. دیر کرده
چی کار داره می کنه ؟
. کلی ... برف نشسته روت
... خب بخاطر اینه که دو ساعته اینجا منتظرتم
! خدای من ، اصلا متوجه نشدم
! فکر کردم تازه ساعت دو ـه
. حتی اگه دو بود ، بازم یه ساعت دیر کرده بودی
سردته ؟
. دارم یخ می زنم
. فکر کنم همینطور باشه ، واقعا شرمنده
هفت سالی شده ، مگه نه ؟
اصلا اسمم رو هنوز یادت هست بعد این همه مدت ؟
خودت چی ؟ هنوز اسمم رو یادت هست ؟
... یوئیچی
... هاناکو
! نه ، اصلا هم این نیست
. استیو
... من دخترم ها ، یادت هست
. لعنتی ، جدی جدی اینجوری سرما می خورم
پس اسمم چی شد ؟
. ول کن ، فعلا بیا از اینجا بریم
... پس اسمم چی
. بیا بریم ... نایوکی
. باشه
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.1
... « هرگز نخواهم گفت ، « ممنونم
. تا همیشه آن را در کنار خود نگه می دارم
... خداحافظی » به آرامی فرا خواهد رسید »
. بعد از رویایی آسوده و آرام
... در هر دو دستم
. همیشه ، و برای همیشه تکه های در حال افتادن آن رویا را نگه می دارم
... همیشه می دانستم
. که تا آخرین لحظه ، لبخند زدن چه بسیار قدرتمند است
... این یه رویاست
... من دارم رویا می بینم
... همون رویایی که هر روز می بینم
. و هیچ وقت هم تموم نمیشه
... برف سرخ
. دنیایی به رنگ قرمز
. یه بچه ی کوچولو داره گریه می کنه ، تقریبا مثل کسوف خورشید در حال غروب
. می خواستم ، می خواستم که حداقل اشک هاش رو پاک کنم
... ولی دست هام از کنارم تکون نمی خورد
. و اشک هاش همینطور از روی گونه هاش پایین می ریخت و توی برف ها ناپدید میشدن
... همه ی کاری که از دستم بر می اومد ، نگاه کردن بود ... خیلی نا امید کننده و غم انگیز بود
... همه چی درست میشه
... پس گریه نکن
... قول میدم
... واسم جای سواله که این کلمه ها مال کی بودن
. به نظر خیلی بعید می رسید که مال من باشن
! اون رویا به رنگی در دوردست ها تبدیل میشه ، تبدیل میشه به ... یه قول
... یونیفورم ... یونیفورم
من کجام ؟
! خدای من ، من واسه این کارا وقت ندارم
قسمت 1
اوور تورِ نقره ای
. در موسیقی به معنی پیش در آمد و مرحله ی قبل از آغاز موسیقی است : Overture
... یونیفورم ... یونیفورم
! آه ! صبح بخیر ، یوئیچی
این همه سر و صدا چیه اولِ صبحی ؟
. " نه ، نه ، یوئیچی . موقع ی صبح باید بگی " صبح بخیر
. صبح بخیر
حالا بهتر نشد ؟
راستی ، یوئیچی ، تو یونیفورمم رو جایی ندیدی ؟
. فکر می کنم آکیکو سان داشت واست می شستش
. اون لباسش چه طراحی عجیبی داره
! اصلا هم عجیب نیست
. انگاری صدام رو شنید
. پیداش کردم ، یوئیچی
. خوش به حالت
. ولی یکمی نمناکه
اتاق
نایوکی
... نایوکی
. اگه بذاریش زیر کوتاتسو خیلی سریع خشک میشه ها
. آره ، ولی اگه این کار رو بکنم ، چروک میشه
. آدم های عاقل لباس خیس نمی پوشن
. پس فکر کنم ترجیح میدم بی عقل باشم تا اینکه لباسام چروک باشه
امروز آخرین روز تعطیلات زمستونی نیستش ؟
. آره ، ولی واسه کار و بار های باشگاهی باید برم مدرسه
. چون من کاپیتان تیمم ، می دونی که
. آره ، دیروز یه چیزایی درباره ی تمرین و این حرف ها زدی
. آره ، درباره ی تیم دو و میدانی بودش
... پس تو کاپیتان تیم دو و میدانی هستی ، آره
. اَه ... از چیزی که فکر می کردم بیشتر نم داره
نباید یکم بیشتر عجله بکنی ؟
. می دونم ، می دونم باید عجله بکنم
! نایوکی
خیلی دیر شده ، مطمئنی که می تونی سر وقت برسی ؟
. آره ، اگه بتونم صد متر رو توی هفت ثانیه بدوئم
! اونجوری که میشه یه رکورد جهانی
. موفق باشی عزیزم
میشه بپرسم اون برای چیه ، آکیکو سان ؟
اه ، این ؟
پسر ، چه سرده ؟
. آه چه جالب ، حالا یادم اومد
. خیلی خب ، بعدا می بینمتون
! نایوکی
می تونی وقتی بعداً برگشتی شهر رو بهم نشون بدی ؟
! حتما ، اگه تو بخوای خیلی هم خوشحال میشم
. خیلی ممنون
! حله ، بعدا می بینمت
. مراقب ماشین ها باشی ها
. کار خیلی سختیه ، مگه نه ؟ اگه خسته شدی برو یکم استراحت کن
. ممنونم ، ولی حالم خوبه
. نمی دونی چقدر کمک بزرگیه که یه پسر دور و برت داشته باشی
. این خواهر کوچیکتره مادرمه ، آکیکو میناسه سان
. اون مادر نایوکیه
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
به همین زودی رسیده اونجا ؟
... پسر ، خسته شدم
. ممنون برای کمکت
. خیلی ممنونم
. وقتی بچه بودم خیلی زیاد به این شهر می اومدم
. آخرین باری که نایوکی و آکیکو سان رو دیده بودم ، هفت سال پیش بود
! من برگشتم
خیلی خب ، یوئیچی ! آماده ای که ببرمت و دور و اطراف شهر رو نشونت بدم ؟
چیزی شده ؟
. نه ... فقط داشتم فکر می کردم که یه ذره هم عوض نشدی
یعنی داری میگی که اصلا بزرگ نشدم ؟
... شاید
. شرمنده که دوباره کشیدمت بیرون اونم وقتی که تازه رسیدی خونه
. می خوام که هر چی سریع تر با شهر آشنا بشی
آخه ، می خوای واسه یه مدتی اینجا زندگی بکنی ، مگه نه ؟
تا ابد و برای همیشه ، مگه نه ؟
... خب برای همیشه رو نمی دونم
. اما واسه یه مدتی اینجا هستم ، حداقل تا زمانی که از دبیرستان فارغ التحصیل بشم
. ماشین با شماره پلاک 1832 توقیف و به پارکینگ منتقل شد " " . برای پیگیری به ایستگاه پلیس کوروشی مراجعه کنید
" شن ضد لغزش "
. و این قراره مدرسه ی تو باشه
اینجا قبلا مزرعه ی گندم بودش ، مگه نه ؟
. آره ، این ساختمون جدیده ، و اونوری هم ساختمون قدیمیه
. الان تعطیلات زمستونیه ، با اینحال کلی دانش آموز اینجاست
. آره ، آخه انواع کلاس های فوق برنامه و فعالیت های باشگاهی هنوز در جریانه
. از فردا ، دوباره میشم یه دانش آموز اینجا
! مای
. سایوری
همه جا رو داشتم دنبالت می گشتم ، مای ، داشتی چی کار می کردی ؟
بازم داشتی به اون سگه غذا می دادی ، مگه نه ؟
. فقط داشتم نوازشش می کردم
. و اونم بیمارستانه . ولی فکر کنم آخرین باری هم که اینجا بودی ، همینجا بودش
. امیدوارم زیاد سر و کارم به اینجا نیوفته
تو زیاد از بیمارستانا خوشت نمیاد ، یوئیچی ؟
سردته ، شیوری ؟
. فکر نکنم کسی باشه که از بیمارستان خوشش بیاد
. نه ، خوبم
واقعا اینطور فکر می کنی ؟
. اینجا واقعا از اون چیزی که یادم میاد شلوغ تر شده
. آره ، ولی من معمولا از مغازه های اونور شهر خرید می کنم که خیلی راحت تره
! نایوکی
! کائوری ! کیتاگاوا کون
دوستاتن ؟
. و همکلاسی هام . کائوری یکی از بهترین دوستامه
. عجب تصادفی
شما دو تا هم اومدید سر قرار ؟
منظورت چیه ، " هم " ؟
. ما فقط چند دقیقه پیش تصادفاً به هم دیگه برخوردیم
پس جونِ من ، کسی رو که " تصادفاً بهش برخوردی " رو مجبور . نکن همه ی خرت و پرت هات رو برات بیاره
. ایشون یوئیچی آیزاوا کون هستن
! پسر خالمه
. یادم میاد که داشتی دربارش حرف می زدی
. من کائوری میزاکا هستم
ولی می تونی من رو کائوری صدا بزنی ، باشه آیزاوا کون ؟
... و من
باید نوکرش باشی ، آره ؟
به کی داری میگی نوکر ؟
کیتاگاوا کون ، می تونی این رو یه لحظه برام نگه داری ؟
! بله حتما
! دیدی ؟ همونطوری که گفتم ، یه نوکر
... نه ، اصلا هم نیستم ! من
. اه ، این رو هم نگه دار
. بفرما ، برای به خاطر سپردن دوستی جدیدمون
... هی ، من اونا رو واسه خودمون خریدم
. اینقدر خسیس نباش
! فقط محض اطلاعت میگم ، بهتره که فاصلت رو از کائوری حفظ کنی
... کائوری
! آخ ، آخ ، آخ
... کیتاگاوا کون
. ما فقط همکلاسی هستیم ، می دونی که
. خیلی خب ، فردا دوباره توی مدرسه می بینمتون
. آره ، می بینمت
! هی ، صبر کن
نمی تونی حداقل بگی که من یکی از کسایی هستم که احتمال داره دوست پسرت بشه ، کائوری ؟
! کائوری سان
! چه بچه ی با مزه ای
. هر جفتشون تو کلاس کنارم می شینن
... اییم
یوئیچی ؟
ها ؟
. چیزی نیست
این تپه اصلا تغییر نکرده ، مگه نه ؟
... نه
چیزی شده ؟
. راستش زیاد درباره ی اون موقع ها چیزی یادم نمیاد
ها ؟
. حس می کنم یه عالمه اتفاق توی این شهر افتاده ، ولی بیشترش رو فراموش کردم
. حتی یادم نمیاد که از این شهر خوشم میومد یا نه
... شاید به خاطر این باشه که بچه بودم
ولی واقعا هیچ چیزی نیست که نسبت بهش یه حس . خاطره انگیزی یا هر چیز دیگه ای داشته باشم
. مطمئنم که بالاخره کم کم همه چیز یادت میاد ، پس فقط صبور باش
. می دونی ، من واقعا عاشق این شهرم
. امیدوارم که تو هم به اندازه ی من از این شهر خوشت بیاد
! یه روباه
! بیا اینجا آقا روباهه ! چیزی نیست ، اذیتت نمی کنیم
! بیا اینجا ، زودباش
! تمومش کن ، گازت می گیره ها
. می بینم که هنوز هم عاشق حیوونایی
! زود باش ! نترس
. اون یه روباهِ وحشیه
. قرار نیست که به همین راحتی ها اهلی بشه
! اصلا هم اینطور نیست ! روباه های این تپه با بقیه فرق دارن
. حتی در اینباره یه افسانه ی قدیمی هم وجود داره
می تونی بهم بگی چجور افسانه ایه ؟
... خب
! بذار ببینم ... می دونی ، انگاری خودمم یادم نمیادش
. فکر کنم بهتره برم واسه شام یکم خرید کنم
. من همینجا منتظر می مونم ، فکر کنم اگه بیام داخل گم میشم
. نگران نباش ، منم باهات هستم
. می دونم ، همینه که بیشتر نگرانم می کنه
خیلی خب پس ، همینجا بمون . فقط سرت رو نندازی پایین و بری ، باشه ؟
. نگران نباش ، درست همینجا می مونم
ها ؟
. داشتم به خاطر می آوردم که درست همچین مکالمه ای رو باهات چندین سال پیش داشتم
. خب هر چی حالا ، زود باش برو دیگه
یعنی درست میگه ، یعنی من هفت سال پیش درست به همین منظره ها هم داشتم نگاه می کردم ؟
! هی تو ، برو کنار
! از سر راهم برو کنار ، برو کنار
! تکون بخور
... ئوگو
! درد داشت
. شرمنده ، ولی اینقدر داشتی سریع می اومدی که وقت نکردم از سر راه برم کنار
... ئوگو
. اونقدر ها هم سریع نمی دوئم
. نمی خواد اینقدر متواضع باشی ، خیلی هم سریع بودی
... ئوگو
. زودباش ، بعدا در اینباره حرف می زنیم
! هی ، صبر کن ، هی
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
. باید به اندازه ی کافی دور باشه
به اندازه ی کافی دور باشه که چی ؟ چه خبره اینجا ؟
. داشتن تعقیبم می کردن
ها ؟
. تو هم باهام دیده شدی ، پس حالا تو هم توی خطری
می تونم سفارشاتون رو بگیرم ؟
! شیش ! بعدا
! بله خانوم
ها ؟
اون یارو داشته تعقیبت می کرده ؟
. آره
ببینم اونوقت این مسئله ربطی به اون بسته ای که پیشته هم داره ؟
! نه ، اصلا هم ربطی نداره
. ولی اون یارو به نظر خیلی آدم خوبی میاد
آره ، ولی تو نباید واسه یه کتاب از روی جلدش قضاوت کنی ، باشه ؟
هیچ نظری نداری که چرا اون یه پیشبند پوشیده ؟
. احتمالا به خاطر این باشه که اون ، صاحب یه مغازه ی تایاکی ئه
خب حالا واسه چی باید صاحب یه مغازه ی تایاکی تو رو تعقیب بکنه ؟
... خب ، می دونی یه مغازه ی تایاکی فروشی هستش که من عاشقشم
. و همه چیز داشت خوب پیش می رفت تا اینکه رفتم و یه عالمه تایاکی سفارش دادم
. ممنونم
... ولی وقتی که می خواستم پولش رو بدم ، نتونستم کیف پولم رو پیدا بکنم و
... درست موقع ای که مونده بودم چی کار بکنم
... یه گربه از راه رسید و خواست که یه تایاکی رو بدزده
! هی
... بعدش صاحب مغازه شروع کرد به فریاد کشیدن ، اونم با یه قیافه ی وحشتناک
. و بعدش اینقدر ترسیدم که پا به فرار گذاشتم
متاسفم ، حالت خوبه ؟
!! مامانی
. به نظر من که همش تقصیر تو بوده
! ئوگو
... خب ، توی اون شرایط یه سری جزئیات دیگه هم بودش
آره ، مثلا چه جزئیاتی ؟
. داستانش خیلی طولانیه
. نگران نباش ، گوش میدم
. داستان خیلی پیچیده ای هم هست
. نگران نباش ، می تونم متوجه هش بشم ، بگو
... حقیقتش اینه که
! من واقعا خیلی خیلی گرسنه بودم
. ادامه بده
. همش همین بود
همین بود ؟
. آره ، همین بود
! ئوگو
. هر طور به قضیه نگاه بکنی ، همش تقصیر تو بده
. می خواستم فردا برم پولش رو بدم
. فردا خیلی دیره
! من پولش رو میدم ، ولی تو باید همین الان بری و از اون مرد معذرت خواهی بکنی
! ما واقعا خیلی متاسفیم
. خیلی خوشحالم که من رو بخشید
تایاکی خیلی مزه میده وقتی که تازه پخته شده باشه ، مگه نه ؟
. اینجوری چاق میشی ها
. اصلا به اینجور چیز ها اهمیت نمیدم
پس در این صورت ، می خوام ببینم که تا آخرین اونا رو همینجا می خوری ، باشه ؟
... ئوگو
... " ئوگو "
! ئوگو
! از من تقلید نکن
! خب ، آخه داری همش همین رو میگی
... ئوگو
. این اصلا هم درست نیست
این بال ها دیگه چیَن روی پشتت ؟
بال ؟ کدوم بال ؟
! همونایی که روی پشتتن دیگه
پشتم ؟
! ئوگو
! نمی تونم پشتم رو ببینم
چطوره یه جا وایسی و فقط سرت رو بچرخونی ؟
! درست میگی ! من بال دارم ! اونم چه بال های خوشگلی
... دارم کم کم متوجه میشم که این چیزی که از تو حس می کنم ، چیه
ها ؟
تو همچین ، خل و چلی ، مگه نه ؟
! ئوگو ! اصلا هم خل و چل نیستم
! انگاری وقت خدا حافظیه
. آره انگار
. دفعه ی بعدی که دیدمت باید پولم رو بدی
من آیو سوکیمیا هستم ، تو چی ؟
. آیزاوا یوئیچی
ها ؟ یوئیچی ؟
چی شده ؟
. اه هیچی ، چیزی نیست ، امیدوارم دوباره همدیگه رو ببینیم
مطمئنی ؟
. معلومه که مطمئنم ! اگه بخوای همچین چیزی بگی هیچوقت پولت رو نمیدم ها
. باشه بابا ، شوخی کردم
! پس بعدا می بینمت ، قولِ ها
چی شده ؟
. نه ، چیزی نیست
! تا بعد
! ای وای
! هی
. دروغ گو
. واقعا متاسفم
. بی خیال دیگه ، چندین و چند باره که دارم ازت معذرت خواهی می کنم دیگه
. بیشتر از سی دقیقه اونجا منتظر بودم
. حالا نمی خواد دعوا کنید
. باشه
. بسه دیگه ، نایوکی
. خیلی خب ، منم دیروز خیلی دیر کردم تا بیام پیشت
. حالا با هم بی حسابیم
. انگاری بالاخره وسائلت رو آوردن
. فکر نکنم بتونم امشب همشون رو باز کنم
. ولی واسه الان ، به یه ساعت زنگ دار احتیاج دارم
. می تونم یکی از ساعت هام رو بهت بدم
. اینکه خیلی خوبه
حالا چند تایی می خوای ؟
. یکی کافیه
. می تونی هر کدوم رو که دوست داری برداری
اینا رو واسه سرگرمیت جمع کردی ؟
. نه ، اصلا
. فکر می کنم این یکی خیلی بهت میاد ، بیا
. ممنونم
. فعلا
. یوئیچی
. " تو شب ، باید بگی " شب بخیر
. آره ، شب بخیر
. آره
. یه زندگی جدید توی یه شهر جدید
. و اینجوری ، این روز زمستونیم به انتهای خودش رسید
. درست موقعی که داشتم کم کم به خواب می رفتم ، تصویر یه دختر از ذهنم گذشت
. و بدون اینکه بدونم اون کی بود ، به خوابی عمیق فرو رفتم
. بیا بریم دیگه ... زودباش ، بریم
. اگه عجله نکنیم ، خورشید غروب می کنه و هوا تاریک میشه
حالا می خوایم کجا بریم ؟
مامان ازم خواست که برم خرید ، یادت میاد ؟
تو هم بهم گفتی که توی آوردن خرید ها بهم کمک می کنی ، مگه نه ؟
. عمرا ، هوا خیلی سرده
. تو نمی تونی یه قول بند انگشتی رو بشکونی
. اگه بشکونی مجبور میشی که هزار تا سوزن رو قورت بدی
نمی خوای باهام بیای ؟
. همینجا منتظر می مونم ، اگه بیام داخل احتمالا گم میشم
. نگران نباش ، منم باهات هستم
. می دونم ، همینه که بیشتر نگرانم می کنه
پس انگاری خودم باید تنهایی برم ، همینجا منتظر بمون ، باشه ؟
. قول بده
! ئوگو
چی شده ؟ واسه چی داری گریه می کنی ؟
چیزه ... آروم باش ، اسمت چیه ؟
... ئوگو
. اسم من یوئیچی آیزاوا ئه
... آیـ ... آیو
و اسم فامیلیت ؟
... آ ... آیو
پس اسم فامیلیت هم آیو ئه ؟
چی شده ؟
داره اذیتش می کنه ؟
پدر و مادرشون کجان ؟
. حالا هر چی ، بیا از اینجا بریم
. زودباش ، آیو آیو
! من آیو آیو نیستم
... باد و نور در کنار پاهایمان رقصیدند
. همان معجزه هایی که در زندگی روزمره ی ما ، کم کم جمع شدند
... با نگاه به بالا ، ابر ها را می بینم
... و راه طولانی خانه را
. خیلی سریع تر از آن زمانی که بچه ی کوچکی بودم
... مانند بچه ای بی صبر ، منتظرم
... تا این برف ها آب شوند
. دونه های برف پر جنب و جوش و درخشان ، به حرکت کردن ادامه می دهند
... بدون اینکه حتی بدانند
. فردا چه چیزی در پیش رو خواهند داشت
. درخشان در میان تمامیه فصل ها
... در این دنیا
. روزی خواهد رسید که تمام آرزو ها به حقیقت خواهند پیوست
... پریانی کوچک همچنان به سمت ما می آیند
. در حالی که ما به این سفر بی انتها ادامه می دهیم
قسمت بعدی
اون دیگه چجور مربایی بود ؟
تلاشت رو بکن ، باشه ؟
. من یوئیچی آیزاوا هستم
. از ملاقات همتون خوشبختم
. جدی جدی آخرش هم افتاد توی کلاس ما
خیلی خوبن ، مگه نه ؟
بعدا باید دوباره بریم و معذرت خواهی بکنیم ، باشه ؟
هی ، ما قبلا از اینجا رد نشدیم ؟
. بیا قول بند انگشتی بدیم ، درست مثل وقتی که بچه بودیم
چیزی شده ؟
. نه ، هیچی
قسمت 2
اینترویتی در برف
. اینترویت در کلیسا ها ، به سرودى كه در آغاز مراسم نيايش خوانده مي شود ، گفته می شود : Introit