! آه ! خیلی معذرت می خوام
! معذرت خواهی نکن ، خنگول
... ولی من ... اصلا فکر نکردم که تو چه احساساتی داری و همچین کاری کردم
. من واقعا دوستت دارم ، آیو
تو چه احساسی نسبت به من داری ؟
... منم دوستت دارم
! من همیشه از همون وقتی که بچه بودیم ، دوستت داشتم
اگه بتونی که همینطوری من رو دوست داشته باشی ، پس مطمئنم ! که منم همیشه تو دوست خواهم داشت
! من زیاد تجربه ندارم و مطمئن نیستم ، ولی فکر کنم به همین ترتیب باید باشه
... چیزه
. من دارم چی میگم ؟ نباید همچین حرف هایی بزنم که اصلا بهم نمیاد
. نه ، منم همین احساس رو دارم
ما هفت سال از هم دور بودیم و صبر کردیم ، پس بهتره که . الان این هفت سال رو جبران بکنیم
... یوئیچی کون
. پس بیا فردا بعد از مدرسه دوباره همینجا همدیگه رو ببینیم ، درست مثل قدیم ها
. باشه ، درست مثل قدیم ها
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
... « هرگز نخواهم گفت ، « ممنونم
. تا همیشه آن را در کنار خود نگه می دارم
... خداحافظی » به آرامی فرا خواهد رسید »
. بعد از رویایی آسوده و آرام
... در هر دو دستم
. همیشه ، و برای همیشه تکه های در حال افتادن آن رویا را نگه می دارم
... همیشه می دانستم
. که تا آخرین لحظه ، لبخند زدن چه بسیار قدرتمند است
قسمت 20
نوکتورن خداحافظی
قطعه‌ ای موسیقی است که بر پایه سنت اروپایی برای نواختن در شب ساخته شده است : Nocturn . و حال و هوای شبانه دارد . نوکتورن‌ها قطعاتی ملایم و آرام و اغلب پر معنی و غزل گونه و گاهی غم‌انگیز هستند
. خوش اومدین
. آره ! ما هیچ کاری نکردیم ها
خب ، امروز داری به آکیکو سان کمک می کنی نایوکی ، آره ؟
. آره ، می بینم که تو و آیو سان همدیگه رو بعد از مدرسه دیدین
چیزی که دنبالش می گرده رو پیدا کردین ؟
نه ، هنوز نه . مگه نه ؟
. آ .. آره
چرا نمیرین لباس هاتون رو عوض بکنید ؟
. حموم هم آمادست
بعد از شام میرم حموم . چطوره تو اول بری حموم ؟
! نه ، ممنون . ولی بعد از اینکه لباسام رو عوض کردم ، می خوام برای شام کمک بکنم
. لازم نیست
. حالا که دیگه مسابقه ـم تموم شده ، بهتره سعی بکنم که دختر خوبی برای مامان باشم
. منم موافقم . برای یه تغییر هم که شده ، هر از گاهی خوبه که مادر با دخترش خلوت بکنه
. درسته ... متاسفم
. چیزی نیست . زیاد بهش فکر نکن
. زود باش ، بیا بریم
خب ، شروع بکنیم ؟
. باشه
. خیلی وقت شده که با همدیگه غذا درست نکردیم ، نایوکی
. آره
نظرت چیه که امشب یکی از غذا های مورد علاقت رو درست بکنیم ؟
واقعا ؟
. دیر کردی ، یوئیچی کون
! شرمنده ، داشتم وسائل رو برای فردا آماده می کردم
آماده می کردی ؟
. مثل جمع و جور کردن وسائل هام و بسته بندی کردنشون
. بی خیال ، اونجوری بهم نگاه نکن
. هنوز امروز و فردا رو داریم
. اینجا واقعا جای خیلی زیبایی ـه
. عجب نسیم خوبی
. غروب خورشید خیلی خوبه ، ولی ای کاش می تونستم یه صحنه ی دیگه رو هم می دیدم
. آره
یوئیچی کون ، هنوز دو تای دیگه باقی مونده ، آره ؟
منظورم از آرزو هام ـه ؟
گفتی که هر آرزویی که بتونی رو برام برآورده می کنی ، مگه نه ؟
آره ، بهت قول دادم ، مگه نه ؟
واقعا مطمئنی ؟
. آره ، کاملا مطمئنم
ولی مطمئنی که مطمئنی ؟
. آره ، واقعا مطمئنم که مطمئنم
... پس
. صبح بخیر ، یوئیچی
. داری یکمی اغراق می کنی ، یوئیچی
! اینجا چه خبره ؟ فکر می کردم که دیگه تمرین های صبحگاهی نداری
. انگاری از همین حالا تمرین برای مسابقات بعدی داره شروع میشه
. خیلی خب ، من دیگه باید برم
. بعدا توی کلاس می بینمت
فکر می کنی امروز هم بتونی زود بیای خونه ؟
. آره ، احتمالا
. تو هم امروز صبح زود راه افتادی
. آره ، می خوام واسه یه تغییر هم که شده ، اولین نفری باشم که میره مدرسه
یعنی رفتن به مدرسه اینقدر حال میده ؟
. آره ، خیلی
چیش خیلی حال میده ؟
... بذار ببینم
. فکر کنم ، دیدن همکلاسی ها و دوست هام که فقط می تونم توی مدرسه ببینمشون
پس اینطوریاست ؟
. آره ، دقیقا همین طوریاست
. خیلی خب ، اینجا جایی ـه که باید باهات خداحافظی بکنم
قولی که بهم برای دیدن همدیگه بعد از مدرسه دادی رو فراموش نکنی ، باشه ؟
باشه ، فقط دنبال هیچ غریبه ای که بهت تایاکی میده ، راه نیوفتی بری ، باشه ؟
! من که دیگه بچه نیستم
تا وقتی که نتونی مثل آب خوردن ، یه معادله ی درجه سوم رو . حل بکنی ، یه بچه محسوب میشی
اصلا می دونی یه معادله ی درجه سوم ریاضی چی هست ؟
... ئوگو ... نمی دونم
! خوبه ، چون منم نمی دونم
. واقعا روز خیلی قشنگی ـه
. دیر کردی ، یوئیچی کون
. شرمنده ، وظیفه ی تمیز کردن کلاس ، امروز با من بود
. آه باشه . پس فکر کنم نمی تونستی کاریش بکنی
به زودی هوا تاریک میشه ، پس بهتره عجله بکنیم ! می خوای کجا بریم ؟
. خودت که می دونی ، همونجا دیگه
اونجا ؟
خب ... خودم هم زیاد مطمئن نیستم دارم درباره ی چی حرف می زنم ؟
. منظورت مرکز خریده ؟ تو که خودت همیشه اونجا رو داری می گردی
! آه ، آره . مرکز خرید
! خیلی خب پس ، دستم رو بگیر تا بریم
. آه ، نمی تونم ! خیلی خجالت آوره
تو جلوی کلی آدم من رو بوس می کنی ، ولی خجالت می کشی که دستم رو بگیری ؟
... خب ، اون ، فقط ... می دونی
. زود باش ، عجله کن وگر نه پشت سر می ذارمت
! صبر کن
... فکر کنم ... برام عیبی نداشته باشه که دست همدیگه رو بگیریم
حالا یکمی گرم تر شده ، مگه نه ؟
. آره
. انگاری امروز هم نتونستیم پیداش بکنیم
. شاید بهتر باشه که اصلا هیچوقت پیداش نکنیم
شاید اون چیزی که دارم دنبالش می گردم رو چون الان . خوشحال هستم ، دیگه بهش احتیاج ندارم
. پس ، دیگه عیبی نداره که الان نداشته باشمش
. تازشم ، اگه بازم یه موقع ای بهش احتیاج پیدا بکنم ، فقط میرم و دوباره دنبالش می گردم
... که اینطور
. نکته : در ژاپنی برای اشاره به " خود " از ضمیر های متفاوتی استفاده می کنند
. " همیشه برام سوال بوده که چرا تو به خودت میگی " بوکو
. آیو از " بوکو " استفاده می کنه ، کلمه ای که معمولا توسط دختر ها استفاده نمیشه
. چراش رو ازم نپرس
. من همیشه خودم رو " بوکو " صدا میزنم
. دختر ها بیشتر تمایل دارند از " واتاشی " استفاده کنند
ولی تو یه دختری . نباید از یه ضمیر اول شخص دیگه استفاده بکنی ؟
. ئوگو
ضمیر اول شخص ، دیگه چیه ؟
. همون روشی ـه که باهاش به خودت اشاره می کنی
. " اگه یه دختری ، باید بگی " واتاشی " یا " آتاشی
. ولی من هنوز هم " بوکو " هستم
پس چطوره که اصلا از یه ضمیر اول شخص دیگه استفاده بکنی ؟
. " مثلا " اورِ
. نکته : " اور " ضمیری که خیلی بیشتر جلوه ی مردانه تری داره
. امتحانش بکن و ممکنه که خودت هم تعجب بکنی که چقدر می تونه بهت بیاد
. واقعا خیلی مهم ـه که چیز های جدیدی رو امتحان بکنی
... باشه
... خب
. من ( " اور " ) سوکیمیا آیو هستم
. خیلی نامردی . چون بهم گفتی این کار رو کردم
... شرمنده ، شرمنده
. خیلی خب ، حالا " واتاشی " رو امتحان کن
. بی خیال شو دیگه . " بوکو " برام خیلی هم خوبه
. ممکنه که الان برات خوب باشه ، ولی ممکنه که در آینده برات خیلی مشکل ساز بشه
... مثلا وسط یه مصاحبه ی کاری هستی
! ئوگو ! من ( " بوکو " ) آیو هستم
! فقط کافی ـه این رو بگی تا در عرض یک ثانیه پرتت کنن بیرون
. خیلی خب پس ، فقط یه بار میگمش
... " آتاشی "
. اییم ... این یکی زیاد با مزه نبود
یوئیچی کون ، داری من رو مسخره می کنی ؟
. نه اصلا
. " ولی همین الان گفتی ، " این یکی زیاد با مزه نبود
... خب ، منظورم این بود که
. درست همونطوری که فکر می کردم ، خیلی ناز شدی
ولی یکمی برام بزرگ نیست ؟
... نه ، خیلی هم خوبه . خیلی بهت میاد
. بیا داخل
اینجا چه خبره ؟
نظرت چیه ، یوئیچی کون ؟
می خوای مدرست رو عوض بکنی ؟
این یونیفرم من ـه . خیلی بهش میاد ، مگه نه ؟
. نایوکی سان بهم اجازه داده تا تنم بکنمش
. آره ، چون مدرسه ی آیو چان یه یونیفرم مخصوص نداره
مگه نه ؟
. ولی لباست خیلی براش بزرگه
! ئوگو
! نباید همچین حرفی رو بزنی
. انگاری مدرسه ی شما خیلی جای با حال و مفرح ای ـه
. و از این یونیفرم های واقعا ناز هم دارین
. آره ، و مدرسه ی تو هم بیشتر شبیه یه جوک می مونه
. تا حالا هیچوقت ندیدم درس بخونی
اگه توی کلاس به اندازه ی کافی توجه بکنی ، می تونی توی خونه . دیگه درس نخونی ولی بازم قبول بشی
مدرسه ـت یه جایی توی جنگل ـه ، آره ؟
. آره ، دقیقا همونجاست ، و روی یه تپه هم هست
موندم که کِی اونا همچین مدرسه ای رو اونجا ساختن ؟
! آیو
! ئوگو ! منجمد شدم
! شرمنده ، اصلا متوجه نشدم
. عیبی نداره . چون من کسی هستم که سرزده اومدم پیشت
پس امروز شدی یه شب دزد ، آره ؟
. ئوگو ! دزد ها هیچوقت در نمی زنن
خیلی خب ، پس داشتی چی کار می کردی ؟
. فقط اومدم تا باهات حرف بزنم
پس چرا مثل آدم های معمولی از راهرو نیومدی ؟
. به خاطر اینکه نمی خواستم صدای پام ، نایوکی سان رو بیدار بکنه
. غیر ممکنه که صدای پای کسی بتونه نایوکی رو بیدار بکنه
... خب ، فکر کنم حق با تو باشه ، ولی
. واقعا که خیلی احمقی
. ئوگو ... حالا مجبور نیستی که اینقدر رک باشی
... ولی
همین سادگیت ، چیزی ـه که به خاطرش ازت خوشم میاد ، واسه همین فکر کنم . همین باعث میشه که منم یه احمق باشم
واقعا ؟
. واقعا که ، تو واقعا آدم خیلی ترسویی هم هستی
. ترسیده بودم ، ولی می خواستم که تو رو ببینم
. خیلی احساس تنهایی می کردم که تنهایی توی اتاقم نشسته بودم
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
سردت نیست ؟
نه ، خودت چطور ؟
. یواش یواش دارم به سرمای اینجا عادت می کنم
. ولی هنوز هم یکمی اذیتم می کنه که من باید خودم رو با آب و هوای اینجا وفق بدم
. از وقتی که منتقل شدم اینجا ، اتفاق های خیلی زیادی افتاده
. اگه منتقل شده بودی به مدرسه ی من ، می تونستیم با همدیگه بریم مدرسه
. دلم می خواد یه بار ببینمش ، اینکه مدرسه ی تو چه شکلی ـه
آه ، پس می خوای فردا بعد از مدرسه با هم بریم اونجا ؟
. آره ... بیا بریم یه نگاهی بهش بندازیم
. باشه پس ، درست پیش همون نیمکت همیشگی جلوی ایستگاه منتظرت می مونم
. بهت قول میدم که ناامید نمیشی ، یوئیچی کون
! من دیگه میرم ! خدافظ
! بعدا می بینمت
. مراقب ماشین ها باش
تو هم می خوای بری بیرون ، آکیکو سان ؟
آره . آیو ، بعد از اینکه رفتی ، حتما در رو قفل بکنی ها ، باشه ؟
. حتما . امشب می بینمت
. توی راه بازی گوشی نکنی ها ، وگر نه دیر می رسی
. مشکلی به وجود نمیاد
امروز خیلی زود از خونه اومدی بیرون ، مگه نه ؟
. آره ، توی اداره کلی کار دارم
حالا که دارم بهش فکر می کنم ، اون چجور شغلی داره ؟
... یوئیچی سان ، می دونم که زیاد از گذشته رو به خاطر نمیاری
... مثلا اینکه هفت سال پیش ، قبل از اینکه بری ، چه اتفاقی افتاد
. نه ، اصلا
. که اینطور
. از اون موقع تا حالا اینجا نبودم . و از اون موقع هم خیلی مدت می گذره
خب ، برای چی گفتی ؟
... نه ، چیز خاصی نیست ، فقط
. فقط اینکه اونا ، اون درخت بزرگ رو قطع کردن
. یوئیچی ، مدرسه تموم شده
. آره ، ولی حالا وقتشه که برم مدرسه
ها ؟
. باشه
. هی ، یوئیچی کون
ها ؟
... اگه بگم ... اگه بگم که
که تو عشق اولم هستی ، چی میگی ؟
. بهت میگم که همین الان این حرفت رو پس بگیر
برای چی ؟
. به خاطر اینکه میگن ، عشق اول معمولا به سر انجام نمی رسه
... یوئیچی کون
تو الان به خاطر این روت رو ازم برگردوندی ، چون می خواستی حرف خیلی خجالت آوری رو بزنی ؟
. ولم کن
. صورتت کاملا قرمز شده ، یوئیچی کون
. احتمالا فقط به خاطر غروب خورشید ـه
میشه درباره ی عشق اولت بهم بگی ؟
زیاد مطمئن نیستم که اون عشق اولم بود یا نه ، ولی یه دختر بزرگ تر . از خودم بود که خیلی تحسینش می کردم
یه دختر بزرگ تر ، آره ؟
... و بقیه ـش
. واقعا بقیه ـش رو یادم نمیاد
نمی دونم چرا ، ولی یه حسی دارم که اون موقع . یه حادثه ی خیلی ناراحت کننده اتفاق افتاده
یه اتفاق ناراحت کننده ؟
. بی خیال . فقط دارم با خودم حرف می زنم
. خب ، دیگه مهم نیست . چون همش مال گذشته ـست
آیو ، تو الان خوشحالی ؟
. آره ، خیلی خوشحالم
. ولی بعضی موقع ها ، بی قرار میشم
بی قرار ؟
. بعضی موقع ها ، خوشحالی من رو می ترسونه
... می ترسونه و باعث میشه نگران و دلواپس بشم
. نمی دونم که این واقعیتی که توش دارم زندگی می کنم فقط یه رویاست یا نه
. زیادی داری فکر و خیال می کنی
... آره
. تازشم ، اصلا بهت نمیاد که بخوای جدی صحبت بکنی
ئوگو ... واسه چی همچین میگی ؟
. در ضمن ، دیگه مثل هفت سال پیش نیست
حتی اگه زمستون تموم بشه و بهار از راه برسه و برف ها . آب بشن ، هنوز هم من توی این شهر می مونم
. درست در کنارت هستم
. حالا هم اصلا بهت نمیاد که بخوای اینقدر جدی حرف بزنی
. خب ، شرمنده
. اینطوری ، تایاکی رو شور می کنی ها
. مهم نیست ! این من رو یاد اون روز های خوب قدیم میندازه
حالا ، چقدر دیگه تا مدرسه ـت راه مونده ؟
. خب ... تقریبا نیم ساعت دیگه
پس ، یه مدتی طول می کشه تا برسیم ، ها ؟
. بیا عجله بکنیم . انگاری بازم می خواد برف بیاد
اون طرف این جنگل ـه ؟
. واقعا تو جای خیلی بد مسیر و زحمت آوری ـه
هی ، اونجا واقعا یه مدرسه وجود داره یا فقط داری شوخی می کنی ؟
آیو ؟
... وجود داره
! حتما وجود داره
! آیو
هی ، مطمئنی که داریم مسیر درست رو میریم ؟
. مطمئنم . این همون مدرسه ایه که هر روز صبح بهش میرم
... حتی امروز هم ، رفتم به کلاسم و همه ی دوست هام رو دیدم
! می بینیش ؟ تقریبا می تونی ببینیش
... درست بعد از اینجا ... مدرسه ی من
... نه ، چیز خاصی نیست ، فقط
. فقط اینکه اونا ، اون درخت بزرگ رو قطع کردن
... غیر ممکنه
... چرا ... من ... چرا
... اینجا رو میشناسم ... مدرسه ـم
... امروز صبح درست همینجا بود
... ولی ... ولی ... من درست اینجام
! پس چرا ؟ اصلا نمی فهمم
یعنی من قرار نیست اصلا اینجا وجود داشته باشم ؟
! غیر ممکنه ! همش دروغ ـه
! امکان نداره حقیقت داشته باشه
! آیو
! امروز هم اومده بودم مدرسه
... واسه همین ... واسه همین
آیو ! اینجا چه اتفاقی افتاده ؟
چه خبره ؟
... من
. باید برم دنبالش بگردم
! هی ، آیو
! آیو
... آیو
آیو ... داری چی کار می کنی ؟
جواب بده ، داری چی کار می کنی ؟
. دارم دنبال یه چیزی می گردم
دنبال چیزی می گردی ؟ یعنی یه جایی اینجا دفن شده ؟
... آره
. پس ، دوباره فردا بر می گردیم و دنبالش می گردیم ، وقتی که صبح بشه
. نمی تونم
. چون ... ممکنه هیچ صبحی برای من در کار نباشه
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
یوئیچی کون ؟
تو باید هر طور شده پیداش بکنی ، آره ؟
... درسته
. پس بیا عجله بکنیم و هر چیزی که هست رو پیدا بکنیم
... هر دومون داغون شدیم
... آره
. فردا دوباره میایم و دنبالش می گردیم
... پس ... میرم کیف هامون رو بیارم
. متاسفم ، یوئیچی کون
. نمی خواد نگران باشی
. فکر نمی کنم دیگه بتونیم همدیگه رو ببینیم
... اونم با وجودی که بالاخره دوباره به همدیگه رسیدیم
... بعد از هفت سال طولانی
. واقعا خیلی متاسفم
هی ! داری درباره ی چی حرف می زنی ؟
! آیو
. فکر نمی کنم دیگه بتونیم همدیگه رو ببینیم
... اونم با وجودی که بالاخره دوباره به همدیگه رسیدیم
. بعد از هفت سال طولانی ... واقعا متاسفم
. متاسفم ، یوئیچی کون
... باد و نور در کنار پاهایمان رقصیدند
. همان معجزه هایی که در زندگی روزمره ی ما ، کم کم جمع شدند
... با نگاه به بالا ، ابر ها را می بینم
... و راه طولانی خانه را
. خیلی سریع تر از آن زمانی که بچه ی کوچکی بودم
... مانند بچه ای بی صبر ، منتظرم
... تا این برف ها آب شوند
. دونه های برف پر جنب و جوش و درخشان ، به حرکت کردن ادامه می دهند
... بدون اینکه حتی بدانند
. فردا چه چیزی در پیش رو خواهند داشت
. درخشان در میان تمامیه فصل ها
... در این دنیا
. روزی خواهد رسید که تمام آرزو ها به حقیقت خواهند پیوست
... پریانی کوچک همچنان به سمت ما می آیند
. در حالی که ما به این سفر بی انتها ادامه می دهیم
قسمت بعدی
اینجا ؟
. متاسفم ، یوئیچی کون
من که بهت قول دادم ، مگه نه ؟
! تا وقتی که در توانم باشه ، هر آرزویی که بکنی رو برات برآورده می کنم
دارم خواب می بینم ؟
! خواب نمی بینی ؟ زود باش و لباسات رو عوض کن
. دیر کردی ، یوئیچی کون
. درسته . ما یه خونواده ایم
قسمت 21
روندو ای بی تو
قطعه ى موسيقي ای است که به ويژه در آخرين بخش سوناتا ، تم اصلي آن سه يا چند بار در : Ronde . كليد معين تكرار مي شود . همچنین آوازی است که رقصی حلقه‌ای و دایره وار را همراهی می‌کند