..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
طی ۲۰ سال، و سه ماجراجویی فوق‌العاده،
به بعضی از دورافتاده‌ترین گوشه‌های دنیا سفر کردیم.
این ماییم تو جاده، چارلی. اینه ما تو راه، رفیق.
اما هیچ‌وقت کشورهای دم دست خودمون رو درست و حسابی نگشتیم.
- خب، بزن بریم. به اروپا. - بزن بریم!
خب، داریم این تابستون یه دور فوق‌العاده رو با موتور می‌ریم
از ۱۷ تا از نزدیک‌ترین کشورهای همسایه‌مون.
از خونه‌ی من تو اسکاتلند شروع می‌کنیم، از اونجا رد می‌شیم به قاره،
از کشورهای اسکاندیناوی بالا می‌ریم و وارد حلقه‌ی قطب شمال می‌شیم،
پایین می‌ریم سمت بالتیک، قبل از اینکه از آلپ و فرانسه رد بشیم،
حدود دو ماه بعد برگردیم خونه.
و قراره هر چی احتیاط هست رو بریزیم دور
و این سفر رو با موتورهای ۵۰ ساله‌ی قلق‌دار می‌ریم
که تازه جون گرفتن.
موتورم یه صدای عجیب می‌ده.
با یه موتور سوم، کنارشون،
فیلمبردارهای ما کلودیو و مکس هستن.
و بچه‌ها هم از دوربین‌های خاطرات شخصیشون استفاده می‌کنن.
راس و من با یه تیم کوچیک و دو تا کامیون برقی دنبالشون می‌ریم.
فقط وقتی لازم باشه به بچه‌ها می‌رسیم.
خب، این تابستون، اروپا زمین بازی ماست.
وای!
و قراره هر جا دلمون خواست بریم و ببینیم تو جاده چی پیدا می‌کنیم.
می‌تونیم به این مغازه زنگ بزنیم...
- آره. - ببینیم می‌تونن موتورتو ببرن.
آره؟
سلام. رنارد شمایین؟
- رنارد؟ سلام. - آره.
- اسم من یوان مک‌گرگوره و... - آره.
من با رفیقم چارلی تو یه سفرم.
همین الان موتورم خراب شده.
می‌تونین بیاین به دادم برسین؟
خب.
خیلی ممنونم. آره. واقعاً ازتون ممنونیم. مرسی.
خوب می‌شی. بچه‌ت خوب می‌شه، یوان.
و، می‌دونی، بدترین حالتش...
- من یه جورایی... - ...ما خمیر ماهی داریم.
کلی ازش. خب...
به نظرت اگه فقط اون رو تو باک بریزیم...
- خب... - ...شاید کمک کنه؟
- رو بقیه چیزا که جواب می‌ده. - درسته. همینطوره.
- معجزه است. معجزه. - آره.
- سلام! - سلام.
- سلام، رفقا. - چطورین؟
- عالیه. خوشبختم. - خوشبختم.
از آشناییتون تو این شرایط خوشبختم، چارلی.
و من آلن هستم. چی شده؟
خب، وقتی راه بیفته...
- خب. سرعت نمی‌گیره. باشه. - اینطوری.
- ببریمش کارگاه... - یه فکری براش می‌کنیم.
آره.
دمت گرم.
اولین روزمونه توی استونی.
- اولین روز؟ - آره. تازه از قایق پیاده شدیم.
- عالیه. - ممنونم، آقایون.
سلام.
- بیا هلش بدیم ببریم تو. - آره.
باشه.
- حالت چطوره؟ - یان. خوبم.
من ایوانم. خوشوقتم.
میگن یه جادوگری و فکر کنم دقیقاً همونی باشی که لازم داریم.
حس می‌کنم داره داغون میشه.
- موفق باشید. و می‌بینیمتون... - آره، خب...
بعداً می‌بینیمتون.
نمیدونم بهتره نگاه کنم یا نه.
- بهتره... - نمیتونم ببینم.
برای موتورسیکلتم. خیلی برام سخته.
دلشوره دارم.
چی؟
از "وا وا" خوشم نیومد.
باشه. این سوخته.
- گمشده؟ - اون سوخته.
فکر کنم اینجا اتصالی داره،
و این ممکنه مشکل باشه.
باید تمیزش کنیم و بعد دوباره بذاریم سر جاش.
فکر کنم...
نکنه مشکل این بود؟
باید درست بشه، آره. آره.
شاید یه دور کوچیک بزنیم بد نیست.
آره، باشه.
فقط برای اینکه مطمئن شیم، میدونی، دیگه اینجوری نمیشه.
حداقل توی استونی.
میدونی، هدف ما همینه.
با یه کم شانس، همه چی عالی پیش میره.
- ایوان، چه حسی داره، تو... - آره، تا الان مشکلی نیست.
با یه کم شانس، همه چی حل میشه.
صد برابر بهتر از وقتیه که اومدیم تو.
اوه اوه. نه.
آره، داره دوباره همون کارو می‌کنه، بچه‌ها.
داری وایمیستی، ایوان؟
آره، مجبورم.
برگردیم همون تعمیرگاه؟
فکر کی بود که با موتورای قدیمی بیایم؟ فکر کی بود؟
الان زنم داره زنگ میزنه. باشه.
- میتونی باهاش حرف بزنی؟ - آره.
سلام. من ایوان مک‌گرگورم. ببخشید که شوهرتونو معطل کردم.
تقصیر منه.
- سلام. اشکالی نداره. - متاسفم.
داریم با موتورام برمی‌گردیم تعمیرگاه. واقعاً متاسفم.
اون بود... نه، زودتر بهم پیام داده بود، مثلاً، "چی شده؟"
و من گفتم: "آره، من یه جورایی پیش بچه‌ها هستم و اونا کمک می‌خوان."
و بعد اون گفت: "لطفاً یه عکس بفرست تا تأیید کنم،"
"وگرنه تو با ورا تو یه آپارتمان تو لاسنامائه هستی."
بهت قول می‌دم اون با هیچ‌کس تو آپارتمان نیست.
اون با من تو یه ون هست.
ببین، دارم همه رو به دردسر می‌ندازم.
موفق باشی.
خیلی ممنون. ممنون. واقعاً سپاسگزارم.
تو لس آنجلس یه همچین چیزی ممکنه اتفاق بیفته و شاید هم واقع‌بینانه باشه.
تو استونی، اگه به کسی بگم،
آخه، من با ایوان مک‌گرگور تو یه ون هستم...
- امروز برای بار دومه که دارم می‌رونم... - آره.
- ...با موتور خرابش... باشه. - واقعاً رو اعصابه.
اینجاییم، هنوز تو شهر،
دوباره تو کارگاه، و ساعت ده شبه.
حس خوبی نیست وقتی موتور خودت باشه.
خب، بیاید باک رو دربیاریم و سیم رو عوض کنیم.
باشه. همه سیم‌ها رو عوض کنید.
حداقل الان می‌دونیم چی کار کنیم. یه نقشه داریم.
- خواهش می‌کنم که این کار کنه. - پشت کویل.
بزن بریم، ها.
سیمه. اون سیمی که به کویل می‌ره.
یه کویل درست وسط هست.
و زیرش می‌بینی برق داره از اون کابل میاد بیرون.
پس یه چیزی اونجا ایراد داره.
انگار کابل‌های بی‌ام‌و دقیقاً همون طولی هستن که ما لازم داریم.
عالیه. این بی‌نقصه.
- اینا کابل‌های بی‌ام‌و هستن؟ - آره، عالین.
- باشه. - آخیش.
دمت گرم، رفیق. شب بخیر. خیلی ممنون.
حرف نداشتین. خیلی خیلی ممنون، آره.
- ممنون. - شما قهرمانین.
وای خدای من. باشه، از کجا شروع کنیم؟
برای اولین بار تو این سفر،
حس کردم شاید مجبور بشم این موتور رو با کامیون بفرستم بره.
اما این اتفاق نیفتاد. فکر کنم حلش کردیم. فردا می‌بینیم.
من اون موتور رو تا اسکاتلند می‌رونم.
اونو برمی‌گردونم. و تو جاده باهاش می‌رونم.
از مسیر خونه‌ام و می‌برمش تو آلونک.
من انجامش میدم.
فقط تماشا کنید.
صبح بخیر.
باشه، باحال به نظر می‌رسی!
این عالیه، رفیق. فکر کنم دوباره زنده‌ شده.
عالیه! محشره.
فکر کنم دوباره افتادیم تو جاده.
- بریم. - این عالیه، رفیق.
همیشه قرار بود اینجوری باشه.
همین رو گفتیم، درسته؟ وقتی برنامه‌ریزی کردیم.
ما با موتورای قدیمی میریم، خراب میشن،
آدمای جالبی رو می‌بینیم، اونا کمکمون می‌کنن.
و دقیقاً همون چیزیه که الان اتفاق افتاد، خب...
بهتر از این نمی‌شد.
خب، خانم‌ها و آقایون، ما الان داریم تالین رو ترک می‌کنیم.
ما قراره چند روز آینده رو در بالتیک گشت بزنیم.
استونی، لتونی و لیتوانی.
سه کشوری که تا اوایل دهه ۹۰ جزئی از اتحاد جماهیر شوروی بودن.
داریم میریم "کیهنو"،
یه جزیره فوق‌العاده که زن‌هاش سنت‌هاشو برای قرن‌ها زنده نگه داشتن.
یکی از اون سنت‌ها، موسیقیه،
که نقش بی‌نظیری تو مبارزه استونی برای استقلال داشت.
هزاران استونیایی برای اعتراض به اشغال شوروی جمع شدن تا آواز بخونن.
فروپاشی پرده آهنین اینجا به انقلاب آوازه خوانی معروف شد.
دو دقیقه. مثل اینکه به این کشتی رسیدیم، بچه‌ها.
فکر کنم آره.
خب. بریم.
دارم از گشنگی می‌میرم.
تو فکر خمیر ماهی و چیپس رو انداختی تو کله‌م.
یه ذره از "کالس".
در واقع ترکیب خوبیه.
سلام.
سلام!
اینجا جزیره "کیهنو"ئه، جایی که فقط چند صد نفر زندگی می‌کنن.
قراره با دوشون آشنا شیم، ماریا و اینگر،
که قراره دور و اطراف رو بهمون نشون بدن و لطف کردن قبول کردن که شب رو پیش اونا بمونیم.
عاشق این خونه‌هام.
ساختمون‌های قشنگی هستن.
من این مدل جنگل کاج رو دوست دارم. قشنگه، نه؟
بوی عالی میده.
وای. این یه سایدکاره.
سلام! اینگر، حالت چطوره؟
از دیدنت خوشبختم. سلام ماریا!
داستان چیه؟ تاریخچه این جزیره چیه؟
تمام چیزی که ما می‌دونیم اینه که، یه جورایی، یه جامعه از زن‌ها اینجا زندگی می‌کنن و...
مردها هم هستن البته، آره،
ولی معمولاً فرهنگ و، مثلاً، آهنگ‌ها
و سنت‌ها معمولاً توسط زن‌ها حفظ میشن.
- آره. - مردها فقط تو پس‌زمینه می‌مونن.
چون از قدیم همینجوری بوده، از وقتی که...
زندگی مردها تو دریا بوده، می‌دونی، شکار فوک، ماهیگیری.
و بعد زندگی زن‌ها هم تو جزیره بوده،
رسیدگی به خونه و بچه‌ها
و مزرعه و همه چیز. و حیوونا.
چی کار کنیم؟ چی...
ما در اختیار شماییم.
من تخم‌مرغ اسکاتلندی هم درست کردم.
اوه، تخم‌مرغ اسکاچ.
تخم‌مرغ اسکاچ، ولی داخلش تخم مرغ مرغ دریاییه.
ولی شاید بتونیم بریم و سر میز بشینیم
- و بعد شما تخم مرغ‌ها رو بیارید. - حتماً.
بریم تخم‌مرغ‌ها رو ببینیم.
- این دیگه چیه؟ - این چیه؟
- این مارماهیه؟ - مارماهیه.
- مارماهی! - اتفاقاً این یکی از غذاهای مورد علاقه منه.
- مارماهی؟ - آره؟
- مارماهی. من مارماهی دودی رو خیلی دوست دارم. - منم همینطور.
خیلی دوستش دارم. خوشمزه‌ست.
- واقعاً عالیه. - نرمه.
- اینجا دودی شده؟ - آره، همین‌جا دودی شده.
- و اینا "تخم‌مرغ اسکاچی" هستن. - اینا تخم‌مرغ اسکاچی‌ان؟
- مرغ دریایی؟ - آره، آره. مرغ دریایی.
"اسکاچی" داریم چون تو اسکاتلند نیستیم؟
- آره، بله. - متوجه‌ام.
- پس غافلگیرکننده‌ست. - یه غافلگیری.
یه کیندر سورپرایزه.
- یه کیندر سورپرایز. - یه چیز کوچولو توش هست...
- به یه شکلی یه کیندر سورپرایزه. - ...یه مرغ دریایی توش.
- ببین. - ببین.
- تخم‌مرغ اسکاچی خوبیه. - منقار کوچولو نداره.
- سیر هم تو گزنه ریختین؟ - آره.
و این خامه ترشه؟
خامه ترش، با یه کم سیر.
- یه کم سیر. - من عاشق سیرم.
- مشخصه. - همه جا خوبه.
خب، مزه‌ش چطوره؟
- آره. آره، عجیبه. - عجیب؟ جالب؟
شاید ذهنم با این تخم‌مرغ داره بازی می‌کنه.
باشه.
تخم‌مرغ رو تنها امتحان کن، چارلی.
باشه.
آره.
ولی چشاتو ببند و بهش فکر نکن.
فقط مزه تخم‌مرغ میده.
آره.
به نظرم یه کم مزه ماهی میده. یه طعم ماهی‌مانند داره.
فکر کنم به خاطر اینه که من روش رو با گوشت دودی‌شده فوک پوشوندم.
- من روش رو با فوک دودی پوشوندم. - گوشت دودی‌شده فوک خیلی قویه.
- همینطوره. - شاید همون باشه.
- ممنون. - ولی خیلی خوب درست شده.
این فوق‌العاده‌ست.
- فکر می‌کنم واقعاً محشره. آره. - ادامه بده.
خب، در مورد لباس‌های سنتی که پوشیدی بهم بگو.
آره، راستش، اینو برای عروسیم دوختم.
- فوق‌العاده‌ست. - اسمش "کُورت"ه.
- کُورت. - کُورت، بله.
ما از بدو تولد می‌پوشیمش.
- مثلاً از همون دوران نوزادی. - خیلی گرمه.
واقعاً گرمه، آره.
ولی در واقع، وقتی روز آفتابی و تابستونیه،
در واقع حتی شما رو خنک نگه می‌داره.
یا یه جوری. نمی‌دونم.
یه جورایی این‌طوری کار می‌کنه.
- بله. - چه عالی!
خب، دور و بر جزیره چی هست که نباید از دست بدیم؟
- فانوس دریایی یه چیزشه. - درسته.
- اوکی. - ما با موتور دنبالتون میایم.
- این مال شماست؟ - آره. با یه صندلی لوکس توش.
- پس باید حس... - آره، واقعاً.
...مثل نشستن تو یه تئاتر یا یه همچین چیزی.
- اصلاً. - خیلی لوکسه.
آره، واقعاً قشنگه، نه؟
گوچیه، نه؟ ببین.
خیلی راحته.
می‌خوای یه چرت کوچیک بزنی؟
می‌خوای من مثلاً، می‌دونی، کنترل رو دست بگیرم...
آروم دورم بچرخون. حدود ۱۵ مایل در ساعت.
می‌تونم کیفت رو بذارم پشت.
باشه. بزن بریم.
وای.
واقعاً خیلی قشنگه این دو نفر که با اون سایدکارشون دارن میرن.
به افتخار این جزیره کوچیک و دوست‌داشتنی پر از قدرت زنان.
سلام. سلام.
سلام. ایشون سیلویا هستن.
دوست دارید از فانوس دریایی دیدن کنید؟
شما آمریکایی هستید؟
- من کانادایی‌ام. آره. - کانادایی!
ببخشید! این مثل نیوزلندی‌ای می‌مونه که استرالیایی باشه.
- آره، دقیقاً. - ببخشید.
- خب، چی شما رو اینجا آورده؟ - اشکالی نداره.
آه، می‌دونی، زندگی شخصی.
- می‌دونی، یه پسر یه دختر رو می‌بینه، عاشق هم میشن. - آره، آره، آره.
همه این چیزا. من اساساً به خاطر عشق اومدم کیهنو.
- وای. عالیه. - بعد چی شد؟
خب، ما دیگه با هم نیستیم.
- وای. اشکالی نداره. - باشه.
- پایان خوشی نیست ولی... - آره، آره. اون مُرد.
اوه، نه!
- یکی از اون همه. - یکی از اون همه.
- دارم بهشون میگم-- - نه، نه، اون گم شد.
یکی از اون همه مرد.
بیاین بریم بالای این فانوس دریایی.
- وای. - وای خدای من!
- داخلش چه قشنگ و آبیه! نگاه کن. - آره.
- خب-- - بریم بالا؟
بله، بله. لطفاً.
اوه، وای. بریم.
وای.
وای خدای من. واقعاً...
آدم سرگیجه می‌گیره. سرگیجه‌آوره.
آره.
وای.
آخه، من زیاد میام اینجا، ولی معمولاً پایین رو نگاه نمی‌کنم.
- پایین رو نگاه نکن. - آره.
آره، احتمالاً دلیلش همینه.
- حس کردی تکون خورد؟ - آره.
اوه خدای من. واقعاً تکون خورد، نه؟
تکون می‌خوره؟
- فکر کنم تکون می‌خوره. - یه کم تکون می‌خوره، نه؟
- فکر کنم آره. - کلاً تکون خورد.
- چه بادی! وای. - آره.
خب ما اینجا فوک داریم که خیلی وقتا سرشونو بیرون میارن.
آره، ما ناهار خورده بودیم.
شاید همون یکی بود که داشت سرشو میآورد بالا
و انگار داشت می‌گفت "هی، بابام کجاست؟"
- ناراحت نیستم که... - و بعد میگی "ببخشید."
- فوک می‌خورید؟ - چی؟
- فوک دوست دارین؟ - خوردم.
- ولی زیاد خوشم نمیاد ازش. - منم همینطور. نه.
نمی‌فهمم. گوشته یا ماهی؟
و من... من... اصلاً نمی‌فهمم.
و زیاد هم دوستش ندارم.
و یادمه مثلاً با همسر سابقم
وقتی خانواده‌ش فوک رو آماده می‌کردن و دودی می‌کردن،
یادمه حتی بوش هم از قبل... حالمو بد می‌کرد.
فکر کنم سلیقه‌ایه.
امشب ما خونه ماریا می‌مونیم.
اون ما رو دعوت کرده که با خانواده‌ش شام بخوریم و یه کم موسیقی محلی گوش کنیم.
مشکلی نداره اینجا پارک کنیم؟
- خوشبختم. - مادرم. هلگا.
حالتون چطوره؟ خوشبختم.
- خوشبختم. - شما دختر خیلی دوست‌داشتنی‌ای دارین.
- ممنون. - ایشون خیلی با ما خوب بودن.
خیلی خوش‌برخورد.
ایشون شوهرتون هستن؟
لخت نیست. شلوار پوشیده.
- آره. فقط همینقدر. - تقریباً. تقریباً شلواره.
- به زور. - تقریباً.
آره، حتماً خیلی بهش افتخار می‌کنین.
تقریباً همون چیزی که چارلی بیشتر وقتا می‌پوشه.
- آره. روی موتور. - باید چارلی رو...
ولی مجبورم می‌کنن لباس بپوشم.
آره.
- سلام مرد. چطوری؟ - وای.
- خوشبختم. - سلام، آنتو.
- چطوری؟ خوشبختم. - خوشبختم.
- خوشبختم. باعث خوشحالیه. - خوشبختم.
ببخشید مزاحم شدم اگه مشغول بودین.
آره، ببخشید.
شما قراره تو خونه من بمونید.
اینجا می‌مونیم؟ وسایلمون رو بیاریم؟
- آره، می‌تونی وسایلتو بیاری. - وسایلمونو بیاریم؟ باشه.
- وای خدا، اینو ببین! - چه قشنگه!
خیلی خوشمزه است. خیلی ممنون.
آره، البته. سیب‌زمینی تازه است، ماهی تازه، خیار تازه.
دیگه چی می‌خوای؟
- خوشمزه است. آره. واقعاً عالیه. - محشره!
این طرز زندگی کاملاً مخصوص این جزیره‌است؟
واقعاً فقط تو همین جزیره کوچیک وجود داره؟
- بله. - آره.
بعضی از سنت‌ها تو کل استونی هست.
اما ما هنوزم امروزه اینا رو انجام می‌دیم.
- ما این لباس‌ها رو هر روز می‌پوشیم. - و ازش خوشتون میاد؟
آره، اما بعضی از مناطق فقط سالی یکی دو بار میان بیرون
وقتی مثلاً دارن جایی اجرا می‌کنن.
خوبه.
- کثیفه، اما خوبه. - سلام، عصر بخیر.
این رقص ملی کیهنوئه.
صدای خیلی اسکاتلندی داره.
- آره، همینطوره. - انگار تو یه کیلی هستیم.
آکاردئونتون چند سالشه؟
- اما متوجه میشید؟ - ببخشید.
اشتباه دستش گرفته.
- آها. برعکسه؟ - معمولاً که... آره.
بچه بود. خودش شروع کرد به یاد گرفتن.
- اشتباه یاد گرفت. - اشتباه؟
- وای. - و اینجوری یاد گرفت ساز بزنه.
- خیلی قدیمیه؟ یه مدل قدیمیه؟ - که براش عالی کار می‌کنه.
آره، انگار همه چیز رو میشه با چسب نواری و...
چیه؟ بهش چسب مک‌گایور میگن. آره.
فصل تابستون داره میاد
و برگ‌ها آروم جوونه می‌زنن
و آویشن کوهی وحشی
همه‌جا پر از گل‌های هِدر شکفته
میری، دخترم، میری؟
اگه عشق واقعیمو از دست بدم
مطمئناً هیچ‌کس دیگه رو پیدا نمی‌کنم.
تا آویشن کوهی وحشی بچینه
همه‌جا پر از گل‌های هِدر شکفته
میری، دخترم، میری؟
و همه‌مون با هم میریم.
تا آویشن کوهی وحشی بچینه
همه‌جا پر از گل‌های هِدر شکفته
میری، دخترم، میری؟
میری، دخترم؟
دخترم، میری؟
قشنگ بود.
صبح بخیر. اینجا جاییه که دیشب موندیم.
مگه قشنگ نیست؟
شام خونگی خوردیم برای اولین بار بعد از مدت‌ها.
خیلی خوشمزه بود.
رفقای خیلی خوب. آدم‌های دوست‌داشتنی.
و موسیقی فوق‌العاده.
همه همراهی کردن و خیلی...
عالی بود.
دیشب یه تجربه واقعا فوق‌العاده داشتم
با اون خانواده دوست‌داشتنی تو این جزیره زیبا.
و از هم‌نوازی باهاشون خیلی لذت بردم.
آره، فقط سعی می‌کردم آکوردها رو بگیرم
برای این آهنگ‌های محلی استونیایی که قبلا نشنیده بودم.
ولی واقعا بهم خوش گذشت.
آخرش دیگه حس می‌کردم واقعا با هم دوست شدیم.
واقعا قشنگ بود.
امروز هیجان‌زده‌ام که وارد لتونی بشیم.
و بعد هم لیتوانی.
بریم که داشته باشیم.
این قسمت هیجان‌انگیزشه، وقتی از مرز رد می‌شی.
کاری باید بکنیم؟ باید پاسپورتمون رو نشون بدیم یا چیزی؟
نه، هیچی.
- اینطور فکر نمی‌کنی؟ - اینجا هیچی نیست.
الان فقط مرز همین‌جاست.
همین بود؟ به لتونی خوش اومدین.
داریم به سمت جنوب، به پایتخت، ریگا، می‌ریم.
تو راه از سیگولدا رد می‌شیم.
که محل یه پیست باب‌اسکیت از دوران شورویه.
از معدود جاهای دنیاست که بهت اجازه می‌دن خودت امتحان کنی.
نگاه کن. داره باهامون پرواز می‌کنه.
خیلی بزرگه.
خیلی ممنون.
خودم رو کلا خیس کردم. کار احمقانه‌ای بود.
- حالا تو منو خیس کردی. - شرمنده رفیق.
داریم می‌ریم به سمت یه پیست باب‌اسکیت.
یه جورایی هم استرس دارم هم هیجان‌زده‌ام.
نگاه کن.
وای.
واقعا دیدنیه. انتظار نداشتم اینقدر بزرگ باشه.
محل تیم باب‌اسکیت المپیک لتونیه،
که تو المپیک ۲۰۱۴ طلا بردن،
پیست سیگولدا ۱۲۰۰ متر طول داره.
۱۶ پیچ تند و هیجان‌انگیز داره
که سرعت رو تا ۱۲۵ کیلومتر در ساعت می‌رسونه.
امروز کسی که ما رو تو پیست می‌بره اولگا لاپسوواست،
که تو لتونی پایه‌گذار باب‌اسکیت زنان بود.
اینجا اسطوره‌ست، نه؟ آره.
وای خدا. اون واقعا یه پیچ جون‌داره.
- دیدیش؟ - واقعا دارم سعی می‌کنم نبینم.
یه کم استرس دارم. یه جورایی دلم ریخته
- تو دلم. - دل‌شوره.
دل‌شوره. خودشه.
و فکر کنم باید احتمالا... متاسفانه کلا همه چیز رو کنسل کنیم.
فقط زیادی بارونیه.
اگه ممکنه، این نامه رو برای مری ببر.
- باشه. - و منم نامه‌ت رو برای اولی می‌برم.
- بفرما. تو ببرش. - اوکی، همه چی خوب میشه.
اولگا، می‌خوام در مورد زندگیت و ورزشت بدونم.
و چطور شد که سر از این کار درآوردی و...
داستان من...
داستان من همین‌جاست تو سیگولدا.
- آره؟ - آره.
من اسکیت نمایشی رو شروع کردم و بعدش بابسلد کار کردم.
بهترین نوع ورزشه.
حس می‌کنی داری تو آب می‌دوی، می‌دونی...
- اوهوم. - ...با یه ذره فشار.
فقط وای، وای، که خیلی عالیه.
- وای. وای. عالیه! - آره.
طوری تعریف می‌کنی که آدم به وجد میاد.
- من سرعت رو دوست دارم، می‌دونی. - درست میگی، درست میگی.
همیشه رقابتی بودی؟
حتی از بچگی؟
من شبیه پسرا بودم، می‌دونی.
اسم مستعارم...
پیتر.
- پیتر؟ - آره.
عاشقشم. عالیه!
- هی، پیتر. - آره.
ما هر دو اینجا موتورسواری می‌کنیم.
ولی باب بهتره.
- باب احتمالاً بهتره. - باب بهتره؟
باب. باب با پیتر.
- پیتر و باب. - پیتر و باب.
نگران نباش، شاد باش.
بازم منو تو یه دردسر خوب انداختی، چارلی بورمن.
- خیلی خب. - اوه خدای من. داریم می‌ریم!
- اوه خدای من. یه نفر داره هولمون می‌ده. - لعنتی.
- نکن... - آره.
نزدیک بود. همین‌جوری داریم می‌ریم.
همینه. سوار شدیم و راه می‌افتیم. چه خوب.
عالیه.
وای. محشره.
خیلی روونه.
اوکی. این دیگه چه جهنمیه.
آخ.
اوه خدای من.
اینجا، سر پیچیم.
وای! محشر بود.
- فوق‌العاده بود. - فوق‌العاده بود.
- خوب رفتیم. - اوه، آره.
- عالی بود. - خیلی خوش گذشت.
آخ جوون. محشر بود.
اوه آره. خیلی نگران بودم که حالم رو بد کنه...
و عالی بود.
و شتابش خیلی زیاده. واقعاً...
مطمئن نبودم خیلی خوشم بیاد
ولی وقتی راه افتادیم با خودم گفتم،
"وای نه! خدای من. واقعاً دوسش دارم. عالیه این." خوب بود.
- واقعاً حسش این بود که-- - خیلی خوبه.
خیلی.
ولی واقعاً حس می‌شد که سوار موتورسیکلتی.
مگه نه؟ همون حسی رو داشت که تو پیست مسابقه باشی.
- من بهترینم، می‌دونم. - بهترین.
خب، خیلی ممنون. فوق‌العاده بود.
- خب، رفقا. - بزن بریم.
خوش گذشت.
فکر کنم مضطرب‌تر از اونی بودم که فکر می‌کردم
چون الان که انجامش دادیم خیلی حس بهتری دارم.
یه مقدار نیروی جی موقع پیچیدن تو اون پیچ‌ها بود
که اگه چند بار دیگه انجامش می‌دادی حالت رو بد می‌کرد ولی...
فکر کنم یکی دو بار خوب باشه.
بار سوم، کم‌کم حسش می‌کردی.
- ریگا. - ریگا. بزن بریم.
ریگا.
فکر کنم باید یه گشتی بزنیم.
ریگا به معماری زیبا و بناهای تاریخیش معروفه.
تورمون رو از بازار مرکزی شروع می‌کنیم.
ساخته شده در دهه ۱۹۲۰، با تغییر کاربری اسکلت‌های فلزی
آشیانه‌های قدیمی کشتی‌های هوایی زپلین جنگ جهانی اول.
پس، اینا همون... ساختمون‌های زپلینن؟
واقعاً زیباست.
دروازه‌ها حتماً اون سمته، ایوان.
برای اینکه... برای وارد و خارج کردن زپلین‌ها.
آره، مگه اینکه قبل از اینکه بیارنشون بیرون خالی‌شون می‌کردن.
- می‌کشیدنشون از اینجا-- - و بعد دوباره بادشون می‌کردن.
میتونی تصور کنی؟
بیا دیگه. بیارش تو.
واگن‌های غذاخوری و... خیلی شیک.
نه، منظورم اینه که این بهترین راه برای سفر بود،
- نبود؟ - آره، برای یه مدتی.
- عالیه. - وای. عالیه این.
سالن گوشت.
یه استخون بزرگ و خوب برای سگت اینجا بگیر. نگاه کن.
- وودی از خوشحالی بال‌بال می‌زد. - اون عاشق این می‌شد.
پنیر!
ممنون.
اون رو برداریم. عالیه اون.
- اون سمته... - آره.
- ...اینجا خوراکیای خوشمزه هست. - می‌خوای...
اون سوتین‌هایی نیست که تو گفتی... تو گفتی «میشه از اینجا بریم؟»
و من گفتم، چی، به سمت اون بخش بزرگ سوتین‌ها؟
- نمی‌دونم ذهنت کجا بود ولی... - نمی‌دونم.
- تو بودی که بهشون اشاره کردی. - من...
وای.
- وای. - ای بابا.
- اه، داداش. - هی.
وای.
این ساختمونا باحالن، نه؟
اونجا هم قدیمی‌هاش هستن.
اوه، آره. قشنگن.
- آره، واقعاً. - دهه‌های پنجاه، شصت.
- آره. - هنوزم سرپان.
ببین.
مجسمه خیلی باحالیه.
این مال بلوک شورویه.
تقدیم شده به تفنگداران لتونیایی که بین سال‌های ۱۹۱۵ و ۱۹۲۰ جنگیدن.
فکر می‌کنی این چیه؟
شبیه یه راه پله به پایینه؟
خب، بذار ببینیم.
"یادبود قربانیان اشغال شوروی."
در دهه ۱۹۴۰، بیش از ۶۰ هزار لتونیایی به اردوگاه‌های کار اجباری تبعید شدند.
وای.
راستش، حسش کن. لمسش کن.
لرزشش عالیه.
مثل یه مجسمه یادبودی می‌مونه،
اما یه واسطه اضافه، یه عنصر اضافه داره.
خیلی خیلی تأثیرگذار و خیلی خیلی قدرتمنده.
قدرتمند، آره. کاملاً.
این طرف چقدر ساکته.
وای.
این یه کپی از دستمال نمادینِ
که متعلق به یکی از اون تبعیدیا بود، مریجا استاکله.
گلدوزی شده با امضاهای ۸۸ نفر از هم‌بنداش
و تاریخ دستگیریش.
ای وای.
چقدر تأثیرگذاره.
ریگا چه جای جالبی به نظر میاد.
حیفه که ما فقط اینقدر سریع میایم و میریم.
- خوبی، چارلی؟ - همه چی خوبه.
بچه‌ها، خب، امروز یه کشور دیگه.
لتونی خیلی خوب بود.
خیلی باحاله.
باکمون پر بنزینه.
داریم میریم لیتوانی.
سلام. این مرزه.
لیتوانی، ما داریم میایم.
لیتوانی!
لیتوانی به عنوان یه بهشت واقعی برای دوستداران طبیعت شناخته میشه،
که به خاطر جنگلها، دریاچه‌هاش و خط ساحلی زیباش معروفه.
امروز داریم میریم به یه شبه‌جزیره شگفت‌انگیز،
که با روسیه مرز مشترک داره، به اسم کورونیان اسپیت
تا کهربا پیدا کنیم، که تو این منطقه‌ها به طلای لیتوانیایی معروفه.
اما اولش، از یه ورزش موتورسواری دیوونه‌وار بهمون خبر دادن
که نمی‌تونستیم از دستش بدیم.
سلام، سلام.
اینو نگاه کن.
چه جمعیتی!
وای خدا!
ای بابا، این چیه؟
- خیلی دیوانه‌واره! - این که محشره، نه؟
اون توپ‌ها رو نگاه کن.
دارن چیکار می‌کنن؟
- من تا حالا همچین چیزی ندیدم. - اونو نگاه کن.
می‌بینی چطور توپ رو گیر انداخته
- بین پا و موتور؟ - آره.
- نگاه کن. همونجا داره. - آره، همینجوری داره می‌چرخه.
معلومه که اجازه ندارن برن تو اون قسمت سبز، نه؟
خیلی دیوانه‌واره.
- یه داور واقعی هم هست! - چی؟
- تا حالا ندیده بودیش، نه؟ - نه.
نه.
مستقیم زد به پاش.
باید بره بیرون.
- رفت بیرون. - جای جریمه هم دارن!
خیلی سرگرم‌کننده‌س.
یعنی اینا، واقعاً... کاری که دارن می‌کنن خیلی سخته.
دنده رو از دو طرف عوض می‌کنن، از دو طرف روی چرخ عقب ترمز می‌گیرن.
باورنکردنیه.
نگاه کن. دارن بچه‌ها رو سوار می‌کنن.
خب.
بریم.
فوتبال موتور کراس.
- و فقط... محشره. - خیلی دیوانه‌واره.
داریم میریم به این شبه جزیره
که از کرانه غربی لیتوانی پایین میاد.
و دقیقاً انتهای اون شبه جزیره مال روسیه است.
اما درست قبل از مرز روسیه،
یه جایی هست که می‌تونیم ببینیم آیا میشه کهربا پیدا کرد،
که تو این منطقه پیدا میشه.
جنگل زیبا. وای خدایا.
یه دست‌انداز بزرگ جلوه. دست‌انداز بزرگ.
خوب بود.
خب، بریم.
اینجاست که اون یکی هست.
- سلام! - سلام.
شما همون مردِ کهربایی هستید؟
- ایناش! خودشه. - گوتن مورگن. سلام!
سلام.
می‌خوای ما رو ببری سمت گنجینه کهربا؟
- خیلی خوشحالم از دیدنتون. - سلام. من کاظمیرس هستم.
- کاظمیرس؟
- بله، کاظمیرس.
اسم قشنگیه.
- کاظمیرس. - خیلی خب. بریم.
این نوار باریک زمین، همیشه یکی از بهترین جاهای بالتیک بوده
کهربا رو برای هزاران سال توش پیدا کنی.
تعادلش حرف نداره.
فکر نمی‌کردم کهربا "ماهیگیری" کنی.
آره، می‌تونیم امتحان کنیم "ماهیگیری" کنیم.
ببین، ببین، ببین.
- این کهرباست؟ روی آب مونده. - آره. آره.
- روی آب میمونه؟ - آره.
سنگین نیست.
این کهرباست؟
- نمیدونستم روی آب میمونه. - روی آب میمونه.
خب، نمیتونه همه‌ش روی آب بمونه.
آره، کهربا روی آب میمونه.
- همه‌شون؟ - سنگ نیست.
سنگ میره پایین ولی کهربا روی آب میمونه.
- پس این... اوه! لعنتی. - آره.
- پس این... - مشکلی نیست. می‌تونی برش داری.
آره، این...
ببخشید. خیلی سبک بود.
کهربا میاد لب ساحل.
- باید، مثلاً... - اینجا گیر میکنه.
- آره.
ببین، ببین، ببین.
- اون رو ببین. - نگاه کن. آره.
این واقعاً قشنگه. اون یکی رو نگاه کن.
- چون که... - خیلی دلنشینه.
و این بیشتر اون رنگیه که...
- انتظارشو داشتم. - این شفافه. کهربای شفاف.
- و این رزینه؟ - شفافش رزین درخت کاجه.
- پس مثل... - چون یه کانی ارگانیکه.
- یه کانی ارگانیکه. - آره.
قدمت کهربا اینجا حدود پنجاه میلیون ساله.
پنجاه میلیون سال قدمت؟
پنجاه، همه‌شون.
- پنجاه میلیون؟ - پنجاه میلیون.
باورم نمیشه اینقدر قدیمی باشن.
ببین. کلی ازش اونجا داره.
اون رو ببین.
اونجا کهربا می‌بینی.
این البته کوچیکه. نه اونقدر بزرگ.
چند وقته دنبال کهربا هستی؟
حدود ۵۰ سال.
- ۵۰ سال؟ - آره.
اونجا بازم هست.
- کلی ازشون هست. - آره.
دریای بالتیک کهربا رو توی ساحل به ما هدیه میده.
- آره، خیلی خوب کار کردیم. - دمت گرم.
خیلی خوب کار کردیم، رفیق.
- عالیه. - زیباست.
توی جعبه مخصوصم دارم...
اگه اینو ببینی.
این چیه؟
- ببین. - یه پشه توشه.
مگه یه پشه پنجاه میلیون ساله است؟
و عین هموناییه که الان هست.
- آره، آره، آره. - دقیقاً.
پس ما میریم سراغ این پشه،
یه قطره از خونی که از یه دایناسور خورده رو می‌گیریم،
و از اون یه قطره خون، دایناسور رو دوباره می‌سازیم.
این همون چیزیه که تو پارک ژوراسیک اتفاق افتاد،
- مگه نه؟ - آره.
اینجوری مخصوص شما.
اوه خدای من. این مال ماست؟ ممنون.
یه هدیه کوچیک. چه خوبه.
یه هدیه ۵۰ میلیون ساله.
برای مادر، یا خواهر، بچه‌ها...
- از ک... سگ، گربه... - ممنونم آقا.
- خیلی لطف دارید. - مهم نیست. مال شماست.
چون این هدیه از دریاست.
خب، خیلی خوش گذشت که تو ساحل دنبال کهربا گشتیم.
و خوش شانس بودیم که اینقدر پیدا کردیم.
خیلی خنده‌دار بود. واقعاً دیوونه‌بازی بود.
چه مرد دوست‌داشتنی‌ای.
و می‌دونید، اون تجربه،
یه تجربه واقعی از یه کشوره، از مردمش.
و این چیزا خیلی ارزشمندن.
چادرهامون رو تو محوطه یه قلعه قرن نوزدهمی برپا می‌کنیم،
قبل از اینکه سوار بالون بشیم برای غروب آفتاب.
یه راه عالی برای دیدن منظره‌های زیبای لیتوانی
و خداحافظی با کشورهای بالتیک.
چه روز قشنگی.
پیدا کردن کهربا تو ساحل و بالون‌سواری تو غروب.
ورود خیلی با شکوهی.
وای خدایا. ببین اونو.
فوق‌العاده‌ست.
اون برج بزرگ رو ببین. قشنگه، مگه نه؟
اینجاست.
زرد به زرد.
چی پیدا کردی؟ یه قورباغه؟
چقدر کوچولو. یه دونه قرمز کوچولو.
هی کوچولو.
میدونم. اشکالی نداره.
برت می‌گردونم سر جاش.
حالش خوبه. کاملاً خوبه.
حالش خوبه.
باید فیلمش رو بگیری تا تماشاگرها بدونن که آسیب ندیده، مثلاً...
چون وگرنه فکر می‌کنن من بهش آسیب زدم.
و من این کارو نکردم. ببین، حالش خوبه.
منظورم اینه که برای اون مثل افتادن از ۳۰ طبقه بود،
ولی حالش خوبه.
چادرهامون رو زدیم و حالا داریم میریم برای بالن سواری.
ولش نکن تا نگفتم.
و نترس وقتی آتیش روشن میشه.
ما خیلی نزدیکشیم.
باید بپریم توش. باید سوار شیم.
باشه، من رفتم تو. باشه.
بزن بریم!
خداحافظ، دیو! خداحافظ، عمو دیو!
چائو.
بالا، بالاتر، اوج گرفتیم! با بالن جادوییم!
آره، رفتیم بالا. بالاایم.
اون منظره رو ببین!
- وای خدای من! - ای وای.
اونجا قلعه‌ست. ببین.
چقدر آرومه.
ای وای، دلم میخواد گریه کنم.
خیلی قشنگه.
- خیلی قشنگه. - واقعاً دلنشینه.
اولین بالن سواری کی بود؟
۱۷۸۳.
محاله!
فرانسوی‌ها بودن. اونا بالن هوای گرم رو اختراع کردن.
ولی خودشون میترسیدن پرواز کنن،
پس دو تا داوطلب پیدا کردن، که دو تا از دوستاشون بودن.
پس اونا داشتن پرواز میکردن برای حدود ۱۵ تا ۲۰ دقیقه.
هنوز یه سری کشاورز بودن که داشتن به مزارعشون میرسیدن،
و در واقع، اونا دیدن که
یه شیء بزرگ، سیاه و دودی، که از آسمون فرود میومد.
- وای خدای من. وحشت. - هیچی... آره.
فکر کردن... که این شیطانه که تو زمین‌هاشون داره فرود میاد.
"بریم بکشیمشون."
ولی یه چیزی همراهشون بود که جونشون رو نجات داد.
چند بطری شراب قرمز؟
یه مقدار طلا؟
اونا یه بطری شراب گازدار داشتن.
- آره. - گازدار...
آره. چون زندگی اولین خلبان‌ها با یه بطری شراب گازدار نجات پیدا کرد،
هر خلبانی حداقل یه بطری شراب گازدار همراهش داره
تو هر پرواز.
خیلی سریع داریم میایم پایین.
آره، آره.
قراره تلاش کنیم و تو اون قسمت سبز فرود بیایم؟
ببینیم باد مارو کجا میبره.
- خب، آماده فرود باشین. - باشه.
- آماده فرود باشین. بریم. - حالت فرود بگیرین.
رفقا، فقط زانوهاتون رو خم کنین، اوکی؟
- حتماً. باشه. - آره. زانوهام خم شده.
بریم. و فرود!
- عالیه. داریم حرکت می‌کنیم. - هی! اینو ببین.
- چه فرود عالی‌ای. - چه فرود عالی‌ای، رفیق.
باحال بود.
خیلی خب، آقایون.
- حالا دیگه خطری نیست، می‌تونین از سبد بیاین بیرون. - ممنون.
درست مثل جمع کردن چادرمه.
خب، ما چادرهای خیلی بزرگی داریم.
اوه، نگاه کن. یه بالون اون توئه.
حالا، خود این مراسم خیلی ساده‌ست.
اشکالی نداره اگه یکی دو تا مو از سرتون بردارم...
- آره. - ...و آتیشش بزنم؟
- آره. - جدی می‌خواین این کارو بکنین؟
- آره. ما بعد از هر پرواز این کارو می‌کنیم. - آره.
فقط یه کم به جلو خم بشید.
- آها، متوجه شدم. - آره، حتماً.
وای.
بوش میاد.
آره، موهای ما خیلی نمی‌سوزه.
پس لطفاً بعد از من تکرار کنید.
- هر چی مزرعه بزرگ‌تر باشه... - «هر چی مزرعه بزرگ‌تر باشه...»
- ...فرود نرم‌تری داریم. - «...فرود نرم‌تری داریم.»
هر چی مزرعه بزرگ‌تر باشه...
- فرود نرم‌تری داریم. - دقیقاً.
حالا، لطفاً این رو تا دو هفته پاک نکنید.
و اگه این کارو بکنید، باید دوباره پرواز کنید.
باشه. شما خلبان فوق‌العاده‌ای هستید. عالی بود. ممنون.
- ممنون. به سلامتی، رفقا. - به سلامتی.
خیلی فوق‌العاده بود که این بخش از دنیا رو کشف کردیم.
استونی، لتونی، لیتوانی، راستش قبلاً هیچ شناختی از این کشورها نداشتم.
فقط پُر بود از دیدن مردم و تجربه چیزهای جدید.
و فکر می‌کنم آدم با این سفرها یه جورایی باز میشه.
یه جورایی انگار از تو باز می‌شی.
و یه تجربه واقعاً بی‌نظیره.
این سفرهای طولانی که می‌کنیم، همیشه یادم میره که راه درازیه.
خیلی خب، خانم‌ها و آقایون. رسیدیم.
به لهستان خوش آمدید!
دوباره برگشتیم به نقطه اول، ایوان.
خیلی وقت بود بازی نکرده بودم.
قیافه‌اش یه جوری بامزه و شوکه شده به نظر میاد.
انگار داره میگه: «خدای من!»
وای. ببین چه جاییه. چقدر قشنگه.
واقعاً می‌خوام این کارو بکنم؟
اوه لا لا.
دیگه راه برگشتی نیست.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.