..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫حمله!
‫برید! یالا! سریع‌تر!
‫هاینریش، یالا! برو جلو! بیا!
‫به‌سمت نردبون‌ها!
‫با دستور من!
‫برید جلو!
‫هاینریش! برو اون بیرون!
‫همه‌تون، برید!
‫یالا! برید اون بیرون!
‫برو، هاینریش! همین‌حالا برو اون بیرون!
‫حمله!
‫برید! برید جلو!
‫هاینریش!
‫- حمله! حمله! ‫- حمله!
‫« جبههٔ غربی امن‌وامان است »
‫بیا!
‫« آلمان شمالی، بهار ۱۹۱۷ »
‫« سومین سال جنگ »
‫پائول! ‫پائول!
‫- ‫پائول! خب؟ ‫- چی شد؟
‫اوهوم
‫- خب پس؟ ‫- نمی‌دونم
‫- می‌دونه همه‌مون داریم می‌ریم؟ ‫- آره، معلومه
‫توی خونه می‌مونی؟
‫وای خدا، هرچی مامانت بگه ‫به حرفش گوش می‌کنی، رفیق
‫بده من، یه چیزی خط‌خطی می‌کنم
‫- والدینش باید امضاش کنن ‫- خب، یکی باید بکنه. یالا، بده من
‫- این‌طوری نمی‌شه، می‌فهمن ‫- از کجا می‌فهمن؟
‫خب؟
‫مادرش دوست نامه‌ایِ اون‌هاست؟
‫- خودکارت رو بده ‫- اه، شرمنده
‫اوه!
‫لودویگ
‫نباید این کارو بکنی. پدرت کتکت می‌زنه
‫فکر بهتری داری؟ من که تنها اینجا نمی‌مونم
‫ آره!
‫مبارکه، سرباز بامر. داریم می‌ریم جبهه
‫مردهٔ متحرک
‫شما اینجا در آستانهٔ هستی ایستاده‌اید
‫این لحظه را به خاطر داشته باشید
‫لحظهٔ بزرگی‌ست
‫چراکه در سال‌های آینده، براساس آن‌چه ‫امروز جرئت کردید انجام بدید، قضاوت خواهید شد
‫جوانان آهنین آلمان
‫دوستان من،
‫ما خوش‌شانسیم که در زمان بزرگی زندگی می‌کنیم
‫اعمال شما آبی خواهد بود
‫که رشد مسیری قوی و شریف را تغذیه می‌کند
‫صاف وایستا و گوش کن، لاینمن!
‫قیصر سرباز لازم داره، نه یه‌مشت بچه
‫اطمینان دارم که اکثر شما رو دوباره ‫به‌زودی اینجا توی خونه می‌بینم
‫شمشیرتون با عزت و احترام به غلافش برمی‌گرده
‫با یک صلیب آهنی که با افتخار ‫روی سینه‌تون نمایش داده می‌شه
‫اگرچه، توجه داشته باشید
‫در تاریک‌ترین ساعات، به شما اطمینان می‌دهم ‫این اتفاق خواهد افتاد،
‫که پیش از حمله، دچار شک‌وتردید خواهید شد
‫اما الآن وقت اون نیست ‫که پذیرای هر ضعف روحی‌ای باشید
‫هر بی‌ثباتی‌ای، هر تردیدی خیانت به وطن است!
‫چراکه جنگ مدرن مثل بازی شطرنج می‌مونه
‫هرگز به‌خاطر فقط یک سرباز نیست
‫تنها دغدغهٔ ما تمامیت این بدنه‌ست
‫این فرصت رو دارید که لیاقت پوشیدنِ ‫یونیفرم‌هایی که بهتون داده شده رو کسب کنید
‫و با رفتن به خط‌مقدم در فلاندر، به دشمن نفوذ می‌کنیم
‫و سپس در چند هفتهٔ کوتاه،
‫نهایتاً در پاریس رژه خواهید رفت!
‫آره!
‫آیندهٔ ما،
‫آیندهٔ آلمان،
‫در دستان بهترین نسلش است
‫دوستان من، اون شمایید!
‫آره!
‫بنابراین، به جنگ بروید
‫برای قیصر، خدا، و وطن!
‫آره!
‫بعدی
‫- بعدی ‫- بعدی
‫‫پائول بامر. ۵3 ویزنگروند
‫متولد ۱۸ نوامبر ۱۸۹۹. درسته؟
‫بله، قربان
‫بعدی
‫‫پائول
‫بیا. پدرت بهت افتخار می‌کنه
‫بله
‫همه‌چی مرتبه؟
‫بله. مشتاقم زودتر شروع کنم
‫حرکت کن
‫داره میاد
‫- امیل هرمن ‫- نام و آدرس
‫- و بعدی ‫- ببخشید
‫این مال یکی دیگه بوده
‫اه، بله. احتمالاً براش کوچیک بوده. زیاد پیش میاد
‫بفرما. مال توئه
‫ممنون
‫یادمه، همین‌طور بود
‫اوه، لودویگ، دیگه می‌خوای همهٔ دخترها رو ازمون بقاپی؟
‫آره
‫من نگران اینم که بهمون تیر نزنی
‫♪ دختر، دوستت دارم، واقعاً دوستت دارم ♪
‫♪ ولی فعلاً نمی‌تونم باهات ازدواج کنم ♪
‫♪ یه سال دیگه صبر کن، اون‌وقت... ♪
‫منتظر نمی‌مونه، فرنز
‫این کارو نمی‌کنه
‫ای دخترکُش
‫♪ یه فنجون چای، شکر و قهوه بخور ♪
‫♪ و یه لیوان شراب و یه لیوان شراب ♪
‫♪ دختر، دوستت دارم، واقعاً دوستت دارم ♪
‫♪ ولی فعلاً نمی‌تونم باهات ازدواج کنم ♪
‫♪ یه سال دیگه صبر کن، اون‌وقت محقق می‌شه ♪
‫« مالمِزون، شمال فرانسه » ‫« ۲۵کیلومتری جبههٔ غربی »
‫- اسمت چیه، سرباز؟ ‫- کراپ. آلبرت کراپ، قربان
‫از دخترهای کثیف و خراب خوشت میاد، کراپ؟
‫از دخترهای خراب خوشت میاد؟
‫اه، نه. خوشم نمیاد، قربان
‫خب پس چرا با یکی‌شون می‌خوابی؟
‫ساعت سه برای نگهبانی خودت رو معرفی کن
‫آقایون، شما توی یه سگ‌دونی متروکه می‌جنگید
‫و با یه جی۹۸ تمیز می‌جنگید
‫بهش رسیدگی می‌کنید
‫عاشقش می‌شید
‫و لعنتی، تروتمیز نگهش می‌دارید
‫مثل رون‌های باکرهٔ مقدس
‫ملتفت شدید؟
‫- بله، قربان! ‫- بله، قربان!
‫به هنگ پیاده‌نظام ذخیرهٔ ۷۸ خوش اومدید
‫حالا توی جبههٔ غربی هستیم
‫- به پاریس خوش اومدید! ‫- آره! به پاریس خوش اومدید!
‫اه!
‫اون پایین! اون پایین!
‫اون پایین! این‌طرف!
‫این‌طرف!
‫- برید! اون‌طرف سمت راست! ‫- لعنتی، چی شده؟
‫دستور دارم که گروهان رو تا ساعت ۶ عصر ‫به خط‌مقدم برسونم
‫اجازه دارید، اما با پای پیاده
‫کامیون‌ها رو باید به ما بدید، ستوان
‫باکمال‌احترام، من دستور دارم...
‫دستور رو بردار و بکنش توی کونت
‫اینجا ۴۰ نفر دارم که توی گل‌ولای دارن می‌میرن
‫همین‌حالا بیاید بیرون، خب؟
‫همگی، بلند شید
‫یالا، بیاید
‫شنیدید که جراح چی گفت
‫سریع‌تر، سربازها. اینجا خوابتون نبره
‫حرکت کنید
‫- فرنز مولر، درسته؟ ‫- بله
‫فرماندهی عالی ارتش
‫انتظار داره که حداقل شیش هفته اینجا دووم بیاری
‫دوست داری تا شیش هفتهٔ دیگه هنوز زنده باشی؟
‫- بله، قربان ‫- پس سریع‌تر راه برو
‫و پاهات رو مثل توی خونه ‫روی زمین نکش
‫- فهمیدی؟ ‫- بله
‫عجله کنید
‫برای مهمونی چای‌خوری که نیومدیم
‫شیمیایی!
‫- شیمیایی! ‫- شیمیایی!
‫شیمیایی!
‫ماسک‌های شیمیایی رو بزنید!
‫اون، آقایون، یه خوک چاق بود
‫اگه فرانسوی‌ها می‌تونستن بهتر هدف بگیرن،
‫می‌تونستن با قاشق پوست همه‌مون رو بکنن ‫و توی تابه دفنمون کنن
‫اما یک چیزی که بی‌بروبرگرد قطعیه
‫خوک‌های چاق شیمیایی حمل نمی‌کنن
‫چشم‌ها صاف روبه‌جلو
‫- کَری؟ ‫- نه، قربان
‫فقط داشتم ماسکم رو می‌زدم
‫‫پائول بامر، تو به‌احتمالِ‌قریب‌به‌یقین تا سپیده‌دم مُردی
‫باید یه چیزی بخوری، پسر
‫توجه! ماسک‌های شیمیایی رو بردارید!
‫ماسک‌های شیمیایی رو بردارید!
‫تو نه
‫تا موقع نگهبانی امشب برش نمی‌داری
‫هم تو و هم اون خوک بی‌مصرف
‫به صف شید. رژه برید
‫به صف شید!
‫کنار هم باشید و حرکت کنید!
‫یالا، عجله کنید!
‫برو!
‫یالا. ‫پائول، یالا. کوله‌پشتی‌ت رو بده من
‫دفعهٔ بعدی، تو مال من رو بردار
‫تبریک می‌گم، سربازها
‫اینجا دیگه خونهٔ شماست
‫کلاه‌خودها رو بردارید
‫می‌بینم که وقتی نبودم ‫بچه‌ها خوش‌گذرونی کرده‌ن، اشتاینبرگر
‫کل شب ما رو به رگبار بسته بودن
‫افراد حال خوشی ندارن
‫فکر کنم چکمه‌های خشک ‫براشون چیز خوبی باشه
‫اوه، پس ترجیح می‌دید همه‌مون غرق بشیم؟
‫همگی ملحق بشید! یالا، آب سنگر رو خالی کنید
‫به صف بشید تا آب رو تخلیه کنید!
‫منتظر چی هستی، بامر؟
‫چرا هنوز اینجا داری ول می‌چرخی؟ ‫برو کمک کن آب سنگرها رو خالی کن
‫برای سگ یه تیکه گوشت پرت کن
‫یالا، همگی!
‫همیشه گوشت رو می‌قاپه
‫به انسان قدرت بده...
‫تبدیل به هیولا می‌شه
‫بخور
‫کاچینسکی، بیا اینجا. یه دست برسون
‫امشب وضع از این هم بدتر می‌شه
‫شرمنده
‫فراموشش کن
‫یه‌جورایی، تصور نمی‌کردم این‌طوری باشه
‫فقط خفه شو، لودویگ
‫دست‌هام. دیگه احساسشون نمی‌کنم
‫بکنشون توی زیرشلواری‌ت
‫برای من همیشه جواب می‌ده
‫این‌طوری باعث می‌شه بهتر شلیک کنه، نه؟
‫- شنیدی؟ ‫- چی رو؟
‫اون صدا. گوش کن
‫چیزی اونجا نیست
‫اولین فرانسوی‌ای که بهش شلیک می‌کنیم
‫آروم باش، پلشن
‫یکی اونجاست
‫کی اونجاست؟
‫آهای
‫خودت رو نشون بده! (فرانسوی)
‫اوه، نه، نه، نه!
‫تیر خوردم! تیر خوردم! تیر خوردم! بلند شو!
‫- نه، ‫پائول. نه ‫- چه خبر شده؟
‫سالمی
‫چی شده؟
‫افراد اون‌طرف. بهم شلیک کردن
‫برق سرلولهٔ تفنگت رو دیدن
‫ها؟
‫از حالا به بعد، سرتون رو پایین بگیرید
‫اگه نمی‌خواید گلولهٔ بعدی به دندونتون بخوره،
‫ده متر سمت چپ حرکت کنید
‫شلیک، موقعیت رو عوض کنید. ‫شلیک، موقعیت رو عوض کنید. شیرفهم شد؟
‫آره
‫بیا. ‫پائول
‫سنگر بگیرید! سنگر بگیرید! هشدار!
‫اینجا!
‫بامر، بیا اینجا. سریع، یالا
‫توی زیرپناه!
‫برید داخل! داخل! داخل!
‫«حواست باشه چی می‌خوری»
‫مادرم این رو می‌گفت
‫- همیشه کنار هم می‌مونیم، مگه نه؟ ‫- آره
‫پیش هم می‌مونیم. همیشه
‫نمی‌تونم، ‫پائول. نمی‌تونم. باید برم خونه
‫باید برم خونه
‫رگبار تدریجی
‫چی؟
‫هر چند دقیقه،
‫رگبار توپ‌خانه پیشروی می‌کنه
‫و درست بعد از اون،
‫پیاده‌نظام روبه‌جلو حرکت می‌کنه
‫منظورت چیه دقیقاً؟
‫این‌طوری میان
‫کجا می‌ری؟
‫برمی‌گردم
‫تقریباً تمومه
‫- نه! بذار برم ‫- از جات تکون نخور
‫- بذار از اینجا برم. می‌خوام برم بیرون ‫- آروم باش
‫خودت رو آروم کن
‫نه!
‫برید بیرون! بیرون! بیرون! بیرون!
‫بیرون!
‫هی، اون پائوله!
‫آلبرت!
‫بیا اینجا، ‫پائول رو پیدا کردیم!
‫‫پائول!
‫حالت خوبه؟
‫همه‌چی روبه‌راهه، ‫پائول؟
‫یالا. ‫پائول، یالا
‫کمکت می‌کنم
‫بجنب. بلند شو، خب؟ بشین
‫مجروح شدی؟
‫‫پائول، مجروح شدی؟
‫- صدام رو می‌شنوی؟ ‫- اینجا به کمک نیاز داریم!
‫- می‌بینمت، ‫پائول ‫- بعداً می‌بینیمت، ‫پائول
‫بیاید! بیاید!
‫یکی دیگه اینجاست
‫کمک لازم داریم!
‫تکون نخور
‫همینه
‫حواسم بهت هست
‫آروم، آروم
‫حالا توی پناهگاهیم. بشین
‫طوری‌ت نیست
‫عالی. بذار یه نگاه بهت بندازم
‫جنب نخور، جنب نخور
‫آره، خوب می‌شی
‫خب، روش فشار بیار. نذار بلند شه
‫کاچینسکی، برگرد سر کارت
‫و تو؟ آسیب دیدی؟
‫نه
‫پس شروع کن به جمع‌آوری
‫پسر، پسر، پسر!
‫به ماها استراحت نیومده
‫هر روز به همین منواله
‫یالا! از کار دست نکشید!
‫کل روز رو که وقت نداریم
‫کارل آلبرشت. دیفلتس
‫« ۱۸ ماه بعد »
‫۱۴ سپتامبر ۱۸۹۸
‫ساموئل بلومنتال
‫درسدن. ششم نوامبر ۱۹۰۰
‫دیروز تولدش بوده
‫گوستاو وان گالویتس
‫اسنابروک، بیستم ژوئن ۱۹۹۹
‫گوتس لوتویتس...
‫کافیه
‫« فرماندهی عالی ارتش » ‫« ۷ نوامبر ۱۹۱۸ »
‫- دختر خوشگلیه ‫- ببینم
‫بدک نیست
‫جناب ارزبرگر
‫خدا به دادمون برسه
‫باز هم بیش از ۴۰هزار کشته ‫فقط توی چند هفتهٔ اخیر
‫باید ستاد ارتش رو متقاعد کنه
‫فکر می‌کنم آقایون می‌دونن که دیگه تموم شده
‫همه‌مون این رو می‌دونیم
‫فیلد مارشال
‫اوم
‫« شامپانی، فرانسه » ‫« منطقهٔ اشغالی »
‫- ممنون ‫- خواهش می‌کنم
‫‫پائول، اگه با همین سرعت ادامه بدیم،
‫تا ۱۸۰ سال دیگه هم فرانسه رو فتح نمی‌کنیم
‫حساب کردم
‫نذار بگیرنت، کت
‫هیچ‌وقت
‫یالا
‫بهم توضیح بده توی ذهنت ‫این کار کجاش به مردن می‌ارزه
‫وقتی گرسنه‌ای، هر کاری ازت برمیاد
‫کی اونجاست؟ (فرانسوی)
‫ آهای!
‫ اوه، حروم‌زاده!
‫ وایسا، این حرومی رو با تیر می‌زنم!
‫کت؟
‫بدو!
‫آهای! آلمانی نجس!
‫ اون غاز رو پس بده، کثافت! - ‫- بدو!
‫ حرومی!
‫- خودشه ‫- بهت که گفتم
‫بچه‌ها، شما قهرمانید
‫درو ببند وگرنه بوش به مشام بقیه هم می‌رسه
‫عالی بود
‫نمی‌دونم. چطور باید یادم باشه؟
‫یالا، از مغز پروسیایی‌ت استفاده کن
‫بیا. چشم‌باز و انگشت‌بلند
‫غاز بده بهم
‫یه تیکه غاز از غاز. از فرانسه به فرنز
‫من بال می‌خوام
‫باید تقسیم کنم؟ پس بقیه‌ش رو برمی‌دارم
‫بشقابم رو پر کن
‫بیا اینجا، مرغ کور. قورباغهٔ دهن‌گشاد...
‫زیر تیراندازی پی‌درپی روحت شاد
‫وای خدا
‫می‌دونی، تا آخر عمر به‌خاطر این مدیونتم
‫اوم
‫بدک نیست، مگه نه؟
‫آره. اوم
‫- و تو؟ ‫- آره. آره، خوش‌مزه‌ست
‫خوش‌مزه‌ست، ‫پائول
‫خوبه، کت
‫زندگی کوتاهه
‫- امیل کجاست وقتی کارش داری؟ ‫- امیل، قهوه و خاویار رو بیار!
‫آره، و پاشویهٔ من هم بیار. باید پاهام رو بشورم
‫- کت؟ ‫- چی شده؟
‫♪ غاز رو دزدیدن، پسش بده ♪
‫♪ پس بده، پس بده، پسش بده ♪
‫♪ غاز رو دزدیدن، پسش بده ♪
‫- مزرعه‌دار! مزرعه‌دار! ‫- مزرعه‌دار! آره!
‫♪ وگرنه مزرعه‌دار با تفنگش می‌زندت ♪
‫♪ با تفنگش می‌زندت ♪
‫جادن خیلی بی‌سروصدا می‌شینه و می‌گه...
‫«کجاست؟» ‫«صلیب». همه‌ش کلمهٔ «صلیب» رو می‌شنوم
‫«پدرم رهبر ناصره بود»
‫معلم می‌پرسه: «رهبر ناصره؟»
‫«چی؟ تابه‌حال نشنیده‌م»
‫«جادن، برگرد خونه و دوباره بپرس، باشه؟»
‫صبح روز بعد، جادن می‌دوئه سر کلاس و به همه می‌گه:
‫«من رو ببخشید. پدرم رهبر ناصره نبود»
‫«پدرم آخرین بار کنار نادیا راث دیده شده»
‫عالی بود
‫نگاه
‫هوم؟
‫نگاه کن! (فرانسوی)
‫هی! سلام!
‫بیاید اینجا!
‫باگت تازه!
‫برای شما!
‫سوسیس جیگر، عشقم!
‫عشق زیاد!
‫فرنز. چی‌کار می‌کنی؟
‫- من رو هم ببر ‫- یالا!
‫دوست داشتم برم
‫ولی داره خودشو احمق جلوه می‌ده
‫اوه. شما خیلی خوشگلی، عشقم
‫فرنز!
‫اون مومشکی خوشگله مال منه!
‫داره چی‌کار می‌کنه؟
‫فرنز!
‫خدانگه‌دار!
‫خدانگه‌دار، دوستان!
‫لعنتی
‫اگه جنگ تموم شده بود، می‌دونی چی‌کار می‌کردم؟
‫صلحی در کار نیست، پس مهم نیست
‫نه، ولی اگه بود...
‫- زن‌ها دوباره دوره‌مون می‌کردن ‫- آره، درسته
‫تا هشت روز شلوار پام نمی‌کردم
‫واقعاً باید بهت درکونی بزنم ‫که داری درمورد همچین چیزی حرف می‌زنی
‫تو چی، پائول؟
‫- ایده‌ای ندارم. فکرم کار نمی‌کنه ‫- من پیش پروس‌ها می‌موندم
‫تو ابلهی، جادن
‫تا‌حالا برای استخراج زغال‌سنگ نارس حفاری کردی؟
‫یه بار امتحانش کن
‫از حفر سنگر توی شامپانی نمی‌تونه بدتر باشه
‫از حفر سنگر توی شامپانی بیشتر طول می‌کشه ولی
‫و نمی‌تونی از زیرش قسر دربری
‫توی زندگی نظامی وقتی صلحه، هیچ دغدغه‌ای نداری
‫صبح‌ها، غذا حاضروآماده‌ست یا اینکه خودت نیستی
‫و بعد نرم‌ترین تخت رو داری
‫هر هفته با ملافه‌های نو
‫و بعد...
‫و چشم به هم می‌زنی، سرجوخه شده‌م
‫تصورش رو بکن. من بشم پلیس نظامی
‫یه مشروب کنیاک اینجا، یه پاینت اونجا
‫پلیس نظامی دوست خوب همه‌ست. همه
‫فقط یه مشکل هست، جادن
‫چه مشکلی؟
‫تو هیچ‌وقت سرجوخه نمی‌شی ولی، می‌شی؟
‫تو همیشه نظرات به‌دردنخوری می‌دی
‫اصلاً مگه مهمه تو چی فکر می‌کنی؟
‫- کت! کت! ‫- اینجام!
‫- کت! ‫- اینجام!
‫کت!
‫«عزیزم
‫«یه بسته مواد غذایی خواسته بودی
‫«چهار وعده سوسیس با گوشت خوک توی راهه
‫«چند تیکه کیک
‫«کلم‌ترش و سوسیس دودی
‫«یه‌خرده...
‫- مُسکن هینگ؟ هینگ‌فونگ؟ ‫- هینگ‌فونگ
‫«...و یه فنجون شکر
‫«تخم‌مرغ و یه شیشه مربای آلو
‫«سریع نخورشون چون نمی‌خوام فوراً بازم بفرستم
‫«اگه جای تو بودم، از دست هم‌رزم‌هات دور نگهشون می‌داشتم
‫«عزیزم
‫«یک سؤال هم باید ازت بپرسم
‫«شروع کردی به پس‌اندازکردن پول؟
‫«فکر می‌کنی بتونی یه‌کم پول بفرستی خونه؟
‫«مردم می‌گن جنگ به‌زودی تموم می‌شه. بعضی‌ها
‫«و خب اگه کمی پس‌انداز کنیم ‫خیلی خوب می‌شه
‫«احتمالاً با خودت می‌گی اون دنبال چیه؟
‫«چه پُرروئه که همچین درخواستی کرده
‫«ولی نمی‌خوام دل‌خورت کنم
‫«من رو که می‌شناسی، هیچ‌وقت راضی نمی‌شم
‫«ولی بیشتر و بیشتر. ‫دست خودم نیست، همیشه بیشتر می‌خوام
‫«پس حواست باشه قبل از اومدن به خونه، زمین نخوری
‫«کارل لمر یه جایی توی شرق ‫روی تخت بیمارستانه
‫«معده‌ش یه مشکلی داره
‫«و درمجموع نزدیک سه هفته اونجا بود
‫«تو هم با روماتیسمت مریض نیستی؟
‫«قبلاً نقشت رو بازی کردی
‫کاش می‌تونست ببینه چطور اینجا نشستی، با سیگارت
‫«این یک‌شنبه، می‌رم سر خاک...
‫«این یک‌شنبه، می‌رم سر خاک پسرمون
‫«حتماً براش کتاب می‌خونم ‫همون‌طور که یادته چقدر دوست داشت
‫«تا سال بعد، می‌تونیم تولد ده‌سالگی‌ش رو با هم جشن بگیریم
‫«این‌دفعه فقط همین‌ها بود
‫«بوس‌فرستادن ازطرف همسرت، برای تو
‫ «خداحافظ»
‫اصلاً خبر نداشتم
‫اوه، پائول
‫چه اتفاقی می‌افته، هوم؟
‫برگشتن به خونه،
‫باید به زندگی سابقمون برگردیم
‫و تنها چیزی که اون‌ها می‌خوان بدونن ‫جنگ‌هاییه که توش شرکت کردیم
‫مثل مسافرهایی می‌شیم که به یه کشور دیگه تعلق دارن
‫بعضی وقت‌ها با خودم می‌گم...
‫آیا...
‫اینجا توی قرارگاه کنار تو خوش‌حال‌تر نیستم؟
‫جادن و کراپ
‫و با مولر. کنارمون می‌نشست
‫و سیب‌زمینی سرخ‌کرده می‌خوردیم
‫پوست‌کنده
‫خب...
‫دیگه کافیه
‫چقدر دیگه مونده تا بالاخره دوباره حرکت کنیم؟
‫فرنز؟
‫بله؟
‫فردا ساعت شیش بیدار می‌شیم
‫که دنبال چندتا بچه بگردیم
‫چی شده؟
‫امروز باید می‌رسیدن
‫کل گروهان
‫چطور بود؟
‫- خوب ‫- جدی؟
‫آره
‫بیا
‫بو کن
‫اسمش چیه؟
‫الوئیس
‫پوستش مثل شیر سفیده
‫سینه‌هاش...
‫- آهای ‫- ها؟
‫من هم می‌خوام بوش کنم
‫کراپ، بده من
‫- بیا ‫- وای
‫بده من
‫یه همچین دختری هیچ‌وقت زیر ناخن‌هاش کثیف نیست
‫- نه ‫- فوقش یه‌کم شن‌وماسه از ساحل باشه
‫جادن
‫- یالا، بده اینجا ‫- مطمئنم روزی دو بار می‌ره حموم
‫جادن، بده من اونو
‫قربان
‫با بقیه تماس بگیر
‫حتماً انفجار بزرگی شده
‫توپ‌های سنگرشکن
‫جوری ترکیده که از یونیفرمش پرت شده بیرون
‫یکی از اون‌هایی بوده که به‌خاطرش اومدیم اینجا؟
‫نه، اون‌ها تازه از دیروز گم شده‌ن
‫مدتی هست که اونجا آویزونه
‫منظرهٔ قشنگی نیست
‫نمی‌خواد دل‌رحم بشید، بچه‌ها
‫دنبال چند نفر هستیم؟
‫شصت تا نوسرباز
‫صبحونه نون شلغمه
‫مثل ناهار، نون شلغمه
‫دوروبرم پر از نون شلغم شده. دیگه تحملش رو ندارم
‫بهم خبر بدید وقتی پیداشون کردید. ‫از این جلوتر نمیام
‫شیمیایی
‫اینجا شیمیایی زدن
‫لعنتی!
‫سلام، خانم (فرانسوی)
‫اسم من کراپه
‫تو چی؟
‫اوم
‫می‌خوای...
‫می‌خوای باهام بیای؟
‫مشکلی نیست
‫کت؟
‫کت
‫کت!
‫گندش بزنن
‫احمق‌های لعنتی
‫پسرهای بی‌عقل. ماسک‌هاشون رو زود برداشتن
‫آلمان به‌زودی خالی می‌شه
‫« کومپینی، فرانسه » ‫« ۸ نوامبر ۱۹۱۸ »
‫ژنرال
‫خب، بریکسدورف، آخرین اخبار چیه؟
‫فرانسوی‌ها دارن فشار بیشتری میارن
‫اوایل صبح امروز، نیروهای شناسایی‌مون دستور احضار کل لشکرها رو ‫به لاتیر رهگیری کردن
‫طبق گزارشات، یک ناوگان تانک هنوز ‫توی فرنانکورت گیر افتاده
‫حتماً معنی‌ش اینه که احتمال حمله وجود داره
‫سوسیال‌دموکرات‌ها پایان بشریت خواهند بود، بریکسدورف
‫ژنرال؟
‫به‌تازگی یک هیئت آلمانی رو با قطار به‌سمت کومپینی
‫برای مذاکرات ترک مخاصمه فرستاده‌م
‫بریکسدورف، این افراد دارن وطنمون رو می‌فروشن
‫دستور من اینه که وارد جنگ بشیم
‫و تا زمانی که به همین صورت باشه، ‫برای هر مترش می‌جنگم
‫الآن باید صبر کنیم و منتظر سربازهای تازه‌نفس باشیم
‫تا چند ماه دیگه، کلاس ورودی نوسربازها اینجا خواهند بود
‫فرانسوی‌ها تمام تلاششون رو می‌کنن
‫تا شرایط کاملاً غیرقابل‌قبول خودشون رو بهمون تحمیل کنن
‫من کوتاه نمیام
‫باید بدون تأخیر حمله کنیم. با تمام قدرتمون
‫ژنرال
‫از جایگاه ما،
‫باید صریح حرف بزنم...
‫همه باید صریح حرف بزنن...
‫محض رضای خدا
‫گندش بزنن
‫قربان!
‫سربازان، کوله‌هاتون رو جمع کنید،
‫تختتون رو جمع کنید و وسایلتون رو بشورید
‫کلِ هنگ به خط آتش می‌ره
‫و منظورم از همه ‫افرادیه که می‌تونن روی دو پا بایستن
‫محض رضای خدا، ‫به صف بشید
‫فکر می‌کنید فرانسوی‌ها منتظر می‌مونن ‫تا پشم‌هاتونو شونه کنید؟
‫- دوباره شروع شد ‫- راه بیفتید!
‫- کجا می‌ریم؟ ‫- کجا می‌ریم؟ کجا می‌ریم؟
‫میدون جنگ
‫جناب مارشال منتظر شما هستن
‫میام دنبالت
‫حسودی‌ت شد، ها؟
‫در جلوی شما ایستاده‌ام
‫به امیدِ آن‌که حضور امروز ما را فرصتی ببینید
‫تا برای متوقف‌کردن جنگ قدم بردارید
‫به نام انسانیت،
‫از شما تقاضای آتش‌بس فوری
‫در تمام مدت زمان مذاکره را دارم
‫به‌موجب آن‌که مانع فرسایش غیرضروری کشور ما شوید
‫ماتیاس ارزبرگر، ‫رئيس هیئت اعزامی آلمان
‫ویگاند، خواسته این آقایون چیه؟
‫نمی‌دونم
‫مارشال فاش می‌پرسند ‫به چه دلیل به محضر ایشون اومدید
‫مشتاق هستیم تا از زبان شما
‫پیشنهاد آتش‌بس را بشنویم
‫که شامل آتش‌بس بر روی دریا، ‫خشکی و همچنین آسمان است
‫من همچین پیشنهادی ندارم
‫منظورش چیه؟
‫فکر می‌کنم جمله‌بندی شما ‫به مذاقشون خوش نیومد
‫بله
‫خوبه، پس...
‫جناب مارشال،
‫اگه مایل باشید، ‫خواستار اطلاع از شرایط...
‫می‌خوان به‌صورت رسمی درخواست کنید
‫جناب مارشال،
‫درخواست ترک مخاصمه داریم.
‫تقاضای ترک مخاصمه داریم
‫۷۲ساعت زمان دارید تا شرایط ما رو قبول کنید
‫قابل‌مذاکره نیست
‫هفتادودو ساعت؟
‫تا زمانی که قرارداد رو امضا نکنید ‫جنگ ادامه پیدا می‌کنه
‫جناب مارشال،
‫شما رو به خدا قسم می‌دم، ‫۷۲ساعت در اینجا سپری بشه
‫جان هزاران نفر به این قرارداد بسته‌ست
‫پس امضا کن
‫فهمیدم
‫- سربازان، پیشروی می‌کنیم ‫- قربان
‫سربازان، پیشروی کنید
‫پیشروی کنید، سربازان
‫سربازان، پیشروی کنید
‫برو، حرکت کن
‫سربازان، پیشروی کنید
‫پیشروی کنید
‫سربازان، پیشروی کنید
‫سربازان، پیشروی کنید. ‫راه بیفتید
‫برید، برید، برید
‫مراقب باشید، تیراندازان...
‫زود باشید! زود باشید!
‫ادامه بده، پائول. ‫زود باش. پائول!
‫زود باشید!
‫نیروی پشتیبان!
‫بی‌شرف، بی‌شرف، نه، نه!
‫بیاید بیرون!
‫این چیه؟
‫بیاید بیرون!
‫- زود! ‫- بجنبید، بجنبید، بجنبید! حرکت کنید!
‫بیاید بیرون!
‫اونجا، اونجا، نگاه کنید!
‫- چیه؟ ‫- اون پایین
‫چیه؟
‫شلیک کنید!
‫بخوابید!
‫بخواب!
‫پسرا، زود فکر کنید! باهوش باشید!
‫بمب‌ها رو بیرون بیارید!
‫وقتی بالای سرمون اومدن ‫توی تانک پرت کنید!
‫برید بیرون!
‫بلند شو!
‫فرنز!
‫دنبالم بیاید. ‫زود باشید، دنبالم بیاید!
‫فرنز!
‫پائول!
‫پائول
‫پائول!
‫شلیک کنید!
‫عقب‌نشینی کنید!
‫نه، نه، نه! شلیک نکنید! ‫شلیک نکنید! نه!
‫توروخدا، توروخدا، نه! ‫نه، نه، نه!
‫نه، صبر کنید، صبر کنید، شلیک نکنید. ‫شلیک نکنید. شلیک نکنید. نه
‫- نه، نه! ‫- آلبرت
‫بجنب، بجنب
‫بجنب!
‫راه بیا!
‫فرنز کجاست؟
‫فرنز رو تنها گذاشتم!
‫کاچینسکی!
‫مسلسل رو بردار و عقب‌نشینی کن
‫یوگیسک رفتیم تجدیدقوا می‌کنیم، ‫دوکیلومتری شمال‌شرقی
‫دلم واسه هم‌رزم‌هام تنگ شده، قربان. ‫دلم واسه همه‌شون تنگ شده!
‫من دلم واسه مامانم تنگ شده، ‫محض رضای خدا!
‫مواد منفجره، مهمات! بیاید!
‫پائول، زود باش!
‫بیاید بیرون! زود باشید!
‫این مذاکره نیست، زور گفتنـه
‫شاید بهتر باشه به اسپا برگردیم ‫و با ستاد ارتش مشورت کنیم
‫و انتظار داری چی عایدمون بشه؟
،حتی اگه قاطعانه جنگ رو ببازیم
‫نسبت به این تسلیم‌شدن ‫وضعمون بدتر نمی‌شه
‫به‌جز صدها هزار مرگ دیگه
‫آلزاس-لورن، اِشغال راینلند،
‫توپ، لوکوموتیو، ‫قطار و هر چیز دیگه
‫خوب می‌دونی این قرارداد ‫به‌معنی تسلیم‌نامهٔ تمام‌عیاره
‫هر ماه ۲۵۰هزار آمریکایی به اروپا میان
‫نبردهای مارن، کانتیگنی، کمبره. ‫همه‌شون به باخت ختم شدن
‫از دید من، تنها چیزی که ما رو از ترک مخاصمه فاصله داده
‫غرور کاذبـه
‫به لطف تو و فرمانده‌هات،
‫اومدیم تا به گندی که اون‌ها زدن رسیدگی کنیم
‫خوش‌حال می‌شم بری، ‫تصمیم با خودته
‫ما اینجا می‌مونیم
‫زمستونه
‫بدون قطار و آذوقه، ‫بلشویک صاحب قدرت می‌شه
‫توی مسیر بازگشت به خونه، ‫افراد از گرسنگی می‌میرن
‫جای این‌که با افتخار و شرافت ‫توی میدون نبرد بمیرن
‫افتخار و شرافت؟
‫پسر من توی جنگ کشته شد. ‫احساس شرافت نمی‌کنه
‫ون هلدورف
‫لطفاً چند نسخه ‫از شرایط پیشنهادشون رو کپی بگیرید
‫و به مقر تلگراف کنید
‫شما به دولت خبر بدید
‫۷۲ساعت زمان داریم، آقایون،
‫و با صحبت‌کردن در این باره ‫هر دقیقه‌ش رو تلف می‌کنیم،
‫و یه سرباز دیگه جون خودش رو از دست می‌ده
‫بهتره جایی که می‌تونیم به بخشش برسیم، ‫ولی محض رضای خدا،
‫بیاید صلح کنیم
‫عقب‌نشینی کنید! ‫عقب‌نشینی کنید!
‫فرار کنید! ‫فرار کنید!
‫شلیک کنید!
‫خفه شو!
‫کافیه!
‫نه، نه، نه
‫هم‌رزم
‫هم‌رزم، هم‌رزم
‫معذرت می‌خوام
‫معذرت می‌خوام. ‫معذرت می‌خوام
‫« دووال، جرارد » ‫« مأمور چاپخانه »
‫زنت...
‫قول می‌دم... قول می‌دم...
‫قول می‌دم...
‫کِی به دنیا اومدی، بریکسدورف؟
‫ژوئن سال ۱۸۷۷
‫تابستون به دنیا اومدی
‫آره
‫بابات چی؟
‫خانواده‌م توی هولشتاین زندگی می‌کنن ‫و اونجا کارخونه داره
‫کارخونهٔ چی؟
‫زین، ژنرال
‫زین
‫چیزی که همیشه فروش داره. ‫پس آینده‌ت تأمینه
‫خیلی خوش‌شانسم
‫و؟
‫مشتاقی بری خونه؟
‫- وقتی دیگه کاریت نداشتن؟ ‫- بله
‫بعد از جنگ، ‫یک مسئولیت در انتظار منه
‫مدیر کارخونه می‌شم
‫تبریک می‌گم
‫و شما؟
‫من سربازم
‫پدرم افسر همین هنگ بود
‫توی سه جنگ تحت زمام‌داری بیسمارک جنگید
‫هر سه جنگ رو پیروز شد
‫سال ۱۸۷۱، ‫به پاریس پیشروی کرد
‫و زمانی که برگشت، قهرمان بود
‫من خیلی دیر دنیا اومدم، بریکسدورف
‫پنجاه سال بدون جنگ رو داشتیم
‫یه سرباز بدون جنگ چیه؟
‫رابطه‌تون با پدرتون نزدیک بود؟
‫بچه بودم، شاید
‫یه مرد تنها به دنیا میاد
‫تنها زندگی کرد
‫و توی بستر مرگ تنها بود
‫« قیصر کناره‌گیری کرد »
‫بیا تو
‫- ون هلدروف. چه کمکی از دستم برمیاد؟ ‫- هیندنبرگ
‫زود باز کن
‫گفته امضا کنید
‫- تموم شد! ‫- می‌ریم خونه!
‫می‌ریم خونه!
‫می‌ریم پیش خانواده‌هامون
‫به نام آنانی که در دنیای پر از گناه زندگی می‌کنند
‫حالا در پلیدی و آلودگی محاصره شدیم
‫در صومعه رو بزن
‫و فقط دزد و اوباش می‌بینی
‫بالاخره تموم شد. ‫بالاخره خوک‌های چاق‌وچله سر عقل اومدن
‫بالاخره مذاکره می‌کنن. ‫به‌زودی می‌ریم خونه، شنیدی؟
‫اینجا گروهبان مونده؟
‫محض رضای خدا، ‫بی‌هوشش کنید
‫بامر
‫جادن؟ جادن؟
‫چی شده؟
‫کجات تیر خورده؟
‫بالای زانوم
‫یا یه جایی اون پایین
‫چیزی حس نمی‌کنم
‫چقدر بالاتر از زانو خورده؟
‫نمی‌تونم سرمو بلند کنم
‫به نظر ده سانتی‎متر
‫به‌زودی می‌ری خونه، جادن
‫- این‌طور فکر می‌کنی؟ ‫- آره، می‌ری خونه
‫اما بعید به نظر می‌رسه ‫نیروی پلیس منو استخدام کنه
‫خدا لعنتش کنه
‫هنوز هم می‌تونی
‫صبر کن و ببین
‫اجازه نمی‌دم پام رو ببُرن
‫نمی‌خوام توی این دنیا یه آدم چلاق باشم
‫مجبور نیستی
‫از تو بدتر بودن که بخیه‌شون زدن
‫پائول عزیزم
‫باید یه چیزی بهت بدم
‫اون مُرده؟
‫باید شجاعتت رو نشون بدی
‫تو زنده‌ای، یادته؟
‫برای این، باید قدردان باشی
‫به‌خاطر خودمون
‫- به‌خاطر اون‌هایی که زنده نموندن ‫- کافیه
‫ببین. نباید این‌طوری بگو. ‫تو یکی نباید بگی
‫حس خوبی داره، نه؟
‫پس یه‌کم بگیر
‫آره، جورابتو خشک کن
‫تابستون گذشته...
‫آره، هیچ...
‫می‌بینی؟
‫مثل آخری نیست
‫اون خیلی...
‫همیشه منو مقصر می‌دونی
‫- دیدیمت! ‫- دیدین چی‌کار کردم؟
‫بی‌خیال!
‫نه، می‌دونیم تو بودی
‫چرا همیشه گردن من می‌افته؟
‫توی مغزت پِهِن ریختن؟ چرا گوش نمی‌دی؟
‫به تو آذوقه گروهان دوم داده شده
‫ما گروهان دوم هستیم!
‫پس بده! ‫واسه‌مون بریز!
‫کت؟
‫- کت! ‫- پائول؟
‫کت!
‫پائول!
‫- پائول! ‫- کت، تو زنده‌ای
‫- پائول! ‫- تو زنده‌ای!
‫پائول
‫جادن تیر خورده
‫توی کلیسا دراز کشیده
‫دو برابر بیشتر بهش غذا می‌دیم
‫آره
‫یکی دیگه. اینجا
‫فکر کردم مُردی
‫یه زمانی، همه‌مون می‌میریم
‫اما آخر راه نمی‌میریم
‫اگه قبل من بمیری، می‌کشمت
‫جادن
‫آره
‫- کت؟ ‫- آره
‫کت
‫واسه‌ت سوپ آوردم
‫قاشق و چنگال هم آوردی؟
‫آره، قاشق و چنگال هم آوردیم
‫بیا. بخور
‫بس کن، بس کن، ‫جادن، جادن!
‫بس کن!
‫اینجا کمک می‌خوایم!
‫چرا این کار رو کردی؟
‫چرا؟
‫واسه من تموم شده
‫خون‌ریزی داره!
‫جادن
‫چیه؟
‫یه چیزی گم کردم
‫کت، تو فرانسوی بلدی؟
‫لطفاً. لطفاً
‫مامانم همیشه می‌گفت باید فرانسوی یاد بگیرم
‫آها
‫و پیانو
‫واسه جنگ هم بهم هشدار داده بود
‫نمی‌خواست بیام
‫همیشه می‌گفت: «جنگ برای تو نیست. فوراً می‌میری»
‫می‌خواستم نشون بدم که از پسش برمیام
‫الآن چه سودی داره؟
‫«چند هفته دیگه می‌ریم پاریس»
‫این دو سال پر از بمب و نارنجک ‫رو نمی‌شه مثل یه تیکه لباس فراموش کرد
‫- پائول ‫- این بوی تعفن تا آخر عمر همراهمونه
‫- کافیه ‫- لودویگ مُرده. فرنز مُرده. آلبرت...
‫به ما چه ربطی داره؟
‫دیگه عذاب نمی‌کشن
‫توی صلح و آرامشـن
‫ما هنوز زنده‌ایم
‫همه‌چیزِ اینجا مثل تب می‌مونه
‫هیچ‌کس خواهانش نیست ‫اما یک‌دفعه همه رو می‌گیره
‫ما این وضعیت رو نخواستیم. ‫بقیه نخواستن
‫اما باوجوداین اتفاق افتاد
‫و اینم بگم باوجوداین نصف دنیا درگیرش شدن
‫خدا از اون بالا ما رو نگاه می‌کنه
‫که همدیگه رو تیکه‌پاره می‌کنیم
‫آره، خب
‫اما من چی می‌دونم؟
‫هیچی
‫من یه جفت چکمه‌ام با اسلحه
‫یه‌کم استراحت کن. ما شانس آوردیم
‫آره
‫کت؟
هوم؟
‫پسرت واسه چی مرد؟
‫آبله
‫از آینده می‌ترسم
‫نترس
‫هنری
‫امتحان کن
‫امروز درست شده؟
‫عذر می‌خوام، قربان. فکر نکنم
‫جناب مارشال
‫گوش می‌دم
‫قیصر کناره‌گیری کرد
‫سربازان از دستورات سرپیچی می‌کنن. ‫فراری‌ها در مناطق روستایی می‌چرخن
‫دولت جدید هر کاری در توانش باشه انجام خواهد داد
‫تا وظایف محول‌شده رو برآورده کنه،
‫اما جمعیت، ‫که تقصیر اون‌ها نیست،
‫با خطر قحطی و آشوب روبه‌رو هستن
‫این بیماری بازنده‌هاست، نه پیروزها
‫هراس ندارم
‫هیچ‌گونه سازشی نمی‌کنم
‫جناب مارشال، تمنا می‌کنم
‫با رقیبتون عادلانه برخورد کنید ‫درغیراین‌صورت این صلح به نفرت کشیده می‌شه
‫عادلانه؟
‫از عدالت صحبت می‌کنی؟
‫امضا کنید
‫ساعت رو ثبت کنید
‫ترک مخاصمه امضا شده ‫تا شش ساعت دیگر آغاز می‌شود،
‫در ساعت یازده، در روز یازدهم و ماه یازدهم
‫بسیار خوب
‫جنگ به اتمام رسید
‫الآن چی‌کار می‌کنی؟
‫چی می‌بینی، بریکسدورف؟
‫دشت‌های لاتیر، ژنرال
‫اگیزک
‫منم می‌بینم
‫ولی فرار کردن سربازهای آلمانی ‫مثل بزدل‌ها رو هم می‌بینم
‫نیروهای فرانسوی به موقعیتمون توی لاتیر کِرکِر می‌خندن
‫و بیرون اونجا یه قطار پر مفت‌خوره
‫که میهنمون رو مفت‌ومجانی فروختن
‫اطمینان حاصل کن که تمام نیروها برگردن
‫بگو تک‌تکشون باید گزارش بدن
‫این معضل رو حل می‌کنیم!
‫هرگونه ارتباط با دشمن همچنان ممنوع است
‫یک، هرگونه جنگ و مبارزه ‫از امروز صبح متوقف خواهد شد،
‫از یازدهم نوامبر در ساعت یازده
‫دو، نیروها از امروز و ساعت گفته شده
‫از مرز عبور نخواهند کرد
‫از این ساعت، خط‌مقدم تغییر نخواهد کرد
‫تمامی نیروها به پایگاه خود برمی‌گردند
‫ساعت چنده؟
‫- چرا نخوابیدی؟ ‫- یه دقیقه گوش بده
‫خیلی آرومه
‫حتما دارم کر می‌شم
‫امضا کردن، پائول
‫جنگ تموم شد
‫تموم شد
‫گرسنه‌ای؟
‫من گرسنه‌ام
‫کجا می‌ری؟
‫زود باش، ‫قبل این‌که اون عوضی بیدار بشه
‫- کریسمس چی‌کار می‌کنی، پائول؟ ‫- نمی‌دونم
‫من می‌خوام غاز کبابی درست کنم
‫با کلم قرمز و سیب‌زمینی...
‫بعد شمع‌ها رو روشن کنم و زنم رو ببوسم
‫خدای من، پائول، ‫اون خیلی خوشگله
‫واقعاً؟
‫- چه شکلیه؟ ‫- خب...
‫موهای بلند و فر سیاه داره
‫و تپل و قویه
‫جدی؟
‫کریسمس
‫بازم خیلی مونده
‫نه، نیست. ‫خیلی نزدیکه
‫یه بچه دیگه می‌خوایم. ‫یا چند تا، پائول
‫چون کریسمس بدون چند تا بچه چیه؟ ‫هیچ معنایی نداره
‫ها؟
‫می‌دونی وقتی...
‫وقتی برگردیم خونه، ‫بعدش باید...
‫- هب؟ ‫- باید یه کاری با هم انجام بدیم
‫دوتایی با هم. یه کار بزرگ، باشه؟
‫باشه، باشه
‫اون چیه؟
‫من کفاشـم، پائول. ‫کفش تعمیر می‌کنم
‫تو خوندن و نوشتن بلدی. مدرسه رو تموم کردی
‫ولی به دردم نخورده
‫قراره چی‌کار کنیم؟
‫دوتایی کفی کفش عوض کنیم؟
‫می‌خوای بهم توهین کنی؟
‫حتی الآنـم نمی‌تونم نامه‌های زنمو بخونم
‫می‌ری دانشگاه، پائول
‫وگرنه همین‌جا بهت شلیک می‌کنم
‫شلوارم واسه‌م گشاد شده
‫باید یه چیزی بخوریم
‫وقتی رسیدیم خونه می‌تونیم هرچی بخوایم بخوریم
‫هرچی بخوایم
‫نوبت توئه
‫اگه مزرعه‌داره دوباره منو بگیره،
‫بدون شک با تیر خلاصم می‌کنه
‫مراقب اون سگ پاچه‌گیر هم باش
‫باشه
‫هیس، هیس... ‫هی، هی، هی
‫نگاه کن
‫واقعاً خوبه
‫یه‌کم می‌خوای؟
‫تف توش
‫کثافت...
‫وایسا!
‫دزد!
‫کت! فرار کن!
‫فرار کن!
‫عوضی!
‫خدا لعنتشون کنه!
‫آخر اون بی‌شرف‎ها رو می‌کشیم
‫لعنتی
‫- نگاه کن ‫- چیه؟
‫- شانس آوردم ‫- به تخم‌مرغ‌ها زده!
‫نذار بریزه
‫زود باش، بریز اینجا
‫آره
‫می‌تونیم املت بخوریم
‫نه، الآن می‌خوریم
‫همین‌طوری خوبه
‫از همیشه خوش‌مزه‌تره
‫زود میام
‫کت؟
‫کت!
‫چی شده؟
‫باید بریم
‫کی شلیک کرد؟
‫اون بچه تخم‌جنِ مزرعه
‫پسر مزرعه‌دار
‫کت، کت
‫شانس رو ببین
‫چقدر بزرگه؟
‫اندازه انگشت‌کوچیکه‌ست. ‫گلوله رو درمیارم
‫نه. یه نخ سیگار بده
‫بذار دکتر دربیاره
‫تو یه کلاس با یه‌مشت بچه هفت‌ساله بودم
‫اون‌موقع ریش‌وسبیلـمو می‌زدم
‫یه کلمه پیدا کن
‫که با ترافل هم‌قافیه بشه
‫هیچی با ترافل هم‌قافیه نیست. ‫هیچی
‫به خشکی شانس
‫آخه چرا الآن؟
‫- زود باش، باید راه بیفتیم ‫- آره
‫خوبی؟
‫کت؟
‫رایفل (اسلحه)
هوم؟
‫رایفل با ترافل هم‌قافیه‌ست
‫وقتی رفتیم خونه، ‫باید یه جفت کفش واسه‌م بسازی
‫پاهام داره از جاش درمیاد
‫هی!
‫صبر کنید!
‫بایستید!
‫سوارمون کنید!
‫هی! سوارمون کنید!
‫پاشو
‫این مرد مراقبت پزشکی نیاز داره
‫دکتر کجاست؟
‫می‌تونستی به خودت زحمت ندی
‫ها؟
‫مُرده
‫ولی چیزه... ‫یه زخم کوچیک بود
‫آره، خون سیاه. گلوله وارد کبدش شده
‫اعضای بدنش مسموم شده
‫بی‌هوشه
‫نه
‫مُرده
‫من کارم رو بلدم
‫غیرممکنه. الان... ‫الآن داشتم باهاش حرف می‌زدم
‫اون بی‌هوشه
‫دیدی؟
‫صرفاً بدشانسی آورده. درست قبل از پایان جنگ
‫زود باشید، حرکت کنید!
‫حرکت کنید!
‫حرکت کنید، بجنید!
‫همینه
‫بهش می‌گم دارم می‌رم خونه
‫تموم شد
‫توجه!
‫سربازان
‫ما اینجا همچون برادر ایستاده‌ایم
‫در دنیایی پر از دشمن
‫و ناچار به تماشا هستید ‫که سوسیال‌دموکرات‌های آلمان
‫با قبولیِ ترک مخاصمه عهدشکنانه
‫مردمان عزیزمان را بی‌دفاع می‌کنند
‫هم‌رزمان
‫به‌زودی به خانه می‌روید
‫پیش والدین، زن و بچه‌هایتان
‫جنگ به پایان رسیده است
‫پس از سال‌ها فداکاری و رنج، ‫حال می‌توانید چشم‌انتظار پاداشتان باشید
‫پاداشِ تحسین و ستایش ‫برای تمام چیزهایی که در اینجا به‌دست آورده‌اید
‫اما هم‌رزمان،
‫آیا می‌خواهید به‌عنوان سرباز و قهرمان ‫به خانه برگردید
‫یا به‌عنوان ضعیفان
‫و بزدلانی که در زمان مهم پا به فرار گذاشتند؟
‫ما می‌ریم خونه
‫سربازان
‫در صدد هستیم تا با تمام توان و قدرت بهشون حمله کنیم
‫لاتیر ازآن آلمان‌هاست
‫دشت‌ها رو پیش از ساعت یازده تصرف خواهیم کرد ‫و با حمله‌ای بی‌رحمانه جنگ را به اتمام می‌رسانیم
‫و وادارشان می‌کنیم...
‫پیروزی ما را تماشا کنند
‫به پیش، زیرا خدا با ماست زیرا که پیش از ما همراه پدرانمان بوده
‫من نمی‌رم جنگ. من نمی‌رم!
‫خفه شو!
‫- ولم کنید! ‫- از دستورات پیروی کنید!
‫از دستور پیروی کنید!
‫برگردید
‫- توروخدا، من کاری نکردم! ‫- نشانه بگیرید!
‫- نه! نه! ‫- شلیک کنید!
‫حرکت کنید!
‫زود باشید!
‫گروهان، ایست!
‫سلاح‌ها رو پایین بیارید!
‫- سرنیزه‌ها رو درست کنید! ‫- سرنیزه‌ها رو درست کنید و خشاب رو پر کنید!
‫ساعت چنده؟
‫پونزده دقیقه مونده
‫مالِ لفوره‌ست!
‫حرومی طفلک، ‫واسه آخر جنگ ذخیره کرده بود
‫- دیگه لازمش نمی‌شه ‫- ممنون، قربان
‫به افتخار شما و لفوره
‫خب، مزه‌ش خوبه
‫کابوس تموم شد
‫دشمن حمله کرد! ‫دشمن حمله کرد!
‫- به جای خود! ‫- به جای خود!
‫شلیک کنید!
‫بمب بندازید!
‫حمله کنید!
‫توروخدا، نه! نه، نه!
‫آتش‌بس!
‫ساعت یازده شد!
‫آتش‌بس!
‫ساعت یازده شد
‫فندک! واسم فندک بیارید! ‫لطفا یه فندک بدید!
‫حالت خوبه؟
‫آره
‫خب پس. لطفاً گردن‌بندها رو جمع کن
‫« مدت کوتاهی پس از آغاز ‫جنگ در اکتبر ۱۹۱۴،
‫جبهه غربی وارد جنگ موضعی شد.
‫با پایان جنگ در نوامبر ۱۹۱۸، ‫خط‌مقدم به‌اندازهٔ ناچیزی جابه‌جا شد
‫بیش از سه‌میلیون نفر ‫جان خود را از دست دادند،
که ‫اغلب برای اِشغال چندصد متر زمین بود
‫نزدیک به ۱۷میلیون نفر ‫جان خود را در جنگ جهانی اول از دست دادند. »
‫« جبههٔ غربی امن‌وامان است »
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.