..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫این دو نفر جری و مارج سلبی ‫و از دوستانم هستن.
‫ساکن میشیگان، اوارت هستن.
‫[اغذیه‌فروشی اوارت]
‫شهر کوچکیه که دوران اوجش رو پشت سر گذاشته.
‫البته راستش رو بخواین، ‫دوران اوج جری و مارج هم گذشته.
‫امروز دارن می‌رن بلیت بخت‌آزمایی بخرن.
‫دارن می‌رن یه عالمه بلیت بخت‌آزمایی بخرن.
‫ولی امیدوار نیستن شانس بیارن.
‫آخه به شانس نیازی ندارن.
‫«دست و دل بازی جری و مارج»
‫ولی داستانمون از اونجا شروع نمی‌شه.
‫جری اول داستانمون...
‫عین چهل و دو سال اخیر، ‫قبل از سپیده‌دم بیدار می‌شه...
‫و نگرانه که واسه آخرین بار...
‫بره محل کارش ‫که شرکت برشتوک باشه.
‫در واقع مسئله ریاضی محسوب می‌شه.
‫اگه حروفش رو بشماریم، اِم،
‫البته به جز حرف «آی» ‫که به خاطر شباهتش...
‫به عدد یک شمرده نمی‌شه،
‫متوجه می‌شیم «جی» نماد فوریه است.
‫بعدش هم حرف آخرش...
‫وای وای.
‫نمایانگر قاعده کاشت گیاهشونه...
‫که کشفش کار راحتی نبود، ولی...
‫من متوجه شدم.
‫جری،
‫لزومی نداره این‌قدر تلاش کنی. ‫تو که داری بازنشست می‌شی.
‫خب، آره. ولی... لـ...
‫لزومی نداره بشم. اِم...
‫خودم می‌دونم خط تولیدم ‫داره می‌خوابه، ولی...
‫راستش، از اعداد و ارقام خوشم میاد.
‫بی‌خیال.
‫تو که خدمتت رو کردی. ‫الان به سال‌های طلایی عمرت رسیدی.
‫ایشون بهترین مدیر خط تولید ‫تاریخ شرکتمون بوده، مگه نه؟
‫بدون شک.
‫ببین. نظرت چیه ماجرای شروع به کارت...
‫تو این شرکت از دوران دبیرستان رو ‫واسه بچه‌ها تعریف کنی؟
‫شیفت شب کار می‌کردی، مگه نه؟
‫[به احتمال خیلی زیاد ‫الهام‌گرفته از داستانی واقعی]
‫- به سلامتی جری. ‫- ایول.
‫هر کسی نمی‌تونه چهل و دو سال...
‫کار کنه و اخراج نشه.
‫الان دیگه تحت نظر رئیسی هستی ‫که می‌ذاره دیر بیدار بشی.
‫ضمنا، سرم داد نمی‌زنه.
‫- اینش رو اشتباه کردی. ‫- وای.
‫راستش، بهتره عین هاوارد...
‫مجوز مشاور املاک بگیری.
‫عین شغل می‌مونه.
‫ولی با بازنشستگی هم فرقی نداره،
‫آخه آدم کاری نمی‌کنه.
‫راست می‌گه.
‫اکثر روزها حتی پام رو ‫از خودنه بیرون نمی‌ذارم.
‫خب...
‫یه کاریش می‌کنم.
‫می‌تونم تو کارهای خونه ‫به مارج کمک کنم.
‫نه‌خیر، لزومی نداره ‫چنین کاری بکنی.
‫نه، خوشحال می‌شم.
‫بالاخره سال‌هاست که داری ‫به کارهای خونه رسیدگی می‌کنی.
‫می‌شه گفت کارهام سیستم خاصی دارن.
‫آره بابا، سیستم خوبی هم دارن.
‫ولی بد نیست هر سیستمی رو بهبود بخشید.
‫وای خدا. شروع شد.
‫- راستی. فکری به ذهنم رسید. ‫- چه فکری؟
‫نظرت چیه مشاور ساخت یکی از ساختمون‌هات بشم؟
‫می‌تونم راه‌حلی واسه ‫بهبود شرایط پیدا کنم.
‫آها.
‫می‌خوای تو محل ساخت ساختمونم بچرخی...
‫و بهم بگی کجای کارم اشتباهه؟ ‫اوف.
‫پول زیادی نمی‌گیرم.
‫عه، باید بابتش بهت پول هم بدم؟
‫- معلومه. ‫- می‌خوای بیای خونه‌مون...
‫و طرز تصحیح برگه‌های امتحانی ‫همسرم رو هم بهش یاد بدی؟
‫ببین بابا، اگه من ساکن ‫همین‌جا بودم، خوشحال می‌شدم.
‫ممنون دان.
‫رو حرفت حساب می‌کنم.
‫از این به بعد بیشتر میام گرندرپیدز.
‫ای وای.
‫خیلی قشنگ نقش بازی کردی.
‫- خفه شو. ‫- به ضرر خودت تموم شد.
‫- چیه عزیز دلم؟ ‫- خیلی‌خب.
‫می‌شه به بابابزرگ نشونش بدیم؟
‫اِم، آره، می‌خوای الان ‫به بابابزرگ نشونش بدی؟
‫چی رو نشونم بده؟
‫- برات هدیه بازنشستگی گرفتیم. ‫- سورپرایز.
‫خیلی‌خب.
‫- چشمت رو باز کن. ‫- باز کن.
‫ای وای!
‫قایق ماهیگیری گرفتین. چی...
‫از ماهیگیری خوشم میاد؟ ‫واقعا. خیلی‌خب.
‫من رو که یه بار ‫برده بودی ماهیگیری.
‫آره، الان هم می‌تونی ‫هر وقت که خواستی، بری.
‫آره، خیلی خوبه، مگه نه؟
‫حرف نداره. ‫ممنون.
‫- ممنون، ممنون، ممنون. ‫- وای، خوبه.
‫- وای. ‫- بابا خوشش اومدی.
‫از تو هم بابت رازداریت ممنونم.
‫ممنون عسلم.
‫- ممنون داگ. ‫- خوشت اومد؟
‫- آره. ‫- ایول.
‫وای خدا جون.
‫- وای خدا جون. ‫- آفرین. لو نداده بودی.
‫- وظیفه دیگه‌ای نداشتی. کارت حرف نداشت. ‫- حالت خوبه؟
‫آره بابا. آره.
‫لباس عادی زیادی ندارم.
‫همه لباس‌هام مخصوص کارن.
‫خب، می‌تونیم باز هم ‫برات لباس بخریم.
‫هوم.
‫باید خودت رو وقف بدی.
‫راهش رو پیدا می‌کنی.
‫هوم.
‫خودت پیدا کردی؟
‫راستش نه. ‫ولی من که قایق ندارم.
‫می‌خوای این یکی مال تو باشه؟
‫نچ.
‫[یک ماه بعد]
‫- صبح به خیر لئون. ‫- صبح به خیر جری.
‫زده کارتت نامعتبره هلن. ‫شرمنده‌ام.
‫ای بابا. شاید نقد داشته باشم. ‫بذار نگاهی...
‫خودم می‌دونم بعدا حساب می‌کنی.
‫مرسی لئون.
‫[دفتر حسابداری عمومی گواهی شده استیو وودز]
‫واسه چی اینجا نشستی؟
‫ساعت ده جلسه داشتیم.
‫نه‌خیر، خودت گفته بودی ده میای.
‫من که جلسه دیگه‌ای ندارم. ‫شش مشتری بیشتر ندارم.
‫خیلی‌خب.
‫چطوری با شش مشتری ‫خرج زندگیت رو درمیاری؟
‫نمیارم. به تازگی زدم تو کار ‫مدیریت اینترنتی سفر. پوسترهاش رو می‌بینی؟
‫عه، آره.
‫خب، اگه کارت اینترنتیه، ‫پوستر می‌خوای چیکار؟
‫چون رایگان بودن.
‫واسه چی همیشه باید ‫همه‌چی رو از نظر منطقی درک کنی؟
‫آها، خب...
‫جور دیگه‌ای بلد نیستم ‫وقایع رو هضم کنم.
‫وضع قایقت چطوره؟
‫آب هنوز خیلی سرده.
‫خودت که نباید بری تو آب. ‫هدف قایق داشتن همینه دیگه.
‫هوم. وضع حسابم چطوره؟
‫واقعا سرده...
‫دو درصد سود داشتی...
‫که زیاد جلوه نمی‌کنه، ‫آخه واقعا زیاد نیست.
‫ببین، باید تکاپوی بیشتری داشته باشی.
‫احتمالا اگه بذاری با همین برات سهام بخرم، ‫بتونم ده درصد سود جور کنم.
‫الان بهت می‌گم اون‌جوری ‫چقدر طول می‌کشه که پولت دو برابر بشه...
‫هفت ممیز بیست و هفت صدم سال طول می‌کشه.
‫امروز فقط همین یه بار ‫می‌خواستم باهاش کار کنم‌ها.
‫نچ.
‫پول دیگه‌ای نداریم.
‫من هم باهاش قمار نمی‌کنم.
‫قمار که نیست. خطرناک جلوه می‌کنه، ‫ولی بازار...
‫آها، خب، اگه امکان از دست رفتن ‫پول باشه، یعنی قماره دیگه.
‫یه ماه دیگه باهات تماس می‌گیرم ‫که ازت وقت بگیرم.
‫- نمی‌خواد وقت بگیری. ‫- خیلی‌خب.
‫با قایقت بزن به آب.
‫شاید واقعا زدم.
‫وای!
‫نه.
‫ای بابا!
‫سلام جر.
‫تقسیم جایزه یعنی چی؟
‫مال وقتیه که جایزه کلی ‫به دو میلیون می‌رسه،
‫ولی شش عدد بلیت کسی ‫با اعداد اعلامی تطبیق نداره.
‫بعدش کل جایزه رو بین افرادی که...
‫سه یا چهار عدد بلیتشون ‫تطبیق داره، تقسیم می‌کنن...
‫از این حرف‌ها دیگه.
‫صرفا احتمال ضرر کردنش کمتره.
‫موفق باشی.
‫- مرسی. ‫- خواهش.
‫احتمال ضرر کردنش کمتره.
‫[«وین‌فال» ‫بازی کن. برنده شو. تکرارش کن.]
‫[«وین‌فال»]
‫[هشتصد دلار سود]
‫ممکنه واقعا همین‌طور باشه؟
‫خیلی‌خب.
‫قمار محسوب نمی‌شه.
‫- بخت‌آزمایی رو می‌گی؟ ‫- آره. هر دفعه می‌شه به طریقی برنده شد.
‫سکته کردی؟
‫راه در رویی داره...
‫که متوجهش نشده بودن ‫و با محاسبات مشخص می‌شه.
‫خب، شانس آدم تو بخت‌آزمایی‌های عادی...
‫واسه تطبیق سه عدد از شش عدد بلیتش، ‫یک به پنجاه و چهار...
‫و واسه تطبیق چهار عددش ‫یک به هزار و پونصده.
‫به احتمال زیاد همیشه می‌بازه.
‫همیشه نمی‌بازه.
‫خودم هفته پیش یه بلیت رایگان بردم ‫که باهاش برنده نشدم.
‫ولی هفته‌هایی ‫که جایزه کلی تقسیم می‌کنن،
‫جایزه‌ای که به تطابق اعداد کمتر می‌دن...
‫بیش از هزینه خرید بلیت می‌شه.
‫یعنی محاسبات ریاضیش به نفع آدمه.
‫ولی متوجه نشده بودن.
‫نمی‌فهمم اینجا چی نوشتی.
‫شبیه ارقامیه که دیوانه‌ای ‫رو دیوار سلولش نوشته باشه.
‫یعنی برد آدم تو هفته‌های...
‫تقسیم جایزه قطعیه.
‫امکان نداره این‌طور باشه.
‫- چرا نباشه؟ ‫- چون بخت‌آزماییه دیگه جری.
‫ساختمونشون تو دیترویت...
‫پر از افرادیه که شغلشون آشنایی ‫با اعداد و ارقامه. کارشون رو هم بلدن.
‫باورم نمی‌شه حسابدارم هستی.
‫حسابداری کار نیمه‌وقتمه.
‫کار تمام وقتم مدیریت اینترنتی سفره.
‫سلام میندی.
‫سلام جری. ‫اومدی پول بریزی به حسابت؟
‫اِم، نه... مـ...
‫می‌خوام دو هزار دلار برداشت کنم.
‫باشه.
‫خب، پات چطوره؟
‫خیلی خوب نیست.
‫بازی با توپ تنیس ‫دردش رو کاهش می‌داد،
‫ولی مدیرم روش سر خورد ‫و انداختش تو خیابون.
‫می‌تونم یکی دیگه برات بیارم.
‫- بسته‌شون سه‌تاییه. ‫- مرسی.
‫عه، ممنون.
‫دو روز دیگه میام ‫پول بریزم به حسابم.
‫خیلی‌خب.
‫آها.
‫احتمالا بیست درصد بیشتر از این پول باشه.
‫تقریبا.
‫- می‌بینمت. ‫- خیلی‌خب.
‫[جاده بیست و ششم لیک سیتی]
‫ممنون.
‫خیلی‌خب. روزتون به خیر.
‫دو هزار بلیت «وین‌فال» می‌خوام.
‫دو هزار بلیت؟
‫بله خانم.
‫سلام عزیزان، به برنامه اعلام اعداد ‫بخت‌آزمایی این هفته «وین‌فال» خوش اومدین.
‫بلیت‌هاتون رو بردارین و بشینین ‫که یه راست بریم سراغ اعلام اعداد.
‫اولین عدد برنده خوش‌شانسمون ششه.
‫دومین عدد...
‫بیست و چهاره.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره بابا. بهتر از این نبودم.
‫- چهل و سه. ‫- خب، قایق چی شد؟
‫آها، اِم...
‫گفتن می‌تونن موتورش رو تعمیر کنن، ‫ولی من اهل این کارها نیستم.
‫یعنی ما که در هر صورت باید ‫با همدیگه مشغول بشیم، مگه نه؟
‫سی و یک.
‫- می‌خوای فیلم تماشا کنیم؟ ‫- شماره بعدی برنده‌مون...
‫- عه... نه، منظورم همین الان نبود. ‫- دهه.
‫- خب، پس کی رو می‌گی؟ ‫- خب، چه بدونم.
‫دارم برنامه تماشا می‌کنم.
‫داری این رو تماشا می‌کنی؟
‫نه‌خیر.
‫چهل و سه، سی و یک، ده و سی و دو.
‫خب، امیدواریم برنده شده باشین.
‫یک...
‫این یکی چهارتاش تطبیق داره.
‫بیست و یک، بیست و هشت.
‫شونزده.
‫[هزار و پنجاه و پنج دلار]
‫مشکلمون از این قراره ‫که کسی از وجود این شهر خبر نداره.
‫اوارت هم باید خونه‌هاش رو عین توسکانی ‫یه دلار بفروشه.
‫باید ملت رو بکشونن اینجا.
‫می‌شه با یه دلار تو توسکانی خونه خرید؟
‫خب، با یه یورو می‌شه.
‫می‌شه یه دلار دیگه.
‫نه، کمی بیشتر می‌شه.
‫جری، یورو الان چنده؟
‫جری.
‫عه.
‫شرمنده.
‫هوم.
‫فول هاس شدم.
‫داریم جین بازی می‌کنیم‌ها.
‫عه.
‫- خیلی ممنون. ‫- خواهش می‌کنم. شبتون به خیر.
‫- شبتون به خیر. ‫- مواظب خودتون باشین.
‫- برگشتنی خوش بگذره. ‫- مرسی.
‫چه جین بازی کنیم، ‫چه پوکر، چه کریبج،
‫- همیشه گیج می‌شم. ‫- برات مهم نیست. برات مهم نیست.
‫- اسکربل خوبه. ‫- دفعه بعد اسکربل بازی می‌کنیم.
‫خیلی‌خب، شبتون به خیر.
‫باید بهم بگی جریان از چه قراره.
‫دیگه این‌قدر پیر شدم ‫که حوصله صبر کردن ندارم.
‫وای...
‫فرصتم رو از دست دادم.
‫کل کارها رو طبق روند مناسب طی کردم.
‫کل کارهای لازمه رو انجام دادم.
‫ولی الان کار از کار گذشته ‫و کار دیگه‌ای از دستم ساخته نیست.
‫وای، زندگیت که به آخر نرسیده.
‫از نظر بقیه که ظاهرا رسیده.
‫خب...
‫هر کاری از دست من برمیاد.
‫اگه خط تولیدم رو حذف نمی‌کردن، ‫می‌تونستم هنوز تو کارخونه مشغول باشم.
‫ولی به جاش...
‫به سال‌های طلایی زندگیم رسیدم.
‫خب، صرفا چون شرایط ‫بر وقف مرادت پیش نرفته،
‫دلیل نمی‌شه در آینده هم نره.
‫آدم گاهی خوش‌شانسی میاره، ‫گاهی هم بدشانسی میاره.
‫چی؟
‫آدم گاهی خوش‌شانسی میاره، ‫گاهی هم بدشانسی میاره؟
‫- آره. محاسبات ریاضیه دیگه. ‫- آره.
‫- چیه؟ ‫- ای وای. چه خنگولی.
‫تو رو نمی‌گم. خودم رو می‌گم.
‫تو یه پا نابغه‌ای.
‫تعیین اندازه نمونه.
‫اشتباهم همین‌جا بود.
‫احتمال فراوانی‌گراش رو محاسبه نکرده بودم.
‫محاسبات ریاضیه دیگه.
‫عه، من از ریاضی خوشم نمیاد.
‫عه. عه، شرمنده.
‫بیا، بذار نشونت بدم...
‫آها. خب، اگه سکه‌ای برداریم...
‫و هزار بار بندازیمش،
‫باز هم ممکنه شصت درصد اوقات شیر میاد.
‫ولی اگه پنج هزار بار بندازیمش، ‫احتمال پنجاه‌پنجاه بودنش بیشتر می‌شه.
‫باید نمونه‌مون رو به قدری بزرگ تعیین کنیم ‫که دیگه شانس دخیل نباشه.
‫این هم مال تو.
‫می‌خواین یه سنت ‫به حسابتون واریز کنین؟
‫نه. نه.
‫نه. اِم...
‫می‌خوام برداشت کنم.
‫چهار هزار و دویست دلار می‌خوام.
‫راستی، بعدش چقدر ته حسابم می‌مونه؟
‫دارم بررسی می‌کنم.
‫چهار هزار و خرده‌ای می‌مونه.
‫خیلی‌خب.
‫پس شش هزار دلار برداشت می‌کنم.
‫- شش هزار؟ ‫- اوهوم.
‫هشت هزار دلار؟
‫- هشت هزار؟ ‫- هشت هزار دلار.
‫- مطمئنین؟ ‫- اوهوم.
‫نود و هشت.
‫نود و نه.
‫این هم هشت هزار بلیت.
‫ممنون میج.
‫این هم از این.
‫خداحافظ.
‫[اغذیه‌فروشی اوارت]
‫راستش، هر شهری ‫خصوصیت خاصی داری.
‫باید خصوصیت خاصی داشته باشیم.
‫فستیوال جازمون چی شد؟
‫خب، نتونستیم صحنه‌مون رو ‫طبق قوانین برپا کنیم.
‫آها، یکی از دختران رقاصشون ‫افتاد زیر صحنه.
‫آها، آره.
‫فستیوال جاز سود هم داشت.
‫البته اون سال که نداشت، ‫آخه دختره ازمون شکایت کرده بود.
‫آره.
‫چون باز هم داشتیم دست می‌زدیم، ‫ناراحت شده بود.
‫خیال می‌کردیم جزو اجراشونه دیگه.
‫راستی.
‫راستی، چند نفرمون داریم ‫واسه بخت‌آزمایی امشب...
‫پول جمع می‌کنیم.
‫این دفعه جایزه کلی رو تقسیم می‌کنن ‫که ملت بیشتر برنده بشن.
‫- ما اهل بخت‌آزمایی نیستیم. ‫- احتمالا به صلاحتون باشه.
‫راستش، عده‌ای چندین هزار دلار پول رو...
‫سر همین چیزها به باد می‌دن.
‫- حالت خوبه؟ ‫- سرفه کن.
‫- چی شده؟ نوشیدنی بخور. ‫- رفت تو نای‌اش.
‫سریع غذا خوردی.
‫آره.
‫وای.
‫چهار تا.
‫[پونزده هزار و هفتصد دلار]
‫یوهو.
‫عین مدیریت پرواز عادی می‌مونه،
‫ولی اینترنتیه،
‫یعنی وقتی مشکلی پیش بیاد،
‫ملت می‌تونن حیوان‌بازی دربیارن.
‫راستی، بهتره خودت بری سفر.
‫قبلا با وندی کلی سوار ‫کشتی‌های گردشی می‌شدین...
‫و همه‌جا اصطلاحات دریانوردی ‫به کار می‌بردین.
‫ولی اصلا از معنیشون سر در نمی‌آوردم.
‫معنیشون به خود اقیانوس هم بستگی داره.
‫- هوم. نه. نه. ‫- چرا.
‫خودش هم اگه بود، می‌خواست خوش بگذرونی.
‫سه سال گذشته‌ها.
‫همگی سوسیس براتوورست ‫و برگر می‌خورین؟
‫- پنیر هم داشته باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫- براتوورست و... عه. ‫- پنیرش چدار باشه؟
‫داگ، یه لحظه حواست به منقل هست؟
‫دیدی؟ خوش می‌گذره. مگه نه؟
‫- هوم. ‫- بهت که گفتم می‌ارزه تا اینجا بیای.
‫نه‌خیر، گفتی نمی‌دونی چند...
‫ آخر هفته دیگه از عمرت مونده.
‫خب، واقعا نمی‌دونم.
‫آره، ولی محاسبات ریاضیش ردیفه دیگه.
‫دو ساعت پشت فرمون می‌شینی، ‫یه برگر رایگان گیرت میاد.
‫هزینه بنزینت جبران می‌شه.
‫من که گوشت نمی‌خورم بابا.
‫آها، درسته. ‫می‌رم جوجه بیارم.
‫نه، اون هم گوشته دیگه.
‫خیلی‌خب.
‫حالش خوبه؟
‫صرفا بلد نیست چطوری بگه «دلم برات تنگ شده».
‫ولی وقتی اینجایی، ‫بیشتر خوش می‌گذره.
‫می‌دونم، ولی خودت و بابا ‫باید دوتایی خوش بگذرونین.
‫آره.
‫خودم می‌دونم مدت خیلی زیادی...
‫- منتظر بازنشست شدنش بودی. ‫- می‌دونم.
‫خودم می‌دونم. باید تلاش کنیم.
‫حتی اصلا یادم نمیاد ‫چند وقته که با هم...
‫- خودت متوجهی دیگه؟ ‫- چی؟
‫- آره. ‫- نه بابا، نمی‌خواد. نمی‌خواد بهم بگی...
‫عزیز دلم.
‫می‌رم یه آبجو بردارم.
‫- خب؟ خیلی‌خب. ‫- تلاشمون رو می‌کنیم.
‫- خودم که به فکرش هستم. ‫- خیلی‌خب.
‫کاش خودش هم به فکر بود.
‫وای.
‫عه، عه، عه!
‫نه، لیزی، لیزی، لیزی! ‫نه، نه، نه لیز.
‫بیا... ‫بیا بازش نکنیم.
‫- واسه چی؟ پف‌فیل می‌خوام. ‫- می‌دونم. می‌دونم.
‫ولی این پف‌فیل خیلی بیات شده. ایشه.
‫من بیات دوست دارم.
‫خب، ولی این خیلی قند داره. ‫اصلا برات خوب نیست.
‫خودم شاهد بودم هفت‌تا «اوریو» خورده بودی.
‫می‌خوای بهت «اوریو» بدم؟
‫خودت که همه‌شون رو خوردی بابابزرگ.
‫باشه. خیلی‌خب. اِم...
‫یه دقیقه بدش به من.
‫بابابزرگ پسش می‌ده. ‫قول می‌دم.
‫به بابابزرگ اعتماد کن، خب؟
‫یه دقیقه بهم فرصت بده.
‫الان میام بیرون.
‫بفرما.
‫- بگیرش. ‫- مرسی بابابزرگ.
‫خواهش.
‫نمی‌خوای مسئله‌ای رو ‫باهام در میون بذاری؟
‫چی؟
‫جریان کمد دیواریمون رو می‌گم.
‫دارم تو بخت‌آزمایی شرکت می‌کنم.
‫منظورم این بود که چرا ‫بسته «اوریو» خالی شده.
‫دارم تو بخت‌آزمایی شرکت می‌کنم ‫و برنده می‌شم.
‫محاسبات ریاضیش رو درآوردم ‫و پونزده هزار دلار برنده شدم.
‫پولش رو تو جعبه «فراستد مینی‌ویتس» چپوندم.
‫وای.
‫خودم بیست دلار واسه بلیت‌های ‫بخت‌آزمایی شرلی پول گذاشته بودم.
‫گمون نکنم کارم ‫الان دیگه خیلی زشت بوده باشه.
‫مـ...
‫مجبور بودم امتحان کنم.
‫تو بازیشون نقصی پیدا کردم...
‫و مجبور بودم بفهمم ‫درست فهمیدم یا نه.
‫خب، واسه چی اولش بهم نگفته بودی؟
‫احساس حماقت می‌کردم.
‫همون‌جوریش هم پولمون ‫واسه دوران بازنشستگی کافی نبود، ضمنا...
‫الان اصلا فرصت ریسک کردن نیست.
‫- چرا، هست. ‫- چی؟
‫الان باید ریسک کرد.
‫آخه داریم چیز به شدت...
‫ارزشمندتری رو از دست می‌دیم.
‫من چهل سال صبر کردم ‫که خودمون تنها باشیم،
‫ولی فعلا که می‌شه گفت ‫تنهایی افتضاحیم.
‫ما که «جپردی» تماشا می‌کنیم.
‫وای، اون که حساب نیست. جری!
‫می‌خوام خوش بگذرونم.
‫بیا کمی حماقت به خرج بدیم. ها؟
‫ما که هفده سالگی ازدواج کردیم،
‫پس حماقت به خرج دادن رو بلدیم.
‫خب، راست می‌گی.
‫باید خودمون مشغول کاری بشیم.
‫خیال نمی‌کردم کارمون ‫شرکت تو بخت‌آزمایی باشه،
‫ولی من که حاضرم باهات بانک هم بزنم ‫تا بتونیم حرف مشترک داشته باشیم.
‫خیلی‌خب.
‫- پونزده هزار دلار؟ ‫- آره.
‫اگه کل پونزده هزار رو شرط ببندیم...
‫وای، بهتره همین کار رو بکنیم. ‫بیا کلش رو شرط ببندیم.
‫موافقی؟
‫آره، آخه چنین فکری ‫تو سر خودم هم بود. همین...
‫نه. نه، نه، نه، نه.
‫لئون، «وین‌فال» چی شد؟
‫آها، از اینجا برداشتنش.
‫- چی؟ ‫- به همین راحتی برداشتنش.
‫شما که کلا شرکت نمی‌کنین، مگه نه؟
‫- نه‌خیر. ‫- آره دیگه، گمون کنم ملت مجبورن...
‫از نمایندگی ماساچوستشون بلیت بخرن.
‫محاسبات ریاضیش درسته. ‫خودت می‌فهمی دیگه. حسابداری دیگه.
‫آره، یعنی...
‫ظاهرا درسته.
‫ماساچوست هم که اون‌قدرها دور نیست.
‫نه، اگه وانتمون خراب نشه، ‫ده ساعت بیشتر راه نیست.
‫- اگه خراب شد، ماشین می‌گیریم. ‫- آره.
‫کی سوارتون می‌کنه؟
‫- راننده کامیون‌ها می‌کنن. ‫- آره، همیشه دنبال همکلام هستن.
‫- دنبال قتل ملتن‌ها. ‫- اگه شرایط غیرعادی شد، می‌پریم بیرون.
‫ضمنا، اصلا خبردار نمی‌شن ‫ساکی پر از پول نقد همراهمونه.
‫آره، اصلا بازش نمی‌کنیم.
‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب یعنی چی؟
‫من هم پایه‌ام.
‫- مطمئنی؟ ‫- نه.
‫ولی جهنم ضرر. ‫من هم هزار دلار می‌ذارم.
‫فقط الان باید بلیت ‫کشتی گردشیم رو لغو کنم.
‫- سلام. عه. ‫- شاممون رو آوردم.
‫آره. باید واسه سه روز ‫غذا داشته باشیم.
‫آها.
‫ضمنا، شهر کوچکی پیدا کردم ‫که توش بلیت بخریم.
‫آره، بی سر و صدا پیش بریم.
‫مثلا دیدی خودم ‫یه بلوک اون‌طرف‌تر...
‫از محل فروش وسائل ‫دست‌دوم پارک می‌کنم؟
‫- جدی؟ عه. ‫- برو کنار.
‫- رادیوی آماتور نداری؟ ‫- چی؟
‫رادیوی آماتور. یه سری از جاهایی ‫که می‌ریم، آنتن نیست.
‫- فکر کنم بتونم برم از «ایس هاردور» بخرم. ‫- وایستا ببینم.
‫چندتا باتری داریم؟
‫اِم... اِم...
‫آها.
‫خیلی‌خب. بیا محض احتیاط ‫چندتا باتری دیگه هم بگیریم.
‫انگار واقعا می‌خوایم ‫از بانک سرقت کنیم.
‫نه بابا. این یکی بیشتر حال می‌ده. ‫این رو بگیر.
‫این از سوییچ.
‫خیلی‌خب. وای.
‫من هم کوپن‌ها رو برمی‌دارم.
‫خیلی‌خب. تو اون رو بردار.
‫عه، همین الان بردارمش؟ آها.
‫- بریم. ‫- عه.
‫می‌شه قبلش لباس بپوشم؟
‫- هوم. ‫- یوهو.
‫شیرینی داری؟
‫وای.
‫[پایان ایالت میشیگان]
‫[پنج خروجی بعدی ‫به غرب ماساچوست ختم می‌شوند]
‫[تنقلات، شراب، آبجوی خنک ‫و پارکینگ «لینگوست هات»]
‫بهش نمیاد جای خفنی باشه.
‫خب، کافیه دستگاه ‫چاپ بلیت داشته باشه دیگه، نه؟
‫ببین بچه جان، چون تاریخ مصرفشون گذشته،
‫به ازای خرید هر کدوم، ‫یه‌دونه رایگان می‌دیم.
‫تاریخ تولیدشون مال دو هزار و سیزدهه،
‫ولی باز هم دهن آدم رو آبی می‌کنن.
‫راستش، اول به این‌ها می‌رسم.
‫امرتون؟
‫می‌خوایم هشت هزارتا بلیت «وین‌فال» بخریم.
‫اول مال خودت رو حساب می‌کنم.
‫این که اصلا کافی نیست.
‫پولش اصلا کافی نبود.
‫اِم...
‫هشت هزار بلیت «وین‌فال» می‌شه...
‫بیست و نه هزار دلار.
‫- نه. می‌شه شونزده هزار دلار. ‫- می‌شه شونزده هزار دلار.
‫ما هم همین‌قدر پول آوردیم.
‫خب، دستگاهمون ساعتی هزار بلیت چاپ می‌کنه، ‫یعنی باید تا شب اینجا بمونین.
‫از من بشنوین، طبق تجربه خودم، ‫تا شب اینجا موندن خیلی بده.
‫آخه خودم تا شب اینجا هستم.
‫خب، درست می‌گه. ‫هشت ساعت طول می‌کشه.
‫- از پسش برمیام. ‫- بریم تو کارش.
‫- خودمون چاپ کنیم؟ ‫- آره، بیاین. خودم کار دارم.
‫- سرم شلوغه. ‫- خب، طرز کارش رو یادمون می‌دین؟
‫خودتون یاد می‌گیرین.
‫- [متل «پیک اند شاول»] ‫- شرمنده که متلش خیلی خفن نیست.
‫«پیک اند شاول».
‫اسمش خیلی مناسبه.
‫انگار می‌خواستن واسه قبرستون اسم بذارن.
‫هه. یاد شب عروسیمون افتادم.
‫ها؟
‫بابام بهم در حدی پول داده بود ‫که ببرمت مراسم رقص مدرسه.
‫ولی بعدش با خودم گفتم: ‫«ای بابا، مراسم رقص که نیمه‌شب تموم می‌شه،»
‫«ولی ازدواج تا ابد موندگاره.»
‫«تازه، بیست دلار هم کمتر خرج برمی‌داره.»
‫تو هم باهاش از «دیز این» اتاق گرفتی.
‫- عه، خرج ماه عسلمون کردم دیگه. ‫- آره.
‫خب، خوشحالم که داریم ‫حماقت به خرج می‌دیم.
‫حاضر بودم در صورت لزوم، تو ماشینمون بخوابم.
‫خب، شاید لازم بشه.
‫گمون نکنم درش قفل بشه.
‫- عه، شروع شد جری. ‫- عه، عه، عه.
‫خیلی‌خب.
‫عه، دست خودته...
‫دعا کنین برنده بشین.
‫آخرین عدد بلیت برنده ‫خوش‌شانسمون بیست و یکه.
‫عزیزان، دوباره اعداد رو تکرار می‌کنم:
‫بیست و سه، چهل و پنج، یک، ‫بیست و پنج، شش و بیست و یک.
‫خیلی‌خب عزیزان، اعداد ‫بلیتتون رو بررسی کنین.
‫امیدواریم موفق باشین.
‫- امیدواریم این هفته برنده شده باشین. ‫- خیلی‌خب.
‫خب، باید هشت هزار بلیت رو بررسی کنیم.
‫بریم تو کارش.
‫احتمالا شاهد سپیده‌دم باشیم.
‫[متل «پیک اند شاول»]
‫سه عدد آخریه تطبیق خورد.
‫عه، خوبه.
‫خیلی‌خب.
‫- خب، شونزده هزار دلار شرط بستیم. ‫- اوهوم.
‫تطبیق‌های دوتایی هم ‫که صرفا به بلیت رایگان ختم می‌شه،
‫پس اگه اون‌ها رو هم حساب کنیم...
‫یعنی...
‫بیست و یک هزار و چهل و سه دلار درآوردیم.
‫وای...
‫گمون کنم باید باز هم «اوریو» بخریم.
‫آره، کلا تموم... نه بابا. ‫یه کوچولو واسه خودت مونده.
‫- نه. ‫- مطمئنی نمی...
‫نه، ممنون.
‫[شعبه دریافت جوایز بخت‌آزمایی]
‫صرفا گفتن «تبریک می‌گیم». هه.
‫معلومه که گفتن.
‫بلیت خریدن که خلاف قانون نیست.
‫خیال می‌کردم آژیر خطرشون ‫به صدا دربیاد و سرم داد بزنن.
‫من هم همین‌طور.
‫واقعا به نظرت فقط خودمون خبر داریم؟
‫[ماساچوست، کمبریج ‫دانشگاه هاروارد]
‫سلام، چرا رو مستراح‌هامون ‫حسگر فراصوت نصب کردن؟
‫این‌جوری می‌فهمن ‫مستراح پره یا نه.
‫از بس رفتم مستراح و دیدم پای ملت ‫از زیر در معلومه خسته شدم.
‫این‌جوری دیگه وقتی چراغش ‫سبز باشه، می‌فهمم...
‫مستراح تمیز که نیست، ‫ولی کسی روش ننشسته.
‫خیر سرمون باید پروژه ‫تحقیقاتیمون رو انجام بدیم.
‫دارم می‌دم دیگه.
‫- موضوعش چراغ مستراحه؟ ‫- نه. اون‌جوری که احمقانه می‌شه.
‫دارم راجع به بخت‌آزمایی تحقیق می‌کنم.
‫آها. این که خیلی احمقانه‌تره.
‫نیست. دارم نسبت دقیق...
‫احتمال برنده شدن تو «پاوربال» رو ‫با «مگا میلیونز» محاسبه می‌کنم.
‫خیلی‌خب. باشه، احمقانه است. ‫خب حالا. بالاخره شونزده می‌شم دیگه.
‫این‌ها چی‌ان؟
‫بخت‌آزمایی‌های ایالتی جزئی‌ترن. ‫واسه مقایسه گذاشتمشون.
‫چه خوب. مستراح معلولین خالی شده.
‫جری، بزن کنار.
‫- بزن کنار دیگه. ‫- یک و نیم کیلومتر بیشتر به خونه نمونده‌ها.
‫- نه. ‫- نمی‌تونی خودت رو نگه داری؟
‫مشکلم اون نیست.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫مارج، کارت چقدر طول می‌کشه؟
‫آخه من واقعا باید برم مستراح.
‫تا حالا به ذهنت خطور کرده ‫که دنیا از کنار آدم نمی‌گذره؟
‫شاید سرنوشت آدم ‫همین بوده که اینجا باشه.
‫شاید سرنوشتت کار کردن تو کارخونه...
‫و اهمیت دادن به کل این افراد بوده،
‫آخه روزی فرا می‌رسیده ‫که بتونی کمکشون کنی.
‫منظورت چیه؟
‫خب، خودت گفته بودی هر چی بیشتر شرط ببندیم، ‫احتمال بردمون بیشتر می‌شه.
‫درسته.
‫یعنی می‌خواین شرکت سهامی راه بندازین؟
‫کل شهر رو توش شریک می‌کنیم.
‫اگه سهاممون رو بفروشیم، ‫پولمون واسه سرمایه‌گذاری بیشتر می‌شه.
‫باید نهایت تلاشمون رو بکنیم.
‫بعدش سودمون رو با سهام‌دارانمون ‫تقسیم می‌کنیم.
‫همه سود می‌برن.
‫می‌شه این‌طوری صحبت نکنی؟
‫شرمنده. آخه خیلی مشتاقم.
‫خیلی مشتاقه.
‫آخه مطمئنه عملی می‌شه.
‫برگزارکننده بازی همیشه می‌بره.
‫بس کن دیگه.
‫واقعا به نظرتون ملت ‫از چنین کاری حمایت می‌کنن؟
‫آره. خودت که کردی.
‫آره، ولی من همسرم فوت شده، ‫افسرده‌ام و امیدی به زندگی ندارم.
‫- یعنی می‌خوای باز هم سهام بخری؟ ‫- آره.
‫خب، جریان از همین قراره.
‫سوالی ندارین؟
‫خب، اسمش شرکت ‫سرمایه‌گذاری راهبردی جی‌اسه؟
‫درسته.
‫پروانه کسب و باقی مدارکمون هم جوره.
‫اسمش خفن نیست.
‫خب، نگران اسمش نباشین.
‫باید «بخت‌آزمایی» هم تو اسمش باشه.
‫خب، اسمش که مهم نیست.
‫اگه بخواین با هدفتون ‫همراه بشن، مهمه.
‫یه کلاس بازاریابی برداشته بودم.
‫خب، هدفمون جذابه دیگه.
‫سهامی پونصد دلار می‌خرین ‫و سود می‌کنین.
‫- به همین سادگیه. ‫- آرم ندارین؟
‫- آرم لازم نداره. ‫- آرم به درد می‌خوره.
‫آرم من یه خوک تراکتورسواره.
‫آها. خیلی‌خب، ببینین، ‫همگیتون سال‌هاست که من رو می‌شناسین.
‫کارمون عملی می‌شه ‫و به درد همه می‌خوره.
‫اگه بخوایم پایه باشیم،
‫ولی قبض‌هامون عقب افتاده باشن ‫و پول خرید سهام نداشته باشیم چی؟
‫می‌شه بدون پول هم سهام خرید.
‫مثلا با چی خرید؟
‫وایستین، وایستین، وایستین.
‫همه‌چی همین‌جاست.
‫وای، پایه‌ایم.
‫به عمرم چنین کار خلافی نکرده بودم.
‫نه شرلی، کارمون خلاف نیست.
‫قراره مالیات کل بردها ‫و جوایزمون رو پرداخت کنیم.
‫جری فکر همه‌جاش رو کرده.
‫من و مادرت با همدیگه همکاری شدیم.
‫داری بهش تافی می‌فروشی؟
‫نه‌خیر. قراره تو بخت‌آزمایی شرکت کنیم.
‫- سهمی پونصد دلاره. ‫- خیلی‌خب.
‫عه، جدی؟ خیلی‌خب؟ ‫نمی‌خوای برات بشکافمش؟
‫نه، نه، نه. نمی‌خواد. ‫ظاهرا کار خیلی خوبیه.
‫- از سه دفعه اول مشخصه... ‫- بابا، بابا.
‫که سودمون رو افزایش دادیم.
‫من اهل این کارها نیستم.
‫- اصلا این‌ها رو نمی‌فهمم. ‫- محاسبات ریاضیه دیگه.
‫همیشه محاسبات ریاضیه دیگه.
‫عین همون موقع‌هاست ‫که دنبال پنج‌سنتی طرح بوفالو می‌گشتیم،
‫آخه محاسبه کرده بودی...
‫تو هر هفت بسته سکه، ‫یکی از اون‌ها هست؟
‫آره. ششصد دلار سود کرده بودیم دیگه.
‫یه ماه تمام داشتیم آخرهفته‌ها...
‫دنبال سکه می‌گشتیم. ‫من دوازده ساله بودم‌ها.
‫خوش گذشته بود دیگه.
‫اگه صرفا توپ بازی می‌کردیم، ‫خیلی قشنگ می‌شد.
‫ببین، اِم...
‫داگ؟
‫داگ، برق انبار خانواده پورتر قطع شده ‫و می‌خوان بیای نگاهی بندازی.
‫خیلی‌خب. ‫الان میام.
‫- خیلی‌خب. باید برم. ‫- خیلی‌خب. باشه.
‫من تو کسب و کارتون ‫شریک می‌شم بابابزرگ.
‫- بلدی آرم طراحی کنی؟ ‫- خیلی خوب بلدم.
‫خب، بیا به بابابزرگ نشون بده ببینم.
‫بیا.
‫بذار بهت کاغذ بدم.
‫نشونم بده ببینم چه آرمی...
‫واسه کسب و کار بابابزرگ می‌کشی.
‫اگه خواستی باز هم بکشی، ‫دکمه‌اش رو فشار بده.
‫همین دکمه رو فشار بده.
‫[تنقلات، شراب، آبجوی خنک ‫و پارکینگ «لینگوست هات»]
‫- بیل؟ ‫- سلام جری. سلام مارج.
‫سلام.
‫ببینین، اِم، اگه می‌خوایم ‫باز هم چنین کاری بکنین،
‫مجبورم هزینه استفاده از مایکروویوم رو ‫هم ازتون بگیرم.
‫می‌خوایم چهل هزار دلار شرط ببندیم.
‫موادفروش هستین؟
‫نه‌خیر. شرکت‌کننده ‫بخت‌آزمایی حرفه‌ای هستیم.
‫گمون نکنم چنین کاری واقعی باشه.
‫الان دیگه هست.
‫ببینین، با این که خیلی دلم می‌خواد ‫ببینم می‌تونین اون همه مدت...
‫پشت دستگاهه وایستین ‫و کمرتون نگیره یا نه،
‫اصلا امکان نداره بتونین قبل از تعطیلی، ‫اون همه بلیت بخرین.
‫نمی‌شه دیرتر تعطیل کنی؟
‫متأسفانه نمی‌شه.
‫فعلا تو زندگی مشترکم به مشکل خوردم.
‫- عه. ‫- خب، راستش رو بخواین،
‫امشب قراره با رفقام جشن بگیریم ‫و مشروب بخوریم.
‫البته اعتراف می‌کنم ‫که همین‌جا تو پارکینگ می‌خوریم،
‫ولی اصلا نمی‌شه ‫مشتری داشته باشم.
‫به ضرر کسب و کارمه.
‫خب...
‫اگه مشتری محسوب نشیم چی؟
‫اصلا متوجه منظورت نمی‌شم؟
‫اگه شریک محسوب بشیم چی؟
‫بیل، می‌خوام شرکت سرمایه‌گذاری ‫راهبردی جی‌اس رو بهت معرفی کنم.
‫پایه‌ام. می‌شه سهیم بشم؟
‫[تنقلات، شراب، آبجوی خنک ‫و پارکینگ «لینگوست هات»]
‫خلاصه که خودم سهام‌دارم و اگه بخواین، ‫می‌تونم حتما براتون سهام جور کنم.
‫بخت‌آزمایی «وین‌فال»ـه ‫و وقتی اعداد بلیت‌ها...
‫خیلی‌خب، آدم سرمایه‌گذاری می‌کنه... ‫مثلا فرض کنیم چند صد دلار داره.
‫بعدش اگه اعداد بلیت‌های بخت‌آزمایی ‫تطبیق نخورن، آدم برنده می‌شه.
‫پایه‌این؟ اصلا پول ندارین؟
‫گمون کنم تموم شد.
‫بچه‌ها، دو سهام‌دار دیگه هم جور کردم.
‫یکیشون باید سه سوته به خونه والدینش ‫دستبرد بزنه، ولی قطعا پایه است.
‫- یعنی پونصد بلیت دیگه جور می‌شه. ‫- باشه.
‫ایول.
‫می‌خوای یه کام از چلیم بگیری؟
‫- نمی‌دونم چلیم چیه. ‫- تو چی مارج؟
‫- نه، مرسی بیل. ‫- خیلی‌خب. یوهو!
‫[متل «پیک اند شاول»]
‫عدد بعدی چهل و ششه...
‫عدد بیست و چهار...
‫آخرین عدد برنده امروز هم بیست و سه است.
‫اعداد رو تکرار می‌کنم: ‫پنج، بیست و یک، سی و نه،
‫چهل و شش، بیست و چهار، بیست و سه...
‫خیلی‌خب، بریم تو کارش.
‫- دیگه وسایل رو با سیگار نسوزون، خب؟ ‫- باشه.
‫خب...
‫به نظرم بهتره کمی ‫قهوه خوشمزه متل رو بخوریم...
‫و دست به کار بشیم.
‫یا می‌تونیم بذاریمش واسه صبح.
‫واسه فردا؟
‫آها.
‫هوم.
‫- بخت‌آزمایی؟ ‫- [ماساچوست، بوستون، اتاق خبر «بوستون گلوب»]
‫بازدید اخبار برندگان بخت‌آزمایی زیاده.
‫من که دنبال بازدید نیستم. دنبال اخبارم.
‫مگه این همه میز کار خالی رو نمی‌بینی؟
‫خبری جور کن دیگه.
‫تیتری برام جور کن...
‫که بتونم تو بخش اخبار ویژه منتشر کنم.
‫هوم.
‫وای، مزیت تشکش اینه ‫که جفتمون می‌افتیم وسط تخت.
‫گمون نکنم اگه زور بزنم ‫هم بتونم بلند بشم.
‫خب، فرصت داریم.
‫- چی؟ ‫- این دیگه چه کاریه؟
‫عه، عه، خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫اشتباه اومدی. ‫اشتباه اومدی.
‫- رسید! ‫- چی رسید؟
‫بخت‌آزماییه رسید کل بلیت‌های ‫برنده مغازه رو می‌فرسته.
‫بلیت‌های «وین‌فال» ‫هشتاد و هزار دلار برنده شدن.
‫خب، چند بلیت «وین‌فال» ‫تو مغازه‌ات فروخته بودی؟
‫- فقط خودتون خریدین، شش‌تا دیگه هم بود. ‫- ایول!
‫خودم خریده بودمشون. ‫ولی اون‌ها برنده نبودن.
‫- پولمون رو دوبرابر کردیم. ‫- پولمون رو دوبرابر کردیم.
‫پولمون رو دوبرابر کردیم!
‫یوهو!
‫استیو زنگ زده.
‫سلام استیو.
‫سلام جری.
‫زنگ زدم بپرسم چطور پیش‌رفت. ‫صرفاً کنجکاو بودم.
‫گزارش رسمی سهام‌داران می‌فرستم.
‫آره، می‌دونم، می‌دونم. ‫ولی می‌دونی دیگه...
‫می‌خواد نتیجه رو بشنوه. ‫نظر تو چیه؟
‫خب، دوبرابرش کردیم.
‫دوبرابرش کردیم!
‫[شعبه دریافت جوایز]
‫هیس.
‫[بستنی له ‌شدۀ به سبک قدیمی]
‫[شکافِ برد]
‫- امکان نداره واقعی باشه. ‫- منم اول باورم نشد.
‫ولی حین نقشه‌ها شبیه‌سازی‌هایی اجرا کردم. ‫درست در اومد.
‫اگه حداقل ده‌هزار تا بذاری وسط، ‫شانس با خریدار می‌شه.
‫- نمی‌شه از بابات قرض کنی؟ ‫- من هیچی از اون نمی‌خوام.
‫مگه چیه؟ اسمش روی ساختمونه. ‫گمونم پولش رو داشته باشه.
‫چون این کار خودمه.
‫- تو ده‌هزارتا داری؟ ‫- نه.
‫ولی خوابگاه دارم.
‫خب، می‌شه نفری یه تیکه پیتزا...
‫فقط یکی. ممنون از شما.
‫آهای، اگه توی هزینه مشارکت داشتین ‫فقط یه تیکه بردارین.
‫اولین درسی که توی هاروارد به آدم می‌دن، ‫اینه که هرکسی واسه آینده‌اش رفته اونجا.
‫درست؟
‫دومین چیزی که یاد می‌دن...
‫اینه که زر مفت زدن.
‫آینده‌ای در کار نیست.
‫فقط لحظۀ حال جلوتونه که ‫منتظر شماست تا تصاحبش کنین.
‫من نقصی توی بلیت بخت‌آزمایی پیدا کردم.
‫خب؟ روشی برای شکست دادن احتمالاته،
‫چون هیچ‌کس توی بخت‌آزمایی ‫به نتیجه‌ای که من رسیدم، نرسیده.
‫ولی در صورتی کارسازه که پول زیاد بذارین.
‫پس به مامان باباهاتون بگین که ‫هزینۀ آزمایشگاهه، یا بگین هزینۀ کتابه.
‫یا بیماری مقاربتی گرفتین.
‫به هر قیمتی شده جورش کنین، ‫چون اگه موفق بشیم،
‫تبدیل به اسطوره‌های تاریخ می‌شیم!
‫به‌علاوۀ اینکه می‌خوام همه‌تون سی‌صدتا ‫برگۀ بخت‌آزمایی پر کنین.
‫که روی موارد تکراری شرط نبندیم.
‫خدمت شما. اینم مال شما.
‫ممنون.
‫خودت پر نمی‌کنی؟
‫نه، من رئیسم.
‫خیلی‌خب، بگید ببینم. ‫می‌خواین بازسازیش کنین؟
‫آره، تمام سهام‌داران یه مبلغی گذاشتن.
‫قراره جشنوارۀ جاز رو برگردونیم.
‫بهترین موسیقی، اونیه که آدم ‫حین پیش‌رفت می‌سازه.
‫آخ، ناراحتیم بابت اینه که وقتی پرینس بود ‫نتونستیم درستش کنیم.
‫اگه بود هم نمی‌اومد هاوارد.
‫فقط خدا می‌دونه.
‫مطمئنین می‌خواین پولتون رو خرج این کنین؟
‫نمی‌خواین سرمایه‌گذاری دیگه‌ای کنین؟
‫الآنم داریم همین کار رو می‌کنیم دیگه.
‫خیلی‌خب.
‫- بیا کمکت کنم. ‫- خیلی‌خب.
‫- بذارش اون بالا. ‫- باشه.
‫ممنون.
‫عجب.
‫اینا رو واسه چی نگه داشتی؟
‫واسه اداره مالیاتی دیگه.
‫وقتی نوبت حساب‌رسی ما برسه،
‫باید بلیت‌های شکست خورده‌مون رو نشون بدیم.
‫یعنی قراره حساب‌رسی هم بکنن؟
‫آره بابا.
‫یا خدا.
‫راستی گروهت منو برای تعمیر ‫تالار استخدام کرد. کار شش ماهه‌ست.
‫عه، عجب کاری کردن.
‫آره، عجب کاری کردن.
‫خب، می‌خوای خودتم توش سهیم شو.
‫چی؟
‫خب، خودتم سهم داری دیگه.
‫از همون اولش هم داشتی.
‫بابا...
‫لازم به این کارها نبود.
‫من که دلم نمی‌خواد بدون تو پول بشمرم.
‫واقعاً داتی حسابی به این کتاب‌فروشی رسیده.
‫آره، راستی لئون هم داره ‫هتل رو بازسازی می‌کنه.
‫هاوارد باهاش قرارداد بسته، ‫ولی کمیسیونش اینه که...
‫خودش و شرلی هرموقع خواستن ‫جکوزی در اختیارشون باشه.
‫شک نکن لئون پشیمون می‌شه.
‫اصلاً شک ندارم.
‫- عه، سلام به همه! ‫- سلام!
‫خیلی‌خب، بفرمایید.
‫بفرمایید بشینید.
‫عه...
‫خب...
‫خب، اولاً اینو بگم که ‫نونمون حسابی توی روغنه.
‫آره.
‫آره، ولی احتمالاً خودتون بعد خوندن ‫گزارش سهام‌داران این رو فهمیدین.
‫من نتونستم مال خودم رو باز کنم.
‫عه، نرم‌افزار ورد رو داری؟
‫گمونم ویندوز داشته باشم.
‫واست نسخۀ چاپیش رو میارم شرلی.
‫وای دستت درد نکنه.
‫بگذریم...
‫همون‌طور که احتمالا فهمیدین،
‫قراره بیشتر سرمایه‌مون رو ‫دوباره بذاریم وسط.
‫آره.
‫ولی سود سهامی هم برای شما هست.
‫صحیح، می‌دونم خیلی‌ها دوست دارن ببینن ‫که جشنوارۀ جاز دوباره شروع به کار کنه.
‫و اینکه بد نیست کامیونی زیرپای ‫فرانک خان باشه که از توش بیرون نیفته.
‫خب، حالا بریم سراغ نسبت‌های سود...
‫- بله راج؟ ‫- ازمون پذیرایی نمی‌کنین؟
‫نه، نه، جلسۀ سهام‌دارانه. ‫مهمونی که نگرفتیم.
‫پس چرا ساعت شیش برگزار شده؟ ‫که وقت غذاست؟
‫خب، می‌تونید برید اغذیه‌فروشی، ولی...
‫این‌جوری درمورد اعداد ارقام ‫چیزی دستتون نمیادها!
‫خب، برنامۀ بعدی چقدره؟
‫سی‌صد و دوازده‌هزار بلیت.
‫- می‌شه ششصد هزار دلار. ‫- بله.
‫قراره نیم میلیون دلار بذاریم وسط؟
‫پول وسط گذاشتن که تازه بخش آسونشه.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫قراره چهار روز طول بکشه،
‫دو تا ماشین لازمه و ‫دوازده ساعت کار روزانه.
‫پس چرا همون میزان عادیش رو نبندیم؟
‫همه‌اش ریاضیه.
‫همون قانون نیوتنه.
‫اگه به چیزی فشار بیاری، ‫اونم متقابلاً فشار میاده.
‫حالا درسته شکافی پیدا کردیم.
‫ولی با استفاده کردن ازش، ‫متغیری درست کردیم که تغییرش می‌ده.
‫و نمی‌دونیم که این شکاف ‫تا کی قراره کارساز باشه.
‫پس باید تا حد امکان و تا وقتی فرصت داریم، ‫ازش پول در بیاریم.
‫بازسازی جشنواری رو تموم کنیم که راه بیفته. ‫قبل اینکه فشار متقابلش شروع بشه.
‫اوهوم.
‫من ماشین دیگه‌ای از شرکت سفارش دادم،
‫ولی گفتن برای هر مکان ‫فقط یک ماشین می‌دن،
‫منم گفتم خب اگه دوتا مغازه داشته باشم چی؟
‫پرسیدن خب نشونی‌اش کجاست؟ ‫با خودم گفتم وای، اینجا خراب کردم.
‫همون موقع که بود داریل داداشم پرید وسط.
‫قراره بهش سهم بیشتری بدیم، ‫ولی خدمت شما.
‫می‌تونی بیست و چهار ساعته ازش چاپ کنی، ‫و می‌تونی هرچقدر خواستی اینجا کلوچه بخوری.
‫این رو ببین.
‫این چیه؟
‫منابعم توی دفتر دادستانی اینو بهم دادن.
‫بخت‌آزمایی باید هر پنج سال یک‌بار ‫شرکت‌کننده‌هایی که پنج‌هزار دلار...
‫سرمایه می‌ذارن رو نشون می‌ده.
‫گاهی اوقات برندگان صاف و روراست هستن،
‫مثل کسایی که بدهکاری نفقه دارن، ‫یا حکم قانونی دارن،
‫ولی این یکی رو ببین. ‫هر سه هفته مبالغ بزرگ برند می‌شه.
‫خونه‌اش توی میشیگانه. ‫کارمند بازنشستۀ کارخونه‌ست.
‫سابقۀ جنایی نداره.
‫- این مبلغ رو برده؟ ‫- آره.
‫آخه کی ماهی ده ساعت پشت فرمون می‌ره ‫ایالت دیگه که بلیت بخت‌آزمایی شرکت کنه؟
‫- آره، اصلاً منطقی نیست. ‫- همین.
‫بدبخت!
‫اون خانمه ازت دزدی کرد؟
‫راستش زنمه.
‫عجب.
‫چقدر خانم سرزنده‌ای هم بود.
‫آره، خیلی هم خشنه.
‫نه، صرفاً عصبانیه که دادخواست طلاق دادم،
‫اونم نمی‌دونست پولش رو داشته باشم.
‫- ظاهراً پولت رو خوب جایی خرج کردی. ‫- آره.
‫راستش از وقتی استیلی دن دیگه تور نذاشت، ‫جذابیت ازدواجم واسم کمتر شد.
‫می‌دونی...
‫باید یکی مثل تو رو پیدا کنم.
‫- ولی جوان‌تر باشه. ‫- آره، حرف زدنت که عالیه.
‫نه، منظورم کسیه که همچنان بارور باشه.
‫رحمش قابلیت بچه‌دار شدن داشته باشه.
‫واقعا کارت توی حرف زدن خوب نیست.
‫واقعا کارم خوب نیست. ‫می‌شه کمکم کنی؟
‫خب، مادرم قدیم‌ها می‌گفت:
‫«اول چندتا قورباغه رو ماچ کن، ‫که وقتی رسیدی به شاهزاده،
‫متوجه بشی قورباغه‌ها بهترن، ‫چون آدم رو می‌خندونن.»
‫خندیدن به خودت هم حسابه؟
‫بیل، باید قورباغه دیگه‌ای پیدا کنی.
‫باید یکی دیگه پیدا کنم.
‫پنجاه هزار دلار.
‫به لحظه خوش اومدین آشغالا.
‫قراره مثل سگ پولدار بشیم،
‫ولی باید بابتش وقت بذاریم،
‫شور و اشتیاق و تلاش کنیم، خب؟
‫خب، همه باید دوتا دسته از ‫برگه‌های ثبت‌نام رو پر کنن.
‫باید طی سه هفتۀ آینده ‫بیست و پنج هزارتاش رو آماده کنیم.
‫مشکلی هست؟
‫یه گروه دیگه هم هست.
‫چی؟
‫پرداختیش باید بیشتر باشه.
‫تنها حالت منطقیش اینه که گروه دیگه‌ای ‫داره همین حرکت رو می‌زنه.
‫منم فروش بلیت فروشگاه‌ها رو بررسی کردم.
‫- مگه در دسترس عموم هست؟ ‫- نه، شرکت بخت‌آزمایی ایالتی رو هک کردم.
‫ایول.
‫مگه این لپ‌تاپ من نیست؟
‫راستی کارم که تموم شد ‫هارد لپ‌تاپت رو نابود کن.
‫- داداش... ‫- بی‌خیالش، کارساز بود.
‫میزان بردهای ساندرلند رو ببین، ‫فقط هم از دو نقطۀ مکانیه.
‫دو نقطۀ مکانیه، پس یعنی یک هفته ‫بلیت خریدن که به این ارقام رسیدن.
‫لابد الآنم اونجان.
‫سلام، کارم رو زود تموم کردم.
‫چرا انقدر زود؟
‫عه...
‫خیال که نکردی سالگردمون یادم رفته؟
‫- تو که الآن اینو از توی یخچال آوردی. ‫- آره خب...
‫ولی صبح پشت یوهوها قایمش کردم ‫که یه وقت کسی پیداش نکنه.
‫وای!
‫وای.
‫وقتی این‌طوری می‌پره ‫یعنی جنسش خوبه دیگه.
‫لیوان‌های خوشگل چینی.
‫خدمت شما.
‫سلامتی چهل و شش سال دیگه کنار هم.
‫به سلامتی.
‫گمونم هنوز بابت رقص ‫مراسم دبیرستان بهت بدهکارم.
‫وقتی شونزده سالم بود واسم راحت‌تر بود.
‫الآن که حتی خوشگل‌تر هم شدی.
‫این حرف‌هات تأثیرات شامپاین قدیمیه.
‫آره، واقعاً نباید از اینا بفروشه.
‫اوهوم...
‫دیگه معلمی نیست که جدامون کنه.
‫اون یکی گروه شمایین؟
‫ما رو بگو که فکر می‌کردیم ‫کار اتحادیه جنایتکارانه. هوف.
‫متوجه منظور شما نشدم.
‫شرمنده، واقعاً حرکتمون زشت بود. ‫من تایلرم، ایشون اریکه.
‫توی هاروارد باشگاه شرط‌بندی داریم.
‫اسم باشگاهمون «صنایع تصادفی»ئه،
‫که اسم برند اسکیت‌برد منم هست.
‫خب، می‌دونستم دست گروه دیگه‌ای هم تو کاره.
‫منم همین‌طور، ولی انتظار ندشتم شما باشین. ‫شبیه شخصیت‌های پیر «بالا» هستین.
‫یه لیوان شامپاین میل داری؟
‫نه، من اهل یاگر و ردبولم. ‫ولی ممنون از شما.
‫آها، پس نگران این نباش که ‫یه روز مثل ما پیر بشی.
‫ببین، با همزمان شرط‌بندی کردن ‫داریم به گروه همدیگه ضربه می‌زنیم.
‫منم پیشنهاد بهتری دارم.
‫بیایید عضو گروه ما بشید، ‫سرمایه‌تون هم بذارید کنار مال ما،
‫شرط‌بندی‌هاشم باشه با خودمون.
‫راستش نمی‌دونم.
‫خوشمون میاد کار دست خودمون باشه.
‫جان؟
‫بدون اینکه زحمتی بکشی ‫می‌تونی سهم ببری.
‫من یه ارتش شرط‌بند دارم، ‫حتی لازم نیست روی مبل راحتی‌هاتون خم بشین.
‫ما مشکلی نداریم.
‫مسئله پول درآوردنه. ‫شما پول دوست دارین دیگه، ندارین؟
‫خب، نه اندازه‌ای که چیزهای دیگه دوست دارم.
‫وای خدا.
‫الآنم اگه از حرفم ناراحت نمی‌شین، ‫امشب سالگردمونه.
‫شما هم دارین حال و هوای ‫مشروب‌فروشی ما رو خراب می‌کنین.
‫می‌تونی موقع رفتن یه ردبول ‫به حساب خودمون ببری.
‫یا اگه دوست داری آب‌میوه پاکتی ببر.
‫تو ریاضی سرت می‌شه.
‫هورا!
‫مطمئنم توی مزرعه به کارت میاد، ‫ولی توی هاروارد...
‫یه چیزی داریم به اسم «توزیع دوجمله‌ای».
‫بگرد ببین یعنی چی.
‫که بفهمی چرا با پر کردن برگه‌های خودت ‫احتمال برد می‌ره بالا.
‫قابلی نداشت.
‫توزیع دوجمله‌ای فقط ‫دو عامل رو درنظر می‌گیره.
‫نه عامل سوم، که خطای انسانیه. ‫یا عامل چهارم...
‫که می‌شه زمانی که شما برای ‫پر کردن برگه‌ها می‌ذارین.
‫شما به ازای صد هزار دلاری که می‌برین، ‫سی و دو دلار سود می‌کنین.
‫قابل تو رو هم نداشت.
‫- راست می‌گه؟ ‫- خفه شو!
‫چی؟
‫بدون نوجوان‌های احمق که ‫نمی‌شه مراسم رقص دبیرستان گرفت.
‫یادم انداختی کجای کار بودیم.
‫پس خونه می‌رسه به من؟
‫بله، همه‌چی می‌رسه به شما.
‫بیل فقط می‌خواد سهام جی‌اس رو نگه داره.
‫مال خودش. خونه رسید به من.
‫خب، موفق باشی کندیس.
‫راستش قبل اینکه اوضاعمون به گه بکشه ‫روزهای خوبی کنار هم داشتیم.
‫امیدوارم قورباغه‌ات رو پیدا کنی.
‫آها.
‫آهای، این جی‌اس فلان چیه؟
‫آها، صرفاً شرکتیه که توش سهام‌دارم.
‫هر ماه بلیت بخت‌آزمایی برنده می‌شیم.
‫می‌بینمت.
‫خیلی دلم می‌خواد ‫بستنی‌فروشی رو دوباره باز کنم.
‫خب، الآن می‌تونی ‫با 1.19 دلار در سال اجاره‌اش کنی.
‫صندوق مرکز شهر باقیش رو می‌ده.
‫- گفتی 1.19 دلار؟ ‫- اوهوم.
‫البته به یوروئه. داستانش مفصله.
‫جری واست توضیح می‌ده یعنی چی.
‫اینجا رو باش پسر.
‫- واسه خودم کوروت خریدم. ‫- آره، دارم می‌بینم.
‫پایه‌ای هفتۀ بعد بزنیم به جاده؟ ‫قراره سفر دریایی برم مکزیک.
‫نه، راستش فکر نکنم فرصت کنم.
‫خیلی‌خب رفیق، هرطور راحتی.
‫پای گروه دیگه‌ای هم وسطه.
‫- نگو. ‫- آره.
‫چندتا دانشجوی هاروارد هم فهمیدنش.
‫چه ناجور شد.
‫واسه ما که مشکلی نیست.
‫هنوز اونقدری واسمون می‌مونه که ‫جشنوارۀ جاز رو بازسازی کنیم و راه بندازیم.
‫صرفاً کافیه کنار نکشیم.
‫- کنار هم نمی‌کشیم. ‫- گفتنش واسه تو راحته.
‫جنابعالی که قرار نیست پنج روز مداوم ‫پشت ماشین بشینی.
‫من که گفتم شیفتی بشینیم.
‫نه، نمی‌خواد. مشکلی نیست.
‫آره، چون شماها خوشتون میاد بشینین، نه؟
‫- آره، راستش. ‫- معلومه خوشتون میاد، معلومه.
‫[متل پیک اند شاول]
‫خیلی خوشحالم امروز استراحت کردی.
‫ولی اصلاً نتونستم استراحت کنم...
‫شما چطوری هفته‌ها مشغول کار می‌شین؟
‫چون ماجراجویی جالبیه.
‫نه، اصلاً هم ماجراجویی نیست.
‫عملاً اینه که آدم توی یه متل پر از ‫فاحشه و ساقی، خودش رو توی کاغذ خفه کنه.
‫خب دان، لزومی نداره حتما انجامش بدی.
‫نه، نه، آخه دلم می‌خواد. ‫جدی می‌گم.
‫چون زیاد وقت نمی‌کنم با ‫شما وقت بگذرونم و...
‫حس می‌کنم توی یه هتل کثیف ‫دارم بلیت‌های بازنده رو توی سطل می‌ندازم.
‫خاطره‌ایه که تا عمر دارم یادم نمی‌ره.
‫اوپس، این یکی شمارۀ برنده‌ست.
‫- وای، از کفت رفت. ‫- خیلی‌خب، دیگه بسمه. واقعا بسمه.
‫راستی، کی قراره برگه‌های ‫برنده رو تحویل بدین؟
‫- چون حاضرم اون بخشش رو انجام بدم. ‫- خب، اون بخشش هم جالبه.
‫مجبوریم همه رو بازبینی کنیم که...
‫توی این متل مشروب‌فروشی ندارن؟
‫[ادارۀ مرکزی بخت‌آزمایی ایالت ماساچوست ‫ماساچوست، بوستون]
‫آقای گراتزیو؟
‫مایا جوردن هستم از بوستون گلوب.
‫سوالاتی درمورد بازی وین‌فال داشتم.
‫راستش مسئول تبلیغاتمون ملانی هاوکینزه.
‫ولی نظر خودم رو بخوایید ‫بازی شدیداً موفقی برای ایالت بوده.
‫نه صرفاً برای ایالت.
‫خبر دارین ماهانه بازیکنی توی میشیگان ‫داره میلیون‌ها دلار می‌بره؟
‫ما هم کلی پول به مدارس اهدا می‌کنیم، ‫ولی در این خصوص کسی مقاله نمی‌نویسه.
‫واسه خبر برنده شدن چندتا ‫بازنشسته خبرنگار می‌فرستن؟
‫من به بازنشسته بودن ایشون ‫اشاره‌ای نکرده بودم.
‫خب، ناسلامتی اسمش بخت‌آزماییه دیگه.
‫درنهایت یکی می‌بره. پس خبر جدیدی نیست.
‫الآنم جلسه دارم.
‫ممنون که وقت گذاشتین.
‫[میشیگان، اوارت]
‫[پمپ بنزین لئون]
‫- صبح بخیر لئون. ‫- صبح بخیر جری.
‫- واست قهوۀ تازه‌دم گذاشتم. ‫- عه؟
‫- قهوۀ فرنچ رُسته. ‫- چه باکلاس شدی.
‫سلام جری.
‫شنیده بودم اینجا پیدات می‌شه.
‫واسه چی اومدی اینجا؟
‫کارم زیاد طول نمی‌کشه.
‫قرار نیست عضو گروهت بشیم.
‫منم نمی‌خوام بشین.
‫راستش دیگه نیازی به سرمایۀ شما ندارم.
‫صرفاً می‌خوام توی بازی نباشین.
‫- پس، دیگه نیستی. ‫- جان؟
‫راستش توی محاسباتت درخصوص افراد، ‫اندازۀ محاسبات اعدادت خوب نیستی.
‫پس حسابش رو نکرده بودی که یکی مثل من ‫برای برنده شدن می‌تونه چه کارهایی بکنه.
‫و دقیقا چی کار می‌کنی؟
‫ارتشی از باهوش‌ترین بچه‌هایی که ‫به عمرت دیدی رو...
‫می‌فرستم علیه تو و همکارهات.
‫واسه پیدا کردن محل شرط‌بندی شما ‫سیستم بخت‌آزمایی ایالتی رو هک کردیم.
‫به‌نظرت نمی‌تونیم حساب‌هاتون رو هک کنیم؟
‫کارت اعتباریتون رو هک کنیم؟ ‫شناسۀ هویتتون رو هک کنیم؟
‫کار سختی نیست. آخه...
‫اکثرشون خیال می‌کنن فایروال ‫یه چیزی توی دودکش خونه‌شونه.
‫هدفت از این کارها چیه؟
‫صرفاً ریاضیه. مسئله شخصی نیست.
‫ببین، تا همینجاش خوب پیش رفتی.
‫واسه ساختن رویا و خیالاتتون ‫پول پس انداز کردین.
‫ولی دیگه تموم شد.
‫از دوران بازنشستگیت لذت ببر.
‫راستی به نظرت چند روز دیگه لازمه؟
‫هیچی.
‫دیگه قرار نیست شرط‌بندی کنیم.
‫جری!
‫عه...
‫خیلی‌خب، عه...
‫ای بابا، خب...
‫متأسفانه باید بگم به علت ‫متغیرهای جدیدی توی بازی...
‫اِم...
‫مجبوریم دیگه بازی نکنیم.
‫اِم...
‫واقعا شرمنده‌ام.
‫واقعاً می‌خوای بذاری چندتا دانشجوی خرخون ‫همه‌چیزت رو ازت بگیرن؟
‫احتمال اینکه واقعاً اقدامی بکنه ‫بیشتر از اینه که...
‫مسئله ریاضیات نیست. ‫مسئله انسان بودنه.
‫راستش بابا، من...
‫من شاهد بودم اکثر عمرت...
‫بقیه استعدادت رو نمی‌دیدن و ‫بهت اعتنایی نمی‌کردن.
‫هیچ‌کس از توانایی‌هات خبر نداشت.
‫واسه کسی مهم نبود.
‫تا اینکه بالأخره از فرصتت استفاده کردی ‫و همه‌مون رو با خودت کشیدی بالا.
‫می‌دونستی عملاً با این کارت ‫به این شهر عظمت دادی؟
‫واسه همین این همه آدم اونجان.
‫واسه همین منم جزوشون بودم.
‫حالش خوب می‌شه.
‫می‌دونی چرا از ماهی‌گیری خوشم نمیاد؟
‫نه.
‫آخرین باری که رفتم ماهی‌گیری ‫اونو هم با خودم بردم.
‫تقریبا شونزده، هیفده سالش بود.
‫منم شروع کردم به محاسبه ‫سرعت حرکت قلاب ماهی‌گیری،
‫که بتونم سرعت جریان آب رو محاسبه کنم.
‫یادمه ازم پرسید «بابا به نظرت شدنیه؟»
‫همون لحظه بود که فهمیدم...
‫داشت از دختری که پسند کرده بود واسم می‌گفت.
‫منم...
‫نفهمیدم چی می‌گفت.
‫می‌دونی این...
‫اصلاً واسم موهبت نبوده، ‫بلکه حقه‌ای بوده.
‫مغزت مدام بهت می‌گه...
‫تو چیزهایی رو درک می‌کنی که بقیه نمی‌کنن،
‫ولی درنهایت می‌فهمی ‫حتی کمتر از بقیه می‌فهمیدی.
‫عه...
‫می‌خوام پیاده تا خونه برم.
‫خب بچه‌ها، این بخشش خیلی مهمه. ‫پای همه‌مون وسطه، پس حواستون جمع باشه.
‫برید، برید، برید.
‫تقسیم جایزه آخر همین هفته‌ست.
‫اوهوم، می‌دونم.
‫صرفاً می‌خوام تصمیم درست رو بگیرم.
‫تو که همیشه تصمیم درست رو می‌گیری. ‫منم عاشق همینت شدم.
‫برای همین اهالی شهر بهت اعتماد کردن ‫که از این فرصت استفاده کنی.
‫من تا به حال ازت ندیدم...
‫که مشکلی پیش بیاد و تو سعی نکنی حلش کنی.
‫منظورت چیه؟
‫خب، تو احتمالات منفی تایلر و ‫ارزش بازی رو محاسبه کردی،
‫ولی توزیع دوجمله‌ای ‫عامل سوم رو درنظر نمی‌گیره.
‫اونم اینه که تا وقتی کنار هم باشیم، ‫از حماقت کردن ترسی نداریم.
‫تو دیگه پاک رد دادی.
‫اینم از استیو.
‫داریم می‌ریم ماساچوست.
‫ایول! دمت گرم. برو تو کارش پسر!
‫[رفتم که انسان باشم. ‫به گربه غذا بده. از طرف بابا]
‫یوهو، بزن بریم تو کارش! ‫مارج، بزن قدش!
‫جری! روانی خودمی، مشتو بده.
‫مگه قرار نبود بدون تقسیم بیشتر باشه؟
‫- برندۀ دیگه‌ای هم داشته؟ ‫- آره. یکی دیگه هم بوده.
‫- از کجا؟ ‫- ساندرلند.
‫گندت بزنن!
‫فهمید داری چاخان می‌کنی، خب؟ ‫کاری جز پذیرفتن حقیقت نمی‌شه کرد.
‫اگه تقسیم جایزه‌ای باشه، ‫پس حتماً توش سهیم می‌شه.
‫- مگر اینکه خودمون تقسیم جایزه رو بسازیم. ‫- جان؟
‫تقسیم جایزه هفته‌ها طول می‌کشه دیگه؟
‫یعنی وین‌فال روزانه صدهزار دلار ورودی داره،
‫اگه به دو میلیون دلار برسه، ‫یعنی قراره تقسیم جایزه کنن.
‫بعد همه شرطشون رو می‌ذارن وسط، ‫بنجامین باتن‌خان هم سوار وانتش می‌شه.
‫ولی اگه خودمون تقسیم جوایزی بسازیم ‫که هیچ‌کس انتظارش رو نداره، برنده می‌شیم.
‫بقیه شرکت‌کننده‌ها رو می‌ندازیم بیرون.
‫سیستم شمارش جوایز رو هک می‌کنیم،
‫قبل قرعه‌کشی صبر می‌کنیم ‫به یک میلیون برسه،
‫بعد یک روزه یه میلیون می‌بندیم، ‫یعنی بازی مال خودمون می‌شه.
‫دقیقاً از کجا یک میلیون دلار بیاریم؟
‫همون‌طور که از بازگشت مبالغ مشخصه، ‫روش کارسازیه.
‫هرچقدر سرمایۀ بیشتری باشه، ‫کنترل بازی بیشتر دست خودمونه.
‫پدرت توی این ماجرا دخیله؟
‫نه، ایشون...
‫فکر می‌کنه مشغول درسی؟
‫فکر می‌کنه قراره مثل خودش وکیل بشم.
‫ولی تا جایی که یادمه پدرم تاحالا ‫یه شبه صاحب یک میلیون دلار نشده.
‫چهارده ساعت وقت داریم تا عملیش کنیم.
‫برین سر محل مشخص شده و ‫تمام بلیت‌هاتون رو چاپ کنید.
‫بعضی از مسئولین اونجا ممکنه نذارن ‫کل روز بلیت بگیرین، ولی بهشون اجازه ندین.
‫اونا واسه ما کار می‌کنن.
‫بزنید بریم.
‫- ایول! ‫- یوهو!
‫بریم.
‫راستی، اگه یکی دیگه جایزه رو ببره...
‫و یه میلیون از دست ما بره چی می‌شه؟
‫فارغ از اینکه شهریه‌ام به باد می‌ره و ‫مجبور می‌شم ترک تحصیل کنم؟
‫گمونم یکی از سرمایه‌گذارها ‫می‌زنه منو می‌کشه.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره، روالم.
‫خیلی‌خب.
‫کلیدها دست منه.
‫یعنی چی؟
‫عه.
‫آهای!
‫از دستمون رفت!
‫یعنی یه نفر هر شیش عدد رو درست گفت؟
‫نه، نه، تقسیم جایزه کردن.
‫نه، امکان نداره. تازه هفتۀ دومه.
‫همیشه تا هفتۀ سوم طول می‌کشه.
‫دیشب تقسیم کردن و از دستمون رفت!
‫گروه هاروارد کاری کردن ‫تقسیم جایزه بیفته جلو.
‫از کجا می‌دونستن چقدر پول بذارن؟
‫شرکت بخت‌آزمایی که مبالغ رو منتشر نمی‌کنه.
‫ولی خبر داشتن.
‫جری؟
‫جری کجا می‌ری؟
‫جری!
‫[متل پیک اند شاول]
‫حتی توی اخبار هم نشون دادن. ‫خود شرکت که حتی متوجه هم نشد.
‫خیلی خفن شد.
‫چطوری جری؟
‫با تراکتورت تا اینجا اومدی...
‫که دخلم رو بیاری؟
‫دلم می‌خواست دخلت رو بیارم.
‫راستش هنوزم دلم می‌خواد.
‫ولی توی راه اینجا که بودم،
‫بیشتر خشمم از بین رفت.
‫بعدش متوجه شدم که ‫واقعاً از دستت عصبانی نبودم.
‫صرفاً ناامید شدم.
‫آخی، از من ناامید شدی؟
‫نه، خودت نه. ‫تو که اهمیتی نداری.
‫نه، ناامیدیم از این بابت که گذاشتم ‫بچۀ خودپسندی مثل تو رو مخم بره.
‫من همیشه کارم توی ریاضی خوب بود،
‫ولی خیلی طول کشید تا یاد بگیرم ‫آدم‌ها رو چطوری بشناسم.
‫پس بگو ببینیم الآن چی رو فهمیدی؟
‫که راه‌حلش توی ارقام نیست.
‫خودت بهم گفتی من بخت‌آزمایی رو دور می‌زنم ‫چون توی زندگیم چیزی ندارم.
‫ولی علت اینکه تو پول جایزه رو تقسیم نمی‌کنی ‫اینه که خودت توی زندگی چیزی نداری.
‫خیال می‌کنی دنیا به اینه که ‫باهوش‌ترین آدم جمع باشی.
‫ولی می‌فهمی که کل اون جمع مهمن.
‫تمام این جوان‌های باهوش ‫که کمکت می‌کنن پولدار بشی مهمن.
‫ولی تو چطوری بهشون کمک می‌کنی؟
‫گمونم اینجاش رو حساب نکرده بودی، نه؟
‫بگذریم...
‫وانتم رو روشن گذاشتم.
‫واسه همه‌تون آرزوی موفقیت می‌کنم.
‫چتونه؟ برگردین سر محاسبه.
‫اگه گروه هاروارد بتونه شروع‌کنندۀ ‫تقسیم جایزه باشه، بازی رو تصاحب می‌کنن.
‫ما هم تقسیم جایزۀ خودمون رو شروع کنیم.
‫آره، پولش رو که داریم.
‫- نه. ‫- چرا؟
‫چون در حق بقیه شرکت‌کننده‌ها ظلم می‌شه.
‫راست می‌گه، ما چنین آدم‌هایی نیستیم.
‫ولی چیزی نمونده بهش برسیم.
‫یعی مرکز شهر که راه افتاده، ‫جشنواره هم داره راه میفته.
‫اگه بازم برد داشته باشیم، ‫می‌تونیم یکی رو بذاریم اونجا اجرا کنه.
‫استیلی دن رو می‌ذاریم.
‫خیلی ایدۀ خوبیه. ‫استیلی دن رو می‌ذاریم اونجا.
‫اگه نتونیم برنده بشیم، نمی‌تونیم بازی کنیم.
‫آخه این‌جوری که خیلی ناجوره.
‫شرکت بخت‌آزمایی جلودارمون نیست، ‫بعد چندتا دانشجو واسمون حریف شدن؟
‫- نکتۀ خوبی گفتی‌ها. ‫- چی گفتم؟ من که حرفم نکته‌ای نداشت.
‫چرا شرکت بخت‌آزمایی جلوشون رو نمی‌گیره؟
‫چون که واسشون مهم نیست.
‫آها.
‫شاید راه‌حلش همینه.
‫مایۀ خوشحالی ماست که با بازیکن‌های ‫دائمی‌مون ملاقات کنیم، آقا و خانم سلبی.
‫عه، اختیار دارید. ‫همون جری و مارج خوبه.
‫چه کمکی از ما برمیاد؟
‫یه مسئله‌ای هست.
‫چندسال پیش شرکت بخت‌آزمایی ایالتی ‫داشت ورشکست می‌شد،
‫و کسی هم برندۀ پول جایزه نمی‌شد،
‫شرکت مگا میلیونز هم داشت نابودتون می‌کرد.
‫بعد که سروکلۀ ویندفال پیدا شد، ‫شرایط از این رو به اون رو شد.
‫میلیون‌ها دلار سود کردین.
‫البته قبل اینکه متوجه بشین ‫توی محاسباتتون نقص و شکافی هست.
‫احتمالا اولش حسابی وحشت کردین،
‫چون می‌دونستین اگه همه ازش باخبر بشن،
‫کل بازی شما نابود می‌شه.
‫ولی کسی باخبر نشد.
‫فقط من و چندتا دانشجوی هارواردی فهمیدیم.
‫که به همین ترتیب میلیون‌ها دلار ‫توی بازی سرمایه‌گذاری کردیم.
‫بعدش سرمایۀ شما سر به فلک کشید.
‫بعد چشم رو هم گذاشتین دیدین ‫اشتباه شما، منجر شد به اتفاق دل‌بخواه شما.
‫این جمله رو من یادش دادم.
‫آره، کار خودش بود. ‫جملۀ درجه‌یکیه.
‫پس خواستۀ شما دقیقاً چیه؟
‫صراحت شما.
‫می‌خواییم وبسایت شما ‫میزان پول جایزه رو نشون بده.
‫که هیچ‌گروهی موفق نشه ‫تقسیم جایزۀ اجباری راه بندازه.
‫برای بازیکن‌های بازی هم منصفانه‌ست.
‫دوتا ماشین چاپ هم برای «کلبۀ مشروب» ‫توی ساندرلند می‌خواییم.
‫که بتونیم کنار همدیگه باشیم.
‫توی دوران بازنشستگی هستیم.
‫ترتیبش رو می‌دیم.
‫آره، قراره دوباره شرط ببندیم.
‫واقعاً عالیه، چشم. ‫بعداً صحبت می‌کنیم.
‫می‌خواد از شرکت خودشون بازم شریک بیاره.
‫پسر، با این کار دیگه شغل نمی‌خواییم.
‫- میزان پول جایزه رو منتشر کردن. ‫- چی؟
‫وبسایت بخت‌آزمایی عوض شده. ‫می‌تونی آنلاین میزان پول رو ببینی.
‫دیگه نمی‌تونیم تقسیم جایزه رو شروع کنیم.
‫گندش بزنن.
‫خب، دیگه وقتشه طرف رو له کنیم.
‫دلش جنگ می‌خواد؟ ‫ما هم جنگ به پا می‌کنیم.
‫- ناچو می‌خورین؟ ‫- نه.
‫آره، من می‌خورم.
‫راستش سیر شدم.
‫بقیه کجا رفتن؟ ‫قرار بود شرط‌بندی کنیم.
‫داداش، دیگه تموم شد. ‫دیگه کسی نمی‌خواد شرکت کنه.
‫چرا؟ ما که داریم می‌بریم.
‫نه، ما آدم‌های آشغالی هستیم.
‫آشغال بودن برای هیچ‌کس جز خودت سودی نداشته.
‫باشه، تنهایی انجامش می‌دم.
‫خیلی خفن می‌شه.
‫فوق خفن!
‫دیدی گفتم بهتره...
‫- چوب‌شور آوردی؟ ‫- آره.
‫- اینو واسه شما فرستادن. ‫- ممنون.
‫وای، بالأخره اومد.
‫چک دستمزده؟
‫کِی دیدی من سر حقوقم ذوق کنم؟
‫نه، حق کمیسیون شرکت بخت‌آزماییه.
‫خودشون که چیزی نمی‌گن،
‫ولی هرکسی که بالای شصت هزار دلار ببره، ‫توی اسناد عمومی ثبت می‌شه.
‫که فقط کافیه درخواستش رو بدی.
‫منم درخواست سوابق تمام ‫قرعه‌کشی‌های شش ماه اخیر رو دادم.
‫جرالد سلبی، هر سه هفته برنده شده.
‫اوهوم.
‫تایلر لنگفورد.
‫همون قرعه‌کشی.
‫پای یکی دیگه هم وسطه.
‫آها.
‫تایلر لنگفورد. تایلر لنگفورد.
‫خب تایلر لنگفورد. ‫گیرت انداختم.
‫بهترین یوروییه که به عمرم خرج کردم.
‫- مرسی راج. ‫- مرسی از خودت.
‫بریم عزیزم.
‫- ای بابا! ‫- وای!
‫یه بار دیگه امتحان کن عزیزدلم.
‫مثل کانگورو بپر.
‫- می‌شه آچار ده بهم بدی؟ ‫- آره.
‫آچار ده.
‫- بفرما. ‫- مرسی.
‫حتی واسه خودت وانت جدید نمی‌خری؟
‫نه، همین یکی خوبه.
‫واقعاً؟
‫همیشه که نیست. ‫ولی همینش رو دوست دارم.
‫هوم...
‫دیدی چی یادم افتاد؟
‫اینو خریدم.
‫من خواستم کنارت پول بشمارم ‫چون کاری بود که ازش سر درمی‌آوردم.
‫نمی‌دونستم دیگه چطوری ‫کنارت وقت بگذرونم.
‫فقط دلم می‌خواست کنارت باشم.
‫بلدی بازی کنی؟
‫خب، گمونم باید بچرخونیش ‫که محور سومی شکل بگیره،
‫و باد بتونه جاذبه رو خنثی کنه.
‫آره همینه. همین‌طوری پرت کن.
‫می‌خوای نظریه رو آزمایش کنی؟
‫خیلی‌خب.
‫- انگشتت رو بندهاش باشه. ‫- خب.
‫- ای بابا. ‫- بدک نبود.
‫- تمرین می‌کنم. ‫- مطمئنم می‌کنی.
‫- عه، پس این‌طوریه. ‫- آقای سلبی؟
‫مایا جوردن هستم از بوستون گلوب.
‫سوالاتی درمورد شرکت سرمایه‌گذاری ‫راهبردی جی‌اس داشتم.
‫یعنی شما و همسرتون یازده روز تمام ‫توی اتاق هتل بلیت شمردین؟
‫بله.
‫این که خیلی میزان کار زیادیه.
‫هوم...
‫ولی واسۀ ما انگاری کار نبود.
‫من کل عمرم شاغل بودم.
‫این یکی فرق داره.
‫این یکی خیلی فرق داره.
‫هنوز گزارش رو نفرستادی؟
‫به کل شهرشون کمک کردن.
‫مسئله اون نقص سیستم نیست.
‫نمی‌شه که توی مقاله ‫ازشون تعریف و تمجید کنیم.
‫من یه سرتیتر جالب می‌خوام.
‫[خوراکی، شراب، آبجوی خنک ‫و پارکینگ کلبۀ مشروب]
‫خب، اگه کارمون توی این یکی خوب باشه، ‫دیگه نیازی به شرط‌بندی نداریم.
‫راستش من این تو فکرم بود...
‫که اگه قراره صندوقی برای شهر درست کنیم،
‫مدیریت این صندوق کار تمام وقته.
‫خب...
‫به‌نظرت می‌شه از اون دفترهای ‫مرکز شهری گرفت؟ مثل همون‌ها که استیو داره.
‫چیه؟
‫قبلاً خودم گرفتم، دفتر کناریش هم هست.
‫- جدی؟ ‫- آره!
‫درواقع کوروتش توی یکی از ‫جایگاه‌های پارکینگ خودمونه.
‫خب، پس باید ترتیب اینم بدیم.
‫- چی؟ ‫- دارن ماشین‌های وین‌فال رو می‌برن.
‫آهای، آهای!
‫آهای، بیل! بیل قضیه چیه؟
‫شرکت بخت‌آزمایی مجوز ما رو تعلیق کرد.
‫- چرا؟ ‫- مگه مقاله رو نخوندی؟
‫[پول بادآورده برای عده‌ای آگاه]
‫- سلام رفیق. درس و مشق چطوره؟ ‫- عه بابا.
‫- چرا اومدی اینجا؟ ‫- حسابی معروف شدی.
‫باریکلا نابغه.
‫زودباش وسایلت رو جمع کن. ‫می‌برمت خونه.
‫زود.
‫گروه شرط‌بندی در حجم‌های بالا ‫متوجه نقصی در قرعه‌کشی شدند،
‫و میلیون‌ها دلار از این نقص بهره‌کشی کردند.
‫مسئولان بلیت بخت‌آزمایی از بابت ‫کشف این نقص ابراز تعجب کردند،
‫و رسماً اعلام کردند که بعد از قرعه‌کشی امشب ‫بازی را حذف خواهند کرد.
‫خبر بعدی...
‫آخرین تقسیم جایزه امروز بود. ‫می‌تونستین بار آخر برنده بشین.
‫آره، ولی حتی اگه جایی واسه ‫شرط‌بندی پیدا می‌کردیم،
‫دیگه اون حس سابق رو نداشت.
‫واسۀ اون صرفاً شرط‌بندی نبود.
‫بالأخره تونست به واسطۀ موهبتش ‫با مردم خو بگیره.
‫جری!
‫چیه؟
‫سهام‌داران امشب جلسه‌ای ترتیب دادن،
‫واسشون سوال بود تو هم میای یا نه.
‫ از دستم ناراحتن؟
‫اگه اینو می‌گفتم که نمی‌اومدی.
‫من که سعی کردم توی خبرنامه ‫جواب سوالاتشون رو بدم.
‫گمون نکنم اصلاً بلد باشن ‫خبرنامه رو باز کنن.
‫آخه نیازی نداره نگران چیزی باشن.
‫ما که قانون‌شکنی نکردیم.
‫- یا خدا... جشنوارۀ جازه؟ ‫- جان؟
‫جری! مارج!
‫همینه!
‫بیایین جلو!
‫بیایین ببینم!
‫ایول! خوب شده، نه؟
‫جری و مارج اومدن!
‫آخه چطوری... ما که به آخرین ‫تقسیم جایزه نرسیدیم.
‫خیلی هم رسیدیم.
‫آره، همه یه فروشگاه پیدا کردن بابا. ‫کل ایالت رو گشتن.
‫اتوبوس و کلی امکانات داشتیم.
‫جان؟
‫این کارها لازم نبود.
‫تو که واسه ما انجام دادی، ‫چرا ما واسه تو انجام ندیم؟
‫ولی نگران نباشین، ‫بخش حسابداریش با خودتونه.
‫سلام راج!
‫دوست دارم کمکتون کنم، ‫ولی نمی‌تونم بشمرم.
‫- معلومه که بلدی. ‫- بلدم بشمرم، ولی خوشم نمیاد بشمرم.
‫این شهر که صرفاً یه مقالۀ ‫روزنامه‌ای نیست جری، زندگی همه‌مونه.
‫تو بودی که وقتی خیلی‌ها بهش پشت کردن،
‫به این شهر زندگی دادی، ‫چون به‌نظر تو ما صرفاً ارقام نبودیم.
‫نه، نه.
‫شما خانوادۀ من هستین.
‫خانم‌ها و آقایون،
‫کف مرتب بزنید برای توری کلی!
‫♪ ستاره‌ها بالای سرت می‌درخشن... ♪
‫♪ انگاری که نسیم شب ‫زمزمۀ «دوستت دارم» سر می‌ده...♪
‫بریم وسط؟
‫جشنوارۀ جازه دیگه.
‫♪ پرندگان حوالی درخت چنار آواز می‌خونن ♪
‫♪ کمی رویای من رو هم ببین ♪
‫♪ شب بخیر بگو و منو ببوس ♪
‫♪ محکم بغلم کن و بگو که دلتنگم می‌شی ♪
‫♪ وقتی که تنها و مملو از ناراحتی هستم ♪
‫♪ کمی رویای من رو هم ببین ♪
‫♪ ستاره‌ها دارن محو می‌شن ‫ولی من می‌مونم عزیزم... ♪
‫- سلام استیو. ‫- سلام رودا.
‫راستی داشتم روی اون سفر ‫«غذا و نیایش و عشق» واست کار می‌کردم.
‫به آمار جالبی هم رسیدم.
‫چه هیجان‌انگیز. دستت درد نکنه.
‫قابلی نداشت.
‫اِم، دوست داری برقصیم؟
‫اِم، آره. خودت چی؟
‫آره، واسه همین پرسیدم دیگه.
‫آره، آره. واقعاً منطقی گفتی.
‫باشه.
‫♪ ولی بین هر رویایی که می‌بینی... ♪
‫♪ کمی رویای من رو هم ببین ♪
‫چقدر دلت می‌خواد بریم ‫همۀ اون بلیت‌ها رو بشماریم؟
‫هوم...
‫خیلی سخت دارم جلوی خودم رو می‌گیرم ‫که همین الآن نرم سراغشون.
‫- دلم واسه این کار تنگ می‌شه. ‫- آره، آره.
‫منم همین‌طور.
‫کاش یک بار هم که شده ‫جایزۀ بزرگ رو می‌بردیم.
‫من جایزۀ بزرگ عمرم رو ‫قبل این کار هم برده بودم.
‫♪ ستاره‌ها دارن محو می‌شن ‫ولی من می‌مونم عزیزم... ♪
‫♪ همچنان محتاج بوسۀ توام... ♪
‫با حذف شدن بازی وین‌فال،
‫جری و مارج گروه شرط‌بندی رو منحل کردن.
‫بیشتر پول‌های قرعه‌کشی رو صرف ‫ساختن دفتر وام‌دهی ساخت و ساز...
‫برای شهر اوارت کردن.
‫مثل خیلی از دوستان و همسایه‌های خودشون،
‫فرزندانشون رو به مدرسه هم فرستادن.
‫من شخصاً روی خونۀ مجردی ‫شدیداً مجلل سرمایه‌گذاری کردم.
‫یوهو!
‫جری هم بالأخره مقاومت رو کنار گذاشت ‫و برای خودش وانت جدیدی خرید،
‫که کارکرده و تقریباً نو بود،
‫چون طبق محاسباتش ‫خرید ماشین کارکرده هوشمندانه‌تره.
‫محاسباتش هم همیشه درستن.
‫نتیجۀ محاسبات بخت‌آزماییش ‫در مجموع بیست و هفت میلیون دلار شد.
‫خیلی‌خب، بریم سراغ حساب کتاب.
‫♪ کمی رویای من رو هم ببین... ♪
‫گفتی چقدر برد؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.