..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫ولی مسئلۀ عجیبی هم بودها،
‫چون چند ماه بعدش،
‫داشتیم به عکس‌های ‫عروسی‌مون نگاه می‌نداختیم،
‫یه عکسی از خودم و خانمم بود،
‫که جلوی ورودی هتل بودیم.
‫و پشتمون چیزی دیده می‌شد،
‫شکل کسی بود که داشت ‫از پشت پنجره به بیرون نگاه می‌کرد.
‫مستقیم به ما زل زده بود.
‫اون لحظه حسابی وحشت کرده بودم.
‫- حدس نزدی اون شخص کیه؟ ‫- هیچ حدسی نداشتم.
‫- وای خدا. ‫- کاشف به عمل اومد اون اتاق...
‫اون زمان اصلاً خالی بوده.
‫خلاصه که...
‫شب‌های تاریک زمستونی، ‫من سعی می‌کنم سمت اون هتل نرم.
‫[سالن موئل فامو]
‫مامان، رسیدیم.
‫دیگه رسیدیم.
‫شب بخیر. می‌خواستیم وارد اتاقمون بشیم.
‫بله، به روی چشم.
‫- عه، از قبل رزرو کرده بودید؟ ‫- بله.
‫- عالیه. به چه اسمی؟ ‫- هارت.
‫هارت.
‫هوم...
‫کِی رزرو کرده بودید؟
‫می‌خواستم الآن بگم...
‫که چند ماه پیش اتاق رو رزرو کرده بودیم.
‫آره، آره، آره. متوجه هستم.
‫صرفاً دارم... دنبالش می‌گردم.
‫ببینم...
‫- گفتید چند ماه پیش؟ ‫- بله.
‫- ولی هفتۀ پیش تماس گرفتم... ‫- تماس گرفتید؟
‫- بسیار خب. ‫- که دوباره بررسی کنیم.
‫- آها، پیداش کردم. ‫- بله.
‫- جولی هارت، طبقه همکف. ‫- درسته.
‫- نه، راستش... ‫- با دسترسی به ویلچر.
‫راستش هفتۀ پیش که زنگ زدم، ‫جهت این بود که تأیید کنم...
‫که قراره طبقه اول اقامت بگیریم،
‫که منظره به سمت باغ داشته باشه.
‫عه، نه. اینجا که چیزی نوشته نشده.
‫معمولاً وقتی مردم سفارش خاصی دارن،
‫- توی دفتر مشتریان ذکر می‌شه. ‫- آها. درسته.
‫خب، گمونم چنین چیزی ذکر شده.
‫می‌تونید از همکاران بپرسید؟
‫ایشون امشب اینجا نیستن.
‫از مدیر نمی‌تونید بپرسید؟
‫امشب کلاً خودم اینجام.
‫ولی ما هم امشب اومدیم و رزرو داشتیم.
‫بله، متوجه‌ام. مایل هستید...
‫فقط امشب طبقه همکف بمونید؟
‫نه، متأسفانه نمی‌تونیم. ‫چون اتاق طبقه یک رو گرفته بودیم.
‫خب منم نمی‌تونم شما رو بذارم ‫توی اتاقی که خالی نداریم.
‫چقدر کلید اونجاست.
‫یه لحظه اجازه بدید.
‫آخه...
‫یه اتاقی هست که می‌تونم ‫فقط برای امشب به شما بدمش.
‫- آها. ‫- که اونم طبقۀ اوله.
‫عه، واقعاً عالی شد. اِم...
‫امکانش هست اتاقه رو ببینم؟
‫آره، می‌خواید ببینیدش؟
‫- آره. که فقط بررسی کنم. ‫- الآن می‌برمتون بالا.
‫توی کل ساختمون وای‌فای هم آنتن می‌ده دیگه؟
‫عه، نه. توی کل ساختمون نیست.
‫اگه می‌خواید آنتن بده...
‫باید برید طبقات بالای ساختمون.
‫شرمنده، متوجه نشدم.
‫گفتید این طبقه وای‌فای نداره؟
‫گفتم توی ساختمون وای‌فای داریم،
‫ولی فقط توی طبقات بالا آنتن می‌ده.
‫میز شامی توی رستوران هم رزرو کرده بودم.
‫عه، نه. دیر کردید، همه‌جا بسته‌ست.
‫- اینم کلیدهای شما. مرسی. ‫- ممنون.
‫ممنون می‌شم اطلاع بدید که...
‫باقی اقامتمون رو هم می‌تونیم ‫اینجا سپری کنیم یا نه.
‫آخ خدا!
‫اینجا وسایلمون چقدر شلخته شده.
‫همه‌اش رو در بیارم.
‫اینم از این.
‫زیرچشمی نگاه نکنی‌ها.
‫نه، نگاه نمی‌کنم. نمی‌کنم.
‫عزیزم، نمی‌خوای کتت رو در بیاری؟
‫نپزی با اون کت.
‫الآن فقط می‌خوام کل ‫وسایلمون مرتب باشه.
‫آخ، چقدر خوبه که رسیدیم.
‫سقف اینجا رو خوب یادمه.
‫گمونم... روی اون‌یکی تخت بودم.
‫خواهرم روی این تخت بود.
‫نگاه کن...
‫وای عزیزدلم، نه!
‫آخ خدایا...
‫گندش بزنن.
‫بیا بریم.
‫خیلی‌خب مامان، من می‌رم ‫دنبال کتری آب‌جوش بگردم.
‫- باشه؟ ‫- باشه عزیزدلم.
‫لویی، تو اینجا بمون. ‫پیش خانم خودت باش.
‫زود برمی‌گردم.
‫پسر خوبی هستی؟ معلومه!
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫- یکی دو تا سوال داشتم. ‫- بله؟
‫می‌خواستم بپرسم مشخص شد که آیا...
‫می‌تونیم شب‌های آتی رو ‫توی اتاقمون بمونیم یا نه.
‫اِم، هنوز جریان اتاقه مشخص نشده.
‫عه، جوری نمی‌شه زودتر ‫به نتیجه رسوندش، نه؟
‫نه، می‌تونم امروز آخر وقت ‫بهتون خبرش رو بدم،
‫ولی قولی نمی‌دم.
‫لطف می‌کنید هر چه زودتر اطلاع بدید.
‫باشه.
‫و اینکه ظاهراً توی اتاقمون کتری نبود.
‫- یه کتری برقی هم لطف کنید. ‫- باشه، یکی میارم بالا.
‫و راستی، دیشب خیلی ناآروم بودم.
‫صدایی می‌اومد.
‫مطمئنم بقیه هم بهتون گفتن.
‫صدای برخورد شدیدی بود. ‫گمونم صدای پنجره بود یا...
‫آره، چون اتاق بالایی شما خالیه.
‫خب، دقیقاً. منم انتظار نداشتم...
‫کسی توی اون اتاق بوده باشه،
‫چون اگه بود که دیشب ‫نمی‌تونست به کل بخوابه.
‫حالا من... نمی‌دونم صدای پنجره بوده یا نه،
‫ولی مدام تکرار می‌شد و... ‫آره، کل شب صداش بود.
‫چه عجیب، چون تا حالا کسی...
‫درمورد هیچ صدای زننده‌ای گزارش نداده بود.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫واقعاً عجیب شد. چون صداش می‌پیچید.
‫بگذریم، اِم... واقعاً لطف می‌کنید
‫که مطمئن بشید امشب دوباره ‫چنین صدایی قرار نیست بیاد،
‫و اینکه پنجره‌ها رو بررسی کنید.
‫کل پنجره‌ها رو؟
‫خب، تمام پنجره‌ها و...
‫مخصوصاً اتاق‌هایی که خالی هستن،
‫چون مشخصاً اگه کسی توی اتاق خودش باشه،
‫پنجرۀ خودش رو بررسی می‌کنه.
‫باشه.
‫در ضمن منم پیامی برای شما داشتم.
‫از طرف پسرعموی خودتون...
‫آلیستره.
‫می‌خواد یک‌شنبه با همدیگه ‫برید ناهار بخورید.
‫عه، خیلی لطف کردید.
‫و اینکه، خیلی خوشحال شدم که ‫می‌تونیم توی اتاقمون بمونیم.
‫پس شد بررسی کردن پنجره‌ها...
‫و کتری برقی.
‫- باشه، یه کتری واستون میارم. ‫- ممنون.
‫- وظیفه‌ست. ‫- ممنون.
‫قرار که نیست بریم، نه؟
‫فقط بگو ببینم ترجیح خودت چیه.
‫خب، خودت چه حسی داری؟
‫نه مامان، من می‌خوام کاری که ‫تو می‌خوای رو انجام بدم.
‫گفتنش واقعاً حس بدی بهم می‌ده، ولی...
‫نه که نخوام ببینمشون، ولی آخه...
‫اینجا خیلی دنج و گرمه، قبول داری؟
‫آره، آخه خودخواهانه‌ست، ‫ولی دلم می‌خواست که...
‫با همدیگه وقت بگذرونیم.
‫اگه بتونی خیلی قشنگ بیانش کنی،
‫گمونم خیلی خوب می‌شه که...
‫- فقط خودمون تنها باشیم. ‫- خیلی‌خب. بعداً بهش زنگ می‌زنم.
‫گمونم همین... همین بهترین تصمیمه.
‫صبحونه‌ات خوشمزه‌ست؟
‫مارمالادش خیلی خیلی خوبه.
‫منم می‌رم کار خودم رو شروع کنم.
‫حالت خوبه؟
‫حالم حرف نداره، مرسی عزیزدلم.
‫الآن می‌خوام استراحت کنم و برم حموم.
‫می‌خوای وان رو واست پر کنم؟
‫- هوم... ‫- جدی؟
‫نگران نباش، چیزیم نمی‌شه.
‫واسه کارت جای خوبی پیدا کردی؟
‫آره، آره گمونم پیدا کردم. ‫در هر صورت که قراره یه کاریش بکنم.
‫مشکلی نیست...
‫صرفاً... دستم با کاری بنده.
‫آره.
‫مامان؟
‫واست یه لیوان مشروب خوب آوردم.
‫خیلی لطف کردی.
‫آخ، خدای من.
‫زود اومدیم یا دیر اومدیم؟
‫یعنی...
‫فقط ما اینجا اقامت داریم؟
‫تا حالا بهش فکر کردی؟
‫آره، نمی‌دونم راستش...
‫وقتی من اومدم که کسی اینجا نبود.
‫عه، اینجا رو ببین.
‫خیلی لطف کردی.
‫خیلی هم عالی.
‫حاضرید سفارش بدید؟
‫عه، معذرت می‌خوام.
‫هنوز نگاه ننداختم.
‫راستش نه، آخ خدا.
‫می‌تونید چند دقیقه دیگه برگردید؟
‫خیلی لطف می‌کنید.
‫چند دقیقه دیگه برمی‌گردم.
‫ممنون.
‫چه غذاهای خوبی دارن.
‫نظرت چیه مامان؟
‫خودت چی می‌خوای؟
‫من بین سوپ...
‫بین سوپ هویج و گیشنیز،
‫با سالاد چغندر موندم.
‫آره، «سالاد چغندر، سیب و فتای ولز».
‫خیلی خوبه که موادشون محلیه.
‫گمونم می‌تونیم...
‫شب‌های مختلف چیزهای دیگه‌ای بگیریم.
‫تصمیمتون رو گرفتید؟
‫کلاً چهار تا گزینه توی منو هست.
‫گمونم من...
‫آره، گمونم برای شروع ‫سالاد چغندر می‌خوام.
‫- و اینکه... ‫- غذای اصلی چی؟
‫بله، با ماهی قزل‌آلا.
‫آره.
‫برای منم همین لطفاً.
‫سالاد چغندر...
‫با ماهی قزل‌آلا.
‫- سفارشتون رو میارم. ‫- ممنون.
‫عزیزم، می‌شه از این کارها نکنی؟
‫دیگه تا الآن کلی ازم عکس گرفتی.
‫متوجه شدم.
‫اینم از این.
‫چی توی کیفه مامان؟
‫عه، فقط...
‫چیزهاییه که باید حلشون کنم.
‫نامه‌ها و...
‫کاغذها و عکس‌هایی که...
‫شاید توش...
‫چیزهایی باشه که برای من...
‫ارزشمند باشه، که برای خودت نیست.
‫خب، مطمئنم خیلی واست جالبن.
‫می‌تونم... حس کنم که واست جالبه.
‫مطمئنم قراره...
‫بالأخره توی فیلمی ازشون استفاده کنی.
‫امشب رو فقط شام درست و حسابی بخوریم.
‫این اتاق رو یادته؟
‫آره، اینجا... اتاق نقاشی بود.
‫و اینکه... یه مبل بزرگ اینجا بود.
‫مبل مخملی بود.
‫آره.
‫ما هم که بچه بودیم، ‫از روش می‌پریدیم.
‫می‌پریدیم روی مبل‌های دیگه.
‫که ببینیم می‌رسیم یا نه.
‫ترجیحاً از روی سگ‌ها می‌پریدیم.
‫هوم...
‫روز خوبی داشتی عزیزم؟
‫راستش روز زیاد خوبی نبود، اِم...
‫نتونستم چیزی رو شروع کنم.
‫آخه زیاد هم نخوابیدم.
‫بعدم اینکه، عه...
‫نمی‌دونم...
‫یه مقداری آروم و قرار ندارم.
‫خوشحال شدم صدات رو شنیدم.
‫عه، واقعاً... واقعاً معذرت می‌خوام.
‫منم نتونستم بهت پیامی بدم.
‫ولی...
‫نمی‌دونم راستش، شروع که کردم.
‫یه اتاق قشنگ پیدا کردم.
‫نشستم و از پنجره بیرون رو نگاه کردم.
‫می‌دونی دیگه... گمونم کم‌کم شروع کنم.
‫ولی... عه، یه لحظه. این چیه...
‫الو؟ الو؟ عه، حالا بهتر شد.
‫آره، همین‌جا کنار شاخ و برگ‌ها وایمیستم.
‫اِم...
‫عه، الو؟
‫الو؟ الو؟
‫الو؟
‫آخ خدا.
‫لو؟ بیا بریم.
‫خیلی قشنگه که این‌شکلی ‫ازم مراقبت می‌کنی عزیزدلم.
‫حسابی لوسم کردی.
‫مگه نه لویی؟
‫مگه نه؟
‫قبول داری بهمون خوش می‌گذره؟
‫[فصل: آن‌ها. سال ۱۹۰۴]
‫هوم...
‫چی کار می‌کنی؟ می‌خوای بری بیرون؟
‫خیلی‌خب، بیا. بیا ببینم...
‫خیلی‌خب. باشه.
‫پسر خوب. بیا بریم.
‫بیا دیگه، خودت گفتی می‌خوای بری بیرون.
‫بیا دیگه، بیا.
‫بیا جیش کن.
‫مگه نمی‌خواستی جیش کنی؟
‫لویی...
‫بیا دیگه، تلاش کن.
‫پس چی می‌گفتی؟ خودت گفتی ‫می‌خوای بیای بیرون.
‫ها؟ پس چی می‌خواستی؟
‫مگه نمی‌خواستی... آخ. بیا اینجا.
‫آهای؟
‫شرمنده. نمی‌خواستیم مزاحم شما بشیم.
‫اصلاً مشکلی نیست.
‫امیدوارم شما و مادرتون...
‫حسابی از اقامتتون رو لذت ببرید.
‫صد البته، ممنون. لطف دارید.
‫خیلی لطف دارید.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫بیا بریم...
‫اینم از این.
‫عزیزدلم، دستت درد نکنه. ‫واقعاً یه پا فرشته‌ای.
‫اصلاً دوست ندارم اینطوری از کار بندازمت.
‫نه بابا. بعداً انجامش می‌دم. ‫شغل خیلی خوبی دارم.
‫خیلی کمکم می‌کنی.
‫کلی از اینا دارم که می‌خوام تموم بشن،
‫هرچه زودتر، بهتر.
‫شاید بعد ناهار بتونم پستشون کنم.
‫یکی از قرص‌های من رو می‌خوای؟
‫نمی‌خوام به چیزی وابسته بشم، واسه همین.
‫درک می‌کنم، ولی اگه خواستی بگو.
‫خودتم می‌دونی همراهم دارم، ‫و به نظرم حرف ندارن.
‫چون... می‌دونی دیگه، در جا اثر می‌کنن.
‫نه، امروز می‌رم قدم بزنم. نمی‌دونم...
‫شاید امروز کمتر قهوه خوردم. بگذریم...
‫خیلی‌خب، مال آسبوری رو انجام دادم.
‫مال آن و مایکل ساکسون‌توماس رو انجام دادم.
‫اِم، عه...
‫آها، آره. چارلز استو.
‫بهت گفتم مالی مرد؟
‫خیلی حیف شد.
‫خیلی آدم مهربونی بود،
‫که اون نامۀ قشنگ رو واسم نوشت.
‫خیلی‌خب، بریم سراغ همون.
‫با الف بنویس، بعدشم «اسکوایر».
‫نشونی‌اش هم این داخل هست.
‫چه شومینه دنجی داره.
‫این اتاق رو یادته؟
‫قبلاً که اینجا بودی چه شکلی بود؟
‫راستش الآن داشتم بهش فکر می‌کردم.
‫شومینه رو خیلی خوب یادمه. اِم...
‫حتی یادمه خیلی ازش می‌ترسیدم،
‫عه، اون‌موقع که...
‫آره، آخه بامزه هم هست،
‫که آدم فکر کنه از چنین چیزی می‌ترسیده، ‫ولی من...
‫هرچند، خاطرات خوشی از این اتاق دارم.
‫اِم، گمونم... خاله جوسلین همیشه...
‫اینجا رو پر بچه می‌کرد.
‫و اینکه... البته بچه‌های خودش نبودن،
‫ولی ما رو می‌آورد اینجا،
‫خاله‌زاده‌هامون رو می‌آورد و...
‫خلاصه خوش می‌گذشت.
‫آخه، یعنی...
‫خبر داشتید که جنگ در جریانه؟
‫این اطراف بمب‌افکن‌هایی داشتین؟
‫آره، آخه اینجا هم زیاد از لیورپول دور نیست،
‫پس مسلماً آره... بودن...
‫عزیزم، بیا کارت‌ها رو تموم کنیم.
‫- آخه... ‫- باشه.
‫می‌شه؟ اشکالی نداره؟ آخه...
‫آخه امروز مقداری ناخوشم، واسه همین...
‫عه، مامان!
‫نه، نمی‌دونم راستش. ‫یه خرده احساس سرما دارم،
‫با اینکه کنار آتیش هم هستیم.
‫انگار سرما خوردی. ‫می‌خوای واست شال بیارم؟
‫- می‌رم واست شال بیارم. ‫- نه، نمی‌خواد...
‫- آره، کاری نداره. ‫- خودم میارم عزیزم.
‫- بعداً می‌رم میارم واسه خودم. ‫- نه، نه، نه، میارمش.
‫خیلی دختر کله‌شقیه.
‫قبول داری؟
‫اتاقت خوبه؟ همون‌جایی که ‫قراره توش بنویسی.
‫هوم.
‫امروز که هیچ کاری نکردم.
‫شاید مدتی باید زمان بگذره.
‫[پنج‌شنبه، بیست و چهارم سپتامبر]
‫[یادداشت‌های صوتی]
‫[درحال ضبط یادداشت صوتی]
‫راستش، اِم...
‫این اتاق رو به خوبی یادمه.
‫اِم... اینجا اتاق نقاشی بود.
‫و اینکه...
‫داخلش کاملاً ملیله‌کاری شده بود.
‫منظورم ملیله‌کاری واقعیه، ‫نه چیزی که الآن هست، اِم...
‫و اینکه...
‫یه محافظ سوزنی داشت که ‫خاله جوس خودم درست کرده بود.
‫مدتی پیش خودمون بود.
‫ولی الآن نمی‌دونم کجاست.
‫تلفن توی این اتاق بود، ‫بعد خاله‌ام...
‫یه روز خاله‌ام، اِم...
‫یه کیسه روی زمینه.
‫- تموم کردید؟ ‫- اِم، آره.
‫- غذای اصلی رو میارم. ‫- ممنون.
‫اِم...
‫و صداش رو خیلی خوب خاطرم هست.
‫خیلی زیر بود.
‫من و خاله‌زاده‌هام داشتیم ‫روی پله‌ها مسخره‌اش می‌کردیم،
‫بعد... خاله‌ام از اتاقش اومد بیرون،
‫و با سرعت مستقیم اومد سمتم،
‫اونم با نگاه جدی‌ای که روی صورتش بود.
‫که خیلی نادر بود، چون همیشه ‫روحیاتش خیلی دوستانه بود.
‫اِم...
‫هوم...
‫بعدشم که...
‫خبرهایی از پیتر اومد.
‫خبر هواپیمایی که بر فراز ‫کانال انگلیس گم شده بود.
‫آره. و بعد...
‫مامان و بابام توی لندن ‫مراسم خاکسپاری داشتن،
‫و گفتن بهتره که اینجا پیش ‫خاله جوس بمونیم،
‫که ما هم موندیم. اِم...
‫رفته بودیم سمت ساحل.
‫بعد برادرم، برادر بزرگ‌ترم... اونا رفتن.
‫سنشون به اسم‌نویسی رسیده بود.
‫مامان، واقعاً معذرت می‌خوام.
‫نگو عزیزدلم، نگو.
‫من نمی‌دونستم.
‫خیلی حالم گرفته شد که آوردمت اینجا.
‫اتاق‌ها و سالن‌ها همینن.
‫این خاطرات رو توی خودشون نگه می‌دارن.
‫ما الآن اینجاییم.
‫این خاطرات مال اون‌موقع بودن.
‫و من صرفاً دچار آشفتگی شدم،
‫که دقیقاً توی چه زمانی هستیم.
‫- همین. ‫- ولی تو همیشه می‌گفتی...
‫که کلی خاطرات خوب اینجا داشتی. ‫واسه همین گفتم...
‫عزیزدلم، داشتم... ‫اینجا کلی خاطرات خوش داشتم.
‫ولی خاطرات دیگه‌ای هم اینجا داشتم.
‫هر نوع خاطره‌ای که بگی اینجا دارم.
‫و خاطراتم...
‫همه‌شون توی ذهنم زنده هستن.
‫ماهی کاد سوخاری.
‫آشپزخونه داره تعطیل می‌شه.
‫ممنون.
‫حالا حالم بهتر شد. ‫می‌تونی کمکم کنی تمومش کنم؟
‫مطمئن نیستم بتونم ‫همه‌اش رو تنهایی بخورم.
‫نه، مامان! ببین غذای خودم چقدره.
‫اگه نمی‌تونی که نخور.
‫اینجا چاقوی ماهی هم نذاشتن.
‫آره، منم نمی‌دونم باید ‫از کدوم استفاده کنیم.
‫خیلی‌خب، بذار ببینم...
‫- حالم خیلی گرفته‌ست. ‫- واسه چی عزیزدلم؟
‫که تو رو آوردم جایی...
‫که کلی خاطرات غم‌انگیز ازش داری، آخه...
‫واقعاً... واقعاً معذرت می‌خوام.
‫من خودم خواستم بیام.
‫خیلیم ازت ممنونم که آوردیم اینجا.
‫واقعاً حس قشنگی داره...
‫که با همدیگه اومدیم اینجا.
‫من، من...
‫الآن خیلی حالم بده که اومدیم اینجا.
‫تقصیر تو که نیست.
‫مامان، معذرت می‌خوام. ‫معذرت می‌خوام.
‫تو تقصیری نداری.
‫هوم...
‫نمی‌دونم.
‫آخه جوری هم نیست که...
‫کسی می‌تونست جلوش رو بگیره.
‫آدم مجبور بود تحمل کنه، مگه نه؟
‫خودتم می‌دونی که نباید حسرت خورد،
‫چون کاری نمی‌تونستی در قبالش کنی.
‫هوم...
‫آخه زندگی هم همینه.
‫فقط...
‫می‌دونی دیگه، به ساز روزگار باید برقصی.
‫چرا تلفنت رو جواب نمی‌دادی؟
‫چرا تلفنت رو...
‫آلفی!
‫مشکلت چیه؟
‫واسه چی رفتی جلو؟
‫مشکلت چیه؟
‫می‌گم مشکلت چیه.
‫عه، پس جواب دادی، شرمنده. ‫الآن حتی دیروقت‌ترم هست.
‫اِم... حالت چطوره؟
‫آره، ببخشید. زیاد خوب نیست. ‫اجازه بده برم اینجا.
‫گمونم جلوی پرچین بهتر باشه.
‫عه، عه، اِم...
‫نمی‌دونم، راستش روز بدی داشتم.
‫درمورد کل پروژه شک دارم.
‫نمی‌دونم، خیلی حس گناه دارم.
‫راستش نمی‌تونم توضیحش بدم.
‫یه ربطی به اینجا بودنم داره، ولی...
‫حالا بگذریم، من...
‫عزیزم، راستش اینجا واقعاً سرده.
‫گمونم دیگه باید برم و ‫لویی رو ببرم داخل.
‫پس فردا اگه تونستم ‫بهت زنگ می‌زنم، باشه؟
‫امیدوارم زودتر برسم زنگ بزنم.
‫چی؟ الو؟
‫حالت خوبه عزیزدلم؟
‫خوبم مامان. زود میام بیرون.
‫خیلی وقته حالت خوب نیست.
‫آفرین پسر گلم.
‫اینم از...
‫لویی؟
‫لویی! لویی؟
‫لویی!
‫لویی! لویی؟
‫لویی!
‫لویی! لویی؟
‫حالتون خوبه؟
‫عه! معذرت می‌خوام. ‫سگ مادرم...
‫گم شده. نمی‌دونم کجا رفته.
‫مطمئناً زیاد دور نشده.
‫لویی!
‫- بیا پسر! ‫- لویی!
‫بیا لویی! بیا!
‫لویی؟
‫وای! وای.
‫همون‌جا بمون. تکون نخور.
‫می‌خواستم بهتون بگم پیداش شد.
‫عه، چه خوب!
‫خیلی ممنون که کمک کردین.
‫خواهش می‌کنم.
‫نه، واقعاً زشت بود ‫که شما رو هم درگیر کردم.
‫عه، هیچ مشکلی نیست.
‫خیلی متشکرم. ممنون.
‫خب، پس باید جشن بگیریم. ‫مایلید جایی بشینیم؟
‫اگه... اگه مزاحم شما نیستم.
‫- اصلاً. ‫- خیلیم لطف دارید.
‫- ممنون. ‫- چند لحظه دیگه میام پیشتون.
‫ممنونم.
‫واقعاً معذرت می‌خوام.
‫این‌جوری نگید.
‫دیگه برگشته، جاش امنه.
‫- آره. ‫- به سلامتی.
‫سلامتی.
‫اسم من جولیه.
‫اسم من بیله.
‫- ویلیام... ‫- آره.
‫اسم پدر منم بود.
‫- آها... ‫- هوم...
‫- در قید حیات نیستن؟ ‫- نه.
‫ایشون... چند سال پیش فوت کردن.
‫تسلیت می‌گم.
‫خانم منم یک سال پیش فوت کرد.
‫- تسلیت می‌گم. ‫- اینجا کار می‌کرد.
‫- سرآشپز اینجا بود. ‫- آها.
‫نزدیک سی و چند سال ‫با همدیگه اینجا کار می‌کردیم.
‫و اِم...
‫می‌تونستم بازنشست بشم، ‫ولی تصمیم گرفتم ادامه بدم.
‫بیشتر به خاطر خانمم بود.
‫و به خاطر خاطراتی که ‫از کار کردن اینجا داشتیم.
‫احتمالاً فلوت زدنم رو شنیدین.
‫اِم... حرفه‌ای بود که مدتی...
‫بعد مرگ همسرم سمتش رفتم.
‫می‌شینم توی دفتر یا توی آشپزخونه، ‫و به یادش فلوت می‌زنم.
‫چون فرصت نشد برای خودش فلوت بزنم.
‫و اینکه، عین فصل جدیدی ‫تو رابطۀ خودمونه.
‫شغل شما چیه؟
‫- من فیلمسازم و... ‫- آها.
‫با مادرم اومده بودم اینجا، اِم...
‫که سعی کنم فیلمی درمورد ‫خودم و مادرم بنویسم.
‫آها.
‫ولی آسون نیست.
‫حتی... نمی‌تونم کارم رو شروع کنم.
‫چرا نتونی؟
‫من...
‫گمونم به خودم حق نمی‌دم...
‫که چنین کاری کنم.
‫انگار حریم شخص دیگه‌ایه.
‫واقعاً واسم سخته که بخوام ‫به ناراحتی مادرم فکر کنم.
‫می‌خوام خوشحال باشه.
‫می‌خوام همیشۀ خدا خوشحال باشه.
‫من اینجا خاطراتی از رابطه‌ام...
‫اِم، با خانمم دارم، ‫که خاطرات خوشی نیستن.
‫اِم...
‫کارم رو اینجا انجام می‌دم.
‫و البته...
‫همون موقع خاطرات یهویی ‫به سمتم هجوم میاره.
‫و عصرها رو بی‌سر و صدا ‫برای خودم سپری می‌کنم.
‫توی ساختمون و محوطۀ هتل.
‫و گمونم برای من نوعی ‫راه ارتباطی با همسرمه.
‫پس درک می‌کنم که...
‫می‌خوای فیلمی درمورد مادرت بسازی که...
‫حس رابطه‌ات رو باهاش ‫توی خودت زنده نگه داری.
‫واقعاً سخته، مگه نه؟
‫واقعاً بابت تمام لطف‌هایی که داشتید...
‫- خیلی ازتون متشکرم. ‫- قابلی نداشت.
‫خیلیم بهم کمک کردین.
‫می‌خواستم بپرسم فردا که ‫قبل از مهمونی شام تولد مادرم،
‫می‌خوایم بریم به سلامتیش نوشیدنی بخوریم،
‫می‌خواستم بپرسم مایل هستید باهامون بیاید؟
‫عه، خیلی به من لطف دارید، ‫ولی مشغلۀ خانوادگی دارم.
‫واسه همین فردا عصر اینجا نیستم.
‫- ولی خیلی لطف کردید. ‫- نفرمایید، همین...
‫- فقط خواستم بگم. ‫- شب بخیر.
‫- خوب بخوابید.
‫ممنون.
‫تولدت مبارک!
‫زمانی رو یادمه که...
‫امیدوار بودیم که شدنی بشه، عه...
‫ولی نشد.
‫- الآنم که کار خودش رو داره. ‫- هوم...
‫فیلم‌هاش رو می‌سازه و واسش...
‫به اندازۀ بچه‌داری کردن واسش...
‫وقت و انرژی می‌گیره.
‫- آره، هوم... ‫- هرکدوم که بیاد.
‫- آره. ‫- اِم، آره...
‫من واسش ناراحتم که بچه‌ای نداره،
‫چون به نظرم می‌تونست، عه...
‫می‌خواستم بگم می‌تونست ‫مادر محشری بشه.
‫واقعیت اینه که مادر محشریه.
‫- هوم. ‫- ظرفیت زیادی واسه...
‫جادوی عملی عشق داره.
‫- آره. ‫- خیلیم داره.
‫- آره. ‫- منم این روزها...
‫خیلی عشقش رو دریافت کردم.
‫البته همیشه دریافت می‌کردم.
‫مخصوصاً الآن که...
‫پدرش ما رو تنها گذاشته.
‫تا حدی می‌شه گفت... سخت‌کوش شده.
‫- از شما الگو می‌گیره. ‫- واقعاً همین‌طوره.
‫عزیزم، می‌خوام لطفی بهم بکنی،
‫اگه دیدی خوابم برد،
‫ازت می‌خوام یه سقلمه بهم بزنی.
‫مگه نمی‌خوای بخوابی؟
‫نه، نمی‌خوام برم بخوابم.
‫نمی‌خوای یه چرت حسابی بزنی؟
‫نمی‌دونم، دیروز بعد ناهار،
‫اومدم اینجا و یه جور...
‫نمی‌دونم چطوری توضیح بدم، ‫یه‌جور ترس داشتم.
‫منظورت چه ترسیه؟
‫از بودن اینجا دیگه...
‫بدون شک اینجا بودنم...
‫اِم، می‌دونی دیگه...
‫کلی خاطرات رو توی ذهنم زنده می‌کنه.
‫گمونم اجتناب‌ناپذیر باشه.
‫حتی همین اتاق هم شاملش می‌شه.
‫خیلی خاطرات.
‫چه خاطراتی منظورته؟
‫خب، می‌دونی دیگه...
‫هرچقدر بیشتر اینجا می‌مونیم، ‫خاطرات بیشتری برمی‌گرده،
‫خاطرات زمانی که اینجا بودم.
‫وقتی که...
‫اومدم اینجا... دیدن خاله جوس.
‫منظورم وقتی که بچه بودم نیست، ‫بعداً که بزرگ شدم.
‫چه خاطره‌ای یادته؟
‫می‌دونی، وقتی که...
‫اون زمانی که...
‫حامله بودم و اومدم اینجا.
‫آره.
‫اینجا بودم.
‫وای مامان. من نمی‌دونستم.
‫می‌دونم عزیزم، ‫از کجا می‌خواستی بدونی؟
‫ولی، یعنی من...
‫خودم رو تقریباً فراموش کردم.
‫ولی توی ذهنم این بود که...
‫تقریباً همین ایام از سال بود.
‫و اینکه...
‫آره، همین...
‫توی همین اتاقم بودم.
‫رفته بودیم قدم بزنیم.
‫گمونم... قدم طولانی زدیم.
‫آره، و بعد...
‫خون‌ریزیم شروع شد.
‫آخ.
‫بابات اینجا پیشم نبود، ولی...
‫من رو بردن بیمارستان، اِم...
‫وقتی اونجا اومد دیدنم،
‫چیزی که مدام توی ذهنم بود،
‫این بود که خیلیم واسش خوب نبودم.
‫نگو مامان.
‫یعنی تحت بعضی شرایط...
‫حتی می‌شه گفت شریک افتضاحی بودم.
‫بابا اگه بود درک می‌کرد.
‫اگه بود شک نکن درک می‌کرد.
‫مامان؟
‫- بله؟ ‫- سلام، پسرعموتون پایینه.
‫- آلیستر؟ ‫- اینجاست؟
‫- آره، آره، آره. ‫- مامان، آلیستر اومده.
‫عزیزدلم!
‫بهش زنگ نزدی؟
‫عه، خیلی جا خوردم.
‫می‌شه... بهش بگید چند لحظه دیگه میام؟
‫- آره، باشه. ‫- خیلی ممنون.
‫حالا چی کار کنم؟
‫خیلی ناجور شد. برو شرش رو بکن دیگه.
‫از شرش خلاص بشم، باشه. وای خدا!
‫لویی... لویی، تو هم برو پایین.
‫- لویی رو ببر. ‫- بیا، بیا بریم. زودباش.
‫زودباش.
‫وای خدا، چه زشت شد.
‫بیا پسر خوب.
‫- می‌نویسی؟ ‫- آره.
‫- یه فیلم دیگه‌ست؟ ‫- آره، یه فیلم دیگه‌ست.
‫فیلم جدیده.
‫راستی، اینا رو واست آوردم.
‫می‌دونم تولد رزالینده.
‫وای، یادت مونده بود.
‫واقعاً احساساتیم کردی.
‫- اِم، مرسی... ‫- امیدوارم روز خوبی داشته باشید.
‫حسابی هیجان‌زده می‌شه.
‫قراره حسابی جشن بگیریم.
‫خوبه، خوبه، خوبه.
‫- خیلی‌خب. ‫- به همه سلام برسون.
‫سلام برسون.
‫- حتماً می‌رسونم... ‫- باشه عزیزدلم.
‫خیلی خوشحال شدم دیدمت، ‫به همگی سلام برسون.
‫- زودی می‌بینمت. ‫- باشه.
‫- لویی، بیا اینجا. ‫- مواظبت کن.
‫خیلی‌خب لویی، ‫تو قرار نیست بیای.
‫بیا بالگی، سوار شو عقب. ‫زودباش دیگه.
‫خداحافظی کن... خیلی‌خب.
‫مواظب خودت باش.
‫آفرین پسر خوب.
‫لویی، بیا اینجا.
‫عه!
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره، خوبم.
‫عاشق لباست شدم.
‫اینا به چه مناسبتیه؟
‫آره، کار من و لوییه.
‫خیلی شیطونید.
‫خیلی زیاده.
‫کدوم رو می‌خوای اول باز کنی؟
‫نمی‌دونم، نظر خودت چیه؟
‫اونی که توی بشقاب خودته چی؟
‫خیلی‌خب. یعنی چی توشه؟
‫چه کاغذ کادوی قشنگی داره.
‫کریسمس دوباره قراره کادوش کنیم.
‫ای وای.
‫وای خدا، فهمیدم چیه.
‫وای عزیزدلم.
‫چه جعبه کوچیکیه.
‫وای نه.
‫خوشت اومد؟
‫خیلی کوچولوی نازنینیه.
‫شبیه... اونیه که بابا بهت داده بود.
‫خیلی قشنگه عزیزم. ‫دستت درد نکنه.
‫می‌ذارمش روی میز آرایشم.
‫کنار جعبه قرصم.
‫دستت درد نکنه.
‫گفتم شاید قشنگ باشه.
‫که یکی از بابا داشته باشی، ‫یکی از طرف من.
‫خب، بعدی کدومه؟
‫گمونم بهتره بقیه‌اش رو ‫بذارم واسه بعد عزیزدلم.
‫خیلی‌خب. بذارشون واسه بعد.
‫راستش یه مقدار حالم خوب نیست.
‫سلام.
‫مایلید شامپاین رو واستون باز کنم؟
‫نه، نه، نگران نباش. ‫خودم باز می‌کنم. ممنون.
‫- جدی؟ خیلی‌خب. ‫- آره، ممنون از شما.
‫مشروب گازدار بریزم توی لیوانت؟
‫می‌خوای خودت بازش کنی؟
‫دختر خوب.
‫نمی‌خوام این سقف قشنگه رو خراب کنم.
‫وای!
‫عزیزم، یه خرده...
‫چند قلپ برای من بریز.
‫همین خوبه، مرسی. مرسی، مرسی.
‫تولدت مبارک مامان.
‫سلامتی خودمون.
‫وای، حسابی گرسنمه.
‫خیلی خوشمزه‌ست، هوم!
‫گازش رفت توی بینیم.
‫چی می‌خوری؟
‫تا الآن دیگه منو رو حفظ شدی.
‫آره، اِم...
‫گمونم دقیقاً چیزی که ‫دیروز خوردیم رو می‌خوام.
‫کل روز... داشتم درموردش فکر می‌کردم.
‫آره. بذار یه نگاه بندازم.
‫آخه عزیزم، گمونم فعلاً نتونم...
‫برای شام چیزی بخورم.
‫- گمونم، عه... ‫- مامان.
‫آخه باید یه چیزی بخوری. ‫حداقل واسه پیش‌غذا.
‫من آخه...
‫در حال حاضر چیزی نمی‌خوام.
‫خب می‌تونیم صبر کنیم.
‫آره، می‌تونیم... بعداً سفارش بدیم.
‫تو... خودت یه چیزی سفارش بده.
‫منم غذا خوردنت رو تماشا می‌کنم.
‫نه، آخه...
‫منم... منم اونقدر گرسنه نیستم.
‫خودت گفتی حسابی گرسنته.
‫آخه منم نمی‌تونم غذا بخورم،
‫که تو اینجا بشینی و چیزی نخوری.
‫- چرا نتونی بخوری؟ ‫- خب...
‫- شاید اصلاً گرسنه‌ام نیست. ‫- گفتی گرسنه‌ات نیست؟
‫عزیزم، انقدر لوس نباش دیگه.
‫آخه...
‫خب خودت یه غذای خوشمزه سفارش بده.
‫تنهایی... ازش لذت ببر.
‫اگه تو گرسنه‌ات نیست منم گرسنه‌ام نیست.
‫هرموقع که بهم گفتی ‫گرسنه‌ای و غذا می‌خوای،
‫منم همون موقع می‌خورم.
‫ولی اگه قرار نیست چیزی بخوری...
‫عزیزدلم، خواهشاً بهم فشار نیار.
‫من... حالم زیاد خوش نیست.
‫اگه بخوای می‌تونیم بریم بالا. ‫مجبور نیستیم اینجا بشینیم.
‫نه، غر نزن. غر نزن.
‫غر نزن.
‫وقتی غر می‌زنی فقط حالم بدتر می‌شه.
‫من غر نزدم.
‫آخه وقتی می‌گی حالت خوب نیست، ‫انتظار داری چی کار کنم؟
‫عین کابوسه.
‫عزیزدلم.
‫خودت یه غذای خوشمزه سفارش بده،
‫منم غذا خوردنت رو نگاه می‌کنم.
‫گرسنه‌ام نیست.
‫اگه تو نخوری، منم چیزی نمی‌خورم.
‫مامان، نمی‌دونم چرا به اینجا رسیده. ‫آخه چطوری...
‫من فقط می‌خوام خوشحال باشی. ‫من فقط...
‫دارم تلاش می‌کنم تو خوشحال بشی.
‫نمی‌تونم مدام حدس بزنم چی می‌خوای.
‫نمی‌شه فقط خودت بهم بگی؟
‫واسم شدی عین یه آدم مرموز.
‫منم کل عمرم با خودم سر همین کلنجار رفتم.
‫که چطوری کاری کنم تو خوشحال بشی.
‫تازه خودم کار و زندگی دارم.
‫شوهری دارم که کاملاً نادیده گرفتمش،
‫و اونقدرم زمان واسم نمونده.
‫و جز تو دیگه کس و کاری واسم نمونده.
‫اصلاً بچه‌ای ندارم.
‫منم کسی رو ندارم که...
‫وقتی به سن تو رسیدم، ‫بخواد سرم غر بزنه.
‫آخ، گندت...
‫حاضرید سفارش بدید؟
‫اِم، راستش قرار نیست چیزی بخوریم.
‫اِم، خیلی لطف کردید.
‫هیچی نمی‌خورید؟
‫نه، نه، نه...
‫اگه خواستیم بهت خبر می‌دم.
‫- باشه. ‫- ممنون.
‫مامان، واقعاً منظوری نداشتم.
‫- بله؟ ‫- واسه کیک حاضرید؟
‫عه... می‌شه یه لحظه بیاید؟
‫می‌شه سر میز از کیک چیزی نگید؟
‫- اِم، باشه. ‫- اگه می‌شه برید بیاریدش،
‫بیارش اینجا، با شمع روش.
‫خودم شمع رو روشن می‌کنم.
‫- باشه. ‫- زود برو بیارش.
‫باشه، میارم.
‫- گفتم خودم روشنش می‌کنم. ‫- خیلی‌خب.
‫و می‌خوام این شکلی ببرمش.
‫ممنون. مرسی.
‫تولدت مبارک.
‫تولد مبارک.
‫تولدت مبارک مامان عزیزم.
‫تولدت مبارک.
‫خودم فوتش کنم؟
‫حالت خوبه؟
‫نتونستم... اصلاً موفق نشدم.
‫خیلی خوبم موفق شدی. جدی می‌گم.
‫حالا برو استراحت کن.
‫صبح میام بهت سر می‌زنم.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫مامان...
‫[شاخه‌های لخت درختان، ‫به سمت تاکسی تکیه زده بودند،]
‫[گویی که به سمت و سویی ناشناخته ‫آن را هدایت می‌کردند.]
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫می‌تونید چمدون‌ها رو ببرید؟
‫آره، ممنون.
‫- خدمت شما. ‫- ممنون.
‫اِم، قبل اینکه برید می‌خواستم بگم که...
‫امیدوارم حالتون خوب باشه.
‫ممنون. منم می‌خواستم بابت اینکه...
‫حواست بهم بود ازت تشکر کنم.
‫اِم، کریسمس مبارک.
‫- کریسمس شما هم مبارک. ‫- همچنین.
‫- خداحافظ. ‫- خدانگهدار.
‫- سلام بیل. ‫- سلام.
‫پسر خوب. سوار شو.
‫بابت لطف‌هایی که کردی ممنونم.
‫قابلت رو نداشت.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.