. داستانش خیلی طولانی ـه ، ولی جهت اطلاعت میگم که من هویج هم نمی تونم بخورم
تو کی هستی ؟
منظورش از اون حرف چی بود ؟
یعنی اهریمن ها دنبال من هستن ، نه مای ؟
! وای ، فوق العادست
همه ی این مربا ها رو خودت درست کردی ، آکیکو سان ؟
. آره ، خودم
. و این یکی هم مربای مخصوصم ـه
. وای ، عجب رنگ خوشگلی داره ! به نظر خیلی خوشمزه میاد
آه ؟ شما دو تا صبحونه ـتون به این زودی تموم شد ؟
. آ .. آره ، دیگه نمی تونم یه لقمه ی دیگه هم بخورم
... آیو
! خدا بیامرزتت
چی شده ؟
. متاسفم ، ولی نمی تونم نجاتت بدم ، آیو چان
اونا چشون شده ؟
بفرما ، هر چقدر دوست داری بخور ، باشه ؟
... « هرگز نخواهم گفت ، « ممنونم
. تا همیشه آن را در کنار خود نگه می دارم
... خداحافظی » به آرامی فرا خواهد رسید »
. بعد از رویایی آسوده و آرام
... در هر دو دستم
. همیشه ، و برای همیشه تکه های در حال افتادن آن رویا را نگه می دارم
... همیشه می دانستم
. که تا آخرین لحظه ، لبخند زدن چه بسیار قدرتمند است
. تو واقعا موجود بی رحمی هستی
. ببین داره کی این رو میگه ! خودت هم فرار کردی
! هر موقع اون مربا رو می بینم ، حسی از درونم بهم هشدار میده که خطر در کمین ـه
. آره ، می دونم داری چی میگی
. آه راستی ، تقریبا فراموش کرده بودم
. بیا
این دیگه چیه ؟
. فکر نکنم زیاد بهم بیاد
! این که برای تو نیست ، خنگول
یادت میاد ازم پرسیدی که چطوری یه دختر رو باید ناز تر بکنی ؟
. فکر کردم که اگه این رو بپوشه ، باعث میشه ناز تر به نظر بیاد
. این رو از دوستم توی باشگاه تئاتر قرض گرفتم
. گفتش تا وقتی که بهش احتیاج داشته باشم ، می تونم پیش خودم نگهش دارم
. انگاری زیاد خوشحال نیستی
! نخیر ، خیلی هم خوشحالم ، هورا
! داری من رو می ترسونی ، یوئیچی
. دستت درد نکنه ، این رو قرض می گیرمش
. اگه هم نخواست که ازش استفاده بکنه ، برشگردون
چی شده ؟
... آه ، خب
. داشتم کم کم یه چیزی رو به خاطر می آوردم
یعنی چی بودش ؟
قسمت 14
یک کنسرتو ی تَرک خورده
( كنسرتو در موسیقی به قطعه ى معمولا داراى سه ( مومان : Concerto . براى اركستر به همراهي يك يا چند تكنواز گفته می شود
هی ، سایوری سان کجاست ؟
... باید به کار های روزانه ی کلاس برسه
. گفتش دیر میاد
. که اینطور . خیلی خب پس ، فکر کنم باید صبر بکنم
. هی ، درباره ی دیشب
منظورت از اون حرف چی بود ؟ برای چی اهریمن ها دنبال من هستن ؟
فکر می کنی به خاطر اینکه یه شخص سومی هم داخل ماجرا شده ، گیج و سردرگم شدن ؟
نمی دونم . چیزی که ازش مطمئنم ، اینه که از وقتی که تو . اومدی ، اهریمن ها خودسر و پر تکاپو شدن
از وقتی که من اومدم ؟
. قبل از اینکه تو بیای به این مدرسه ، اینقدر پی در پی و زیاد ظاهر نمی شدن
. حوصلم سر رفت
می خوای شیریتوری بازی بکنیم ؟
. پس بیا با " ری " از شیریتوری شروع بکنیم
واقعا می خوای بازی بکنی ؟
. خودت بودی که پیشنهاد دادی
. " خیلی خب ، پس " رینگو
" . گوریل - سان "
. یه دور دیگه بازی بکنیم
. " خیلی خب ، " ریسو
" . سوکونبو "
" . بوتا "
" . تای "
". ایبیکی "
" . کیرین - سان "
". کیرین "
! حتی اگه از آخرش " - سان " رو هم برداری ، بازم با " ن " تموم میشه
. بازی کردن شیریتوری با مای خیلی سخته
. اون همیشه به آخر اسم حیوون ها یه " - سان " اضافه می کنه
پس تو هم باهاش شیریتوری بازی کردی ؟
آره ، مای عاشق بازی کردن شیریتوری ـه ، مگه نه مای ؟
ولی زیاد توی این بازی ماهر نیستی ، مگه نه مای ؟
. وقتی که مای میاد خونه ی ما ، خیلی با هم بازی می کنیم
... هر چند مای خیلی زیاد توی خونه ـمون غیبش می زنه
. واسه همین بعضی موقع ها ، سایوری باید کل روز رو دنبالش بگرده
! یه جورایی مثل قایم موشک می مونه
! به خاطر اینکه خونه ی شما خیلی بزرگه
یعنی اینقدر بزرگه که تو توش گم میشی ؟
. پس تو واقعا اهل یه خانواده ی ثروتمند هستی ، سایوری سان
. آه نه ، اصلا هم نیستم
... یوئیچی
. مدرسه تموم شده ، ها
. آره ، و حالا باید برم سر وقت باشگاه ـم
عضو یه باشگاه شدی ؟ کدوم یکی ؟
. باشگاه شکارچیان اهریمن
ها ؟ اون دیگه چیه ؟
... نایوکی ممکنه به روش خودش نگرانم شده باشه
. مخصوصا این اواخر که رفتار های عجیبم خیلی بیشتر دارن مشخص و توی چشم میشن
! سلام
. بهم نگو که دارم وقتم رو هدر میدم اونا دنبال من هستن ، مگه نه ؟
. بهتره کاری بکنم که حداقل بتونم از خودم مراقبت بکنم
تمرین عملی ، آره ؟
... خب ، این می تونه
! این رو بگیر
. خب ، انگاری دیگه لازم نیست جلوی خودم رو بگیرم
! خیلی کندی
. تو اصلا متوجه نیستی که چقدر ضعیفی
. اگه بودی ، می تونستی بفهمی که باید چجوری حرکت بکنی
این دیگه یعنی چی ؟
! خیلی خب ، یه بار دیگه
. هر چقدر که خودت بخوای
... اگه حداقل می تونستم جاخالیشون بدم
چطور بود ؟
. بد نبود
... مای ، یوئیچی سان
اینجا دارین چی کار می کنین ؟
دارین شمشیر بازی می کنین ؟
سایوری هم می تونه بازی بکنه ؟
. ما بازی نمی کنیم
. درسته . ما بازی نمی کنیم . این یه مبارزه ی جدی ـه
. اگه اینطوره ، سایوری هم می تونه خیلی جدی باشه
. شاید به قیافه ی سایوری نخوره ، ولی در واقع خیلی هم ورزشکار ـه
! صبر کن ، سایوری سان
. زود باش ، مای
! هی
! مای
جدی جدی می خوای این کار رو بکنی ؟
حالا بالاخره می فهمی ، درسته ؟
سایوری یه مزاحم ـه ؟
. آره ، هستی
. متاسفم ، مای
. و تو هم همینطور یوئیچی سان ، متاسفم
! سایوری سان
هی ! تو چه مرگت ـه ؟
. سایوری برام خیلی مهمه
... خیلی زیاد برام مهمه ... به خاطر همین هم
واقعا که روش خیلی عجیبی برای نشون دادن احساساتت داری ، درست نمیگم ؟
. بین همه ی روز ها ، درست باید توی روز تولدش باشه حالا چه اتفاقی می افته ؟
. تقصیر خود سایوری سان هم هست
واسه چی باید این مسئله رو اینقدر جدی می گرفت ؟
! یوئیچی سان
. شرمنده برای اتفاقی که افتاد
سایوری امروز مثل یه مهمون ناخونده بود ، مگه نه ؟
. سایوری بعدا از مای هم معذرت خواهی می کنه
... سایوری سان ... شاید متوجه ی یه چیزی شده باشی
چی ؟ چیزی گفتی ؟
. نه ، هیچی نبود . فقط داشتم با خودم حرف می زدم
... اگه تو و مای نمی خواین که چیزی بگین
پس بهتره که سایوری هم هیچ سوالی نپرسه ، مگه نه ؟
. این حرفی که الان سایوری زد اصلا با عقل جور در نمیاد . امروز حتما باید سایوری زده باشه به سرش
گوش کن ... میشه یه چیزی ازت بپرسم ؟
آره ، چی هست ؟
واسه چی تو اینقدر نگران مای هستی ؟
بعضی موقع ها تقریبا مثل خواهر بزرگترش می مونی ، همیشه . ازش مراقبت می کنی و نجاتش میدی
. سایوری کسی ـه که نجات پیدا کرد
ها ؟
الان گفتی که سایوری مثل خواهر بزرگترش می مونه ! خیلی جالبه که متوجه ی همچین . چیزی شدی ، چون سایوری قبلا واقعا یه خواهر بزرگتر بودش
. برای خیلی وقت پیش ـه
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
. تو قراره که به زودی یه خواهر بزرگتر بشی ، سایوری
. این بچه ی کوچولو قراره که با نگاه کردن به تو بزرگ بشه
. نباید این رو هیچ وقت فراموش بکنی ، سایوری
. بله ، من همه ی تلاشم رو می کنم تا یه خواهر بزرگتر خوب باشم
. من باعث روسیاهی اسم خانواده ی کوراتا نمیشم
. من کوراتا سایوری هستم
. پدرم من رو هیچ وقت لوس و ننر بزرگ نکرد
. اون من رو با ادب و نزاکت بار آورد
به خاطر همین ، همه من رو ستایش می کردن ، و این من رو خوشحال . می کرد و باعث میشد به خودم افتخار بکنم
. شاید واسه همین بود که تصمیم گرفتم با کازویا سختگیر باشم ، درست مثل پدرم
. گریه نکن
. بچه های این خانواده نباید خود خواه باشن
. ولی چیزی که واقعا می خواستم این بود که سرش رو نوازش بکنم و آرومش کنم
. ولی باور داشتم که باید به خاطر خود کازویا باهاش سختگیر باشم
. کازویا بچه ای بود که از لحاظ ذهنی ، فراید رشد کندی داشت
. حتی وقتی که وارد کودکستان هم شده بود ، هنوز نمی تونست حرف بزنه
. و خیلی به سختی هم لبخند میزد
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
. کازویا همیشه تنها بود
اون از نظر بدنی از بقیه ضعیف تر بود ، واسه همین من همیشه . می بردمش به مدرسه و برش می گردوندم
. من خیلی نسبت به کازویا سختگیر و خشن بودم
. لوس و ننر بار آوردنش هیچ سود و منفعتی براش نداره
. فکر می کردم که این کار ها بهترین کار برای اونه
. تو باید هر چیزی که توی بشقابت هست رو بخوری ! اگه بخوای اینقدر سخت پسند باشی و سبزیجاتت رو نخوری ، هیچ وقت قوی نمیشی
! نه
. حقیقت این بود که همیشه می خواستم باهاش مهربون باشم ... اینکه براش آبنبات و اسباب بازی بخرم
. می خواستم لبخند کازویا رو ببینم
... پدر ، وقتی که کازویا بهتر بشه
اجازه دارم که سرش رو نوازش بکنم و بهش بگم که کارش خیلی خوب بود ؟
. آره ، این کار رو براش بکن ! مطمئنم که این کار خیلی خوشحالش می کنه
. ولی وضعیت کازویا اصلا بهتر نشد
" . فقط این یه بار ، می خوام دختر بدی باشم " . این چیزی بود که تصمیمش رو گرفتم
... کازویا ... کازویا
. نیومدم اینجا تا دعوات بکنم ! اومدم تا با هم بازی بکنیم ، کازویا
! بیا ، کازویا ! دهنت رو باز کن
. بیا با همدیگه بخوریم
دیدی ؟
. این اولین باره که منم دارم از اینا می خورم
خوبه ، مگه نه ؟
وقتی که بهتر شدی ، بیا بیشتر از این چیز ها بخوریم ، باشه ؟ ! فقط من و تو با هم
! نگاه کن ، برات تفنگ آبی هم آوردم
. بیا
... توشون آب نیست
ولی وقتی که بهتر شدی ، می تونیم واقعا با همدیگه آب بازی بکنیم ، باشه ؟
! من ورزشم خیلی هم خوبه ها
! در واقع یه عالمه چیز بامزه هم بلدم که وقتی از بیمارستان مرخص شدی با هم بازی بکنیم
! چون حقیقت اینه که ، من واقعا دوستت دارم ، کازویا
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
. اون تبدیل به اولین و آخرین خاطره ی من از بازی کردن با کازویا شد
مطمئنم که کازویا از اینکه نعمت داشتن همچین خواهر خوبی ! مثل تو رو داشت ، خیلی خوشحال بود
واقعا اینطور فکر می کنی ؟
. از اون موقع بود که دیگه به خودم با اسم خودم و حالت سوم شخص اشاره می کردم
. فقط می تونستم خودم رو از نظر یه فرد غریبه تصور بکنم
. سایوری دیگه نمی تونست بخنده یا حتی لبخند بزنه ... درست مثل کازویا
. فقط بعد از اینکه سایوری با مای آشنا شد ، بود که دوباره می تونست لبخند بزنه
. سایوری مای رو نجات نداده
. کسی که نجات داده شده ، سایوری ـه
. حتی سایوری از این مطمئن نیست که بخشی از وجود کازویا رو در مای می بینه یا نه
... ولی وقتی ما همدیگه رو دیدیم ، سایوری پیش خودش فکر کرد که
" . سایوری با اون می مونه " " . سایوری می خواد که با اون باشه "
... که اینطور
یوئیچی سان ، تو اسم این آهنگ رو می دونی چیه ؟
. نه ، هر چند قبلا زیاد شنیدمش
. نکته : یوهان پاچلبل ، یک آهنگساز ، نوازنده و معلم آلمانی بوده است
اسم یه موسیقی کلاسیک ـه که . ماژور " پاچلبل گرفته شده D از قطعه ی " کانن در
... " کانن "
... یه نوع موسیقی که مرتب خودش رو تکرار می کنه
. و موسیقی به تدریج در حالی که آکورد ها به زیبایی با هم همنواخت میشن ، غنی تر میشه
... عالی نمی شد اگه می تونستیم این زندگی هامون که به نظر هیچ تغییری نمی کنن رو
درست مثل این آهنگ ها ، به تدریج تغییر بدیم ؟
. آره ، درسته
. شاید یه روزی ، به یاد آوردن کازویا فقط همراه با غم و اندوه نباشه . شاید یه روزی بالاخره ، خاطرات خوب و بد با همدیگه همنواخت بشن
. سایوری الان دیگه میره خونه تا غذا برای بردن به خونه ی مای درست بکنه
. باشه . وقتی کارت تموم شد بهم زنگ بزن
. باشه ، بعدا می بینمت
. من اومدم
. خوش اومدی ، یوئیچی کون
. سلام
خب ، اون مربایی که آکیکو سان بهت داد چطور بود ؟
. اون اصلا شبیه هیچ غذای دیگه ای که تا حالا توی عمرم خورده بودم ، نبود
! منم به این خوبی نمی تونستم توصیفش بکنم
تو دربارش می دونستی ؟
... ئوگو
پس چرا بهم هیچی نگفتی ؟
! بی خیال ، شاید در دراز مدت مشخص بشه که خیلی هم برای سلامتیت خوبه
. مثلا اینکه می تونه احتمال مبتلا شدن به سرطان رو کاهش بده یا یه همچین چیزی
! ئوگو
چرا اینقدر داره طولش میده ؟
. مای به زودی راه می افته بره مدرسه
. یوئیچی ، مامان میگه که شام حاضر ـه
. شرمنده ، برای امشب به جشن تولد یکی از دوست هام دعوت شدم
پس الان می خوای بری ؟
. آره ، یکمی زود تر میرم ، یه دوری بیرون بزنم
بهتره برم و به مای بگم که بره خونه ، وگر نه همه ی زحمتی که . سایوری سان برای آشپزی کشیده هدر میره
جشن تولد یکی از دوست هاش ؟
آره ، یعنی کدوم یکی از دوست هاش بوده ؟
. الو ، منزل میناسه ، بفرمائید
آه ، با یوئیچی سان کار داری ؟
... بله ، درسته
پس قبلا راه افتاده تا بره به جشن تولد دوستش ؟
. آره ، همین چند لحظه پیش رفت
... اگه یوئیچی سان رفته تا مای رو ببینه ، پس باید
شما ها کی هستین ؟ و برای چی دنبال دوستم هستین ؟
... صبر کن
اگه سایوری سان نتونه که باهام تماس بگیره ، اونوقت احتمالا . سعی می کنه که بفهمه من و مای کجا هستیم
... و اگه زیاد طول بکشه ، فکر می کنه که ما رفتیم مدرسه و وقتی که بیاد اونجا
. شاید اصلا فکر خوبی نباشه که برم اونجا
! آکیکو سان
کسی برای من زنگ زد ؟
. آره ، چند دقیقه پیش . از طرف یه دختر به اسم کوراتا بودش
چی گفتش ؟
. بهش گفتم که تو رفتی و اون گفت که اونم دیگه راه می افته
مای ؟ یوئیچی سان ؟
چی ؟
. من چقدر احمقم
! اگه فقط 10 دقیقه ی دیگه صبر کرده بودم
! مای
مای ، چی شده ؟ صدام رو می شنوی ؟
... هی ، مای
! مای
... زخم هاش اونقدری که به نظر میان ، وخیم نیستن
. ولی هنوز هم باید برای یه مدتی بستری بشه
شما دو تا از دوست هاش هستین ؟ به خانواده اش خبر دادین ؟
. بهشون زنگ زدم . گفتن که همین الان راه می افتن
. به هر حال ، باید به پلیس هم اطلاع بدیم
... دقیقا چه اتفاقی براش
. پس انگاری سایوری سان از اول هم می دونست که ما داریم چی کار می کنیم
. فقط تظاهر می کرد که هیچی نمی دونه . مطمئنم که خیلی نگرانمون بوده
! مای ! وایسا
... همش تقصیر منه
. همش تقصیر منه که سایوری دوباره صدمه دیدش
. نه ، تقصیر منه . من باید خیلی وقت پیش حقیقت رو به سایوری سان می گفتم
... بازم
. بازم ، من تنها کسی هستم که قِسِر در میره و هیچ صدمه ای نمی بینه
! اونم وقتی که همه ی اطرافیانم دارن زجر می کشن ، با این حال من فقط اینطوری ـم
! آروم باش ، مای
! احمق
مثلا اگه به خودت صدمه بزنی ، چه فایده ای داره ؟ ! با این کارت فقط همه چیز رو از دست میدی
واقعا این چیزیه که می خوای ؟
اینکه من و سایوری سان رو از دست بدی ؟ و همه ی چیز هایی که با هم ساختیم ؟
! بهم جواب بده ، مای
... نمی خوام دیگه هیچ کسی رو از دست بدم
. من و تو الان با هم بر می گردیم مدرسه ! همین امشب این قضیه ی اهریمن ها رو تموم می کنیم
می تونی بعد از این هی به خودت سر کوفت بزنی ، باشه ؟
باشه ؟
! هر کاری بگی می کنم
خب حالا ، چند تاشون باقی موندن ؟
. سه تا
. بیا امشب ترتیب این حروم زاده ها رو بدیم
وقتی که کارمون تموم شد ، با گیودون جشن می گیریم ، باشه ؟
. باشه
... باد و نور در کنار پاهایمان رقصیدند
. همان معجزه هایی که در زندگی روزمره ی ما ، کم کم جمع شدند
... با نگاه به بالا ، ابر ها را می بینم
... و راه طولانی خانه را
. خیلی سریع تر از آن زمانی که بچه ی کوچکی بودم
... مانند بچه ای بی صبر ، منتظرم
... تا این برف ها آب شوند
. دونه های برف پر جنب و جوش و درخشان ، به حرکت کردن ادامه می دهند
... بدون اینکه حتی بدانند
. فردا چه چیزی در پیش رو خواهند داشت
. درخشان در میان تمامیه فصل ها
... در این دنیا
. روزی خواهد رسید که تمام آرزو ها به حقیقت خواهند پیوست
... پریانی کوچک همچنان به سمت ما می آیند
. در حالی که ما به این سفر بی انتها ادامه می دهیم
قسمت بعدی
. مای ، اینجا چه خبره ؟ هیچ وقت نمی فهمم توی اون کلت چی می گذره
. تو خود خواه ، دلواپس و بدون اعتماد به نفس هستی
. واسه همینه که یه نفر دیگه باید کنارت باشه و ازت محافظت بکنه
. خیلی وقت پیش ، یه دوست برای خودم داشتم
. ولی اون هم ازم فرار کرد
قسمت 15
سوناتینا ی قایم موشک
به قطعه موسیقی ای گفته می شود که برای یک و یا بیش از : Sonatine . دو ساز نوشته می‌شود و در چند موومان اجرا می‌گردد