..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
طی بیست سال، و سه ماجراجویی فوق‌العاده،
ما به بعضی از دورافتاده‌ترین گوشه‌های دنیا سفر کردیم.
این مائیم تو جاده، چارلی. این مائیم تو راه، رفیق.
ولی هیچ‌وقت درست حسابی کشورهای همین بغل رو نگشتیم.
- خب، بریم. به اروپا. - بزن بریم.
خب، داریم تابستون رو یه دور بی‌نظیر موتور سواری می‌کنیم
تو هفده تا از نزدیک‌ترین همسایه‌هامون.
از خونه‌ام تو اسکاتلند شروع می‌کنیم، از اونور می‌ریم قاره،
از شمال اروپا بالا می‌ریم و می‌ریم مدار قطب شمال،
می‌ریم پایین به کشورهای بالتیک، قبل از اینکه از آلپ رد شیم و از فرانسه بگذریم،
حدود دو ماه بعد برگردیم خونه.
و قراره بزنیم به سیم آخر،
با انجام این سفر روی موتورهای 50 ساله قلق‌دار،
که جون تازه گرفتن.
موتورم داره یه صدای عجیب غریب می‌ده.
کنار اونا، روی یه موتور سوم،
فیلم‌بردارها، کلودیو و مکس هستن.
و بچه‌ها هم قراره دوربین‌های خاطرات شخصی رو با خودشون ببرن.
من و راس هم با یه تیم کوچیک و دو تا کامیون برقی دنبالشون می‌ریم.
فقط اگه لازم باشه، با بچه‌ها همدیگه رو می‌بینیم.
خب، این تابستون، اروپا زمین بازی ماست.
وای!
و قراره هر جا دلمون خواست بریم و ببینیم تو جاده چی پیدا می‌کنیم.
صبح بخیر.
ضبط‌کننده‌ها روشنه.
روزتون عالی باشه.
خب، امروز قرار بود یه روز وحشتناک بارونی باشه،
ولی شاید عوض بشه و یه روز عالی و خشک داشته باشیم.
و یه ذره کمپینگ هم که باحال می‌شه.
خب، خیلی هیجان‌زده‌ام، می‌دونی.
پنج هفته از وقتی که از خونه‌ام تو اسکاتلند رفتیم گذشته.
و الان تو فنلاندیم.
داریم به سمت جنوب، به هلسینکی می‌ریم.
و از اونجا می‌ریم استونی، اولین کشور بالتیکمون.
فنلاند به اندازه آلمانه، ولی فقط 7% از جمعیت آلمان رو داره.
خب، بیشترش طبیعت بکر و نفس‌گیره.
از شکل اون ابرها خوشم نمیاد.
من مثبت می‌مونم و ببینیم چی می‌شه.
ای بابا! چه روزی!
فقط یه نم‌نمه.
فقط یه رگباره که رد می‌شه.
اه اه اه اه اه.
همین الان پاهام از داخل خیس شدن.
ولی ماه ژوئیه‌ست دیگه.
همه داریم می‌ریم تعطیلات تابستونی
دیگه نه... یه هفته یا دو هفته
من همین الان رو یه گودال بزرگ آب نشستم.
پس باید یه کیسه پلاستیکی گیر بیارم.
چون وگرنه باسنم کاملاً خیس آب می‌شه.
باشه باشه، بزن بریم.
بریم یه قهوه بخوریم و گرم شیم.
خب، بزن بریم.
یه سر اینجا بزنیم ببینیم چیه؟
این خیلی خوب به نظر میاد.
دستکشامونو بذاریم یه ساعت دو ساعت اونجا خشک شه.
اون چیه؟
شبیه یه میلیون مترسکه.
اینجا نوشته اسمش "مردم خاموش"
و سال ۱۹۸۸ توسط یه هنرمند فنلاندی به اسم ریجو کلا ساخته شده.
واقعاً ترسناک و عجیبه.
ولی یه جورایی زیبا هم هست.
نوشته که هیچ تفسیری ازش وجود نداره.
خودت باید تصمیم بگیری که نظرت چیه.
چه حسی در وجودت ایجاد می‌کنه.
همه‌شون رو به تو وایسادن و همه بی‌حرکت و کاملاً ساکتن.
پس یه جورایی آدمو به فکر میندازه.
نمیدونم آدمو یاد کسایی میندازه که از دنیا رفتن
یا شاید هم همه کسایی که تو جنگ‌ها جونشونو از دست دادن.
میدونی، چه حیف و میل بی‌معنی‌ای از زندگی!
فکر کنم تمرکز اونا روی تو یه جورایی به آدم فشار میاره.
جالبه.
ساده‌ست ولی واقعاً قدرتمنده.
- فوق‌العاده‌ست. - آره.
واو.
واقعاً یه چیز دیگه است، نه؟
- عالیه، نه؟ - آره.
فوق‌العاده تاثیرگذاره.
موهای منم خیلی شبیهه. ببین!
یه جورایی با موهام دارم قاطی‌شون میشم.
این پیته. سلام پیت.
خوشبختم پیت. سلام. منم همینطور.
ببین، کاپشنش خشکه. آخه چطور ممکنه کاپشنش خشک باشه؟
چه کار عجیب و غریب و قشنگیه وسط فنلاند روستایی.
خیلی عالیه.
اون که کلاً خیسِ آب بودیم.
همه چی رو آویزون کردیم خشک شه.
خیلی خیسه کلاً.
به هر حال، ایشالا. همیشه یه فردایی هست.
و با یه کم شانس، شاید هم بارون نیاد.
این بارون نیست.
این شکلیه وقتی بارون نمیاد.
عاشق این جاده‌ام!
قشنگه، نه؟
یادم رفته بود چقدر موتور سواری تو این هوای خوب رو دوست دارم.
انگار که میگی "آه، آره. واسه همینه که این کارو می‌کنیم."
این کشور یکی از پردرخت‌ترین کشوراییه که فکر کنم تا حالا دیدم.
شنیدم این اطراف مسابقه چوب‌غلتانی دارن.
بریم یه سر بزنیم.
خب، بریم.
وقتی از اونجا بری، دیگه راه برگشتی نیست.
مصممی.
داره میاد.
واقعاً عالیه، نه؟
- این واقعاً، واقعاً خوبه. - یالا.
مثل فشنگ رد شد، مگه نه؟
محشره.
- خیلی تحسین‌برانگیزه. - آفرین.
بیا بریم لباس عوض کنیم، چون فکر کنم خودمونم می‌تونیم امتحانش کنیم.
مطمئنی راه از این وره؟
- دو مرد، تنها توی طبیعت وحشی. - عاره دیگه.
کجا بریم؟
- بیل و بن. دو مرد. - دو مرد، تنها توی ماجراجویی.
یکی!
اونو نگاه کن.
این یه هنر و ورزش رو به انقراضه.
باید با هم این کارو بکنیم؟
وای خدای من. پس یکی هر طرف.
اونو نگاه کن.
این اسمش غسل تعمید چوب‌بُره.
وقتی یه چوب‌بُر جدید می‌اومد و به تیم چوب‌بُری می‌پیوست
اون‌وقت مجبور بودن این مراحل رو طی کنن
که روی کنده بایستن و کنده رو بچرخونن و سعی کنن اون یکی رو بندازن پایین.
مسابقه هم هست. پس اینا دارن تمرین می‌کنن.
یه چیزی رو بهت بگم که اتفاق نمی‌افته. اون قضیه دراز کشیدن.
- نه. فکر کنم اگه بتونیم-- - من دراز نمی‌کشم
تا تو از روی پشتم رد بشی.
- خب پس یالا. - ما انجامش میدیم.
اگه من اینجا این شات رو بگیرم... و بعد تمومه.
آره، اینجا وانمود می‌کنیم.
شرط می‌بندم چه خنک و خوبیه.
- تازه. - تازه.
سر حال میاره.
خیلی ممنون.
- حالا نوبت ماست؟ - من خیلی خسته‌ام.
- می‌تونم تصور کنم که خیلی خسته‌ای. - آره.
آفرین. حتی خیس هم نشد.
چوب رو بگیر.
حالا، خیلی خوبه.
باشه.
باشه، چوب رو بگیر.
یکی داره میره.
- اون پایین نرمه. - اون پایین نرمه.
پاهام اینجوری میشه...
و می‌تونی اینجوری بری.
- این. اینجا بشینی و یه کم اینجا. - آره.
- روش؟ اینجوری؟ - آره. اونجوری. خیلی خوبه.
و حالا وایسا. خیلی سریع باش.
- صبر کن، صبر کن. - روی سطح؟
- خیلی سریع. - صبر کن، صبر کن.
- صبر کن. - خوبه.
الان خیلی سریع.
- پس فقط ازش استفاده می‌کنی-- - خیلی سریع. آره.
ازش در برابر آب استفاده می‌کنی؟
باحال بود، نه؟
اون که...
- یه دوری باهاش بزن. - خیلی خوش‌شانس بودم.
خودت انجامش بده، بعد من...
خیلی سخت‌تره وقتی دستش نیست.
می‌دونم. تقریباً غیرممکنه وقتی دستش نیست.
خب، فکر می‌کنم خیلی خوب عمل کردیم، چارلی.
بهترین اینجا!
- ممنونم. - به فنلاند خوش اومدی!
ممنون. من الان فنلاندی‌ام.
- من یه فنلاندی‌ام. - بهترین!
خیلی ممنونم.
از روونا (Ruunaa)، ۲۳۰ مایل به سمت جنوب رانندگی می‌کنیم،
نزدیک مرز روسیه، به سمت منطقه‌ی دریاچه‌های فنلاند.
بیا همین‌جا وایسیم، خوبه؟
باشه، بریم.
بریم موتور این آقا رو ببینیم؟
- وای. - نگاه کن.
- قشنگ نیست؟ - قشنگه.
چه موتور خوبیه، رفیق. قشنگه.
- ممنونم. - خیلی خوبه.
سلام، خوشگله.
نگاه کن.
منو یاد سید میندازه.
نگام کن. سید.
هی!
خیلی خوبه.
یه دوست جدید پیدا کردم.
خیلی خوبه، رفیق. جاوا (JAWA).
مال چکسلواکیه؟
- آره. ۶۹. - آره.
آه، آره، مال بلوک شرق قدیم.
- آره. - خیلی باحاله.
اینجا خیلی نزدیک مرز روسیه هستیم، درسته؟
آره. خیلی نزدیک.
اون قراره ما رو ببره مرز رو ببینیم.
حسِ کاملاً عجیبی داره.
"ورود بدون مجوز ویژه ممنوع."
اون جنگل، روسیه است.
- جنگل روسیه است؟ - آره.
وای.
- آره. - وای خدای من.
مطمئنم مردم اینجا یه جورایی...
تنش خیلی بیشتر از سه سال پیشه، می‌دونی؟
باید سخت باشه.
خب، خیلی نزدیکه، چارلی.
خیلی خب، رفیق. بیا از اینجا بریم قبل از اینکه گشت‌های مرزی برسن.
این کشور ۱۸۸,۰۰۰ دریاچه سرسام‌آور داره.
و می‌خوایم بریم وسط یکی از این‌ها به این جزیره کوچولو.
ببینیم جای خوبی برای کمپ زدن میشه.
قایقتو ببین. چه خوشگله!
- اوه، وای. - وای.
خب، الان تو پومالا هستین.
ما ۲۰۰۰ نفر جمعیت و ۱۰۰۰ جزیره داریم.
- ۲۰۰۰ نفر جمعیت و ۱۰۰۰ جزیره؟ - ۱۰۰۰ جزیره.
وای خدای من! اینجا چقدر خوش‌منظره‌ست.
اونو ببین.
چه قشنگه، نه؟
قشنگه.
بیاین تو دفتر من.
وای، اونو ببین.
خب، اینجا مثل قلب دریاچه سایماست. یه هزارتوی بزرگه.
- محشره. - می‌تونید تمام عمرتونو صرف کشفش کنید.
- هیچ‌وقت کشفش نمی‌کنید. - و بازم هیچ‌وقت همه‌شونو نمی‌شناسید.
عاشق این نقشه‌ام. همیشه میام اینجا تا یه ماجراجویی سریع برنامه‌ریزی کنم.
چی پیشنهاد میدین؟
فکر کنم نسبتاً دیره. خب، الان اینجاییم.
میتونید برین اینجا، به این جزیره سر بزنید.
- باشه. - حدوداً چهار کیلومتره.
و منطقه خیلی خوبیه. میتونیم شما رو با قایق ببریم اونجا.
آره.
این کمپ جزیره‌ای ماست که مدت‌هاست در موردش حرف می‌زدیم.
می‌خوایم با اون قایق قشنگه بریم بیرون.
محشر میشه.
و بیسکویت هم داریم، پس فکر کنم همه چی خوبه.
- باشه. - آره، همه چی کاملاً خوب پیش میره.
- هیچی نمیتونه خراب بشه. - هیچی نمیتونه خراب بشه.
خیلی خب.
قایق چند سالشه، آقا؟
چهل سال.
- واقعاً؟ - آره.
چهل ساله؟
وای، چه قشنگه.
باورم نمیشه که تو این دریاچه هزار تا جزیره هست.
بهشت. کلی جا برای گشتن.
وای خدایا، چقدر تماشاییه.
ببین، انگار یه جاده‌ست.
ببین، یه راه هست.
باید از یه راه بریم.
بیشتر زمین‌ها اینجا ملک شخصی هستن...
آره.
...ولی اگه اینجا تنها سفر می‌کنید
و می‌خواید چادر بزنید و تو جزیره کمپ کنید،
میتونید این کارو آزادانه انجام بدین.
ما حق استفاده عمومی داریم،
و طبق اون حق، میتونید سه شب بمونید
و بعد باید چادرتونو جمع کنید و وسایل رو بردارید و به سفر ادامه بدین.
وگرنه اینجا مردم زندگی می‌کردند.
چقدر زیباست.
فقط سکوت و آرامش. آرامش محض.
عالیه.
یه مرد تنها تو جزیره‌اش.
بی‌نقصه.
آفتاب.
حس می‌کنم داریم می‌رسیم.
باشه.
یا خدا.
کیف اشتباهی رو برداشتم.
چقدر خیره‌کننده زیباست.
چقدر باحاله این؟
با این همه گل و این همه راه باریکه‌، خیلی جادوییه.
ممنون، آقا. به سلامتی! خیلی ممنونم. عالیه.
- صبح می‌بینمت. - این قراره محشر باشه.
خب، سفر بخیر.
زیباست.
همینطور که پیداش کردیم، همینطور هم رهاش می‌کنیم. خیلی قشنگه.
من چادرم رو می‌زنم، چارلی.
و بارون هم نمی‌آد، که خیلی خوبه.
البته اگه داری تو خونه اینو امتحان می‌کنی، مطمئن شو که بارون میاد.
و...
که دور و برت پر از بزرگترین پشه‌ها باشه.
اون‌وقت می‌فهمی که داری درست انجامش می‌دی.
- جای دنج و قشنگیه. - آره.
این همون رؤیا بود.
- رؤیا. - رؤیای کمپینگ تو جزیره.
- جزیره کوچیک خصوصی خودت... - آره.
...بین هزار تا جزیره دیگه.
و می‌دونی اینجا چی نیست؟
- پشه. - پشه نیست، درسته؟
محشره!
اینجا پشه هست.
چندتایی هست.
- آره. - پیدامون کردن.
خب، این از شرشون خلاصمون می‌کنه.
به این چوب سفید زیبا نگاه کن.
ای وای.
- خوبه، نه؟ آره. - خوبه، نه؟
ظاهراً اینا خیلی فنلاندی‌ان. یه دسر.
پنیر نون؟ پنیر... مثل...
- مثل... هالومی. - هالومی.
و خب، می‌ذاریشون اینجا.
و بعد فقط یه کم می‌ذاریشون رو آتیش.
و بعد روش خامه و شکر می‌ریزی.
و بعد با یه کم مربا می‌خوریشون.
مربای آلوچه؟
مربای آلوچه. همینه.
پس، همه اینا دارن سرخ میشن.
خب پس یه کم خامه.
و یه کم شکر.
امیدوارم دارم درست انجامش میدم.
چارلی یه آشپز فوق‌العاده‌ست.
تمام عمرم، از وقتی که می‌شناسمت،
همیشه چیزای خوشمزه پختی... نمی‌دونم.
پس تو یه آشپز خیلی خوشمزه‌ای.
منظورم اینه که غذا خیلی خوشمزه‌ست.
و یه آشپز خوش‌تیپ هم هستی.
نگاش کن. عالی به نظر می‌رسه، مگه نه؟
خوبه؟
خیلی، خیلی خوبه.
بد نیست، ها؟ اتفاقاً خیلی خوبه.
البته که قشنگ درستش کردی.
فقط ریلکس کن و راحت باش.
صبح، قراره اونجا شنا کنیم چون واقعاً محشره.
- آره. نه، حتماً. صددرصد شنا می‌کنیم. - واقعاً بی‌نظیره.
- آره. وای خدا. - آره، می‌دونم. عالیه.
واقعاً بی‌نظیره.
و اینکه می‌تونیم بریم
و دنیا رو کشف کنیم، می‌تونه خیلی برات خوب باشه.
برای روحت خوبه. برای وجودت خوبه.
می‌تونیم هر وجبش رو تو لپ‌تاپمون از روی عکس ماهواره‌ای ببینیم
اما خودِ رفتن به اونجا و بودن تو اون مکان
همیشه یه تجربه منحصر به فرده که تا ابد باهات می‌مونه.
نور طلایی عصر قشنگه.
خیلی خوش‌شانسیم، مگه نه؟
چه خواب عالی‌ای.
امروز صبح اینجا چقدر گرمه.
همیشه با یه دست باز کردن چادر برام سخته.
ای بابا. باشه.
دوباره امتحان کنیم.
اونو.
چه منظره شگفت‌انگیزی. چه جای فوق‌العاده‌ای.
فکر می‌کنم اگه تمام سفر فقط برای یه لحظه بود،
اون لحظه این بود که دیشب رو اینجا گذرونده بودیم چون خیلی قشنگه.
صبح بخیر تو این بهشت. ببین کجاییم.
خب... مثل همیشه زود بیدار شدم. یه کم احساس خستگی می‌کنم.
و بعد امروز صبح اینو دیدم.
این یه پهنه آبی خیلی خیلی بزرگه.
و این یه جور مجمع‌الجزایر باورنکردنی از حیووناست،
و حیات وحش، و حتی سمورهای آبی هم اینجا هستن.
و اگه فقط گوش بدی-- وایسا...
اینجا خیلی آرومه. اینقدر زیبا آرومه.
وقتی دیشب خواب بودیم، هیچ صدایی نبود.
فقط ما بودیم و طبیعت.
ای وای. نمی‌دونستم اینجایی. سلام.
- سلام، رفیق. - سلام، رفیق. چطوری؟
تار عنکبوت همه جا.
خیله خب چارلی، آماده‌ای برای شیرجه؟
- اونجا چقدر گرم و خشکه. - آره.
وقتی بیدار شدم، باورم نمی‌شد که چقدر گرم بود.
- بریم. - آره، مثل آب خوردنه، نه؟
- آره. - آره.
خیلی مواظب باش.
باشه.
کاش می‌تونستیم بپریم.
این واقعاً سرده.
- اونقدرها هم بد نیست. - عالیه.
- اونقدرها هم بد نیست. خوبه. - نه.
- خوبه. ببین اینو. - وای.
عاشق رنگ آبم. خیلی قشنگه.
دوست‌داشتنی. رنگ قشنگیه، نه؟
هر از گاهی آدم شانس میاره که سر از یه همچین جایی دربیاره.
خدای من، حتی یه تیکه ابر هم تو آسمون نیست.
فکر نمی‌کنم تا حالا دیده باشیم...
آسمون اینجوری رو، نه؟
تقریباً هیچ‌وقت نشده که حتی یه روز بارون نیاد.
فوق‌العاده قشنگه. چه روزی!
خب، شاید یه نقطه عطفی باشه، می‌دونی؟
آره. امیدوارم.
خیلی ناراحتم که دارم این جای فوق‌العاده رو ترک می‌کنم.
اما از دریاچه سایما، داریم ۱۶۵ مایل به جنوب غربی میریم
تا برسیم به پایتخت فنلاند.
بالاخره داریم میریم هلسینکی،
و اینجا همیشه نقطه میانی سفرمون بوده.
همسرم اولیویا قراره اونجا باشه.
خیلی خوش می‌گذره.
خیلی هیجان‌زده‌ام که ببینمش. خیلی هیجان‌زده‌ام.
من قراره با همسرم مری و پسرم لوری دیدار کنم،
و یه وقفه خانوادگی کوچیک وسط این سفر داشته باشیم.
خیلی خوبه که می‌تونیم این ماجراجویی‌ها رو انجام بدیم،
و دوری از همه خیلی سخته.
اصلاً دوست ندارم ازشون دور باشم.
هلسینکی، ما اومدیم!
بعد از یه دیدار مجدد فوق‌العاده با خانواده‌هامون امروز بعدازظهر،
حالا قراره یه غذای فنلاندی خاص براشون بپزیم
با کمک یک سرآشپز محلی معروف، لینئا ویهونن.
- سلام. حالتون چطوره؟ - ای وای. به اون نگاه کن.
خیلی خوب.
ما یه منوی فوق‌العاده و کاملاً محلی داریم.
آه، عالیه. امیدوارم خرابش نکنیم.
پس قراره سیب‌زمینی ترشی با سس سیر و زعفران و قارچ شور درست کنیم،
و قراره سس سبزیجات وحشی هم براش درست کنیم.
- و این ماهی چیه؟ - آرتیک چار.
آرتیک چار. عالیه.
و بعد، به عنوان دسر، بستنی سبزیجات وحشی.
وای. آشپزیش از من بهتره، پس من دسر رو انجام می‌دم، باشه؟
باشه. من می‌رم این طرف.
خب فکر کنم می‌تونی با سس سبزیجات وحشی با ترشک شروع کنی.
اینجا شوید تازه هست.
- آره. - ما خیلی به
دریا و جنگل نزدیکیم، واسه همین کلی گیاه وحشی داریم.
- خب، اِوان، حالت چطوره؟ - خیلی خوب.
همه چی داره کاملاً طبق برنامه پیش می‌ره.
فقط اینو تو شیر ننداختم.
و بعد برات بادوم میارم.
وای خدای من، چقدر حرفه‌ای به نظر میای!
- من تو یه فیلم نقش آشپز بازی کردم. - جدی؟
- واسه همین می‌دونم چطور شبیه یکی‌شون باشم. - درسته.
داری چیکار می‌کنی؟ اون چیه؟
این سس سبز برای لوبیاست.
- عالیه. - پس، ترشک و...
داره آماده می‌شه!
باشه.
حالا می‌خوایم یه کم نون به دسر اضافه کنیم.
این یه نون فنلاندی خیلی کلاسیکه. با مالت درست می‌شه.
الان واقعاً برشته است.
مثل بهشته.
چارلی، بستنی من محشره، داداش.
- محشره. آره. - سبز کمرنگشو می‌بینی؟
چه بوی خوبی میده، نه؟
خب، تو فنلاند ما از شوید زیاد استفاده می‌کنیم.
پس ترکیب مزه کلاسیک، شوید و سیب‌زمینیه.
یعنی، هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم اینو تو آب بریزم.
معمولاً شویدو موقع سرو روش می‌پاشی،
- ولی هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم اینطوری انجام بدم. - آره. آره.
از این به بعد دیگه سیب‌زمینیامو بدون شوید آب‌پز نمی‌کنم.
ما اینجا طعم ترش دوست داریم. تخمیر، شور انداختن.
- تو آشپزیمون خیلی طبیعیه. - خب.
پس، به جای شراب، می‌تونین آب سیب خیلی ترش بریزین.
دقیقاً!
خانما هر لحظه ممکنه برسن.
چهار یا پنج هفته است که تو راهیم.
مدت زیادیه که عزیزامونو ندیدیم.
خب. سیب‌زمینی‌ها.
خوب به نظر می‌رسه. ببین.
آره.
♪ من، این داغه.
اوه خدایا.
گاز گرفتم... فقط یه ثانیه رو لثه‌م موند.
سیب‌زمینی‌ها حاضره، سرآشپز!
سیب‌زمینی‌ها صد در صد آماده‌ن، سرآشپز.
هر دومون دعوا شدیم و باید بریم بیمارستان،
ولی سیب‌زمینی‌ها حاضره.
- هی، بچه‌ها. - عالیه. سلام.
- سلام. - خوش اومدین.
سلام.
- هی. - سلام.
محشره.
قراره حسابی کیف کنید، فکر کنم خانم‌ها.
- نمی‌تونم صبر کنم امتحانش کنم. - آره.
- اصلاً چی پختی؟ - من اینا رو درست کردم.
واو!
چه قشنگه. این همه بساط.
- بریم سر میز، لطفاً. بیاین، رفقا. - آفرین، آقایون.
- اوه، مری، مال تو رو حسابی خراب کردم. - آه، نه. خیلی هم قشنگه.
چه خوشمزه‌ست چیزی که با هم درست کردیم.
چه خوب.
- بستنی می‌خوریم؟ - اوه، آره.
این بستنی رو با کلی عشق درست کردن. همین رو می‌تونم بگم.
باورنکردنیه. عاشقشم.
خیلی باحاله.
این فقط برای باباییه از طرف تو.
فقط برای بابایی. می‌خوای به گاوه بگی خداحافظ؟
- خداحافظ، گاو! - می‌خوای بری ببینیش؟
تازه بیدار شده.
ببین، لوری.
نمی‌خوام وقتی رانندگی می‌کنی بیفته.
نه، من بستمش... گرفتمش...
با کابل بستمش. از اونجا نمیفته.
ایوان، چند تا کیف دلت می‌خواد، ایوان؟
من برگشتم!
نمی‌دونم این همه رو از کجا میاره.
وقتی به دنیا میای... وقتی مأموریتت اینه که نمایش بدی، می‌دونی، و سرگرم کنی.
همینه. ما آماده‌ی رفتنیم.
ما الان داریم میریم، اما همه دارن خداحافظی می‌کنن.
همیشه یه کم سخته.
برین خوش بگذره بهتون تو همه...
- حتماً. - ...جاهای دیوونه.
همه‌ی داستان‌ها رو براتون می‌فرستم.
اولی امروز صبح خیلی زود رفت.
ولی یه جورایی ته دلم میگه اینطوری بهتره.
آخه وگرنه داری همه‌ی قضیه رو کش میدی.
و خداحافظی کردن سخته.
- این برای من بود؟ - بله.
- برش دارم؟ - من درستش کردم. بله.
دوستت دارم، بابا.
خداحافظ، بابا!
باشه.
باشه، خداحافظ همه.
خب، ما اینجاییم، تازه داریم از هلسینکی میریم
بعد از استراحت خیلی خوبمون
با همسر زیبام مری و پسرم لوری.
اوه، سلام.
خب، موتور ایوان یه کوچولو ریپ زد.
- اوه اوه. - اوه اوه.
اون چیه؟
صداش خوب نیست.
نه، یه کم صدای تق‌تق میاد.
یه کم نگران‌کننده‌س.
- شاید فقط یه بار اتفاق افتاده. - فقط واسه گرم کردنشه.
آره.
شاید فقط باید یه گاز حسابی بهش داد.
خب، الان که نمی‌شه.
نه. اینجا اسکله است.
اوه خدایا.
این حسی نیست که آدم دلش بخواد داشته باشه.
جایی که مثلاً بگی: «ایول، همه‌چی عالیه...»
داریم میریم تالین تو استونی، با یه عالمه موتورسوار سوار یه کشتی شدیم.
ببین چقدر موتورسوار هست.
خب، الان داریم از کشورهای نوردیک خارج می‌شیم. تموم شد.
حالا رسیدیم به فصل دو، که اروپای شرقیه.
اروپای شرقی. خب، داریم میریم لاتویا، لیتوانی، لهستان،
و بعدش هم چند جای دیگه.
این کشتی ما رو از خلیج فنلاند می‌بره تالین،
پایتخت استونی.
شمالی‌ترینِ سه کشور حوزه بالتیک.
همراه با لاتویا و لیتوانی،
استونی برای بیش از 50 سال تحت اشغال شوروی بود،
که به هویت فرهنگی خاص و منحصر به فردش شکل داده.
- یوان، حالت خوبه اونجا؟ - من پشت اون ماشینی‌ام که پشت سر توئه.
باشه، عالیه.
بریم!
خب.
وای، اون چیه؟ نگاه کن. مثل یه تاب غول‌پیکره.
- بریم یه نگاهی بهش بندازیم؟ - بریم یه نگاه بندازیم.
اوه خدایا، اون داره تاب می‌خوره...
اوه اوه.
وقتی که راه بیفتی، خیلی زور نمی‌خواد... نه اونقدر زور.
وقتی راه بیفتی، چقدر انرژیه!
- واو. - وقتی که دستت بیاد...
- خیلی تسلط داره. - آره.
داره نقطه می‌گیره. باید یه جا رو نگاه کنی یا...
موهاش رفته تو چشماش برای همین فعلاً...
این چیز خاصیه که فقط تو این قسمت از دنیا وجود داره یا...
اگه می‌خوای این کار رو بکنی، باید بیای استونی.
- استونی. - آره.
- سرگیجه می‌گیری؟ - نه.
برای من نه. برای بعضی‌ها آره.
می‌دونم. خود من فقط با نگاه کردنش حالم یه کم بد می‌شه.
- مسابقه هم داره؟ - آره.
رکورد جهانی ارتفاع چقدره؟
7 متر و 43 سانتی‌متر.
یعنی--
- چی؟ از پاهات؟ - آره، از نوک پا.
- از نوک پا (بالاترین نقطه) تا زمین؟ - تقریباً 15، 16 متر وارونه می‌شی.
- آره. - چطوری این کارو می‌کنید؟ به چیزی وصل می‌شید؟
- آره، هم پا و هم دست‌ها وصل می‌شن. - باشه.
و به خاطر همینه که بهش می‌گیم،
یکی از امن‌ترین ورزش‌های دنیاست.
حتماً.
خب اگه قرار باشه یکی از ما امتحانش کنه، روی این تاب باید امتحان کنیم؟
- بله. - می‌خوای امتحان کنی؟
من امتحانش می‌کنم.
من کاملاً مطمئنم که اون این کارو...
همیشه دست‌هات جلوت باشه.
...بدون مشکل انجام میده. مطمئنم که استعداد طبیعیش رو داره.
- ببینیم. - باشه.
- وقتی حرکت وایساد، دوباره اسکوات کن. - آره. درسته.
- این اسکوات نیست. - باشه.
- تا جایی که می‌تونی عمیق برو. - باشه.
- و اینجا بالا بیا. - اینجا بالا بیا.
موفق باشی، چارلی.
هرچی تو توانت هست بذار.
- از اسکوات شروع می‌کنیم. - باشه.
- سعی کن گوش بدی. من میگم، "اسکوات بالا." - باشه.
بالا. اسکوات. بالا. اسکوات. بالا. اسکوات.
بالا. اسکوات. بالا. اسکوات.
سعی کن اسکوات عمیق‌تری بزنی.
- وایسا. - اسکوات. بالا.
- خوبی؟ - نه، راستش فکر کنم دیگه ادامه ندم.
باشه.
حالم بهم می‌خوره.
- اوه، نه. - اوه، نه.
- حالت دریازدگی گرفتی؟ - آره.
فقط صاف وایسا.
اصلا ازش خوشم نیومد.
این اصلاً کار من نیست.
امتحانش کردی، چارلی.
- تو امتحان نمی‌کنی، ایوان؟ - فکر نکنم.
فکر کنم تو خیلی قشنگ انجامش دادی.
- واقعاً حالت رو بد کرد؟ - حالمو... آره.
خب، این کار توئه، رفیق. تو خوب از پسش برمیای.
به هر حال، ممنون بچه‌ها.
- خیلی ممنون، بچه‌ها. - خیلی متشکرم.
عالیه. خوشحالم که تونستید این ورزش خاص استونی رو بهمون نشون بدید.
ممنون که نگفتین، "چه تلاش مضحکی."
- ممنون. - ایرادی نداره.
- ما زیاد از اینا می‌بینیم. - دمتون گرم، بچه‌ها.
- آره، نگران نباش. - باشه.
خنده‌داره کارهایی که مردم تو این دنیا می‌کنن، نه؟
اونا...
آدما انگار، هر جور کاری پیدا می‌کنن که انجام بدن.
برای هرکسی یه چیزی هست.
وای خدای من.
موتورم اینجا خراب شده.
این خوب نیست.
بهتره همینجا بمونیم تا یه چیزی پیدا کنیم.
تو سرعت ۶۰ تا حسش می‌کردم، انگار ریپ می‌زد.
- همون ریپ زدن. - آره.
یا خدا!
بازم دود کرد.
آره، داره جون میده.
مستقیم بپیچ تو پارکینگ همینجا.
خب، چه حسی داره؟ این...
داره ریپ می‌زنه، پس ممکنه بازم مشکل از شمع باشه.
اون شمع درست وصله؟
این یکی خیلی راحت کنده شد.
- خب، این یکی داغه. - آره.
این یکی رو نمیتونم دربیارم.
اون... این همین الان خیلی راحت کنده شد، پس شاید مشکل از اون بود.
آره، حالا دیگه همه چی روبراهه.
- داره بهتر و بهتر میشه. - آره، دارم می‌شناسمش.
- همینه. حالا دیگه میریم تو جاده. - عالیه.
- همه چی اوکیه؟ - اوکیه. اوکیه.
هنوزم داره این کارو می‌کنه، بچه‌ها.
- ای بابا، چی؟ - آره، هنوزم داره این کارو می‌کنه.
چی؟
ای بابا!
آره، هنوزم همون ریپ زدن رو داره. آره، نگاه کن.
بندازمش بیرون از جاده؟
بذار بندازمش بیرون از جاده.
ای بابا، اون لامصب!
این موتور همه چیز منه.
تنها راهی که می‌تونم این سفر رو تموم کنم
با همین موتوره.
احتمالاً واسه تو و موتور، این ته خطه.
همین الان خراب کردیم.
میگن تو یه جادوگری و فکر کنم دقیقاً همینو لازم داریم.
حس کردی تاب خورد؟
وای خدای من. واقعاً تاب خورد، نه؟
حالت چطوره؟ خوشبختم.
اون شوهرته؟
اینجا یه پا اسطوره‌ست، نه؟
نگران نباش. شاد باش.
وای خدای من!
هیچ وقت همچین چیزی ندیده بودم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.