..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫::افسانه تاجر بزرگ::
‫::قسمت بیست و هشتم::
‫اونها اینجا هستن.
‫[عمارت گو]
‫تبریک می‌گم!
‫تبریک، تبریک!
‫به داماد!
‫به عروس!
‫امیدوارم که در هماهنگی
‫و صد سال سعادت و خوشبختی زندگی کنید.
‫به داماد!
‫به آسمان‌ها بنگر،
‫سه ستاره‌ی بخت، سعادت و طول عمر از راه رسیده‌اند.
‫ستاره بخت با شادی می‌آید،
‫برکت از ظروف یشم نازل می‌شود،
‫بخت و اقبال همچون دریای بی‌کران شرق جاری است،
‫و همچون کاج‌های همیشه سبز کوهستان جنوبی پابرجا می‌ماند.
‫تبریک به جناب گو و خانم گو
‫بابت بیوند شادمانه‌ی شما!
‫جناب گو و خانم گو،
‫امیدوارم که با هم پیر بشید.
‫اول به آسمان و زمین تعظیم کنید.
‫تعظیم دوم به والدین.
‫چای سرو کنید.
‫این دستبند
‫و سنجاق سری که زدی به موهات، یک جفت هستن.
‫هر دو سال‌ها پیش توسط پدرش
‫به من سپرده شدن
‫از اونها به خوبی مراقبت کن.
‫نذار دوباره از هم جدا بشن.
‫فهمیدی؟
‫فهمیدم، مادر.
‫زن و شوهر در مقابل یکدیگر تعظیم می‌کنند.
‫مراسم کامل شده.
‫عالی، عالی!
‫تبریک می‌گم.
‫به حجله عروس بروید.
‫تبریک می‌گم!
‫امیدوارم صد سال کنار هم خوشبخت باشید.
‫به جناب گو و خانم گو تبریک می‌گم.
‫امیدوارم ازدواجتون صد سال پایدار باشه.
‫تبریک می‌گم!
‫تبریک می‌گم، جناب گو.
‫چرا نمیشینی، یوئر؟
‫کمکم کن.
‫حتی جلوی پامم نمی‌بینم.
‫میشه کمکم کنی اینُ از تنم دربیارم؟
‫خیلی سنگینه.
‫خدای من.
‫مثل اینه که یه سطل آب روی سرت بذاری.
‫خیلی سنگین بود.
‫نزدیک بود گردنم بشکنه.
‫اگر می‌دونستم ازدواج کردن اینقدر خسته‌کننده است،
‫من این کارُ نمی‌کردم.
‫داری به چی نگاه می‌کنی؟
‫اگر می‌دونستم که اینقدر زیبا میشی،
‫خیلی زودتر از اینا باهات ازدواج میکردم.
‫خوش آمدید. لطفاً بفرمایید داخل.
‫[عمارت گو]
‫[نعمت‌های بی‌کران و فرزندان بسیار]
‫عالی!
‫خیلی خوب!
‫تبریک، تبریک!
‫عالی!
‫اطلاعیه!
‫[برکت و شادی]
‫اطلاعیه!
‫سرپرست شاهزاده و ارزیاب سلطنتی،
‫همچنین روزنامه نگار امپراطوری،
‫تهیه‌کننده‌ی پیش‌نویس فرامین امپراطوری،
‫وزیر جنگ موقت و فرمانده جیانگ‌نینگ،
‫که به وی کمربند طلایی-بنفش امپراطوری اعطا ‌شده.
‫فرمانده جیو
‫شخصاً آمده تا تبریک بگوید،
‫به همراه یک جعبه چینی سلطنتی،
‫یک جفت طومار خوشنویسی سلطنتی با عنوان «برکت و طول عمر»،
‫یک ست کامل ظروف غذاخوری از جنس یشم سفید،
‫و یک ست کامل مبلمان چوبی زیتان با منبت کاری طلا به عنوان هدایا.
‫ارباب از راه رسید.
‫دیر که نکردم، نه؟
‫شادوماد!
‫شنیدم در شانگهای
‫چکار کردی.
‫خیلی ازش خوشم اومد.
‫بذار ازت بپرسم.
‫یادت هست چه لطفی بهم کردی، درسته؟
‫بله.
‫حالا یه چیزی شده
‫که به مشارکت تو نیاز داره.
‫میتونی از پسش بربیایی یا نه؟
‫البته که اون موافقت می‌کنه.
‫دارید یه کار مهم بهم محول می‌کنید.
‫فقط می‌ترسم که به اندازه کافی توانمند نباشم.
‫میشه بپرسم قضیه چیه؟
‫دوباره همه این
‫ چرندیاتِ متظاهرانه شروع شد.
‫دستور فرمانده جیو
‫باید یک موضوع با اهمیت ملی باشه.
‫می‌ترسم که به اندازه کافی توانمند نباشم.
‫از طرف من قول و قرار نذار.
‫مضطربی، نه؟
‫برای نجات کشور به تو نیاز دارم.
‫آیا برای اون آماده هستی؟
‫هیچ وقت فکر نمی کردم بتونم
‫از چنین فرصتی در سن پیری لذت ببرم.
‫آسمان‌ها واقعاً با من مهربان بودن.
‫جناب گو اینجا...
‫اشتباه متوجه شدید.
‫درسته.
‫دوباره داری بهش میگی جناب گو.
‫-اون الان دامادته. ‫-دقیقاً.
‫داماد.
‫هر چی اونُ صدا بزنم، معنی‌اش یکیه.
‫همه آدم‌ها مثل هم به دنیا میان و مثل هم بزرگ می‌شن.
‫نیازی به این همه تشریفات نیست.
‫این جناب گوی من
‫روحیه یک قهرمان واقعی‌رو داره.
‫چه به عنوان دوستم
‫یا به عنوان دامادم،
‫اون برای من یک نعمته.
‫درسته.
‫جنگ تمام شد،
‫اما به وضعیت فعلی شهر نان‌جینگ نگاه کنید.
‫معبد کنفوسیوس پوشیده از گیاهانه.
‫رودخانه چین‌هوای به گودالی متعفن تبدیل شده.
‫معبد کنفوسیوسی که زمانی شلوغ و پر رفت و آمد بود
‫الان پوشیده از خار و خاشاکه.
‫ما اجازه میدیم
‫نسل آینده این جنگ‌رو بر اساس درستی و نادرستی‌اش قضاوت کنن.
‫فوری‌ترین وظیفه‌ی حال حاضر
‫بهبود اوضاع در نان‌جینگه.
‫خب، دقیقاً چطور باید ادامه بدیم؟
‫اداره دولتی لیانگ‌جیانگ
‫به فردی با سابقه تمیز
‫بدون هیچ وابستگی به هیچ جناحی نیازمنده
‫اون همچنین باید دارای مقام رسمی باشه و از تجارت سررشته داشته‌باشه.
‫اون باید به درستی
‫هفت استان جیانگ‌نان رو مدیریت کنه
‫مخصوصاً نان‌جینگُ،
‫که از اهمیت قابل توجهی چه در سطح داخلی و چه در سطح بین المللی برخورداره.
‫ما حداقل باید کاری کنیم که مردم بگن
‫از زمانی که دربار امپراطوری نان‌جینگُ بازپس گرفته،
‫زندگی مردم عادی
‫نسبت به قبل بهبود یافته‌.
‫ما قطعاً نمی‌تونیم بذاریم مردم بگن
‫نان‌جینگ، تحت کنترل دربار امپراطوری،
‫حتی بدتر شده.
‫بله.
‫اما آیا این شخص
‫باید من باشم؟
‫جناب گو، تو خیلی فروتن هستی.
‫این دقیقاً همون چیزیه که اونُ باهوش می‌کنه.
‫همیشه اول منتظر می‌مونه تا بقیه به اندازه کافی ازش تعریف کنن
‫بعد حاضر به پاسخ میشه.
‫اینطور نیست.
‫فقط حس می‌کنم که
‫من کمبود تجربه دارم.
‫اگر قرار باشه من
‫این وضعیتُ به عهده بگیرم,
‫می‌ترسم که مورد احترام قرار نگیرم
‫و تبدیل به مایه خنده بشم.
‫پس به من بگو،
‫چه کس دیگه‌ای می‌تونه احترام همه‌رو جلب کنه؟
‫برای مثال، لی وانتانگ از پایتخت،
‫وو سای‌شن از ججیانگ،
‫جین ونچای از شانشی
‫و لی جونگ‌دنگ، تاجر معروف چای.
‫مگه همه اونا از من بهتر نیستن؟
‫جملاتش از اونایی که اون بیرون
‫سرصحنه میخونن، بهترن!
‫حالا که اونارو خیلی خوب می‌شناسی،
‫چقدر در مورد
‫داستان‌های پشت این افراد اطلاعات داری؟
‫حوصله مشروب خوردن ندارم.
‫باهاش ​​یه گپ خوب بزن.
‫نیازی نیست منُ بدرقه کنی.
‫[عروسی]
‫وقتی می‌گه با اون بیرون نرو، پس نرو.
‫دردسر درست نکن.
‫به نگهباناش نگاه کن.
‫حتی پایین‌ترین رتبه
‫یک مقام درجه دوئه که ژاکت زرد امپراطوری به تن داره.
‫اون آدمایی که الان اسم بردی
‫حتی توجهشُ جلب نمی‌کنن.
‫چقدر خنده داره.
‫پس به من بگو،
‫چه کسی دیگه‌ای قدرتمندتره؟
‫آسونه.
‫چرا از امپراتور نامی نبردی
‫یا ملکه بیوه؟
‫انگار هنوز نفهمیدی
‫قضیه واقعاً چیه.
‫لطفا منُ روشن کن.
‫عالیه.
‫بذار واضح برات توضیح بدم.
‫جام منُ پر کن.
‫لی میلیونر
‫شاهزاده ششمُ به عنوان حامی خودش داره.
‫وو سای‌شن توسط وزیر چپ حمایت می‌شه.
‫در مورد لی جونگ‌دنگ، اون فقط بر یک استان برتری داره
‫و خیلی راه به جایی نمیره.
‫جین ونچای آدم شریفیه،
‫اما می‌گن که اون بیماره.
‫چه زبان تندی داری،
‫به تمام قهرمانان این سرزمین توهین می‌کنی.
‫فرمانده جیو فقط نمی‌خواد
‫نیروهای متغیر و دربار امپراطوری
‫در امور نان‌جینگ دخالت کنن.
‫اما اون مهارت‌های تجاری نداره،
‫بنابراین اون باید دنبال افراد با استعداد باشه.
‫نایب السلطنه فعلی لیانگ‌جیانگ، روئی لین،
‫تازه منتقل شده
‫و پولی نداره.
‫جیو داره بهش فشار میاره
‫تا بودجه لازم برای ترخیص نیروهارو تعیین کنه.
‫استقرار صدها هزار سرباز در خارج از شهر
‫مثل اینه که منتظر انفجار یک بشکه باروت باشی.
‫باید به عنوان یک تاجر
‫بهش کمک کنی و این مشکلُ حل کنی.
‫می‌ترسم که حتی اگه
‫همه چیزُ فدا کنم،
‫من هنوز نمیتونم این بشکه باروت رو مهار کنم.
‫ترسیدی؟
‫البته که ترسیدم.
‫من مادر و همسرمُ دارم.
‫معلومه که می‌ترسم.
‫فقط یه تاریخ بهمون بده
‫و کسی میاد
‫تورو تا نان‌جینگ همراهی کنه.
‫اینکه بتونی انجامش بدی یا نتونی،
‫بعد از دیدن شرایط میتونی تصمیم بگیری.
‫مگه تو
‫اون طرفی نیستی؟
‫از کی تا حالا
‫به نیروهای فرمانده جیو ملحق شدی؟
‫اخیراً خیلی جسور شدی.
‫از تازه عروس و داماد بودن سوءاستفاده می‌کنی
‫و هیچ احترامی به من نشون نمیدی.
‫به نیروهای جیو ملحق بشم؟
‫خوابشُ ببین.
‫وقتی وارد کاخ شدم فقط ۱۲ سال داشتم.
‫اما من حاضر نمیشدم به امپراتور خدمت کنم
‫و وقتی مجبور شدم فرار کردم.
‫در مورد جیو،
‫اون حتی صلاحیت شستن پاهای منم نداره.
‫دیگه در مورد مسایل من سوال نپرس.
‫تو نان‌جینگ می‌بینمت.
‫تبریک می‌گم.
‫برادر.
‫تو واقعاً یه چیزیت میشه.
‫این اولین باریه که می‌بینم فرمانده جیو
‫اینقدر با کسی مودبه.
‫تو یه چیز دیگه‌ای.
‫بعد از این،
‫همه مسئولین کشور
‫به تو سجده خواهند کرد
‫و از ترس دیوانه میشن.
‫من دنبال دردسر نمی‌گردم؛
‫دردسر منُ پیدا می‌کنه.
‫اونها می‌خوان من مشاور
‫روئی لین، نایب‌السلطنه لیانگ‌جیانگ باشم.
‫مثل این میمونه که از توی قابلمه روغن داغ غذا برداری.
‫این نشوندن آدم روی صندلی داغه!
‫این شغل بوی خوبی نمیده.
‫دقیقاً.
‫گزارش!
‫ارباب لی وانتانگ از پکن
‫جناب لی چین را برای عرض تبریک فرستاده
‫و یک مجموعه کامل از هدایا را ارائه می‌دهد.
‫جناب گوی جوان، برات آرزوی موفقیت می‌کنم.
‫جناب لی، برات آرزوی موفقیت می‌کنم.
‫لطفا بفرمایید داخل.
‫اومدم توضیح بخوام.
‫چرا از عروسیت چیزی بهم نگفتی؟
‫نمی‌تونستی یه نوشیدنی عروسی برای من کنار بذاری؟
‫چقدر خسیسی.
‫فکر کردم.
‫[برکت و شادی]
‫فقط یک عروسی ساده بود.
‫چرا باید به خودت زحمت بدی که
‫این همه راه از پایتخت برای این بیایی؟
‫من قصد داشتم وقتی در آینده دوباره همدیگه‌رو ملاقات کردیم،
‫تورو یک نوشیدنی مهمان کنم
‫این دفعه با عجله اومدم.
‫اگر هدایای من کافی نیستن،
‫دفعه بعد جبران می‌کنم.
‫این چیزا مهم نیست.
‫-سلام، جناب لی. ‫-سلام، جناب لی.
‫آخرین بار در شانگهای،
‫لطف بزرگی در حقم کردی.
‫اميدوارم برات دردسر درست نکرده باشه.
‫چی داری میگی؟
‫البته که برای من دردسر درست کردی.
‫به همین دلیله که من
‫تمام این مدت احساس گناه می کردم.
‫تو این دنیا چیزهایی خیلی کمی وجود دارن
‫که بتونن همه‌رو راضی نگه‌ دارن.
‫ما نمی‌تونیم به خاطر پول درآوردن
‫به سادگی هرکاری انجام بدیم.
‫کمک کردن به تو باعث خوشحالی من شد.
‫اگر پدرم برنده شده بود،
‫احساس ناراحتی می‌کردم.
‫چرا؟
‫اگر همه تجارت ها
‫به چاپلوسی قدرتمندان وابسته باشه،
‫برای بقیه تجار
‫دلسرد کننده نمیشه؟
‫فقط برای همین کلمات،
‫باید یه نوشیدنی درست و حسابی بخوریم.
‫ضمناً،
‫پدرت نمی‌دونه
‫تو با هدایا اینجا هستی، درسته؟
‫اون می‌دونه.
‫پدر
‫این دفعه منُ کجا میفرستی؟
‫اگر فوری نیست، مزاحم من نشید.
‫چه سرت شلوغ باشه چه نباشه، باید بری.
‫اینُ بهش بده
‫و چند کلمه‌ای رد و بدل کنید.
‫کی داره ازدواج میکنه؟
‫گو پینگ‌یوان.
‫گو... گو پینگ‌یوان؟
‫این عجیبه؟
‫اینُ به خاطر داشته باش.
‫اگر نمی‌تونی این مردُ شکست بدی،
‫راهی برای دوست شدن با اون پیدا کن.
‫و تو،
‫به اون بگو.
‫اگر می‌تونه، بهتره به نان‌جینگ نره.
‫حالا برو.
‫همچنین، یه نگاهی بنداز
‫ببین یه مرد مثل اون، چجور زنی‌رو
‫به عنوان همسرش انتخاب کرده.
‫فهمیدم.
‫داری‌ زیادی بزرگم می‌کنی.
‫چطور ممکنه فرد بی‌اهمیتی مثل من...
‫بتونه لطف تاجر بزرگی
‫مثل پدر تورو بدست بیاره؟
‫راستش، چندین باری که به سختی از چنگ مرگ فرار کردم،
‫ایشون کسی بود که منُ رها کرد.
‫من باید کسی باشم که به ایشون هدیه می‌ده.
‫به سختی ازچنگ مرگ گریختن
‫چیز خوبیه.
‫یه چیزهایی هم هست که منم نمی‌تونم بفهمم.
‫چرا منُ نمیبری
‫به همسرت تبریک بگم؟
‫فقط یک احوالپرسی کوتاه دم در کافیه.
‫وگرنه وقتی پدرم می‌پرسه
‫ نمیدونم چی بگم.
‫بیا بریم. من تورو اونجا می‌برم.
‫درود، خانم.
‫من اینجام تا ادای احترام کنم.
‫درود، جناب لی.
‫ما رفیقیم؛
‫رابطه ما طبیعتاً با دیگران متفاوته.
‫برو داخل
‫و مدتی گپ بزنید.
‫بیا.
‫تو خیلی عالی هستی.
‫می‌دونستم گرسنه میشی.
‫بوی خوبی داره؟
‫مزه‌اش خوبه؟
‫خیلی خوبه.
‫راحت باش.
‫بیا بغلم
‫از غذات لذت ببر.
‫اگه بیشتر می‌خواهی، فقط به من بگو.
‫بازم برات از آشپزحونه کش میرم.
‫میگی کش میری!
‫کیه؟
‫جناب گو،
‫رفیقت لی چین داره میره
‫و می‌خواد با شما خداحافظی کنه.
‫باشه. الان میام.
‫فقط یه صحبت کوتاه باهاش ​​می‌کنم
‫و فوراً برمی‌گردم.
‫برو. برو.
‫فقط بعد از غذا خوردن نخواب.
‫منتظرم باش.
‫من می‌دونم.
‫یک لحظه از شب بهاری به هزار تیل می‌ارزه.
‫آیا من
‫شب عاشقانه‌تونُ مختل کردم؟
‫چه مزخرفاتی.
‫یک دوست واقعی از طلا هم باارزش‌تره.
‫فرمانده جیو به دیدنت اومد؟
‫اونا میخوان من
‫مشاور روئی لین،
‫نایب‌السلطنه لیانگ‌جیانگ باشم.
‫همینُ می‌خواستی در موردش بپرسی؟
‫اوضاع در نان‌جینگ الان بسیار پیچیده است.
‫اون مکان الان خیلی خطرناکه.
‫همه جناح‌ها اونجا فعال هستن.
‫نیمی از سرزمین فتح شده.
‫کیه که نخواد خودشُ قاطی کنه
‫و یه تکه از کیک‌رو برای خودش برداره؟
‫اما فرمانده جیو،
‫پس از سال‌ها نبرد خونین،
‫هرگز حاضر نیست از منافعش دست بکشه.
‫فکر کنم داره یکی مثل تورو،
‫که از هیچ چیز نمی ترسه، تحت فشار قرار میده
‫تا تقصیرا بیفته گردنش.
‫چقدر شرورانه.
‫خانواده لی شما
‫هم می‌خوان در نان‌جینگ جای پایی داشته باشه؟
‫البته.
‫پدرم از طرف والاحضرت مامور شده
‫تا کنترل اداره نمک جنوبُ به دست بگیره.
‫بالاخره یه تیکه گوشت آبداره.
‫اداره و توزیع نمک پایه و اساس
‫ثروت امپراطوریه.
‫به دست گرفتن کنترل اون
‫واقعاً یک حرکت درخشانه.
‫قبل از اینکه من بیام، پدرم
‫این قضیه رو به من واگذار کرد.
‫موفقیت
‫تنها گزینه منه.
‫پس باید یه کم بهم فرصت بدی.
‫باشه.
‫بهت قول میدم.
‫من که واقعاً
‫حرف‌هاتُ باور نمیکنم.
‫اما حالا که میگی
‫حداقل به برادری ما احترام بذار.
‫چرا حرفمُ باور نمیکنی؟
‫بعد از اینکه این ماموریتُ پذیرفتم،
‫جدی بهش فکر کردم.
‫فرمانده جیو چشمش به توئه
‫و میخواد ازت استفاده کنه.
‫پدرم اینُ می‌دونه.
‫دلیلی که اون
‫مدیریت قضیه نمکُ به من سپرد
‫این نیست که اون واقعاً به من اعتماد داره،
‫بلکه چون فکر می‌کنه اینجا گذاشتن من
‫باعث میشه تو هرکاری خواستی بکنی
‫برات سخت باشه.
‫این افراد از ما به عنوان مهره‌های خودشون استفاده می‌کنن.
‫اما یه چیزی هست
‫که می‌خوام به تو بگم.
‫حتی اگر روزی
‫ما برادران واقعاً تبدیل به
‫دشمن بشیم،
‫تجارت، تجارته.
‫من به تو آسیبی نمی‌رسونم.
‫منم همچین کاری نمی‌کنم.
‫ترسیدم به اندازه کافی سیر نشده باشی.
‫پس من دوتا دیگه برات آوردم.
‫غذا خوردنم تموم شد.
‫به کس دیگه‌ای نگو
‫که من اینقدر خوردم.
‫وای، تو خیلی خاصی.
‫از همه چیز فقط یکی برای من گذاشتی.
‫مگه نگفتی نمیذاری بخوابم؟
‫بله.
‫برای چی؟
‫برای چی بیدار موندیم؟
‫نمی‌دونم.
‫برای چی؟
‫تو بگو برای چی.
‫برای چی؟
‫نمی‌دونم.
‫برای چی؟
‫نمی‌دونم.
‫برای چی؟
‫نمی‌دونم قراره چه کار کنیم.
‫کیه؟
‫عروس داخله؟
‫چی داری میگی؟
‫اشتباه گرفتی.
‫این وضعیت اصلأ تموم میشه؟
‫والاحضرت اینجا هستن.
‫کدوم والاحضرت؟
‫والاحضرت تو!
‫جنگجویان هورچینُ
‫فراموش کردی؟
‫برو، عجله کن.
‫خدای من، والاحضرت!
‫[نسیم بهاری رودخانه یی]
‫همه، همه شما اینجا هستید.
‫والاحضرت.
‫چه چیزی شمارو به اینجا آورده؟
‫من تازه از پایتخت اومدم.
‫من با امپراطور ملاقات کردم.
‫شنیدم داری ازدواج می‌کنی.
‫چرا
‫من و همسرمُ خبر نکردی؟
‫مارو فراموش کردی؟
‫هرگز. حتی برای یک روز.
‫درود بر والاحضرت و بانوی‌ بزرگ
‫نعمت‌های بی‌پایان داشته باشید و با هم پیر شید.
‫آیا این مرد با تو خوب رفتار می‌کنه؟
‫من جنگجویان هورچینُ
‫با خودم آوردم.
‫من اونهارو اینجا میذارم
‫تا از تو به خوبی مراقبت کنن
‫بنابراین هیچ کس تورو مورد آزار و اذیت قرار نخواهد داد.
‫خدای من.
‫والاحضرت، چی می‌گید؟
‫چطور جرأت می‌کنم یوئِرُ اذیت کنم؟
‫علاوه بر این،
‫این جنگجویان برادرانی هستن که
‫که منُ تا آن هویی همراهی کردن.
‫چطور می‌تونم به اونا دستور بدم؟
‫من از راه خیلی دوری آمدم،
‫چطوره یه استقبال گرم ازم بکنی؟
‫خدایا، ادب من کجاست؟
‫من میرم مهمونی‌رو آماده کنم.
‫پینگ‌ون.
‫چه خبره؟
‫نمی‌دونم.
‫یه گروه آدم رسیدن
‫ادعا می‌کنن که برای والاحضرت کار می‌کنن.
‫- اونها حتی آشپزم‌ دک‌ کردن. ‫- والاحضرت، شما اینجا هستید.
‫والاحضرت،
‫لطفا به چادر کوچک نزدیک برید
‫تا لباس‌هاتون‌رو عوض کنید.
‫از این طرف، لطفا.
‫مگه لباسام همینجوری که هستن خوب نیستن؟
‫شما لباس مردم هانُ پوشیدید.
‫برای عروسی شاهدخت ما،
‫شما نمیتونید اینجوری لباس بپوشید.
‫والاحضرت ناراضی خواهند بود.
‫وقتی داخل کوزه است،
‫به آرامی آب ساده است.
‫وقتی برای تو در لیوان ریخته میشه،
‫شرابی به خشمگینی ببر میشه.
‫آهنگ‌های ما با صدای بلند طنین‌انداز می‌شن.
‫و دوستی عمیق میشه.
‫لطفا یه نوشیدنی میل کن.
‫ چیزی که در کوزه مهر شده است
‫گرمای دوستیه.
‫چیزی که در جامی که بهت تعارفه میکنه است
‫عمق برادریه.
‫آهنگ‌های ما با صدای بلند طنین‌انداز می‌شن.
‫و دوستی عمیق میشه.
‫لطفا یه نوشیدنی میل کن.
‫وقتی داخل کوزه است،
‫به آرامی آب ساده است.
‫وقتی برای تو در لیوان ریخته میشه،
‫شرابی به خشمگینی ببر میشه.
‫آهنگ‌های ما با صدای بلند طنین‌انداز می‌شن.
‫و دوستی عمیق میشه.
‫لطفا یه نوشیدنی میل کن.
‫ چیزی که در کوزه مهر شده است
‫گرمای دوستیه.
‫چیزی که در جامی که بهت تعارفه میکنه است
‫عمق برادریه.
‫آهنگ‌های ما با صدای بلند طنین‌انداز می‌شن.
‫و دوستی عمیق است.
‫لطفا یه نوشیدنی میل کنید.
‫وقتی داخل کوزه است،
‫به آرامی آب ساده است.
‫وقتی برای تو در لیوان ریخته میشه،
‫شرابی به خشمگینی ببر میشه.
‫آهنگ‌های ما با صدای بلند طنین‌انداز می‌شن.
‫و دوستی عمیق میشه.
‫لطفا یه نوشیدنی میل کن.
‫وقتی داخل کوزه است،
‫به آرامی آب ساده است.
‫وقتی برای تو در لیوان ریخته میشه،
‫شرابی به خشمگینی ببر میشه.
‫آهنگ‌های ما با صدای بلند طنین‌انداز می‌شن.
‫و دوستی عمیق میشه.
‫لطفا یه نوشیدنی میل کن.
‫ چیزی که در کوزه مهر شده است
‫گرمای دوستیه.
‫چیزی که در جامی که بهت تعارفه میکنه است
‫عمق برادریه.
‫آهنگ‌های ما با صدای بلند طنین‌انداز می‌شن.
‫و دوستی عمیق است.
‫لطفا یه نوشیدنی میل کنید.
‫وقتی داخل کوزه است،
‫به آرامی آب ساده است.
‫وقتی برای تو در لیوان ریخته میشه،
‫شرابی به خشمگینی ببر میشه.
‫آهنگ‌های ما با صدای بلند طنین‌انداز می‌شن.
‫و دوستی عمیق میشه.
‫لطفا یه نوشیدنی میل کن.
‫ چیزی که در کوزه مهر شده است
‫گرمای دوستیه.
‫چیزی که در جامی که بهت تعارفه میکنه است
‫عمق برادریه.
‫آهنگ‌های ما با صدای بلند طنین‌انداز می‌شن.
‫و دوستی عمیق است.
‫لطفا یه نوشیدنی میل کنید.
‫وقتی داخل کوزه است،
‫به آرامی آب ساده است.
‫وقتی برای تو در لیوان ریخته میشه،
‫شرابی به خشمگینی ببر میشه.
‫آهنگ‌های ما با صدای بلند طنین‌انداز می‌شن.
‫و دوستی عمیق میشه.
‫لطفا یه نوشیدنی میل کن.
‫خیلی خوب میرقصن.
‫من واقعاً تحت تأثیر قرار گرفتم.
‫من که تا سر حد مرگ مشروب نخوردم، نه؟
‫بالاخره زنده‌ای؟
‫والاحضرت کجاست؟
‫فردای عروسی رفت.
‫می‌خوان ما
‫تا سال آینده دوباره به هورچین سفر کنیم.
‫خوب به نظر می‌رسه.
‫تا سال دیگه صبر می‌کنم تا بمیرم.
‫یادته
‫چطور اون روز در حالی که والاحضرتُ در آغوش گرفته بودی، گریه کردی؟
‫من همچین کاری نکردم، نه؟
‫هیچ کس نتونست بفهمه چی میگی.
‫چند نفری تورو از ایشون کندن.
‫داری اینُ از خودت درمیاری، نه؟
‫چرا من یادمه که
‫زود بیهوش شدم
‫و همینجوری افتادم؟
‫والاحضرت حتی شمشیرشُ به تو قول داده بود.
‫ایشون همچنین گفت که تورو
‫باتوروی هورچبن می‌کنه
‫باتورو چیه؟
‫باتورو
‫یعنی
‫جنگجو
‫من یه جنگجو هستم.
‫یه روزه مستی.
‫یه چیزی بخور. بیا.
‫الان مجبورم نکن بخورم.
‫احساس وحشتناکی دارم.
‫پدرم گفت.
‫کمی غذا خوردن تورو هوشیار می‌کنه.
‫خوب باشید.
‫تمام بدنم
‫کوفته است.
‫یه لقمه کافیه بالا میارم.
‫یه لقمه بخور
‫و بهت اجازه میدم
‫منُ بغل کنی.
‫بده.
‫یه لقمه دیگه بخور.
‫[عمارت گو]
‫[نسیم بهاری رودخانه یی]
‫مادر
‫بیا.
‫فقط نگید خوبه.
‫اگه مشکلی هست بهم بگید
‫تغییراتُ انجام میدم.
‫بنابراین دفعه بعد دقیقاً می‌دونم چه کار کنم.
‫باشه.
‫من اونقدرها هم سخت‌گیر نیستم.
‫من اخیراً خیلی زیاد غذا درست کردم،
‫اما واقعاً تقصیر من نیست.
‫کی میدونست تو این خونه
‫من تنها مرد واقعی هستم که بیدار میمونه.
‫جناب چانگ،
‫جناب لیائو،
‫و برادرمُ
‫نگاه کنید.
‫دو سه تا فنجان شراب خوردن
‫بعد همه‌شون‌ بیهوش‌ شدن.‌
‫زود باش و بخور.
‫چند روزیه که غذای مونده می‌خورم.
‫بذار کمی بیشتر بخوابن.
‫تو بیداری.
‫پینگ‌یوان
‫حالا بیا بخور.
‫مامان، من چقدر بیهوش بودم؟
‫سه روز.
‫حتماً از گرسنگی می‌میری.
‫سریع غذا بخور.
‫یوئر امروز غذا پخته.
‫به خودت نگاه کن.
‫مست شدی.
‫با این مستی که داشتی تاریخ‌ساز شدی.
‫صدای خروپفت اونقدر بلند بود که
‫تمام روستا می‌تونستن اونُ بشنون.
‫غذا خوردنم تموم شد.
‫سرعتُ کم کن،
‫کسی به خاطرش باهات دعوا نمی‌کنه.
‫اینُ تو درست کردی؟
‫مهارت آشپزی تو خوبه.
‫پس الان می‌تونی مزه‌ی چیزهارو بچشی؟
‫یادمه بهم گفتی
‫می‌تونم برای هر لقمه‌ای که می‌خورم بغلت کنم.
‫حافظه تو وقتی که برات مفید باشه، خوب کار می‌کنه.
‫یک لحظه از شب بهاری به هزار طلا می ارزه
‫من حسابی ضرر کردم.
‫من یه زن خونه آوردم
‫و سه روز متوالی خوابیدم.
‫همسر
‫همسر عزیزم.
‫داری چیکار میکنی؟
‫چطور قبلاً متوجه نشده بودم
‫که تو اینقدر...
‫اینقدر چی؟
‫بی‌حیایی.
‫در مقابل تو،
‫من چه نیازی به شرم و حیا دارم؟
‫منظورم اینه که
‫امشب، هر اتفاقی بیفته،
‫شب عروسیمونُ برگزار می‌کنیم
‫شب عروسیمون؟
‫دوست دارم ببینم کی جرات داره جلومُ بگیره.
‫جناب گو.
‫آقا.
‫دنبال کی میگردید؟
‫من فرمانده جانگ ارهو
‫از گردان ببر هستم.
‫با عرض احترام به شما، قربان.
‫من اصلا قربان نیستم.
‫لازم نیست اینجوری تعظیم کنید.
‫لطفا بلند شید.
‫قربان، شما کمیسر صلح امپراطوری هستید.
‫آیا فراموش کردید؟
‫والاحضرت مارو اینجا فرستادن.
‫ایشون گفتن اگرچه شما هیچ مقام رسمی ندارید،
‫مقام والایی دارید.
‫ایشون به ما دستور داد که بی‌احترامی نکنیم.
‫ما از مزاحمت می‌ترسیدیم،
‫بنابراین ما مردانی‌رو برای نگهبانی گماشتیم
‫تا هوشیار شدید.
‫تنها در اون زمان بود که ما برادران
‫جرئت کردیم بیاییم داخل و ادای احترام کنیم.
‫شما از دفتر نایب السلطنه لیانگجیانگ هستید؟
‫والاحضرت منتظر
‫حضور شما در نان‌جینگ هستن.
‫بعد از اینکه غذاتون تموم شد بریم،
‫جناب گو.
‫داری میری بیرون؟
‫چرا به من نگفتی؟
‫نه،
‫قراره کجا برم؟
‫البته، ما شمارو تا نان‌جینگ همراهی می‌کنیم.
‫مگر به والاحضرت قول ندادید
‫که سه روز بعد از عروسیتون شروع به کار کنید؟
‫الان ۳ روز گذشته.
‫چطور می‌تونم برم؟ ‫من...
‫اول باید مقدماتشُ فراهم کنم.
‫میشه بپرسم
‫چه مقدماتی نیاز دارید؟
‫افراد من می‌تونن به شما کمک کنن.
‫خب، می‌بینید،
‫من تازه ازدواج کردم
‫و یک خانواده بزرگ دارم،
‫من که نمی‌تونم هر وقت دلم خواست برم.
‫والاحضرت در این مورد به ما دستور دادن.
‫ایشون گفت که شما پسر وفادار و خلفی هستید.
‫پس هرطور شده،
‫ما قراره تمام خانواده شمارو
‫همراهتون به نان‌جینگ بیاریم.
‫اینجوری دلتون برای پدر و مادرتون تنگ نمیشه
‫و می‌تونید روی کارتون تمرکز کنید.
‫ما بیرون منتظر خواهیم موند.
‫وقتی غذا خوردنتون تموم شد،
‫فقط به ما اطلاع بدید.
‫ما فوراً حرکت خواهیم کرد.
‫به عالیجناب ادای احترام کنید!
‫با احترام، قربان.
‫با این تفاسیر...
‫برای شب عروسیت خیلی دیر شده؟
‫حتی برای کشتن خودمم خیلی دیر شده.
‫آقایان
‫فقط یک روز و شب دیگه مونده
‫به جیانگ‌نینگ برسیم.
‫لازم نیست اینجا اینجوری بایستید.
‫حتماً خسته کننده است.
‫برید داخل و استراحت کنید.
‫جناب گو.
‫نگهبانی برای شما
‫خسته کننده نیست.
‫مادرم فکر می‌کنه خسته‌اید.
‫ایشون مخصوصاً به من دستور داد
‫اصرار دارم که شما آقایان
‫برید و در کابین استراحت کنید.
‫نوشیدنی‌ها در کابین آماده شدن.
‫استراحت کنید و گپ خوبی داشته باشید.
‫به زودی می‌رسیم.
‫باشه.
‫-باشه. ‫-باشه.
‫پس نوبت اول نگهبانی برای تو.
‫خواهش می‌کنم.
‫اهل کجایی، ژنرال لی؟
‫من اهل لیویانگ هستم.
‫لیویانگ، فهمیدم.
‫جناب گو،
‫در نان‌جینگ،
‫صدها هزار سرباز سرگردان هستن.
‫دربار امپراطوری می‌خواد اونهارو منحل کنه،
‫اما نمی‌تونه دستمزد اونهارو بپردازه.
‫کینه و نفرت در میان مردان
‫روز به روز قوی‌تر می شه.
‫جناب گو،
‫این سربازان به مدت ۱۰ سال در نبردهای خونینی جنگیدن.
‫اونها غیرنظامیان عادی نیستن.
‫حتی ما فرماندهان
‫ازشون می ترسیم.
‫جیانگ نینگ
‫داره تبدیل به یه بشکه باروت میشه، مگه نه؟
‫به همین دلیله که
‫به یک استراتژیست ماهر
‫برای مدیریت و تثبیت اوضاع نیازمندیم.
‫وقتی ما برادران راه افتادیم،
‫به ما دستور داده شد
‫که اگر یک تار مو از سر شما کم بشه
‫هر چهار نفر ما برادر
‫ سرهامون‌رو از دست میدیم.
‫همه شما کاملاً خوب می‌دونید
‫که دارید منُ هل میدید تو آتیش.
‫همین الان،
‫روحیه سربازان کاملاً ناپایداره، اینطور نیست؟
‫در واقع،
‫تقریباً یک ساله که حقوق نگرفتن.
‫اما آقا،
‫هیچ‌کدام از ما واقعاً نمی‌خواهیم شورش کنیم.
‫با این حال، اگر خیلی سخت تحت فشار قرار بگیریم،
‫مردانی که به خونریزی عادت دارن
‫ممکنه دوباره هرج و مرج ایجاد کنه.
‫فقط فکر کردن بهش هم ترسناکه.
‫این نباید اتفاق بیفته.
‫وقتی قبلاً در شانگهای بودم،
‫من اون خارجی‌هارو با کشتی‌های جنگی و توپ‌های قدرتمندشون دیدم.
‫اونها مانند حیوانات وحشی بودن،
‫آماده بودن تا هر کسی‌رو که انتخاب می‌کردن، ببلعن.
‫کشور ما مدت‌هاست که ضعیف بوده.
‫اگر درگیری دیگه‌ای رخ بده،
‫تمام ملت نابود خواهد شد.
‫من
‫هر کاری از دستم بربیاد انجام میدم.
‫آقا، شما قلب رئوفی دارید.
‫ما چهار برادر
‫امنیت شمارو تضمین خواهیم کرد
‫حتی اگر
‫به قیمت زندگی‌ ما تمام بشه.
‫جناب گو، امیدوارم در تمام تلاش‌هاتون موفق باشید.
‫انشالله که موفق بشم، واقعا همینطوره.
‫باشه، دعای خیرتونُ می‌پذیرم.
‫می‌دونم که چند روز گذشته
‫مست بودید، قربان.
‫امروز،
‫شما ازدواجتون‌رو به طور کامل انجام خواهید داد.
‫من مخصوصاً
‫یک گروه اپرا و یک گروه نمایش آماده کردم
‫تا حال و هوای شمارو عوض کنم، آقا.
‫چطور از همه چیز خبر داری؟
‫این لازم نیست.
‫آقا.
‫لازم نیست!
‫آقا.
‫بذار مزه‌اشُ بچشم.
‫این چرا اینقدر ترشه؟
‫این چیه؟
‫آب میوه؟
‫آقا،
‫این آب گلابیه.
‫برای شستشوی دهان بعد از غذا خوردنه
‫همین کافیه.
‫دیگه لازم نیست از ما پذیرایی کنید.
‫و همه شما.
‫می‌تونید برید.
‫بله.
‫بیا، مادر.
‫یه کم مرغ بخور.
‫جناب چانگ،
‫این برای شماست.
‫این قطعه بزرگتر،
‫برای جناب لیائوئه.
‫بقیه هم لطفا از خودتون پذیرایی کنید.
‫شماها
‫چتون شده؟
‫به این تنوع نگاه کنید.
‫مرغ، اردک، ماهی، میگو و غاز.
‫اینا اقوام شما بودن؟
‫حتی اگرم فامیل بودن، الان دیگه پخته شدن.
‫حسابی بخورید.
‫اگه حرف درست و حسابی برای گفتن نداری
‫ساکت باش.
‫همه خیلی غمگین به نظر می‌رسن
‫انگار سوار کشتی دزدان دریایی شدید.
‫اشتهامُ کور کردید.
‫پسرم
‫تو چه دردسری افتادی؟
‫نمی‌دونم.
‫چه سخنان فروتنانه و چه هدایای سخاوتمندانه‌ای.
‫به نظر می‌رسه
‫اونها می‌خوان جان تورو بخرن.
‫اگه فقط جان منُ تنهایی می‌خواستن،
‫مشکلی نبود.
‫اما اونها خیلی زیاده‌روی کردن.
‫دارن روی جان کل خانواده‌ام شرط می‌بندن.
‫روی زندگی کی؟
‫نمی‌دونی
‫برای چی
‫دارم میرم نان‌جینگ؟
‫من می‌دونم.
‫مگه نمیری نان‌جینگ
‫مقام رسمی باشی؟
‫این اونطوری نیست.
‫اگه این موضوع به خوبی مدیریت شه،
‫همه ما می‌تونیم زنده برگردیم.
‫اما اگر به خوبی مدیریت نشه،
‫همه ما اونجا
‫گردن زده خواهیم شد.
‫خدای من.
‫برادر
‫من نمی‌فهمم.
‫وقتی بقیه صاحب منصب می‌شن،
‫ثروت جمع می‌کنن
‫و چندین همسر می‌گیرن.
‫اما تو؟
‫تو سر منم
‫روی سکوی اعدام گذاشتی...
‫یک سال پیش...
‫سربازان سرکش از روستا عبور کردن.
‫همه مردم روستا
‫در غارها پنهان شدن.
‫سربازان بیشتر از ده روز اونجا موندن.
‫همه چیزی برای خوردن و آشامیدن نداشتن،
‫و هوا خیلی سرد بود.
‫اما جرئت نداشتیم آتش روشن کنیم.
‫اون زمان،
‫ده‌ها کودک و سالمند
‫خوابیدن و دیگه هرگز بیدار نشدن.
‫اونها از گرسنگی مردن.
‫زندگی دست ما نیست که بتونیم کنترلش کنیم.
‫آسمان هر وقت بخواد اونُ می گیره.
‫اما آیا این به خاطر جنگ نبود؟
‫خب، چرا حالا...
‫پشیمونی؟
‫داماد،
‫فقط یه سوال می‌خوام ازت بپرسم.
‫اونا از تو
‫درخواست کار غیراخلاقی دارن؟
‫نه.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.