..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫ده تا جعبه صد و بیست میلی ‌لیتری لازم داریم و بیست تا پی ‌وی ‌سی.
‫و گاز استریل.
‫اوف لعنتی!
میرم به گورا بگم.
‫…این گندکاری رو جمع کن. ‫دارم هر کاری از دستم برمیاد میکنم.
میدونی تو این شهر چند تا بیمارستان هست؟
‫دیگه نمیتونم منتظر بمونم. همین الان آمبولانس لازم دارم.
- چی؟ چی رو نفهمیدی؟ ‫- فکر کردی من...
‫آی ‌سی ‌یو من طبقه همکفه.
‫چی شده عزیزم؟
‫آب اومده زیرزمین.
‫تو فکر کردی کی هستی؟
‫پس نمیخوای کمکم کنی؟
‫آی‌ سی ‌یو رو آماده تخلیه کنید.
‫سردخونه چی؟
خدایا! از جلوم برو کنار!
‫چیزی لازم دارید خانم؟ ‫مرسی.
‫بفرمایید.
دیوونه شدی؟
‫آقا، کمکتون لازم دارم.
‫باید مریض‌ های آی ‌سی ‌یو رو جا به‌ جا کنم
‫و تو کل شهر یه دونه آمبولانس خالی نیست. ‫کجا؟
‫گرابیشینسکا.
‫- گرابیشینسکا؟ ‫- آره.
‫خانم ‌ها آقایون، انتهای خطه.
‫لطفاً از اتوبوس پیاده شید، وضعیت اضطراریه.
‫بیمارستون همین الان به کمک ما نیاز داره.
‫خیلی خیلی ممنون، مرسی.
‫مرسی.
‫خیلی لطف کردید.
‫شاید بتونم کمکی بهتون بکنم؟
‫شاید.
‫من خودم دارم میرم گرابیشینسکا. چی لازم داری؟
‫آدم لازم داریم، لطفاً بشینید.
‫- باشه، بریم. ‫- اوکی، دارم میرم.
‫الان دارم مریض‌ های اتاق هفت رو جا به ‌جا میکنم.
‫ببین، چارت رِمباچ رو بده به من.
‫ویِنتسک.
‫کوستژِوا.
‫بیا صد و هشتاد و نه.
‫ببخشید، ببخشید.
‫اینو میتونی ببری.
‫چی؟ سربازی و تا حالا جنازه ندیدی؟
‫باشه، این یکی عجله‌ای نداره. اون یکی رو ببر.
‫این یکی؟
‫کریسیا!
‫- اینا رو میتونی ببری؟ ‫- آره.
‫این یکی چی؟
تو جا به جایی رو زنده نمیمونه.
‫پس ببرش بالاتر؟
‫تا جایی که میتونی به دستگاه متصل نگهش دار.
‫اگه اتاق برق هم پر بشه چی؟
‫ولادک!
آه گه توش!
‫به نظرت چطوره ولادک؟
‫چی فکر میکنم؟ نمیدونم.
‫فعلاً سالمه، ولی اگه تا اینجا بیاد...
‫همه‌ چیز رو میترکونه
‫شلوارم حسابی خیس شد لعنتی!
‫اینجا بیارش لطفاً. ‫حله.
‫خب همه، آماده‌ایم، بریم.
‫لطفاً پایه‌ های سرم ‌هاتون رو محکم بگیرید.
‫خب آماده‌ایم، میتونیم بریم.
‫ولی لطفاً برای بقیه هم برگردید.
‫هرچه زودتر برگردید.
‫چند تا سرویس میخواد؟
‫هر چند تا که بتونیم.
‫دیگه کاری از دستم برمیاد؟
‫نه فکر نکنم.
‫اینا چی؟
‫باید صبر کنن.
‫اسمم ماتسِکه.
‫بِئاتا.
[ آب خروشان ]
‫مرسی.
‫آقای وُلسکی؟
‫- آره؟ ‫- یاسمینا ترِمِر.
‫من بودم که بهتون زنگ زدم؟
‫آها.
‫ببخشید، نشناختمتون.
‫تو هواپیما نخوابیدم.
‫سرهنگ چاتسکی؟
‫آه آقای ولسکی.
‫آمریکا نیستی؟
‫- تو هم زمین تمرین نیستی؟ ‫- آها.
‫بذار کمکت کنم.
‫سلام.
‫ببخشید، مدیر ساختمون آب رو بسته.
‫متأسفانه آسانسورها هم قطعه.
‫تموم کامیون‌ های شن رفتن سمت سد شچیتنیتسکی.
‫باغ‌ وحش رو تخلیه کردیم
‫و قسمت شمالی شهر رو ایمن کردیم.
‫من فقط میخوام بدونم آقای چاتسکی،
‫چرا سیل ‌بند کِنتی رو منفجر نکردید
‫وقتی که عملیات تأیید شده بود.
‫خب باید از آقای مارچاک بپرسید چون اونجا...
‫یه فاکتور انسانی وسط بود، به قول معروف.
‫همون فاکتور انسانیه که امشب تو وروتسواف میبینید.
‫فقط دلتون نیومد سیل‌بند رو بترکونید و تموم.
‫خانم ترمر خیلی تندمزاجند، میتونم بگم.
‫خانم ترمر تنها کسی بود که جرات کرد به من زنگ بزنه
‫و بگه اینجا چه خبره.
‫کوبا، استاندار اومده.
‫- کدوم استاندار لعنتی؟ ‫- حدس بزن.
‫با چاتسکی و اون خانم ترمر.
‫اها، صبح بخیر آقای ولسکی. یعنی شب بخیر آقای ولسکی.
‫- خب بگو ببینم آقای مارچاک. ‫- اِم،
‫وضعیت خیلی سخته.
‫تا همین‌ جاشم از تلویزیون لهستانی تو آمریکا فهمیدم.
‫وضعیت سخته ولی تحت کنترله.
‫- خانم ترمر... ‫- خانم ترمر؟
‫اشکالی داره وضعیت واقعی رو به استاندار گزارش بدم؟
‫- وضعیت واقعی؟ ‫- صبر کن.
‫چرا سیل‌بند کِنتی رو منفجر نکردید؟
‫- خب چون... ‫- آره!
‫چون کلی آدم اونجا بود، نمیتونستیم...
‫آدما اونجا بودن چون یکی مطمئن شده بود رسانه‌ها بفهمن.
‫امروز قرصاتو خوردی؟
‫کنفرانس مطبوعاتی رو هم من خیال کردم؟
‫حالا این‌قدر جمع و جوری؟
‫از کی دلت برای نجات چیزی میسوزه؟ چون تو این دوازده سال...
‫- چرت و پرت نگو! ‫- بسه دیگه!
‫فوری آروم شید!
‫زندگی خصوصیتون اصلاً برام مهم نیست، فهمیدی؟
‫مفهومه؟
‫میخوام بدونم اگه الان سیل‌بند کِنتی رو بترکونیم هنوز فایده‌ای داره؟
‫- آره. ‫- نه.
‫با پروفسور نواک تحلیل کردیم.
‫اولین تحلیل نواک از قرون وسطی.
‫راستش وقتی دانشجو بودم اون موقع هم پروفسور بود.
‫به نظر تو منفجر کردن سیل‌بند چیکار میکنه؟
‫آب باید حدود ده پونزده سانت پایین بیاد
‫و دقیقاً همین چیزیه که الان لازم داریم.
‫چقدر وقت داریم؟
‫خب شاید کمتر از پنج ساعت
‫تا موج اوج به کِنتی برسه و کل روستا رو نابود کنه.
‫نه، این دیوونگیه.
‫باشه، همه رو خبر کنید.
‫مهندس رزمی،
‫رئیس آتش‌ نشانی، رئیس پلیس،
‫وقت زیادی نداریم.
‫اتوبوس هم بفرستید کِنتی، باشه؟
‫شاید بالاخره عقلشون برسه و تخلیه کنن.
‫چشم آقا.
‫مایا، اِه...
‫آره دیگه تموم.
‫مامان بچه‌ته؟
‫- اِوا رفته؟ ‫- فکر کنم آره.
‫- الو؟ ‫- هی گوش کن.
‫فکر کنم یه چیزی تو کاره.
‫برای اینکه اینجا مواد منفجره کار بذاریم،
‫حداقل چهل و پنج دقیقه وقت لازم داریم
‫بعد از اینکه مطمئن شیم سیل‌بند خالیه.
‫اتوبوس‌ های تخلیه فرستادن.
‫التماست میکنم. این آدما رو میشناسم و بهت قول میدم
‫هیچ ‌کدومشون جایی نمیرن.
‫همه باید منطقه سیل‌زده رو ترک کنن. همه.
‫ارتش، پلیس، مردم عادی، همه!
‫باید کاملاً روشن باشه
‫که موندن روی سیل‌بند ممکنه به مرگ منجر بشه.
‫بعدشم به همه آب‌نبات چوبی بدیم.
‫نگران نباش.
‫ما درستش میکنیم.
‫تخلیه.
‫اتوبوس‌ ها در روستا پارک شدن.
‫تمامی ساکنان روستای کِنتی موظف به تخلیه فوری هستن.
‫اتوبوس‌ها پارک شدن...
‫الان میریزه بیرون.
‫- چقدر جا مونده؟ ‫- شاید سی سانت.
‫همه رو ببرید بالای سیل‌بند کیسه شن اضافه کنید.
‫همه برید بالا!
‫کدوم کیسه شن؟
‫میتونیم بریم؟
‫نه، آب میریزه بیرون.
واسه کیسه شن کمک کنید.
‫- کار نیروهای خدماتیه، نه مردم عادی. ‫- اینجا نه! بیا.
‫من همین‌جا میمونم.
‫یه ماشین آماده تخلیه براتون میذارن، اگه لازم شد.
‫سیل‌بند توسط ارتش و پلیس محافظت میشه.
‫هر کس تو مدت عملیات بمونه
‫برداشته و تحت پیگرد قرار میگیره.
‫نیروها در راهن.
‫تکرار میکنم.
‫- شنیدی؟ ‫- خب...
‫بهت قول میدم این اتوبوس ‌ها به همون خالی که این ماشین هست برمیگردن.
‫نه! داری چیکار میکنی؟! گمشو پیرمرد!
‫...و همچنین بیمه و جبران کامل خسارت
‫هرگونه اموال از دست رفته.
‫هر کس تو مدت عملیات روی سیل‌بند بمونه
‫توسط پلیس برداشته میشه.
‫- مردم. ‫- ساکنان موظفن...
‫دولت هیچ گهی برامون نمیخوره.
‫تا حالا نخوردن، از این به بعد هم نمیخورن.
‫هیچ‌ کدومشون. و هیچ غلطی هم نمیتونن بکنن.
‫ولی اگه ما کوتاه بیایم، خونه‌ هامون رو غرق میکنن
‫و دیگه هیچ‌وقت نمیتونیم برگردیم اینجا.
‫ما میتونیم و باید از خودمون دفاع کنیم!
‫بیاید سر کار.
‫- میتونیم. ‫- باشه باشه.
‫لطفاً، لطفاً.
‫اینو بگیر، اینو بگیر، بیا.
‫ما میتونیم از خودمون دفاع کنیم.
‫پلیس
‫مدت‌هاست همچین عملیاتی نداشتیم.
‫بعضی آدما کل عمرشون منتظر همچین لحظه‌ای هستن.
میدونید آقای ولسکی،
‫هوپلیت‌ها کی بودن؟
‫پس فالانکس رو هم میشناسید؟
‫یاجا، شب بخیر.
‫ببخشید این موقع شب زنگ زدم، ولی...
‫کلارا چطوره؟
‫چون آقای ولسکی، من بعد از سال ۸۱ این آرایش فالانکس رو مدرن کردم.
‫میتونم نقشه ا‌ش رو نشونتون بدم.
‫آره، شاید دیگه نتونم زنگ بزنم، پس...
‫لطفاً بهش بگید که من... ‫این برنامه عملیاتمونه.
‫الو؟
‫لطفاً یه بوس گنده از طرف من بهش بدید.
‫مرسی.
‫شب بخیر.
میرسیم؟
‫همه‌ چیز بستگی داره چقدر طول بکشه مردم رو از سیل‌بند پایین بیاریم.
‫خب میتونیم.
‫اولین تجمعی نیست که داریم متفرق میکنیم.
‫فقط کارگرا رو متفرق کردید یا دانشجوها رو هم؟
‫چون ممکنه آقای مارچاک رو هم از اون موقع بشناسید.
‫بعضیا سنگ هم به سمت شبه ‌نظامی‌ ها پرت میکردن، درسته؟
‫تو جوونیم.
‫آره منطقیه.
‫جوونی بی‌ قراره.
‫همین الان.
‫هیدرولوژیست یک، درخواست اجازه پرواز
‫برای مأموریت کمک به ک مردمی کِنتی. ‫اجازه داده شد.
‫کمک به کِنتی، ارتفاع دویست متر حفظ کنید.
‫موقعیت هلیکوپتر رو گزارش بدید.
‫چرا اینجا وایستادیم؟
‫فکر کنم گم شده.
‫چی یعنی گم شده؟
‫یکی بلده چطور بریم؟
‫حتماً تو کامیِنیتس اشتباه پیچیدیم.
خب یه کاری بکن تالارک.
‫کوِیاتکوفسکی،
‫دور بزن!
‫باید برگردیم عقب.
‫زود باش! دور بزن!
‫من فعلاً اینو همین‌جا میذارم.
‫وقتی این شلوغی ‌ها تموم شد دوباره بیارش پیشم.
‫باشه؟
‫صبر کن خانم، داری چیکار میکنی؟
آه گه.
‫دیدی گفتم.
‫لعنتی.
‫بابا!
‫اینا خیلی کم به ما کمک میکنن.
‫چطور همیشه زودتر از ما میرسن؟
‫شاید اگه مکالمه‌ هاتون رو رمزگذاری میکردید، نمیرسیدن.
‫تالارک، نشونم بده چی بلدی.
‫ولی یادت باشه تو خطی.
‫بله حتماً آقای استاندار.
‫عقب باش آداش.
با من بیاین
‫لعنتی، خیلی شلوغه.
‫آره شلوغه، ولی درست میشه.
‫- ماتسیوشک، جاتو با من عوض کن. ‫- چشم آقا.
‫منتظر علامت باشید.
‫از طرف مقامات
‫و رئیس پلیس،
‫موظفید سیل‌بند رو ترک کنید.
‫هیچ‌وقت نمیتونید بیاید روی سیل‌بند!
‫تمامی ساکنان روستای کِنتی
‫موظف به تخلیه فوری هستن.
‫پلیس هر کس...
‫...سرپیچی کنه رو برمیداره.
‫باید با خود سیل‌بند ما رو بترکونید!
‫آره، میخواید سیل‌بند رو بترکونید نه؟
‫بیا اینجا!
‫زود!
‫گروهان، حرکت!
‫دارن میان!
‫ولش کن!
‫هی بیا دیگه! گفتم بسه! بسه!
‫تو برو بیرون.
‫سرهنگ، داری چیکار میکنی؟
‫هی، یه لحظه اینجا صبر کن.
‫کجا داری میری یاشکا؟ ‫استاندار...
‫استاندار،
‫من دستور رو اجرا نمیکنم.
‫نمیتونم.
‫بله درست شنیدید، وقت نقشه ب هست. تموم.
‫چه نقشه ب؟
‫همه‌چیز تحت کنترله استاندار. نگران نباشید.
‫اگه قراره سیل‌بند بترکه، میترکه، باشه؟
‫آدمای خودم درستش میکنن.
‫۰۰۴، دریافت شد.
‫اجرای نقشه ب.
‫سه دقیقه تا هدف. ام‌آی۲-۰۰۴.
‫سرهنگ چاتسکی!
‫«تاس انداخته شد.»
‫برو بیرون!
‫- خوبی؟ ‫- آره!
‫بابا!
‫۰۰۴، نمیتونم نزدیک بشم، زیر آتشیم!
‫لعنتی!
‫۲۰۴.
‫محل به زودی خالی میشه.
‫تکرار میکنم، محل به زودی خالی میشه.
‫یعنی چی خالی؟
‫همه‌چیز تحت کنترله استاندار.
‫بیاید خیسشون کنیم.
‫دیوونه شدی آب بریزی رو سیل‌بند؟
‫تصمیم من نبود. میخواستی سیل‌بند بترکه؟ بفرما.
‫اینجوری نه احمق!
‫- فکر کردی اونا چی بودن... یاشکا! ‫- گمشو!
‫۰۰۴، مردم روی سیل‌بندن!
‫قرار بود خالی باشه!
‫۲۰۴، الان مواد رو بنداز.
‫۰۰۴.
‫- مردم روی سیل‌بندن! ‫- مواد رو بنداز!
‫۲۰۴، الان مواد رو بنداز!
‫۲۰۴، صدامو میشنوی؟
‫۲۰۴، صدامو میشنوی یا نه؟
‫۰۰۴، ارتباط نامشخصه.
‫- تموم! ‫- ۲۰۴، مواد رو بنداز!
‫ما اینجا درستش میکنیم.
‫چه موادی؟
‫بذارید ارتش کارشو بکنه استاندار.
‫۲۰۴، دریافت کردی؟
‫داریم برمیگردیم.
‫۲۰۴! ‫- لعنتی! ‫- سرهنگ چاتسکی،
‫چی تو کَتَته؟ ‫الان عملیات رو کنسل کن!
‫ولی خودتون گفتید استاندار.
‫گوش کن، عملیات رو کنسل کن.
‫اگه سیل‌بند رو بترکونی همه غرق میشن!
‫- سرهنگ. ‫- چی؟
‫رئیس دچار حمله قلبی شده.
روستامون و ساکناش تونستن از این سیل‌بند دفاع کنن.
‫اگه این کارو نکرده بودیم، همه اموالمون از دست میرفت.
‫می‌فهمم. خودتون چطورید؟
‫خانم، هنوز تو شوکم.
‫به زور رو پاهام وایستادم.
‫ هلیکوپتر اومد. وحشیانه شروع کردن
به سمت ما ترقه پرت کردن
‫مردم ترسیدن، فرار کردن.
‫ما چطور باید با اموال و جونمون تو خطر زندگی کنیم؟
‫یکشنبه ۱۳ ژوئن ۱۹۹۷ روستای کِنتی
‫نیتت خوب بود.
‫ولی مثل همیشه شد.
‫نگران مامانت نباش.
‫خونه ا‌ش باید سالمش بمونه.
‫از باسیا خواستم مواظبش باشه، پس تو...
میدونم.
‫مرسی.
‫اشکالی نداره.
‫بیا.
‫ساکنان روستای کِنتی
‫به طور فعال در مقابل پلیس و ارتش مقاومت کردن،
‫و نذاشتن سیل‌بند رو منفجر کنن.
‫کمک، لطفاً!
‫همین الان کمک لازم دارم!
‫چی شده؟ ‫نگاه نکن.
‫زود باش چرخ ‌ها رو باز کن.
‫برو بریم، الان!
‫آروم.
‫آروم آروم.
‫اصلاً اینجا چیکار میکنی؟
‫نباید برگردی به یگانت؟
‫فکر کردم اینجا یه دستی بهتون برسونم.
‫وای تو چقدر آدم خوبی هستی.
آه خدایا.
‫برو طبقه اول دکتر رو بیار.
‫یِندروشی.
‫بابات بهت افتخار میکرد.
‫مانکا، همه رو چک کن.
‫باشه.
‫حالتون چطوره بچه ها؟
‫کلارا، جواب میدی؟
‫مطمئنه باباته.
‫کلارا!
‫دارم میام.
‫کلارا!
‫تلفن رو بردار.
‫الو.
‫الو؟
‫- الو؟ ‫- کیه؟
‫هیچ‌کس.
‫افتضاحه، اصلاً خط نمیاد.
‫میترسم آقای مارچاک، دیگه به زودی هیچی تو شهر کار نکنه.
‫ما سعی کردیم جلوی آب رو در میدان اصلی بگیریم.
‫پل پومورسکی تقریباً غرق شده.
‫اونجا آب چند فوت ارتفاع داره.
‫پلیس
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- الان کجا داری میری؟ ‫- سگ رو ببرم گردش.
‫آها باشه.
‫بذار کارشو بکنه بعد زود برگرد خونه.
‫شنیدی سیل داره میاد نه؟
آه لعنتی.
‫حتماً الان باید خاموش میشد؟
‫برق قطع شد.
‫زود وصل میشه.
میرم یه چند تا ترشی زیرزمین
‫و یه سری چیز باارزش جمع کنم،
‫من و زنم تو آپارتمان میمونیم.
‫آدم هیچ‌وقت نمیدونه چی پیش میاد.
‫وای خدای من.
‫اِم...
‫باشه، بعداً درستش میکنم.
‫الان برو پیشش. کی میدونه دیگه چیکار قراره بکنه.
‫این کامیونا اینجا چه غلطی میکنن؟
‫دارن وزن پل‌ها رو زیاد میکنن.
‫کجا داری میری؟
‫دارم میرم خونه.
‫چی شده؟
‫شروع شده.
‫پس‌زدگی.
‫یعنی چی؟
‫یعنی قیامت میشه.
‫ببخشید.
‫چطور برم خیابون استاوُوا؟
‫از گالری رد بشید بعد راست بپیچید.
‫باشه عالیه، مرسی.
‫- عجله کن. ‫- باشه هر چی تو بگی.
‫تنبل، بیا اینجا!
‫بیا اینجا!
آیدل!
‫بیا اینجا!
آیدل!
آیدل، بیا اینجا!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.