! من برگشتم
. خوش اومدی عزیزم . باید خیلی سخت باشه که هر روز کلی تمرین می کنی
. مسابقات دو امدادی استقامت داره نزدیک میشه ، واسه همین باید حسابی تلاش بکنم
یوئیچی کجاست ؟
. بیمارستان . رفته تا یکی از دوست هاش رو ملاقات بکنه
آیو چان هم باهاش رفته ؟
. فکر کنم آره
. بفرما ، یکمی چای بخور
. خیلی ممنونم مامان
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
... « هرگز نخواهم گفت ، « ممنونم
. تا همیشه آن را در کنار خود نگه می دارم
... خداحافظی » به آرامی فرا خواهد رسید »
. بعد از رویایی آسوده و آرام
... در هر دو دستم
. همیشه ، و برای همیشه تکه های در حال افتادن آن رویا را نگه می دارم
... همیشه می دانستم
. که تا آخرین لحظه ، لبخند زدن چه بسیار قدرتمند است
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
. مای همه ی ماجرا رو بهم گفت
. سایوری اصلا هیچی نمی دونست
! همچین قیافه ی ناراحتی به خودت نگیر ! دیگه هر چی بود ، تموم شده
تونستی جراحت هات رو به پلیس توضیح بدی ، آره ؟
آره ، سایوری بهشون گفت کار یه خرس بودش که حتما باید . زودتر از موعد از خواب زمستونی بیدار شده باشه
مدرسه اوضاعش چطوره ؟
. ساختمونش که داغون شده ، ولی اونقدر بد نیست که کلاس ها رو لغو بکنن
همه فکر می کنن کار چند تا آدم به درد نخور از یه مدرسه ی دیگه بوده . که می خواستن شوخی بکنن
هر چی نباشه ، غیر ممکنه که مای سان بتونه خودش تنهایی مدرسه رو اونجوری داغون بکنه ، مگه نه ؟
... خب ، احتمالا برای خیلی ها دردسر درست کردیم
. ولی انگاری همین الانش اوضاع داره آروم میشه
. چه خوب ! حالا باید به جای گذشته فقط به آینده توجه بکنیم و بهش فکر کنیم
نظر تو چیه ، مای سان ؟
... تا بهار دیگه باید از بیمارستان مرخص بشم
. ولی فکر نکنم بتونم به موقع برای فارغ التحصیلیم از اینجا برم بیرون
. واقعا ؟ خیلی بد شد
... مای مادرش رو داره ، و پدرم هم گفته که هر چقدر بتونه به اینجا سر می زنه
. پس لطفا نمی خواد زیاد نگران ما باشید
... که اینطور
تا می تونی استراحت بکن ، باشه ؟ چیزی که الان بهش خیلی . احتیاج داری فقط استراحت کردنه
... هنوز نتونستم افکارم رو سر و سامون بدم
ولی با گذشت زمان ، مطمئنم که می تونم آرامش پیدا بکنم و ! همه چیز رو کاملا متوجه بشم
. خیلی ازت ممنونم یوئیچی ، جدی میگم
. تو واقعا دختر خیلی خارق العاده ای هستی
تو هیچوقت روت رو از سختی ها بر نمی گردونی ، بلکه سعی می کنی . رو در رو باهاشون مقابله بکنی
. یه نفر دیگه نزدیکت هست که داره سعی می کنه روش رو از سختی ها برگردونه
. لطفا کنارش باش و بهش کمک کن
. قدرت هام تا یه مدتی بر نمی گردن ، واسه همین هیچ کاری از دستم بر نمیاد
قسمت 16
اراتوريو ی نیمه شب
به قطعه موسیقی ای گفته می شود که برای آواز و ارکست استفاده می شود و در آن : oratorio . مطالب و سرود های مذهبی وجود دارد
. مای سان واقعا آدم خیلی مرموزی ـه
. شرمنده که تو رو هم با خودم آوردم اینجا
. عیبی نداره . چون خودم هم خیلی مای سان رو دوست دارم
... ولی
. فکر نکنم زیاد از اینجا خوشم بیاد
. خب ، آدم های زیادی پیدا نمیشن که از بیمارستان خوششون بیاد
شیوری ؟
یوئیچی سان ؟
! وای ، خیلی وقت بود ندیده بودمت
شما دو تا هم سرما خوردین ؟
نه ، فقط اومده بودیم تا دوستمون رو ببینیم . خبر داری که بقیه میگن اونایی که . هی میگن " ئوگو " هیچوقت سرما نمی خورن
! هیچ کسی همچین چیزی نگفته
. انگاری شما دو تا اصلا عوض نشدین
. من سوکیمیا آیو هستم . فکر کنم دفعه ی قبل خودم رو معرفی نکردم
. منم میساکا شیوری هستم . خوشبختم
. منم همینطور
میساکا سان ؟ . منم همینطور
میساکا سان ؟
. آه ، دکتر
از دوست هات هستن ؟ . آه ، دکتر
از دوست هات هستن ؟
! بله
آه ؟
چیزی در موردش عجیب به نظر می رسه ؟
. آه ، متاسفم . هیچی نیست
من و مادرت حرف هامون تموم شد ، پس بهتره دیگه برگردیم ، نه ؟
. باشه . خیلی خب ، یوئیچی سان ، آیو سان ، دیگه باید برم
. باشه ، بعدا می بینمت
! مراقب خودت باش
شیوری سان دقیقا چه مریضی ای داره ؟
. خودش که بهم میگه فقط سرما خوردگی داره
واقعا ؟
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
. صبح بخیر
! صبح بخیر . چقدر رنگت پریده بازم دیشب نتونستی خوب بخوابی ؟
. من دیگه باید برم
پس صبحونه چی میشه ؟
. خیلی عجله دارم . باید به فعالیت های باشگاهیم برسم
کائوری ، میشه ازت بخوام که بیشتر باهاش صحبت بکنی ؟ ... درک می کنم که چه احساسی داری ، ولی
. من رفتم
. صبح بخیر
نایوکی زودتر واسه تمرین صبحگاهی رفته ؟
. آره ، چند دقیقه پیش با عجله رفت
پس آکیکو سان چی ؟
. انگاری هنوز خواب ـه پس آکیکو سان چی ؟
. انگاری هنوز خواب ـه
. مطمئنی ؟ چون آکیکو سان همیشه زودتر از بقیه بیدار میشه
! به خاطر اینه که من امروز می خوام به جای اون برات صبحونه درست بکنم
. کلا یادم رفته بود ها ! منم تمرین صبحگاهی دارم
. تو که توی هیچ باشگاه ورزشی ای نیستی
. انگاری به اندازه ی آکیکو سان زیاد آشپزیم خوب نیست
... ئوگو
. متاسفم ، یوئیچی کون
. خب ، فکر کنم بهتره فقط برم به یه سوپر مارکت و یه نون یا یه چیز دیگه بخرم
! یوئیچی کون ! یوئیچی کون . خب ، فکر کنم بهتره فقط برم به یه سوپر مارکت و یه نون یا یه چیز دیگه بخرم
! یوئیچی کون ! یوئیچی کون
! یوئیچی کون
چی شده ، آیو ؟
... آکیکو سان ... آکیکو سان
آکیکو سان چی شده ؟
... آکیکو سان
! رفتم تا بهش سر بزنم ... فکر کنم درست مثل مادرم مریض شده
. یوئیچی سان ... امروز خیلی زود برگشتی
. آکیکو سان ، باید توی تختت باشی
. حالم خوبه . صبح فقط یکمی تب داشتم
... آه ، خدا رو شکر
. اونجوری که آیو وحشت کرده بود ، گفتم باید قضیه خیلی جدی باشه
... ئوگو ... ولی
. اگه امروز رو استراحت بکنم ، مطمئنم که بهتر میشم
! خیلی خب ، من دیگه برم ! نمی خواد خودتون رو نگران من بکنید
. اونجوری من رو نترسون
. فکر کنم امروز رو بمونم خونه و مراقب آکیکو سان باشم
حتی اگه بهت بگم که باید بری مدرسه هم که به حرفم گوش نمی کنی ، مگه نه ؟
... می فهمم چی میگی ، ولی من خیلی آکیکو سان رو دوست دارم ، واسه همین
. اصلا متوجه نشدم
. امیدوارم زیاد مریض نباشه
... اینقدری که نگران حال آکیکو سان هستم
. ولی بیشتر واسه آیو نگرانم . صبح به کل وحشت کرده بود
الو ؟
آیو ؟ منم . حال آکیکو سان چطوره ؟
... تبش یکمی اومده پایین
ولی توی خونه هیچ داروی سرما خوردگی ای نداریم ، واسه همین . الان می خواستم برم بیرون و یکمی بخرم
. ولی اصلا نمی دونم که این طرف ها ، داروخونه کجا هست
داروخونه ؟
یوئیچی ، میشه من باهاش حرف بزنم ؟
. الو ، منم نایوکی . شرمنده که کلی دردسرت دادیم
. زود باش ، زنگ تفریح به زودی تموم میشه
توی مرکز خرید یه داروخونه وجود داره ! پول همراهت داری ؟
آره ، پس مشکلی نداری ؟ . به محض اینکه مدرسه تموم بشه ، سریع میام خونه
. باشه ... باشه ... خدافظ
درباره ی پول چی گفت ؟
. گفت از دفعه ی قبل که با مامان رفته بودن خرید ، یکمی پیش خودش داره
... که اینطور
. احتمالا منم باید برم خونه و به مامان کمک بکنم
. نگران نباش . آیو دیگه یکمی زیادی اغراق می کنه ، همش همین
... ولی
. آیو مادر نداره ! واسه همینه که الان زیادی احساسی داره برخورد می کنه
... که اینطور
پس اون موقع که داشت می گفت خانوادش رفتن سفر ، فقط داشت درباره ی پدرش حرف می زد ؟
... نمی دونم
آیو ؟ تونستی دارو ها رو بخری ؟
. آره ، ولی روش نوشته که باید بعد از خوردن غذا مصرف بشه
توی آشپزخونه هیچ چیز آماده ای برای خوردن وجود نداره ؟
... خب ، دور و اطراف رو گشتم ، ولی
واسه چی نمیری فقط یه چیزی بخری ؟
اگه بری یه سوپر مارکت ، حتما باید سوپ برنج حاضری داشته باشن . که بشه سریع با مایکروویو آمادش کرد
. می دونم ، ولی یه جورایی دلم شور میزنه که دوباره بخوام آکیکو سان رو تنها بذارم
... که اینطور
یوئیچی کون ، من باید چی کار بکنم ؟
... واقعا سوال خیلی خوبی ـه
یوئیچی ، میشه باهاش حرف بزنم ؟
الو ؟ الان بهت میگم که چطوری سوپ برنج درست بکنی ، پس خیلی با دقت گوش بده ، باشه ؟
قلم و کاغذ دَمِ دستت داری ؟
... اول از همه ، باید از شام دیشب یکمی برنج باقی مونده باشه
باشه ، فهمیدم . سعیم رو می کنم ، باشه ؟
باشه ، تو می تونی ! فقط همه ی تلاشت رو بکن ، باشه ؟
چی شده ، یوئیچی ؟
همیشه به وقتش خیلی خوب می تونی از پس کار ها بر بیای ، مگه نه ؟
سرما خوردگی ؟
. آره ، همین الان هم نایوکی داره با آیو حرف می زنه
. حتی اگه برم اونجا هم زیاد کمکی از دستم بر نمیاد
... که اینطور
. متاسفم که اینطوری وقتت رو می گیرم
. نمی خواد دربارش نگران باشی
به هر حال ، فردا یکشنبه ـست ! وقت آزاد داری ؟
یادت میاد که بهت گفتم باید یه روزی بریم بیرون ؟
. اگه دلت بخواد ، می تونیم فردا بریم و با هم بگردیم
... باید برم و به مربی بگم که امروز نمی تونم تمرین بکنم
. پس بدون من برو خونه
. باشه
. بعدا می بینمت
. من برگشتم
هی ! آکیکو سان و آیو حالشون چطوره ؟
. انگاری واقعا بدجوری خودش رو به آب و آتیش زده بوده
منم یوئیچی . می تونم بیام داخل ؟
. البته ، بیا داخل
. خوش اومدی
نباید اون بیدار باشه و شما خواب باشی ؟
. خب ، به خاطر اون ـه که الان حالم بهتره
... مامان
. خوشحالم که امروز هوا خیلی خوبه
. آره
خاله ـت حالش چطوره ؟
. خیلی بهتره ، ولی نمی خواد نگران باشی
. انگاری فقط سرما خورده بوده ! خیلی زود حالش بهتر میشه
... که اینطور
خودت چی ؟ سرما خوردگی خودت چطوره ؟
. بعضی موقع ها بهتر میشم و بعضی موقع ها هم بدتر
زود تر خوب بشو تا بتونی بازم بیای مدرسه ، باشه ؟
. باشه
اون دفتر نقاشی دیگه چیه ؟
. آه ، نقاشی کردن سرگرمیم ـه
. امروز خیلی روز قشنگی ـه ، داشتم فکر می کردم که برم یه جایی و بشینم و طراحی بکنم
می خوای یه تصویر هم از تو بکشم ؟
واقعا مطمئنی که می خوای من مدلت باشم ؟
. آره ، حق با تو ـه ! بهتره که اصلا این کار رو نکنیم
... ئوگو
. فقط دارم شوخی می کنم
اون یه کلوپ بازی ـه ، مگه نه ؟
. همیشه دلم می خواست به یکی از اونها برم
تا حالا هیچوقت به یه کلوپ بازی نرفتی ؟
. نه ، حتی یه بار هم نرفتم
. بهم نگو که تو قبلا یه روباه یا یه تانوکی یا یه همچین چیزی بودی
داری درباره ی چی حرف می زنی ؟
هیچی . خیلی خب ، می خوای بریم یه چیزی بازی بکنیم ؟
! بگیر
! حالا این رو بگیر
! و این
. بیا
! بگیر
. آه نه ، بازی تموم شد
. تا حالا هیچوقت ندیده بودم کسی امتیاز صفر بگیره
. آخه من زیاد انعطاف بدنی خوبی ندارم
، نه ، در واقع ، اینکه نتونستی به هیچ کدوم از اونها ضربه بزنی ! در نوع خودش یه شاهکار محسوب میشه
. از آدم هایی که اینطوری حرف می زنن ، خوشم نمیاد
خب ، اینجا محل مورد علاقت ـه ؟
. البته ، آخه اینجا ، جایی ـه که برای اولین بار تو و آیو سان رو دیدم
اون موقع رو یادت میاد ؟
همون موقع که آیو خورد به یه درخت و کلی برف ریخت سرت ، آره ؟
. همه ی لحظات اون روز رو به یاد میارم
. یه خاطره ی خیلی با ارزش برام ـه
. هنوز اونقدری قدیمی نشده که بهش بگی خاطره
. زمان هیچ ربطی به خاطرات و اهمیتشون نداره
... اینکه اون لحظه چقدر برای اون شخص مهم بوده
. همه ی چیزی ـه که اهمیت داره
. اگه می دونستم اون لحظه اینقدر برات مهم میشه ، حتما کلی لباس قشنگ می پوشیدم
. خب ، نمی تونم توضیح بدم ، ولی تو و آیو سان خیلی بامزه بودین
. وقتی که دیگه رسیده بودم خونه هم نمی تونستم جلوی خندم رو بگیرم
. واقعا ... فکر نمی کنم توی کل زندگیم ، اونقدر با شدت خندیده باشم
. و اینجا ، محل مورد علاقه ی دومم ـه
. هیچ کسی اینجا نیست
! عالی نیست ؟ انگاری برامون رزرو شده
! این رو بگیر
! خیلی سرده
. کاری رو کردی که نباید می کردی ، دختر کوچولو
! اعلام جنگ می کنم
! این رو بگیر ! و حالا این ! بیا ! بیا ! بیا
! بگیر ! بگیر ! بگیر ! بگیر ! بگیر ! بگیر ! بگیر
! توشون سنگ نذاری ها
! لازم نیست همچین حقه هایی بزنم
! ببینم می تونی زیر بمباران من دوام بیاری یا نه
! آره ؟ بیشتر می خوای ؟ این رو بگیر
! بگیر ! بگیر بگیر
... « هرگز نخواهم گفت ، « ممنونم
. تا همیشه آن را در کنار خود نگه می دارم
... خداحافظی » به آرامی ، بعد از رویایی آسوده و آرام فرا خواهد رسید »
در هر دو دستم همیشه ، و برای همیشه تکه های در حال افتادن . آن رویا را نگه می دارم
. همیشه می دانستم که تا آخرین لحظه ، لبخند زدن چه بسیار قدرتمند است
. خب ، فکر کنم تموم شد
. عالیه ، بذار ببینمش
می خوای نگاهش بکنی ؟
! البته که می خوام
. نه نمیشه ! خیلی خجالت می کشم
! فکر نکنم کار منصفانه ای باشه ، اونم بعد از اینکه ازم به عنوان مدل استفاده کرد
! نه ، گفتم که نباید بهش نگاه کنی
چطوره ؟
می تونم باهات صادق باشم ؟
. آره
. فکر کنم کشیدن تصویر دیگران زیاد در تخصص تو نباشه
! بیشتر مردم حتی اگه همچین نظری هم داشته باشن ، بازم اینقدر رک به طرف نمیگن
اگه اینطوره ، پس چطوره بگم که این خیلی خوش سلیقه نقاشی شده ؟
! فکر نکنم دیگه اینم زیاد من رو خوشحال بکنه
می تونم پیش خودم نگهش دارم ؟
چی ؟
. برای کشیدنش کلی زحمت کشیدی ، همین من رو خیلی خوشحال می کنه
! باشه
وقتی که بهت خوش می گذره ، زمان هم واقعا به سرعت می گذره ، مگه نه ؟
. تا موقع ای که وقت تموم بشه باهات می مونم
. برای امروز هیچ کار دیگه ای ندارم
... وقت تموم بشه
. ای کاش می تونستیم درست مثل الان تا موقع ای که وقت تموم بشه ، با هم بمونیم
یوئیچی کون ، یه جای دیگه هم هست که دلم می خواد برم ، عیبی نداره ؟
. از آخرین باری که کفش های داخل ساختمون رو پوشیده بودم ، خیلی وقت می گذره
. انگاری همه ی فعالیت های باشگاهی دیگه تموم شدن
. اگه یکی از معلم ها ما رو ببینه ، ممکنه توی بد دردسری بی افتیم
. اگه همچین اتفاقی افتاد ، تو رو روی پشتم کول می کنم و از اینجا فرار می کنیم
واقعا ؟
. خب ، البته اگه زیاد سنگین نباشی
. خیلی بی ادبی ! اونقدر ها هم سنگین نیستم
پس کلاست اینجاست ؟
. آره ، و اینم صندلیم ـه
. ولی احتمالا دیگه نیست
واقعا ؟
. تقسیم بندی صندلی ها باید دیگه تا حالا تغییر کرده باشه
. من فقط روز اول ترم اول اومدم مدرسه
... می تونست شروع یه زندگی جدید توی یه مدرسه ی جدید باشه
. ولی اون روز ، از حال رفتم و غش کردم
. از اون روز به بعد ، دیگه به کلاس ها نیومدم
. این رو می دونستم
. یکی از همکلاسی هات بهم گفت
. ظاهرا ، توی جشن افتتاحیه باهات صحبت کرده بوده
واقعا ؟
. و بهم گفت که خیلی برات نگران ـه
. راستش ، دکتر بهم گفته بود که حتی به جشن افتتاحیه هم نباید برم
. ولی رویایی داشتم که باید به واقعیت تبدیلش می کردم
... اینکه به همون مدرسه ای برم که خواهر بزرگترم میره
... اینکه باهاش توی حیاط نهار بخورم
... اینکه توی راه برگشت به خونه ، با هم بریم یه جایی
. و اینکه بعدش توی خونه درباره ی اتفاق هایی که اون روز افتاده ، کلی با هم حرف بزنیم
. هر چند ، وقتی این ها رو به خواهرم گفتم ، کلی خندش گرفت
. بهم گفتش که رویا های واقعا راحتی برای برآورده شدن دارم
. پس واقعا قضیه فقط یه سرما خوردگی نبودش
. من از همون موقع ای که به دنیا اومدم ، از نظر بدنی خیلی ضعیف بودم
. واسه همین ، اینکه هر روز بتونم بیام مدرسه ، از اولش هم برام غیر ممکن بود
. بهت دروغ گفتم ... خیلی معذرت می خوام
. خوش اومدی ، یوئیچی
. من برگشتم
چیزی شده ؟
. نه ... چیزی نیست
. من جواب میدم
. الو ، منزل میناسه
... بله ، خودم هستم
هی ، چی شده ؟
. پس شما دو تا واقعا با همدیگه توی یه خونه زندگی می کنید
باید باهات صحبت بکنم . عیبی نداره که بیای بیرون ؟
کائوری ، می خواستی درباره ی چی حرف بزنی ؟
درباره ی شیوری ـه ؟
... شیوری
... اون دختر
. اون ... خواهر کوچیکترم ـه
. اون از همون موقع ای که به دنیا اومدش ، بدن ضعیفی داشت
. آره ، شنیدم
. اون خیلی داشت لحظه شماری می کرد
برای اینکه باهام به یه مدرسه بره ، توی حیاط با هم نهار بخوریم ... و بعد از مدرسه همدیگه رو ببینیم
. و با همدیگه بریم خونه
. انجام دادن همه ی این کار ها ، همیشه رویاش بوده
. هفته ی دیگه ، جشن تولدش ـه
. دکتر بهش گفته که اونقدری زنده نمی مونه تا جشن تولد بعدیش رو ببینه
. همین جشن تولدی که هفته ی دیگه می رسه
... اون قراره که به زودی بمیره
... واسه همین سعی کردم که بهش بی محلی بکنم
... دیگه نمی تونم تحمل بکنم ، که هر روز ضعیف تر شدنش رو ببینم
... اون قراره که من رو تنها بذاره
... می دونستم که قراره به زودی من رو تنها بذاره
... واسه همین بود که سعی کردم ازش دوری بکنم
. بعضی موقع ها آرزو می کنم که ای کاش اصلا هیچ خواهری نداشتم
... اگه قراره که این همه درد و رنج بکشم
. آرزو می کنم که از اولش هیچ خواهری نداشتم
... کائوری
! آیزاوا کون
... آیزاوا کون
اگه قراره که بمیره ، پس چرا اصلا به دنیا اومده ؟
... باد و نور در کنار پاهایمان رقصیدند
. همان معجزه هایی که در زندگی روزمره ی ما ، کم کم جمع شدند
... با نگاه به بالا ، ابر ها را می بینم
... و راه طولانی خانه را
. خیلی سریع تر از آن زمانی که بچه ی کوچکی بودم
... مانند بچه ای بی صبر ، منتظرم
... تا این برف ها آب شوند
. دونه های برف پر جنب و جوش و درخشان ، به حرکت کردن ادامه می دهند
... بدون اینکه حتی بدانند
. فردا چه چیزی در پیش رو خواهند داشت
. درخشان در میان تمامیه فصل ها
... در این دنیا
. روزی خواهد رسید که تمام آرزو ها به حقیقت خواهند پیوست
... پریانی کوچک همچنان به سمت ما می آیند
. در حالی که ما به این سفر بی انتها ادامه می دهیم
قسمت بعدی
یوئیچی سان ، میشه ازت یه خواهشی بکنم ؟
. وقتی که با تو هستم ، می تونم برگردم به اون زمان هایی که واقعا خوشحال بودم
. خیلی خب ، بهت قول میدم
! آه ، خوش اومدی ، خواهر جون
. من هیچ کسی به اسم شیوری رو نمی شناسم
! شیوری
قسمت 17
آواز های بی کلام یک خواهر بزرگ تر و یک خواهر کوچک تر
یک سری قطعات کوتاه پیانو عاشقانه است که توسط آهنگساز آلمانی : Lieder ohne Worte . فلیکس مندلسون ، در قرن نوزدهم نوشته شده اند ، نام این قطعات ، آواز های بی کلام است