..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‏کاشیوادا و اوتا...‏ ‏این دوتا چه غلطی می‌کنن؟‏
‏ظاهراً دارن سرباز به در بازی می‌کنن.‏
‏ها؟‏
‏سرباز به در؟‏
‏سرباز به در نهایتِ یه بازی‏ ‏جنگ روانیه‏
‏که توش حالت‌های چهره‌ی حریفتو‏ ‏می‌خونی...‏
‏پس قراره تو این بازی شکستت بدم،‏
‏و یه بار برای همیشه بهت ثابت کنم که‏ ‏من همه چیو تو چهره‌ام نشون نمیدم!‏
‏من بردم.‏
‏خیلی ضعیفه! تو یه چشم به هم زدن تموم شد!‏
‏یه دست دیگه!‏
‏حالا جوگیر نشو!‏
‏دست اول فقط برای اینه که‏ ‏حرکات حریفو ببینی!‏
‏یعنی فقط داشتم امتحانت می‌کردم!‏
‏بازی واقعی از الان شروع می‌شه!‏
‏این دفعه، قراره احساسات‏ ‏برعکسو تو صورتم نشون بدم‏
‏و حسابی کاشیوادا رو گیج کنم.‏
‏ولی با شناختی که ازش دارم، می‌تونه‏ ‏دستمو بخونه.‏
‏به خاطر همین قراره یه قدم فراتر برم...‏
‏و دقیقاً همون حسی که دارمو نشون بدم!‏
‏من بردم.‏
‏چه غلطی می‌کنی، اوتا؟!‏
‏یه...‏
‏یه بار دیگه.‏
‏بهتره این کارو نکنی...‏
‏خفه شو!‏
‏دست بعدی، به جای اینکه فکر کنم‏ ‏قراره چیکار کنم،‏
‏سعی می‌کنم بخونم که اون به چی فکر می‌کنه!‏
‏تمرکز...‏
‏حرکت چشماش...‏ ‏چند بار پلک زدنش...‏
‏سرعت نفس کشیدنش...‏
‏چطوری دستاشو تکون میده...‏
‏اضطرابش...‏
‏وقتی دستمو بذارم رو سرباز،‏ ‏مطمئنم حالت چهره‌اش یه کم تغییر می‌کنه!‏
‏هیچی نمی‌تونم بفهمم!‏
‏انگار مجسمه‌اس! حتی یه‏ ‏میلی‌متر هم تکون نمی‌خوره!‏
‏آخ!‏
‏اون... دیگه حتی به‏ ‏کارتا هم نگاه نمی‌کنه!‏
‏فقط داره به ناکجاآباد زل زده!‏
‏خیالش راحته‏
‏نه، واقعاً...‏
‏الان به هیچی تو این‏ ‏دنیا زل نزده.‏
‏داره از یه قدرت ماورایی استفاده می‌کنه تا‏ ‏به یه بعد دیگه نگاه کنه!‏
‏خجالت می‌کشه‏
‏ایول!‏
‏سربازو کشید و داره می‌خنده؟!‏
‏این چه استراتژیه؟!‏
‏می‌خوای گولم بزنی؟!‏
‏داره به این می‌خنده که تو چقدر‏ ‏احساساتتو بروز میدی!‏
‏نتیجه 3-0. کاشیوادا-سان برنده شد.‏
‏اونایی که کاملاً بی‌احساسن‏ ‏و اونایی که فوق‌العاده احساساتین‏
‏مدرسه راهنمایی تاشیرو‏
‏وای، ترسوندی منو.‏
‏کاشیوادا-سان بی‌احساسه.‏
‏و برای همین... همکلاسیش، اوتا-کون‏ ‏اذیتش می‌کنه.‏
‏دفعه‌ بعد، حسابی می‌ترسونمت!‏
‏مگه بچه‌ مدرسه‌ای هستی؟‏
‏پخ!‏
‏اوف.‏
‏غافلگیر شده‏
‏حتی پلک هم نزد!‏
‏بیشتر احساساتتو نشون بده‏
‏لعنتی! دوباره شکست خوردم!‏
‏دیگه خفه شو، اوتا!‏
‏هر کاری که می‌کنه،‏ ‏اون بی‌احساس باقی می‌مونه.‏
‏لعنتی! هیچی از کارایی که کردم جواب نداده!‏
‏چطور می‌تونم حالت چهره‌ی لعنتیشو تغییر بدم؟!‏
‏میشه بس کنی؟‏
‏کاشیوادا همینطوریه دیگه.‏
‏جداً، چرا اینقدر کشش میدی؟‏
‏چه فرقی می‌کنه که‏ ‏کاشیوادا-سان بترسه یا نه؟‏
‏خوشحالم که پرسیدی، ساتا.‏
‏همه‌چی از مراسم افتتاحیه شروع شد،‏ ‏وقتی که شکوفه‌های گیلاس کاملاً باز شده بودن—‏
‏صبر کن، قراره طول بکشه؟‏
‏باید برم دستشویی.‏
‏خفه شو و گوش کن!‏
‏اولین باری که دیدمش‏
‏روز مراسم افتتاحیه بود،‏ ‏وقتی که شکوفه‌های گیلاس کاملاً باز شده بودن.‏
‏لعنتی! خفه شو دیگه، کلاغ احمق!‏
‏گمشو!‏
‏آخ!‏
‏فکر کردی کی هستی، کلاغ احمق؟!‏
‏نمی‌ذارم فرار کنی!‏
‏احمق! من دو بار گول نمی‌خورم!‏
‏اون...‏
‏حتی بیشتر از منم خورد! اونم تو سرش!‏
‏چرا اصلاً تکون نمی‌خوره؟!‏
‏ناراحته‏
‏اوه، هی!‏
‏ما تو یه کلاسیم؟!‏
‏از اون موقع کنجکاو بودم،‏ ‏برای همین همه جور کاری رو امتحان کردم...‏
‏ولی اون هیچ تغییری نکرد.‏
‏اوه، تو خودتم یه پا عجیبی که‏ ‏دنبال یه کلاغ می‌دوی و سعی می‌کنی بگیریش.‏
‏خفه شو!‏
‏به هر حال، رو اعصابمه!‏
‏خب، زیاده‌روی نکن.‏
‏واقعاً خوردی‌ش!‏
‏من چای تو اون بطری رو عوض کردم‏ ‏و جاش سرکه ریختم!‏
‏حالا، عذاب بکش!‏
‏شوخی می‌کنی! تو همین الان سرکه خوردی!‏
‏نه، صبر کن. واقعاً داره عذاب می‌کشه؟‏
‏نمی‌تونم بفهمم...‏
‏چه خبره اینجا؟! لعنتی!‏
‏عوضی!‏
‏همین الان خندیدی، مگه نه؟!‏
‏اوتا... تمام مدتی که به بطری زل زده بودی‏ ‏داشتی پوزخند می‌زدی.‏
‏داره می‌خنده‏ ‏- فهمیدم یه کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه‌اس، برای همین‏ ‏بطری خودمو با مال تو عوض کردم.‏
‏می‌خوای بگی که من خیلی‏ ‏تابلوام، عوضی؟!‏
‏بله.‏
‏دوباره بگو، لعنتی!‏
‏برعکس داره اذیتش می‌کنه.‏
‏اونو تو مشتش گرفته و‏ ‏می‌چرخونش.‏
‏صبر کن ببین! دفعه بعد حالتو می‌گیرم!‏
‏ولی...‏
‏به خاطر همین ازت خوشم میاد، اوتا.‏
‏تو... چی؟!‏
‏نـ-نه، معلومه که منظورش‏ ‏اونجوری "خوش اومدن" نبود.‏
‏آروم باش...‏
‏نه، منظورم همون بود.‏
‏امکان نداره از من خوشت بیاد!‏
‏چطور جرئت می‌کنی فقط چون‏ ‏بی‌احساسی منو مسخره کنی!‏
‏ولی من دارم راستشو می‌گم...‏
‏الان ناراحته‏
‏چطور باید حرفتو باور کنم وقتی‏ ‏با اون قیافه‌ی بی‌روح گفتیش؟!‏
‏از من بدت میاد؟‏
‏معلومه، ازت متنفرم!‏
‏اینقدر بی‌احساسی که ترسناکه!‏
‏چـ-چی؟‏
‏خدا رو شکر.‏
‏داری در مورد چی حرف می‌زنی؟!‏
‏همه‌چی تو صورتت نوشته شده...‏
‏این حرفای ترسناکو نزن!‏
‏نه، اینطور نیست!‏
‏اینا دارن چیکار می‌کنن اصلاً؟‏
‏صبر کن ببین! به هر حال،‏ ‏دفعه‌ی بعد حسابی می‌ترسونمت!‏
‏ها؟ صبر کن...‏
‏خوشحاله؟‏
‏صبر کن ببین!‏
‏لعنتی!‏
‏رابطه‌ی نسبتاً غیرقابل توضیحشون...‏
‏ادامه داره.‏
‏خب جلسه استراتژی برای شکست دادن‏ ‏کاشیوادا رو شروع می‌کنیم.‏
‏اگه ایده‌ی خوبی برای شکست دادنش‏ ‏دارین، دستتونو بالا ببرین!‏
‏شکست دادنش؟‏
‏می‌تونی خودت تنهایی به تلاشت ادامه بدی.‏
‏اول، قراره یه روز کامل‏ ‏زیر نظر بگیرمش.‏
‏زیر نظر بگیریش؟ جدی؟‏
‏تو که تصمیمتو گرفتی.‏ ‏این جلسه دیگه برای چیه؟‏
‏خفه شو و گوش کن!‏
‏ولی تو بهمون گفتی دستمونو بالا ببریم...‏
‏حتی اگه در مورد کاشیوادا‏ ‏حرف بزنیم،‏
‏مطمئنم اگه کل روز بپامش یه لحظه‌ای‏ ‏پیدا می‌شه که حالت چهره‌اش تغییر کنه!‏
‏درسته که کاشیوادا-سان خیلی‏ ‏مرموزه و منم یه کم کنجکاوم،‏
‏پس کمکت می‌کنم.‏
‏ساتا؟ جدی؟‏
‏خب، اوتا خیلی در موردش کنجکاوه،‏ ‏پس اینم سرگرم‌کننده‌اس.‏
‏آره. واقعاً هست.‏
‏نیستم! می‌زنم لهت می‌کنم!‏
‏روز بعد‏
‏اون همین الانشم اینجاست.‏
‏هنوز هیچ‌کس دیگه‌ای تو کلاس نیست.‏
‏به نظر می‌رسه می‌خواد یه کاری بکنه.‏
‏ژاپنی 2‏
‏داره درسو مرور می‌کنه؟!‏
‏چرا اینقدر تعجب کردی؟‏
‏نه، صبر کن!‏
‏واقعاً داره زمزمه می‌کنه چون فکر می‌کنه‏ ‏هیچ‌کس دیگه‌ای دور و برش نیست!‏
‏ژاپنی 2‏
‏نزدیک بودا! فکر کردم متوجه ما شد!‏
‏زنگ اول‏
‏داری چیکار می‌کنی، اوتا؟!‏
‏زنگ دوم‏
‏برگرد اینجا، اوتا!‏
‏زنگ سوم‏
‏اوتا!‏
‏زنگ چهارم‏
‏اوتا!‏
‏وقت ناهار‏
‏چشه این؟‏
‏عجب.‏
‏چه عجیب!‏
‏کل روز داشتم نگاهش می‌کردم،‏ ‏ولی اصلاً تغییر نکرده!‏
‏داری شوخی می‌کنی!‏
‏موقع ناهار، صورتش یه کم گل انداخته بود.‏
‏تو یه دقیقه پونزده بار پلک زد.‏
‏چقدر با دقت داری نگاهش می‌کنی!‏
‏من اصلاً به هیچی فکر نمی‌کردم!‏
‏آه، ولی هی! ما هنوز بعد از مدرسه‏ ‏نظافت داریم!‏
‏کجا رو تمیز می‌کنه دوباره؟‏
‏فکر کنم مسئول استخره.‏
‏تمیز کردن کل استخر با این تعداد آدم واقعاً رو مخه.‏
‏آره، بیاین اصلاً استخرو باز نکنیم.‏ ‏جدی می‌گم.‏
‏آره؟‏
‏هاپ...‏
‏هی! یه تانوکی از اون‏ ‏بوته‌ها اومد بیرون!‏
‏یه تانوکی؟!‏
‏کجا؟!‏
‏جدی؟‏
‏بریم ببینیم!‏
‏کارت خوب بود، کاشیوادا-سان.‏
‏با وجود دیدن یه تانوکی‏ ‏هیچ تغییری نکرد.‏
‏شدیداً علاقه‌منده‏
‏اون بچه‌ها برنگشتن.‏
‏به نظر می‌رسه از اون به عنوان‏ ‏بهونه‌ای برای پیچوندن استفاده کردن.‏
‏همچنین، من متوجه یه چیزی شدم.‏
‏کاشیوادا-سان همیشه تنهاست.‏
‏ها؟ هست؟‏
‏آره.‏
‏هی، کاشیوادا.‏
‏داری تنهایی سخت کار می‌کنی،‏ ‏پس اینم یه جایزه کوچولو!‏
‏اون حرکت الان چی بود؟!‏
‏لعنتی! چطور جرئت کردی جاخالی بدی؟!‏
‏قیافه‌ات شبیه کسایی بود که‏ ‏می‌خوان یه کاری بکنن.‏
‏و اون چه قیافه‌ایه؟!‏
‏عوضی! برام تله گذاشتی!‏
‏اون هیچ کاری نکرد‏
‏ندو—‏
‏ما برای تو هم یکی داریم، کاشیوادا.‏
‏شما دوتا کاملاً برای‏ ‏مسخره‌بازی آماده‌این!‏
‏حالا دیگه کار خودتو کردی!‏
‏هنوز تسلیم نشدی؟‏
‏- چی؟!‏ ‏- اینو بگیر!‏
‏زدم به هدف!‏
‏- حالا همه‌تون تاوانشو پس می‌دین!‏ ‏- باشه!‏
‏چالش‌تو قبول می‌کنم.‏
‏بیا!‏
‏برگرد اینجا!‏
‏هی!‏
‏کاشیوادا! اینم سزای کارت!‏
‏این بهت نشون میده رئیس کیه!‏
‏بگیر که اومد!‏
‏اینو بخور!‏
‏اینقدر فقط منو هدف نگیرین!‏
‏خب، تو هدف آسونی هستی.‏
‏دقیقاً.‏
‏عوضی!‏
‏چرا دارین مسخره‌بازی درمیارین؟!‏
‏برگردین سر نظافت!‏
‏لعنتی! اونیواراداست!‏
‏فرار کنین!‏
‏هی! برگردین اینجا!‏
‏- چرا فقط من؟!‏ ‏- هی!‏
‏اگه بیفتی چی؟‏ ‏نباید تو استخر بدوی!‏
‏کفش بتنیه!‏
‏لعنتی... حالا، یه جورایی ما هم‏ ‏افتادیم به تمیز کردن استخر.‏
‏خیسِ خیسم.‏
‏چه گندی.‏
‏چقدر می‌تونی بی‌دقت باشی؟‏
‏اوتا.‏
‏ممنون...‏
‏مـ-منظورم این نبود که‏ ‏می‌خوام کمکت کنم یا چیزی!‏
‏دیگه دنبالم نیا!‏
‏گفتم دیگه دنبالم نیا!‏
‏الان لبخند زد؟‏
‏و اینگونه بود که،‏
‏نبرد بین کاشیوادای بی‌احساس‏ ‏و اوتای احساساتی ادامه داره.‏
‏نکته‌ی جانبی: اونا هیچوقت اون تانوکی رو پیدا نکردن.‏
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‏تو یکی از دستام آبنبات دارم!‏
‏سعی کن حدس بزنی کدومه!‏
‏نه! اون یکی نیست!‏
‏سعی نکن به زور بازش کنی‏