوون رشیدی هستید.
‫- از دیدن تون خوشحال شدم. ‫- منم همینطور، عزیزم.
‫خانم دابفایر، میتونم یه دقیقه باهاتون صحبت کنم؟
‫اوه، البته عزیزم.
‫می تونید امشب چند ساعت بیشتر بمونید؟
‫استو، بیشتر به یه جور سوپ میخوره تا اسم آدم.
‫این یه اسمه. ‫مخفف استوارت.
‫جدی؟
‫آره، اون یه مشتریه.
‫و یه دوست. ‫یه دوست بود. یه دوست هست.
‫بالاخره چیه؟
‫نمی‌دونم چه اتفاقی داره میافته.
‫چی شده عزیزم؟ آروم باش.
‫اون حیرت‌انگیز نیست؟
‫اوه، یه جورایی عزیزم، اگه از این مدل ‫خوش‌تیپ چهارشونه خوشت بیاد.
‫ولی من شخصاً مدل قد کوتاه بامزه رو ترجیح میدم.
‫اون می‌خواهد بریم باهم نوشیدنی بخوریم.
‫من فکر می‌کنیم این ضرری نداشته باشه، شما چی؟
‫البته که داره، عزیزم.
‫چون اونا همیشه مقصودهای دیگه ای دارند.
‫بیشتر یه قرار کاریه.
‫من فقط اونجا می شینم و یکم سودا می‌خورم.
‫باهم نمونه‌های کاغذدیواری رو مرور می‌کنیم.
‫میراندای عزیز، بیدار شو و ‫چشمات رو باز کن، عزیزم.
‫هوس رو تو چشم‌های این مرد نمی‌بینی؟
‫الان خیلی زوده، عزیزم، جدی میگم.
‫باید بزاری یکم از طلاقت بگذره.
‫بذار لحافت سرد بشه.
‫قبل از اینکه یکی دیگه رو بیاری توی تختت.
‫خانم دابفایر، می تونم یه سؤال ازتون بپرسم؟
‫اوه، البته.
‫چه مدت بعد از فوت آقای دابفایر.
‫وینستون.
‫شما دوباره این میل رو داشتید که ...
‫- هرگز. ‫- هرگز؟
‫- دیگه هرگز. ‫- دیگه هرگز؟
‫وقتی که پدر بچه هات از قاب عکس میره بیرون.
‫تنها چاره تجرد دائم و کامله.
‫- تجرد؟ ‫- بله.
‫و اگه از این تخلف بکنی، خدا بهت رحم کنه.
‫موفق باشی.
‫ممنون.
‫سجایای اخلاقی.
‫س- ج-
‫ا-ی-ا
‫خ-ل-ا
‫ق-ی
‫«تبعیض».
‫ت-ب
‫ع-ی
‫ض.
‫خیلی خوبه. ‫میشه منو ببخشی، عزیزم؟
‫باید برم باشه؟
‫اینا رو نگاه کن. الان برمی‌گردم
‫اوه، خدایا!
‫خدای من.
‫کریس، صبرکن.
‫لیدیا باید به پلیس زنگ بزنیم.
‫- باید همین الان به 911 زنگ بزنیم. ‫- چرا؟
‫خانم دابفایر. اون یه مرده.
‫-اون یک مرده، اون یک مرده. ‫- چی؟
‫اون نیمه زن، نیمه مرده.
‫- چی؟ ‫- آره، قسم می‌خورم.
‫- آروم باش. ‫- تکون نخور.
‫- والا می‌زنیمت. ‫- توی تخمات.
‫- اونا رو هم داره؟ ‫- اون همه چی داره.
‫خیلی خوب، به من گوش کنید.
‫من اون کسی که شما فکر می‌کنید، نیستم.
‫آره، جون عمت!
‫مراقب حرف زدنت باش، مرد جوون.
‫اوه، خدای من!
‫بابا؟
‫آره.
‫بابا؟
‫آره، عزیزم.
‫شما که واقعاً خوشتون نمیاد اون لباسا رو بپوشید؟
‫خوب، بعضیاش راحته.
‫نه، نه! ‫ مثل عذاب می مونه!
‫این روش زندگی نیست. ‫این فقط یه شغله.
‫من که بعد از کار نمی رم پیش پیرزن‌ها بشینم.
‫می دونید، این تنها راهیه که ‫می تونم شماها رو هر روز ببینم.
‫کی اینکارو کرد؟
‫عمو فرانک و جک.
‫جداً خودتون این تو هستید.
‫آره.
‫این فقط یه ماسکه. ‫اینم یه لباسه.
‫من هیچ عمل جراحی یا کاری انجام ندادم.
‫- خوبه. ‫- آره.
‫سلام.
‫او، سلام. ببخشید که ترسوندمتون.
‫بیا اینجا کریس.
‫نه، همینطور خوبه. گرفتم.
‫من نمی خوام بغلت کنم یا چیز دیگه ای!
‫نه هنور!
‫عیبی نداره یه چیز مردونه است.
‫آره.
‫خوب، حالا که شما می دونید، ‫نمی تونید به مامان بگید، باشه؟
‫چون اگه اون بفهمه ...
‫من فقط می تونم شماها رو ‫از پشت شیشه تماشا کنم، باشه؟
‫و به ناتی هم نمی تونیم بگیم، ‫چون اون منو لو میده.
‫باید به من قول بدید که فقط خودمونیم.
‫قول می‌دید؟
‫خوب.
‫چیزی نیست.
‫خیلی خوب. این راز کوچک ماست.
‫بیشتر دایناسورها گیاهخوار بودن.
‫ولی این تیراناسور.
‫گوشتخواره.
‫خزندگانی مثل ساروشیا.
‫ساروشیا و ...
‫پرنده سانانی مثل اورنتیشیا.
‫حالا، ما میخوایم بریم به
‫جایی که هیچ انسانی تا بحال نبوده.
‫اوه، نه!
‫همینطور که سفرمون در ‫ماقبل تاریخ رو ادامه میدیم.
‫کدوم دایناسوره؟
‫فکر کنم اون وسطیه.
‫نه، اشتباه می‌کنی. ‫همشون منقرض شدن.
‫باورم نمیشه هنوز دارند ‫اینو برای بچه‌ها پخش می کنن.
‫این دیوانگیه.
‫اون باید یه اعلامیه بالای سرش بزنه.
‫«درحال تماشای این برنامه ‫با ابزارهای خطرناک کار نکنید.».
‫باورنکردنیه!
‫وقتی من بچه بودم همیشه ‫این یارو منو خواب می‌کرد.
‫فوق العاده ست. اون به اندازه یه حلزون آرومه.
‫موش و گربه هم اونو ببین، ‫کنار هم خوابشون می بره.
‫کدوم ابلهی 25 سال برنامه ‫اون رو برای پخش گذاشته؟
‫من!
‫شما؟
‫جاناتان لاندی.
‫جاناتان لاندی، مدیر کل و مالک.
‫من دنیل هیلارد هستم، از کارمندان سابق.
‫آها شاید.
‫اوه؟ جالب بود.
‫گوش کن، نمی خواستم انتقاد کنم.
‫بعضی وقت ها ...
‫هر چی می خواهی انتقاد کن. ‫برنامه افتضاحه.
‫می‌خواهم کنسلش کنم.
‫کل وقت بعدازظهر ما رو می گیره.
‫می دونی باید چکار کنی؟ ‫از اول شروع کنید.
‫یه مقدار حالت موزیکال بهش بدید.
‫بعد تیراناسور بیاد بیرون.
‫بدو برو پیش کامیون.
‫این محموله باید به پرواز ‫ساعت 6 لس‌آنجلس برسه.
‫باشه. ‫تونی ایشان آقای لاندی هستن.
‫اون میدونه من کی هستم.
‫تا حالا شده بخواید یک لحظه ‫از زندگیتون رو متوقف کنید.
‫یک لحظه در روزتون رو.
‫و بهش نگاه کنید و بگید.
‫«این زندگی من نیست؟»
‫آره.
‫میراندا برای چی زود اومدی خونه؟
‫یه قرار ملاقات داشتم. ‫ممنون.
‫با رابط حقوقی دادگاه خانم سلنر.
‫باورم نمیشه.
‫چی، عزیزم؟
‫اون می‌گفت که یه خانمی با دنیل زندگی می‌کرده.
‫که وانمود می‌کرده خواهرشه.
‫من بهش گفتم اون اصلاً خواهر نداره.
‫اوه، خانم سلنر احتمالاً اشتباه کرده.
- ‫اون یه شغل اجتماعی داره، عزیزم. ‫- جداً؟
‫تازه هم ...
‫چطور اون می تونه یه جایگزین بجای تو بیاره، ‫اونم به این زودی، جداً؟
‫اون زنه خیلی پیرتر و خیلی هم زشت بوده.
‫جداً؟
‫خانم دابفایر؟
‫بله؟
‫هیچ‌وقت شما و آقای دابفایر ..
‫یعنی شما هم حتماً ‫مشکلات خودتون رو داشتید.
‫البته عزیزم. ‫کدوم ازدواجی بی مشکله؟
‫ولی من همیشه میگم، ‫خاطرات بد محو میشن.
‫و خاطرات خوب تو حافظه آدم باقی میمون.
‫- ببخشید. ‫- مشکلی نیست.
‫اوه!
‫همینطور که این گوشت سرد رو ‫برداشتم، یاد وینستون افتادم.
‫خدا روحش رو حفظ کنه.
‫کی اون فوت کرد؟
‫هشت سال قبل، عزیزم.
‫توی نوامبر.
‫چی شد؟
‫اون خیلی علاقه مند به نوشیدنی بود.
‫اوه!
‫و نوشیدنی بود که اون رو کشت.
‫چه بد! اون یه الکلی بود؟
‫نه با یه کامیون حمل نوشیدنی تصادف کرد.
‫پس، درسته که بگیم نوشیدنی اون رو کشت.
‫اوه، چه غم‌انگیز.
‫آره.
‫اوه!
‫اوه، ولی اون مرد خوبی بود، جداً.
‫یه مرد مقدس.
‫و با وجود کوهی از اشتباهاتش.
‫عزیزم، من همیشه میگم یه شوهر ناقص
‫بهتر از بی شوهریه.
‫کی به شوهر احتیاج داره وقتی من شما رو دارم؟
‫اوه، مطمئناً جدی نمی گی، عزیزم.
‫اوه، خیلی لطف داری.
‫نمی تونی تصور کنی همسر دنیل بودن چطوریه.
‫بگو ببینم، عزیزم، چه چیز این مرد
‫که 14 سال باهاش زندگی کردی، ‫این‌قدر وحشتناک بود؟
‫خوب، اولش هیچی.
‫اون خیلی رمانتیک بود. ‫خیلی احساساتی.
‫به نظر آدم خیلی شهوتی میاد عزیزم.
‫امیدوارم ناراحت نشی اگه ‫یه مقدار بی‌ادبی می‌کنیم
‫ولی اون چطور بود؟
‫می دونی، از امتیاز یک تا ده؟
‫خوب.
‫اون قسمت همیشه خوب بود.
‫فقط خوب؟
ا‫ون احتمالاً در برابر وینستون بیچاره یه ‫کازانوا(مردی بسیار مشتاق به زنان) بوده.
‫مشکل وینستون چی بود؟
‫عزیزم، مقدمه وینستون ‫برای رابطه همیشه این بود.
‫«افی، خودتو تحریک کن».
‫اوه!
‫این بخاطر نشاط و انرژی دنیل بود ‫که من عاشقش شدم
‫جداً؟
‫همه افراد دیگه ای که می‌شناختم ‫خیلی جدی و طبق برنامه بودن.
‫فکر کنم مثل خودم.
‫دنیل به طرز عجیبی متفاوت و خنده‌دار بود.
‫اون می‌توانست همیشه تو رو بخندونه.
‫میگن که کلید یک ازدواج مستحکم خنده است.
‫ولی بعد از چند سال.
‫دیگه هیچ چیز خنده‌دار نبود.
‫چرا؟
‫من تمام مدت کار می‌کردم، ‫و اونم دائم شغل عوض می‌کرد.
‫من به سختی می تونستم حتی بچه‌ها رو ببینم.
‫و وقتی هم زود میومدم خونه، ‫یه چیزی ناجور بود.
‫خونه مخروبه شده بود، ‫و من باید جمعش می‌کردم.
‫اون هیچ‌وقت نمی‌دانست، ولی خیلی شب ها
‫من انقدر گریه می‌کردم تا خوابم می‌برد.
‫جداً؟
‫حقیقتش اینه که
‫من وقتی با اون بودم ‫از آدمی که بودم خوشم نمیومد.
‫من داشتم تبدیل می‌شدم ‫به یه شخصیت وحشتناک.
‫نمی خواستم بچه هام با یه همچنین مادری بزرگ بشن.
‫وقتی با دنیل نیستم، بهترم.
‫و مطمئنم که اون هم ‫وقتی با من نیست بهتره.
‫خوب، تو هیچ‌وقت یعنی ...
‫هیچ‌وقت چیزی بهش گفتی، عزیزم؟
‫دنیل هیچ‌وقت دوست نداشت ‫درباره چیزی جدی صحبت کنه.
‫من، ‌من فکر می‌کردم دنیل ‫می تونه هرکاری انجام بده.
‫به جز جدی بودن.
‫ولی از اونطرف من به اندازه همه جدی بودم.
‫- اوه. ‫- عالیه.
‫- خیلی باکلاسه. ‫- فوق‌العاده است.
‫مطمئنم خیلی هم گرونه.
‫احتمالاً باید کلی اعتبار داشته ‫باشی تا بتونی بری توی استخر.
‫محشره.
‫اوه،ناتی انگار هیچکدوم از اینا ‫جای دیگه ای زندگی نمی کنن.
‫اونو ببین لیدی.
‫استو اونجاست.
‫کجا؟ اوه روی تخته.
‫اوه، ببین عجب کار تمیزیه؟
‫ببین، ناتی. ‫به این میگن لیپوساکشن.
‫امیدوارم مراقب بوده باشه.
‫وقتی با این سرعت با آب برخورد کنی، ‫خدا می دونه چه اتفاقی میافته.
‫بریم سلام کنیم.
‫بیاید بریم.
‫- محشره. ‫- جالبه.
‫اوه، سلام خیلی قشنگ شدی.
‫سلام.
‫بچه‌ها خیلی خوشحالم که تونستید بیاید.
‫از ظاهر شما معلومه آب خیلی سرده.
‫خوب، آره.
‫شکم شما با مال بابام فرق می کنه.
‫اوه، ناتی.
‫همه که مربی شخصی ورزش ندارن
‫خوب، بچه‌ها، ‫ می خواهید برید یه آبتنی بکنید.
‫- اوه، عالیه. ‫- عالیه.
‫خوبه شما چطور خانم دابفایر؟
‫اوه، مرد بدجنس، بدجنس.
‫اینجا به اندازه کافی تیکه نریخته ‫که خوب چشم چرونی کنی؟
‫بیا دیگه، خجالتی نباش.
‫اوه، نه عزیزم ‫اینا مجوز شکار نهنگ دارند.
‫ممکنه دوباره نمایش غرق شدن تایتانیک رو ببینیم.
‫بیا دیگه، خانم دابفایر
‫اوه، نه شما برید، ‫منو همین‌جا ول‌کنید.
‫من می شینم تو آفتاب تا گرم بشم.
‫نمی تونم بیشتر از یک‌بار در سال هیجان‌زده بشم.
‫بریم بچه‌ها وقت شنا کردنه.
‫برید، برید من خوبم.
‫هر چیزی خواستید به حساب من بخرید.
‫من همین‌جا میشینم.
‫و تو رو نگاه می‌کنیم که با خانواده من لاس می‌زنی.
‫- سلام، سلام. ‫- حال تو چطوره؟
‫خوبم.
‫اوه خدایا، من اینجا چکار می‌کنیم؟
‫حواس‌پرتی کم داشتیم اینم روش.
‫اوه، خدایا!
‫- آره. ‫- آره.
‫خیلی خوب، ناتالی.
‫آفرین، ناتالی.
‫اینم از این.
‫همه چیز روبراهه خانم؟
‫لعنتی، محشره. ‫میشه یکی دیگه بدید؟
‫- البته. ‫- عالیه.
‫- آره. ‫- خیلی خوب، کریس.
‫این توپ ماست.
‫توپ ماست.
‫- سلام. ‫- سودا با لیمو، لطفاً.
‫بذارید به حساب من.
‫نه، ممنون.
‫چهارتا آیس تی، تاد.
‫خوب، این رفیق جدیدت کیه؟
میراندا هیلارد.
‫میراندا هیلارد؟
‫همون زنی که این اواخر باهاش قرار میذارم.
‫با بچه‌ها هیچ کاری نداشته؟
‫تو حتی با زن‌هایی که ‫بچه داشتن رفاقت نمی‌کردی.
‫آدما عوض میشن، رون ‫من دارم 40 سال رو رد می‌کنیم.
‫نمی خوام که تا آخر عمرم تنها باشم.
‫اون زن کلی مسافر همراه ‫خودش داره، فکر کنم سه‌تا بچه.
‫‫سه‌تا بچه ماه، ‫و من خیلی ازشون خوشم میاد.
‫مخصوصاً اون ناتالی کوچولو ‫نگاش کن.
‫اون یه شیرین مامانیه.
‫خدا می دونه، شاید اونا نیاز به ‫یه پدر ثابت داشته باشن.
‫ممنون، تاد.
‫پدر واقعیشون چی؟
‫چی بگم ران؟ ‫طرف یه بازنده حسابیه می‌بینمت.
‫بازنده.
‫تو.
‫اوه، آقا دیدمش.
‫یکی از آدمای عصبانی آشپزخانه بود. ‫شاید چون بهش انعام ندادید.
‫اوه، تروریست‌ها. ‫از اون طرف فرار کرد.
‫یه فرار میوه‌ای.
‫من می‌گیرمش آقا نگران نباشید.
‫اوه، اوه!
‫حیف اون میوه.
‫بازنده.
‫داری به چی نگاه می‌کنی؟
‫پسرا و دخترا، سلام.
‫امروز درباره دایناسورها صحبت می‌کنیم.
‫این یه شبکه دایناسورهاست.
‫دا-دا-دا-دا-دا-دا-دا-دا!
‫و خوش آمد بگید به سلطان.
‫دا- دا دام، دا- دا دام!
‫این یه برنامه شامه.
‫دا-دا دام. ‫هی تو اهل کجایی؟
‫می‌خواهم از تو نهار درست کنم ‫خیلی ممنون.
‫خیلی خوب.
‫آقایون و خانم‌ها. حواستان رو جمع کنید
‫لطفاً خوش آمد بگید به، ‫خوش‌تیپ-ناسور.
‫پوم پوم پوم پوم!
‫من چوب می‌خورم.
‫دینا دینا دینا دینا!
‫خوشمزه است.
‫دینا دینا دینا دینا!
‫گوشت نه.
‫پاهای بزرگ.
‫من چوب می‌خورم.
‫پوم پوم پوم پوم!
‫اوه، باید جلوی خودمو بگیرم.
‫نمی تونم ادامه بدم، نمی تونم ادامه بدم.
‫دارم منقرض میشم.
‫ممنون، خوش‌تیپ.
‫حالا.
‫نوبت شکارچیه جنگله.
‫من یه شکارچی هستم.
‫هر کاری بتونم می‌کنیم.
‫همه چیزی می‌خورم.
‫تا موقعی که نسل بشر بیاد.
‫تو، تو، منو ببین.
‫حالا رفتم زیر خاک.
‫دوباره برمی‌گردم.
‫ولی به شکل نفت.
‫خیلی جالب، آقای هیلارد.
‫نمی‌دانستم کسی داره نگاه می کنه.
‫داشتم فقط بازی می‌کردم، ‫فکر نمی‌کنم که ...
‫من داشتم نگاه می‌کردم کار جالبی بود. ‫- ممنون.
‫فکر کنم بچه‌ها خوششون بیاد.
‫هم سرگرم میشن هم مطلب یاد میگیرن.
‫این مدل نظریه منه.
‫لازم نیست با اونا نقش اجرا کنید، ‫کافیه باهاشون بازی کنید.
‫مایلم نظریات شما رو بشنوم.
‫نظریات من رو؟
‫- یه قرار ملاقات شام چطوره؟ ‫- اوه، باشه.
‫جمعه بعد، رستوران بریجز. ‫رأس ساعت 7.
‫حتماً میام.
‫پنج‌تا رو بردار.
‫پنج میلیون رو بردار. کارت ساخته است.
‫خوب برای اولین بار غذای خونگی خوردیم.
‫حالا من خانه‌دار شدم، آره؟
‫این واقعاً محشره، بابا.
‫بازم اسپاگتی میخوای؟
‫نه، ممنون من سیر شدم.
‫نون میخواید؟ خودم درستش کردم.
‫خوب، پختمش و بریدم.
‫خوبه بابا ممنون.
‫اینجا خیلی خوب شده. ‫غذا هم عالیه.
‫من جداً بهت افتخار می‌کنیم.
‫آره، منم همینطور.
‫منم، همینطور.
‫الان برمی‌گردم.
‫- ممنون که در زدی. ‫- آره.
‫اینجا رو ببین.
‫نه.
‫سلام بچه‌ها.
‫سلام مامان.
‫آماده هستن؟
‫نه هنوز دسرشون رو نخوردن.
‫تو پختی؟
‫آره من پختم، خیاطی کردم.
‫به لطف این برنامه آموزشیه .
‫خیلی وضعم خوب شده.
‫خیلی تحت تأثیر قرار گرفتم.
‫جداً؟
‫به من یه فرصت دوباره بده، باشه؟
‫بذار من بعد از مدرسه به بچه‌ها برسم.
‫من نمی تونم کاری با خانم دابفایر بکنم.
‫- اون محشره. ‫- بی‌خیال، چرا که نه؟
‫اون بهترین اتفاقی بوده که تا حالا برای ما افتاده.
‫همه بچه‌ها وضعشون تو درس هاشون بهتر شده.
‫کریس تو هیچ درسی تجدید نمیشه.
‫من خودم زودتر میام خونه تا با بچه‌ها باشم.
‫همه ما خیلی بهتر شدیم.
‫به نظر زن معرکه‌ای میاد. ‫خوب‌تر از اون که واقعی باشه.
‫اون اینطوریه.
‫من یه جورایی سیاهه رو دوست دارم.
‫منم، همینطور.
‫نمی‌دونم، راستش. ‫خانم دابفایر
‫بله؟
‫ما به نظر یه خانم دیگه نیاز داریم.
‫اوه، پس من خانم مورد نظر شما هستم.
‫کدوم یکی؟
‫به چه مناسبتی؟
‫تولد منه.
‫اوه!
‫استو منو برای شام میبره بیرون.
‫اوه!
‫- هیچکدوم. ‫- هیچکدوم؟
‫هر دوشون خیلی ولنگ و باز هستن، عزیزم. ‫دارند داد میزنن «هرزه»
‫قرمزه که رنگ قدیمی فاحشه‌هاست، عزیزم
‫سیاهه هم خیلی کوتاهه. ‫امیدوارم واکس زده باشی.
‫هر دوشون به من میگن «من راحت بدست میام».
‫تو باید تو اولین قرارت مثل قله کلیمانجارو باشی.
‫دست نیافتنی!
‫چرا گاو رو بخری وقتی می تونی ‫مجانی شیر رو بدست بیاری؟
‫بریم یه چیزی پیدا کنیم که ‫بیشتر به سن تو بیاد، باشه؟
‫یه چیزی که کمتر جلف باشه.
‫اوه، بذار ببینیم.
‫این فراک قشنگ چطوره؟
‫باسلیقه و برازنده، اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫و قدیمی.
‫من اونو تو مراسم تدفین عمه‌ام سال 1976 پوشیدم.
‫یه مدل کلاسیک هرگز نمی‌میره، عزیزم. ‫وقتشه که دوباره زنده‌اش کنی.
‫فکر کنم باید از بچه‌ها بپرسیم.
‫من با اون مشکی کوتاهه موافقم.
‫آره، اون از همه باحال تره.
‫ایناهاش، دیدی؟ من موافقم.
‫عالیه پس من هم فراک رو از اینجا برمی‌دارم.
‫شما نظر من رو می خواهید، ‫بعد ازش استفاده نمی‌کنید.
‫من هم دیگه مسئولیت عفت شما رو ندارم.
‫ولی شما اونجا هستید تا از من محافظت کنید.
‫استو شما و بچه‌ها رو دعوت کرده ‫تا به ما ملحق بشید.
‫چه عالی!. ‫یه خانواده بزرگ و شاد.
‫من عمراً این رو از دست نمی‌دم.
‫حسابی خوش می‌گذرد.
‫من خیلی خوشحالم.
‫این شب رویایی کی هست؟
‫جمعه شب ساعت 7.
‫همین جمعه ساعت 7.
‫میریم به رستوران مورد علاقه من بریجز.
‫- بریجز؟ ‫- آره.
‫- جمعه ساعت 7. ‫- بریجز.
‫- ببخشید. ‫- آره.
‫- بریجز؟ ‫- آره، بریجز.
‫منظورتون رستوران بریجزه؟
‫جمعه ساعت 7.
‫- من نمی تونم. ‫- چرا نه؟
‫لطفاً اصرار نکنید. ‫این شب موعود بازی ماست، عزیزم.
‫کنسلش کنید.
‫نوبت منه که توی بازی ‫شانسم رو امتحان کنم.
‫خانم دابفایر لطفاً به ما ملحق بشید.
‫از من اینو نخواه، عزیزم.
‫من نمی تونم بدون وجود شما ‫جشن تولدم رو بگیرم.
‫خیلی مهمه که شما اونجا باشید.
‫شما هم الان جزئی از خانواده هستید.
‫نمی تونم بدون حضور شما جشن تولد بگیرم.
‫این برای من و بچه‌ها خیلی ارزش داره.
‫لطفاً قول بدید که میاید، خانم دابفایر.
‫‫شما باید بیاید.
کی میتونه به اون کوچولو نه بگه؟
‫من قول میدم.
‫ممنون.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫- ببخشید. ‫- حالتون خوبه؟
‫من خویم.
‫‫بذار ببینم. ‫هیچی، هیچی.
‫- تو ماه می چی؟ ‫- نه اصلاً.
‫به نظر خوب نمیاد.
‫متأسفم.
‫آقای لاندی تا دو ماه دیگه کاملاً وقتشون پره.
‫من هرجایی هر زمانی با ایشان ملاقات می‌کنیم.
‫متأسفم. ‫کاری نیست که من بتونم بکنم.
‫لطفاً، من نمی تونم ملاقات رو بهم بزنم.
‫فرصت خیلی بزرگی رو از دست میدم.
‫نصیحت منو گوش کنید. ‫کنسل نکنید.
‫ممنون.
‫بیا، ناتی عزیزم.
‫سلام، سلام عزیزم.
‫نباید شونه‌ات رو بپوشونی میراندا؟
‫نه من خویم.
‫- شب بخیر، آقای لاندی. ‫- شب بخیر.
‫اوه، خدایا!
‫چقدر عالی!
‫اینم از این.
‫اوه، خانم دابفایر، به نظر عالی می آیید.
‫خیلی عالی بیاید.
‫شب بخیر، آقای لاندی.
‫من با یه نفر قرار دارم. ‫اون اومده؟
‫نه، متأسفم. ‫هنوز نیومدن.
‫ولی ما می تونیم شما رو بنشونیم ‫قسمت سیگاری یا غیر سیگاری؟
‫غیرسیگاری لطفاً.
‫تانیا شما رو راهنمایی می کنه میز 15.
‫از این‌طرف لطفاً.
‫رزرو به اسم دانمایر.
‫بله، قربان.
‫سیگاری یا غیر سیگاری؟
‫- غیرسیگاری. ‫- سیگاری.
‫خانم دابفایر، شما که سیگار نمی‌کشید.
‫نه نمی‌کشم، ولی قبلاً می‌کشیدم.
‫عزیزم، بهترین راه برای ‫دور موندن از سیگار برای من ...
‫اینه اطراف کسایی باشم که سیگار می‌کشن.
‫من باید هر از چندی ‫یه مقدار نیکوتین تنفس کنم.
‫و این منو محکم می کنه.
‫می‌دونم که شما اهل سلامتی هستید.
‫لطف می‌کنید اگه خودتون رو در معرض خطر قرار بدید.
‫- سیگاری. ‫- خیلی خوب میز 39.
‫سی و نه سن من.
‫شما خیلی خوبید.
‫خیلی ممنون که به یه پیرزن لطف می‌کنید.
‫عزیزم، الان یه مقدار غذا می‌خوریم.
‫همین الان عصبانی شده.
‫- خانم دابفایر؟ ‫- بله؟
‫نمیاید یه ما ملحق شید؟
‫اووه، فکر کردم کلینت ایستوود رو دیدم.
‫اونطورری خیلی خوب می‌شد ‫اون خیلی آدم خوش تیپه.
‫ممکنه منو ببخشید، عزیزم؟ ‫من باید وسایلم رو چک کنم.
‫- من براتون انجامش میدم. ‫- من خوبم.
‫خیلی خوب، عزیزم.
‫بفرما.
‫- و کیف تون رو هم، خانم. ‫- ولش کن.
‫خیلی متأسفم. ‫این داروهامه.
‫الان باید برم دارویم رو استفاده کنم.
‫سر میز آب هست.
‫از طریق دهان نمی تونم استفاده‌اش کنم، عزیزم.
‫منو ببخشید الان برمی‌گردم.
‫چیزی برای نوشیدن میل دارید؟
‫یه چاردونیه خوب.
‫دوست دارم رنگش روشن و شفاف باشه.
‫سلام رستوران بریجز. ‫می تونم کمکتون کنم؟
‫بله اسم من دنیل هیلارده.
‫فکر می‌کنیم آقای لاندی ‫برای شام منتظر من هستن.
‫من توی ترافیک گیر افتادم، ‫ولی دارم میام.
‫من شخصاً پیام رو می‌رسانم، قربان.
‫ممنون.
‫اوه، استو.
‫امیدوارم خوشت بیاد.
‫اوه خیلی قشنگه. ‫ممنون.
‫اووه.
‫چیزی رو از دست دادم؟
‫خوب، آره. ‫ببینید.
‫این هدیه‌ایه که استو برای تولدم بهم داده.
‫اووه!
‫قشنگ نیست؟
‫- واقعیه؟ ‫- خیلی واقعیه.
‫میتونی اینو دست کنی یا اینکه یه ‫مملکت گرسنه رو باهاش سیر کنی.
‫خیلی قشنگه. خیلی افراط کاری.
‫مامان، باید برم.
‫خانم دابفایر، می تونید ببریدش؟
‫نه تو.
‫اون تو رو می‌خواهد، عزیزم.
‫خوب، الان برمی‌گردم.
‫باشه.
‫بیا عزیزم.
‫آره، خوب.
‫بچه‌ها ببینید چه سینی دسر قشنگی اونجاست.
‫چرا الان نمیرید چیزی که ‫دوست دارید رو انتخاب کنید؟
‫خیلی خوب ما برمی‌گردیم.
‫خیلی خوب.
‫اسباب‌بازی قشنگی بود که براش خریدید.
‫اوه، ممنون.
‫مردی که همچنین هدیه‌ای میده.
‫چیزی بیش از یه گوشه قلب اون رو می‌خواهد.
‫یه جورایی پیش پرداخته، آره؟
‫ببخشید؟
‫اوه، میدونی دیگه، عزیزم. ‫زیردریایی رو غرق کن.
‫راسو رو قایم کن؟(چرت‌وپرت بگو) ‫گراز رو بزن کنار؟(برو سر اصل موضوع)
‫شنگول کوتاهه رو صدا کن؟
‫جک کوچولوی حشری رو؟
‫یه رقص افقی برو؟ همم؟
‫رقص خوابیده، ها؟
‫فوران آتش فشان.
‫بعدم یکم زبون ریختن.
‫خانم دابفایر لطفاً.
‫ببخشید! ‫فکر کنم یکم وارد جزئیات شدم.
‫امیدوارم تو آماده یه رقابت کوچولو باشی.
‫معذرت می‌خواهم؟
‫اون یه ابذار مصنوعیه خیلی قوی ‫تو اتاق خوابش داره، عزیزم.
‫مته شخصی خودشه.
‫باهاش میتونه پیاده‌رو رو سوراخ کنه.
‫وقتی ازش استفاده می کنه چراغا کم نور میشه ‫مثل توی زندان.
‫جای تعجبه که دندونش لب پر نشده.
‫اووه!
‫امیدوارم سس کوکتل رو آورده باشی
‫اون هم بنیه‌اش رو داره، عزیزم، ‫و منظورم از نوع زندانی نیست.
‫من مثل یه قاشق رک هستم، مگه نه؟
‫ببخشید اوه.
‫تقصیر مشروبه. ای وای!
‫الان برمی‌گردم، باشه؟
‫مثانه کوچک من.
‫- خانم دابفایر؟ ‫- بله؟
‫دارید میرید تو دستشویی آقایون.
‫نه، او، درسته.
‫اوه، من به عینک جدید نیاز دارم، عزیزم.
‫ببخشید.
‫سلام؟
‫ای وای خدایا.
‫ببخشید میشه یه منو بدید؟
‫- البته. ‫- ممنون.
‫- فرانسه چه شکلیه؟ ‫- خیلی قشنگ.
‫خیلی ممنون.
‫- آقای لاندی. ‫- اوه، سلام.
‫ببخشید دیر کردم ‫پیغام منو دریافت کردید؟
‫آره با یه نوشیدنی چطوری؟
‫البته. ‫منم همون که اون بخواد می‌خواهم.
‫مشروب دوبل با یخ.
‫برای اون دوتا دوبل بیارید تا بتونه به من برسه.
‫دوتا دوبل الان برمی‌گردم.
‫ویسکی خور هستی؟ مدل خودمی.
‫آقایون، موتورهاتون رو روشن کنید.
‫خیلی خوب همگی، ‫آماده‌اید که سفارش بدید؟
‫آره، فکر کنم آماده ایم. ‫بچه‌ها شروع کنید.
‫نباید برای خانم دابفایر صبر کنیم؟
‫چرا.
‫خیلی خوب.
‫اینجا اوضاع چطوره؟
‫یکی دیگه بده به من.
‫ممنون.
‫خیلی خوب.
‫خوب تو برای بالا بردن سطح ‫برنامه بچه‌ها چکار می تونی بکنی؟
‫اولاً اینکه با بچه‌ها رئیس مآبانه رفتار نکنید
‫اونا آدمای کوچک هستن.
‫خودتون رو جای اونا بذارید، ‫برنامه رو مفرح و جذابش کنید.
‫اگه شما ازش لذت ببرید، اون‌ها هم لذت میبرن.
‫- این همون چیزیه که من می‌خواهم. ‫- بینگو.
‫نمی‌دونم چه بلایی سر خانم دابفایر اومده.
‫میشه به دقیقه منو ببخشید؟
‫ولی ...
‫خیلی خوب.
‫اوه، زودباش.
‫می تونم کمکتون کنم خانم؟
‫آره، عزیزم. ‫خیلی ممنون.
‫خیلی ببخشید.
‫خانم دابفایر، حالتون خوبه؟
‫اشتباه من بود.
‫حالتون خوبه؟ ‫منو ببخشید معذرت می‌خواهم.
‫من خوبم اینم از این ...
‫ممنون بذار ببینم.
‫میشه سفارش تون رو بگید؟
‫بله وووو.
‫بذار ببینیم.
‫من قزل آلای آب‌پز می‌خورم.
‫خیلی خوبه.
‫بله خانم و شما آقا؟ ‫- جامبالایا.
‫مال من رو بدون ادویه درست کنید. ‫من به فلفل حساسیت دارم.
‫بدون ادویه حتماً قربان.
‫ممنون. ‫به سلامتی شما.
‫خوب.
‫اوه، خدای من.
‫خیلی از این بابت متأسفم.
‫فقط یه دقیقه.
‫قدر دندوناتون رو بدونید.
‫بذارید کمکتون کنم.
‫یه قاشق چه هوشمندانه.
‫صبرکن گرفتمش.
‫آها، آها، عزیزم. ‫یه گازانبر درست کن.
‫از دوطرف بگیریمش.
‫بفرما.
‫خیلی خوبه.
‫اوه، ممنون ایناهاش.
‫اوه، یکم تکونش بده مثل یه سگ.
‫ببخشید اوه، منو ببخشید.
‫از بابت آبپاشی متأسفم.
‫الان برمی‌گردم.
‫باید فقط با یکم چسب دوباره بچسبونمشونن.
‫و لطفاً بهشون بگید ماهی رو پوره کنند.
‫ممنون.
‫معذرت می‌خواهم.
‫اوه، اون یکی ...
‫اووه، نمی‌دانستم کس دیگه ای هم این تو هست.
‫ببخشید.
‫اوه، لعنتی.
‫آها، اینجاست.
‫ببخشید.
‫کدوم گوری بودی؟
‫من به خودم اجازه دادم یه ‫ویسکی دیگه برات سفارش بدم.
‫- عالیه. ‫- برو بالا.
‫دنیل؟
‫همم؟
‫تو عطر زنونه زدی؟
‫فکر کنم آره
‫ماتیک زدی؟
‫آره
‫چرا؟
‫مالیده شده.
‫از کی؟
‫دختری که باهاش رفیقم ‫اون یه پیشخدمته.
‫- پیشخدمت؟ اینجا؟ ‫- آره.
‫تو راه دستشویی.
‫نتونستم از خودم دورش کنم.
‫پدر سوخته!
‫پست!
‫صبرکن، هی!
‫من یه لیموزین بیرون دارم.
‫دوست‌دخترت دوست‌دختر نداره؟
‫هی، الان دهه نوده.
‫نه، نه.
‫اون یه دوست خانمی برای من نداره؟
‫- برو ازش بپرس. ‫- میرم ازش بپرسم.
‫زودباش، برو گیرش بیار.
‫هی، دن.
‫دن، سفارش میز 39 رو بده.
‫آروم باش الان آماده میشه.
‫ممنون عالی شد.
‫سی و نه.
‫میز 39.
‫بیست و شیش، هفده. ‫این سفارش‌ها رو ببرید بیرون.
‫جامبالایای داغ.
‫آره.
‫اوه، ببخشید.
‫میتونم کمکتون کنم خانم؟
‫ببخشید دیر کردم.
‫بعد از اون همه ویسکی. ‫باید مثل یه اسب می‌شاشیدم.
‫دنیل؟
‫بله؟
‫آخه واسه چی مثل یه زن لباس پوشیدی؟
‫اوه، لعنت
‫من.
‫خوب.
‫می‌خواستم با مهمون جدید برنامه‌ات آشنا بشی
‫مهمون؟
‫افیجنایا دابفایر، عزیزم.
‫‫من متخصص آموزش و سرگرمی کودکان هستم.
‫‫سورپرایز!
‫‫اوه، خیلی ممنون.
‫‫به نظر عالی میاد.
‫‫خانم دابفایر کجاست؟
‫‫امیدوارم حالش خوب باشه. ‫میشه شروع کنیم؟
‫‫آره، آره بیاید شروع کنیم.
‫‫نمی خوام غذا سرد بشه.
‫‫به سلامتی!
‫‫بگو ببینم چرا خانم دابفایر مهمون خوبیه؟
‫‫من یه مادربزرگ پیر باحال هستم.
‫‫که می تونه آواز بخونه، شعر بخونه، ‫انقدر برقصه تا از پا دربیاید.
‫و جنب و جوش کنه، ‫و همه کاری انجام بده.
‫استو؟
‫استو!
‫اوه، یه چیزی تو گلوش گیر کرده، یه چیزی تو گلوش گیر کرده!
‫یکی کمک کنه ‫یه دکتر لازم داریم.
‫داره خفه میشه، کمک کنید.
‫اوه، خدایا خدایا ‫داره خفه میشه.
اون حرومزاده رو به کشتن دادم.
‫داره خفه میشه خانم دابفایر.
‫کمک داره میاد، عزیزم.
‫کمک تو راهه.
‫خانم دابفایر، یه چیزی تو گلوش گیر کرده.
‫صبرکنید. ‫بذارید راه گلوش رو باز کنم.
‫یه بار دیگه، عزیزم.
‫اوه، نه، تو هم با من همکاری کن.
‫زودباش زودباش.
‫اوه، خدای من.
‫زود باش..
‫من خوبم.
‫حالت خوبه؟
‫داشتیم از دست می‌دادیمت.
‫اوه، بابا!
‫اوه،!
‫بابا؟
‫آره، عزیزم خودمم.
‫تولدت مبارک!
‫دنیل؟ دنیل؟
‫اوه، خدای من اوه، خدای من!
‫اوه، خدای من! ‫تمام مدت تو بودی؟
‫تمام مدت؟
‫متأسفم میراندا، لطفاً!
‫با من حرف نزن. ‫به من دست نزن.
‫من باید برم.
‫باید همین الان بریم. ‫من باید برم.
‫باید الان بریم. ‫ما میریم.
‫شما بچه‌ها هم برید.
‫متأسفم، بابا.
‫از بابت فلفل معذرت می‌خواهم.
‫- آره. ‫- باشه.
‫دارید به چی نگاه می‌کنید؟ ‫نمایش تموم شد.
‫خانم رابسون، شما دیگه اظهاریه ای ندارید؟
‫فعلاً نه، عالیجناب.
‫خوب، آقای هیلارد.
‫از اونجایی که شما تصمیم گرفتید خودتون ‫وکالت از خودتون رو به عهده بگیرید ...
‫الان اظهارات خودتون رو بیان کنید.
‫عالیجناب، در دو ماه گذشته ...
‫من یک منزل تهیه کردم.
‫اون منزل رو تعمیر کردم.
‫و محل اونجا رو برای بچه‌ها مناسب کردم.
‫این‌ها حرفای شما بودن؟
‫به علاوه من یه شغل ‫به عنوان مسئول بارگیری دارم.
‫بنابراین فکر می‌کنیم شرایط شما رو مهیا کردم.
‫جلوتر از برنامه.
‫در پاسخ به رفتارم ...
‫فقط میتونم ادعای دیوانگی بکنم.
‫چون از لحظه‌ای که بچه هام به دنیا اومدن.
‫لحظه‌ای که به اونا نگاه کردم، ‫دیوونه اونا بودم.
‫و وقتی بغلشون کردم، ‫مفتون اون‌ها شدم.
‫من به بچه هام معتادم قربان.
‫من با تمام قلبم اونا رو دوست دارم.
‫و فکر اینکه یکی به من بگه
‫نمی تونم با اونا باشم، ‫نمی تونم هر روز ببینمشون ...
‫مثل این میمونه که کسی ‫بگه من نمی تونم تنفس کنم.
من بدون هوا نمی تونم زندگی کنم، و بدون اون‌ها هم نمی تونم زندگی کنم.
‫گوش کنید، من هرکاری می‌کنم ...
‫من فقط می‌خواهم با اون‌ها باشم. ‫به این نیاز دارم، قربان.
‫ما با هم خاطراتی داریم.
‫و من فقط ...
‫اون‌ها خیلی برام ارزش دارند.
‫و اون‌ها هم همونقدر که من ‫نیازشون دارم به من نیاز دارند.
‫پس، لطفاً! ‫بچه هام رو از من دور نکنید.
‫ممنون.
‫آقای هیلارد، شما می تونید ‫خیلی از مردم رو گول بزنید که
‫فکر کنن شما یه پیرزن 60 ساله‌اید.
‫کار راحتی نیست.
و سخنرانی تون به نظر میومد که
‫خیلی عمیق و اصیل و از روی احساس باشه.
‫ولی من فکر می‌کنیم که ‫این یه نمایش معرکه باشه.
‫از طرف یه هنرپیشه بااستعداد. ‫نه چیز دیگه.
‫نه، اینطور نیست.
‫حقیقت اینه که شیوه زندگی شما
‫در طول این چند ماه بشدت ناصحیح بوده.
‫و من قبول نمی‌کنم که سه بچه‌ی ‫بی‌گناه رو بیش از این
‫درمعرض رفتارهای عجیب و ‫احتمالاً خطرناک شما قرار بدم.
‫این دادگاه کفالت کامل رو ‫به خانم هیلارد اعطا می کنه.
‫نه،خدایا نه، عالی جناب!
‫شما حق ملاقات تحت نظارت رو ‫هر یکشنبه خواهید داشت.
‫تحت نظارت، قربان؟
‫یه رابط حقوقی شما رو در زمان
‫ملاقات با بچه‌ها همراهی می کنه.
‫من یک دوره تست روانشناسی و احیاناً
‫روان درمانی رو به شما ‫پیشنهاد می‌کنیم، آقای هیلارد.
‫ما این پرونده رو دوباره یک سال دیگه ‫مورد بررسی قرار خواهیم داد.
ممنون. ختم دادگاه.
‫من رختشویی نمی‌کنم. ‫پنجره‌ها رو تمیز نمی‌کنم.
‫کف رو تمیز نمی‌کنم.
‫حموم رو تمیز نمی‌کنم. ‫توالت رو تمیز نمی‌کنم.
‫و کهنه بچه‌ها رو هم عوض نمی‌کنم.
‫بچه‌های من خیلی وقته ‫که خودشون دستشویی میرن.
‫من شست و شو انجام نمیدم.
‫زیرزمین تمیز نمی‌کنم. ‫شام درست نمی‌کنم.
‫کتاب هم نمی خونم.
‫آه
‫بله، خوب ما شماره شما رو داریم.
‫ممنون که اومدید. ‫ما بعداً به شما خبر میدیم.
‫- ممنون. ‫- تا در همراهی تون می‌کنیم.
‫بله بفرمائید لطفاً.
‫لورا، اون محموله سه بار تاخیر افتاده.
‫آره، ولی ...
‫لورا، من نمی خوام شیش ماه دیگه براش صبر کنم.
‫اینکارو بکن. به من خبرش رو بده.
‫اوه، بچه‌ها، لطفاً این‌قدر ناراحت نباشید.
‫همه چیز درست میشه.
‫دلم برای اسپاگتیش تنگ شده.
‫من دلم برای جوک هاش تنگ شده.
‫من دلم برای قصه‌هاش تنگ شده.
‫نگران نباشید. ما یکی رو پیدا می‌کنیم.
‫کلی آدم اون بیرون هست.
‫هیچ کس مثل اون نیست.
‫خیلی خوب، من قبول دارم.
‫اوضاع خیلی بهتر بود. ‫وقتی اون این اطراف بود.
‫خونه خیلی گرم و نرم بود و ...
‫لحاف‌ها همیشه مرتب بودن، ‫و شام همیشه ...
‫اون واقعی نیست.
‫ما دیگه نباید فکر کنیم که ‫اون شخصیت واقعی بوده.
‫سلام، عزیزای من.
‫ما امروز یه برنامه عالی داریم.
‫ما آقای ون زندت رو از باشگاه سیرا داریم.
‫و اون قراره چند تا حیوون بیاره.
‫که نسلشون در خطر انقراضه.
‫می دونید این یعنی چی، عروسک‌های من؟
‫وایستا ببینم تو گفتی «عروسک»؟
‫نه، عزیزم.
‫این کواکسه. ‫خوش اومدی کواکس.
‫سلام بچه‌ها. ‫تو گفتی «انقراض»؟
‫این بو رو حس می‌کنی؟ ‫یه چیزی بوی بد میده؟
‫من درباره انقراض نسل صحبت می‌کنیم.
‫یعنی یک نوع خاصی از حیوانات ‫دیگه وجود نداشته باشه.
‫ای وای!
‫- این تو رو ناراحت نمیکنه؟ ‫- منو خیلی ناراحت می کنه.
‫پس به مردم بگو.
‫من عصبانی هستم، ‫چون بعدش نوبت شامپانزه‌ها میرسه.
‫تو دنیا تعداد کمی شامپانزه هست
‫تو ناراحت نیستی که آدما نقش ‫شما رو تو فیلم‌ها بازی می کنن؟
‫- اووه، چرا «سیاره میمون‌ها». ‫- درسته.
‫کی نقشش رو بازی می‌کرد؟ ‫رودی مکدارل.
‫من بهتر از اون بازی می‌کنیم.
‫من حتی بهتر از چارلتون هستون بازی می‌کردم.
‫تازه قالیچه پرنده تو بهترم هست.
‫می تونی با این قالیچه تا ایران پرواز کنی.
‫خوب، میدونید، پسرا و دخترا
‫چیزی که امروز میخوایم ‫دربارش صحبت کنیم همین
‫محیط زندگی ما
‫بهشون بگیم فردا کجا میخوایم بریم؟
‫آره، اونا میخوان بدونن.
‫فردا عزیزان من، ‫ما یه سفر خیلی عالی داریم.
‫ولی لازم نیست شما چمدونتون رو ببندید.
‫چون ما توی ذهنمون سفر می‌کنیم.
‫ما از بالای اقیانوس اطلس رد می شیم.
‫میریم به انگلستان. ‫جایی که من از اونجا اومدم.
‫تو از انگلستان اومدی؟
‫آره کشور خیلی جالبیه. ‫تو چیزی درباره انگلیس میدونی؟
‫من می‌دونم اون یه جزیره است.
‫یه جزیره قشنگ چون اون‌ها یه ملکه دارند.
‫و یه خانواده سلطنتی.
‫اوه، مثل کارت بازی.
‫اونجا یه دست کامله.
‫بهضی از کارت‌ها دیگه تو خونه زندگی نمی‌کنند.
‫دیگه نه، بخاطر وجود موبایل.
‫میدونی تو انگلیس با چه زبونی صحبت می کنن؟
‫- پاکستانی؟ ‫- درسته.
‫تو بعضی مغازه‌ها اینطوره، ولی ‫فردا این مطلب رو بررسی می‌کنیم.
تو به من یه بوسه بدهکاری، کواکس.
‫‫من بهت دوتا بوس میدم.
‫یکی اینجا روی لپ.
‫و اینم یه گاز میمونی.
‫اوه، ای میمون بدجنس، بدجنس.
‫خوب، وقت امروزمون تموم شد.
‫بای-بای.
‫کات.
‫عالی بود، بچه‌ها.
‫خیلی ممنون.
‫خیلی خوب بود.
‫ما حسابی موفق شدیم. ‫بهترین در طول تاریخ پخشمون.
‫آره؟
‫از همه‌جا زنگ میزنن، ‫دیترویت، کلیولند، شیکاگو..
‫لس‌آنجلس.
‫همه پیشنهاد تشکیل اتحادیه میدن.
‫هالیوود.
‫دنیل؟
‫بله؟ میراندا!
‫می تونم باهات صحبت کنم؟
‫آره الان میام.
‫همین‌جا منتظر باش.
‫به خونه افیجنایا خوش اومدی.
‫یکم شلخته است، ولی قشنگه.
‫چکار می تونم برات بکنم؟
‫اول اینکه، برای برنامه بهت تبریک میگم.
‫ممنون باید تمرین قبل از اجرا رو ببینی
‫ما ... بچه‌ها.
‫ما هر روز نگاه می‌کنیم.
‫خوبه که می‌دونم لااقل اونا ‫میتونن هرروز منو ببین.
‫می‌دونم که زمان زیادی میبره،
‫تا اون دعواها و چیزای ناجوری که
‫به هم گفتیم رو فراموش کنیم.
‫این، این خیلی سخته.
‫ما بالاخره اینو رد می‌کنیم.
‫ولی بچه‌ها.
‫من، ‌من ...
‫نمی خوام به بچه هامون صدمه بزنم.
‫خوب می خواهیمن چکار کنم؟
‫ می خواهیوانمود کنم همه‌چی روبراهه.
‫یه قیافه شاد به خودم بگیرم، لبخند بزنم؟
‫خدایا، میراندا!
‫تو بچه هام رو ازم گرفتی.
‫من الان فقط می تونم تحت نظارت اونا رو ببینم.
‫یه زنی که همچنین منو نگاه می کنه، ‫انگار من یه منحرف اخلاقی باشم.
‫اگه بخوام بچه‌ها رو بغل کنم، ‫اون کنجکاو میشه که چرا؟
‫میدونی چه حسی داره؟
‫تو همینطور توی صندلی خودت تو دادگاه نشستی، ‫با این که حقیقت رو می‌دانستی،
‫گذاشتی قاضی اون جملات تحقیر آمیز رو بگه.
‫من عصبانی بودم. ‫تو هم منو ناراحت کرده بودی.
‫اوه، تو یه بار قلب منو شکستی، ‫حالا برگشتی دوباره اینکارو بکنی؟
‫نمی خوام دوباره اینکارو بکنم.
‫اینکه کی با چه کسی چکار کرده؟
‫از وقتی که این اتفاق افتاد من سعی ‫می‌کردم باهاش معقول برخورد کنم.
‫و تنها چیزی که تو قلبم ‫حس کردم حقیقت داره،
‫این بود که بچه‌ها خوشحال‌تر بودن،
‫وقتی که خانم دابفایر ‫بخشی از زندگیشون بود.
‫اوه، آره!
‫اون بهترین شخصیت بچه‌ها رو رو کرد.
‫بهترین وجود تو رو نشون داد.
‫و تو.
‫آره.
‫اونا خیلی دلشون براش تنگ شده.
‫چی می خواهیبگی؟
‫دنیل بچه‌ها به تو نیاز دارند.
‫منم به اونا احتیاج دارم.
‫فردا، فرانک میاد پیش ما، ‫کسی که متخصص گریم هستش.
‫اوه، دارند در میزنن!
‫کی ممکنه باشه، و اصلاً ما ‫به اندازه کافی وقت داریم؟
‫آقای اسپرینکل، پسرا و دخترا.
‫سلام، آقای اسپرینکل. ‫امروز برای من چی دارید؟
‫خانم دابفایر، یه نامه براتون دارم.
‫این پرستار جدیده.
‫بیاید بچه‌ها پاشید، بیایید.
‫زودباشید .
‫همه چی درست میشه.
‫کریس، اونجا بمون.
‫همگی.
‫بابا!
‫سلام.
‫چه خبره؟
‫من اومدم شما رو ببرم.
‫پدرتون قراره شما رو هر روز
‫چند ساعت بعد از مدرسه ببره.
‫واقعاً؟
‫پس دادگاه چی؟ ‫چیزای قانونی؟
‫از مادرتون بپرسید.
‫من ترتیبش رو دادم.
‫دیگه ملاقات تحت نظارت نداریم. ‫رابط حقوقی نداریم.
‫فقط خودمون؟
‫فقط خودمون.
‫برو آقا خرسه رو بیار.
‫برید وسایلتون رو بیارید، زودباشید.
‫باشه.
‫می خوای بیای تو؟
‫‫بیرون منتظر میمونم.
‫باشه.
‫ممنون.
‫بعداً می‌بینمت.
‫خانم دابفایر عزیز، دو ماه قبل
‫پدر و مادرم تصمیم گرفتن تا از هم جدا بشن.
‫برادرم اندرو میگه ما دیگه ‫یه خانواده واقعی نیستیم.
‫این حقیقت داره؟
‫آیا من خانواده‌ام رو از دست دادم؟
‫کاری هست که من بتونم بکنم؟
‫تا دوباره پدر و مادرم پیش هم برگردن؟
‫«ارادتمند شما، کتی مک کورمیک»
‫اوه، کتی عزیزم.
‫میدونی، بعضی والدین، وقتی عصبانی میشن ...
‫اگه جدای از هم زندگی کنن خیلی بهتر میشن.
‫دیگه دائم دعوا نمی کنن.
‫و می تونن آدم‌های بهتری باشن.
‫و مامان و باباهای خیلی بهتری برای شما.
‫و بعضی وقتها هم دوباره پیش هم برمیگردن.
‫و بعضی وقت ها هم نه، عزیزم.
‫و اگه پیش هم برنگشتن، ‫شما خودتون رو سرزنش نکنید.
‫چون اینکه اونا دیگه همدیگر رو دوست ندارن.
‫به این معنی نیست که اونا ‫شما رو هم دوست ندارن.
‫انواع مختلفی از خانواده وجود داره، کتی.
‫بعضی خانواده‌ها فقط یه مادر دارند.
‫بعضی خانواده‌ها یه بابا دارند. ‫یا اصلاً دو خانواده هستن.
‫و بعضی بچه‌ها با عمو یا ‫خاله هاشون زندگی می کنن.
‫بعضی‌ها با پدربزرگ و مادربزرگشون زندگی می کنن.
‫یا بعضی بچه‌ها با پدر و مادرخوانده‌شان ‫زندگی می کنن.
‫و بعضی‌ها توی خانه‌های جدا از هم هستن.
‫در محله‌های متفاوت.
‫در نقطه‌های مختلفی از کشور.
‫و ممکنه همدیگر رو برای
‫روزها، هفته‌ها، ماه‌ها ‫یا حتی بعضی مواقع سال‌ها نبینن.
‫ولی اگه اینجا محبت وجود داشته باشه، عزیزم.
‫کسانی هستن که ارتباط ‫بین خودشون رو محکم کردن.
‫و تو برای همیشه در ‫یک خانواده خواهی داشت.
‫خیلی دوستت دارم، قشنگم.
‫تو مشکلی نخواهی داشت.
‫بای- بای.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.