..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫::افسانه تاجر بزرگ::
‫::قسمت چهاردهم::
‫آقا.
‫وقتی برای نجات اون به اردوگاه نظامی رفتم،
‫قبلاً به هر ۳ نتیجه‌ی ممکن،
‫فکر کرده بودم
‫از جمله این وضعیت دومی که
‫شما بهش اشاره کردید.
‫این چیزیه که من فکر کردم:
‫تا زمانی که یی‌مِی
‫بتونه به سلامت برگرده،
‫اون هنوز دختر شما
‫و هنوز هم همسر من خواهد بود.
‫همینکه بتونه
‫در این روزگار آشفته دوام بیاره و زنده بمونه
‫همین الانشم به اندازه کافی دشواره.
‫اینکه بخواهیم برای چیزهای بیشتر از این مقصریابی کنیم
‫خیلی ظالمانه است.
‫می‌بینید، من خودم یه افسر محکوم دربار امپراطوری هستم،
‫کسی که از تبعید گریخته.
‫اگر دیگران شروع به پرسیدن سوال در مورد من کنن،
‫یی‌می چطور
‫قراره با اونها روبرو بشه؟
‫آقا،
‫من همیشه این افکارُ برای خودم نگه داشتم.
‫من امروز فقط به این دلیل جرات کردم ‫اینهارو با صدای بلند بگم چون شما از من خواستید.
‫اگر، هر اتفاقی برای یی‌می افتاد...
‫امیدوارم
‫بتونید قلب بازی داشته باشید
‫و هرگز اون‌رو سرزنش نکنید.
‫هیچ کدوم از این‌ها تقصیر اون نیست.
‫باد کمی شدیده.
‫داره چشمام‌رو اذیت میکنه
‫در برابر گوان‌یین بودیساتوای بخشنده،
‫من، بای یی‌مِی، این دعای خالصانه‌ را می‌خوانم:
‫باشد که اهالی روستای شانجیان
‫از هرگونه رنج و عذابی در امان باشند،
‫باشد که دیگر قحطی نباشد،
‫و باشد که مزارع چای احیا شود.
‫لطفا به تمام روستا شادی و آرامش عطا کن.
‫دعا می‌کنم پدرم همیشه سالم و سلامت باشد
‫و از هرگونه آسیبی در امان باشد،
‫و اینکه خانم گو و برادر پینگ‌یوان
‫بتوانند به عنوان مادر و پسر دوباره به هم بپیوندند،
‫و ‫دیگر هرگز از هم جدا نشوند،
‫و به همه آرزوهایشان برسند.
‫بیا.
‫با آوردن این اینجا داری قوانینُ زیر پا میذاری.
‫بذارش کنار
‫قبل از اینکه کس دیگه‌ای اونُ ببینه.
‫هر شب، وقتی دردتون در بدترین حالتش بود،
‫من اینجا بودم و براتون سوترا می‌خوندم ‫تا رنج شمارو تسکین بدم.
‫بودیساتوا مهربان و دلسوزه.
‫اون به همه کسانی که با جدیت دعا می‌کنن، ‫پاسخ می‌ده.
‫الان تقریباً همه مصدومیت‌هام خوب شده
‫پس ‫هنوز برای چی داری بهش دعا می‌کنی؟
‫دعا می‌کنم که بتونید آدم خوبی بشید.
‫آدم خوب؟
‫وقتی که ما در هوجو و هانگ‌جو جنگیدیم،
‫من دیگه فرمانده کل بودم.
‫شمارش اینکه
‫چند نفر به دست خودم مردن، از دستم دررفته.
‫بودیساتوا منُ نجات نخواهد داد.
‫اما من این کارُ می‌کنم.
‫من این کارُ می‌کنم.
‫اما من این کارُ می‌کنم.
‫اگر کس دیگری
‫در شرف آسیب دیدن است،
‫و آنها نام گوان‌یین بودیساتوارو می‌خوانند...
‫برو
‫همه اون جعبه‌های
‫اون گوشه‌رو باز کن.
‫بله.
‫با من بیا داخل.
‫یه ‫نگاهی بنداز.
‫ببین آیا بین این همه گنج و جواهرات توی این اتاق
‫چیزی هست که دوست داشته باشی.
‫هرچی دلت بخواد میتونی برداری.
‫این همه؟
‫البته.
‫جنگیدن هزینه داره.
‫من که نمی تونم بذارم سربازام
‫با هوا زندگی کنن، میتونم؟
‫حرف زدن بسه.
‫زود باش یه چیزی انتخاب کن.
‫من هیچی نمی‌خوام.
‫نمی‌خواهی؟
‫اما همه اینها چیزهای ارزشمندی هستن.
‫اینُ نگاه کن.
‫قشنگه، مگه نه؟
‫مراقبش باش.
‫شاید یه روزی
‫وقتی ازدواج می‌کنی، بدردت بخوره.
‫خیلی خوشگله.
‫چند تا دیگه‌رو برای تو انتخاب می‌کنم.
‫این از کجا اومده؟
‫آیا اهمیتی داره؟
‫فقط نگهش دار.
‫شخصی که قبلاً این سربند طلارو میزده
‫حتماً خیلی زیبا بوده،
‫وگرنه لیاقت
‫چنین جواهرات نفیسی‌رو نداشته.
‫آیا اون مرده
‫یا فرار کرده؟
‫آیا اون دفن شده
‫یا بقایاش هرگز پیدا نشد؟
‫من واقعاً نمی‌دونم که صاحب این
‫مرده است یا زنده.
‫همه این گنجینه‌ها در این اتاق
‫در اصل از مردم عادی
‫توسط مقامات فاسد گرفته شده بودن،
‫و من اونهارو توقیف کردم.
‫فقط اونهارو بگیر.
‫مطمئناً می تونید به من هدیه بدید،
‫به شرطی که واقعاً متعلق به خودتون باشه.
‫متعلق به من؟
‫تنها چیزی که برام مونده همین آخرین نفسه،
‫این یه زندگیه
‫و من هنوز به اون نیاز دارم
‫تا سربازانمُ رهبری کنم.
‫فقط به عنوان یه لطفی که در حقم می‌کنی قبولش کن.
‫اگر نتونم زحماتتُ برای نجات جانم جبران کنم،
‫از شدت عذاب وجدان می‌میرم.
‫بیا.
‫اگر واقعاً می‌خواهید لطف منُ جبران کنید،
‫باید بهتر از خودتون مراقبت کنید.
‫این زندگی شما...
‫چیزیه که من ‫شب و روز برای نجاتش تلاش کردم.
‫حتی اگر کوه‌هایی از طلا و نقره اینجا باشه،
‫آیا ممکنه هر یک از اونها از زندگی شما ارزشمندتر باشه؟
‫بعد از اینکه کاملاً بهبود یافتید،
‫منُ برگردونید،
‫اون موقع بی‌حساب میشیم.
‫امروز برت می گردونم خونه.
‫ما داریم اردوگاه‌رو جمع می‌کنیم.
‫کجا میرید؟
‫برای حمله به هفی.
‫یکم ‫بعد،
‫این مسیر کوهستانی‌رو
‫به سمت غرب برو
‫و ۴۰ لی سواری کن. ‫ (بیست کیلومتر)
‫من راهُ بلدم.
‫بعد از اینکه برگشتی،
‫از هیچ کدوم از چیزهایی که
‫در اردوگاه من اتفاق افتاد، حرف نزن
‫و مخصوصاً به کسی نگو
‫که زخم‌های منُ درمان کردی.
‫در غیر این صورت، مقامات تورو به کمک به دشمن متهم می‌کنن،
‫و کی می‌دونه ممکنه اون هم ولایتی‌های ساده‌لوح
‫درباره تو چه مزخرفاتی دروغی ببافن.
‫من بچه نیستم.
‫لازم نیست نگران من باشید.
‫باشه.
‫یه خواهشی دارم.
‫موافقت می‌کنید؟
‫چیه؟
‫هنوزم می‌خواهی آدم خوبی باشم
‫که جونش براش عزیزه؟
‫اینُ بندازید.
‫اینُ مادرم برام گذاشته.
‫من اونُ شب و روز نگه می‌دارم تا برای نعمت‌ها دعا کنم،
‫و هرگز نگذاشتم ازم دور بشه.
‫فقط جای تاسف داره
‫که خون زیادی روی دست‌های منه.
‫حتی اگه اونُ بندازم،
‫هنوزم میرم جهنم.
‫پس منم
‫تو جهنم به ملاقاتتون میام.
‫برادر ‫پینگ‌یوان!
‫برادر!
‫چی شده؟ چرا داری میدوی؟
‫سگ دنبالت کرده؟
‫بله...
‫دوشیزه بای برگشته!
‫خاله جون.
‫زن داداش
‫جناب شو.
‫من برگشتم.
‫یی‌می!
‫پدر.
‫-پدر! ‫-فرزندم!
‫پدر!
‫پدر.
‫یی‌می.
‫اینجا هوا طوفانیه.
‫بیا داخل حرف بزنیم.
‫بیا بریم خونه.
‫باشه.
‫بیا بریم.
‫بیا بریم خونه.
‫دیگه بیشتر از این نمیشه این موضوعُ به تعویق انداخت
‫[برکت و شادی]
‫همین الان عروسی‌رو بهم بزن
‫علاوه بر این،
‫پینگ‌ون هنوز ازدواج نکرده.
‫درسته.
‫کاری نکن آخرش
‫همه مارو با خودت پایین بکشی.
‫علاوه بر این، پینگ‌یوان
‫دیگه در شرایطی نیست که
‫دوباره توسط دولت دستگیر بشه.
‫اون اینجاست.
‫برو ببین
‫مردم بیرون چی می‌گن.
‫عجله کن.
‫بله.
‫بای یی‌می برگشته؟
‫مامان، اونُ شنیدی؟
‫من تازه داشتم میومدم
‫این خبر خوبُ به شما برسونم.
‫خانم لی و بقیه
‫همین الان اومدن و ماجرا رو برام تعریف کرد.
‫اونا چی گفتن؟
‫اونا گفتن که اون ...
‫گفتن اون...
‫اونا چی گفتن؟
‫چرا اینجوری شدی؟
‫اینقدر تند.
‫مادر
‫این بار، فقط به این خاطر که یی‌مِی جونشُ به خطر انداخت
‫اون فرمانده کلُ درمان کنه بود که
‫همه زنان روستای ما
‫تونستن به سلامت برگردن.
‫اما الان،
‫به حالت چهره اون افراد توجه کردم
‫اونا دوستانه به نظر نمی رسیدن.
‫برای همین تو فکر بودم که یعنی چی گفتن.
‫اونا گفتن که اون
‫خودشُ به
‫فرمانده کل ارتش پیشنهاد داده.
‫و اینکه شاید برگشته باشه تا پدرشُ به جنوب ببره
‫تا از یه زندگی بهتر لذت ببرن!
‫شماها اصلا توسط آدما بزرگ شدید؟
‫داری چیکار میکنی؟
‫میخواهی کسی رو درسته قورت بدی؟
‫اینطور نیست.
‫مادر، به حرف من گوش کن.
‫اون ژنرال فرمانده
‫فقط یک نفس تا مرگ فاصله داشت.
‫اگر یی‌می اونُ نجات نداده بود،
‫تمام زنان روستای ما قتل عام می‌شدن.
‫اون مرد همون موقع
‫خیلی وحشتناک زخمی شده بود
‫طوری که حتی درمان کردنش اتلاف دارو بود.
‫بعد از اینکه بهوش اومد، چه کاری می‌تونسته انجام بده؟
‫چطور می‌تونن بگن که ‫اون خودشُ به اون مرد «پیشنهاد» داده؟
‫یا اون همه حرف درمورد فرار به جنوب‌ بزنن؟
‫اون آدم‌های پست و حقیر،
‫کاش می‌تونستم فقط…
‫کاش میتونستی چی؟
‫اونارو بکشی؟
‫تو هم مثل اونا هستی؟
‫نه.
‫اما مادر، باید به یی‌می اعتماد کنی.
‫یی‌مِی این همه سال منتظرم بود.
‫اون یه زن بسیار لطیف و شکننده است،
‫با این حال پا پیش گذاشت تا همه‌رو نجات بده.
‫اگر این یه قلب از طلا نیست، پس چیه؟
‫خیلی خوب.
‫اما بذار اینُ از تو بپرسم:
‫اگر دولت چند نفرُ اینجا بفرسته
‫و اونا شروع به سوال پرسیدن کنن،
‫فکر می‌کنی باور می‌کنن؟
‫اگه اونُ به کمک به دشمن متهم کنن چی؟
‫بعدش چی؟
‫اونهایی که...
‫اون سربازان
‫اهمیتی به
‫رحم یا شفقت نمی‌دن.
‫اونا فقط اونُ میگیرن و میکشنش.
‫پسر،
‫اگه به اون اعتماد داری،
‫پس
‫یی‌می و جناب بای‌رو بردار
‫و هر چه سریعتر اینجارو ترک کنید.
‫من نمی‌رم.
‫من جایی نمیرم.
‫بالاخره به خونه برگشتم.
‫مادر،
‫حتی یه لحظه هم نمیخوام از کنارت برم
‫من یه آدمم، نه یه درخت.
‫دیگه نمی‌خوام کسی منُ اینور اونور ببره.
‫اون کیه؟
‫پینگ‌ون دعواش شد!
‫بزنش! بزنش!
‫دو نفر به یکی، بی‌شرمانه است!
‫پوستشُ بکن!
‫برو گمشو!
‫بس کن!
‫برگرد اینجا!
‫بیا با من بزنش،
‫برادر
‫گوش کن چی میگن!
‫خب که چی؟
‫اگه جرات داری یه بار دیگه بگو!
‫اگه نمی‌خوان بگن، ولش کنن.
‫تو به من بگو.
‫اونا گفتن
‫دوشیزه بای و اون ژنرال فرمانده با هم رابطه داشتن.
‫ای حرومزاده‌ی دهان‌گشاد!
‫تو خودت دیدی؟
‫اون تو اردوگاه نظامی تنها بود.
‫کی می‌دونه چه اتفاقی افتاده؟
‫باید برگردی
‫و از همسرت بپرسی
‫چطور موفق شد برگرده.
‫تو اردوگاه نظامی،
‫اگر بای یی‌می
‫اون ژنرال فرمانده‌رو درمان نکرده‌بود،
‫هیچ‌کدوم از اونا برنمی‌گشتن.
‫هرکدوم شما بزرگ و قوی هستید،
‫اما وقتی همسرانتونُ می‌دزدیدن
‫کجا بودید‫؟
‫آیا حتی یک نفر از شما جرأت کرد حتی فقط برای اینکه سعی کنید
‫ جلوشونُ بگیرید، قدم جلو بذاره؟
‫و حالا شما
‫پشت سرشون شایعه پراکنی می‌کنید
‫و به یه زن بی گناه تهمت می‌زنید؟
‫شما چجور مردهایی هستید؟
‫بیا بریم.
‫جوری میزنمت
‫که حتی مادرتم تورو‌ نشناسه!
‫اون جراحت‌های اون مردُ درمان کرد. ‫چطور ممکنه بین اونا هیچی نباشه؟
‫به من بگو.
‫درست مثل وقتی که گوشت درست جلوت باشه،
‫کدوم یکی از شما یه لقمه هم نمی‌خوره؟
‫جرات داری یه بار دیگه اینُ بگو!
‫بریم. بریم.
‫برادر! برادر!
‫ما نمی‌تونیم در پرونده‌ای که ممکنه کسی توش کشته بشه، دخالت کنیم.
‫تو مثل من نیستی.
‫وقتی بقیه‌رو میزنی از قدرت خودت خبر نداری.
‫دختر،
‫یه ‫چیزی بخور.
‫درُ باز کن.
‫اگه به همه اون شایعات گوش بدی، آخرش به کجا ختم می‌شه؟
‫مردم فقط همین‌طورن.
‫الان دیگه هیچکس حتی این کشورُ اداره نمیکنه،
‫پس کی حوصله داره در مورد مشکلات کوچیک تو بپرسه؟
‫فقط یه چیزی بخور.
‫نگرانم نکن.
‫خوب باش.
‫آقا.
‫صبر کن.
‫شما دو تا برادر
‫انگار تازه از میدان جنگ برگشتید.
‫صبر کن، تو...
‫آقا، مادرم از شما خواهش می‌کنه که تشریف بیارید.
‫مادرم از شما خواهش می‌کنه که تشریف ببرید منزل ما.
‫یه دقیقه دیگه اونجام.
‫پینگ‌ون.
‫بیا اینجا.
‫کمکم کن بلند شم.
‫بذار کمکتون کنم.
‫اون بیرون نمیاد.
‫از طرف من‫ حواست بهش باشه.
‫نذار خودکشی کنه
‫فهمیدم.
‫پینگ‌ون.
‫بیا بریم.
‫یی‌می.
‫یی‌می!
‫درُ باز کن.
‫دلت میاد دل پدرتُ بشکنی؟
‫ما می‌تونیم مسائلُ با صحبت حل کنیم.
‫چرا خودمونُ حبس کنیم؟
‫یی‌می!
‫من می‌دونم
‫الان احساس ناراحتی می‌کنی.
‫با من حرف بزن.
‫دارم گوش میدم.
‫چی برای صحبت کردن وجود داره؟
‫هیچ کس حرف منُ باور نمی‌کنه.
‫من باور می‌کنم.
‫من حرفتُ باور می‌کنم.
‫من با چشم خودم دیدم که چقدر شجاعی.
‫یی‌می.
‫بین ما،
‫لازم نیست بپرسی که حرفتُ باور می‌کنم یا نه.
‫اگه می‌دونستم اوضاع این‌طور پیش می‌ره،
‫بهتر بود توی اردوگاه نظامی می‌مردم.
‫از روی عصبانیت حرف نزن.
‫از روی عصبانیت نمیگم.
‫اونوقت چیه؟
‫بذار ازت بپرسم.
‫اگه دوباره فرصت داشتی،
‫هنوزم
‫برای نجات اونا پیش قدم میشدی؟
‫در این روزگار آشفته،
‫از کی تا حالا نجات مردم
‫با انتظار گرفتن چیزی در ازای اون یکی شده؟
‫از نجات اونا منصرف میشدی
‫فقط به این خاطر که قدر تورو نمی‌دونن؟
‫من می‌دونم.
‫اما من فقط خیلی عصبانیم.
‫من می‌فهمم.
‫قلب انسان می‌تونه اینقدر بی‌رحم باشه
‫که حتی سگ‌ها هم به اونها دست نمی‌زنن.
‫نینگ‌گوتا که بودم
‫فکر می‌کردم
‫اگه می‌تونستم از اونجا بیرون برم، همه چیز خوب می‌شد.
‫اما فقط بعد از اینکه برگشتم اینجا بود که
‫متوجه شدم زندگی حتی سخت‌تره
‫در مقایسه با اون
‫مردان پرشور در تبعید،
‫مردم اینجا...
‫برادر گو
‫من هنوز از تو نپرسیدم
‫سال‌های تبعیدت
‫چطور گذشت
‫و این تویی که اول درباره من می‌پرسی.
‫چطور ممکنه بهم خوش گذشته باشه؟
‫در اولین سال تبعیدم،
‫منُ فرستادن دنبال طلا بگردم.
‫یخ روی رودخانه حتی آب نشده بود،
‫و وقتی پاهامُ داخل آب می‌ذاشتم،
‫انگار ده هزار تا سوزن
‫به ‫بالای پاهام فرو کرده بودن.
‫اون حس یه جوری شبیه
‫مردن و دوباره زنده شدن بود.
‫اما من همیشه یه باور داشتم.
‫به خودم می گفتم
‫که تا زمانی که هنوز زنده‌ام،
‫ شانسی برای
‫دوباره دیدن همه شما دارم.
‫تو خیلی زجر کشیدی.
‫یی‌می.
‫زنده موندن آسون نیست،
‫و دیدار دوباره حتی از اونم سخت‌تره.
‫پدرت همین الان به من گفت
‫اون نگرانه که تو خودکشی کنی.
‫می‌دونی این روزهایی که تورو برده بودن
‫اون مرد از زور نگرانی
‫عملاً نصف عمرش رفت؟
‫حالا که برگشتی، می‌خواهی همچنان نگرانش کنی؟
‫واقعاً دیگه به ​​فکر سلامتیش نیستی؟
‫الان فهمیدم.
‫داشتم بچگانه رفتار می‌کردم.
‫یی‌می.
‫اونجا،
‫من اغلب تنها
‫در برف دراز می‌کشیدم،
‫ دانه‌های برفُ تماشا می‌کردم
‫که ‫‫مثل یه پتو
‫به آرامی منُ می‌پوشوندن
‫به آسمان نگاه می‌کردم
‫و پیش خودم فکر می‌کردم
‫زیر همون آسمان،
‫شماها چی کار می‌کردید؟
‫شاید
‫تو همون وقت زود بیدار شده‌بودی،
‫آب جوش گذاشته بودی،
‫تا برای جناب بای چای درست کنی.
‫شاید اون بچه‌ها
‫با سر و صدا به کلاس درس می‌رسیدن،
‫و تو مجبور بودی به همه‌شون یکی یدونه
‫پس گردنی ‫با انگشت اشاره‌ات بزنی
‫تا آروم بگیرن و درس‌هاشونُ از حفظ بخونن.
‫برادر گو...
‫یی‌می.
‫برادر گو.
‫دیگه بابامُ ناراحت نمیکنم.
‫به کمی تنهایی نیاز دارم تا در مورد مسائل فکر کنم.
‫فقط خیلی اتفاقات داره میفته.
‫الان میرم استراحت کنم.
‫خانم گو
‫شایعات مثل چاقو آدمُ می‌برن.
‫می‌ترسم دخترم تکه‌تکه شده باشه.
‫همین الان سعی کردم قانعش کنم.
‫بهش گفتم
‫شما و یی‌می‌رو برداره
‫و از اینجا به دوردست‌ها فرار کنه،
‫اما اون واقعا امتناع کرد.
‫دیگه عقلم از کار افتاده.
‫لطفا سعی کنید باهاش ​​حرف بزنید.
‫من می‌تونم با اون صحبت کنم، اما چه کسی قراره با من صحبت کنه؟
‫گذشته از این، حتی اگر فرار کنیم،
‫شما و پینگ‌ون چی؟
‫مطمئناً
‫شما هم متهم میشید.
‫اگر همه ما بریم،
‫قبور اجداد ما هنوز اینجا هستن،
‫سرزمین ما هنوز اینجاست،
‫و مزرعه چای ما هنوز اینجاست
‫چه کسی از اونها مراقبت می‌کنه؟
‫حتی اگر فرار کنیم،
‫کجا می‌تونیم مستقر شیم؟
‫آیا انتظار دارید‌ من تو این سن و سال
‫با زانو زدن روی زمین و گدایی امرار معاش کنم؟
‫[برکت و شادی]
‫مادر، جناب بای.
‫پینگ‌ون،
‫برو کمی آب بجوشون
‫برای جناب بای چای درست کنم.
‫پینگ‌یوان
‫من همین الان داشتم با جناب بای بحث می‌کردم.
‫و می‌خوام‌ نظر تورو بشنوم.
‫نظر من در مورد چی؟
‫مادر
‫بفرمایید بشینید.
‫یی‌می‌رو بردار
‫و فرار کن.
‫مادر
‫ما قبلاً در مورد این صحبت کردیم، اینطور نیست؟
‫من جایی نمیرم.
‫اگر ییمِی فرار کنه،
‫جناب بای چی‌ میشه؟
‫اگه من فرار کنم،
‫کی از شما مراقبت می‌کنه؟
‫ما هنوز مزرعه چای خودمونُ داریم،
‫و من به پینگ‌ون قول دادم
‫که بهش تجارت یاد بدم.
‫بله، برادر، منم میام.
‫من کجا برم؟
‫تو ‫کجا می‌خواهی بری؟
‫خیلی خب، بریم.
‫جناب بای و مادرُ با خودمون می‌بریم،
‫و تمام خانواده ما با هم اینجارو ترک می‌کنن.
‫چرا اینقدر لجبازی می‌کنی؟
‫مادر
‫مگه نظرمُ نپرسیدی؟
‫من یه فکری دارم.
‫پس بیا و به ما هم بگو.
‫من به همه چیز فکر کردم.
‫من می‌خوام آشکارا و با افتخار
‫با یی‌می ازدواج کنم.
‫با اینکه هیچکدوم از خانواده‌هامون پولدار نیستن،
‫مطمئن میشم که این عروسی
‫به درستی برگزار بشه.
‫می‌خوام تمام روستا ببینن
‫که من مرد اون هستم.
‫می‌دونم که تو این دنیا،
‫و تا زمانی که یی‌می منُ درک کنه
‫و من اونُ درک کنم،
‫همین کافیه.
‫بقیه چه اهمیتی دارن؟
‫وقتی زمان برداشت و برشته کردن چای فرا می‌رسه،
‫همه مشغول کار میشن
‫و وقت پخش کردن این نوع شایعاتُ ندارن.
‫اما اگه فرار کنیم،
‫اون موقع ما عملاً
‫این شایعاتُ تایید می‌کنیم.
‫اونا فکر می‌کنن
‫که ‫ما گناهکاریم،
‫که ما می‌ترسیم
‫که ما فرار کردیم چون چیزی برای پنهان کردن داشتیم.
‫کی می‌دونه، شاید حتی شروع کنن پشت سرمون حرف دربیارن
‫که تمام خانواده ما خائن هستن.
‫ما واقعاً گیج و مبهوت بودیم.
‫ما دو نفر نزدیک بود به بچه‌هامون آسیب بزنیم.
‫تو همیشه یه سبد پر از دلیل و منطق داری.
‫هیچکس نمیتونه از تو جلو بزنه
‫حتی اگه همه چیزهایی که گفتی درست باشه،
‫من و جناب بای چند سال دیگه...
‫برای زندگی کردن داریم؟
‫چیزی که واقعاً مهمه اینه که تو و ییمِی
‫زندگی خوبی‌رو در کنار هم داشته باشید.
‫مادر،
‫یک زندگی خوب برای من و ییمِی
‫یعنی مراقبت خوب از شما
‫و جناب بای همین‌جا تو خونه.
‫جناب بای،
‫آیا با من موافقید؟
‫خواهر عزیزم.
‫مادر داماد
‫این بار،
‫من به حرفتون گوش نمی‌کنم.
‫وقتی بچه بود و
‫و بهش خوندن یاد می‌دادم
‫می‌دونستم
‫این بچه یه اراده‌ قوی داره.
‫هیچ کس نمی‌تونست در بحث با اون برنده شه.
‫بیایید فقط
‫به اون گوش بدیم.
‫برمی‌گردم و یی‌می‌رو تشویق می‌کنم،
‫و در تهیه جهیزیه به اون کمک می‌کنم.
‫آقا، شما مرد عاقلی هستید.
‫پینگ‌یوان
‫پینگ‌ون.
‫بیا با من بریم پایین کوه
‫هدایای نامزدی‌ بخریم
‫این کجاوه خیلی کوچیکه.
‫شاید برای حمل گربه جواب بده،
‫اما آیا می‌تونه یه آدمُ حمل کنه؟
‫خب، فقط برای اینکه عروسُ مدت کوتاهی حمل کنیم،
‫خوبه.
‫اگر قرار بود شمارو حمل کنه، آقا،
‫قطعاً کار نمی‌کرد.
‫خب، کجاوه‌های دو نفره
‫فقط همین قدر کوچیکن.
‫اگر پول کافی دارید،
‫بریم اونایی که چهار نفره‌ان‌رو ببینیم.
‫واقعاً کمی بزرگتره.
‫اما پول من
‫با دقت بودجه بندی شده:
‫۱ عدد کجاوه کوچک دو نفره،
‫۶ نوازنده، ۲ همراه،
‫دو زن خانه‌دار برای همراهی عروس،
‫دو کدبانو برای پذیرایی از اون،
‫و ۱۲ میز برای ضیافت.
‫هیچ چیز نمی‌تونه از قلم بیفته.
‫اینُ برای من خراب نکن.
‫مطمئن باشید، آقا.
‫کجاوه‌های ما
‫در شرایط ایده‌آلی قرار دارن.
‫حاملان باید سر خودشونُ بتراشن.
‫ا... اشکالی نداره.
‫و لباس‌هاشون باید نو باشه.
‫قطعاً.
‫صلح همین نزدیکی‌هاست.
‫چطور ممکنه من
‫بی‌شرمانه از شما هزینه اضافی بگیرم؟
‫این یکی، خودشه.
‫مشکلی نیست!
‫دارو سوخته.
‫آقا،
‫همه دعوتنامه‌ها ارسال شده.
‫من همچنین با
‫آشپزهای پایین کوه صحبت کردم.
‫فکر می‌کنم
‫ما هنوزم باید همه چیزُ کم‌هزینه و ‫با صرفه‌جویی پیش ببریم.
‫بله، کاملاً.
‫اون... حالش خوبه؟
‫اون کاملاً سالمه.
‫چرا نباشه؟
‫اون فقط داره خجالتی رفتار می‌کنه.
‫به عنوان یک دختر جوان، شنیدن چیزهایی مثل این، کاملاً طبیعیه.
‫اگه قدیما بود، لحظه‌ای که می‌رسیدی،
‫اون با عجله بیرون میومد.
‫اما حالا بهش نگاه کن.
‫حتی یه فنجان چای هم برات نمیاره.
‫ازش بخواه فنجان منُ پر کنه.
‫جناب بای از من خواست کمی آب بیارم.
‫اون ژنرال لی...
‫اون که تورو نزد یا باهات بدرفتاری نکرد، نه؟
‫نه.
‫چرا باید منُ بزنه یا بدرفتاری کنه؟
‫اون خیلی اذیتت کرد.
‫فقط با فکر کردن بهش عصبانی میشم.
‫چی داری میگی؟
‫یی‌می.
‫چیزی به ذهنت میرسه؟
‫نمی‌دونم چطور بپرسم.
‫نه.
‫مگه ما...
‫یه گفتکوی ناتمام نداریم؟
‫برادر، خسته‌ای؟
‫چرا برنمی‌گردی و یه کم استراحت نمی‌کنی؟
‫این روزها انگار خیلی حواس پرتی.
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫فقط یه حسی دارم
‫که یی‌می تغییر کرده.
‫تو خاطره‌ام،
‫یی‌می تقریباً هیچ‌وقت حرف نمی‌زد.
‫و ‫وقتی چیزی می‌گفت،
‫همیشه نرم و لطیف
‫و ‫با لحن ظریفی می‌گفت.
‫اما حالا، اون تبدیل شده به...
‫یه فرد ‫خیلی قاطع.
‫چیزهایی که اون می‌گه
‫در ظاهر منطقی به نظر می‌رسن،
‫اما وقتی با دقت فکر می‌کنی،
‫یه چیزی در موردشون اشتباهه،
‫با این حال به نظر نمی‌رسه بتونم حرفشُ رد کنم.
‫وقتی کسی دنیارو دیده باشه، همین اتفاق میفته.
‫اون که هیچی...
‫خود منُ ببین
‫این روزها، هر کسی‌رو که می‌بینم، لاف می‌زنم
‫ من و برادرم هفت بار
‫به ‫اردوگاه نظامی رفت و آمد داشتیم.
‫بدتر از جائو یون
‫و حتی بهتر از جانگ فی نیستیم.
‫چه حرف‌های بی‌ربطی می‌زنی.
‫مسئله کلیدی اینه که،
‫فقط حس می‌کنم
‫جوری که الان با من حرف میزنه
‫بیش از حد مودبانه است.
‫منظورت از زیادی مودبانه چیه؟
‫اون فقط خیلی مودب
‫و خیلی رسمیه.
‫احساس می‌کنم نمی‌تونم به اون نزدیک بشم،
‫انگار یه مانع بینمون هست.
‫الان فقط داری غیرمنطقی حرف میزنی.
‫سال‌هاست که رفته بودی
‫و تازه برگشتی،
‫و با چنین حادثه بزرگی که
‫الان برای خانواده‌اش اتفاق افتاده
‫چقدر انتظار داری که اون با تو صمیمی باشه؟
‫اینطور نیست.
‫ما از بچگی همدیگه‌رو می‌شناسیم
‫و با هم بزرگ شدیم.
‫چطور ممکنه ندونم
‫اون چجور آدمیه؟
‫خوب، همین دفعه پیشُ درنظر بگیر
‫من زندگی‌امُ به خطر انداختم
‫تا اونُ از اردوگاه نظامی نجات بدم.
‫اما به محض اینکه منُ دید، از من خواست که اول برم،
‫گفت که می‌خواد بمونه
‫و اون سربازان زخمی‌رو نجات بده.
‫از وقتی برگشته حالش بدترم شده.
‫طرز نگاهش به من یجوریه
‫انگار ما غریبه‌ایم.
‫خب، نه دقیقاً غریبه،
‫فقط کمی بهتر از
‫غریبه‌های کامل.
‫حالا که سوجو و هانگ‌جو تصرف شدن
‫من اصلأ نتونستم پارچه‌های ابریشمی
‫خوب گیر بیارم.
‫اون مغازه‌های ابریشم‌فروشی
‫فقط اجناس خارجی می‌فروشن
‫همه اونها شبیه لباس‌های تشییع جنازه بودن.
‫دو روز سرگردان بودم
‫و نتونستم چیزی بخرم.
‫آخرش فقط تونستم چند تیکه جواهر نقره گیر بیارم.
‫اونوقت لباس عروس چی میشه؟
‫یه دختر ‫وقتی ازدواج می‌کنه
‫به لباس عروسی قرمز نیاز داره
‫مهم نیست چی.
‫نمی‌تونی ازش بخواهی لباس ساده بپوشه، می‌تونی؟
‫حتی اگه جناب بای موافق باشه،
‫یی‌می
‫از دستت عصبانی میشه.
‫مادر
‫وقتی ازدواج کردید،
‫توانایی خرید لباس عروس داشتید؟
‫حالا که صحبت از لباس عروسم شد،
‫در اون زمان، به سختی می‌تونستی
‫یه روستایی پیدا کنی که اسمشُ نشنیده باشه.
‫از ابریشم مرغوب سوجو دوخته شده بود،
‫و دکمه‌هاش مرجانی بودن.
‫رنگ قرمزش یه کم پررنگ‌تر بود که
‫از رنگ قرمز لباس‌های عروسی معمولی بهتره.
‫دامنی که پوشیده‌بودم
‫الگوی طول عمر فوشان داشت،
‫روش هیولاهای دریایی گلدوزی شده بودن که
‫جواهرات دستشون بود
‫اون جواهرات در واقع با
‫نگین‌های واقعی دوخته‌ شده‌بودن
‫مادر،
‫شما...
‫فکر می‌کنی دیوانه‌ شدم
‫و دارم چرند میگم، مگه نه؟
‫نه، البته که نه.
‫بعدها، فهمیدم
‫که پدرت
‫مجموعه نقاشی‌ها و خوشنویسی‌هاشُ فروخته بود.
‫اون دوست داشت چیزها
‫باوقار و سرزنده باشن،
‫و اون نمی‌خواست من احساس کنم که به من ظلم شده.
‫پدر واقعاً با شما خوب رفتار می‌کرد.
‫من از تو نمی‌خوام که مثل پدرت باشی.
‫اون موقع جوان و ساده‌لوح بودم.
‫در واقع،
‫پوشیدن لباس عروس ساده
‫خوب می‌شد.
‫پافشاری روی چیزهایی که نباید داشته باشیم
‫اغلب دردسر به همراه داره.
‫این درسته.
‫یی‌می سخت‌گیر نیست،
‫بنابراین فکر می‌کنم یک لباس پارچه‌ای ساده مناسب باشه.
‫واقعاً؟
‫اونجوری نگاهم نکن.
‫این درسته.
‫اما باید از اون بپرسی.
‫مهم نیست یه دختر چقدر ازت خوشش میاد،
‫اگه حتی نمی‌تونی یه لباس عروس مناسب تهیه کنی
‫اون بپوشه
‫و اون حتی یه شکایت هم نمی‌کنه، حتماً چیزی اشتباهه.
‫نه اینکه شکایتی نکرده باشه،
‫اون... اون اصلاً هیچی نگفت.
‫فکر می‌کنم...
‫اگر از من بپرسی، ازدواج
‫آخرین چیزیه که الان به ذهنش می‌رسه.
‫کمی به اون زمان بده.
‫با دلش راه بیا و کمی بهش زمان بده
‫اما سلامتی جناب بای
‫هرروز ‫بدتر و بدتر می‌شه.
‫پسرم.
‫والدین فقط برای نیمی از عمر اهمیت دارن،
‫اما همسر برای تمام عمره.
‫سعی نکن مارو خوشحال کنی.
‫چیزی که واقعاً مهمه اینه که شما دو نفر ‫زندگی مشترک رضایت‌بخشی داشته باشید.
‫پدر.
‫پدر، داری چیکار می‌کنی؟
‫عزیزم، پاهامُ بگیر.
‫پاهامُ نگه دار.
‫بابا، بیا پایین. من میارمش.
‫مهم نیست.
‫کمکم کن بیام پایین.
‫باشه.
‫من واقعاً بی‌مصرفم.
‫پدر، داشتی چیکار می‌کردی؟
‫اگه چیزی لازم داری، می‌تونم برات تهیه کنم.
‫تو قدرت این کارُ نداری.
‫برادران گورو خبر کن
‫سریع بیان اینجا
‫و از اونا بخواه که در آوردنش به من کمک کنن.
‫همه اینها جهیزیه‌ایه که
‫من سال‌هاست برای تو جمع کردم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.