..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
اسم من ایوان مک‌گرگوره
و سال ۲۰۰۴،
من و بهترین دوستم، چارلی، دور نیم‌کره شمالی چرخیدیم
و سفرمون رو مستند کردیم
تو یه سریالی به اسم «راه طولانی» (The Long Way Round).
از لندن راه افتادیم و تا نیویورک سیتی رفتیم.
انجامش دادیم! نیویورک!
و یکی از بهترین بخش‌های زندگیم بود.
و سال ۲۰۰۷ تصمیم گرفتیم دوباره انجامش بدیم، این بار از قاره آفریقا پایین بریم.
و از لندن راه افتادیم و تا کیپ‌تاون رفتیم.
باورنکردنی!
و بعد، سال ۲۰۱۹،
از نوک آمریکای جنوبی، اوشوایا، سوار موتور شدیم
.تا لس‌آنجلس
و این دفعه تصمیم گرفتیم با موتورهای برقی بریم.
خب، دوباره تصمیم گرفتیم این کار رو بکنیم.
- خب، بزن بریم. به سمت اروپا - بریم!
پس این تابستون رو داریم تو یه مسیر دیدنی و دایره‌ای دور می‌زنیم
تو هفده تا از نزدیک‌ترین همسایه‌هامون.
از خونه من تو اسکاتلند شروع می‌کنیم، از دریا رد می‌شیم و میریم به قاره اصلی،
از شمال اروپا بالا میریم و وارد دایره قطب شمال می‌شیم،
بعد پایین میایم سمت کشورهای بالتیک، و بعدش از کوه‌های آلپ و فرانسه رد می‌شیم،
و حدوداً دو ماه بعد برمی‌گردیم خونه.
می‌خوایم به سیم آخر بزنیم
با این که سفر رو با موتورهای قلق‌دار پنجاه ساله انجام می‌دیم،
که دوباره جون گرفتن.
موتورم داره صدای عجیبی میده.
کنار اونا، با یه موتور سوم،
کلودیو و مکس، فیلم‌بردارا، هم هستن.
و بچه‌ها دوربین‌های خاطرات شخصی هم همراهشون دارن.
من و راس هم با تیم و دو تا کامیون دنبالشون میایم.
فقط در صورت لزوم با بچه‌ها ملاقات می‌کنیم.
پس، این تابستون، اروپا زمین بازی ماست.
وای!
و می‌خوایم هر جا که دلمون خواست بریم و ببینیم تو جاده چه چیزی پیدا می‌کنیم.
اینه.
این همون موتوریه که می‌خوام سفر بعدی رو باهاش برم.
یه موتور پلیس کالیفرنیایی، مدل ۱۹۷۴ موتو گوتزی الدورادو.
مسخره‌ست. باشه.
به چارلی نگو. یه روزی حسابی می‌ترسونمش.
یه کم شبیه اینه که انگار از رودخونه اومده بیرون،
و من اینو دوست دارم.
همونطور که می‌بینی، می‌دونی، بیشتر چیزای من همین شکلیه.
چون این چیزیه که من عاشقشم.
من همیشه از جمع‌آوری و سواری با موتورهای قدیمی لذت بردم.
و با خودم فکر کردم، «می‌خوام با یکی از موتورهای خودم برم.»
اما کی می‌دونه که چطور کار می‌کنه.
موتور قدیمیه. باید ببینیم.
امیدوارم اگه خراب شد، آدمایی باشن که بهتر از من بلد باشن درستش کنن.
من همیشه موتورهای موتو گوتزی سوار شدم.
این اولین موتور بزرگم بود.
مامان و بابام هیچ‌وقت نذاشته بودن موتور بگیرم،
و من وقتی مدرسه بازیگری رو تموم کردم با خودم فکر کردم: «خدای من، من دیگه می‌تونم...»
می‌تونم هر کاری بکنم... انگار یه کشف بزرگ بود. الان دیگه می‌تونم هر کاری دلم می‌خواد بکنم.
می‌دونی، دیگه لازم نیست ازشون اجازه بگیرم.
و عاشقش شدم و زندگیم رو عوض کرد.
دیوونه‌وار دوستشون دارم. می‌دونی، به نظرم بی‌نظیرن.
نباید اینو بگم.
فقط دوستشون دارم.
بزنم به تخته.
او، ایوان! اینجوری دیوونه‌وار دوستشون نداشته باش، توروخدا.
موتور خودش به اندازه کافی خطرناکه، می‌دونی چی میگم؟
این دفعه، ماه ژوئن راه می‌افتیم،
و تابستون خواهد بود.
فکر کنم خیلی باحال باشه.
نمیدونم اینجا بالا چقدر باحال باشه.
میشه بعداً، وقتی یه جایی زیر بارون یخ‌زده وایسادیم، همین حرفمو دوباره نشون داد.
فکر کنم محشر بشه.
این سفرهای طولانی، یه جورایی لوکس محسوب میشن. خودم از این موضوع آگاهم.
آدم از
مسئولیت‌های روزمره به عنوان یه پدر و یه شوهر دور میشه.
سلام پسر قشنگم.
یه جور آزادی‌ای توش هست
که معمولاً تو زندگی بزرگسالیمون نداریم.
حالت چطوره؟
غافلگیرم کردی.
...بگو «آه».
- اون می‌خواد بگی «آه»! - آه!
عجب غافلگیری‌ای!
سلام عزیزم.
حالش چطوره؟ حالش خوب نیست؟
نه، خیلی حالش خوب نیست.
- آره. - چی، بابا؟
- بابا، اون زیر بود... میرم توش. - آره.
- می‌خوای بری توش؟ - خب، می‌تونی.
می‌خوای بیای تو، لوری؟ باید این درو ببندم.
حاضری؟ می‌خوای انجامش بدی؟ تو بکشش.
یک، دو سه. برو.
بوم! انجامش دادی.
دوباره انجام بده.
دوباره انجام بدم؟
یک، دو، سه.
- بوم! انجامش دادی. - با-بوم.
- بیا دوباره انجام بدیم. - یه بار دیگه؟
این دفعه دیگه میشه.
باشه، بزن بریم.
این یکی دیگه میشه.
دوباره انجام بده.
داشتم به این فکر می‌کردم که یه موتور ایتالیایی بگیرم،
واسه همین قراره برم این فروشنده‌ای رو ببینم که کارش همینه.
اینو نگاه کن.
ظاهر این شبیه چیزیه که ایوان قراره داشته باشه.
فکر کردم خیلی خوب می‌شه اگه یه چیزی تقریباً هم‌سن پیدا کنیم.
پس باید دنبال یه چیزی مثل 900 GTS باشی.
موتور خیلی خوبیه.
تعویض دنده با پای چپ، استارت برقی.
استارت برقی عالی به‌نظر می‌رسه.
فقط به‌خاطر تصادفات زیادی که اخیراً داشتم.
خب، تو شش سال گذشته، پاهام رو کلاً از بین برد.
سال ۲۰۱۶ پاهام بدجور خرد شد.
یه ماشین بهم زد و بعدش خوردم به دیوار،
و ۲۷ تا عمل جراحی داشتم تا...
دوباره خوب بشن.
و بعدش، درست قبل از "لانگ وِی آپ"،
یه تصادف وحشتناک کردم.
خیلی، خیلی بدتر بود.
تو آی‌سی‌یو به هوش اومدم
و ضربه مغزی شدیدی خورده بودم.
و لگنم شکست.
ساعدم به عقب برگشته بود و تمام استخوان‌هاش بیرون زده بود.
و تمام سمت چپ ریه‌ام فرو ریخت.
دنده‌ها خرد شده بود، ترقوه شکسته بود.
- آفرین، ممنون. - آه، همینه.
- آها! - نفس بکش.
وقتی رفتم آی‌سی‌یو من...
راستش، وحشتناک بود دیدن چارلی تو اون همه درد.
نفس‌های عمیق و خوب. تا اکسیژن بهت برسه.
چطور بود، چارلی؟
خوبه.
بهتر از چیزیه که فکر می‌کردم.
- با این شرایط. - خوبه.
اعتماد به نفس، مگه نه؟
اون مجبور شد با پین دوباره سر هم بشه،
و فکر می‌کنم این برای چارلی خیلی سخت بود.
و البته برای همه ما هم خیلی سخت بود.
حالا،
بالاخره تونستم یه جورایی شروع به راه رفتن کنم...
بهتر و می‌تونم کارهامو بکنم.
ولی هنوزم یه کارهایی هست مثل هندل زدن که باهاش مشکل دارم.
خب معلومه که آدم فکر می‌کنه: "اوه خدای من! دوباره داره می‌ره سفر."
فقط امیدوارم که با یه تصادف دیگه روبرو نشیم،
و دیگه تمومشون کرده باشه. ولی خب، اون الان با دقت بیشتری رانندگی می‌کنه
مخصوصاً تو این سنش.
و هیجان‌زده‌اس که تو یه ماجراجویی دیگه باشه
با دوست صمیمیش ایوان،
و همیشه حسابی بهشون خوش می‌گذره.
عالی به‌نظر می‌رسه.
خب، پس. این یه احتمال واقعیه.
خوشم اومد.
ایوان الان میاد.
الان چهار دقیقه است که دیر کرده.
قراره راس و دیو رو ببینیم تا در مورد ماجراجویی جدیدمون حرف بزنیم.
و همچنین برای جشن گرفتن ۲۰ سالگی ساخت "لانگ وی".
می‌خوام لوکیشن زنده‌ام رو باهات شیر کنم، ایوان.
فکر می‌کنم رابطه‌ای که من و ایوان با هم داریم،
هر کدوم از ما یه... یه چیزی به این رابطه اضافه می‌کنه.
اوه، اینجایی!
فکر نکنم کسی منو به اندازه چارلی بشناسه.
- فکر کردم تو... - خودشه!
فکر کردم اینجایی، کنار این در.
نه، من... اون یکی در بود.
در راستای اینکه هیچ‌وقت نمی‌دونیم کجا... کجا هستیم.
ایوان آدم خیلی مهربونیه.
و خیلی وفاداره.
مخصوصاً به من خیلی وفاداره.
منو فوق‌العاده خوب می‌فهمه.
واقعاً، همین باعث می‌شه دوست خوبی باشه.
اون دخترم "دون"ه.
ایوان "دون" رو از شش ماهگی می‌شناسه.
- بریم بالا؟ - آره.
مدام به دون، به دون و کین‌وارا میگم: "دارم میرم منچستر.
می‌خوام یکم کار کنم." و اونا می‌خندن.
گفتم: "چرا می‌خندید؟" میگن: "کار!"
- کار! - واقعاً.
- چارلی، اونقدرا که به نظر میاد آسون نیست. - این منصفانه نیست.
اونقدرا که ما نشون میدیم آسون نیست. می‌دونی؟
- آره، دقیقاً... - همینه دیگه...
منم همیشه همینو میگم. همین حرفو میزنم.
چطوری رفیق؟ چی شد دیر کردی؟
یکم گم شدم.
تو منچستر گم شد!
لانگ وِی مبارکِت
لانگ وِی مبارک
- بیستمین سالگردمونه. - مگه امروز بیستمین سالگردشه؟
آره.
لانگ وِی عزیز
بچه‌های لانگ وی، و راس و دیو
- لانگ وِی مبارکِت - وای!
- اینو ببین. - دون!
- هی! - بیستمین سالگرد مبارک!
- سفر پر از لبخند! - ممنون دون.
- حالا فوت کن! - ممنونم.
- یک، دو... سه. - یک، دو، سه.
هورا!
- تبریک میگم رفیق. - دمتون گرم بچه‌ها.
- عالیه. - چارلز!
دمت گرم. بیست سال.
- فوق‌العاده‌ست. وای. - دمت گرم مرد.
- اصلاً یه روزم پیر نشدی. - ممنون، خودمم حسش نمی‌کنم.
- برای نقشه حاضری؟ - آره.
خب، باید بریم اونجا.
ببین چقدر خوشگل میشه.
- آره. - وای، فقط میتونم...
- بوی هوای تازه رو حس کنم. - بیشترش آبه.
من اسکاندیناوی رو نمیشناسم،
و عاشق ایده طبیعت اون بالام.
خط ساحلی نروژ خشن و معرکه‌ست،
و از اون آبدره‌هایی که آدم در موردشون تو نروژ میشنوه.
خب، حالا داریم میرسیم به بالایِ...
- دنیا. - ...نروژ.
سوالبارد.
پس تقریباً شمالی‌ترین نقطه‌ایه که میریم.
دلایلی برای رفتن...
گرمایش جهانی، که این...
سوالبارد رو میگن کاغذ تورنسل دنیاست، میدونی.
- یخ داره آب میشه و... - آره.
پس اگه میخواستیم بریم اونجا و با یخ‌شناسا حرف بزنیم...
میتونیم روی یخچال طبیعی هم چادر بزنیم،
و اون بالا خرس قطبی هم هست.
- و وقت داریم بریم. - فرصت داریم اینو به مردم نشون بدیم.
- فکر کنم باید انجامش بدیم. - آره.
آدم معمولاً جاهایی رو که دم دستشن فراموش میکنه.
اون ماجراجویی‌ای که اونقدرام از خونه دور نیست.
عاشق برنامه‌ریزی کردنشم. عاشق رویاپردازی در مورد سفرم،
و بعد نمیتونم دست از خیال‌بافی در موردش بردارم تا روزی که... راه میفتی.
و حالا داریم از فنلاند برمیگردیم؟
- پس، سونا‌های لخت... - بله؟
- پایه‌ای؟ - من بیخیال شدم.
خب، نمیدونم.
فکر کنم شاید نیاز به جزئیات بیشتری داشته باشم.
هرچی که گفتم... هرکاری چارلی بکنه.
نمیذارم اون...
- من میرم تو. - باهام حرف بزن.
تنهاش نمیذارم.
مغازه کمپ درست اونجاست.
گزینه‌های چادر. ببین اینو.
- ببین. - اوه آره. آهنرباییه.
خیلی باهوشه. پس میتونی...
خب ببین، میتونیم... هر دو موتور...
- این اتاق منه. اتاق تو. - هر دو...
یا این یکی.
آره، تو اون خوابیدم بعد از اینکه تو "لانگ وِی راند" از هم جدا شدیم.
- تو تو اون چیز کوچولو خوابیدی. - تو که چادر دو نفره ما رو داشتی، مگه نه؟
- آره. - و من این کوچولویِ...
وقتی طلاق گرفتیم.
...چیزک بی‌ریخت، مگه نه؟
اما نه اینکه از این بابت دلخور باشم یا...
- نه. خب-- - ...که بهش چسبیده باشم.
برای من همش گذشت و فداکاریه.
این چیزیه که اغلب پیش میاد.
فکر کنم رابطه‌مون رو نجات داد، می‌دونی،
اینجور جدایی تو دشت‌های روسیه.
چیزی که یادم میاد این بود که چقدر سریع خوابت می‌برد.
خب ما می‌رفتیم تو، اون دراز می‌کشید
و من دراز می‌کشیدم، و یه جورایی خودمو جا مینداختم
و تو قبلاً خوابت برده بود. یعنی، بیهوش!
و بعد من اونجا دراز می‌کشیدم، مثلاً، فقط به خواب بودن چارلی گوش می‌دادم.
و بعد خر و پف بود.
تو شب‌ها خر و پف می‌کردی،
- من صبح‌ها خر و پف می‌کردم. - اون صبح‌ها خر و پف می‌کرد.
- و فقط... آره. - فقط... نمی‌شد.
خب، بریم بقیه وسایل سفر رو ببینیم.
- خب من... دو تا از اینا خریدم. - آه، آره.
که دو لیتر سوخت اضافه برای ما داشته باشم.
اگه لازم بشه.
- با هم تقسیم کردن، می‌بینی. - تقسیم کردن... اهمیت دادن.
- اهمیت دادن و تقسیم کردن. می‌دونم. - تو فقط خیلی خوب بلدی...
تو اسب پلاستیکی با خودت می‌بری یا نه؟
- خب... - من مال خودمو نمی‌برم.
- مال خودت رو نمی‌بری؟ - نه.
من اسب پلاستیکی‌مو میذارم بمونه چون دفعه قبل فقط آسیب دید و...
یه جورایی قایم کردنش سخته، نه واقعاً؟
و واقعاً باهاش چیکار کنی. با اسب پلاستیکی‌ت چیکار کنی.
برو طبیعت.
پاشو و از مبلت بلند شو.
- اسم یه مغازه‌ست... - قشنگه.
...و همچنین، مثلاً، یه نصیحت خوبیه.
من خیلی از انجام "لانگ وِی آپ" با چارلی و تیممون لذت بردم.
من واقعاً، واقعاً براش هیجان‌زده‌ام.
نباید وقتی داری فیلم می‌سازی، موتور سوار شی.
اگه بیفتی و مچ دستت بشکنه یا یه همچین چیزی، کار فیلم رو متوقف می‌کنه.
واسه همین دلم براش تنگ شده.
و وقتی توی یه فیلم هستی تک تک چیزا تصمیم‌گیری شده‌ست،
می‌دونی، تو... ما تو رو این ساعت می‌بریم،
این صحنه‌ها رو انجام می‌دیم، اینم غذای ناهارته.
و تو واقعاً هیچ تصمیم‌گیری‌ای نداری،
و بعد وقتی توی جاده‌ای، دوباره همه چیز توی دستای خودته.
و خوبه، یه جورایی داری دوباره پس می‌گیری
صاحب اختیاری خودت رو.
- چطوری رفیق؟ - خوبم. تو چطوری؟
من خوبم.
- میبینمت. خوشحال شدم دیدمت. - خوشحال شدم دیدمت، رفیق.
امروز روش چیکار باید بکنیم؟
من فقط میذارمش دست تو.
- اوکی. باشه. - آره.
- بفرمایید. - یه صندلی جدید چطور؟
- خب این اینجا قرار می‌گرفت... - دقیقاً اونجا.
این اون بالا قرار می‌گرفت. من می‌تونستم جعبه‌ها رو باز کنم.
- آره. - فکر کنم یه صندلی ترک.
- باشه، این یه دونه قدیمی‌شه، می‌تونیم... - باشه.
- این شاید بیشتر به موتور بخوره. - آره.
باشه.
میتونیم جعبه‌ها رو باز کنیم؟
- آره. - آره.
پس میتونیم همین‌جوری بذاریم بمونه.
- میتونیم صندلی ترک رو همین‌جوری بذاریم بمونه. - عالیه.
- باید یه لاستیک نو بندازیم... - احتمالا باید لاستیکای نو بندازیم روش.
- آره. - لاستیک نو.
- کمک‌فنرای عقب. - آره.
من دوشاخه‌ها رو چک می‌کنم. فقط برای اینکه ببینی از دوشاخه‌ها راضی هستی.
- آره. - فکر کنم همینه.
نمیدونم چی میخوای انجام بدی که فقط یه... سرویسش کنی و روغن نو بریزی توش--
من فقط یه سرویس معمولی انجام میدم و مطمئن میشم همه چی خوبه.
میدونی چی لازم داری؟ یه طلق جلو نو.
میدونم. از این یکی خیلی خوب نمیشه دید.
برات یه دونه نو میگیریم چون این یه مشکل ایمنیه،
پس فکر کنم خوب باشه.
تا وقتی که عجیب غریب به نظر نیاد، مثلاً--
- خب، نو به نظر میرسه. - نو به نظر میرسه، آره.
فکر کنم همه چی رو ردیف کردیم، نه؟
عالیه.
- ممنون، مو. عالی بود. - خوبه.
باید با چارلی فیس‌تایم بگیریم؟
چرا یه زنگ بهش نزنیم؟
- چارلی بورمن. - اوه، ببین. چه خبر رفیق؟
سلام رفیق. چطوری؟
من خوبم رفیق.
- چیزی که ما داریم میپرسیم اینه که... - آره.
...آیا تو... تا حالا موتوری برای این سفر پیدا کردی؟
من فقط دارم یه کم سر و گوشی آب میدم و میبینم چی هست.
پیدا کردن موتور سیکلت آسون نیست. میدونم.
تو حالت خوبه.
همین الان به بچه‌ها میگفتم که فکر کنم میخوام
یه کنسول بازی کوچیک اینجا بذارم.
پس یه کاری داشته باشم انجام بدم وقتی منتظرتم
تا موتورت رو دوباره راه بندازی.
نه، فوق‌العاده‌ست. خب، حداقل تو موتور رو میشناسی.
من حتی یه موتورم ندارم.
حتماً یه چیز عالی پیدا می‌کنی، چارلی. میدونم که پیدا می‌کنی.
- باشه. - میبینمت، چارلی. خیلی دوستت داریم رفیق.
بعدا میبینمتون بچه ها.
اگه بچه‌ها می‌خوان با موتورای قدیمی برن مشکلی نیست،
اما اونا قابل اعتماد نیستن.
فکر نمی‌کنم بتونیم از پس داشتن ماشین‌های دوربین غیرقابل اعتماد بربیایم.
من حساب کردم که حدود هفت هزار و پانصد مایل داریم
از خونه ایوان تو این مسیر تا خونه چارلی.
باید همه تجهیزات دوربین، همه تجهیزات پزشکی،
همه تجهیزات کمپینگ
و دو نفر فیلم‌بردار اضافه رو ببریم.
پس باید یکم قابل اعتمادتر باشیم.
و پایدار. احتمالاً، درسته؟
- اگه بتونیم برقی بریم. - آره.
فکر کنم نروژ، سوئد، فنلاند
واقعاً سابقه شبکه‌ی شارژ دارن،
و فکر کنم اونجا مشکلی نداشته باشیم.
دفعه‌ی قبل با ماشین‌های برقی رفتیم، تجربه‌ی عالی بود.
واسه همین، من اون رو ترجیح میدم.
میدونیم که اون منطقه توی انرژی تجدیدپذیر خیلی قویه.
در مورد این زیاد نمی‌دونیم.
ولی احتمالاً، اگه فاصله‌ها اونقدر زیاد نباشن
و ماشین‌ها برد خوبی داشته باشن، مشکلی نباید داشته باشیم.
- باشه. من پایه‌ام. - آره؟
برقی. تصمیم گرفته شد.
بالاخره، فکر کنم موتورم رو برای سفر پیدا کردم.
بی‌ام‌و آر۷۵.
واقعاً دوستش دارم.
مدرن ولی در عین حال کلاسیک.
خب، عشق من.
بالاخره، موتور باید الان برسه.
- اونهاشه؟ عالیه. - ببین. اینجاست. خودشه.
زمان‌بندی رو ببین.
سلام.
وای، خیلی بدتر از اون چیزیه که فکر می‌کردم.
لعنتی.
همه جاش... زنگ زده.
یه کم دارم نگران میشم چون خیلی کار رو این موتور هست.
وقت واقعاً کمه الان.
به معنای واقعی کلمه فقط چند هفته وقت داریم.
وای خدای من. این یه افتضاحه.
خب، خوشحالم که اینجاست.
هر چیزی که فلزیه... کاملاً زنگ زده.
کل موتور باید از نو ساخته بشه.
خیلی از قسمت‌های برقی هم باید درست بشن.
خوب و... باشه.
آماده‌ای؟
باشه.
بریم. باشه.
اولین سواری.
خب، قشنگه. واقعاً قشنگه.
دوستش دارم.
مو بالاخره کارش رو روی موتور تموم کرده،
و بی‌صبرانه منتظرم ببینم چیکارش کرده.
چه خوبه که روی موتوری هستم که از قبل میشناسمش،
نه اینکه تو سفر بخوام باهاش آشنا بشم،
بلکه از قبل باهاش خاطره دارم.
- سلام. سلام به شما. - سلام.
خیلی خوبه.
به نظر میاد که دیگه حاضره برای چند هزار کیلومتر راه رفتن.
دستت درد نکنه، رفیق.
عالی به نظر میاد.
سوخت اضافه‌تو داری. همه‌چی روغنش تازه است.
عاشقشم.
...کلی راه قراره بریم و می‌خوام مطمئن بشم مشکلی پیش نیاد.
ایشالا.
به نظر میاد آماده‌س.
ببین.
- من از این خوشم میاد. قشنگه. - همه‌ش...
خیلی کاربردیه که بشه از توش دید، مگه نه؟
روشنش کن.
عالیه.
صداش میگه دلش می‌خواد بره اسکاندیناوی. من این‌طور فکر می‌کنم.
خب، بریم.
اوه، آره.
عاشقشم. فقط عاشقشم.
مثل قبله ولی بهتر.
فوق‌العاده‌س.
من آماده رفتنم.
آب می‌خوای یا چی؟
نه، چیزی نیست. همین الان یه مگس یا یه چیزی قورت دادم.
وقتشه این فسقلی رو بفرستیم اسکاتلند.
فکر کنم اول رمپ رو بیاریم بیرون.
- آره. - همینه.
خوبیم، مک.
- آره. - آره.
باشه، میام پایین.
باشه.
حالا یکم بکش. نظرت چیه؟
- تو اون ج... گیر کرده؟ - آره، اینجاش گیر کرده.
فهمیدم.
اوه، لعنتی. باشه.
آماده‌ای بکشیمش؟ فقط می‌خوام مطمئن شم همه‌مون...
خب، من این‌ور رو بلند می‌کنم. آماده‌ای؟ یک، دو، سه.
- آره. - رمپ داره میره.
- رمپ داره سر می‌خوره. - باشه.
می‌تونیم بذاریمش سر جاش؟
- بذارش بالا. بذارش برگرده روی... - اینو فشار بده.
یکم دیگه. خوبه. برش عقب.
- آماده‌ای؟ داره میره پایین. - باشه، داره میره پایین.
کارت عالی بود، مک.
- باشه. - باشه، حالا آروم.
اینطوری انجامش می‌دیم.
وای خدا، این کارو اینجوری نمیکنن!
یکم بیارش بالا.
خدا، کمرم شکست!
اونو کشیدن. موتور رو اون بالا نگه داشتن...
- آره، مرد. اون... - ...تو هوا.
می‌سپارمش به شما.
- خیلی ممنون، رفقا. - خواهش می‌کنم.
اون جابجایی چطور بود؟
ایوان همیشه منظم بود.
خب دوباره باید جبران کنم و سعی کنم موتورم رو آماده کنم.
وسایل رسید؟
آره. این وسایل کمپینگمونه.
درست سر وقت رسید.
عالیه!
این بیلچه برای کندن توالتمونه.
- بیخیال! - نگاه کن!
ساکت شو.
بچه‌ها، صبر کنین. ایوان داره زنگ میزنه.
- چه خبر؟ چیکار میکنی؟ - به نظرم خیلی خوب، فقط--
ما داریم جلسه تولید برگزار می‌کنیم.
یکی از اعضای تیم، مطمئن نیستم کی،
اونا... اونا یه بیلچه دستشویی خریدن. بیلچه دستشویی.
- اوه، واقعا؟ - مارک مک‌گرگوره.
- وقتی دیدمش نمی‌تونستم نخرمش. - ما همیشه با برندیم.
منظورم اینه که نگرانی اصلیم اینه که خیلی بزرگه.
مثلاً...
فقط یه بیلچه کوچیک لازمه.
حالت چطوره، ایوان؟
خوبم.
از بیست و هفتم اسکاتلند خواهم بود... ما میرسیم.
شروع کردم وسایلمو جمع کنم، میدونی؟
- از طرف تو همه چی اوکیه؟ - آره.
همه چیزو برای خودم آماده کردم،
و بعد پدرم هماهنگ کرده بود...
چند تا از موتورهام تو اسکاتلند نیاز به معاینه فنی داشتن،
برای همین... هماهنگ کرده بود که چند تا از رفیقاش بیان و ببرنشون.
روز بعد یه ایمیل گرفتم که میگفت،
"ایوان، موتورا رو معاینه فنی کردیم. همه چیز خوب پیش رفت،
اما هم من و هم اون دو تا رفیقمون نگرانی‌های جدی داریم
درباره موتوری که برای این سفر انتخاب کردی."
- بیخیال! - باشه،
کلی عشق برای همه‌تون، بچه‌ها.
کوین تازه رسید، گفت که دیشب اصلا نخوابیده
تا همه کارهای برق و این چیزا رو انجام بده.
مشتاقم ببینمش.
خب، عالیه کوین.
خوش اومدی.
چه سفری!
راه طولانی بود.
دیشب تا صبح بیدار بودی.
چیزی که معمولا دو ماه طول می‌کشید رو مجبور شدیم تو دو روز فشرده کنیم.
وای.
خب، نگاه کن!
استارت موتور جدید رو گذاشتی و--
آره، یه استارت جدید اونجاست.
اگزوزهای جدید.
- چون خیلی زنگ زده بودن. - وای.
عالیه!
وای.
- به‌به. - چه محشره!
- این که... - آره می‌دونم، محشره.
- و اینم همون... - روت‌بیر.
- همون روت‌بیر. رنگش... - نه مشکی، نه قهوه‌ای، نه طلایی.
- روت‌بیر. گرفتی چی شد؟ مطمئنی؟ - وای خدا. این که... آره.
جا داره پایین‌ترم بره.
مهم نیست. الان می‌ذاریمش تو.
- جا شدی؟ - همینه. عالیه.
خیلی عالیه. خب، ممنون بابتش.
لوری.
داری ازم قایم می‌شی؟
کجایی؟
لوری.
رفیق، چطوری؟
- ما اینجاییم. محشره، نه؟ - دمت گرم.
- آره. - خدایا، چقدر خوبه که می‌بینمت.
- وای خدای من. - خیلی خوبه که می‌بینمت.
کلی وقت بود ندیده بودمت.
اینم از ما.
- لانگ وی چهار. - لانگ وی چهار.
بالا روی فرش کفشاتو در بیارید.
خب، بذار سریع بهت نشون بدم همه وسایلت کجاست.
آها، آره.
می‌تونیم همه‌شو چک کنیم و مطمئن شیم وسایل درست رو داریم.
لوری پیداش شد!
یه لحظه صبر کن.
کسی لوری رو دید؟
لوری کجاست؟
کسی اون پسر، لوری رو دید؟
باریکلا.
می‌خوام بهت نشون بدم چطور...
- حالا که... - ...روی موتور من سوار شی.
این به نظرم برات زیادی سریعه.
مطمئنی سنت به این موتور می‌خوره، لوری؟
می‌دونی می‌تونی یکم فرمون بدی؟
یکم فرمون بده تا از پیچ‌ها رد شی.
- اونجا ما... - همینه.
خوب فرمون دادی.
می‌بینمت.
بریم موتورها رو ببینیم؟
- همینه که قراره انجام بدیم؟ - آره. بزن بریم.
بفرمایید.
خب، حالا که کنار هم هستن،
فکر کنم زوج خیلی قشنگی به نظر می‌آن.
آره، واقعاً.
من فقط دستگیره‌های گرم‌کنم رو روشن می‌کنم، یوان.
نه اینکه، می‌دونی... توام دستگیره گرم‌کن داری؟
می‌دونی جالبه چیه؟ من گفتم دستگیره گرم‌کن نمی‌خوام،
- فقط برای اینکه اصیل بمونه. - که اصیل بمونه.
یالا، عزیزم.
اون... من خیلی به ترمزاش حسودیم میشه.
دیسک دوقلو داره.
ترمز دیسک دوقلو داره.
قدرت توقفش خوبه. من یه ترمز کاسه‌ای قدیمی و مزخرف دارم.
خب، تو... احتمالا تو جلو می‌افتی، پس...
فقط امیدوارم بهت نخورم.
...دو، سه.
- خب، دیوید گوشیش رو اینجا گذاشت. - باشه.
بعد لوری داشت با ریچل بازی می‌کرد و هی بالا و پایین می‌پرید...
- وای نه. - ...و گوشی دیوید افتاد پشت.
و حدود یک ساعت طول کشیده...
- و باید درش بیاریم. - یک، دو، سه.
باشه، بکشید.
- خیلی میره پایین. - بذار ببینم.
محاله، شما... اصلا نمیتونی دستت رو به تهش برسونی.
اوه، لعنتی.
یه ذره دیگه.
صبر کنید. چطور قبل از شروع سفر کمرتون رو داغون کردید؟
می‌دونی چی کارساز میشه؟ انبر از آشپزخونه.
یه چیزی. یه میله که سرش چسبناک باشه.
خانم آشپز یه آهنربای تلسکوپی داره.
نه.
- باشه، اینجا. - آره.
اونجا، اونجا.
چیز دیگه‌ای هست که بتونیم ازش استفاده کنیم؟
- فکر نکنم مغناطیسی باشه. - مغناطیسی نمیشه.
- برش نمیداره. - نه.
وقتی دوربین رو می‌ذارن تو ماتحتت، اسمش چیه؟
این باید جواب بده.
باشه، گفتی دیدی حرکت کرد، درسته؟
گرفتیش، درسته؟
- منظورم اینه که، یه جورایی... - واقعا می‌تونید ببینیدش.
- باشه، صبر کن. - صبر کن، نه، داره میره اونور.
- خب، خاموشش می‌کنیم. - خاموشش کن.
خب، ما اینجاییم، داریم تلاش می‌کنیم گوشی دیو رو پیدا کنیم.
اینجا، اینجا، اینجا.
سه تا مرد دارن سعی می‌کنن یه گوشی رو نجات بدن که پشت صندلی گیر کرده.
باشه، آره. ادامه بده.
باشه، داره بالا میاد. یه اینچ بالا اومد.
یه کم بچرخون... اوه خدای من.
آروم بکش.
هیچکس هیچی نگه.
- گرفتش. - گرفتش.
محاله!
شاید بخوای اینو نگه داری.
پیامی از اپل. برنامه کنسل شد.
- صبح بخیر، راستی. - صبح بخیر.
- چارلی. - روز دی.
- آره. - اون بزرگش.
از آخرین بار، ۲۰۱۹، دنیا عوض شد،
و یه مدت گیر افتاده بودم.
و برای اولین بار بعد از مدت‌ها، به خونه‌نشینی عادت کرده بودم.
حس‌تون چطوره حالا که همه داریم می‌ریم؟
- عالیه. - عالیه؟
- نه، جدی می‌گم. قراره... - اگه می‌تونستی دروغ بگی و بگی،
"می‌دونی، دیشب تا صبح تو جام وول می‌خوردم."
و فکر کنم من و الی بهش عادت کرده بودیم،
و حالا، یهو داریم از هم جدا می‌شیم.
حس‌های جورواجوریه.
آره، همینطوره.
همینطور که داشتیم اینجا آماده می‌شدیم،
لحظه خداحافظی با مری و لوری هم نزدیک و نزدیک‌تر می‌شد.
لحظه خداحافظی با مری و لوری.
این سخت‌ترین قسمت از همه‌ست.
خب، دیگه تمومه چارلی. اگه چیزی رو فراموش کرده باشیم،
دیگه دیره.
واقعاً یه حس اضطراب بدی دارم.
گروه نی‌انبان مدرسه‌م داره می‌رسه.
آکادمی موریسون.
من قبلاً تو این گروه نی‌انبان طبل‌زن کناری بودم،
و قبل از من بابام و عموم و...
نسل در نسل طبل‌زنیم.
و بابام هم به زودی با اونا می‌رسه.
و بعد، قرار اینه که اونا یه اجرا داشته باشن
و بعد ما راه بیفتیم.
ایناشونن الان.
بابا، چه گروه بزرگیه، نه؟
خدای من، ما کلاً ۹ نفر بودیم.
- تو گروهی که من بودم. - درسته. می‌دونم.
وای خدایا! وایستا تا ببین چه غوغایی میکنن.
- مو به تنت سیخ می‌کنه. - صف راست، سریع، حرکت!
باید بگم که اینا همش زیادی احساساتیه.
به هر حال، ببخشید، دارم گریه‌م می‌گیره.
- مواظب خودت باش. - همه چی خوب می‌شه.
نگران نباش. همه چی خوب می‌شه.
- می‌دونم. - نگران ما نباشید.
اشکم در اومده.
مطمئنم بهشون خیلی خوش می‌گذره.
ممنون.
به زودی می‌بینمتون.
زود می‌بینمت، پسر کوچولو.
- باشه. دوستت دارم. - منم خیلی دوستت دارم.
خداحافظ همگی.
حالا ماجراجویی شروع می‌شه.
بزن بریم!
به اسبا نگاه کن. دارن خداحافظی می‌کنن.
نگاشون کن.
دارن کیف می‌کنن، نه؟
دارن می‌گن: "ما هم می‌خوایم بیایم."
- بزن بریم. - بریم.
چه عالی!
محشره که دوباره تو راهیم.
مقصد بعدی: نیوکاسل.
چه خوبه که دوباره با این آقا هم‌سفرم.
همراه با چارلی بورمن.
وای، چه جاده‌ی قشنگی. نگاه کن.
- اصلش همینه. - عالیه، مگه نه؟
راهی یه ماجراجویی بزرگیم.
همه فکر می‌کنن موتورم یه تیکه آشغال داغونه، ولی می‌بینن.
می‌دونی که، از روی ظاهر قضاوت نکن.
من اینو می‌گم.
باشه مرد. چطوره؟ خوبه؟
- عالی. - حسش خوبه؟
- موتور خوبه. - خوبه.
و این یه کم باعث آرامشه. یه جورایی روون میره.
صدای موتور تو هم خیلی قشنگه.
- نیست... - آره.
می‌دونی، نگران بودم که جفتشون یه کم پر سر و صدا باشن،
ولی در واقع خیلی آروم هستن.
خنده‌داره، نه؟ امسال بیست ساله که داریم این کارو می‌کنیم.
عجیبه، مگه نه؟
همه اون کارهایی که این وسط کردیم واقعاً فوق‌العاده‌ست.
زندگی‌هایی که داشتیم.
کاملاً.
چه پل شگفت‌انگیزی.
چه منظره‌ی زیبایی.
وای.
باید تو Trainspotting 2 نیمه‌لخت از رو این پل می‌دویدم.
و بارون...
آره، بارون.
وای، این بارون فکر کنم
اصلاً بهتر نمیشه.
اینم یه بدرقه‌ی کلاسیک اسکاتلندی.
باید...
شاید مجبور شیم وایسیم و لباس ضدآب بپوشیم.
آره، یه جایی برای وایسادن پیدا کنیم.
این چیزی نبود که قرارمون بود، ایوان.
- باشه. - باشه.
- خب، بریم. - دم همگی گرم.
داریم میریم سوار کشتی شیم
که می‌گه ساعت چهار می‌رسیم اونجا.
گفتن: "حداکثر تا ساعت سه اونجا باشید."
سوزن‌های بارون روی کلاه کاسکت روباز.
مثل هر سفر یا هر ماجراجویی یا هر تعطیلات دیگه،
باید فقط از لحظه لذت ببری.
خوشحالم که چکمه‌هامو پوشیدم.
یه کم آسمون آبی اون بالاست.
مثل اینکه درست سر وقت رسیدیم. ساعت چهار.
اوناهاش کشتی.
آه، آره. نگاه کن. بزرگه ها.
خیلی قشنگه، نه؟
رسیدیم، ایوان.
ممنون.
آمستردام، ما اومدیم!
اینجا محشره.
نه، انگشتامو لازم دارم. نه. اونا...
چیزی که واقعاً می‌خواد، جینه.
ایول، بریم!
ای وای!
خوبی، ایوان؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.