..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
در طول ۲۰ سال، و سه ماجراجویی باورنکردنی،
به بعضی از دورافتاده‌ترین گوشه‌های دنیا سفر کردیم.
این ما روی جاده‌ایم، چارلی. این ماییم تو راه، رفیق.
با این حال، هیچ‌وقت درست و حسابی کشورهای همین دم درمون رو کاوش نکردیم.
- خب، بزن بریم. تو دل اروپا. - بریم که داشته باشیم.
پس قراره تابستون رو با یه دور تماشایی بگذرونیم
از ۱۷ تا از نزدیک‌ترین همسایه‌هامون.
از خونه‌ی من تو اسکاتلند شروع می‌کنیم، از اونجا رد میشیم به قاره،
از کشورهای اسکاندیناوی بالا میریم، و وارد دایره قطبی میشیم،
بعدش می‌ریم سمت کشورهای بالتیک، قبل از اینکه راهمون رو از میون آلپ و سراسر فرانسه کج کنیم،
حدود دو ماه بعد برمی‌گردیم خونه.
و قراره دل رو به دریا بزنیم
با سفر کردن روی موتورهای ۵۰ ساله‌ی قُلق‌دار
که دوباره جون گرفتن.
موتورم داره یه صدای عجیب‌غریب میده.
کنار اونا، روی یه موتور سوم،
فیلم‌بردارا، کلودیو و مکس هستن.
و بچه‌ها هم قراره دوربین‌های خاطرات شخصی رو با خودشون ببرن.
من و راس هم با یه تیم کوچیک و دو تا کامیون برقی پشت سرشون می‌ریم.
فقط اگه نیاز بشه به بچه‌ها می‌رسیم.
پس این تابستون، اروپا زمین بازی ماست.
وای!
و قراره هر جا دلمون خواست بریم و ببینیم تو جاده‌ی باز چی پیدا می‌کنیم.
- خب. - چه شهر قشنگی.
اینجا خیلی قشنگه، مگه نه؟
باورم نمیشه داریم میریم سوالبارد.
- لباس گرم داریم. - بعدش هم یه کاپشن پُفی داری.
- آره. آره. - لباس روی ضدآب رو هم داری.
- چکمه پلاستیکی. - چکمه پلاستیکی؟
به نظرت چکمه پلاستیکی ایده خوبیه؟
سه هفته از وقتی خونمو تو اسکاتلند ترک کردیم می‌گذره.
و حالا داریم میریم سوالبارد،
که یه جزیره‌ی فوق‌العاده‌ست تو دایره‌ی قطبی.
یه کوچولو از مسیرمون منحرف می‌شیم، ولی جاییه که همیشه دلم می‌خواست برم.
و بهمون گفتن که اینجا هم جاییه که خیلی تحت تأثیر تغییرات آب‌وهواییه.
بیاین، بچه‌ها، بیاین تو وَن.
آدم بدا ته وَن.
صبح‌بخیر. صبح‌بخیر.
بعد از ماه‌ها و ماه‌ها حرف زدن درمورد سوالبارد،
بالاخره داریم واقعا میریم فرودگاه که بریم اونجا.
میگن فوق‌العاده زیباست.
شاید حتی بتونیم یه خرس قطبی هم ببینیم.
یعنی، فکر کنم احتمال اینکه چیزی ببینیم، خیلی کمه.
- آره. - و اگه دیدیم،
- احتمالا از دورن. - آره، آره.
خب، این قطعاً بهترین راه برای دیدنشونه.
لحظه‌شماری می‌کنم.
مثل یه ماجراجویی کوچیکه توی ماجراجویی بزرگ.
یا یه ماجراجویی بزرگه تو دل یه ماجراجویی بزرگتر.
- آره. - الان دیگه مشتاقشم.
تو سوالبارد کمتر از سی مایل جاده هست.
پس موتورامونو جا میذاریم و سوار هواپیما میشیم.
راه دوری نیست...
ولی یه دنیای دیگه.
یه جوری حس میکنیم که داریم تقلب میکنیم که رو موتور نیستیم،
ولی نمیخوایم این فرصت رو از دست بدیم تا از این گوشه دورافتاده دنیا دیدن کنیم.
ما الان شروع کردیم پایین اومدنمونو،
حدود ۱۵ دقیقه دیگه فرود میایم، پس چک کنین کمربنداتون بسته باشه.
ما اینجاییم.
اینجاییم، قطب شمال. تو سوالبارد.
وای. واقعا آخر دنیاست، نه؟
ما یه برنامه چهار روزه ریختیم
تا بهترین جاهاشو ببینیم.
میخوایم بالای یه کوه پوشیده از برف چادر بزنیم،
با کایاک بریم کنار یخچال طبیعی،
و یاد بگیریم چه کارایی دارن میکنن تا از این محیط زیست خاص محافظت کنن.
ولی سفرمون شروع میشه از پایتختش، لانگیاربوین.
یکی گفت یه گوزن شمالی تو خیابون هست.
ایناش.
وای.
به اون سم‌هاش نگاه کن. خیلی قشنگه.
- سلام عزیزم. آره. - وحشیه؟
اوکی رفیق. داره همینجوری میگرده.
ماده‌ست یا...
- فکر کنم با این شاخای بزرگش... - نره؟
- ...حدس میزنم نره. - نگاه کن. انگار یه... اوه، نه.
فقط یه دونه داره...
این رو که نمیشه دوشید.
فکر کردم پستون داره.
این احتمالاً آخرین شانس ماست تا یه سری چیز میز برداریم
قبل از اینکه امشب تو کوهستان چادر بزنیم.
میخوای یه کم از این خمیر ماهی تو تیوب بگیری؟
- بگیریم؟ آره. - تو میخوای؟
این یه چیزه که تو واقعا منو بهش علاقمند کردی.
فکر کنم تو آلمان از این چیزا زیاد دارن.
آره.
ایناش.
قدرت نروژی.
اون حتماً ماهی داره.
خب، اینا رو برداریم.
تو... این چیه؟
آره، اون اصلیه، و این یکی ۵۰٪ امگا ۳ بیشتر داره.
فکر کنم مال من ماهی‌تری باشه تا مال تو شاید.
- خب... - باشه، یه کم کراکر برداریم.
اون خیلی سالمه برای این خمیر؟
نه، بهتر میشه از اون تاکوها.
- پس به جاش اینو برداریم؟ - آره.
شماها اون رو دیدین؟
- اینو اسکن کردی؟ - آره.
غذاتون رو گرفتین؟ باشه بچه ها، بریم.
این بالا جاده‌ها خیلی خرابن،
برای همین دو چرخ همیشگیمونو با چهار چرخ عوض می‌کنیم.
خب، فکر کنم سریع باشی... این بهتره.
می‌بینی، مثلاً...
آره، ایوان، باید اینو تو بزاری
که باد بهت نخوره وقتی پایین میری. اینم از این.
- خیلی خوشتیپ شدی. - ممنون، رفیق.
- این تیپ خیلی بهت میاد، رفیق. - حس می‌کنم...
می‌دونی چیه، حس می‌کنم آماده‌ام.
برای اینکه راهو گم نکنیم، رافائل، کارشناس محلی کمکمون می‌کنه.
برای روشن کردن این یکی، باید سوییچو بچرخونی،
دکمه سبز و بعد نگه میداری و روشن می‌کنی.
و اینجوری رانندگی می‌کنیم.
خب بچه‌ها، چون الان داریم از شهر خارج میشیم.
این علامته که وقتی رد میشیم،
نباید بدون اسلحه خارج بشیم.
و الان فقط پرشون می‌کنیم.
تا حالا خوش‌شانس بودم. هیچ‌وقت لازم نشده خرسای قطبی رو از پا دربیارم.
تونستم بترسونمشون.
من خشابو میذارم و وقتی داریم میریم بیرون، اسلحه رو نیمه‌مسلح دارم.
- باشه. - آره.
- وقتی آماده بودی. - ممنون.
بزن بریم.
این خیلی هیجان‌انگیزه. داریم میریم وسط ناکجاآباد.
اصلاً فکر نمی‌کنم اینجا کسی زندگی کنه. فکر کنم فقط ماییم.
وای، نگا کن.
همه‌جا مثل مد مکس شده.
واقعاً یه کم آخرالزمانیه.
اینجا بیش از صد ساله دارن زغال‌سنگ استخراج می‌کنن.
پس قبل از اینکه بریم کمپ،
یه سر به یکی از معدن‌های قدیمی می‌زنیم.
عجب جایی برای کار.
حدس بزن چی، کار پیدا کردم.
قراره تو سوالبارد، اون بالا تو اون خط‌الراس، معدن‌چی بشم.
داشتم فکر می‌کردم، چون تو ۱۸-چند وقت اینجا معدن‌کاری می‌کردن، درسته؟
- می‌دونی، اون موقع شرایط چطور بود. - آره.
اینجا یخ کاملاً سفت بود، زمستونا هیچ کشتی‌ای نمیومد.
پس چند ماهی رو داشتی که در واقع...
- ...کاملاً منزوی بودی. - آره.
باید یه چیزی رو بهت نشون بدم.
این یادگار معدن‌کاری این بالاست.
چون معدن‌چیا، هر چقدر که بشه، می‌خورن، آره.
مخصوصاً تو فصل تاریکی، بعد از ساعت کاری کار زیادی برای انجام دادن نیست.
تو شهر کارت الکل داری.
چی؟
و این مقداریه که هر ماه اجازه داری الکل بخری.
- این سال ۲۰۲۴ئه. این همینه الان. - آره.
همینه الان. یعنی هنوز اینو داریم.
وای.
وقتی یه بطری ویسکی می‌خرم، سوراخ می‌کنن.
اونا چاله رو می‌کنن.
مثلاً، ژانویه زیاد نمی‌نوشیدی،
- ولی تا آوریل،... - آره.
آره. من ادامه می‌دم، سعی می‌کنم هر سال یه رکورد جدید بزنم.
اون بالا روی یال، اون یه معدن دیگه است؟
بله، این گرووه شو، معدن شماره هفت هست.
و اون فعال نیست؟
نه، این یکی هنوز فعاله.
دو، سه سال دیگه تعطیل می‌شه.
راستش یه کم افسرده‌کننده است،
این معدنا و همه اون آشغالایی که جا گذاشتن.
مثل یه زخم بزرگ روی این طبیعت.
من وایمی‌سم، ایوان.
ما بالای دنیاییم و روی ابرها.
واقعاً فوق‌العاده است
که آدم تهش سر از کجا درمیاره توی دنیا، نه؟
همه جاهایی که سر درآوردیم، عجیبه.
همینه.
عجب جاییه، ها؟
یه جورایی کنایه‌آمیزه، مگه نه؟
این معدن‌کاری که این صد سال اخیر بهش تکیه کردن
همون چیزیه که داره این طبیعت زیبا رو نابود می‌کنه.
آره.
شصت درصد سوالبارد پوشیده از یخچاله.
نمی‌دونیم چقدر از اون باقی مونده.
قطعاً آب و هوا در حال تغییره،
و اینجا جاییه که واقعاً می‌تونی اینو ببینی.
به یخچالی که فردا می‌ریم، نوردنسکیولد،
توی همه نقشه‌هایی که روی جی‌پی‌اسمون استفاده می‌کنیم، من جلوی یخچال رو دارم،
جایی که در واقع حدود سال ۹۸، ۹۹ بود.
و وقتی من می‌رم اونجا، هیچ یخچالی نمی‌بینم.
یخچال واقعاً، واقعاً دوره.
هم از ارتفاع و هم از طول کم شده؟
- آره، همه چیز. همه چیز. آره. - همه چیز.
امیدوارم خیلی سریع‌تر تغییر نکنه.
وقتی به حیوونا فکر می‌کنی، قرار بوده برف بباره
و حالا خیلی وقتا بارون می‌باره، که یعنی روی برف یخ می‌زنه
و گوزن‌های شمالی، اونا سعی می‌کنن زمین رو بکنن ولی نمی‌تونن،
که یعنی دارن می‌میرن چون غذای کافی پیدا نمی‌کنن.
من واقعاً دلم نمی‌خواد اینا رو ببینم.
افتضاحه.
باید اون کنسرو ماهی و بیسکوییت‌هامون رو باز کنیم.
کی می‌خواد؟
کسی هست بخواد؟
من شام می‌خورم.
خب، این پیش‌غذاست.
کسی میل داره؟
شما میل دارین؟
چیزای بهتری هم داریم.
چیز مورد علاقه‌م نیست.
- دوست نداری؟ - نه.
و وقتی می‌خوای بری دستشویی،
چـ ـچه جوری این کارو بکنیم بدون اینکه نگران خرس‌ها باشیم؟
همیشه به کسی که نگهبانی می‌ده، اطلاع بده.
باشه. پس برای دستشویی رفتن، باید با یکی بری؟
آره.
- آماده‌ای؟ - اوکی.
کدوم طرف می‌خوای، چارلی؟ راست یا چپ؟
- راست. آره. - باشه.
ساعت یازده و نیم شبه. اینجا عین روز روشنه.
میگن اغلب داخل چادر بدتره تا بیرون چادر، آره؟
الان نسبتاً گرممه. زیاد طول نمی‌کشه
- تا این کیسه‌ها واقعاً... - انگشتای پام سرده.
- جدی؟ - آره.
- ولی من اون چیزای گرم‌کننده رو دارم. - جوراباتو درنیاوردی؟
اینا چه جوری کار می‌کنن؟
بازشون می‌کنی،
یه کم تکونشون می‌دی، و می‌ذاریشون تو جورابات.
اونجا داری چیکار می‌کنی آخه؟
- خب، شب بخیر پس. - شب بخیر.
- شب بخیر، همه تو خونه. - شب بخیر، آره.
و اگه چادرا تکون می‌خورن، خب...
اگه چادرا تکون می‌خورن،
- نیا در نزن. - ...نیا در نزن.
- باشه، شب بخیر. - شب بخیر.
- خوابت چطور بود؟ - خوب بود، آره.
- می‌دونی، پاره پاره، مثل همیشه. - آره.
ولی خیلی خوب بود.
هر روز اینجا بیدار نمی‌شی که، این مطمئنه.
این آفتاب قطب شمال واقعاً یه چیز خاصیه.
نورش، مخصوصاً الان... ساعت حدوداً پنج ایناست یا همچین چیزی.
ولی رنگ زیبایی داره.
خب، چقدر... دقیقاً چقدر از قطب شمال دوریم؟
حدسم دویست مایله.
- همین‌قدر؟ - آره.
از قطب شمال؟
خب، ممکنه کاملاً پرت و پلا گفته باشم.
- می‌رم چک کنم. - من میگم شاید هفتصد مایل.
- مقصد: قطب شمال. - قراره که مثل--
هزار مایل.
آره. هزار مایل.
فکر می‌کنی الان چقدر از قطب شمال دوریم؟
هزار و سیصد و شصت.
چیه؟
- کیلومتر. - کیلومتر.
اون میشه هشتصد مایل.
اینکه ما هشتصد مایل از قطب شمال دوریم، فوق‌العاده‌ست.
امروز صبح داریم کمپ رو ترک می‌کنیم و به سمت شمال می‌ریم
دنبال یکی از تماشایی‌ترین یخچال‌های طبیعی تو سوالبارد،
یخچال طبیعی نوردنسکیولد.
خب، دوباره سوار چهارچرخه‌ها شدیم تا سفر رو ادامه بدیم.
جالبه که وسیله‌های مختلف رو امتحان کنیم.
خیلی فوق‌العاده‌ست. هر نقطه سفیدی که تو این منظره می‌بینم،
امیدوارم خرس قطبی باشه.
ابعادش شگفت‌انگیزه. خیلی وسیعه.
وای، ببین. اینجا وایسیم.
باشه.
یه کلنی کوچیک از اردک‌های ایدر اینجا داریم.
میشه همه پرها رو دید.
اوه، وای. چقدر خارق‌العاده‌ست.
آره. خیلی دوست‌داشتنین.
این یکی از پرهای گرون‌تره،
وقتی کاپشن پر یا کیسه خوابت رو درست می‌کنی.
- آره. - واقعاً پرهای عالی‌ای هستن.
ببین. داره جمعشون می‌کنه.
باورنکردنیه.
قشنگه.
باسنم تو این لباس بزرگ دیده میشه؟
خب، می‌دونی، مرتب به نظر میاد.
خب بچه‌ها.
- تو جلو برو، چارلی. - باشه، بزن بریم.
لا، لا، لا، لا، لا، لا، سوالبارد
به به، چارلی. خودتو باش.
مردی شدی واسه خودت.
او لا لا.
- همینه. - اینجا پارک می‌کنیم.
همین قدر می‌تونیم با چهارچرخه‌ها نزدیک بشیم.
پس برنامه‌م اینه که مثل دی-دی رو ساحل فرود بیایم.
اوکی.
نمی‌دونم با قایق چقدر می‌تونیم نزدیک بشیم.
فکر کنم خیلی باحال باشه، مخصوصاً فرودش.
- بی‌صبرانه منتظرشم. - عالیه.
- این قراره یه چیز باحال باشه. - عالیه.
- آره. - بزن بریم.
والروس رو ساحل.
نگاه کن.
- وای. - خیلی بانمکن، نه؟
قشنگن.
یعنی اینا زوجن؟
یه جورایی شبیه...
- همین الان دوست دارم اینجوری باشم. - آره.
قاشقی رو یه ساحل با تو بخوابم.
- می‌دونی، فقط بخوابیم و تموم. - خب...
خب، امروز صبح یه جورایی پا به پا قاشقی خوابیدیم.
به همه نگو تو چادر چی میگذره.
ای بابا. اوکی. می‌دونم. ببخشید.
حالا فقط به یه خرس قطبی نیاز داریم که رو یه صخره وایساده باشه.
با این قایق نمی‌تونیم تو کلبه فرود بیایم،
پس باید از این قایق به اون قایق بریم.
و وقتی این کار رو می‌کنیم، آب آروم می‌خوایم.
باشه، من الان می‌پرم بالا.
طاقت ندارم به یخچال طبیعی نزدیک بشم.
یخچال طبیعی، چطور می‌گیمش؟
- یخ... من می‌گم یخچال طبیعی. - یخچال طبیعی.
یخچال طبیعی.
اونجا که ما هستیم، می‌گن یخچال طبیعی.
- یخچال طبیعی. - فکر کنم اگه بگم یخچال طبیعی،
صد هزار اسکاتلندی میگن...
♪ یخچال طبیعی. یخچال طبیعیه.
باشه، آماده‌ایم بریم؟
از روز اول آماده بودم.
- حرکت کنیم؟ - حرکت کنیم.
پس حالا می‌خوایم بریم روی خشکی. یه فرود ساحلی داریم.
به سبک نرماندی.
در مورد آب بهم نگفته بودن.
مستقیم تو دل موج‌ها.
این یه سطح جدیدی از آب یخ توی صورته.
باشه، حالا باید یه کم با جریان آب جلو بریم.
تا حالا پیش اومده از خودت بپرسی
- داریم چه کار می‌کنیم؟ - آره.
روی موتور به اندازه کافی خیس نبودیم؟
وایسا. وایسا.
طناب رو ببند.
بیا جای کم‌عمق‌تر، بیا جای کم‌عمق‌تر.
حالا این... قراره عمیق باشه.
- حالا فکر نکنم اینجا بپریم توی آب. - آره.
و امیدوارم راهمون بده تو.
یه ذره بیشتر بریم داخل؟
- نه. - واقعاً؟
اونقدرها هم بد نیست.
هنوز بالاتر از چکمه‌های لعنتیه.
فقط بپر و بدو.
بپر، بپر و بدو.
من فقط میرم بیرون و امیدوارم که این کار باعث بشه آب
توی چکمه‌هام نره.
باشه.
اوه، خب، واقعاً انتظار اینو نداشتم.
شماها خیس شدین؟
آره، یکی خشک و یکی خیس.
هی.
منظره رو نگاه کن. عجب جای فوق‌العاده‌ایه برای یه کلبه، مگه نه؟
واو.
نتونستیم همه وسایل رو تو اولین بار قایق جا بدیم،
پس الان نوبت دیو و راسه که سعی کنن پیاده بشن.
همه اون طرف رفتن.
اما اونا خیس آب شدن.
پس رافائل داره ما رو به یه جای آروم‌تر می‌بره،
چون نمیتونیم ریسک کنیم که وسایل دوربین خیس بشن.
پس چیزی که اون می‌خواد انجام بده اینه که یه لنگر جلو بندازه، یکی هم عقب،
و این کار امیدواریم ما رو توی آب به اندازه کافی کم‌عمق نگه داره که بتونیم راه بریم.
خوبین؟
فکر کنم جریان آب ما رو هل داده بیرون.
ولی انگار لنگر گرفته الان،
پس فریدا می‌تونه ما رو بکشه برگردونه ساحل.
دمت گرم.
امنیم؟
اینو فقط زمان نشون می‌ده.
ما اونجا پیاده شدیم.
ولی اون فکر کنم همه‌شون رو تا اینجا آورده.
پس قراره کمک کنیم وسایلشون رو ببریم.
اونا باید دقیقاً از اون طرف باشن.
وای، چه باحال.
چقدر خوشحالم که مجبور شدیم این عملیات نجات کوچیک رو انجام بدیم.
خوبی؟
فکر نکنم حساب این رو کرده بودیم که...
این همه بار رو بکشیم.
امیدوار بودم اینجا بهتر باشه، ولی اونقدر موفق نبود.
و حالا باید تمام اون وسایل رو بلند کنیم... خب، نمی‌دونم تا کلبه چقدر راهه.
چقدر راهه؟ خیلی زیاده؟
راه طولانی تا کلبه
با این همه بار و بندیل
اینجا یه جورایی بزرگراه خرس قطبیه.
مثلاً پشت هر سنگ و سوراخ سنبه‌ای، می‌تونم تصور کنم که دارن میان.
حالا این پیپی خرس قطبیه؟
پیپی گوزن شمالیه.
- مطمئنی پیپی خرس قطبی نیست؟ - خیلی مطمئنم.
پیاده‌روی نسبتاً سختی بود.
امیدوارم چیزی جا ننداخته باشیم.
این جای دورافتاده لقب شمالی‌ترین کلبه دنیا رو داره.
و بهترین پایگاهه برای بازدید از یخچال طبیعی.
می‌خوایم بادشو خالی کنیم.
پس مستقیم برمی‌گردیم تو آب تا از نزدیک‌تر ببینیم.
کدوم... کدوم طرفش درسته؟
هیچی مثل قایق‌بازی نیست.
تو یه جفت کانو.
- تنهای تنها. - چی، حدود ساعت ده شب؟
واقعاً از این روشنایی روز نمیشه تشخیص داد.
ده یا یازده شب.
داریم میریم سمت یه یخچال طبیعی عظیم. چه دوست‌داشتنی. نگاهش کن.
مثل یه جور پتوی غول‌پیکر می‌مونه...
- یه جورایی کوه رو پوشونده. - آره.
خیلی بد می‌شد اگه یه خرس قطبی می‌دیدیم همین گوشه داره شنا می‌کنه.
- آره... - حالا چیکار کنیم؟
فکر کنم هر کی سریع‌تر جا خالی بده، خوش‌شانس‌تره.
مشکل اینه که خرس‌های قطبی تو آب شناگرهای بهتری‌ان تا تو خشکی.
آره.
نه، کارمون ساخته بود.
مثل یه غول بزرگ خوابیده می‌مونه اونجا،
چون خیلی بزرگه، خیلی هم بالاست.
خیلی، خیلی زیباست.
به آبی‌اش نگاه کن. نگاه کن!
وای!
محشره.
- با آفتاب روش چقدر قشنگه. - آره.
باورنکردنیه که از عصر یخبندان اینجا بوده.
وای، خیلی دوره.
ای بابا!
همونطور که رافائل دیشب بهمون می‌گفت.
سی سال پیش، الان دیگه به یخ رسیده بودی.
آره.
واقعاً میشه حس کرد با چه سرعتی داره آب میشه.
- شنیدی؟ - آره.
ای وای!
- برگردیم؟ - باشه.
- عالی بود. - قشنگه، نه؟
عالیه. چقدر خوبه که با هم انجامش دادیم.
چقدر خوش‌شانسیم که این سومین یخچال طبیعیه که با هم میایم.
قشنگه.
- میدونی الان چی لازم داریم؟ - چی؟
هیچیِ هیچی.
این محشره!
رنگاشو ببین. ای وای.
باورنکردنیه.
ممنونم.
واقعاً نفس‌گیره.
چه دنیای شگفت‌انگیزی داریم، نه؟
باید حواسمون به همه باشه.
چه دنج و راحت شده جای کوچیکمون.
آره. واقعاً منتظر تختم هستم.
من این گوشه رو برمی‌دارم و تو اون یکی رو.
- باشه. آره. آره. - خوبه؟
واسه فردا جوراب خشک دارم.
فقط باید اون دو تا رو خشک کنم و همین.
الان دیگه خیلی دیره.
خب، وقت خوابه؟
- شب بخیر. - شب بخیر.
سلام بچه‌ها.
هی سگای خوشگل.
سلام.
تو مهربونی.
خب، امروز صبح داریم از کلبه میریم.
چه جای محشری بود برای بودن و خوابیدن.
اینقدر ساکت و آروم.
دیشب مثل خرس خوابیدم.
نه، تو خیلی مهربونی.
آره، تو یه سگ خیلی خوبی.
تجربه جالبی بود تو اسوالبارد.
اولین برداشتم ازش این بود که یه کم دلگیر بود،
اما فقط وقتی اومدیم اینجا به این نقطه بود که عاشقش شدم.
تا حالا تو همچین منظره‌ای نبودم و...
آخه، واقعاً یه جای خاصیه.
آفرین دختر خوب.
الان دل‌تنگ سگمم.
برای ساید کوچولو.
جمیان گفت که اون همش خوابه.
گفت: "کار زیادی نمی‌کنه."
منم گفتم: "خب، دیگه خیلی پیرمرد شده."
ولی امروز دلم براش تنگ شده.
آره.
امروز صبح دوباره سوار قایق می‌شیم
برای یه سفر ۶۰ مایلی کنار ساحل
بریم یه ایستگاه رادیویی قدیمی رو ببینیم که تبدیل شده به یه هتل زیبا.
امروز باد خیلی شدیدی داریم.
تو این باد، موج‌ها یکم بزرگ‌تر می‌شن.
اول ایمنی.
اینو بگیر.
- بعدی. - اینو بگیر.
دیوید کلاهش رو گم کرد؟
رافائل واسه گرفتنش دستش له میشه.
مواظب دستت باش، رافائل.
مواظب باش! مواظب باش!
هنوز از جلو وصله.
پروانه، بچه‌ها.
بشینید. بشینید. بشینید.
فکر کردم پروانه‌ها می‌خورن به صخره‌ها، واقعاً.
- اونا احتمالاً خیلی... - راحت شدند.
"خدا رو شکر که رفتند."
خب، بچه‌ها. کلاهاتونو سفت بگیرید.
اون بیرون یکم متلاطم شده.
دیروز، یه قایق دیگه چهار ساعت طول کشید تا برسه به جایی که ما امروز می‌خوایم بریم.
دریا بهتر نمیشه.
چهار ساعت از این!
فکر می‌کنید آروم میشه یا بدتر؟
امیدوارم آروم بشه. وقتی یکم نزدیک‌تر شیم می‌بینیم.
باید یه تصمیمی بگیریم.
تو این موج‌ها ادامه بدیم یا برگردیم؟
یه اطلاعاتی داریم.
تو رادیو ایسفیورد، موج‌ها متلاطم نیستن.
هوا اونجا هم آفتابیه و خوبه.
عالیه. خب، ممنون بابت این اطلاعات.
حالا، مهم‌تر اینکه، شکلات بیشتری اینجا هست؟
نه، ولی یه تخته شکلات هست؟
خدای من، اینجا چه قشنگه.
خب، داستان اینجا چیه؟
اینجا یه مرکز مخابراتی خیلی مهم برای سوالبارده.
برای شیلات و همچنین برای هوانوردی.
امروز، همه چیز از راه دور کنترل میشه، واسه همین الان بیشتر یه هتله.
سال ۲۰۲۱، این پروژه انتقال انرژی رو شروع کردیم،
با نصب انرژی‌های تجدیدپذیر.
خب، به این مجموعه شگفت‌انگیز نگاه کن.
چند تا پنل دارید؟
فکر کنم ۳۶۰ تا پنل باشه.
- وای. - آره.
خیلی منطقیه، مثلاً اینکه چیزی که هست رو تبدیل کنی به برق خودت.
واقعاً... واقعاً خیلی منطقیه.
می‌تونن از دو طرف انرژی تولید کنن.
- باشه. - اوهوم.
پس... وقتی اینجا زمین پوشیده از برفه بازتاب رو دارید.
هیچ‌وقت نشنیده بودم. عالیه!
- نمی‌دونستم میشه این کار رو کرد. - خیلی باحاله.
پس اگه امشب دوش بگیرم...
- این... خب... - دوش می‌گیری؟
حتماً.
ببخشید. ادامه بدید.
اگه امشب دوش می‌گرفتی...
این... این می‌شد...
با استفاده از ذخیره‌سازی حرارتی تامین می‌شد...
که حرارت اضافی رو از آب خنک‌کننده موتورهای دیزل می‌گرفت.
کاری که اینجا انجام دادید خیلی الهام‌بخشه.
- آره. - آره.
- آره، هیجان‌انگیزه. - و ما واقعاً امیدواریم
این بتونه الهام‌بخش باشه برای...
تمام جوامع قطبی و ایستگاه‌های مختلف این چنینی.
و با تمام حرف‌هایی که راجع به عقب‌نشینی یخچال‌های طبیعی می‌زدیم...
ما واقعاً می‌تونیم نیاز به سوخت‌های فسیلی رو کم کنیم.
- و اینکه ثابت کنیم این شدنیه. - آره.
آره، این فوق‌العاده میشه.
حس می‌کنم شانه‌هام افتاده
- تو این مکان، اینطور نیست؟ - آره.
- بچه‌ها، یه روباه اونجاست. - داره فرار می‌کنه.
- یه روباه. - آره، آره. اونجاست. یه روباهه.
اوه، وای.
- چه خوشگل. - محشره.
زیاد کاری با ما نداره، واقعاً؟
قشنگه.
داره میره.
به نظرت این چقدر تو آب بوده؟
- شاید از اسکاتلند باشه. - شاید.
- از مراسم پرتاب کابر، می‌دونی؟ - آها، آره.
- تو دریا و... - تو چیزی درباره پرتاب کابر می‌دونی؟
- نه. - تا حالا راجع بهش شنیدی؟
ما یه کابر برمی‌داریم، مثلاً دو برابر این بلندیش باشه
و اونو عمودی می‌ذارن کنار شونه‌ت
و بعد باید اونو بلند کنی و اینجا زیرش بگیری.
اینجوری.
رو شونه‌ت و تو...
و باید بدوی و پرتابش کنی طوری که بچرخه و برگرده.
- باید نشونت بدم چون خیلی... - منظورم اینه که، فوق‌العاده‌ست.
- همینه. - باشه.
باید تا ته بری پایین.
نه.
فکر نکنم زیاد حساب شه.
شرمنده، رفیق.
من امتحان می‌کنم.
این‌جوری می‌خوای؟
آره، یالا.
خب، ببینیم.
باشه.
- نمی‌تونم یه... - می‌خوای بگیریش؟
آماده، یک، دو، سه. اوه، آره، صبر کن. خیلی سنگینه.
عقب خم شو.
- تا بتونی از شونه‌هات استفاده کنی. - باشه.
- گرفتیش؟ - گرفتمش.
گرفتمش.
البته فقط با یه دست گرفتمش.
باشه، بزن بریم.
بزرگه.
- از چیزی که به نظر میاد سنگین‌تره. - آره.
فکر کنم به خودم آسیب زدم.
خب، حالا یه سونا می‌خوای تا اون ماهیچه کشیده شده رو ردیف کنی.
صبح بخیر به همه.
عجب جایی!
وای خدا، چقدر ساکت و آرومه.
عالیه، مگه نه؟
خب، همه سوار اتوبوس عشق!
اتوبوس عشق.
باشه.
ایستگاه بعدی، بندر.
سلام، عشق من.
سلام، من رو قایقم!
برمی‌گردیم اینجا با مامان، باشه؟
و دنبال خرس‌های قطبی می‌گردیم.
هنوز خرس قطبی ندیدیم ولی داریم می‌گردیم.
داریم سعی می‌کنیم پیدا کنیم.
دوربین دوچشمی داری؟
آره!
همون چیزیه که برای خرس‌های قطبی می‌خوایم.
دوربین دوچشمی رو لازم داریم تا پیداشون کنیم.
پسر خوب.
دوستتون دارم بچه‌ها.
بعدا می‌بینمتون.
خوشحالم که اومدیم اینجا.
واقعاً واقعاً خوشحالم که اومدیم سوالبارد.
یه جای واقعاً جذاب برای دیدن.
اینجا بالا، شمالِ شمالِ دنیا.
اصلاً این مدت رو اینجا فراموش نمی‌کنم.
تو این جزایر اینجا فوق‌العاده بوده.
اون حسِ بیرون بودن با ایوان رو دوست دارم.
و فقط رفتن و تجربه کردن و دنبال ماجراجویی گشتن.
این شروع فصل بعدی سفرمونه.
داریم میریم جنوب.
و باید بگم که واقعاً، واقعاً هیجان‌زده‌ام.
اسوالبارد رو پشت سر می‌ذاریم و میریم سمت سرزمین اصلی
که دوباره بزنیم به جاده.
آره، آره.
چند ساعت دیگه تو نروژ موتور سواری داریم،
و بعدش، خب، می‌رسیم سوئد.
فوق‌العاده‌ترین جا بود، و مردمش و جاده‌هاش
و جاهایی که موندیم محشر بودن.
سوئد و فنلاند، ببینیم می‌تونین از این بهتر باشین!
چه حالی میده دوباره سوار موتوریم، نه؟
و شاید اگه شانس بیاریم، امشب بتونیم یه جا برای کمپ زدن پیدا کنیم.
حشره‌ها رو دیدی، بابا؟
ای وای، بارون شروع شد.
ایده کی بود امشب کمپ بزنیم؟
مغزم نمی‌فهمه چی داره می‌بینه.
سلام، چارلی. تو خونه درختیت چطوری؟
لختِ لختم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.