..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫::افسانه تاجر بزرگ::
‫::قسمت بیست و چهارم::
‫همگی، بشینید!
‫من می‌دونم
‫که پوشیدن این لباس
‫برادران کشته‌شده‌ی مارو بی‌آبرو می‌کنه.
‫اما اگر اونُ نپوشم،
‫من به دوستانی که جانشون‌رو برای نجات من به خطر انداختن خیانت کردم.
‫منم نتونستم همه شمارو نجات بدم!
‫می‌دونم که هیچ‌کدوم از شما از مرگ نمی‌ترسید.
‫روزی که شهر سقوط کرد،
‫ما قبلاً
‫زندگیمون‌رو فدا کرده‌بودیم.
‫اما امروز فرق داره
‫نبرد تمام شده.
‫تمام دعواهای زندگیمون تمام شد!
‫از حالا به بعد،
‫هیچ‌کدام از شما اجازه ندارید دوباره به سلاح دست بزنید.
‫خودتون‌رو تمیز بشورید،
‫سرهاتون‌رو بتراشید،
‫و به خونه برید.
‫کسانی که صنعتگر بودید، به صنعت خودتون برگردید.
‫کسانی که کشاورز بودن، به کشاورزی برگردن.
‫زمین به صورت بایر رها شده.
‫باید اون‌رو کاملاً شخم بزنید.
‫بذر بکارید،
‫و تا سال آینده زنده بمونم.
‫باید باور کنید...
‫باور کنید که در این دنیا عدالت وجود داره.
‫اگر باور ندارید،
‫پس اینجوری باهاش ​​رفتار کنید
‫-ژنرال! ‫-ژنرال!
‫فرمانده جیو، از زحمات شما متشکرم.
‫من میرم ترتیب پیامدهاشُ بدم.
‫صبر کن.
‫۳۰ لی به سمت غرب،
‫یکی از اردوگاه‌های من اونجاست.
‫مجوزهای سفر و پول آماده شده.
‫اونها می‌تونن سرشون‌رو بتراشن، لباسشاون‌رو عوض کنن،
‫پول بگیرن، و به خانه برن.
‫هیچ کس جلوی اونهارو نخواهد گرفت.
‫فرمانده جیو، از اینکه به قولتون عمل کردید ممنونم.
‫لی چنگ... منظورم اینه،
‫ژنرال لی. من هنوز به سرش نیاز دارم.
‫هرچی باشه، من بودم که اون‌رو با خودم بردم.
‫اگر مقامات بالاتر در این مورد سوال کنن،
‫جوابی ندارم بدم.
‫البته.
‫سر ژنرال لی
‫ارزش یک کلاه قرمز رسمی‌رو داره.
‫به دستور فرمانده جیو
‫نیروی اصلی به میزان ۳۰ لی به سمت غرب حرکت میکنه.
‫سرهاتون‌رو بتراشید، صورت‌هاتون‌رو بشورید،
‫مجوزها و هزینه‌های سفر خودتون‌رو تحویل بگیرید،
‫و بعد به زادگاه‌های خودتون برگردید.
‫بله.
‫من قبلاً تمام مقدمات‌رو آماده کردم.
‫خانم بای.
‫اگر احساس ناراحتی می‌کنید، اشکالی نداره که گریه کنید.
‫گریه نمی‌کنم.
‫همیشه می‌دونستم
‫این روز فرا می‌رسید.
‫اون به اونچه می‌خواست رسید.
‫براش خوشحالم.
‫جونشُ فدا کرد،
‫تا بقیه بتونن زنده بمونن.
‫چنین شفقتی
‫چیزیه که باید روزی به فرزندتون بگید.
‫نگهبان!
‫اونُ ببرید!
‫دارید چیکار میکنید؟
‫اونُ کجا می برید؟
‫اونها براش مراسم تدفین شایسته‌ای برگزار خواهند کرد!
‫نه، اونها این کارُ نمی‌کنن!
‫اونا همچین کاری نمی کنن!
‫اونُ زمین بذارید!
‫-کجا می‌بریش؟ ‫-گو پینگ‌یوان!
‫تنها چیزی که می‌خوان سرشه!
‫اون آدم‌های پست و حقیر!
‫اونُ کجا می برید؟
‫شما...
‫اونُ کجا می برید؟
‫ولش کن!
‫خانم بای هنوز از خواب بیدار نشده،
‫و برادرم هیچ کاری نمی‌کنه.
‫الان تمام خانواده فقط به من تکیه کردن،
‫از من مثل یه گاو نر کار میکشن.
‫اگه پاهام در وضعیت خوبی بودن،
‫من کسی بودم که به امور رسیدگی می‌کرد.
‫خیلی غر میزنی.
‫می‌بینی، وقتی دیگران صاحب‌منصب می‌شن،
‫همه کجاوه‌های شیک
‫و کوه‌هایی از طلا و نقره دارن.
‫اما برادر من چی؟
‫مقام رسمی شدن
‫تقریباً اونُ کشت.
‫اون فقط مغزش مثل من نیست.
‫اگر من، گو پینگ‌ون، قرار بود یک مقام رسمی باشم،
‫بقیه چیزا به کنار
‫اول برای خودم دو تا صیغه می‌گرفتم.
‫برو به رویاپردازی ادامه بده.
‫مادر،
‫میشه یه چیزی رو باهات در میون بذارم؟
‫می‌دونی،
‫من یه مرد بالغم،
‫و هر روز از یک مهمان زن مراقبت کردن
‫برای اونم ناخوشاینده.
‫اگه از من بپرسی،
‫باید از خانم لیائو دعوت کنیم تا بیاد و کمکمون کنه.
‫این برای همه بهتر می‌شد.
‫دکتر،
‫از زحمات شما متشکرم.
‫لطفا،
‫بیایید و چای بنوشید.
‫دکتر،
‫حالش چطوره؟
‫ریه‌ها و اندام‌های داخلی اون
‫از بالا سرد و از پایین ملتهب هستن.
‫التهاب از بین نمی‌ره.
‫خانم بای فقط از بیدار شدن امتناع می‌کنه.
‫دلش گرفته.
‫تو فقط یه بچه‌ای.
‫تو نمی‌فهمی.
‫برو یه سری به خانم بای بزن.
‫دکتر،
‫آیا راه حل خوبی وجود داره؟
‫نبض اون
‫حتی از یه پیرمرد ۸۰ ساله هم ضعیف‌تره.
‫وقتی کسی آرزوی مرگ می‌کنه،
‫حتی پزشکان افسانه‌ای مثل بیان چوئه و هوا توئو
‫در درمانش ناتونن.
‫خانم بای.
‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫خانم بای.
‫راحت باشید.
‫چیزی نیست.
‫پدر.
‫پدر،
‫بالاخره موفق شدم ببینمت.
‫پدر.
‫بچه نادون.
‫چرا گریه می‌کنی؟
‫کابوس دیدی؟
‫بله.
‫من کجا هستم؟
‫اینجارو نمی‌شناسی؟
‫سراسر این کوه
‫مزرعه چای خانواده ماست.
‫من اغلب اینجا چای می‌نوشم.
‫تو قول می دادی
‫با من «گو» بازی کنی
‫اما مهره هارو کامل نچیده
‫خوابت می‌برد.
‫خیلی وقته خوابیدم؟
‫تقریباً اندازه سوختن یک عود.
‫چی شده؟
‫چه خوابی دیدی؟
‫خواب دیدم که
‫ناگهان هرج و مرج و جنگ شد.
‫یی‌می!
‫اسیر شدم
‫و به اردوگاه نظامی دشمن بردنم.
‫خواب دیدم که برادر گو برگشت
‫و منُ از اردوگاه نجات داد.
‫خواب دیدم...
‫واقعاً خودتی.
‫هر روز دعا میکردم...
‫خواب دیدم...
‫فقط برای اینکه دوباره ببینمت.
‫برای این کار، حتی سرنوشت
‫تکه تکه شدن‌رو هم بدون هیچ پشیمونی می‌پذیرم.
‫من عاشق یه ژنرال شدم.
‫همه شما...
‫همه شما از من عصبانی بودید.
‫بعداً، اون مرد.
‫همه مردن.
‫و من باردار بودم.
‫پدر.
‫همه اینها فقط یه خواب بود،
‫درسته؟
‫من هرگز
‫قبلاً چنین رویای طولانی‌ای نداشتم.
‫وحشت کرده بودم.
‫حالا حس می‌کنم
‫انگار دوباره متولد شدم.
‫پدر.
‫من دیگه هرگز شمارو
‫دوباره عصبانی نمی‌کنم.
‫دختر خوبیه.
‫بذار ازت یه چیزی بپرسم
‫اگر اون ژنرال برگرده،
‫تو هنوزم باهاش ​​میرفتی، مگه نه؟
‫هرچند که خواب بود،
‫احساساتت واقعی بود
‫بچه.
‫من از دستت عصبانی نمیشم.
‫مهم نیست چه کار می‌کنی،
‫تا زمانی که این زندگی‌رو در آرامش سپری کنی،
‫آرزوی من برآورده خواهد شد.
‫کیه؟
‫اومدم ااومدم.
‫جناب هواِر.
‫ارباب هو.
‫برادرم حالش خوب نیست.
‫نمی‌تونه از مهمانان پذیرایی کنه.
‫ما مخصوصاً برای دیدن جناب گو
‫اینجا اومدیم.
‫حالا که اینطوره،
‫داخل نمیاییم.
‫صبر کن.
‫هدایا
‫ارباب هو.
‫[ثروت و آرامش]
‫جناب گو.
‫تو...
‫چرا بلند شدی؟
‫حالت بد نبود؟
‫این ...
‫ارباب هو،
‫متاسفم که از شما غافل شدم.
‫بیا بریم داخل حرف بزنیم.
‫باشه، باشه.
‫ارباب هو،
‫هر چه دارید بگید،
‫لطفا رک و راست صحبت کنید.
‫شنیدم
‫شما یک ارتباط قدیمی
‫با خانواده لی وانتانگ در پایتخت دارید؟
‫من بهش ارتباط قدیمی نمیگم.
‫تا حدودی
‫با پسرش، لی چین، آشنا هستم.
‫اما لی وانتانگ
‫ثروتمندترین مرد در شمال رودخانه یانگ تسه است.
‫چطور می‌تونستم با کسی در جایگاه ایشون معاشرت کنم؟
‫که اینطور.
‫«برترین چای زیر آسمان» تو
‫واقعاً اونُ عصبانی کرده.
‫اون تجار چای زیادی‌رو جمع کرده ،
‫و حالا همه اونها علیه ما متحد شدن.
‫درسال جاری
‫حتی خرید یک تیل چای آن‌هویی هم مجاز نیست.
‫لی وانتانگ واقعاً اینقدر نفوذ داره؟
‫[برترین چای زیر آسمان]
‫خب، جناب لی میلیونر
‫سرشناس و ثروتمنده.
‫و ما
‫مدتی هست که همدیگه‌رو می‌شناسیم.
‫چطوره ما
‫از جناب لی بخواهیم که بیاد و میانجیگری کنه؟
‫گذشته از همه اینها، مسئله گو پینگ‌یوان
‫امور شخصی ایشونه.
‫کشیدن پای همه ما
‫بازرگانان چای آن‌هویی به این ماجرا
‫به نظر خیلی نامناسب میاد، اینطور فکر نمی‌کنید؟
‫-بله، دقیقاً. ‫-درسته.
‫امور شخصی؟
‫این پلاک اینجا در انجمن بازرگانان چای آویزانه.
‫چطور اینُ توضیح می‌دید؟
‫نه، نه، نه.
‫اون چیزی که فکر می‌کنید نیست.
‫ملکه بیوه
‫[برترین چای زیر آسمان]
‫این لوح تقدیرُ به ما اهدا کردن.
‫ما که درخواستی ندادیم.
‫مثل یه کیک از آسمون میفته پایین و به سرمون میخوره
‫ما در اون حرفی برای گفتن نداریم.
‫خب...
‫و حالا، باعث کینه و نفرت
‫علیه ما تجار چای آن‌هویی شده.
‫ما هم احساس می‌کنیم که به ما ظلم شده.
‫درسته.
‫دقیقاً.
‫من استدلال شمارو
‫می‌فهمم.
‫اما اون تجار چای اونُ قبول نمی‌کنن.
‫اونها اونقدر پول از دست دادن،
‫و چای آن‌هویی شما تمام افتخارُ از آن خودش کرد.
‫در چنین مواقعی،
‫که همه جا جنگ و آشوب برپاست
‫هر کجا بری،
‫پول همه چیزُ حل می‌کنه.
‫پدرم
‫اونقدر نفوذ نداره.
‫این دفعه اومدم اینجا
‫با همه شما
‫صحبت کنم.
‫اگر در آینده،
‫هنوز می‌خواهید
‫با خانواده لی کار کنید،
‫باید روی این دسته چای بهاره
‫به ما تخفیف بدید.
‫اون لی وانتانگ با خارجی‌ها ارتباط داره.
‫اونها مخفیانه
‫نوعی
‫اتحاد تهاجمی-دفاعی تشکیل دادن.
‫اون خارجی‌ها
‫امسال حتی یک قاشق چای هم از ما نمی‌خرن.
‫این واقعاً بده.
‫صبر کن، ارباب هو.
‫اگرچه خانواده‌ی من نسل اندر نسل چای کاشتن،
‫من تجربه
‫زیادی در فروش اون ندارم.
‫نیاز دارم که شما بهم یاد بدید.
‫خب،
‫در سال‌های گذشته، چای آن‌هویی ما
‫سه مقصد داشت.
‫اول،
‫چایخانه‌های سراسر کشور.
‫دوم، بخشی
‫به مغولستان، تبت و سین‌چیانگ فروخته میشد.
‫و سوم
‫که اکثریته
‫به گوانگ‌جو ارسال میشد،
‫جایی که ۱۳ تجارت خانه امور مربوط به اون‌رو
‫برای فروش امانی به خارجی‌ها انجام می‌دادن
‫کل درآمد مالیاتی استان آن‌هویی ما
‫و معیشت مردم
‫به این بستگی داره.
‫حالا که در جنگ هستیم،
‫دربار امپراطوری به ما اجازه داده
‫تا اون‌رو به شانگهایِ نزدیک بفرستیم.
‫اما امسال، قرارداد شانگهای
‫به تأخیر افتاده.
‫پس از بررسی اون،
‫فهمیدیم که
‫توسط لی وانتانگ متوقف شد.
‫اون حق انحصاری تجارت چای‌رو به دست آورده،
‫بنابراین بازرگانان خارجی دیگه با ما تجارت نخواهند کرد.
‫بارها و بارها به اون فکر کردیم،
‫و واقعاً راه دیگه‌ای وجود نداشت.
‫برای همین منُ فرستادن تا با تو صحبت کنم.
‫چه فایده‌ای داره با من حرف بزنی؟
‫من تا حالا با خارجی ها سر و کار نداشتم.
‫تو با ما فرق داری.
‫بالاخره تو یک مقام رسمی داری
‫حداقل می‌تونستی برای ما واسطه شی.
‫و به ما تجار چای آن‌هویی کمک کنی.
‫تا...
‫از این بحران عبور کنیم
‫به عنوان کمیسر صلح،
‫من باید با
‫مقامات سر و کله بزنم،
‫اما من خودم
‫یه مقام رسمی نیستم.
‫همانطور که می‌دونید،
‫من یک تبعیدی هستم
‫که از نینگ‌گوتا فرار کردم.
‫من از جهنم عبور کردم و برگشتم.
‫حالا که بالاخره به هویجو برگشتم،
‫همینکه فقط بتونم از راحتی و آرامش لذت ببرم
‫و تو خونه از مادرم مراقبت کنم
‫منُ کاملاً راضی می‌کنه.
‫در مورد رسمی شدن،
‫یا مثل شما بودن،
‫مدیریت این همه تاجر چای،
‫واقعاً دیگه همچین آرزویی ندارم.
‫لطفا درک کنید.
‫میفهمم.
‫خب پس...
‫ببخشید که مزاحم استراحت شدم.
‫من دیگه میرم.
‫ارباب هو.
‫لی وانتانگ واقعاً
‫به چه قصدی
‫اینجوری ما تجار هویجورو اذیت می‌کنه؟
‫اون می‌گه برترین چای زیر آسمان تو
‫شهرت اونُ قاپ زده،
‫و تا نمیری،
‫اون آرام نمیشینه.
‫واقعاً اینُ گفت؟
‫تا وقتی که من نمرده باشم، خیالش راحت نمیشه؟
‫خب پس.
‫من اونُ بیشتر مضطرب می‌کنم.
‫این موضوع باید منصفانه بررسی شه،
‫تا پدرم بتونه اعتبار بیشتری داشته باشه.
‫خب، چقدر تخفیف می‌خواهیئ؟
‫فقط به ما بگو.
‫بگو.
‫۸۰٪ تخفیف.
‫۸۰٪ تخفیف؟
‫پس چرا یکباره مارو غارت نمی‌کنید؟
‫آره، این با دزدی فرقی نداره!
‫چطور میشه بدون وجدان کاری، تجارت کرد؟
‫ همگی خواهش میکنم آرام باشید.
‫همگی!
‫همگی.
‫عجله نکنید.
‫یکی یکی، لطفا.
‫پدرم تنها کسی نیست که در این دنیا ...
‫می‌دونه چطور چای بفروشه.
‫شما تمام زندگیتون
‫در تجارت چای بودید.
‫هر کدام از شما یک متخصص هستید.
‫از نظر منطقی،
‫حتی اگر برای یادگیری عجله می‌کردم، واجد شرایط نمی‌شدم.
‫اما یک نکته وجود داره.
‫خانواده لی،
‫به لطف اعلیحضرت، فرصتی بدست آوردن،
‫تا نماینده دربار امپراطوری
‫در نظارت بر
‫تمام تجارت خارجی چای باشن.
‫هرگونه نوسان در این تجارت
‫می‌تونه دردسر جدی ایجاد کنه.
‫استفاده از قدرت دربار امپراطوری
‫برای اجبار بقیه به تجارت
‫به سختی می‌شه گفت که این کار، کار یک مرد واقعیه.
‫ارباب هو.
‫می‌دونم که تو
‫دفعه قبل به یوئِر و جناب چانگ اطلاع دادی
‫که بیان و نجاتم بدن،
‫و فرصت نشد حضوری ازتون تشکر کنم.
‫نیازی به این کار نیست.
‫بنابراین،
‫تصمیمتُ گرفتی
‫که قاطی این جنجال بشی؟
‫همگی.
‫به خاطر گو پینگ‌یوان،
‫۱۰٪ از تخفیف اولیه
‫کم می کنم.
‫اما تا همین حد می‌تونم پیش برم.
‫تو خیلی از خودت مطمئنی.
‫متاسفم که نمی‌تونم با تو موافق باشم، رفیق.
‫پس خواهیم دید.
‫من سه روز دیگه تو مسافرخونه می‌مونم،
‫و بعد به پایتخت برمی‌گردم.
‫منتظر خبرتون می‌مونم.
‫به حرف من گوش کنید.
‫بفرمایید.
‫همگی.
‫من جناب گورو دعوت کردم
‫که بیاد به این موضوع رسیدگی کنه.
‫کسی
‫اعتراضی داره؟
‫اگر اون واقعاً از قدرت دربار امپراطوری سوءاستفاده می‌کنه،
‫می‌ترسم حتی جناب گو هم نتونه برنده بشه.
‫خب اگه نتونیم برنده بشیم چی؟
‫باید دسته‌جمعی خودکشی کنیم؟
‫۸۰٪ تخفیف.
‫همه کشاورزان چای در آن‌هویی
‫شاید بهتر باشه خودشونُ دار بزنن
‫و خودشونُ از گرسنگی بکشن.
‫به نظرم هرچی بشه، مهم نیست،
‫باید علیه
‫اونها بایستیم.
‫این تخفیف ۸۰ درصدی
‫توسط خود لی وانتانگ تعیین شده.
‫دربار امپراطوری به هیچ وجه نمی‌تونه
‫همچین جزئیات خاصی‌رو تدبیر کنه.
‫لی وانتانگ ارتباطات قدرتمندی داره.
‫کشاورزان چای زیادی در شمال و جنوب رودخانه یانگ تسه وجود دارن،
‫و اون تجار بزرگ چای
‫حالا باید از ما متنفر باشن.
‫چطور می‌تونیم با اونها مبارزه کنیم؟
‫دقیقاً.
‫برخلاف قبل،
‫۱۳ تجارت‌خانه‌های گوانگ‌جو
‫دیگه تنها کانال
‫تجارت با خارجی‌ها نیستن
‫دلم میخواد یه سفر برم اونجا
‫و راه‌رو هموار کنم.
‫هر کاری که لی وانتانگ قادر به انجام اون باشه،
‫ما هم می‌تونیم اون کارُ انجام بدیم.
‫این کافیه؟
‫این فقط نصف سطله.
‫به هیچ وجه کافی نیست.
‫خانم بای برای شستن خودش به آب نیاز داره،
‫مادرت برای دم کردن دارو به آب نیاز داره،
‫و ما به آب برای نوشیدن نیاز داریم.
‫چرا اینقدر تنبلی؟
‫می‌خواهی من جای تو برم؟
‫امروز خیلی گرمه.
‫بیا کمی استراحت کنیم.
‫تو هم یه کم استراحت کن، باشه؟
‫من مثل تو راحت نیستم.
‫اون داروخانه پایین کوه
‫داروی آماده می‌فروشه.
‫چرا فقط چندتا نخریم؟
‫خرید داروی آماده هزینه داره، باشه؟
‫برای تو آسونه
‫فقط لب تر کن.
‫باشه پس.
‫من میرم بخرمش.
‫پولُ به من بده.
‫فقط همینُ دارم.
‫من هنوز چند تا از اونا تو مغازه‌ام پایین کوه دارم.
‫من میرم برات چندتا دیگه بیارم.
‫برگرد اینجا.
‫بیا.
‫اینُ بگیر.
‫چرا به من پول میدی؟
‫مگه خودت نگفتی بده؟
‫فقط چون ازت خواستم، بهم میدیش؟
‫من برای تو چی هستم؟
‫بذار همینجا بمونه. من انجامش میدم.
‫خب، من... من کارهای بیشتری از دستم برمیاد.
‫بیا اینجا.
‫اگه می‌تونی کارهای بیشتری انجام بدی،
‫پس تو این به من کمک کن.
‫چقدر عجیب.
‫من معمولاً خیلی باهوشم،
‫اما هر وقت تورو می‌بینم،
‫انگار نمی‌تونم حرف درست و حسابی برای گفتن پیدا کنم.
‫بفرمایید.
‫بذار کمکت کنم.
‫لازم نیست. لازم نیست.
‫بالاخره این وسیله امرار معاش منه.
‫بله، البته.
‫مواظب خودتون باشید.
‫متشکرم. متشکرم.
‫پسرم.
‫خوب پسرم الان چیکار می کردی؟
‫خب، من تازه از سر کار برگشتم.
‫گفتم پودر کودزو‌رو
‫می‌شد از پایین کوه خرید،
‫اما خانم ناراحت شد.
‫البته که ناراحته.
‫اون داره به تو در مراقبت از یه بیمار کمک می‌کنه،
‫با این حال تو اونُ مجبور می‌کنی از پول خودش استفاده کنه
‫تا از کوه پایین بره و برات دارو بخرم.
‫خیلی زیاده‌روی نمی‌کنی؟
‫نه، من پولشُ خودم بهش دادم.
‫من همین الان
‫پولُ درآوردم.
‫من حرفتُ باور نمی‌کنم.
‫چطور درش آوردی؟
‫چطور...
‫سوم...
‫من فقط...
‫همینجوری بهش دادم
‫بفرمایید، بفرمایید.
‫ درست کردنش راحته.
‫من اینُ به دخترم میدم
‫و میگم فوراً از کوه پایین بره تا دارورو تهیه کنه.
‫نگران نباش.
‫این پول نجات‌بخشه.
‫جای دیگه خرجش نمیکنم.
‫مادر، منُ صدا زدی؟
‫اگر کسی دوباره به دیدن برادرت اومد،
‫اونهارو از در بیرون کن.
‫لازم نیست، مادر.
‫بدون برادر،
‫دیگه معامله نمیکنیم؟
‫اگه موضوعی برای بحث دارن،
‫می‌تونن با من صحبت کنن.
‫من کار دارم!
‫من کاری دارم که باید با تو درمیان بذارم!
‫شما...
‫شما همیشه میگی چشمات ضعیفه،
‫اما هدف گیریت کاملاً دقیقه.
‫فراموش نکن
‫خانم بای هنوز در حال گذروندن دوران نقاهتش همین خونه بغلیه.
‫اون همسر کیه؟
‫بچه کی
‫تو شکمشه؟
‫پینگ‌یوان سختی‌های زیادی‌رو
‫برای نجات جونش و برگردوندنش تحمل کرد.
‫اگر کسی
‫نیت بدی داره و حرف نادرستی بزنه،
‫از زندگی این دو نفر استفاده کنه
‫تا برای خودش مقام و ثروت کسب کنه
‫اون‌موقع تمام تلاش‌های پینگ‌یوان
‫بیهوده میشه.
‫اونوقت خانواده ما چطور باید زندگی کنن؟
‫میتونستی زودتر بهم بگی.
‫اینطور نیست که من غیرمنطقی باشم.
‫به نظر من، در این مورد،
‫برادم اشتباه کرد.
‫حتی من، گو پینگ‌ون، از اون باهوش‌ترم.
‫درسته.
‫تو باهوشی.
‫فکر کنم کاری که
‫برای خانواده بای انجام دادیم بیش از حد کافی بود.
‫اون بای یی‌می.
‫اون...
‫اون بیش از حد به ما بدهکاره.
‫اون نامزدی از کودکی،
‫درسته؟
‫اون با اون فرمانده کل فرار کرد
‫و حتی ازش باردار شد.
‫برادرم خیلی تلاش و پول خرج کرد
‫و نزدیک بود جونشُ از دست بده
‫فقط برای نجات اون از مرگ.
‫از هر زاویه‌ای که به اون نگاه کنی، ارزششُ نداره.
‫بله، درسته.
‫پس تو باهوشی!
‫تو از پینگ‌یوان باهوش‌تری،
‫مگه نه؟
‫ببین چقدر باهوشی...
‫بلند شو و به خودت نگاه کن.
‫ببین زانو زدی چقدر گرد و خاک گرفتی
‫این همه گرد و غبار. به خودت نگاه کن.
‫منُ تو روز روشن دنبال خودت نکش.
‫اصلا صورت خوشی نداره!
‫حالا آروم باش. آروم، آروم.
‫پدرم کجاست؟
‫اون کجاست؟
‫ندیدمش.
‫رفت دارو بخره.
‫دارو بخره؟
‫اون پول نداشت. چطور می‌تونست دارو بخره؟
‫اون... اون الان اومد،
‫پرسید من چه کار می‌کنم.
‫گفتم از سر کار برگشتم،
‫و اینکه بهت گفتم
‫میخوام از کوه پایین برم تا دارو بخرم.
‫اون گفت... اون گفت که به جای من میره،
‫بنابراین من پولُ به اون دادم.
‫چند بار بهت گفتم
‫بهش پول نده؟
‫الان تا حتی شلوارشُ تو قمار نبازه
‫برنمی‌گرده.
‫بارها بهت گفتم.
‫چرا یادت نمیاد؟
‫نه، اینطور نیست.
‫مگه اون پدرت نیست؟
‫فقط فکر کن من اینجوری بهش احترام میذارم.
‫باشه؟
‫در غیر این صورت، اگه اون
‫عصبانی بشه
‫و با ازدواج ما موافق نکنه،
‫پس من باید چه کار کنم؟
‫تو
‫پوستت کنده است!
‫دو تا قوطی
‫از چنین چای مرغوبی برات آوردم،
‫با این حال، تو اینجا هستی و شراب می‌نوشی.
‫چای فقط آدمُ هوشیارتر می‌کنه.
‫چرا به جای این کار، برای یه نوشیدنی با من همراه نمی‌شی؟
‫بیا.
‫این شرابی که خارجی‌ها به من دادنُ امتحان کن.
‫چه چیز خوبی اینجا داری.
‫امتحانش کن.
‫اگه خوشت اومد،
‫از اینا زیاد دارم.
‫کسی‌رو می‌فرستم چند تا بشکه به خونه‌ات بیاره.
‫خب، چطوره
‫منُ به چند تاجر خارجی هم معرفی کنی؟
‫اگه من این کارُ کنم،
‫پدرم منُ تا حد مرگ
‫کتک می‌زنه.
‫دستی که بهم غذا میده‌رو گاز میگرفتم.
‫پدرت همیشه وقتی به من می‌رسه
‫خیلی سختگیره.
‫بالاخره من از اون کوچیک‌ترم.
‫اگه از من بپرسی،
‫پدرم با تو خیلی خوب رفتار کرده،
‫اصلاً خشن نیست.
‫تو اون رقابت بزرگ چای،
‫پدرم مثل ریگ پول خرج کرد
‫و بالاخره یه صحنه ساخت،
‫فقط برای اینکه کل ماجرا
‫تبدیل به نمایش تک نفره تو بشه.
‫اون فقط از تو متنفر نیست...
‫حتی می‌خواد تورو زنده زنده بخوره.
‫فکر کنم این دفعه، رفیق،
‫لانه زنبورُ به هم زدی.
‫این همه تاجر چای
‫و اون ‌همه پول
‫همه اینها در نهایت به نفع بازرگانان چای آن‌هویی تمام شد.
‫اصلاً اون «برترین چای زیر آسمان» چیه؟
‫من تا حالا در موردش چیزی نشنیدم.
‫حتماً داری با من شوخی می‌کنی.
‫پدرم
‫با سری بالا اومده بود،
‫با این حال کاملاً ناامید اونجارو ترک کرد.
‫اگر مردم شروع به گفتن کنن
‫که یه وقتهایی حتی‌روی لی میلیونر هم
‫نمی‌شه حساب کرد،
‫آیا این به اعتبار اون لطمه نمی‌زنه؟
‫اگه به تو ربطی نداشت، باید برای کی تلافی می‌کرد؟
‫اون قادر به توضیح اون نیست.
‫قضیه
‫انجمن بازرگانان چای آن‌هویی چیه؟
‫اونها مصمم هستن که علیه خانواده لی قیام کنن؟
‫پدرت خیلی بی رحمه،
‫سعی می‌کنه چای بهاره‌شونُ
‫با ۲۰٪ قیمت اصلی بخره.
‫حتی هزینه‌های کارگر هم پوشش نمی‌ده.
‫در مورد این موضوع،
‫من در اون حرفی ندارم.
‫من فقط دارم پیامُ می‌رسونم.
‫میدونی چرا منُ فرستاده؟
‫چهار کلمه است،
‫تا تقصیررو گردن بگیرم.
‫این واقعاً صادقانه و دلنشینه.
‫واقعاً همینطوره.
‫راستش من اومدم اینجا
‫چون برنامه داشتم
‫یه رقابت درست و حسابی با تو داشته باشم.
‫اما در این شرایط،
‫خیلی ناعادلانه میشه.
‫شاید دفعه‌ی بعد،
‫وقتی تجارت خودمُ
‫دارم.
‫پس کی
‫تجارت خودتُ داری؟
‫پدرم گفت،
‫به محض اینکه جنوب بازپس گرفته بشه،
‫به من اجازه میده که
‫تجارت نمک خانواده مارو
‫مدیریت کنم.
‫این بیشتر از ۳۰۰ مغازه نمک فروشی
‫در ۷ استان جنوبی و ۶ استان شمالیه.
‫راستشُ بخواهی, من به همه ۳۰۰ تا مغازه نیاز ندارم.
‫فقط یکی.
‫فقط یکی کافیه.
‫تا وقتی که بتونم برای خودم تصمیم بگیرم،
‫به جای اینکه
‫تمام روز‌ دنبالش بدوم،
‫و این کارهای بی‌مزد و پاداشُ انجام بدم.
‫کجا داری میری؟
‫چند تا تاجر خارجی پیدا کنم.
‫من واقعاً نمی‌تونم به خاطر پدرت
‫بیفتم دو بغل مرگ، می‌تونم؟
‫اما تو که کسی‌رو نمی‌شناسی. چطور می‌خواهی پیداشون کنی؟
‫هارتُ می‌شناسی
‫کمیسر گمرک؟
‫ریچارد
‫از تجارت‌خانه شیانگ‌هه رو میشناسی؟
‫تا حالا تو عمرت
‫بندر شانگهای رفتی؟
‫اگه از من بپرسی،
‫این کاریه که باید انجام بدی
‫برو طناب بخر
‫و خودتُ
‫از تیرکِ درگاهِ خونه‌ ما دار بزن.
‫من جسدتُ برمی‌دارم
‫می‌برم پیش پدرم تا بتونه خشمشُ خالی کنه.
‫قول می‌دم مراسم تدفین شایسته‌ای برات برگزار کنم.
‫وقتی تجارت خودتُ داشته باشی،
‫حتماً یه درسی بهت میدم.
‫مواظب خودت باش!
‫من همین دیروز ازش پول قرض گرفتم.
‫یه یه چیزی فکر کن.
‫باید یه بهانه ای جور کنم
‫در غیر این صورت،
‫اون دوباره فکر می‌کنه که من غیرقابل اعتمادم.
‫حالا فهمیدی که باید درمورد چیزا با دقت فکر کنی؟
‫پینگ‌ون.
‫وسایلتُ جمع کن و با من به شانگهای بیا.
‫ما امروز بعد از ظهر میریم.
‫من میرم به مامان میگم.
‫برادر، من هنوز یه کاری دارم که باید بهش برسم.
‫چه کاری؟
‫پدرش تو قمارخونه‌ی پایین کوه گیرافتاده.
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫به پینگ‌ون گفتم
‫به پدرم پول نده.
‫پینگ‌ون خیلی احمقه.
‫دیروز، اون
‫به پدرم چند تا سکه داد.
‫حدس بزن چه اتفاقی افتاد؟
‫دیشب دیگه برنگشت.
‫قمارخونه همین الان خبر داد
‫که اون ۵۰۰ تیل باخته،
‫و ما باید تا بعد از ظهر امروز غرامت اونُ بپردازیم.
‫هر دو ساعت دیرکرد
‫یعنی یه انگشت کم.
‫ما فقط داشتیم بحث می‌کردیم که چکار کنیم.
‫چه چیزی برای بحث وجود داره؟
‫پولشُ به تو می‌دم،
‫و تو فوراً میری و بدهیشُ میدی تا آزاد بشه.
‫چند روز آینده، من باید با پینگ‌ون
‫یه سفر برم.
‫لطفا از خانم بای و مادرم
‫مراقبت کن.
‫باشه.
‫برادر جون، تو خیلی بخشنده‌ای.
‫راستش ما فقط داشتیم در موردش حرف می‌زدیم
‫که چه بهانه‌ای پیدا کنیم
‫تا از تو پول قرض بگیریم.
‫تو فقط همه چیزُ با صدای بلند می گی!
‫اون هر روز منُ میزنه.
‫من واقعاً اونُ لوس کردم.
‫بهش بگو که این پول
‫هدیه‌ای برای نشان دادن احترام ما به پدرشه،
‫چیزی نیست که از ما قرض گرفته باشه.
‫حرف زیادی نزن.
‫وسایلتُ جمع کن.
‫برادر گو.
‫دکتر چی گفت؟
‫کی بیدار میشه؟
‫دکتر گفت که اون نمی‌خواد بیدار بشه.
‫نمی‌خواد بیدار بشه؟
‫امتناع از بیدار شدن یه نعمته.
‫من چنین نعمتی ندارم.
‫از این به بعد، تو از اون مراقبت خواهی کرد.
‫بیشتر باهاش ​​حرف بزن.
‫من...
‫چی باید بگم؟
‫بهش بگو.
‫اون هنوز بچه لی چنگُ بارداره،
‫و اون هنوزم باید
‫بچه‌رو بزرگ کنه
‫اون حق نداره بمیره.
‫من...
‫دقیقاً همینُ بهش بگم؟
‫چه چیز دیگه‌ای دوست داری بگی؟
‫من بارها و بارها مرگ و زندگی‌رو تجربه کردم،
‫با این حال من هنوزم تونستم سینه خیز برگردم.
‫به نظرت خرید این کشتی
‫چقدر هزینه داره؟
‫از کجا باید بدونم؟
‫برای همینه که
‫خارجی‌ها می‌تونن
‫روی رودخانه ما دیوانه‌وار عمل کنن.
‫در عین حال، بازرگانان ما
‫هنوز با هم دعوا می‌کنن،
‫دارن کیف می‌کنن
‫چقدر رقت‌انگیز.
‫برادر
‫میشه یه موضوعی رو باهات در میون بذارم؟
‫اگه دیگه نمی‌خواهی کمیسر صلح باشی،
‫بذار من این موقعیتُ برای چند روز داشته باشم.
‫تو حتی نمیتونی یه مغازه‌رو درست مدیریت کنی،
‫و می‌خواهی کمیسر صلح بشی؟
‫ببین، از اون روزی که من
‫این عنوانُ گرفتم
‫یه روز خوش داشتم؟
‫به محض اینکه به ساحل رسیدیم،
‫اول میریم دیدن
‫هارت، کمیسر گمرک.
‫[شانگهای، محل اقامت هارت]
‫داری چیکار میکنی؟
‫لهجه‌اش حتی از من هم بهتره.
‫جناب هارت ما
‫مورد توجه دربار امپراطوریه
‫و بر گمرک امپراطوری چینگ نظارت داره.
‫پسرش
‫حتی در آزمون امپراطوری مدرک گرفت.
‫مقاله هشت قسمتی اون به‌قدری خوب نوشته شده بود
‫که ممتحن ارشد شگفت زده شد.
‫اون حرومزاده کوچولویی که ازش حرف میزنی
‫جدی جدی کاندید دادیبی و محققی شد،
‫تا ببینیم آزمون بعدی چطور میشه.
‫جناب گو،
‫اگر حرفی برای گفتن داری، ادامه بده.
‫جناب هارت،
‫از شما خواهش می‌کنم که ترتیب یک جلسه‌ با
‫جناب ریچارد از تجارت‌خانه شیانگهه‌رو بدید.
‫می‌خوام با ایشون آشنا بشم.
‫چرا می‌خواهی اونُ ملاقات کنی؟
‫با پیروزی اخیر در هفی
‫و برداشت فراوان چای امسال در آن‌هویی،
‫استان ما منتظر این پوله.
‫کشاورزان چای باید از خانواده‌هاشون حمایت کنن،
‫دولت باید از پناهندگان‌ حمایت کنه،
‫و دربار امپراطوری همچنین امیدواره که مناطق محلی
‫بتونن هر چه سریعتر قدرت خودشون‌رو بازیابی کنن.
‫اما جناب ریچارد
‫امسال، حتی یک تیل چای هم
‫.از آن‌هویی نمی‌خره
‫من منظور ایشونُ از این حرف نمی‌فهمم.
‫کسب و کار ذاتاً
‫داوطلبانه بین دو طرفه.
‫ریچارد یک تاجره.
‫اون برای کمپانی هند شرقی کار می‌کنه.
‫اگه نخواد خرید کنه،
‫تو نمیتونی
‫با تکیه به سمت رسمی‌ات مجبورش کنی، درسته؟
‫اما من که نمی‌تونم دست خالی برگردم.
‫در مورد این چطور؟
‫لطفا به هر حال ترتیب ملاقات با ایشون‌رو بدید.
‫اگر نتونم معامله‌ای انجام بدم،
‫می‌تونید این‌رو به حساب بی‌کفایتی من بگذارید.
‫امروز بخت با تو یاره.
‫داره تو حیاط خلوت من چایی میخوره.
‫با این حال،
‫باید بهت هشدار بدم.
‫این مرد کسیه که نمی‌تونی ناراحتش کنی.
‫پس عملا
‫کل کشتی
‫داشتن به من نگاه می‌کردن،
‫و خیلی خنده دار بود.
‫و من اینطوری بودم،
‫چیه؟
‫چرا؟
‫به این بچه‌ها نگاه کنید.
‫-احتمالاً پول می‌خوان. ‫-خانم‌ها، اگه مارو ببخشید.
‫این جناب ریچارده.
‫ایشون جناب گوئه،
‫نماینده بازرگانان چای آن‌هویی.
‫از زادگاهش آمده.
‫جناب ریچارد.
‫می‌خوام بدونم
‫چرا امسال هیچ چای از آن‌هویی
‫خرید نمی‌کنید؟
‫[ریچارد، مدیر تجارت‌خانه شیانگهه]
‫آیا مشکلی وجود داره؟
‫من به عنوان نماینده
‫انجمن بازرگانان چای آن‌هویی اینجا هستم
‫دوست دارم دلیل پشت این کاررو بدونم.
‫من یک قرارداد انحصاری
‫با جناب لی وانتانگ از پایتخت امضا کردم.
‫من فقط از ایشون چای می‌خرم.
‫حالا اینکه اون چای از آن‌هویی باشه یا جای دیگه
‫به من مربوط نیست.
‫اختلاف شما هم
‫به من مربوط نیست.
‫لطفا وقت من‌رو تلف نکنید.
‫نیازی نیست که
‫از همین ابتدا اینقدر ستیزه‌جویانه باشیم.
‫آن‌هویی همیشه
‫یک استان بزرگ تولیدکننده چای در کشور ما بوده.
‫لی وانتانگ می‌تونه تصمیم بگیره از اون صرف نظر کنه،
‫اما آیا شما واقعاً شرایطش رو دارید که از اون صرف نظر کنید؟
‫این یک معامله تجاری عظیمه.
‫اگرچه معامله خوبه،
‫من توان ناراحت کردن
‫شریک تجاریم رو ندارم.
‫امپراطوری چینگ ۱۸ استان داره
‫از دست دادن یکیش
‫مهم نیست.
‫این نتیجه گیریه.
‫نتیجه‌گیری؟
‫همچنین،
‫سعی نکنید با بقیه بازرگانان خارجی مذاکره کنید.
‫قانون چینگ بزرگ، مردم چین‌رو از
‫از انجام تجارت خصوصی با خارجی‌ها‌ منع می‌کنه.
‫بهتون توصیه می‌کنم اینقدر قطعی حرف نزنید.
‫می‌تونم یه فرصت دیگه بهتون بدم.
‫فرصت؟
‫چه فرصتی؟
‫که منُ سوار کشتی کنن و به انگلستان برگردونن؟
‫خدای من.
‫می‌خواهید با من شرط ببندید؟
‫شرط می‌بندم پشیمان خواهید شد.
‫برادر،
‫عصبانی نشو.
‫کاپیتان تاد می‌خواد بدونه
‫چه چیزی شمارو به اینجا آورده.
‫از اون بپرس
‫این کشتی فروشی هست یا نه.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.