..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
ممم ممنون عزیزم
چون که واقعا مخصوص هستن
با کلم پر شده
رفتیم موج سواری و گشت و گذار
خیلی از این کلم ها داریم عالیه
رویاییه
هر چقدر خواستی
برات میزارم
وقتی من و کنراد ازدواج کردیم ، از این قول ها میداد
"اوه من دیگه سمت کوه های بزرگ نمیرم"
میدونستم که اون هیچوقت کوهنوردی را ترک نمی کنه
اما خیلی طولی نکشید که رویای یه اردوی بزرگ تر را توی سرش داشت
و وقتی چشمم را چرخوندم دیدم میخواد بره
صعود از بلندی های هیمالیا خیلی خطرناکه
این خطرناک ترین ورزش حرفه ای هست
اما رشته کوه های مرو ، ریسکش می ارزه
بعنوان یه کوهنورد . کوه مرو ، اوج همه کارهایی که کردم
و همه چیزی که میخواستم صعود به این قله هست
میدونستم که میخواد کوهنوردی را برای همیشه ادامه بده
اما میدونی ، توی این مورد مطمئن نبودم
میدونم که این موارد پیش میاد
این چیزیه که همیشه میگم
"بله بله"
اما بالاخره اتفاق می افته
یک ساعته که واقعا ماشین زده شدم
چطوری جیمی ؟
اسبابمون را از طریق هوایی گرفتیم وگذاشتیم توی کامیون
حالا هم داریم برشون میداریم
مرو معروف به اینه که صعود بهش ناممکنه
و من اینو میدونستم و وقتی کنراد پیشنهاد این سفر را داد
خیلی سهل انگارانه بود
فکر می کنم هر چی کنراد این سفر را آسون می گیره
باید بیشتر نگران بشید
اوه بله
وقتی جیمی و کنراد پیشنهاد مرو را دادن ، داشتم می مردم
تا حالا ازش حرفی نزده بودند
اونا نگفتند ، این کوهیه که همه امتحانش کردن و موفق نشدند
توی ذهنشون می گفتن که من یه جوان پرانرژی و سرحالم
و برای
کشیدن طناب و چادر زدن خوبم
سلام
نگاش کن. آره هوو
بال کوسه مانند کوه مرو
این صعود بیشتر از تمام صعودهای کوه های هیمالیا دچار شکست شده
این سرچشمه رود گنگ هست
یکی از مقدس ترین رودهای کره زمین
مرکز گیتی این سلسله کوهای عجیب
نقطه ای هست که بهشت و زمین و جهنم گرد هم میان
اسمش را باله کوسه گذاشتند بخاطراین تیغه 500متری
زیبا و گرانیتی
که ارتفاعش به 6هزار متر میرسه
این محل آزمایش یه کوهنورد ماهر هست
میدونید .. این کوه بارها توسط کوهنوردان بزرگ امتحان شده .. شاید 20 بار
بهترین کوهنوردان نتونستند در این مسیر موفق باشند
مرو فقط سخت نیست
سختیش بخاطر مسیر واقعا پیچیده اش هست
شما نباید فقط بتونی از یخ ها بخوبی بالا بری
نباید فقط در بلندی ها خوب باشی نمیتونی فقط یه صخره نورد خوب باشی
باید بتونی از یخ ها و تمام موانع به خوبی بالا بری
و باید بتونی از یه دیوار بزرگ 6 هزار متری بالا بری
همه اسبابتون را باید در یک بسته بزارید
و این خیلی از کوهنوردان خوب را از پا در میاره
و این ممکنه شما و همه کسانی که در آینده میان را هم شکست بده
که در چنین وضعیتی
یک عمل فوق العاده سخت میتونه باشه
وقتی به اونجا رفتیم و به کوه نگاه کردم
نمیدونم
نمیدونستم با چی برخورد کردم . چون تاحالا چنین چیز پیچیده ای ندیده بودم
بی تجربگی رنان هیچ دلیلی برای توقف به من نداد
میدونستم که باندازه کافی قویه او قواعد را بلد بود
و بعنوان یک تیم ، شما مجموع تمام تجربیاتتان هستید
من یکی از افراد اردو بودم به همراه کنراد
اما هیچ صعود جدی باهاش نداشتم
و با جیمی هم تا حالا صعودی نداشتم
خیلی معتقد بودم که به همراه
آدم هایی که می شناسم و بهشون اعتماد دارم به اردو برم
و اینجا یه استثنا بود
وقتی یه نفر مثل کنراد که کاملا بهش اعتماد دارم بگه
"این پسر ارزش آوردن را داره"
درباره رنان شنیده بودم و اونو توی یک فیلم صعود دیده بودم
جایی که داشت یه صعود انفرادی در شمال سیکس شوتر انجام میداد
با خودم گفتم .. خوبه باید ببینمش
من این کلیپ رنان را دیدم که بصورت انفرادی از این صخره بالا می رفت
وقتی می بینی این کارو انجام میده
مثل اینه که آتشی زیر پاهاش روشن هست
از این پسر شنیده بودم که یه استعداد فوق العاده در کوهنوردی هست
که توی جاده زندگی می کنه
مثل خیلی از کوهنوردها
مخصوصا کوهنوردهایی که تازه به عرصه میان
با این تفاوت که او حتی یه ماشین هم نداشت
او واقعا در صحرا ناپدید شده بود
وقتی برای اولین بار رنان را دیدم توی کارهای هنری و نقاشی بود
در مقیاس کوچکتر
بعد شروع کرد که برزنت های بزرگ را برای تورهای کوهنوردی بسازه
چرا که میخواست به اردوهای بیشتری بره
هر فرصتی را غنیمت میشمرد و بی وقفه تلاش میکرد
5/30عصر ... ساعت شروع مسیر
خیلی خشک و سرده
منتظریم خورشید طلوع کنه تا حرکت کنیم
به زودی خیلی سردتر میشه
این بهترین لحظه س
لحظه ای که همه چیز آرومه و میخواید شروع کنید
البته، گفتم وقتی که گنگتوری و بزمن را ترک کردیم
اما الان میخواین روی کوه کمپ بزنیم
کنراد اولین بار در سال 2003 کوه مرو را امتحان کرد
و هیچ موفقیتی بدست نیاورد
این یه کوهنوردی فوق تکنیکی لازم داره اینجا اورست نیست
کاملا یک کوهنوردی متفاوت هست
چونکه در اورست میتونید مردم بومی را برای حمل اسبابتون کرایه کنید
برای سفت کردن طناب ها و برای انجام بیشتر کارها
جیمی و کنراد چهار تا پنج بار اورست را فتح کردند
جیمی حتی اونجا اسکی هم کرده
اما مرو درست برعکس اورست هست
هیچکس وسایلتو حمل نمی کنه
باید روی دوشت حملشون کنی
و برای کوه مرو ، نیاز به ابزارهای مختلفی دارید
زیرا با انواع موانع مواجه میشید
این باله کوسه 500 متری ،خیلی صاف و صیقلی هست
خیلی تمیز و بی منظر هست
اما در پایین اون، 1200 متر دامنه برفی پر پیچ و خم هست
که بسیار خطرناکه
کوهنوردها همیشه این 1200 متر را سریع طی می کنند
فکر می کنند که خیلی هم سخت نیست
و بعد به این باله کوسه بر می خورند یک دیوار بزرگ
و برای قسمت های بالایی مرو باید از تکنیک دیوار بزرگ استفاده کنید
و برای این نوع صعود باید خیلی آروم حرکت کنید
مثلا روزانه فقط 60متر پیش برید
ممکنه شش یا هفت روز طول بکشه تا به بالای این 500 متربرسید
و اگه شما کند باشید ، نیاز به یک چادر معلق دارید
به آب ، غذا و سوخت نیاز دارید
که تقریبا وزنش حدود 90 کیلوگرم میشه
به یک قفسه دیواری بزرگ آهنی نیاز دارید که 22 کیلوگرم وزنش هست
پس باید 90 کیلو بار را برای 1200 متر ابتدایی حمل کنید
و هیچکدام از کوهنوردان قبلی
و کنراد (برای بار اول) این مسئله را باور نمیکردند
اونا به این شکل صعود نمیکردند
بلندی ارتفاع را حس می کنم
اما کنراد بعد از اولین باری که اومد گفت آه
این یه عهده مثل ظهور مسیح
باید از این دیوار بزرگ بگذری و وسایلت را بالا ببری
اوضاع چطوره مرد ؟
عملیات شبانه ...خوشبختانه پیچ ها محکمن
حالا ، چرا باید این کارا را بکنیم ؟
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
فکر کنم 2 نیمه شب هست به جای اینکه اتراق کنیم
به سمت مسیر راه افتادیم
این خیلی راحت تره
بهمون بگین چرا هیچ چیزی برپا نکردیم
چون خیلی کم پیش رفته بودیم
میتونست بدتر هم بشه ....آسمون اگه روی سرمون می بارید
اونجا را ببین
کنراد توی برف ها خوابیده
اینم وضعیت رقت انگیز منه
وحشتناکه
میدونی خیلی بده وقتی
وقتی درست توی برفها اردو میزنید آره
و انگار داره یه کم برف می باره
طلوع آفتاب
از ساعت 2 که شروع کردیم
امروز اشتباهات زیادی کردیم
منو ببرید مدرسه
دوباره
اما پیشرفت خوبی داشتیم
حمل 90 کیلو بار
در مسافت 900 متر
در ارتفاع 5000 متری
این دستگاه خیلی زود به این سمت میاد
من و کنراد اردوهای خیلی سختی را در سرتاسر جهان
با همدیگه بودیم
در ک7 پاکستان با هم بودیم
در اورست و دنالی هم با هم بودیم
شهرت کنراد در بین کوهنوردان زبانزد هست
بهش طعنه میزنن که بخاطر پیدا کردن جسد مالوری (کوهنورد کشته شده
در حین صعود از اورست معروف شده
تا صعودهای سختی که تا حالا داشته
خیلی از کوهنوردان هم نسل من با حضور در اردوهای او رشد کردند
قبلا ها فکرش را هم نمیکردم که یه روزی با او کوهنوردی کنم
و باورش سخته که الان 7 ساله با هم کوهنوردی می کنیم
داره برف سبکی میاد
آره
اما ما به حرکتمون ادامه میدیم آره
فقط اولش یه کم برفی میشه اما بعدش عالیه
جدی ؟
توی این مدت به توپ پینگ پنگ نگاه می کنیم
یه طوفان اومد
وشروع کردیم تا چادر معلق را برپا کنیم
ووه .. عالیه
در واقع یه تخت معلقه با چادری که دورش هست
خدای من خوبه
Ooh.
بعد صدای یه بهمن را شنیدیم
که اون سمت نزدیک ما اومده بود
نگاه کن ...چه برفی میاد
توی چادر معلقیم و بیرون داره برف میاد
انگار کریسمس هست
توی کریسمس یه طوفان برفی میخوایم
اما اینجا توی این باله کوسه میاد
آره همه چیز خیس شده
دو روز اونجا بودیم
بعد 3 روز
و بالاخره 4 روز توی این چادر معلق موندیم
یکی از بزرگترین طوفان هایی بود که دیده بودم
چهار روز در طوفان
و ما فقط برای 7 روز غذای کافی داشتیم
کارمون تمام شده بود ، مواد غذایی مون به ته رسیده بود
نصف غذامون را مصرف کرده بودیم
و 90 درصد کوه را بالای سرمون داشتیم
مثل سامسرا است .. کمپ ریاضت
فکر میکردم خب دیگه تمام شد
پیشروی خوبی داشتیم
خیلی سرده .. آفتابی که چند روز پیش داشتیم الان کجاست
داریم اینجا یخ می زنیم
تحملش برای من سخته
دیگه مغزم نمیکشه و خوشحالم که این تجربه را داشتم
همچنین خوشحالم که فردا به سمت پایین حرکت می کنیم
طوفان بالاخره تمام شد
و میدونید ، پیش خودم می گفتم
زمان حرکت کردنه .. طوفان تمام شده
و وقتی شروع کردیم جمع و جور کنیم تا برای صعود اماده بشیم
یه سراسیمگی بوجود اومده بود برای رنان
که میخوایم بریم پایین یا صعود کنیم
اوکی
اونا شروع کردن طناب ها را بزنن برای ادامه کوه
نمیدونستم چه فکری با خودشون کردند
بخصوص کنراد
تا حالا اینقدر مصمم ندیده بودمش برای یک صعود
کوهنوردی واقعا ورزش خطرناکیه
و یه یار خوب میتونه شما را به سمت قله سوق بده
اما در همان حین ، باید مراقب خطرات احتمالی هم باشید
بستن چادر معلق
اعتماد صد در صد به همکاراتون خیلی لازمه
فکر کنم رنان شوکه شده بود
چون تا حالا در چنین فضایی قرار نگرفته بود
جیمی و من این چیزها را تجربه کرده بودیم
و میدونستیم که این خیلی هم بد نیست
و اون کاریه که یه مربی باید انجام بده
کوهنوردی حرفه عجیبیه که نسل به نسل ادامه می یابه
چیزی که یاد می گیرید از مربی شماست
کنراد در کنار ماگزاستامپ یاد گرفت
کنراد یک پدیده جوان بود و ماگز یکی از بهترین کوهنوردان دنیا
ماگز عالی بود او منو زیر بالش گرفت
او یه مبارز بود و من یک ملخ
او منو به جلو هل میداد
او چیزی که شکل نداشت را می گرفت و بهش شکل و فرم میداد
و هنوز هم بخش مهمی از زندگی من هست
پس کنراد ، مربی فوق العاده خود را یافته بود
و ماگز هم اونو زیر نظر خودش داشت
و هدفش این بود صعود به قله مرو
کنراد پیش خودش می گفت .. اوه
و ماگز دو بار در سالهای 86 و 88 مرو امتحان کرد
و به انواع دلایل ، هر دوبار ناموفق بود
اما موگز ناامید نشد به این خاطره که یک کوهنورد کیهانی بود
و او میخواست برگرده و دوباره این طرح را ادامه بده
و مطمئنم کنراد تاثیر زیادی روی او گذاشته بود
و بعدها در سال 1992 یعنی دو سال بعد از اینکه کنراد را دیدم
ماگز در کوه های دنالی مُرد وقتی که داشت یک محموله قاچاق مشروب را برای یه مشتری هدایت میکرد
من در سالت لیک کار میکردم و به کوهنوردی می پرداختم
و داشتیم بر می گشتیم
و دوستم دوگ گفت "هی .ما فکر می کنیم ماگز مرده"
یادم میاد وقتی دوگ این جمله را گفت
با خودم گفتم اوه لعنتی
چون همیشه فکر می کردم این اتفاق لعنتی رخ میده
اما نه برای ماگز او بهترین بود
کوهنوردی با مربی تان گاهی میتونه خطرناک باشه
زیرا شما به اونها همه جوره اعتماد می کنید
من همه اعتمادم را به اونا دادم
و همیشه یه جنگ ذهنی توی خودم داشتم
داشتم یخ میزدم و بطور غیرقابل کنترلی می لرزیدم
اما نمیخواستم ادمی باشم که هی میگه
"اوه سردمه .. میخوام برم پایین"
آزاده؟
باید دما منفی بیست باشه وقتی خورشید به اون گوشه میره
توی این دما کوهنوردی بسیار سخت هست
این برای صعود از صخره هاست
هیچی اینجا نمی بینم
اینجا به این تیکه سنگ صخره ای برخوردیم
و میدونستم هیچ راه دیگه ای نیست که بریم
اما بعد جیمی و کنراد شروع به بالارفتن کردند
میدونید این سراشیبی مدرن آ4 است
باید از ابزار استفاده کنید .. شما یه استادکار ماهر هستید
که باید خوب ضربه بزنید و قلاویز کنید
و او شبیه کابینت سازی است که
از چوب گردو باید کابینت بسازه
فرقش اینه که اگه یه ضربه اشتباه بزنید یا زیادی بتراشید
کابینت را دو تکه و خراب کردید
و اگر روی یک سراشیبی آ4 کابینت بشکنه ، شما مردید
آره من اینجا چادر میزنم
آه میخوای اینجا باشی ؟ تو کجا میخوای باشی؟
مهم نیست . من روی همین لبه هستم همینجا می شینم
سخته که بخوایم اغراق کنیم که تو چه شرایطی بودیم
بسختی
صبح ها فقط چند قاشق گرانولا میخوردیم
و در روز هم چند برش سوسیس
به همراه چند تکه پنیر میخوردیم
منظورم اینه جیره غذایی محدودی را در اون موقع داشتیم
برشته شو
برای کوهنوردان جمع شده دور اجاقی که سوختش از پارافین بود
چیزی بهتر از برشته کردن مواد غذایی نبود
واقعا خوشمزه می شد
چون خوردن هر چیزی که براتون باقی مانده
خیلی موثره
هفته بعد باید پوتین هامون را بخوریم
کنراد همیشه درباره این که چطور خطر را کنترل کنیم صحبت میکرد
حرفهایی در مورد خطر قابل قبول و خطر غیرقابل قبول
اما او همیشه خطر را در قسمت قابل قبول نگه میداشت
اما او قبلا اینو امتحان کرده و شکست خورده بود
و اگه به پیروز شدن باور نداشت
تمام این احتیاط را رها میکرد و
بزرگترین ریسک ها را انجام میداد
اما ، میدونید ، اگه اونا میخواستند زنده بمونن
اصلا نباید خرابکاری میکردند
و او می گفت "اگه بمیرم ، خانواده ام را نامید کردم
و هیچ اشتباهی نمیتونم بکنم"
خوب نیست وقتی اونجای به این دوری هستید چنین فکر کنید
او با خودش فکر میکرد مرد اینجا نباید بمیری
چرا که انوقت همه چیز را برای همسر و بچه هام نابود کردم
جنی نظری نداره
او هیچ نظری نداره که اون انجا چکار میکنه
لعنتی
ما همگی یجورایی وحشت زده شدیم
شانزده روز این بالا .. همه چی را داریم از دست میدیم
خیلی آهسته
و سوختمان هم داره تمام میشه
همینطورغذا سیگار و کاغذ
اما فردا روز سرنوشت سازیه
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
اگه نتونیم این سراشیبی را رد کنیم
باید طناب ها را بکشیم اما
فردا آخرین تلاشمون را میکنیم
قدرت جیمی توی منطقی بودنش و
روبرو شدن با حقایقی است که میتونیم انجام بدیم
وقتی اولین بار همدیگه را دیدیم فهمیدم که
یه استعدادی داره شکوفا میشه
و فورا حس کردم که آدم مصمم و قاطعیه
و واقعا نفهمیدم چرا
والدینم منو ژیائو پنگ صدا میزدن
به معنی ماهی کوچولو
والدینم مجبور شدند در انقلاب کمونیست ها از چین فرار کنند
هر دوشون خیلی مصمم به فرار بودند
اونا به آمریکا اومدن تا یه زندگی جدید را بسازن
و فکر می کنم اونا آرزوهای بزرگی برای من داشتند
پدرم یه آدم خیلی سختکوش بود
توی زمستون تکه های چوب جمع میکردیم تا خانه را گرم کنیم
و اونها را در حیاط پشتی خانه میزاشت
و به من می گفت که اونها را مثل سورتمه روی برف بکشم و بیارم
او واقعا آدم سرسختی بود
کوهنوردی براشون شغل نبود
مادرم همیشه منو صدا میکرد
و از اینکه پسرش مثل یه کارتن خوابه
که ول میگرده ، کمپ میزنه و خونه ای نداره گریه زاری میکرد
اما وقتی من دستخوش یه طلاق سخت شدم
وبا چشمان گریان و ناراحت جیمی را صدا زدم
اولین حرفش این بود : بیا و با من بمون
و بعد به اون اتاقک مجردیش رفتیم
دو تا بچه با همه اسباب بازیا و لگو هاشون
اره
و او ما را با آغوش باز پذیرفت
میدونی ، او یکی از اون کوهنوردای فوق العاده ماهر بود
نمیتونید درک کنید که چقدر کوهنورد خوبی بود
چرا که بواسطه هنری که داشت
کاملا حواس شما را پرت میکرد
و گرفتن عکس ، مسیر کوهنوردی را سخت می کنه
داشت از اردوی اعزامی اورست فیلم میگرفت که مادرش مریضی سختی گرفت
و وقتی فهمید میخواست اردو را ترک کنه و قبل از مرگش او را ببینه
مادرم ازم یه قول صادقانه گرفت
"اگه میخوای این زندگی را انتخاب کنی ، این قول را بهم بده
که قبل از من نمی میری"
و وقتی من اون بالا در اردوی اورست بودم
با خودم گفتم ، اوکی
چقدر نزدیکم به اینکه قولم را بشکنم؟"
و بعد از اینکه مادرم مرد
وقتی صعود ما برای رسیدن به اون نقطه شروع شد
یاد این لحظه افتادم "خب الان میتونم برم سمتش "
کنراد اون بالاست نمیتونه وسیله خوب را پیدا کنه
دست ها و پاهامون سرمازده شده
خوبه ، راد
حرکت خوبی بود
تقریبا در ارتفاع 6000متری بودیم
بغیر از رشته کوهها
مثل قطب شماله لعنتی
امروز میخوایم بریم سمت قله
بیارش
آره راد
خوبه
روش بازی در کوهنوردی ، بریدن هر چه بهتر طناب هاست
اما نمیخواید که یه ریسک احمقانه بکنید
اگه از یه رسیک احمقانه بمیرید ، نه تنها مردید
بلکه خود را شرمسار و رسوا کرده اید
نباید به راحتی ریسک کنید
باید نشون بدید که چقدر خوب و حساب شده کار می کنید
فقط باید همون طناب را بگیرید ، نه بیشتر
چه صبح فوق العاده طولانی از ساعت 2نیمه شب آغاز شد
حدود 150متر به قله
مسیر ریسمان رسیدن به قله را هدف گرفتیم
کنراد از طریق این برامدگی راهی پیدا کرد
رنان در خط اول جبهه است
برف و یخ از 45 متری می بارید و
و به رنان ضربه میزد
همه گلوله ها و یخ هایی که از زیر پاش می گذشت
درست روی سر من میومد
و میخواست غرقم کنه
و میتونستم دقیقا بفهمم که انگشتانم را دیگه حس نمی کنم
شروع به فریاد کردم و داد زدم و گریه کردم
این دقیقا آخرین حد در هم شکستن من بود
وقتی اون بالا بودم یه چیزی شبیه این گفتم "پاهام دیگه خوب کار نمی کنه"
اونا اصلا درک نمی کردن من چی میگم
اونا از اینکه شب را اونجا بگذرونن حرف میزدن
من و کنراد یه مکالمه این شکلی داشتیم
"جایی هست که کمپ بزنیم ؟ جایی هست که شب را بگذرونیم؟"
سعی کردم اون گوشه کوچک بخوابم
در ارتفاع 6000 متری بدون کیسه خواب
و خطر یخ زدگی انگشتان
اگه سعیمون را بکنیم چی ؟ باید جلوتر بریم؟
اگه توی اون موقعیت باشید و شب را اونجا بگذرونید
احتمالا مثل اینه که
دیگه نمیخواید هرگز برگردید
فقط یکم تا قله مونده
ساعت 4 و در روز هفدهم هستیم
برشته شدیم از نیمه شب امروز شروع می کنیم
اگه امروز بخوایم به قله برسیم به این معنیه که شب را باید بیرون باشیم
و کمپ زدن بی برنامه در چنین هوایی و در ارتفاع 6 هزار متری
بدون محافظ و غذای کافی
هیچ معنی نداشت
تمامه
صدها متر از قله
جای مناسبی برای مانور دادن نداریم
خیلی سخته چرخیدن اما
لعنتی این خیلی اعصاب خورد کنه
شاید به این معنیه که نمیشه بالاتر رفت
اما من نمیخوام برگردم
منظورم اینه که
آیا اوضاع مناسبه ؟
مرکز گیتی دست نیافتنیه
وقتی تصمیم گرفتیم که بریم پایین
آسوده خاطر شدیم
البته خیلی دردآور هم بود
پاهامون کوبیده شده بود و بدن هامون لاغر و نحیف
وقتی به پایین کوه برگشتیم
شرایطمون ترکیبی از سرمازدگی و پاهای یخ زده بود
پاهای یخ زده چیزیه که
وقتی دست ها و پاهاتون در این شرایط سرد و مرطوب
برای مدت طولانی قرار بگیره و در معرض فاسد شدن باشه
من با یه ویلچر برگشتم تا چند هفته واقعا نمیتونستم راه برم
همه ما تلاشمون را کردیم حتی بیشتر از توانایی هامون
آه .. اونجا یه کار نیمه تمام باقی موند
اما من تسخیرش شدم
هنوز پایین نیومده بودم که گفتم
خب ، قبل یا بعد از باران های موسمی باید برگردم ؟
کی انجامش میدیم و این بار چه کارایی را بهتر باید انجام بدیم؟
بعد از سال 2008 من و رنان فعالیت های مختلفی را شروع کردیم
به همه جای دنیا رفتیم به چاد و آفریقا رفتیم
به جزایر بورنئو رفتیم
روی کلی شغل با هم کار کردیم
میدونستیم که چند تا تیم بعد زا ما به سمت باله کوسه رفتند
سپس این کوهنورد فوق العاده اسلوونیایی که اسمش سیلوو کارو بود
با کنراد برای دریافت اطلاعات از مسیرتماس گرفت
و ما همه جور حمایتی ازش کردیم و چیزی را برای خودمون نگه نداشتیم
ما مالک اون کوه نبودیم
مثل این بودیم که "بفرما ، همه چیزی که بلد بودیم"
و پایان داستان باله کوسه
چرا که ما قصد برگشت به اون کوه را نداشتیم همه چیز تمام شده
و گمان کردیم شاید سیلوو بتونه از پسش بربیاد
سپس یه تلفن از کنراد داشتم
همه اونچه که گفت این بود : او نتونست
توی اون لحظه مثل این بودیم "خب ، وقتشه ، ما برمی گردیم"
اونا میگن بهترین کوهنورد اونیه که بدترین حافظه را داره
حدود شش ماه قبل از اینکه بخوایم برای بار دوم
به مرو بریم
من و رنان در عکاسی یک پروژه تجاری در جکسون هول کار می کردیم
اون بالا شیب زیادی نیست قله احتمالا اینجاست
یه تماس از جرمی جونز و خاویر دله رو داشتم
دو تا از بهترین اسنوبوردرهای جهان
اینجا ، آیا این پرشیب ترین جاست ؟
کار بزرگی بود و از رنان خواستم که فیلمش را بگیره
هر چند او یه اسکی باز ماهر نبود
این خط ، بنظر زیرش هزاران صخره هست
هیجان زدم .. اولین چرخش های بود که با جرمی و خاویر داشتم
خیر باشه
عالی بود
داشتیم پایین میرفتیم که رنان یه لبه را پیدا کرد
و یه چرخش بدون کنترل کرد و پشت یه صخره ناپدید شد
به سمتش رفتم و سرش پر از خون بود
دارمش
جمجمه ش خرد شده بود و میتونستید داخل سرش را ببینید
فکر میکردم توی دستام بمیره
من خودم را مسئول میدونستم
او یک جمجمه خرد شده و بازشده داشت و
هوا میتونست به داخل سرش بره
و یه شکستگی قطره اشکی سی2 و شکستگی جانبی داره
همچنین یه شکستگی پیش رونده نامطلوب سی6
میریم بیرون باشه ؟
باید برای یه مدت طولانی بدون حرکت باشه باید ببرنش برای جراحی
آیا جراحیش ممکنه خطرناک باشه ؟
قطعا
اونا به ما گفتن می تونید ببینیدش و بعد بردنش
و او داشت نگام میکرد ، من شناختمش اما
خیلی داغون شده بود
وقتی پیدات کردم ، سرت پایین بود و روی یه سنگ افتاده بودی
درواقع باندازه یه مثلث به این بزرگی
روی جمجمه ات شکستگی دیدم
رنان به روی سر افتاده بود و جمجمه اش شکستگی شدیدی داشت
دو تا از مهره های گردنش هم شکسته بود
و یکی از شاهرگ های مهره ایش هم بریده شده بود
و در واقع نیمی از جریان خون به مغزش قطع شده بود
پرسیدم "درباره چی داریم اینجا حرف میزنیم"
اونا می گفتن ، 90درصد افراد با چنین جراحاتی هرگز دیگه نمیتونن راه برن
اونا می گفتن با این جراحت سرش
یک میلی متر دیگه مونده بود تا مثل یک گیاه (بیحرکت) بشه
ما اینجاییم جیمی بهم زنگ زد
و بهم گفت یه حادثه خیلی بد رخ داده
و من سریع خودمو رسوندم اونجا
توی اون لحظه می گفتیم
"تو خوب میشی ، همه چیز درست میشه"
و بلند میشدیم قدم میزدیم
و از این طرف اتاق به اون طرف می رفتیم
در وضعیت ریکاوریه آره
بیا بریم سریه یه جایی تا کارمون را تمام کنیم
آره
سپتامبر دقیقا
اون موقع میخواست بگه "میخوام به مرو برم"
اما من نمیخواستم اینجوری بگم "هی رفیق بهتره اول خوب بشی ، بعد بریم "
جرات میخواد که به کسی بگی یه چیزایی غیر ممکنه
نمیشه توی اون لحظه بگی
"رفیق از چی حرف میزنی؟ تو هرگز به مرو بر نخواهی گشت
تو دیگه نمیتونی کوهنوردی کنی شما نمیتونی اینجور چیزا را بگی
بالاخره خواهیم دید که اون قله در اون ارتفاع چه شکلیه
زمانیکه دونستم رنان روحیه ش قویه
به جکسون برگشتم تا کارم را به پایان برسونم
تا زمانیکه جیمی بر گرده
اگه جیمی گفت ، نمیخوام این کارو بکنم هیچکس نباید حرفی بزنه
"آه کارم تمامه"
اینا تصمیمات شخصی بودن
مثل اینه که بگی ، خب شما باید برگردی به اسب سواری
5 4 3 2 1
خاویر دله رو
بپر
وضع روحی همه خوب بود
به اهدافمون در اون روز رسیده بودیم حس خوبی داشتیم
مکالمه هامون قبل از اینکه بپریم
این بود که مراقب باشیم هر کسی در منطقه امن فرود بیاد
بپر
خب ، جرمی چند تا چرخش کرد
و بطرف منطقه امن رفت
منو صدا کرد و من با یک حرکت نزدیکش شدم
و سپس حس کردم
کل سراشیبی تکان خورد
داد زدم بهمن
فریاد میزدم برید بیرون برید بیرون
برای یه لحظه انگار حرکت آهسته بود
و در لحظه بعد همه چیز سریع پیشرفت رفت
و ناگهان از جا بلند شدم.
روی هوا بودم
کاملا بی وزن
دیگه ندیدمش آخرین لحظه ای بود که جیمی را دیدم
بهمن همینجور می رفت و می رفت و می رفت
و من زیر اقیانوسی ازتکه های برفی به بزرگی یه ماشین له می شدم
که سرعتش در حدود 120 تا 140 کیلومتر در ساعت بود
و از ارتفاع 600 متری پایین میومد
و توی ذهنم این صدا را شنیدم
گفتگویی به این شکل
"همیشه میخواستم بدونم چطوری خواهم مرد
و حالا میدونم"
انتظار داشتم که تیکه تیکه بشم
اما بعد از مدتی شروع به آروم شدن کرد
و این جریان تحتانی عجیب منو از زیر برفها به بیرون هل داد
و در اخرین لحظه
به اون سمت پرتاب شدم
و به روی سینه ام مدفون شدم
توی اون لحظه گفتم خدای من ، من هنوز یک تکه ام
انگار اون تکه برف بزرگ را سرفه کردم و بیرون دادم و یک نفس عمیق کشیدم
و من ...
به دستام نگاه کردم و
باورم نمیشد که هنوز به بدنم متصل باشن
و بعد
آه خیلی بد بود
خیلی سخت بود فرود اومدن از اونجا
اما به گوشه ای رفتم
و از زیر بزرگترین آواری که دیده بودم
خودمو خارج کردم
دیدم جیمی اونجا نشسته
تا حالا چنین بهمنی ندیده بودم
صداش از همه بهمن هایی که دیدم بیشتر بود
نمیتونستم کمکی کنم اما گفتم : جیمی مرده
نمیتونستم باور کنم جان سالم بدر برده
اوه پسر
فقط یه معجزه دیدم
بله اونا یه معجزه دیدن
یا اینکه من تلاش یه ابرانسان را دیدم یه چیزی دیدم .. نمیدونم
خیلی آدما از اینجور بهمن ها جان سالم بدر نمیبرن
مردم از بهمن های کوچک تر از این هم می میرن
خب من واقعا خوش شانس بودم
یه مدتی قید همه چیز را زدم ازروی نقشه ناپدید شدم
به زمانی نیاز داشتم تا به تفکر بپردازم
بعد از حادثه تقریبا مرگبار رنان
جیمی واقعا وحشت زده بود
و بهمن 4 روز بعد
بهش این فرصت را داد که به زندگی نگاه دیگه ای بکنه
دومین شانس بهش داده شده بود با دومین شانست میخوای چکار کنی؟
خب جیمی از چیزی جان سالم بدر برده بود که اغلب مردم نمی برن
و او واقعا بهم ریخته بود
در شرایط روحی بدی بود
و برای قضاوت در مورد هر چیزی شما را به شک میندازه
او خودش را از قید خیلی تعهدات رها کرد
هیچ جا نمیرفت و قطعا به مرو بر نمی گشت
رنان نمیتونست به مرو برگرده او فلج شده بود .. برای همیشه
هیچ کس نمیدونست .. که رنان از این وضعیت در میومد
من و رنان با هم بودیم او گردنش را بسته بود
و روی صندلی راحتی نشسته بود
و اینجوری نگاه میکرد
بهش دلگرمی میدادم بهش می گفتم : بله میتونیم انجامش بدیم
این خوبه
در پس ذهنم میدونستم که
رنان از لحاظ فیزیکی شرایط بازگشت به مرو را نداره
کنراد نیروی محرکه همه سفرها بود
اولش نمیخواستم که برگرده اما موضوع وفاداری به ماگز در پیش بود
و میخواست که اون رویای مشترک را محقق کنه
صعود از اون کوه ها درکش میکردم
بخصوص که اولین صعود باشه و هیچکس دیگه موفق به صعود آن نشده باشه
بعد از مدتی استراحت و تفکر
فکر اینکه اسکی نکنی کوهنوردی نکنی و به کوهستان نری
تصورش واقعا سخت بود
برای رها کردن اینها اصلا آماده نبودم
فقط 5 ماه مونده بود که به سمت مرو بریم
اون زمان چیزی که مهم بود
اهمیت ندادن من به جراحتم بود
فقط این برام مهم بود که قادر نیستم تیم را در اون سفر همراهی کنم
میشه دستتو اینجوری بالا بیاری؟
و مطمئنم که برای دوستان و خانواده ام خیلی سخته
چرا که اونا میخوان منو سالم ببینن
و از اینکه اونا را در این موقعیت میزاشتم ناراحت بودم
یکی از شکستگی ها درست اینجاست
که به خوبی بهبود نخواهد یافت
این دومین شکستگی است
یکی از بزرگترین پرسش ها وضعیت شاهرگ مهره ای بود
من نیمی از ارگان خون رسانی به مغزم را از دست داده بودم
و صعود در ان ارتفاع
خطر لخته شدن خون در شاهرگ
و سکته را در حین کوهنوردی بهمراه داشت
اما برای من ارزش ریسک را دشت
این کاری بود که باید انجامش میدادم
حتی ارزش مردنم را هم داشت
توی ذهنم
دیوانگی بود که میخواست برگرده
اما فهمیدم مرو براش چیزیه که میتونه بهش تکیه کنه
برای اون مثل رویاش بود
بازگشت و صعود به مرو
و اینکه ثابت کنه به خودش که ظرفیت بازگشت را داره
و من اینو بخوبی درک میکردم
چرا که اون زمان ، خودم هم چنین چیزی را میخواستم
دوچرخه
رنان قلب و ذهنش را برای ریکاوری گذاشت
و روشی که برای پیشرفت در نظر گرفته بود
تقریبا غیرانسانی بود
من و کنراد میخواستیم به مرو برگردیم
اما باید درباره رنان تصمیم می گرفتیم
و رنان برای اومدن کاملا مصمم بود
این لحظه ای بود که سه نفری گردهم اومدیم
و جیمی موضوع بازگشت رنان را مطرح کرد
من مخالف بازگشت رنان بودم
با جیمی روبرو شدم و بهش گفتم
من موافق این موضوع نیستم
شما نمیتونید رنان را به اون بالا ببرید
اگه مرد چی ؟
اما نمیتونستم به جیمی بگم رنان را از برنامه سفر بیرون بیاره
چرا که اون خودشو کاملا اماده کرده بود
او سریع گفت.. اگه رنان احساس آمادگی کنه من بهش ایمان دارم
من نگران رنان بودم
اما نگران سلامت کل تیم هم بودم
چرا که بالا رفتن و مواجه شدن با اون خطرات با وجود یک همکار کم توان خطرناک بود
چی میشه اگه یه طوفان بزرگ دیگه بیاد ؟
چی میشه اگه
اگه سر یکی با صخره برخورد کنه
مجبورن که او را بیارن پایین
پس باید همراهانی قوی و سالم داشته باشند
میدونی ، وقتی دوستانمون اینو شنیدن
فکر میکردن که عقلمون را کاملا از دست دادیم
هی رفیق .. نمیدونم
نه نه نه این درست نیست
این شبیه کنراد و جیمی نیست
میدونی اینها ، خرابکاری نمی کنن کارهای احمقانه نمی کنند
اگه این کارو کردن ، از همین الان مرده اند
دو یا سه مرتبه این حملات شدید عصبی را داشتم
الان ساعت 2 نیمه شبه و یکدفعه
این موج نگرانی منو فرا می گیره و من این بالا می گم لعنتی
دو تا بچه هام طبقه بالا خوابن همینطور همسرم
یه پسرم هم دانشگاهه من در قبال اونا مسئولم
واقعا میخوای برگردی ؟
میدونی ، جایزه این صعود واقعا زیاده
اگه جان سالم به در ببری اگه خانوادت موافق بودن
اگه همه موافق بودن صعود واقعا ارزشش را داره
مشکل اینه که نمیتونی موافقت همه را جلب کنی
مردم می میرن و نمیتونی اینو توجیه کنی این شرایط دشواریه
کنراد اینو بهتر از همه میدونه
ببین چه اتفاقی برای ماگز افتاد همچنین برای الکس ، همکار بعدی کنراد
بعد از مرگ ماگز در سال 92
الکس لوو همکار اصلی من در کوهنوردی شد
الکس در اون زمان کوهنورد قابلی بود
کنراد ، همکار مورد علاقه الکس بود
و بهترین دوستش
کنراد براش فرد مناسبی بود
چرا که با قدم های الکس خودشو مطابقت میداد
و افراد زیادی نبودند که بتونن اینکارو بکنند
اینجا نیرواناست .. این چیه ؟
اومدیم گردش و از کوهستان لذت ببریم
میدونی ، ماگز مربی بود
اما الکس بیشتر هم تراز کنراد بود
اینها دو تا از بهترین کوهنوردهای دنیا بودن
میدونی مردم توسط اونا به وجد میومدن
و اونا خوراک همدیگه بودن
کاملا با هم مچ بودن و همکاری عالی با هم داشتن
در سال 97 به همراه الکس و کنراد به قطب شمال رفتم
یکی از بهترین سفرهایی بود که داشتم و اونها در بهترین فرم خود بودند
تماشا کردنش لذت داشت
خب او این همکار جدید را پیدا کرده بود و اونا میخواستند دنیا را بشکافند
الکس بخوبی تونسته بود به خانوادش هم رسیدگی کنه
ما همه یجورایی ولگرد و خانه بدوش بودیم
اما الکس .. کارش مشروع بود متاهل بود و بچه داشت
من برای 18 سال با الکس لوو ازدواج کرده بودم
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
او با کنراد به یک اردو رفته بود
به شیشاپانگما در تبت
اونا رفتن تا نگاهی به کوه بیندازن
قرار بود که روز استراحت باشه
دیوید بریج ، الکس و من آماده شدیم که از کوه بالا بریم
و به این نقطه رسیدیم ساعت 7:30 - 8 صبح بود
یه دفعه صدای یه ضربه اومد بالا را نگاه کردیم .. اوه لعنتی
رها شده بود
قبل از اینکه الکس بره من این اخطار عجیب را داده بودم
نمیخواستم که به کوهنوردی بره
گفتم
"نگرانم که توی یه بهمن بمیری"
و الکس گفت : من همیشه میام خونه
الکس و دیوید مستقیم به پایین سراشیبی رفتن من به سمت زاویه حرکت کردم
با خودم گفتم قبل از اینکه بهمن ضربه بزنه من دراز می کشم
همینجور که نگاه میکردم ، الکس و دیوید هنوز ایستا بودند و داشتن میدویدند
منو بلند کرد و انداخت درب و داغون بودم
نیمه مدفون بودم
و یکدفعه سکوت شد
یادمه بلند شدم و راه رفتم
و رفتم بگردم و ببینمشون اما هیچ چیزی اونجا نبود
هیچ چوب اسکی یا دستکشی روی برف نبود
بقیه هم تیمی ها اومدن و برای جستجو کمک کردند
و ما در بهترین بخش روز جستجو را ادامه دادیم
به کمپ برگشتم به مراقبت های پزشکی احتیاج داشتم
یه تلفن داشتم اولش فکر میکردم الکس باشه
صدای اندرو بود فورا وحشت زده شدم
اندرو گفت ، جنی یه بهمن اتفاق افتاد
میدونید ، قلبم شروع به تند تپیدن کرد
فورا گفتم ، کنراد اونجاست؟
چرا که فکر میکردم
کنراد همه جوره از الکس محافظت می کنه
اگه کنراد باهاش بوده ، پس حتما اتفاقی براش نیفتاده
یادم میاد جنی می گفت "کار دیگه ای هم هست که بتونی بکنی ؟
میتونی برگردی و دنبالش بگردی ؟" و گفتم : نه اون مرده
و اون
و اون پایان ماجرا بود
پس از مرگ الکس کنراد خیلی عوض شده بود
او خیلی نحیف و بدقیافه شد
به سختی توی خودش فرو رفته بود و اصلا بیرون نمیومد
نگران بودم که همینجور گوشه گیر بمونه و هرگز برنگرده
اتفاقی بود که افتاد
و نمیدونستم که چرا اینقدر داغون شده بودم
یکی از دوستام ، گیل رابرتز که درست در چنین وضعیتی بود
او وقتی که همکارش کشته شد ، اونجا بود
بیش از چند بار زنگ میزد و می گفت
میخوام بیام باهات صحبت کنم ما باید با هم باشیم"
و نمیدونستم چرا گیل میخواد با من باشه
مثل این بود
حرفشو یادمه که گفت "گناه بازمانده ، عذاب کشیدنه"
و جوری بود که
چرا که برای عذاب سختی بود
که منو رها نمیکرد
چون برای الکس این اتفاق افتاده بود
او اینجا بود .. او آدم موفقی بود سه تا بچه داشت ، زندگی متاهلی شادی داشت
همه چیز خوب بود ، من توی یک ون زندگی میکردم
کنراد از مرگ الکس پر از پشیمانی و افسردگی بود
او از اردو برگشت
احساس میکرد که اون باید میمرده
سعی میکردم به تعادل و آرامش برسم
نمیدونستم کجا برم
اما همش میخواستم که کنار جنی باشم
و گفتگوهایی که تلفنی داشتیم
و اوقاتی که با هم بودیم
فکر می کنم او احساس میکرد
برای اینکه هنوز یه دوست خوب باشه باید کنار ما میموند
مثل یه ارتباط کوچک با الکس بود که هنوز برای من اونجا بود
و بدون اینکه خودمون بفهمیم چه اتفاقی داره پیش میاد
یجورایی عاشق هم شدیم
علیرغم سختی این تراژدی من و جنی عاشق هم شدیم
و سرانجام ازدواج کردیم و پسرها را به فرزند خواندگی قبول کردم
اینجوری نبود که بخوام انتخاب کنم و بگم باشه
عاشق یه کوهنورد دیگه شده بودم" اتفاقیه که افتاده بود
هنوز فکر میکنم بهتر بود با یه گاوچرون می بودم
کنراد این وجه را داشت که بفهمه
"من اینجا مسئولیت های سنگینی دارم"
این مسئله کلیدی برای کنراد بود این استدلال ثابت همیشه وجود داشت
او به کوهنوردی احتیاج داشت اما حتما می گفت : آیا هنوز شانس زیادی دارم ؟
میتونم خطرات را کنترل کنم؟" البته که نمیتونی
"خب چرا دارم اینکارو می کنم چون باید اینکارو بکنم وگرنه دیوانه میشم"
در آخر جیمی و کنراد تصمیمشون را در مورد من گرفتند
اگر چه فقط 5 ماه از حادثه ای که برام رخ داد گذشته بود
تصمیم گرفتم که میخوام باهاشون برم
در سال 2008 خیلی نزدیک بود تصمیم بگیریم که
بهش این فرصت را ندیم
هیچ جشنی برای تیمی که قرار بود بره گرفته نشد
تصمیم این بود
خب ، در واقع من هیچ گزینه ای نداشتم
رنان تصمیم گرفته بود که به مرو بره
و یه بلیط هواپیما گرفته بود و حتی بمن هم نگفته بود
مثل یه سیلی توی صورت بود اما
اما نگرانی بزرگتر سلامت و ایمنی ش بود
میدونست که ما چه اشتیاقی داریم
و میدونست که بهش اطمینان داریم که باهامون بیاد
و این کاری بود که کردیم بهش اعتماد کردیم
شاید در فکر خیلی ها نگنجه
اونجور ریسک کردن و اون جوراعتماد کردن
اما وقتی که کنراد یه جوان پرشور بود و ماگز بهش آموزش میداد
در سخت ترین شرایط هم که بودند برای موفقیت همه تلاششون را می کردند
مثلا ماگز می گفت : خب کنراد همه میدونیم که من می تونم کار را هدایت کنم
و حالا میخوام ببینم تو میتونی کار را هدایت کنی؟ آیا اماده ای ؟
چندین دهه بعد این کنراد بود که
به جیمی و رنان گفت خب بچه ها ، بهار سختی را در پیش داریم
اما میتونید از پسش بر بیاید بهتون اعتماد دارم و انجامش میدیم"
همه پیاده روی سخت و دشوار بود
شکی نیست که من قلب بزرگی داشتم که به سوی این کار رفتم
احساس فشار زیادی را
تحمل میکردم
یکم احساس میکردیم که انگار میخوایم بریم به پای چوبه دار ، میدونی ؟
4.5متر کنراد
ریسمان قدیمی پاره شده
این بود که فرستاده بودند ؟ آره
یه صدای پینگ شنیدم و بعد صدای خرابی چرخ دنده لعنتی اومد
جای عالیه برای پریدن و سقوط
رویایی هست
جای خوبیه برای سقوط
مثل اینه رنان که 5 پوند اضافی روی توئه
آره خب ، لبه مثلثی صخره را گرفتم
اوه لعنتی
اوه مرد
وضعیت نجات
شکسته
ما کوهنوردان کوه های بزرگ هیمالیا هستیم و چادر معلقمان را شکستیم
باید بیشتر صاف بشه آره
هوو نوارچسب ورزشی
پیچ گوشتی دو سو و برمیگردیم به کار
Whew.
♪ One night of magic rush ♪
♪ The start a simple touch ♪
♪ One night to push and scream ♪
♪ And then relief ♪
♪ Ten days of perfect tunes ♪
♪ The colors red and blue ♪
♪ We had a promise made ♪
♪ We were in love ♪
♪ To call for hands of above ♪
این را بهش میگن کشش میدانی
مسیر خیلی شیب داره
برای همینه که همه چی توی فضا آویزون میشه
باید از هر چیزی که میخوریم فیلم بگیرم
کنراد ازمون میخواد از باقی مانده غذای دیروز استفاده کنیم
اوه خیلی هم عالیه
فقط یه انتخاب داریم : کاسکوس.
فردا چی برای ناهار داریم؟
کاسکوس
و روز بعد ؟ کاسکوس
چهار روز پیش چی برای ناهار داشتیم ؟
- Couscous. خوبه
بنظر خیلی خوب می رسه
مطمئنم که هپی و لوری دو تا سگ هام عاشق این هستن
میگن آره "
ما سگ هاش نیستیم
داشتم رنان را تماشا می کردم بنظر گیج و کند می رسید
فکر کردم بخاطر ارتفاع باشه
مطمئن نیستم چه اتفاقی داره میفته
یه مشکلی واقعا پیش اومده بود
فقط صورتم را برگرداندم و فریاد زدم
وقتی که بالاخره چادر معلق را ساختیم و داخلش رفتیم
همون موقعی بود که رنان فروریخته بود
در واقع او از کارافتاده و درهم شکسته بود
سعی میکرد به من یه چیزی بگه
که کاملا نامفهوم بود
میشد این علامت را در چشمانش ببینی که
چقدر حرف زدن براش سخته
و این اتفاق نیفتاد
حدود یکسال و نیم پیش بود که پدرم دچار سکته شد
و میدونم که چجوریه
داشتیم توی سرمون محاسبه میکردیم و می گفتیم
"خب الان که نمیتونیم بریم پایین
ما اشتباه می کنیم خیلی انرژی ازمون رفته"
لحظه اضطراب بود .. لحظه ناشناخته
لحظه ای بود که بپذیریم دیگه نمیتونیم ادامه مسیر را بریم
پذیرفتن اینکه سلامتی رنان
در جایی که بود و ما نمیتونستیم هیچ کاری براش بکنیم
صبح روز بعد آفتاب درخشانی بود
یه کم احساس بهتری داشتم
اما همچنان نمی تونستم صحبت کنم
همه چیزی که بهش فکر میکردم این بود "نمیخوام برم پایین"
"اگه بریم پایین ، هرگز خودمو نمی بخشم"
هنوز قویا احساس میکردم که میتونم تیم را همراهی کنم و مایوس شان نکنم
حالا نوبت منه که کار را در دست بگیرم
اونا نمیخواستند که من برم اما به جیمی نگاه کردم و
با سر بهش علامت دادم و او فهمید که میخوام انجامش بدم
اونا منو به دقت زیر نظر داشتند
از یه جایی داشتم اندازه حرکتم را حس میکردم
و بالا رفتن از کوه احساس خوبی بهم میداد
نمیتونستم باور کنم که کارهدایتم را به پایان رسوندم
این یه پیشرفت خیلی بزرگ برای من بود
جیمی و کنراد هنوز نگران من بودند
و بیشتر وسایل من را حمل میکردند
مرو ... همیشه بی رحمه
هنوز نمیدونیم اون روز چه اتفاقی افتاد
با هم سیگاری کشیدیم و دربارش حرف زدیم
و تصمیم به ادامه کار گرفتیم
بعد از هفت روز کوهنوردی تازه به بخش سخت کار رسیده بودیم
دیوار خیلی شیب دار بود و برآمده
این شیب 20 هست جیمی از پشت سر میاد
اینجا را بهش میگن خانه کاغذی ،شروع دیواره اقیانوس هند (خانه کاغذی : خانه های که با پاسور روی هم ساخته میشه
میدونستم که ترسیده
همه ما میدونستیم که هر اشتباهی در این شیب فاجعه بار خواهد بود
واو بنظر خیلی بلند تر میرسه
از اونچه که دیشب دیدیم
در شیب خانه کاغذی به این اسم صداش می کنند
بخاطر این سنگ های بزرگ گرانیتی
اگه یکی از اونها را محکم بکشی همشون می ریزن پایین
دقیقا مثل خانه ای که با پاسور می سازیم و وزن هر ورق 4.5 تن است
و اون نوک تیزی ها جلوه عجیبی بهش داده بود
این بلوک های عظیم را می بینی ؟
زیر پای من دارن تکان میخورند
صداهایی هست که نمیتونید بشنوید
خیلی سخته او شش ساعت اون بالا بود
و این برای ما خیلی خسته کننده بود
اونا روی یه تپه شیب دار بودن و وقتی بهشون ضربه میزنی می بینی که دو تاشون می شکنن
و همه چی اینجا اگه بشکنه
و بعدش ما به فنا میریم
خب این شب قبل از رسیدن به قله است
و باید ازپسش بربیایم
عذاب بیشتر خلاص شدن
از 3:30 نیمه شب
حالا 5 ، 6 ساعت
اون بیرون چجوریه رنان ؟
خب علیرغم
باد سنگین در لبه و ضربات پی در پی اش
در 4 ساعت گذشته
ستاره ها هستند
و می ریم که انجامش بدیم
حدود منفی بیست درجه هست این بیرون
نمیتونم پاهام را حس کنم
اما حداقل باد داره میاد
منتظر خورشید هستیم
اوه مرد .. نمیتونم درست فکر کنم
کنراد .. کارت عالی بود
در رسیدن به نوک قله فکر می کنم همه ما
و البته کنراد بیشتر از سرازیری بالا بیشتر هراس داریم
چرا که میدونه تنها کسی هست که میتونه از پسش بر بیاد
و این یک هدایت گری سخت و خطرناک بود
کنراد اون روز فشار زیادی را تحمل میکرد
توضیحش سخته که او آن بالا چی کشید
بالاخره به محدوده قله رسیدیم همونجا که در سال 2008 هم بودیم و برگشتیم
و حرفی نزدیم که چه کسی لیدر مرحله آخر باشه
و این آخرین و ناشناخته ترین بخش بود
کنراد به من نگاه کرد و گفت خیلی خب
"جیمی نوبت لیدری توئه
نوبت توئه که حکومت را دست بگیری"
خوبه جیمی
آره رنان آره
اره
آره ماگز
این برای توئه
ده ساله با هم کوهنوردی می کنیم
چند تا دلیل بود که من فکر نمیکردم بتونم انجامش بدم
و میدونم که اونا چه فشاری را تحمل کردن
و الان قطعا خوشحالن که به اینجا رسیدن
و شرکت داشتن در رویای 20 ساله کنراد
و کوهنوردی 10 ساله کنراد و جیمی با همدیگه
و آره ...حس قسمتی از تیم بودن
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.