..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
<مجازات>
عجب زلزله شدیدی بود.
آره...
میرم بیرون.
آره؟
برمیگردم.
باشه.
خداحافظ.- خداحافظ.-
هی، بیا اینجا.
چرا اینجا اینقدر آبه؟
حتماً به خاطر زلزله بوده.
آره.
یا به خاطر دزدی بوده یا تجاوز.
نه، مدارک که اینجور نشون نمیده.
یه جای دیگه کُشتنش و جسدشو انداختن اینجا؟
بعید میدونم...
هی.
اثر انگشتی یا رد لاستیک ماشینی پیدا کردید؟
نه، هنوز نه.
اگه قبل زلزله کُشته باشنش...
قطعاً با این همه آب، همه سرنخا از بین رفته.
آره بدبختانه.
این نمکه؟
ها؟
آره، نمکه.
همه چاله‌های این دور و بر
توش پُر از آب شوره؟
آره، آخه برای ساخت این آپارتمان‌ها خیلی عجله داشتن
و این چاله‌ها رو هم برای دفع زباله‌هاشون کنده بودن.
که اینطور.
مرسی.
چی شده؟
تو دهن جنازه آبه.
به حق چیزای ندیده.
یوشیوکا، دیگه میخوایم بریم.
باشه.
گزارش پزشکی قانونی اومد...
مرگش به خاطر خفگی
تو آب شور بوده.
باشه.
آخه مکان برای کُشتن قحط بود.
آره...
چیکار میکنی؟
هی هارو، منم.
گوش کن...
سوالم خیلی احمقانه‌ست ولی...
کت مشکی منو یادته؟
همونی که پارسال از پاساژ طلا خریدمش.
احیاناً خبر داری چه بلایی
سر دکمه وسطش اومده؟
نه، کنده شده.
معلوم نیست کجاست.
کی اینجاست؟
کیه؟
پلیس.
میدونم همین جاهایی.
کی هستی؟ خودتو نشون بده.
ساکورای.
کیسه ثبت مدارک داری؟
آره، باید یکی همینجاها باشه.
ایناهاش.
اینو بفرست آزمایشگاه.
باشه.
چی هست؟
دیروز تو صحنه جرم پیداش کردم.
گذاشتمش تو جیبم ولی پاک یادم رفت بفرستمش آزمایشگاه.
آها...
هی...
این دکمه مال کت ترنچ هستش.
چی؟
منم یکی از همین کت‌ها دارم
از پاساژ طلا خریدمش.
نمیخواد دُرافشانی کنی.
فقط اونو ببر آزمایشگاه.
باشه.
این عکسه...
یه ناخن انگشت آش و لاش ز18 هستش.
ز18؟
ز همون مخفف زنه...
و جنازه اون زن هم هیجدهمین جسد ناشناسی هستش که...
امسال تحویلمون دادن.
درسته.
و اثر انگشته پیدا شده تو صحنه جرم هم
مال جسد ز18 نبوده.
یعنی مال مظنونه؟
نمیشه با قطعیت گفت...
ممکنه مال هر کی بوده باشه.
ما حاضریم.
کار تطبیق اثر انگشت رو شروع کنم؟
بفرما.
یه مورد مشابه پیدا کردم.
الان صاحبشو نشون میدم.
که این آدمه...
چی؟
یعنی چی؟
اثر انگشتای پلیس‌ها هم تو سیستم ثبت میشه؟
آره، فقط محض احتیاط.
یوشیوکا...
باز بدون دستکش به جسد دست زدی؟
اشکال نداره.
ممنون بابت زحماتتون.
قابلی نداشت.
تو دیگه...کی هستی؟
توهم بود.
نگاه...
یه زمین خالی بزرگ اونجاست.
آره؟
قبلاً اونجا چی بوده؟
آمم، چی بوده؟
آپارتمان بوده؟
نه، یادم نمیاد.
تا چشم کار میکنه خرابه میشه دید...
یه چند تا زلزله دیگه مثل اون روز بیاد...
فکر کنم کُل این منطقه رو دوباره دریا قورت بده.
آره والا...
ولی شاید خود مردم هم همینو میخوان.
اون قدیما، که با کشتی از کاوازاکی خودمو میرسوندم ایستگاه قطار...
کشتی؟ آهان، پونزده سال پیش رو میگی...
آره.
یادمه هر روز صبح از تو عرشه کشتی...
یه اسکله میدیدم.
موندم الان چه بلایی سرش اومده.
عمراً بفهمی، قضیه مال پونزده سال پیشه.
اونا فقط داشتن اونجا یه زباله دونیه گنده درست میکردن...
و ما رو باش که فکر می‌کردیم میخوان...
یه شهر فوق پیشرفته تحویلمون بدن.
راست میگی...
ولی نقشه‌هاشون نقش بر آب شد.
ملت رو تو کف گذاشتن...
بار اولشونم نیست.
چرا تو خودتی؟
ها؟
چیزی شده؟
شاید یه مدتی نتونم بیام.
آره؟
احتمالاً یکی دو هفته...
باشه.
خواستم بیام ، قبلش زنگ میزنم.
باشه.
می‌بینمت.
باشه.
دکتر ساکوما، همه چی برای جراحی آمادست.
باشه، الان میام.
با اجازه.
دکتر، اینم داروهای بیهوشی که سفارششون رو داده بودید.
میبرمشون.
باشه.
احتیاط کنید، دوز بیش از حدش...
باعث میشه مریضتون به طور موقت فلج بشه.
باشه.
دکتر ساکوما، یکی اومده دیدنتون.
بهش بگو منتظر بمونه.
فکر کنم پسرتونه.
نباید تو محل کارم بیای دیدنم.
حالا چی شده؟
آخه...
الان وقت سر خاروندنم ندارم تو کافیه تریا منتظرم بمون.
میشه برام سرنگای استفاده شده جور کنی؟
چی؟
یکی از همکلاسیام گفته براش جور کنم.
برای چی؟
بهم نگفته...
حالا چند تا میخوای؟
یه صد تا باشه، خوبه.
چی داری میگی برای خودت؟
حالا تو جورش کن...
بیخیال این قضیه سرنگ مرنگ بشو.
رد و بدل کردن سرنگای دست دوم خلاف قانونه.
مشکل اینجاست که من به اون یارو همکلاسیم، پول بدهکارم.
نمیتونم بهت بدم.
باشه بابا، اصلاً ولش کن.
چقدر ازت میخواد؟
پونصد هزار ین.
این همه پول؟
یه کاری بکن.
یکم بهم وقت بده.
الان میخوامشون.
میرم خونه و با مامانت دربارش حرف میزنم.
اگه حرف بزنی، بعدش سرنگ بهم میدی؟
نه.
پس برو بابا.
چیکار میکنی؟
لعنتی، درد داره.
کثافت! چه غلطی...
هی...چیکار میکنی؟
یکی کمک کنه...ولم کن...
ولم کن.
کارآگاه...
به میاجی تو پاسگاه آریاکه بگو که,
''این قتل شبیه همون مورد ز18 هستش.''
''احتمالاً با یه قاتل سریالی حرفه‌ای طرفیم.''
اطاعت قربان.
مظنون هر دو تا قتل یکیه؟
آره.- قاتل سریالیه؟-
آره.
ولی شاید خبر قتل قبلی تو اینترنت پخش شده...
و قاتل خواسته مقلد اون قتل باشه.
هویت جنازه رو مشخص کردیم.
ساکوما یوسوکه، 17 ساله...
دبیرستانی هستش و پدرشم دکتره.
از کجا شناساییش کردی؟
برگه دانش آموزیش تو ژاکتش بود.
داره حرفم درست از آب درمیاد.
این یکی کلاً با اون مظنون قبلی فرق داره.
به خانواده مقتول بگو سریع بیان اینجا.
میخوام هویتش کاملاً تایید بشه...
ولی مادرش مشکلات عصبی داره.
پدرش...دکتره، آره؟
آره، ولی امروز سرکار نرفته.
بیمارستان هم خیلی باهاش تماس گرفته، ولی هیچی.
هی ساکورای...
مظنون احتمالی، ساکوما شوئیچی، 48 ساله هستش.
یه جراح تو بیمارستان اتویه.
یه اعلامیه تحت تعقیب به عنوان قاتل سریالی براش بزنید.
قاتل سریای آخه؟
چته تو؟
اگه مشکلی داری رک و پوست کنده تو روم بگو.
نه.
آقای یوشیوکا...
بله؟
درباره پرونده ز 18...
جنازه رو شناسایی کردی؟
نه، ولی رو مچ هر دو تا دستش جای بسته شدن بوده.
که اینطور.
آثاری از ذرات زرد رنگ رو دستاش پیدا کردیم.
درسته.
به عبارت دیگه احتمالاً دستای قربانی رو با...
یه سیم یا یه چیز زرد رنگ بسته بودن.
چه جور سیم زرد رنگی؟
نمیدونم. آزمایشگاه در حال تحقیقه.
نظری داری؟
نه.
برو عقب.
اگه بیای نزدیکتر، میپرم.
تو ساکوما شوئیچی هستی...
عقب بمون.
مرگت چیه؟
برای چی، چیز میزای منو دزدیدی؟
اثر انگشت منو از کجا گیر آوردی؟
چرند تحویلم نده.
به خاطر تو، الان تا خَرتناق تو باتلاقم.
کی اجیرت کرده؟
یا نکنه میخوای منو کَله کنی؟
کدومشه؟
چرا؟
چرا گیر دادی به من؟
چرا من؟
اگه از پلیسا بدت میاد یه عالمه پلیسای آدم حسابی‌تر اون بیرون ریخته...
که بخوای بزنیشون زمین.
برو کرمتو به اونا بریز.
ما مظنونمون ساکوما شوئیچی رو بازداشت کردیم.
مظنون موقع دستگیریش مقاومت نشون داده
و یه چند تا زخم سطحی داره ولی چیز جدی نیست.
باشه، مرسی بابت همه چیز.
هی، بدجور زدی تو خاکی.
اگه استخووناشو میشکستی چی؟
ولی دست مریزاد
رد یه مظنون رو فقط با غریزت گرفتی.
میاجی، میخوام تنهایی ساکوما رو بازجویی کنم.
گرفتی؟
باشه.
هیچ کَس دیگه‌ای نباید باهاش حرف بزنه.
اطاعت.
آقای ساکوما
تو پسر خودت یوسوکه رو کُشتی.
درست میگم؟
آره.
واسه خاطر چی؟
انگیزم...
در یه کلام این بود دیگه نمیشد به راه راست کشوندش.
آهان.
یوسوکه...
دوران راهنمایی، پسر خیلی خوبی بود...
ولی بلافاصله بعد اینکه رفت دبیرستان
یه هویی از کنترل خارج شد.
دلیلشم نمیدونم.
فکر کنم وظیفه پدریمو درست انجام نداده بودم.
با همه این حرفا، بازم دلیل نمیشد بکُشیش.
نه...
این تنها راهی بود که به فکرم میرسید...
تا باهاش این لکه‌های سیاه رو پاک کنم.
منظورت از ''لکه‌های سیاه'' چیه؟
دیگه نمیخواستم زیر بار مسئولیت پسر داشتن باشم.
عجب دلیل مسخره‌ای.
آره، برای همینم میخواستم بعدش خودمو بکشم.
ولی بدبختانه، نتونستی...
برای همینم، الان قانون به خاطر قتل پسرت...
برات تصمیم میگیره.
باشه.
حتماً قلبت بدجور شکسته.
آره.
ولی اگه می‌مُردی راحتِ راحت میشدی.
خدا رو شکر که هنوز نفس میکشی.
ولی آقای ساکوما، چرا از...
این روش استفاده کردی؟
چی؟
همون روشی که پسرتو باهاش کُشتی.
الان مشکلش کجاست؟
کشوندیش تو یه مکان دفع زباله و با آب شور خفه‌ش کردی.
چرا؟
چی چرا؟
فقط جوابمو بده.
قبلاً هم از همین روش استفاده کردی.
یه زن رو همینجوری کُشتی.
اونم با آب شور خفه کردی.
یکیشون که پسرته، ولی اون زن ناشناسه. البته روش قتل هر دوتاشون یکیه.
به نظرت عجیب نیست؟
سروان؟
بله.
اون کیه؟
چی؟
همونی که اون گوشه‌ست.
آقای ساکوما
سوالمو در مورد اون زنی که کُشتی بی جواب گذاشتی.
یوسوکه.
با اجازتون.
منو ببخش یوسوکه.
منو ببخش یوسوکه. نیا جلو.
جمعش کن دیگه.
نه، نیا جلو، برو عقب.
ما خودمون ذغال فروشیم نمیخواد سیاهمون کنی.
همونجا بمون. نیا.
ساکورای، عکسو بیار...
چی؟
عکس ز 18. بیارش دیگه.
اطاعت.
پاشو آقای ساکوما، پاشو.
خب، با دقت این عکسو نگاه کن.
نگاه کن دیگه.
این کیه؟
همون زنی که کشتیش یادت اومد؟
اسمش چیه؟
اتفاقاً این سوال من از تویه.
من چه میدونم.
برو خودتو خر کن.
آقای یوشیوکا، این کارو نکنید.
تو کی هستی؟
کی هستی؟ برو گمشو.
نیا جلو، نیا، نیا...
سروان، سروان، کمکم کن.
به دادم برس سروان.
یه ارزیابی روانی روش انجام بدید.
باشه.
عجب روزیه...
فرم ارزیابی روانی ساکوما رو برای بیمارستان فرستادم.
حالا بچسبیم به اینی که برامون آوردی...
الان از آزمایشگاه گرفتمش.
میگن یه سیم برق از یه خونه کلنگیه.
همم...
دیگه خونه‌های خیلی کمی تو منطقه از این جور سیم کشی...
استفاده می‌کنند.
آها...
که خونه تو هم شاملش میشه، آره؟
آره، منظور؟
به نظرم بهتر بود نشونش نمیدادی...
اینجوری یه کلاف سردرگم برای خودت درست کردی.
نکنه منم جزو مظنونام؟
فکر نکنم...
صاف تو روم وایسا و بگو چون اثرانگشتم تو صحنه جرم بوده... بهم مظنونی.
چرا حرف تو دهنم میزاری...
اگه من قاتلم
پس مغزم پاره سنگ برداشته که علیه خودم مدرک جور میکنم؟
میدونم.
هیچ کی بهت مظنون نیست.
حرص نخور.
حرص نخورم؟
چی بلغور میکنی؟
مگه کاری کردم؟
فقط دارم مثل همیشه، وظیفه‌مو انجام میدم.
تویی که معلوم نیست چه مرگته.
راست میگی...
معذرت میخوام.
فقط میخواستم بعدا سوتفاهمی پیش نیاد.
گوش کن یوشیوکا...
چرا یه مشاوره درمانی نمیری؟
مشاوره؟
همه‌مون رفتیم.
بالاخره استرس تو این کار زیاده...
خودم چند روز پیش رفتم مشاوره.
بدون نق زدن، به حرفات گوش میکنه.
اینجوری حالت بهتر میشه.
مشاوره میخوام چیکار.
تو...
تو کی هستی؟
منم...
ولی من نمی‌شناسمت...
منم.- نمی‌دونم کی هستی.-
چرا پیشم...
نموندی؟
سرنوشت مقرر کرده بود که...
من و تو بازم همو ببینیم.
این چیزیه که بهش اعتقاد داشتم.
نمی‌شناسمت.
بابا نمی‌دونم کی هستی.
خیلی خوشحالم که...
دوباره می‌بینمت.
تو محل کارت چیزای خاصی آزارت میدن؟
به نظرت احساس افسردگی میکنی؟
یا هر چیزی شبیه این؟
نه.
فشار کاری روت زیاد؟ با مافوقت مشکلی داری؟
نه، مشکلی ندارم.
وضعیت جسمی؟
فکر کنم عادیه.
و زندگی شخصیت چطوره؟
اونم عادی.
هنوز مجردی؟
آره.
قصد ازدواج داری؟
تو فکرم نیست.
از شغلت راضی هستی؟
چی؟
بعنی به عنوان نگهبان قانون...
این احساس مسئولیت رو دارم.
که اینطور.
مشکل خاصی نداری...
فقط یکم استرس داری.
مراقب خودت باش.
خیلی ازتون ممنونم.
خواهش میکنم.
بهش آرامبخش زدیم.
تو جلسه‌ای که با هم داشتیم دچار وحشت زدگی شد.
مشکلش چیه؟
پلیس راهنمایی و رانندگیه.
یه روح، شب‌ها زندگی رو بهش زهرمار کرده.
چی؟
یه روح...
چیزیه که خودش گفته.
یه تصادف وحشتناک رو پشت سر گذاشته و از اون زمان، قربانی...
مرتباً سر و کله‌ش تو خواب‌هاش پیدا میشه.
اون روح دهنش رو باز میکنه...
انگار داره حرف میزنه، ولی صدایی نداره.
روحا این شکلی هستن؟
بعید میدونم.
ولی
به نظرم صداهایی که تو خواب‌هاش میشنوه صدای حقیقته.
صدای حقیقت؟
ته دلش دو به شک شده که...
شاید میتونسته اون تصادف رو...
به سلامت جمعش کنه.
این تردیدها به شکل صدای قربانی دراومده و
متهمش کرده که اشتباه از اون بوده.
که اینطور.
باید باهاش کنار بیاد.
با اون روح؟
نه، نه. با صدای حقیقت.
باید با شواهد جرمت کنار بیای و بقیه‌شو بسپاری به قانون.
این حقیقتیه که باهاش زندگی میکنی.
تنها حقیقت هم همینه، نه؟
میگم...
این صدای حقیقت...
تا حالا هدف خودشو با کَس دیگه‌ای اشتباه گرفته؟
چی؟
به عبارت دیگه
شبح میتونه آدم اشتباهی رو هدف قرار بده؟
هیچ وقت مو لا درز حقیقت نمیره.
مثل روز روشنه.
متوجه‌ـم.
با اجازه.
شرمندم، زیاد منتظر بودی؟
نه.
کُلی کار ریخته بود سرم.
بریم یه چایی بخوریم؟
همینجا راحتم.
آخه زیاد وقت ندارم.
درسته.
کاری باهام داشتی؟
آره...
گوش کن هارو...
بیا دو تایی با هم بزاریم بریم.
چی؟
بریم یه جای خیلی دور...
فقط من و تو.
یا نکنه...
بعد این همه بودن با هم درخواست زیادیه؟
میخوای از توکیو بزنی بیرون؟
یه جورایی...
خیلی یه هویی گفتی.
راست میگی.
مسافرت چی؟
نظرت در مورد مسافرت چیه؟
مسافرت؟
نگاه نوبورو...
یه مرخصی بگیر و تنهایی برو سفر.
برای یکی دو هفته.
برو یه جای خیلی دور.
شاید بهتره بری اونور آب.
من اینجا منتظرت میمونم.
و وقتی برگشتی میتونی داستانایی که تو طول سفرت داشتی رو...
برام تعریف کنی.
تو همون پلیسه هستی که رو اون قتل کار میکنی.
آره.
اینجا یه منطقه نخودیه.
بین مناطق ساختمون سازی و تخریب کردن گیر کرده.
من مال همینجام پیش همه چی تو رادارمه.
میخوای یه روز، سوار قایقم بشی؟
بالاخره همه جور چیزای بدی دیدی چیزایی که هیچ کی نمیخواد تو یادش بمونه.
من همیشه...
در کنارت می‌مونم.
برای همیشه...
و تا ابد.
گوش کن چی میگم.
من اصلاً نمیدونم کی هستی.
من باهات غریبه‌ـم.
به صورتم نگاه کن.
مگه باهات چیکار کردم؟
تو منو کُشتی...
نخیرم.
تو آب شور خفه‌ـم کردی...
نخیرم.
بس کن.
تو رو خدا.
تاریکیه طولانی بود...
از موقعی که یادم بود اونجا گیر کرده بودم...
و مدتها تنها بودم.
بعد همه حسام...
و خاطراتم...
و تمام احساساتم یکی بعد اون یکی ناپدید شد.
و فقط نا امیدی برام به جا موند.
حرفاتو نمی‌فهمم...
از جونم چی میخوای؟
من...
چیکار کردم؟
خیلی وقت پیش...
نه، همین تازگیا...
چه خطایی کردم؟
فهمیدنش مگه فرقی هم ایجاد میکنه؟
مهم اینه الان گزندش ما رو نگرفته.
راست نمیگم؟
گذشته همش یه توهمه
فقط باعث گیجیمون میشه.
اینو فکس کن.
قربان، این رو پست آورده.
باشه، مرسی.
خانم یابه، یه لحظه میاید؟
حتماً.
میوکی...
میخوام از پیش زنم برم تصمیمو گرفتم.
آهان، پس اینطوره.
تا موقعی که خرجیشو بدم غُر نمیزنه.
بالاخره پولی که میخواستم جمع شد.
مجبورت کردم خیلی صبر کنی ولی دیگه همه چی حله.
امشب می‌بینمت؟
باید تا دیر وقت کار کنم.
تا وقتی کارت تموم بشه، همینجا می‌مونم.
ببخشید.
نکن، موقع کار کردن خوشم نمیاد.
یه خونه پیدا کردم...
ماه دیگه با هم میریم اونجا.
کاشی‌هاش سفیده و کف پوش مورد علاقه‌تو داره.
میگم تعطیلی بعدی بیا بریم وسایل خونه بخریم.
و این که دوست دارم، سه تا بچه داشته باشیم...
پسر یا دخترش...به خودت بستگی داره.
باشه.
لازم نیست فکرتو مشغول کنی فقط همه چیو بسپار به من.
قربانی اونودا سیجی، 37 ساله هستش.
مدیرعامل صادرات اونودا بوده.
جنایت حدود ساعت هشت دیشب رخ داده.
و دقیقا شبیه قتل قبلیه.
درسته، با آب شور خفه شده.
آره، ستاد رو در جریان بزار.
هی، یوشیوکا رو گیر آوردی؟
نه، موبایلش هنوز خاموشه.
داره چه غلطی میکنه؟
مسیر کشتی بای ساید از پونزده سال پیش رو میخواید؟
آره.
خب فکر کنم تو این منطقه بود...
یادم میاد تو مسیر کشتی
قبلاً یه ساختمون سیاه رنگ وجود داشت.
والا فکر نکنم تو این نقشه اومده باشه...
شاید یه نقشه قدیمی‌تر می‌خوایم.
آره، حق با تویه.
این نقشه، مال قبل از جنگ جهانی دومه؟
آره.
این ساختمون کنار ساحل چیه؟
یه آسایشگاه بودش.
یه بیمارستان روانی
آهان.
بعد این که جنگ تموم شد درشو تخته کردن.
ولی مریض‌ها نمی‌خواستن برن
پس همونجا موندن.
آها.
الان یاد یه شایعه عجیب افتادم...
تو اون آسایشگاه
هر بیماری از قوانین سرپیچی میکرد مجازات بدنی میشد.
مجازات؟
آره، اونا یه وان رو با آب شور پر میکردن
و بیمارها رو هل میدادن توش تا اینکه خفه بشن.
حالا منظورت از این حرفا چیه؟
همینجوری گفتم. فقط یه شایعه‌ست.
یوشیوکا...
اینجا داری چیکار میکنی؟
کشتی بای ساید؟
قضیه‌ـش چیه؟
دارم یه حدس رو دنبال میکنم.
ها.
چرا جواب تلفنتو نمیدادی؟
و اینکه
دیشب کجا بودی؟
چی؟
یه قتل دیگه رخ داده، با همون روش قبلی.
آره؟
دیشب ساعت هشت کجا بودی؟
علاف می‌چرخیدم...
می‌تونی ثابتش کنی؟
الان من شدم مظنونت؟
هر کاری دلت میخواد بکن...
هی وایسا.
آقای یوشیوکا...
نمدوستم اینجایید.
چی شده ساکورای؟
دو تا خبر دارم...
اولیش اینکه، احتمالاً یه شاهد عینی
برای قتل دیشب داریم.
ادامه بده.
باشه.
حدود ساعت هشت دیشب زن همسایه بغلی، یکی رو دیده که
داشته سراسیمه از ساختمون صادرات اونودا میزده بیرون.
مظنون یه زن بوده
و حسابدار شرکت هستش.
اسمش یابه میوکیه.
هی، نظر تو چیه؟
شاید قاتل اونه.
آره.
اون یکی خبرت؟
هویت ز 18 رو شناسایی کردیم.
بالاخره امروز صبح گزارش یه فرد گمشده
تو پاسگاه هاچیوجی ثبت شده.
مشخصاتش شبیه مورد ز 18 بوده و والدینشم عکسشو شناسایی کردن.
شیباتا ریکو، 28 ساله.
تا حالا اسمشو نشنیدم.
یوشیوکا، معذرت میخوام...
برای یه لحظه بهت شک کردم.
عادت همیشگیمه. منو ببخش.
بیشتر از سه ماهی بود از ریکو خبری نشنیده بودیم
پس دلم بدجور شور افتاد.
دخترتون زیاد لب ساحل میرفت؟
بعید میدونم...
البته زیاد در جریان نبودیم...
اون دختر آزادمنشی بود
و کار ثابتی نداشت. پاره وقت کار میکرد.
و زندگی بی دغدغه‌ای داشت.
گاهی وقتا، برای هفته‌ها از خونه میزد بیرون
بعدش میگفت پیش دوستاش یا مسافرت بوده.
البته خودمون اینجوری تربیتش کرده بودیم.
همیشه بهش میگفتیم روی پای خودش وایسته
تا اونطور که میخواد زندگی کنه.
هر چند پشیمونی اونم الان
مثل نوش دارو بعد مرگ سهرابه.
لطفاً منو ببخشید.
کیه؟
یکی از همکلاسی‌های دوران دبیرستانشه.
معذرت میخوام...
یعنی راستیتش
خیلی سال پیش، ریکو با این همکلاسیش تا مرحله ازدواج هم پیش رفتن
ولی آخر سر
ریکو از ازدواج شونه خالی کرد.
ظاهراً
اون پسر، بازم هر از چند گاهی ریکو رو میدید.
و گاهی وقتا میاد اینجا پول گدایی میکنه.
نمی‌تونم دست رد به سینه‌ـش بزنم... میدونم کارم رقت انگیزه.
لطفاً با اجاره.
این آقایون پلیسن. به خاطر ریکو اومدن.
معذرت میخوام...
خانم شیباتا
اسم این یارو چیه؟
ایچیکاوا. ایچیکاوا شینیا.
میاجی، نیروی پشتیبانی خبر کن.
باشه.
تو ایچیکاوا شینیا هستی
درسته؟
باید به عنوان یه مظنون تو قتل شیباتا ریکو
بیای اداره پلیس.
ایچیکاوا الان اعتراف کرد.
و تارهای مویی که معتقدیم برای شیباتا ریکو هستش
تو وانتش پیدا شده.
فقط مونده گزارش دی ان ای تا متهم بودنشو ثابت کنه.
یه چیز دیگه...
ایچیکاوا تو خونه‌ش یه کت ترنچ داشت که دکمه وسطیش نبود
اون دکمه‌ای که قبلاً پیدا کردی
با کت همخونی داره.
معلوم شد که کت رو از پاساژ طلا خریده.
که اینطور.
و اینکه، اینم پشت وانتش پیدا کردن.
کور از خدا چی میخواد، یه چشم بینا.
دیگه ازم چی میخوای؟
ایچیکاوا، همون مردی که کُشتت الان زندانی شده.
خاکسترتم...
الان پیش پدر و مادرته
بس نیست؟
دیگه دلیلی نداره اینجا بمونی.
اگه کینه به دل گرفتی برو سر ایچیکاوا خالی کن.
دیگه میخوای برات چیکار کنم؟
تو...
صبر کن ببینم
تو شیباتا ریکویی؟
نه نیستی...
نیستی
تو شیباتا ریکو نیستی.
تو...
دیگه کی هستی؟
خیلی وقت پیش...
تو منو پیدا کردی...
و منم تو رو پیدا کردم.
اونم وقتی که
همه ازم دوری میکردن.
تو همون زنی؟
تو منو دیدی میشناسیم.
ازم...
چی میخوای؟
قبلاً می‌تونستی برام چند تا کار انجام بدی.
چی؟
میدونی بعد ندیدنت، چه اتفاقی برام افتاد؟
نه.
اونجا سال‌های سال موندم
منتظر و منتظر موندم
از یاد همه رفتم...
و بالاخره مُردم.
طبق گفته‌های خودت، فهمیدیم که هم ساکوما و هم ایچیکاوا
معمولا سوار کشتی بای ساید میشدن.
آهان.
همچنین داریم سخت دنبال یابه میوکی که متواری شده، می‌گردیم.
خوبه.
چت شده؟
تو فکرم...
باز یه حدس دیگه زدی؟
چی هست؟ بهم بگو
اِی کارآگاه گجت.
چون من که سرنخ‌هام ته کشیده.
شرمندم
منم سرنخی ندارم.
گوش کن هارو...
نمی‌دونم الان چی به چیه
ولی بیا از اینجا بزنیم به چاک.
آره، بریم یه مسافرت.
نه، دیگه برنمی‌گردم.
گور پدر کارم.
آره، بریم یه جای دور.
شاید حتی از ژاپن بریم.
آره.
هارو، خواهشاً...
ازم دلیلشو نخواه.
تو کی هستی؟
تو یابه میوکی هستی.
پلیسی؟
یه سوالی ازت دارم...
تو هم یه زن قرمز پوش می‌بینی؟
وایسا.
منم دیدمش.
بعد اینکه دیدیش، چیکار کردی؟
یادت بیارش.
اون تو آینه بود...
بعدش؟
وقتی متوجه‌ش شدم
انگاری اونم متوجه من شده بود.
بعدش چی شد؟
احساساتش تو وجودم ریخته شد...
''هیچ کی منو آدم حساب نمیکنه''
''دنیا منو از یاد برده''
''نزدیکترین آدما بهم اصلاً منو نمی‌بینن.''
اونودا جزو اون آدمای بی توجه بود.
همه برنامه‌هاش برای آینده...
فقط برای خودش بود. من از نظرش وجود نداشتم.
یه هو هوس کردم همه چیو پاک کنم...
برای همین کشتمش.
برو، یالا.
مفهوم حضور این زن
تو رویاهات، هنوزم برام روشن نیست.
شکی نیست که
یه جورایی به خاطرت
از پونزده سال پیش ربط داره.
پس میگه
''همه ولم کردن.''
چیزی دستگیرت شده؟
شاید نمیشه با دید منطق به این قضیه نگاه کرد.
بیا بگیم
آدمای دیگه‌ای هم هستن که در موردش خواب دیدن
و اگه افراد زیاده دیده باشنش...
نه، امکان نداره.
چی دارم میگم؟
کار ما دیگه تمومه.
دیگه نباید برگردی.
خودت از بقیه‌ش سر دربیار.
تشکر بابت همه چی.
برو.
چی؟
هارو، شرمندم.
لطفاً برو.
به محض اینکه کَلک بعضی کارها رو کندم
سریع میام پیشت.
تنهایی برم؟
آره.
به خدا قسم میام.
منو میرسونی؟
حتماً، کجا میری؟
اوناهاش.
انگار از اول خلقت بشریت اونجا بوده.
میشه اونجا پهلو بگیری؟
آره، میتونم.
بالاخره...اومدی.
می‌بخشمت، فقط هم تو رو.
هارو
من این کارو کردم؟
دیگه مهم نیست.
الان یادم اومد.
شش ماه پیش
من...
نمیخواد بگی.
غصه نخور.
ازم متنفر نیستی؟
نه.
چرا نیستی؟
تنفر کِی دردی رو دوا کرده؟
تو باید به آیندت فکر کنی.
فقط کافیه...
منو فراموش کنی.
هارو
ازم متنفر باش...
درست مثل اون زن.
تو رو خدا ازم متنفر باش.
خیلی بد شد که حقیقت رو فهمیدی.
بایدم می‌فهمیدم.
دیگه نمی‌تونستم
در مقابل چیزی که روبرومه خودمو به کوری بزنم.
گذشته‌مو کنار گذاشته بودم.
نمیتونم سنگینی این بارو تحمل کنم.
این کارو نکن.
تو هم منو میبخشی؟
برای چی...
فقط منو میبخشید؟
خب دیگه...
چیه؟
باید برم.
وایسا.
نرو هارو.
بهت احتیاج دارم.
بیا از اول شروع کنیم.
گذشته رو ببوسیم بزاریم کنار.
از الان به بعد فقط به آینده فکر میکنیم.
تو هم همینو میخوای، مگه نه؟
این همه مدت تونستیم
گذشته رو فراموش کنیم پس کار سختی نیست.
بزار یه بار دیگه زندگیمو باهات شریک بشم.
هارو.
کجایی؟
هارو!
بزار من...
هارو، بزار...
من مُردم...
پس بقیه هم باید بمیرن
من مُردم...
پس بقیه هم باید بمیرن
من مُردم...
پس بقیه هم باید بمیرن.
من مُردم...
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.