‫[رئیس‌جمهور آبراهام لینکلن ‫یکم ژانویه ۱۸۶۳ اعلام کرد...]
‫مردمی که در ایالات سرکش ‫به بردگی گرفته‌اند، آزاد هستند.]
‫[سیصد و پنجاه هزار تن که صرفا ‫در لوئیزیانا به بردگی گرفته شده بودند...]
‫باید تصمیم می‌گرفتند که در بند بمانند ‫تا ارتش اتحادیه نجاتشان دهد...]
‫[یا خودشان خود را آزاد کنند.]
‫[بر اساس داستانی واقعی.]
‫«رهاسازی»
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫آفرین. تکون بخورین. ‫بجنبین. جمعشون کنین.
‫برو ببینم.
‫بجنبین ببینم.
‫«سپاس‌گزار خداوند باشید، ‫چرا که پاک است...»
‫«و عشقش تا ابد ماندگار است.»
‫«خداوند همراه من است. ‫من نمی‌ترسم...»
‫«انسان حقیر می‌خواهد چه کارم کند؟»
‫«خداوند کمکم می‌کند...»
‫«پیروزمندانه به دشمنانم می‌نگرم.»
‫«خداوند همراه من است.»
‫«خداوند منبع قدرت...»
‫«و مدافع من است...»
‫«خداوند عامل رستگاری من است.»
‫«خداوند پروردگار من است.»
‫«نور خود را بر کسانی ‫که به او اعتماد کنند می‌تاباند.»
‫تو آخرین قطره آب...
‫تو دهنم هستی.
‫تو خورشیدی هستی ‫که صبح‌ها گرمم می‌کنه.
‫نه.
‫بیا ببینم پسر. بیا بریم.
‫پیتر.
‫از هم دور نشین.
‫گفتم بیا دیگه پسر.
‫بهم دست نزن. خودم میام.
‫- چه غلطی کردی؟ ‫- پسر، الان... بیا ببینم.
‫بیا بیرون ببینم.
‫بابا!
‫برگرد پسر!
‫- بیا ببینم. ای بابا، ول کن. ‫- کمک کنین! بیا ببینم!
‫بیا اینجا پسر.
‫پیتر!
‫آهای. برگردین.
‫حیوان عوضی گازم گرفت!
‫آهای! آهای!
‫- نه، نه، نه! ‫- بابا.
‫- بسه. ‫- نه!
‫سروان لاینز. خواهش می‌کنم قربان.
‫خودم میام.
‫خواهش می‌کنم دعوا نکنین.
‫- پیتر! ‫- نه!
‫بیا ببینم.
‫وای پیتر.
‫سوارش کنین. برو ببینم.
‫- برین کنار. ‫- همگی برگردین سر کار.
‫خیلی‌خب. برگردین سر کارتون.
‫به ارتشبد بیل بگو اگه باز هم ‫اموال من رو تحت تأثیر قرار بده،
‫شخصا به اطلاع جفرسون دیویس می‌رسونم.
‫این وضع مالیاتشون ‫کسب و کارم رو نابود می‌کنه.
‫این کاکاسیاه بهترین آهنگرمه.
‫برو ببینم!
‫بابا، برگرد!
‫از هم دور نشین. از هم دور نشین.
‫بابا! بابا!
‫- سیپیون! ‫- برگرد اینجا پسر.
‫- بابا! ‫- برگرد! برگرد اینجا.
‫- سیپیون! سیپیون! ‫- برمی‌گردم پیشتون!
‫بابا!
‫- بابا! ‫- برمی‌گردم پیشتون!
‫- پسرت رو ادب کن. حواست بهش باشه. ‫- بابا!
‫برگردین سر کارتون! ‫برگردین سر کارتون!
‫تکون بخورین. بجنبین.
‫همگی بیاین بیرون!
‫سرت رو بنداز پایین. ‫سرت رو بنداز پایین.
‫گفت «سرت رو بنداز پایین». ‫بنداز. بلند نکنی‌ها.
‫بجنبین ببینم، تنبلی نکنین. فهمیدین؟
‫- تکون بخورین! ‫- تکون بخورین.
‫ازش فاصله بگیر.
‫گفتم ازش فاصله بگیر.
‫آفرین، ادامه بدین.
‫همه‌شون رو تخلیه کنین.
‫بجنبین! تکون بخورین!
‫بجنبین.
‫سرت رو بنداز پایین پسر. ‫بجنبین. بجنبین!
‫مجبورم نکنین باز هم داد بزنم.
‫یکی فرار کرده.
‫برو ببینم! بجنب.
‫بجنبین! برین سر کارتون!
‫تو کتاب مقدس نوشته: ‫«ای بردگان، مطیع اربابان خود باشید.»
‫«به خاطر نظارت یا رضایت بشر مطیع نباشید، ‫به خاطر خدمت به خداوند...»
‫«و عملی ساختن اراده خدا مطیع باشید.»
‫«علی‌رغم عبور از دره‌ای ‫که سایه مرگ بر آن افتاده،»
‫«از هیچ خباثتی نمی‌ترسم،»
‫«چرا که تو همراهم هستی ‫و خیالم را با ترکه و عصایت راحت می‌کنی.»
‫آفرین سگ خوب. ‫بوشون رو به خاطر بسپار.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫هر وقت خودم گفتم، دست برمی‌داری.
‫آهای، از اینجا ببرش.
‫همگی برین تو!
‫تکون بخور کاکاسیاه.
‫بجنبین.
‫می‌خوام کل بیل رو پر کنی. ‫می‌خوام کلش پر بشه.
‫خط‌آهن که خودبه‌خود ساخته نمی‌شه.
‫چی شده؟
‫تو که میمون انسان‌نمای ‫بزرگی هستی، برات سنگینه؟
‫ها؟ بجنب پسر.
‫تکون بخور پسر. تکون بخور!
‫داری چیکار می‌کنی پسر؟
‫ایشون کمک لازم داره.
‫گوشت سنگینه؟
‫خودم تعیین می‌کنم ‫کسی کمک لازم داره یا نه.
‫بجنبین ببینم. برین سر کارتون. ‫برین اون‌طرف به کارتون برسین.
‫احساسات سرت نمی‌شه، مگه نه؟
‫آروم باش. بیا ببینم.
‫کجا گرفتیش؟
‫بلند شو ببینم.
‫نه، نه، نه، نه، نه. آروم باش.
‫ممنون.
‫اون سیاه‌پوسته رو می‌بینی؟
‫تو آپلوسس با خودم فروخته بودنش، ‫فرار کرد.
‫ظاهرا الان دیگه واسه جیم فاسل کار می‌کنه.
‫مشهورترین شکارچی انسان این حوالیه. ‫شبانه‌روز مشغول شکاره.
‫آفرین. بذارینش رو زمین.
‫داریم مجروح میاریم.
‫خیلی‌خب. بریم تو کارش.
‫اگه توانش رو نداره، ‫ببرینش پیش پرستار...
‫یه کم جا باز کنین که بچه‌ها بیان...
‫این یکی هم هست.
‫از همین طرفه. ‫می‌تونین به زمین زنجیرش کنین.
‫از درمانگاه گفتن قبولش می‌کنن.
‫اسمت چیه؟
‫توماس هستم.
‫خانواده داری توماس؟
‫همسر داری؟
‫کسی رو نداری ‫که فکرش باشی؟
‫مامان نداری؟
‫پس یادت باشه...
‫الان صرفا مشغول کاریم.
‫عین کل عمرمون می‌مونه. ‫صرفا مشغول کاریم.
‫خداوند همراه ماست.
‫چطور می‌تونی چنین حرفی بهش بزنی؟
‫«خداوند همراه ماست.»
‫کجاست؟
‫اصلا واسه چی آزادت نکرده؟ هوم؟
‫یا نکنه کرده؟
‫آها. پس یعنی الان به زنجیر نکشیدنت؟
‫خب، پس بلند شو...
‫بلند شو... ‫برو. بلند شو.
‫بلند شو و بابت کل زحماتی ‫که خدات برای خودت و همه‌مون کشیده...
‫شکرگزارش باش.
‫آهای.
‫خدا همراهت نیست.
‫خدا همراه هیچکس نیست.
‫اون‌وقت این احمق رو می‌فرسته ‫که کلامش رو به گوشمون برسونه.
‫که برده خوبی باشیم.
‫که مطیع اربابانمون باشیم.
‫خدا چنین حرفی بهت می‌زنه؟
‫خدا حرف‌های زیادی می‌زنه...
‫دلیل حرف‌هاش رو نمی‌دونم...
‫خدا خودش رو به برخی افراد نشون می‌ده، ‫ولی به برخی نشون نمی‌ده...
‫اما اگه با خدا آشنا نیستی...
‫برات دعا می‌کنم.
‫آیه بیستم از فصل هفدهم انجیل متی می‌گه ‫آدم می‌تونه کوه رو جابه‌جا کنه.
‫ولی ایمان بدون زحمت از بین می‌ره. ‫ایمان!
‫زحمت کشیدن و مردن ‫واسه اربابتون اشکالی نداره.
‫- ایمان یعنی اطاعت. مطیع باشین. ‫- بیا پایین. وایستا، وایستا.
‫بیارش پایین. خیلی‌خب، خیلی‌خب. باشه.
‫- ایمان. تسلیم خداوند باشین... ‫- خیلی‌خب. تکون بخورین.
‫آفرین. بیارینش بالا، بیارینش بالا.
‫تسلیم جلال خداوند باشین...
‫تکون بخورین. تکون بخورین. خیلی‌خب. آفرین.
‫به خودت سخت نگیر. ‫امروز کلی کار داریم.
‫استراحت آب‌خوریه!
‫تو نرو. تو نرو.
‫تو نرو.
‫تو نامه به تیموتاوس نوشته:
‫«کل افرادی که در اسارت بردگی هستن، ‫باید اربابانشون رو لایق احترام...»
‫«محسوب کنن.»
‫آهای، آهای. آب آوردم.
‫تو نامه به تیموتاوس نوشته:
‫«کل افرادی که در اسارت بردگی هستن، ‫باید اربابانشون رو لایق احترام...»
‫«محسوب کنن.»
‫لایق احترام.
‫برین کنار!
‫برین کنار! بجنبین! بجنبین! برین!
‫برگردین سر کارتون.
‫«و خداوند خواسته‌اش را ‫با من در میان گذاشته.»
‫«از همین روی، اعلامیه شماره نود و پنج را ‫منتشر می‌کنم.»
‫یعنی چی؟
‫لینکلن برده‌ها رو آزاد کرده.
‫چی؟
‫لینکلن برده‌ها رو آزاد کرده.
‫بجنب پسر. ‫برامون چند قوطی آب بیار.
‫لینکلن داره به هر دری می‌زنه.
‫راستش، به نقل از یکی ‫از روزنامه‌های چند هفته پیش،
‫حالا که گرانت بتن‌روژ رو گرفته،
‫برده‌ها دارن از همه‌جا ‫به سمت اون شهر فرار می‌کنن.
‫همه‌شون دنبال آزادی هستن.
‫چت شده؟
‫کاکاسیاهه یه چیزی ‫تو خوراک آب‌پزم ریخته.
‫روت جواری من هم خراب شده!
‫امان از دستت آشغال عوضی. ‫چیزی تو خوراک من ریختی کاکاسیاه؟
‫به چی زل زدین؟ ‫برگردین سر کارتون.
‫چی تو خوراکم ریختی؟
‫چیه؟ باز هم می‌خوای بهم زل بزنی پسر؟ ‫بیا اینجا ببینم. بیا اینجا ببینم.
‫به خاطر گرما دیوانه شدی پسر؟ هوم؟
‫خیلی کم سن و ساله.
‫حتما پسره می‌خواد بمیره. هوم؟
‫چیه؟
‫برگردین سر کارتون.
‫بجنبین!
‫[فراری]
‫خدای تو منم.
‫منم که می‌ذارم رو این زمین راه بری.
‫الان دیگه سگ منی.
‫شاید از گوشت خوبی ‫که به اون یکی سگت دادی، به من هم بدی.
‫چه بامزه شدی دیلاق.
‫خودت می‌بینی.
‫بیاین ببینم. بجنبین.
‫بجنبین! برین ببینم!
‫یک، دو، سه، چهار! یک!
‫آهای، تکون بخورین.
‫- یک، دو، سه، چهار! ‫- کارش تمومه.
‫نه.
‫دلت واسه خانواده‌ات تنگ شده؟
‫سگه بوت رو به خاطر سپرده. ‫خودم هم سپردم.
‫باشه، خب، تکون بخورین دیگه.
‫- با گوش خودم شنیدم. ‫- برین عقب!
‫برده‌ها آزاد شدن.
‫آزاد شدن؟
‫کی گفته؟
‫لینکلن گفته. باید خودمون رو ‫به بتن‌روژ برسونیم.
‫ارتش لینکلن اونجاست.
‫درست می‌گه. من هم شنیدم.
‫بلندش کنین! بجنبین.
‫خب، بتن‌روژ کجاست؟
‫اگه از طریق باتلاق بریم، پنج روز راهه.
‫ملت به طرق متعددی تو باتلاق می‌میرن.
‫اینجا هم به طرق متعددی می‌میرن.
‫اگه خودت بری، من هم دنبالت میام.
‫آهای. از اینجا ببرش.
‫از اینجا ببرش.
‫ببرش دم گودال.
‫بجنب!
‫بندازش تو.
‫بندازینش تو ببینم بزدل‌ها! ‫کل اردوگاه رو بوی گند برداشته.
‫واسه چی چنین کاری بکنیم؟
‫الان که کاکاسیاه سالمی داریم ‫و از پسش بر میاد.
‫اعدامت می‌کنن فراری کثافت.
‫بیا. حفاری کن.
‫حفاری کن ببینم.
‫ای کاکاسیاه کثافت.
‫هر کس از خواسته اربابش ناراحت باشد...
‫فراری داریم! فراری داریم!
‫فراری داریم!
‫بجنبین! فرار کنین، فرار کنین!
‫فراری داریم!
‫دارن می‌رن سمت باتلاق!
‫کارمون جور شد.
‫بریم باتلاق. از این طرفه.
‫توماس. بیا توماس.
‫بیا ببینم. بیا ببینم. بیا ببینم.
‫برو ببینم.
‫بسه!
‫کجا می‌ریم؟
‫مقصدی داری...
‫- با همین‌جوری فرار کردی؟ ‫- ای بابا.
‫اگه به همون اردوگاه برگردونمت، ‫چرخت می‌کنن.
‫ولی اگه مقصد رفقات رو بهم بگی، ‫ولت می‌کنم بری.
‫در حدی نیستی که دنبالت کنم.
‫- دارن می‌رن باتلاق. ‫- همه‌جا باتلاقه.
‫کدوم سمت می‌رن؟ ‫سمت شمال؟ سمت شرق؟
‫به سرمون زد خودمون رو ‫به ارتش لینکلن برسونیم.
‫تو بتن‌روژ مستقرن، جنوب غربیه.
‫خیلی‌خب. برو دیگه.
‫برو.
‫برو دیگه.
‫سلامم رو به آبراهام پیر برسون.
‫اینجا رو باش رئیس. ‫فراری داریم.
‫اگه دیدین فکری به سر کاکاسیاه جماعت زده، ‫به نفعتونه بکشینش.
‫جدا بشیم.
‫از کدوم طرف بریم؟
‫بریم سمت باتلاق.
‫از مسیر مال‌رو می‌رم. ‫سریع‌تر می‌رسیم.
‫نه، خیلی خطرناکه.
‫من تفنگ دارم.
‫- اون‌ها بیشتر تفنگ دارن. ‫- من می‌رم.
‫- نرو. ‫- تو که اربابم نیستی.
‫اون خیلی شجاعه. ‫من دنبال خودت میام.
‫نه، باید از هم جدا بشیم.
‫این‌جوری سخت‌تر پیدامون می‌کنن.
‫من رو تنها می‌ذاری؟
‫به هیچ وجه.
‫از باتلاق رد شو.
‫برو سمت صدای توپ‌های لینکلن.
‫برو.
‫برین، از مسیر مال‌رو برین.
‫درک می‌کنیم.
‫بیاین، بیاین سر خم کنیم...
‫پدر، پسر...
‫و روح‌القدس.
‫خداوندا، نعمتت را بر ما ارزانی دار.
‫از بخشش توست...
‫که می‌خواهیم روزی‌ات را...
‫بخوریم.
‫خداوند روزی‌رسان است.
‫آمین.
‫فراریه. فراریه!
‫فراریه!
‫فراریه! فراریه!
‫فراریه!
‫فراریه! فراریه!
‫از اون طرف رفت، ‫رفت سمت باتلاق.
‫نمی‌ذارن فرار کنه.
‫چه عوضی زرنگیه.
‫ظاهرا از این باتلاق رد شده.
‫مامان، حالت خوبه؟
‫باباتون رو دیدم.
‫به نظرت زنده است؟
‫مطمئنم.
‫اگه برنگرده چی؟
‫باباتون برمی‌گرده.
‫اصلا چنین باوری رو رها نکنین.
‫خب؟
‫باباتون برمی‌گرده.
‫اصلا چنین باوری رو رها نکنین.
‫من شاهد بودم باباتون از وقایعی ‫جون سالم به در برده که اکثر افراد نمی‌برن.
‫وقتی اومده بودیم اینجا، ‫اصرار کرده بودن عوض بشیم.
‫اسممون رو عوض کنیم،
‫زبانمون رو عوض کنیم.
‫حتی سعی کردن هویتمون رو عوض کنن.
‫باباتون بهمون یاد داد طاقت بیاریم.
‫حالا نوبت ماست که همون کار رو در حقش بکنیم.
‫طاقت بیاریم.
‫با همدیگه طاقت بیاریم.
‫طاقت بیاریم.
‫خب؟
‫طاقت بیاریم.
‫خب؟
‫بیاین، بیاین، بیاین.
‫بابا!
‫ظاهرا بلد بوده دقیقا به کجاش بزنه.
‫امکان نداره پسره ‫از دست این موجود فرار کرده باشه.
‫شکمش رو باز کنین.
‫شکمش خالیه.
‫به‌به... اینجا رو باش.
‫پسره تمساح کشته.
‫آخه کاکاسیه نادان از کجا شکار تمساح بلده؟
‫خودت نادانی که چنین فکری می‌کنی.
‫پدرم نبراسکایی بود...
‫مادرم تو بچگیم از دنیا رفت، خلاصه...
‫وظیفه بزرگ کردنم به دختر ‫کاکاسیاه خونه‌مون محول شد.
‫مراقبم بود.
‫بهم غذا می‌داد. حمومم می‌کرد. ‫بهم چیز میز یاد می‌داد...
‫دوستم بود.
‫یه شب...
‫از پدرم پرسیدم می‌شه ‫باهامون شام بخوره یا نه،
‫اون هم نگاه مسخره‌ای ‫بهم انداخت و گفت: «بعدش چی؟»
‫گفتم: «که با هم غذا بخوریم.» ‫اون هم گفت: «بعدش چی؟»
‫من بلد نبودم، خیلی کم سن و سال بودم.
‫گفت...
‫«اولش غذامون رو می‌خورن،»
‫«بعدش شغل‌هامون رو ازمون می‌گیرن ‫و بعدش زمینمون رو ازمون می‌دزدن.»
‫«اگه یه خرده نون به کاکاسیاه‌ها بدیم،»
‫«کل کشورمون رو می‌گیرن.»
‫خیلی خجالت کشیده بودم. بـ...
‫بهش گفتم وقتی گرسنه بود، ‫یواشکی براش غذا می‌بردم.
‫سکوت عمیقی کرد...
‫صداش کرد بیاد تو اتاق پذیرایی، ‫چاقوی غذاخوری رو برداشت...
‫و همون‌جا کشتش.
‫جنازه‌اش رو تو مزرعه ول کرد تا بپوسه.
‫مرگش سه روز طول کشید.
‫آخرین حرفی که زد، «چرا؟» بود.
‫با قطار رفتم سنت لوئیس ‫و اومدم میسیسیپی،
‫الان هم تو این باتلاقم.
‫می‌دونین چی دیدم؟
‫مشتی کاکاسیاه عین خودش دیدم...
‫که فرار می‌کنن، قایم می‌شن ‫و زنده می‌مونن.
‫ملت خیال می‌کنن نادانن، ‫ولی اصلا این‌طور نیست.
‫در واقع، مقاوم بودنشون خیلی بدتره.
‫آخه یکیشون آزاد می‌شه،
‫بعدش یکی دیگه آزاد می‌شه، ‫بعدش یکی دیگه، بعدش یکی دیگه.
‫بعدش هم شاید روزی ‫همین بلا رو سر خودمون بیارن.
‫می‌تونین تصور کنین؟
‫هوم.
‫خداوند عامل رستگاری من است. ‫خداوند عامل رستگاری من است.
‫پیتر.
‫از هیچ دشمنی ترسی ندارم.
‫پسره باید تا الان مرده باشه.
‫پیداش کنین.
‫آقای هرلی؟
‫همه‌چی روبه‌راهه قربان؟
‫پسفردا صبح...
‫شخصی به نام آقای فابیان از سیمسپورت ‫و از طریق رود آچافالایا میاد اینجا.
‫درسته قربان.
‫باید بیای کنار طویله ‫و موقع رفتن همراهش بری.
‫- قربان؟ ‫- سروان لاینز تو رو فروخته.
‫مشکلی پیش اومده؟
‫کاری کردم که سروان لاینز ‫ازم ناراضی شدن؟
‫من که خبر ندارم کاری کرده باشی.
‫بتسی واقعا خیلی بزرگ شده، مگه نه؟
‫دیگه تقریبا هم‌قد خودت شده.
‫بتسی.
‫پس خودم و بچه‌هام ‫مشتاق خدمت به آقای فابیان هستیم.
‫آها، بچه‌هات نمیان.
‫قربان؟
‫خب، آقای فابیان گفت ‫حالا که شوهر خودت رو فرستادن جنگ،
‫شوهر جدیدی برات اختیار کرده.
‫آهای، ببین من رو، ببین من رو.
‫مفهومه؟
‫خواهش می‌کنم قربان.
‫گفتم مفهومه؟
‫بله قربان.
‫خوبه.
‫برو دیگه، برگرد سر کارت.
‫مامان؟
‫سیپیون.
‫برو تو.
‫سگ‌ها رو کشوندی سمت من.
‫من کاری نکردم.
‫بهت شلیک می‌کنم.
‫نه، نه، نه.
‫ببین.
‫پیازه. پیازه. بمال به خودت.
‫سگ‌ها بوت رو حس نمی‌کنن. ‫بگیرش. بگیرش.
‫ببین. ببین.
‫تو دیوانه‌ای.
‫برو به درک.
‫اونجا یه خبری هست.
‫بوی چیزی رو حس کرده.
‫بیا پایین پسر!
‫امان از دستت، بیا پایین ببینم!
‫- برین عقب. ‫- اون تفنگ رو سمت من نشونه نگیر.
‫- برین عقب! ‫- بیا پایین ببینم!
‫شما صاحب من نیستین!
‫من برنمی‌گردم!
‫من برده نیستم.
‫من انسانم.
‫من انسانم!
‫من انسانم! من...
‫آفرین. بیا ببینم.
‫رفیقت کجاست؟
‫فرار کردن بسه.
‫رفیقت کجاست؟
‫برگردونینش اردوگاه.
‫بیا ببینم.
‫بفرستنت جای دیگه؟
‫کجا می‌فرستنت؟
‫می‌فرستنم اون‌طرف آچافالایا.
‫مامان، نباید بری.
‫طرف من رو فروخته.
‫باید فرار کنیم.
‫عه. می‌دونی چه بلایی سر فراری‌ها میاد؟
‫ها؟
‫نباید دست رو دست بذاریم.
‫دارن می‌فرستنت جای دیگه مامان.
‫نباید دست رو دست بذاریم.
‫خودم می‌دونم. مگه نمی‌دونی؟ ‫خودم می‌دونم بتسی.
‫باشه.
‫مگه گفتم دست رو دست گذاشتم؟ ها؟
‫نه.
‫- پس این‌قدر حرافی نکن دیگه. ‫- ببخشید مامان.
‫بعد از اتمام کارمون، ‫کنار انبار جین می‌بینمت.
‫دیر نکنی‌ها.
‫تنبلی نکنین.
‫- ادامه بدین. ‫- چشم قربان.
‫آروم بکشینش.
‫کنارش رو هم بپا! ‫همین‌جوری نمونه.
‫نذارین زیاد بمونه. ‫بیشتر هم جا می‌شه.
‫بجنبین!
‫آروم.
‫تا غروب نشده تمومش کنین.
‫باید کنار هم بمونیم.
‫راه دیگه‌ای نیست؟
‫تنها راهمون همینه. خیلی‌خب.
‫بچرخونش... زود باش!
‫بیا. بیا. بیا. بیا. بیا.
‫برات آب میارم. آب میارم.
‫می‌خوام برات آب بیارم.
‫خدا خیلی دوستت داره.
‫تکون نخور.
‫شلیک نکنین. شلیک نکنین.
‫وای. دیگه گیرت انداختم پسر.
‫چاقوئه رو از کمربندت باز کن.
‫خیلی‌خب. خواهش می‌کنم شـ... خواهش می‌کنم.
‫- زود باش! ‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫بندازش همون‌جا.
‫شلیک نکنین. شلیک نکنین.
‫- زنده است؟ ‫- خیلی بچه است.
‫پرسیدم زنده است یا نه!
‫آره. آره. حالش خیلی بده.
‫پس ولش کن.
‫- بذارین براش آب بیارم. اِم... ‫- گفتم ولش کن!
‫نه. نه.
‫حالا بلند شو پسر. دیگه از دنیا رفته.
‫بلند شو!
‫آفرین.
‫حالا راه بیفت پسر...
‫ای کاکاسیاه عوضی!
‫تو...
‫تو با اون تمساح مبارزه کردی...
‫با اون تمساح مبارزه کردی و زنده موندی.
‫خودتون از همه‌شون بدترین.
‫از همه‌شون بدترین.
‫خب، تو که خانواده داری.
‫رئیسم می‌تونه کمکت کنه. ‫بی‌خیال...
‫همون پسره بود. ‫به سمت مزرعه فرار کرد...
‫لینکلنه.
‫خاشع باش.
‫این هم از گوشتت.
‫التماس کن.
‫التماس کن سگ.
‫التماس کن.
‫التماس کن!
‫التماس کن.
‫بهت که گفته بودم خدای تو منم.
‫تو خدای من نیستی.
‫سروان آندره کایلو هستم.
‫از هنگ یکم گارد بومی لوئیزیانا هستم.
‫از افراد لینکلن هستین؟
‫آره، همین‌طوره.
‫- بهش آب بدین. ‫- چشم قربان.
‫آب بخور.
‫تنهایی؟
‫می‌تونین من رو ببرین پیش خانواده‌ام؟
‫- کمکش کنین. ‫- چشم قربان.
‫بهش کفش بدین. ‫کفشش رو در بیارین!
‫بجنبین.
‫این‌ها چی هستن بابا؟
‫فرشته‌های کوچولوی خداوندن.
‫واسه چی اومدن اینجا؟
‫راه راست رو نشونمون می‌دن.
‫گمون نمی‌کردم زنده بمونی. ‫عفونت پات خیلی شدید بود.
‫اینجا کجاست؟
‫بتن‌روژه.
‫باید برم پیش خانواده‌ام.
‫باید استراحت کنی.
‫اسمت چیه؟
‫پیتر هستم.
‫چند سالته؟
‫اِم، نمی‌دونم.
‫خب، یه سنی انتخاب کن.
‫خودتون یه سنی انتخاب کنین.
‫چهل و هشت سالته.
‫والدین رو می‌شناختی؟
‫آره.
‫اهل کجا بودن؟
‫اهل هائیتی.
‫خودت هم متولد هائیتی هستی؟
‫آره.
‫صاحب اسبقت کی بوده؟
‫لاینز. سروان جان لاینز بوده.
‫کنار رود آچافالایا مزرعه پنبه داره.
‫از کنار آچافالایا فرار کردی؟
‫نه. ارتشی‌ها اومدن و من رو بردن کلینتن. ‫از اونجا فرار کردم.
‫کلینتن.
‫که این‌طور.
‫تو کلینتن خط‌آهنی ندیدی؟
‫هوم؟ واگنی حامل سلاح‌های بزرگ ندیدی؟
‫چرا، خودم خط‌آهنش رو ساختم.
‫آزاد نیستم؟
‫آروم باش.
‫اساسا، تا وقتی اینجایی، ‫قاچاق محسوب می‌شی.
‫جزو اموال سرقتی محسوب می‌شی.
‫باید برم پیش خانواده‌ام.
‫- باید برم پیش دودین، بتسی، سیپیون... ‫- اوهوم. نه، نه، نه.
‫- باید برم پیش لارت. ‫- نه، نه، نه.
‫- اسمشون رو بنویسین. ‫- نه، روند کارمون این شکلی نیست.
‫اسمشون رو بنویسین. ‫لینکلن گفته من آزادم.
‫عه، واقعا؟ خب، چه خوب.
‫لطفا دفعه بعدی که لینکلن رو دیدی، ‫از طرف من ازش تشکر کن.
‫فعلا در حین وقوع جنگ، ‫تو اردوگاه جنگی هستی.
‫مفهومه؟
‫در نتیجه، خودت و باقی افرادی ‫که فرار کردن، حق انتخاب دارین.
‫یا تو یکی از مزارع فدرال که طبق...
‫- این قوانین اداره می‌شن... ‫- کار نمی‌کنم.
‫- کار می‌کنین، ‫- کار نمی‌کنم.
‫یا به ارتش ملحق می‌شین.
‫عزیز جان، اگه کمکمون کنی ‫این افراد خبیث رو شکست بدیم،
‫نه تنها برمی‌گردی پیش خانواده‌ات،
‫بلکه تو آزاد شدنشون هم دست داشتی.
‫مطمئنم دوست خوبت، لینکلن ‫هم خیلی بهت افتخار می‌کنه...
‫آقای پیتر.
‫ایشون رو ببرین پیش گارد بومی.
‫مرخصی سرباز.
‫نفر بعدی بیاد.
‫گوردون. گوردون! گوردون... ‫خواهش می‌کنم وایستا.
‫گوردون. گوردون، دوست عزیزم.
‫خوشحالم که می‌بینمت دوست عزیزم.
‫- من هم از دیدنت خوشحالم. چطوری؟ ‫- موفق شدیم.
‫آره، موفق شدیم.
‫جان چی شد؟
‫نه، موفق نشد.
‫میام دیدنت.
‫ممنون.
‫جوخه، خبردار!
‫جوخه، آزاد باش.
‫افراد جدید به صف بشین. ‫از جلو نظام.
‫برین جلو.
‫خوش اومدی برادر.
‫لباس فرمت رو اون جلو تحویلت می‌دن.
‫سلام پیتر.
‫سلام. می‌خوان بذارن مبارزه کنیم.
‫احتمالا چاره‌ای نداشتن.
‫آماده باش.
‫اوناهاش، اونجاست.
‫پایم سالمه. نباید قطعش کنین.
‫پـ... نه، نه بابا. ما دکتر نیستیم جناب.
‫نه... اِم... ‫شرایطتون رو به اطلاعمون رسوندن.
‫اِم... خب، می‌خواستیم ببینیم ‫اگه خودتون راضی هستین،
‫چند لحظه باهامون صحبت کنین.
‫چیزی نیست. آدم‌های خوبی هستن.
‫وقتی برگشتی لباس فرمت رو ‫بهت می‌دیم. خب؟ برو.
‫- از این طرف جناب. ‫- ممنون خواهر.
‫خیلی‌خب.
‫اسمش دوربینه.
‫چیکار می‌کنه؟
‫خب...
‫ببین، اِم...
‫تصویری از خودت ایجاد می‌کنه.
‫پیتر، ما می‌خوایم اطمینان حاصل کنیم ‫که تک‌تک آدم‌های دنیا...
‫با چهره برده‌داری آشنا بشن.
‫خب؟
‫خب، اِم، اگه می‌شه، ‫پشت کن که...
‫بهم دست نزن.
‫ببخشید.
‫لطفا اگه می‌شه، به دوربین پشت کن.
‫خب، اِم...
‫شاید بهتر باشه دستت رو...
‫دستت رو این شکلی بذاری رو کمرت.
‫اِم، سرت رو هم بچرخون.
‫کمی بیشتر بچرخون. خوبه.
‫راحتی؟
‫هوم.
‫ممنون.
‫از بدو تولد آزاد بودی؟
‫آره، همین‌طوره.
‫چندتامون تو این گروهان ‫از بدو تولد آزاد بودیم.
‫اجازه خوندن و نوشتن داشتین؟
‫اجازه کلی کارها داشتیم.
‫اگه کسی باید اجازه کاری رو به آدم بده، ‫آدم واقعا آزاد نیست، مگه نه؟
‫نه.
‫قربان؟
‫سروان کایلو و سرباز پیتر ‫در خدمتیم قربان.
‫می‌دونیم ائتلافیه رو کل این یال‌ها ‫سلاح‌های بزرگی مستقر کرده.
‫ظاهرا دارن تو این ناحیه، ‫کنار رودخونه، جنوب پورت هودسون...
‫سلاح‌های جدیدی مستقر می‌کنن.
‫خب، اگه از این خمیدگی ‫کنار میسیسیپی عبور نکنیم،
‫اصلا کنترل جنوب رو به دست نمی‌گیریم.
‫هوم.
‫این همون کاکاسیاهیه ‫که از کلینتن فرار کرده بود؟
‫بله قربان.
‫اونجا چیکار می‌کردین؟
‫خط‌آهن رو ساخته بودیم.
‫چی دیدی؟
‫مشکلی نیست.
‫توپ دیدم.
‫توپ دیدی؟
‫اون شکلی بودن؟
‫نه، اون شکلی نبودن.
‫توپ‌های بزرگی بودن.
‫نیروی نظامی هم دیدی؟
‫کلی سرباز اونجا بود.
‫باید تا نیروی کمکیشون از راه نرسیده، ‫پورت هودسون رو فتح کنیم.
‫ارتشبد، اجازه می‌دین صحبت کنم؟
‫ائتلافیه اونجا خیلی خوب پناه گرفته.
‫یه ورودی بیشتر نداره.
‫اونجا هم کشتارگاهه قربان.
‫خودم از شرایطش آگاهم.
‫ولی عده‌ای باید حمله کنن دیگه.
‫تو چطوری اون همه روز ‫تو باتلاق زنده موندی؟ هوم؟
‫من باتلاق رو بلدم.
‫باشه، خب...
‫دلیل نمی‌شه صلاحیت جنگ داشته باشی.
‫سوال ابطال‌ناپذیر مهمی ‫راجع به کاکاسیاه‌ها مطرحه:
‫شما مبارزین یا فراری؟
‫می‌دونی من از این عکس ‫چه برداشتی می‌کنم؟
‫نافرمانی برداشت می‌کنم.
‫مرخصین.
‫بیا دیگه.
‫بیا دیگه پسر. الان وقتش نیست. ‫بیا دیگه، بیا بریم.
‫من باهاشون مبارزه کردم.
‫اون‌ها هم کتکم زدن.
‫شلاقم زدن.
‫آویزونم کردن.
‫من رو فروختن.
‫من رو انداختن ته چاه.
‫کشیدنم بیرون ‫و باز هم کتکم زدن.
‫ولی من باز هم باهاشون مبارزه کردن.
‫زخمیم کردن.
‫سوزوندنم. ‫گردنم رو سوزوندن. پام رو سوزوندن.
‫این‌قدر استخون‌های بدنم رو شکستن...
‫که حسابش از دستم در رفته،
‫ولی اصلا نتونستن...
‫خودم رو بشکنن.
‫جرئتت رو می‌سنجیم.
‫سروان،
‫افرادت سپیده‌دم حمله می‌کنن.
‫مرخصین.
‫راستش، قبلا تو نیواورلئان می‌چرخیدم...
‫و خودم رو سیاه‌پوست‌ترین ‫مرد آمریکا خطاب می‌کردم.
‫شاید تو از من هم سیاه‌پوست‌تر باشی.
‫فردا تو میدون جنگ کنار خودمی.
‫- برو جلو. ‫- باشه.
‫چپ، چپ، چپ، راست، چپ.
‫وایستین!
‫همه‌مون فرار کردیم سمت اینجا...
‫ولی از این به بعد، ‫دیگه فرار نمی‌کنیم.
‫هدف اتحادیه و ائتلافیه از جنگشون ‫ثروت و قدرته.
‫هدف ما از جنگ مهم‌تره...
‫ما در راه آزادی می‌جنگیم.
‫نمی‌خوایم چیزی رو به ارتشبدی ثابت کنیم.
‫دنبال آزادی هستیم!
‫دنبال آزادی خودتون هستیم!
‫دنبال آزادی کناریتون هستیم!
‫دنبال آزادی ساکنین مزارع هستیم!
‫ما درخواست آزادی نمی‌کنیم!
‫صبر نمی‌کنیم تا آزادمون کنن!
‫خودمون آزادیمون رو رقم می‌زنیم!
‫گارد بومی!
‫به پیش!
‫چپ، چپ، چپ، راست، چپ.
‫چپ، چپ...
‫چپ، راست، چپ.
‫چپ، چپ...
‫گارد بومی!
‫بجنگین! بجنگین!
‫پخش بشین!
‫وایستین! وایستین!
‫برین سمت سنگر!
‫برین سمت سنگر! برین سمت سنگر!
‫برین سمت سنگر!
‫بگیرش! گلوله رو بگیر! ‫ببرش سمت توپ!
‫آماده باشین! شلیک کنین!
‫به صف بشین! به صف بشین!
‫نه!
‫پیشروی کنین!
‫مامان!
‫از هم نپاشین!
‫آماده باشین! هدف بگیرین! شلیک کنین!
‫آماده باشین! هدف بگیرین! شلـ...
‫سروان کایلو!
‫از هم نپاشین!
‫مامان!
‫چیزی نیست.
‫- کارت حرف نداشت. ‫- مامان!
‫برو پیش مامان.
‫برو پیشش.
‫پیشروی کنین!
‫گوردون! گوردون!
‫پیتر. پیتر، تیر خوردم!
‫چیزیت نیست. چیزیت نیست. ‫از بدنت خارج شده.
‫- بلند شو! بلند شو! ‫- من رو کشتن.
‫- من رو کشتن! ‫- ما که نمردیم!
‫تعدادشون خیلی زیاده.
‫نباید اینجا بمونیم.
‫باید خودمون رو به اون توپ‌ها برسونیم. ‫باید بجنگیم!
‫باید خودمون رو به اون توپ‌ها برسونیم!
‫خودمون رو به اون توپ‌ها برسونیم!
‫دستت رو بکش.
‫سروان لاینز،
‫امیدوارم خداوند اصلا ‫به روح رقت‌انگیزت رحم نکنه.
‫چپ، چپ، چپ، راست، چپ.
‫چپ، چپ... گروهان، وایستین!
‫ما گارد بومی لوئیزیانا هستیم.
‫شما آزادین.
‫آزادیم؟
‫یعنی چی که آزادیم؟
‫آزادین. ‫دیگه لازم نیست چنین کاری بکنین.
‫ببینین چی می‌گه.
‫ما آزادیم. آزادیم.
‫هر خونه رو پنج نفر بگرده.
‫- خدایا شکرت. ‫- کمکشون کنین. برین.
‫وسایلتون رو جمع کنین. ‫از اینجا می‌ریم.
‫خدا رو شکر.
‫خدا خیرتون بده. ممنون.
‫حالتون خوبه؟ می‌تونین وایستین؟
‫استوارت! استوارت!
‫- آزاد شدیم؟ ‫- همسرم، دودین رو می‌شناسین؟
‫- ندیدینش؟ ‫- نه. نه. نه.
‫خدا خیرتون بده.
‫دودین!
‫- دودین رو نمی‌شناسین؟ ‫- نه.
‫دودین!
‫خدایا شکرت.
‫خدایا شکرت. آزاد شدیم!
‫خدایا شکرت!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫بابا؟
‫دودین. دودین!
‫پیتر!
‫خیلی دوستت دارم. خیلی دوستت دارم.
‫- پیتر. ‫- بابا.
‫وای پیتر.
‫لارت. لارت.
‫بابا!
‫بیا. بیا.
‫- بتسی! ‫- وای عشقم.
‫وای!
‫بیاین، بیاین. دعا کنیم. با هم دعا کنیم. ‫با هم دعا کنیم. دعا کنیم.
‫خدایا شکرت.
‫خدایا شکرت. خدایا شکرت.
‫خدایا شکرت. شکرت.
‫- نگاهش کن! ‫- پیش همدیگه‌ایم.
‫خواب این روز رو می‌دیدم.
‫خدا خیلی بزرگه. خدا خیلی بزرگه. ‫خدایا شکرت.
‫[عکس مشهور پیتر بارها ‫سراسر دنیا پخش شد.]
‫[عکسش مخالفت اتحادآمیزی ‫علیه برده‌داری ایجاد کرد.]
‫[رئیس‌جمهور آبراهام لینکلن یکم ژانویه ۱۸۶۳ ‫اعلامیه رهاسازی را منتشر کرده...]
‫[و گفت: «باید کل افرادی ‫که به بردگی گرفته‌اند، آزاد شوند.»]
‫[بیش از چهارصد هزار تن سیاه‌پوست ‫فرار کرده و آزاد شدند.]
‫[بالاخره در تاریخ نوزدهم ژوئن ۱۸۶۵، ‫تقریبا چهار میلیون فردی...]
‫[که در آمریکا به بردگی ‫گرفته شده بودند، آزاد شدند.]