... ماکوتو
... « هرگز نخواهم گفت ، « ممنونم
. تا همیشه آن را در کنار خود نگه می دارم
... خداحافظی » به آرامی فرا خواهد رسید »
. بعد از رویایی آسوده و آرام
... در هر دو دستم
. همیشه ، و برای همیشه تکه های در حال افتادن آن رویا را نگه می دارم
... همیشه می دانستم
. که تا آخرین لحظه ، لبخند زدن چه بسیار قدرتمند است
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
قسمت 23
فیناله ای به رنگ قرمز روشن
. فیناله در موسیقی به آخرین بخش از یک قطعه ی موسیقی گفته می شود : Finale
متاسفم . بیدارت کردم ، یوئیچی کون ؟
آه ... من کجام ؟
. می تونی چند لحظه صبر بکنی ؟ الان دارم شیر گرم می کنم
اون کیه ؟ چطوری اسم من رو می دونه ؟
حالا یکمی گرم تر شدی ؟
نمی خواد به خودت فشار بیاری و بلند بشی ، باشه ؟
. باشه ، فکر کنم الان بهتر شدم
. بیا ، یواش بخورش
. ممنونم
تو آیزاوا یوئیچی کون هستی ، درسته ؟
. خودتی ! می دونستم
... می خواستم زنگ بزنم یه آمبولانس بیاد ، ولی آپارتمانم خیلی نزدیک بود ، واسه همین
. خیلی برام سخت بود که بیارمت اینجا ، چون خیلی سنگین بودی
بازم توی خونه ی دختر خاله ـت زندگی می کنی ، آره ؟
. اگه بخوای می تونی بهشون زنگ بزنی
... آه ، خب
. ممنون که بهم کمک کردی
... ولی چطوری فهمیدی که
که تو بودی ؟
. چهرت خیلی آشنا بود و وقتی که اسمم رو صدا زدی ، دیگه فهمیدم که باید خودت باشی
. نه ، منظورم این نبود
. الان دیگه تنها و به دور از خانوادم زندگی می کنم . ولی قبلا با همدیگه همسایه بودیم
همسایه ؟
دختر خانواده ی ساواتاری ؟
ماکوتو سان ؟
. درسته ، ساواتاری ماکوتو
. خیلی وقت بود ندیده بودمت ، یوئیچی کون
. چه خوب ، تونستی بیای ! شرمنده که ازت خواستم دیر وقت بیای اینجا
آیزاوا کون هنوز نیومده ؟
. نه ، و میناسه هم خودش رو توی اتاقش زندونی کرده
. واقعا نمی دونم باید چی کار بکنم
نایوکی طبقه ی بالاست ، آره ؟
. نایوکی ، منم کائوری . از اتفاقی که برای مادرت افتاده متاسفم
میشه در رو باز بکنی ، نایوکی ؟
. متاسفم ، نمی خوام الان کسی رو ببینم
پس ، همین کار رو کردی که آیزاوا کون هم از اینجا رفته ؟
. احساست رو درک می کنم
. منم تازگیا همچین چیزی رو سپری کردم
... خواهرم ، شیوری
بهت گفته بودم که مریض ـه و توی بیمارستان بستری ـه ، آره ؟
... اون به زودی می میره
. نمی تونم با درد از دست دادنش کنار بیام ، واسه همین ازش دوری می کردم
. اگه به خاطر آیزاوا کون و شما ها نبود ، هنوز هم داشتم همون کار رو می کردم
. نمی خوام که تو هم همین اشتباه رو بکنی
. نمی خوام که قلبت رو به روی بقیه ببندی ، و در غم و غصه خودت رو غرق بکنی
. و درد و رنج بیشتری رو برای آدم های اطرافت به بار بیاری
، آیزاوا کون این مدت خیلی نگران و دلواپس شیوری بوده . و کلی اذیت شده
. لطفا بیشتر از این نگرانش نکن
... باید قوی باشیم . هر دو مون
چطوری پیش رفت ؟
. فکر کنم وقت بیشتری نیاز باشه ، ولی پیشش می مونم
ولی نباید بری و پیش شیوری چان باشی ؟
، اون خودش بود که بهم گفت بیام اینجا " . من حالم خوبه ، پس لطفا برو پیش میناسه سان "
باید بهش جواب بدیم ؟
. منزل میناسه
آیزاوا کون ؟ الان کجایی ؟
که اینطور ، پس نمی تونی جایی بری ؟
. خیلی خب . من و کیتاگاوا کون همینجا می مونیم
. چون ما یه خونواده هستیم ، پس باید از همدیگه حمایت بکنیم
اتفاقی افتاده ؟
تو الان دبیرستانی هستی ، آره ؟
. قبلا ها قدت فقط تا زیر سینم می رسید ، ولی نگاه کن الان چقدر بلند قد تر شدی
چیزی شده ؟
. من درست مثل قدیم هام
. هیچ چیزی نسبت به اون موقع ها تغییر نکرده
. حتی وقتی که یه نفر داره زجر می کشه ، بازم نمی تونم هیچ کاری براش بکنم
. کاملا ناتوان و ضعیف هستم . فقط می تونم یه جا وایسم و تماشا بکنم
. و حالا هم هیچ کاری نتونستم برای نایوکی بکنم
... یا برای شیوری یا مای یا ماکوتو
... همشون همه ی این مدت منتظر من بودن ، ولی
. من تنها کسی بودم که همه چیز و همه کس رو فراموش کرده بود
! و حتی آیو
. برای آیو هم نتونستم هیچ کاری بکنم
. اصلا متوجه ی هیچ کدوم از اتفاق هایی که افتاده بود ، نشدم
. من بهش یه قول دادم ... و حتی همون رو هم فراموش کردم
تنها کاری که دارم می کنم اینه که یه کار رو مرتب . پشت سر هم تکرار می کنم و در جا می زنم
... من
. تو قبلا هم همینطوری درباره ی خودت باهام صحبت می کردی
می دونستی ؟ درخت ها در شمال ، هر سال یک حلقه ی کامل رشد در تنه ـشون تشکیل میدن ؟
. یک حلقه برای هر زمستون سرد و سختی که تحمل کردن و پشت سر گذاشتن
. درخت هایی که توی اون شرایط رشد می کنن ، به درخت های قوی و سالمی تبدیل میشن
. آدم ها هم همینطور هستن
. با عبور کردن از میون درد و رنج ، قوی تر و مهربون تر میشن
اگه تو به کسی قولی دادی ، پس باید نگهش داری و بهش عمل بکنی ، باشه ؟
ماکوتو سان ؟
. یوئیچی کون عزیز ، من برای یه مدتی میرم بیرون
. لطفا کلید رو بذار توی صندوق پستی اگه گرسنت ـه ، لطفا از خودت پذیرایی بکن و از هر چیزی که . توی یخچال دوست داشتی گرم بکن و بخور
کائوری ؟ پس تو تمام دیشب رو اونجا موندی ؟
شرمنده ، ولی می تونی یه مدت دیگه هم اونجا بمونی ؟
. باشه ، ممنونم . روت حساب می کنم
. حتما داری سر به سرم می ذاری
. متاسفم ، یوئیچی کون
. فکر نمی کنم دیگه بتونیم همدیگه رو ببینیم
... « هرگز نخواهم گفت ، « ممنونم
. تا همیشه آن را در کنار خود نگه می دارم
... خداحافظی » به آرامی فرا خواهد رسید »
. بعد از رویایی آسوده و آرام
... در هر دو دستم
. همیشه ، و برای همیشه تکه های در حال افتادن آن رویا را نگه می دارم
... همیشه می دانستم
. که تا آخرین لحظه ، لبخند زدن چه بسیار قدرتمند است
ما به هم قول دادیم ، مگه نه ؟
! صبح شده ! صبح بخیر خوابالو
. وقت خوردنِ صبحانه و رفتن به مدرسه ـست
امروز یکشنبه ـست ، مگه نه ؟
. صبح بخیر ، یوئیچی کون
آه ، خودتی ، آیو ؟
اینجا چی کار می کنی ؟
. یوئیچی کون ، این واقعا سوال خیلی عجیبی ـه
. منم یکی از اعضای این خانوادم ، واسه همین الان اینجام
. آه ، درسته . حق با تو ـه
. آکیکو سان امروز می خواد بهم شیرینی پختن یاد بده
. فکر کنم آکیکو سان اینطوری فقط وقتش رو حروم می کنه
! ئوگو ! این اصلا هم درست نیست
. شرط می بندم شیرینی هایی که درست بکنی ، بازم به سفتی سنگ میشن
. اون آخری ها اینطوری شدن چون بلد نیستم چطوری درستشون بکنم
. ولی امروز ، آکیکو سان قراره بهم یاد بده چطوری باید دقیقا درستشون بکنم
فقط کاری نکن که به آکیکو سان زیاد سخت بگذره ، باشه ؟
. باشه ، نگران نباش
. صبح بخیر
. صبح تو هم بخیر ، آیو چان ، یوئیچی سان
. صبح بخیر
. صبح بخیر ، یوئیچی ، آیو چان
. امروز هم تمرین صبحگاهی داری ؟ واقعا خیلی داری سخت تلاش می کنی ها
... آره ، خیلی تلاش می کنم
آیو چان ، بعد از اینکه صبحونه خوردیم ، شیرینی پختن رو شروع می کنیم ، باشه ؟
باشه . یوئیچی کون ، تو هم یکمی ازشون رو امتحان می کنی ، آره ؟
. عمرا
! ئوگو
. حالا لازم نیست اینقدر رک بگی
مزه ی شیرینی های امروز با قبلی ها فرق می کنه ، مگه نه ؟
! درسته
. خیلی خب پس ، اگه قیافشون خوب شده باشه ، شاید یکیشون رو امتحان بکنم
واقعا ؟
ولی فقط اگه به نظر خوب برسن ، باشه ؟
! باشه ، همه ی تلاشم رو می کنم
. پس ، خودت رو آماده کن . شیرینی هایی درست می کنم که تا حالا نخورده باشی
... پس ، هنوز هم اینجام
. وقتی که برای اولین بار اومده بودم به این شهر ، دقیقا همچین اتفاقی برام افتاده بود
. هر چند اون موقع روی یه نیمکت منتظر بودم
ولی چیزی که بیشتر از همه خوشحالم می کنه ، اینه که کسی . که منتظرش بودم ، خودش رو رسونده
. فقط همین باعث میشه فکر بکنم که همه ی اون صبر کردن ها ، ارزشش رو داشته
اگه بتونی که همینطوری من رو دوست داشته باشی ، پس مطمئنم ! که منم همیشه تو دوست خواهم داشت
. من هنوز هم واقعا دوستت دارم
. منم همینطور ، یوئیچی کون
پس واسه چی گفتی که دیگه نمی تونی من رو ببینی ؟
. به خاطر اینکه دیگه وقتی باقی نمونده
. امروز اومدم تا ازت خداحافظی بکنم
. و منم اومدم تا چیزی که گم کرده بودی رو بهت بدم
تو پیداش کردی ؟ این کار رو به خاطر من کردی ؟
. اصلا کار آسونی نبود
. جدی میگم
. خیلی ازت ممنونم
... یوئیچی کون
. خیلی دیر کردی ، آیو
. توی مدرسه ی ما ، هر وقتی که دلت بخواد می تونی بیای و بری
. آره ، درسته
! آره
... دوباره همدیگه رو دیدیم
... آره
یعنی واقعا باید از هم خداحافظی بکنیم ؟
. آره
نمی تونی تا همیشه توی این شهر بمونی ؟
. نه
... که اینطور
... پس
. پس ، حداقل آرزوی سومت رو بهم بگو
. بهت قول دادم ، مگه نه ؟ اینکه سه تا از آرزو هات رو برآورده می کنم
. پس لطفا ، حداقل بذار آخرین آرزوت رو برات برآورده بکنم
. باشه
! ممنون که صبر کردی ! حالا برای آخرین آرزوم
... یوئیچی کون
... لطفا
. لطفا ... من رو فراموش کن
. جوری رفتار بکن که انگار من اصلا از اولش هم وجود نداشتم
. لطفا من رو کاملا فراموش کن
... لطفا
. من رو فراموش کن
مطمئنی این چیزی ـه که واقعا می خوای ؟
واقعا آرزو می کنی که فراموشت بکنم ؟
... آره ، چون هیچ چیز دیگه ای برای آرزو کردن ندارم
من که حتی تونستم کلی تایاکی بخورم ، اونم وقتی که . فکر می کردم دیگه نمی تونم یه دونه هم بخورم
... واسه همین
. واسه همین ... لطفا من رو برای همیشه فراموش کن
. یوئیچی کون ، من دیگه یه بچه نیستم
. البته که یه بچه هستی
. این درست نیست
... همیشه سر از خود رفتار می کنی بدون اینکه نظر کسی رو بخوای
و بعدش هم برای کسایی که اطرافت هستن دردسر درست می کنی ، مگه نه ؟
... ئوگو
. و بعدش هم سعی می کنی که همه ی مشکلات رو به دوش بکشی
... روی این شونه های کوچیک و نحیفت
. تو تنها نیستی
. نمی تونم این آرزو رو برآورده بکنم
. یوئیچی کون
! غیر ممکنه که بتونم تو رو فراموش بکنم
پس می تونم یه آرزوی دیگه بکنم ؟
... آخرین آرزوی من
. چی گفتی ، آیو ؟ نتونستم بشنوم
آیو ؟
یوئیچی کون ، بدنم هنوز هم گرم ـه ؟
. البته که هست
. خیلی خوشحالم
... آیو
. یه رویا ... دارم یه رویا می بینم
. یه زندگی روزمره ی یه جور ، رو بار ها و بار ها تکرار کردن
. آرزو کردن برای صبحی که هیچوقت به اتمام نمی رسه
. و بعد دوباره برگشتن به همون رویا
... قرمز و سفید
... سرد ، گرم و غم انگیز
! و بعد تکرار کردن همون زندگی روزمره
. از خیلی وقت پیش این رو می دونستم ، الان سال هاست که این رو می دونم
... در سرگردانی ای درون رویایی بی انتها
... و به امید طلوعی که می دونستم هیچ وقت از راه نمی رسه
. من همیشه در اینجای همیشگی بودم
. در یک خیابون شلوغ عاری از هر گونه صدا ، و آدم های بی چهره ای که رفت و آمد می کنن
. هیچ کدوم از اونا متوجه ی بچه ای که تنهای تنها روی نیمکت نشسته ، نمیشه
. من منتظر کسی هستم
. کسی که می دونم از راه نمی رسه
. کسی که می دونم هیچوقت دوباره نمی بینمش
... برای سال ها
. همیشه منتظر بودم
... در این رویای پی در پی ، منتظر سپیده دَمی بودم که هیچوقت از راه نمی رسه
... ولی
... یوئیچی
. داشتم دنبالت می گشتم
. آره ، شرمنده که نگرانت کردم
. منم می خواستم همین رو بگم
. نایوکی ، من همیشه به تو متکی بودم
. درست مثل بچه ها رفتار کردم . خیلی متاسفم
. نه ، من متاسفم . حرف های خیلی بدی بهت زدم ، یوئیچی
... نایوکی ، من
. حالا دیگه با هم بی حساب شدیم
... بی حساب
آره ، بی حساب شدیم ، باشه ؟
خبری از بیمارستان بهت رسیده ؟
... آره
. که اینطور
... یوئیچی
. از حالا به بعد ، می خوام قوی تر بشم
. یوئیچی ، به نظر خیلی ناراحت میای
. حتما باید به خاطر نور چراغ ها باشه
. بیا با هم این شرایط رو تحمل بکنیم ، یوئیچی
بهم قول بده ، باشه ؟
... اگه هم قولت رو بشکنی ، باید
. برات یه ساندی توت فرنگی می خرم
. اون اصلا هم کافی نیست . حتی با یه ساندی توت فرنگی هم نمی بخشمت
. بیا تمام تلاشمون رو بکنیم ، یوئیچی
. آره ، با همدیگه
... یه رویا ... روزی که اون رویا به پایان می رسه
... درست مثل برفی که با از راه رسیدن خورشید بهاری آب میشه و از نظر ها ناپدید میشه
... درست همونطوری که چهره ی یه نفر در حالی که بزرگتر میشه ، تغییر می کنه
... همونطور که خاطرات در پهنای ابدیت به آهستگی کم رنگ میشن
... رویای بسیار بسیار طولانی هم اکنون به پایان می رسه
. و قبل از اینکه ناپدید بشه ، آخرین آرزو رو برآورده می کنه
... فقط یک آرزو
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
... آخرین آرزوی من
... باد و نور در کنار پاهایمان رقصیدند
. همان معجزه هایی که در زندگی روزمره ی ما ، کم کم جمع شدند
... با نگاه به بالا ، ابر ها را می بینم
... و راه طولانی خانه را
. خیلی سریع تر از آن زمانی که بچه ی کوچکی بودم
... مانند بچه ای بی صبر ، منتظرم
... تا این برف ها آب شوند
. دونه های برف پر جنب و جوش و درخشان ، به حرکت کردن ادامه می دهند
... بدون اینکه حتی بدانند
. فردا چه چیزی در پیش رو خواهند داشت
. درخشان در میان تمامیه فصل ها
... در این دنیا
. روزی خواهد رسید که تمام آرزو ها به حقیقت خواهند پیوست
... پریانی کوچک همچنان به سمت ما می آیند
. در حالی که ما به این سفر بی انتها ادامه می دهیم
قسمت بعدی
مثلا ، تا حالا شده که پیش خودت فکر بکنی که امکانش هست همین الان توی خواب یه نفر دیگه باشی ؟
منظورت چیه ؟
. " فقط دارم میگم " مثلا
و اگه اون شخصی که داره رویا می بینه ، بتونه در درون رویا یه آرزو رو برآورده بکنه چی ؟
... یه رویا
آخرین قسمت
کانُن در پایان رویا