‫خودم رو تنها دیدم، که روی یه صفحه‌ی باز ایستاده بودم...
‫هر طرف رو که نگاه می‌کنم، چیزی نمی‌بینم.
‫نه مسیری هست، نه راه خروجی.
‫همون‌موقع بود که صداشو شنیدم...
‫صدای تویی که اسممو صدا می‌زدی.
‫منم راه افتادم، با همین کلمات دست‌و‌پا شکسته‌م...
‫شاید ضرب‌آهنگش بی‌نقص نباشه— اوه.
‫اما وقتی این ملودی رو زمزمه می‌کنم، امیدوارم به صدام گوش کنی.
‫آسا.
‫صدایی که اوج می‌گیره و دنیا رو آروم‌تر می‌کنه...
‫آســـا!
‫ببخشین! بلند می‌خوندم؟
‫می‌شه از جاستین بیبر بخونی؟
‫هــــــا؟!
‫بلد نیستم که.
‫یه کاریش کن دیــــگــــه.
‫بــــــ ــــ
‫عـــــه، امروز قراره کاتسوی مرغ با کنجد درست کنم...
‫وایــــی، اون که مال فرداست.
‫امروز کنار غذامون توفو داریم.
‫اوه، سبزیجاتم هست.
‫دینگ صداش در اومد.
‫ماکیو-چان، چرا به مایکروویو می‌گی «دینگ»؟
‫فضولی موقوف.
‫صدای گوشیته.
‫داره زنگ می‌خوره.
‫می‌دونم.
‫پس برو عین یه آدم‌بزرگ جوابشو بده.
‫چه بساطی داریم ها...
‫بله، کودای هستم.
‫اوه، بله.
‫چشم، ممنون بابت اون روز.
‫از وقتی تو اومدی این‌جا سالم‌تر زندگی می‌کنم.
‫عــــــــه؟
‫پس استخدامم کن.
‫خودت خرجیتو در بیار.
‫اگه تمیزکاری هم بهش اضافه کنم چی؟
‫اوضاع همین‌طوری که هست خوبه.
‫همین کافیه.
‫می‌تونم بخوابم؟
‫برو بخواب رو تخت.
‫همین‌جا راحتم.
‫چراغو روشن بذار.
‫هـــــــــــوم.
‫صدای تق‌تق کردن کیبوردش.
‫بعضی اوقات قطع می‌شه، بعدش با حرص می‌کوبه روش.
‫خش‌خش کاغذهاش.
‫و آه عمیقش.
‫پرده‌هایی که کنار نرفتن.
‫و روشنایی شهر توی شب که از لابه‌لاشون پیداست.
‫غرق‌شده میون انبوهی از کتاب‌ها...
‫من این‌جا تنهام.
‫این چه کاری بود؟
‫فقط از یه رخ خوشگل عکس گرفتم.
‫خــــنـــگـــول.
‫من این‌جا، تنهام.
‫کنار تخت سلطنت یه ملکه از سرزمینی غریب خوابیدم.
‫این‌ها محبوب‌ترین شب‌های منن.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫یک روز زیبای دیگر در سرتاسر کشور.
‫اما مراقب خشکی هوا باشید.
‫و حالا اخبار امروز.
‫شب گذشته، در پارکینگ اوتسوکی در بزرگراه چوئو حادثه‌ای رخ داد،
‫که در آن یک کامیون به یک خودروی پارک‌شده برخورد کرد.
‫طبق اعلام پلیس، سرنشینان خودرو، تاکومی هاجیمه-سان و کودای مینوری-سان بودند.
‫آن‌ها به بیمارستان منتقل شدند، اما جان باختند.
‫دخترشان در زمان حادثه داخل خودرو نبود...
‫ماکیو.
‫نمی‌خوای چیزی بگی؟
‫فقط چون خواهر بزرگ‌ترتم اینو می‌گم، واسه اینکه هیچ امیدی بهت نیست.
‫توجه: قطار به‌طور ناگهانی متوقف شده است— توجه فرمایید.
‫مسافران عزیز توجه فرمایید.
‫ما یک درخواست توقف اضطراری دریافت کردیم.
‫پس از اطمینان از ایمنی، حرکت قطار ادامه پیدا خواهد کرد.
‫آه، ماکیو.
‫ببخشین این‌قدر زود بیدارت کردم.
‫تأیید کردین؟
‫چی رو؟
‫منظورم... اجساده دیگه.
‫جرئت همچین کاری رو نداشتم.
‫بهم گفتن دارن کالبدشکافی می‌کنن.
‫کاری از دستمون بر نمیومد.
‫واقعاً که... مجبورمون کردن توی همچین جای دلگیری منتظر بشینیم.
‫ماکیو-چان...؟
‫آه، آره راستی. این خاله‌ت ماکیوـه.
‫خواهر کوچیک‌تر مامانت.
‫بعید می‌دونم یادت بیاد. خیلی‌وقته همدیگه رو ندیدین.
‫خب دیگه، من برم سراغ کارهای اداریش.
‫می‌تونی یه‌مدت مراقبش باشی؟
‫عـــــه؟ من هتل می‌گیرم. حتی تشک هم ندارم.
‫یه‌ذره دلت به رحم بیاد محض رضای خدا.
‫نمی‌تونیم که به حال خودش ولش کنیم.
‫روت حساب کردم ها.
‫من ماکیوام.
‫عــ ــ عـــا... چیزه...
‫عـــا. منم تاکومی آساام.
‫آسا. حله.
‫بریم یه چیزی بخوریم.
‫یه چیزی... بخوریم...
‫موافقی؟
‫آره.
‫بفرما.
‫دست‌تون درد نکنه...
‫اگه بازم خواستی تعارف نکن.
‫هرچه‌قدر دوست داری بخور.
‫اوه، چشم.
‫یه نوشیدنی دیگه می‌خوای؟
‫اوه، دست‌تون... درد... نکنه...
‫هنوز وقت داریم.
‫یکم بگیر بخواب.
‫ناراحتی؟
‫نمی‌دونی؟
‫چیز عجیبی نیست.
‫هرموقع که وقتش رسید، می‌تونی ناراحت باشی.
‫ماکیو-چان، تو چی؟ ناراحتی؟
‫متأسفانه باید به عرضت برسونم، حتی یه‌ذره هم نیستم.
‫از خواهرم متنفر بودم.
‫از این بابت برای تو متأسفم.
‫از این نظر ناراحتم.
‫یه دفترچه خاطرات...
‫شاید نوشتن یه دفترچه خاطرات بتونه کمکت کنه.
‫در مورد چیزهایی که بقیه بهت می‌گن...
‫یا چیزهایی که بهت نمی‌گن.
‫می‌تونی از هر حسی که داری و نداری بگی.
‫همه‌ش رو توی دفترچه‌ت بنویس.
‫حتی اگه دیگه هیچ‌وقت بازش نکنی،
‫یه روزی، همون می‌شه چراغ راهت.
‫تنها دفترچه‌ای که تا حالا داشتم، دفتر ثبت رشد پیچک‌های صبحگاهی بود.
‫وقتی اینو گفتم، جواب داد:
‫«دفتر بررسی پیچک صبحگاهی؟»
‫«وقتی بزرگ‌تر شدی، خیلی چیز بامزه‌تری می‌شه»، این چیزی بود که بهم گفت.
‫دفترچه خاطرات...
‫دیروز، بابا و مامان توی ماشین بودن که...
‫ولی... اون که اصلاً دختر واقعی مینوری-چان نیست، نه؟
‫در مورد چیزهایی که بقیه بهم می‌گن...
‫نه، فکر کنم نسبت خونی دارن.
‫فکر می‌کنی؟
‫چی بگم، این‌طور شنیدم.
‫یا چیزهایی که بهم نمی‌گن.
‫پس هیچ‌کدوم از فامیل‌هاش این‌جا نیستن؟
‫این حرفش... دقیقاً فهمیدم منظورش چی بود.
‫عــــــه. نه خانواده‌ای، نه فامیلی.
‫من که فقط با حقوق بازنشستگی‌ زنده‌م.
‫کیوکو-سان، تو یکی نباید چنین حرفی بزنی.
‫چی بگم، دلم براش می‌سوزه، ولی...
‫در مورد هشدار بی‌آبی ماهی‌های تن از هیوستون چیزی شنیدین؟
‫سیستم فر دارن؟
‫استعداد خاص من: فقط شنیدن مزخرفات آدم‌هاست، نه حرف‌های واقعی‌شون...
‫فعال‌سازی.
‫حلقه‌های پلاستیکی که برای ورزش پهلو و دور کمر استفاده می‌شود.
‫اون حلقه‌ی هولاهوپ شیمانتوـه؟
‫یا طناب کاهیه؟
‫ولی این‌طوری که... نمی‌تونم خاطره بنویسم.
‫آسا؟
‫آسا.
‫آب...
‫آســـــا!
‫صبح بخیر.
‫بریم... یه چیزی بخوریم.
‫آره، بریم یه چیزی بخوریم.
‫چرا دوبار گفتی؟
‫بذار کمکت کنم.
‫اوه، حله.
‫عـــــــه چیزه...
‫این‌ها شستنی‌ان؟
‫عـــا، آره.
‫چشم.
‫دوتا برش، دوتا...
‫می‌گم، کار دیگه‌ای هم هست؟
‫عـــه، چیزه...
‫کلم‌های توی یخچال باید خرد بشن.
‫چشم.
‫سه‌چهارتا برگ کافیه.
‫چشم...
‫بفرما.
‫چشم.
‫دست‌تون درد نکنه.
‫یه لحظه... واسه همین سوسیس‌ها رو جدا می‌خوری؟
‫می‌تونستی بهم بگی خب.
‫شرمنده.
‫می‌گم، نکنه تو واقعاً...
‫زیادی خجالتی‌ای؟
‫نــــه! چیزه... یعنی، آره.
‫گــ ــ گوش کن، تمام حرف‌هایی که دیروز زدم، ‫همه‌ش از روی حسی بود که اون لحظه داشتم...
‫هــــــــــــا؟! پس یعنی من—
‫نه، سوءتفاهم شده. اشتباه گرفتی.
‫اینکه نمی‌تونستم بی‌تفاوت باشم حقیقته.
‫ولی، چیزی که اصلاً حواسم بهش نبود...
‫این بود که من آدمی نیستم که بتونه فضای زندگیش رو با یکی دیگه شریک بشه.
‫هـــــــــــــــــــا؟!
‫تقصیر خودمه، می‌دونم.
‫ولی چیزه... می‌شه این‌طوری نگی «هـــــــــــــــــــا»؟
‫آزاردهنده‌ست.
‫هـــا؟
‫هــــا؟
‫نه، فقط تعجب کردم دیدم آدم‌بزرگا هم احساساتشون جریحه‌دار می‌شه.
‫معذرت می‌خوام.
‫فکر نکنم نه-سان تا حالا چنین ضعف‌هایی از خودش نشون داده باشه.
‫ماکیو-چان، چرا ازش بدت میاد؟
‫منظورم مامانمه.
‫از مردم نخواه که پشت‌سر بقیه بد بگن.
‫فقط چون حس کردم اگه چیز دیگه‌ای بگم نامردیه این حرفو زدم.
‫چه آدم عجیبیه...
‫دفترچه خاطرات؟
‫واقعاً می‌خوای بنویسی؟
‫عــــه... خودت گفتی کمکم می‌کنه.
‫اوه، آره.
‫پس می‌تونی صفحه‌های استفاده‌شده‌شو بکنی.
‫ممنون.
‫واقعاً عجیبه.
‫از امروز شروع کردم به زندگی‌کردن با یه آدم عجیب.
‫به‌خاطر اینکه...
‫یه بیابون.
‫تا جایی که چشم کار می‌کنه فقط شن می‌بینی.
‫هیچی این‌جا نیست.
‫این‌جا...
‫خالیه.
‫عــــا، وقت شامه؟
‫اگه می‌ری خرید کنی منم میام.
‫وقتی خاطره می‌نویسی...
‫لازم نیست چیزهایی که دلت نمی‌خواد رو بنویسی.
‫فقط همونی رو بنویس که توی اون لحظه می‌خوای.
‫حتی لازم نیست حقیقت داشته باشه.
‫حتی با اینکه دفترچه خاطراته؟
‫حتی با اینکه دفترچه خاطراته.
‫هیچ‌کس بابتش سرزنشت نمی‌کنه.
‫چیزهایی که نوشتن در موردشون سخته رو حذف کن.
‫سعی کردم... سعی کردم یه چیزی بنویسم، ولی...
‫نه بابا. نه مامان.
‫جفت‌شون... رفتن.
‫انگار...
‫توی یه فضای بازم. توی خلأ.
‫انگار پرت شدم وسط دل یه بیابون.
‫بدنم مورمور می‌شه.
‫آسا.
‫دلم آب می‌خواد.
‫آسا.
‫کاش یکم داشتم...
‫یه تشت پر از آب...
‫آســـــا!
‫چرا صداشو انداخته تو گلوش؟
‫می‌دونم، حتماً خیلی ناراحتی. طفلکی.
‫مــ ــ می‌دونی کانجی «تشت» چطوری نوشته می‌شه؟
‫من از ته دلم از مادرت متنفر بودم.
‫حالم به‌هم می‌خوره وقتی که می‌بینم این نفرت ‫حتی بعد از مرگش هم از بین نرفته.
‫پس شرمنده که اینو می‌گم؛
‫اما نسبت به تو هیچ احساسی بیشتر از احساسی که ممکنه ‫به هر بچه‌ی غریبه‌ای توی خیابون داشته باشم، ندارم
‫ولی، دختری مثل تو...
‫یه بچه‌ی پونزده‌ساله...
‫نباید در معرض این‌همه بدبختی باشه.
‫تو... لایق چیزهای خیلی قشنگ‌تری توی زندگی هستی.
‫می‌تونی اون‌جا بخوابی.
‫خونه‌ی من هیچ‌وقت تمیز و مرتب نیست.
‫همیشه‌ی خدا هم اعصابم خرده.
‫حتی نمی‌تونم تضمین کنم دوستت داشته باشم.
‫اما اینو بهت قول می‌دم.
‫هیچ‌وقت احساساتت رو لگدمال نمی‌کنم.
‫اون روز، این زن...
‫اگه می‌تونی باهاش کنار بیای، فردا بیا پیشم بمون، پس‌فرداشم همین‌طور،
‫و روزهای بعدش!
‫نمی‌ذارم این آدما دست‌به‌دستت کنن!
‫با چشم‌هایی شبیه گرگی که از گله‌ش جدا افتاده بود...
‫اون منو از یه زندگی سراسر تنهایی نجات داد.
‫و در جواب سؤالت؛
‫کانجی «تشت» این‌طوری نوشته می‌شه: ‫«آب» داخل «هاون» و «بشقاب» زیرش.
‫حتی کانجی «تشت» رو هم بلد بود.
‫بسه، ماکیو-سان...
‫میام.
‫میام پیشت زندگی کنم!
‫بریم. این سوشی خشک‌شده ارزش خوردن نداره.
‫می‌ریم یه سوشی درست‌و‌حسابی بخوریم.
‫هیچ‌کس این‌جا نیست.
‫این‌جا هیچی پیدا نمی‌شه...
‫توی این بیابون بی‌پایانی که اسیرش شدم.
‫آدم‌بزرگا هم یه روزی به این‌جا می‌رسن؟
‫یعنی می‌تونم راه خروجمو از این‌جا پیدا کنم؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫هیچی.
‫خودم تک و تنهام.
‫فقط خودم.
‫من...
‫می‌فهمم.
‫این همون چیزیه که بهش می‌گن...
‫تنهایی.
‫تنهایی؟
‫خودمو دیدم که پرت شدم وسط دل یه بیابون ناآشنا.
‫بعدش اون‌جا، ملکه‌ی یه سرزمین غریب رو دیدم...
‫که تنها و بی‌کس روی تخت سلطنتش نشسته بود.
‫قیمت لوبیاسبز رسماً تــرکــــونده! ‫برای «ماکیو-چان» یــکــم خریدم، ‫ولــــی با این وضـعیت، خودم دارم ‫ ورشکسته‌ی لوبیایی می‌شم.
۱
قسمت
ســـرریــز
دفترچه‌ی خاطرات ساحره