..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫وای خدای من.
‫اوه خدا.
‫نیکلاس؟ ‫اوه خدا!
‫لباس سرهمی چرمی گوساله ایت خراب شد!
‫و همچنین هواپیمای ما سقوط کرد.
‫کمک!
‫نه، نه، نه. نه، نه.
‫اوه، نه، نه. اشکالی نداره.
‫من قبلاً گشتم. هیچکس دیگه ای اینجا نیست.
‫- چی؟ ‫- ما کاملاً تنهاییم.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫به هر قیمتی که شده.
‫ما باید زنده بمونیم.
‫ببین عزیزم، من یه آتیش درست کردم.
‫و تو بهم گفتی آناناس کریستالیم رو نیارم.
‫وایسا.
‫باید درخواست کمک مینوشتیم؟
‫اوه، نه. این خیلی بیشتر شبیه خودمونه.
‫میفهمن.
‫به خودمون افتخار میکنم، نیکلاس.
‫این ماهی سرخو عالیه.
‫فقط داشتم فکر میکردم، وقتی بیرون بودی ‫و همه کارها رو برای هر دومون انجام میدادی،
‫میگو هم دیدی؟
‫اوه، آره بابا. اینجا پر از میگوعه.
‫الان برمیگردم.
اوه، و ‫یه چند تا از این نارگیل‌ های ‫مرطوب‌ کننده هم برام میاری؟
‫یه نگاهی میندازم.
‫عالیه.
‫من همینجا میشینم و تمرین شیپور صدفی میکنم.
‫خیلی خب، همتون گوش کنید.
‫هشتاد و شیش اسنپر ‫حالا میگو میخواد
‫و، ماریسول، لطفاً نارگیل ها رو با لا مر پر کن، باشه؟
‫داره سریع تمومشون میکنه. ‫اینجا خسیس بازی در نیار.
‫یادتون باشه، همه، ما توی یه جزیره متروکه ایم.
‫باید همیشه شیکِ تبعیدی باشه، باشه؟
‫هی، هی. میتونی بفهمی یه مام زیر بغل ‫توی یه جزیره متروکه چه شکلی میتونه باشه؟
‫بوی بدن این پیرزن دیگه خیلی داره تند میشه.
‫عجله کنید، عجله کنید، عجله کنید، مردم.
‫زود باشید. چرا هیچکس نمیترسه؟
[ تاراج ] [ فصل سوم : قسمت اول ]
‫گوش کن، نیکلاس.
‫من خودم نواختن آهنگ "در جریان آزادی" رو ‫با شیپور صدفی یاد گرفتم.
‫دور شو، دور شو، دور شو،
‫آفرین عزیزم.
‫میشه یه چیزی بگم؟
‫میدونم زندگی‌مون اینجا سخته، ‫ولی یه جورایی خوشم میاد.
‫راستش از اینکه توی اقیانوس برینم لذت می‌برم.
‫این توالت خداست.
‫شاید همه اینا به نفع‌مون باشه.
‫منظورم اینه، من با آرتور خیلی گند زدم.
‫من آدم بدی ام.
‫هی. هی، هی. نه.
‫لازم نیست بهش فکر کنی. باشه؟ ‫هیچکدوم از اینا اینجا مهم نیست.
‫حق با توئه.
‫اینجا خیلی خالصه. هیچ درگیری‌ ای نیست.
‫هیچ میلیاردر نقاب‌ داری روان من رو به هم نمیریزه.
‫اینجا دقیقاً همون چیزیه که تو بهش نیاز داری.
‫روان تو اینجا به هم نمیریزه.
‫میخوای آهنگ "کوکومو" رو بشنوی؟
‫اونجاست که میخوایم بریم،
‫خیلی پایین توی کوکومو،
‫هی، کسی میتونه یه تیغ زنانه شیک بهم بده؟
‫میخوام وقتی خوابه پاهاش رو اصلاح کنم.
‫اوه، لعنتی. نه!
‫- نه! نه! نه! نه! نه! نه! نه! نه. ‫- اینجا چه خبره؟
‫شماها اینجا چیکار میکنید؟ ‫چطوری پیدامون کردید؟
‫ماری‌ سول بهم زنگ زد.
‫اون گفت نمیخواد توی یه جزیره خصوصی ‫توی اقیانوس هند گیر بیفته.
‫دخترم هفته دیگه از دانشکده پزشکی ‫فارغ التحصیل میشه.
کی اهمیت میده، ماری سول؟
‫این برای مالیه.
‫مالی کجاست؟ اینجا چه خبره؟
‫و کسی میتونه یه پینا کولادای ‫دبل ویرجین برام درست کنه؟
‫خیلی خب، ببینید، بعد از اون همه ماجرا با آرتور،
‫و اون محفل نقاب‌ دار میلیاردرها،
‫اون توی بدترین وضعیت روحی کل زندگیش بود.
‫اون به یه بازنشانی کامل نیاز داشت.
‫پس من یه سقوط هواپیما رو جعل کردم،
‫یه جزیره بهشتی خیالی توی صحرا اختراع کردم،
‫جایی که اون میتونه از واقعیت فرار کنه، ‫خودش رو شارژ کنه و التیام پیدا کنه.
‫من اسمش رو گذاشتم "حالت خداحافظی".
‫و این کاملاً کار میکنه.
‫این مزخرف‌ ترین چیزیه که توی عمرم شنیدم.
‫واقعاً اینطوره، سوفیا؟
‫منظورم اینه، مگه همه ما به واقعیت‌ های جعلی ‫احتیاج نداریم که گاهی بهشون فرار کنیم؟
‫منظورم اینه، هاوارد، چرا تو هر سال مثل اسکویرتل ‫لباس میپوشی و توی کامیک-کان شرکت میکنی؟
‫من لباس نمیپوشم. من تبدیل میشم.
‫و، سوفیا، مگه تو بخشی از جنبش ‫تسخیر وال استریت نبودی؟
‫ما یه گفتگو رو شروع کردیم.
‫و، راندا، در مورد کریستال‌ های ‫کوچیک و کارت‌ های تاروتت چی؟
‫نمیدونم.
‫سه شمشیر به طور دقیق پیش‌ بینی کرد که ‫من قراره با شوهر خواهرم رابطه داشته باشم.
‫ببینید، به محض اینکه حس کنم ‫که اون به حالت عادی برگشته،
‫- بهتون خبر میدم. ‫- نه.
‫ما شغل‌ های واقعی داریم که ‫به آدم‌ های واقعی کمک میکنیم.
‫ما مسئولیت‌ هایی داریم.
‫- میرم باهاش حرف بزنم. ‫- نه. نمیتونی این کار رو بکنی.
‫باید خیلی باهاش ملایم باشی.
‫اون مثل یه خواب‌ روه. ‫مغزش الان خیلی شکننده‌ست.
‫وای، تینا لاک‌ پشت، این صدف‌ ها ‫واقعاً بالا می‌برن و جدا میکنن.
‫سلام، دختر عمو.
‫من از خونه کوچیک احمقانه‌ت خوشم میاد.
‫چی؟
‫چه خبره؟
‫این اولین سراب منه.
‫و خیلی قشنگه.
‫و خیلی واقعی.
‫و من میتونم بوی جین و سکه ها رو حس کنم.
‫و، سوفیا، تخیل من برات موی چتری گذاشته.
‫خیلی هم خوب شده. ‫باید توی زندگی واقعی هم این مدلی کنی.
‫این زندگی واقعیه. ‫آخر هفته کوتاه‌شون کردم.
‫نه، نکردی.
‫دارم خواب می‌بینم.
‫وقتی خواب می‌بینی باید ‫خودت رو نیشگون بگیری، دیوونه.
‫خدایا، حتی سرابت هم باید خونسرد باشه.
‫مالی، به حرفم گوش کن.
‫من واقعی ام.
‫ما واقعاً اینجاییم. ‫تو توی یه جزیره متروکه گیر نیفتادی.
‫- چی؟ ‫- نیکلاس همه اینا رو صحنه سازی کرده.
‫تو داری دستکاری میشی.
‫نیکلاس؟ اون چی داره میگه؟
‫خیلی خب، مالی، بیا اینجا بشینیم.
‫خب، وقتی توی هواپیما بودیم،
‫من یه تصمیم مهم در مورد سلامت روانت گرفتم،
‫و ممکنه مقداری پوست لیمو ترش ‫آمبین رو روی پاناکوتای تو رنده کرده باشم.
‫- این جرمه؟ ‫- آره. ‫قبلاً جرم نبود.
‫به هر حال، ما واقعاً سرگردان نشدیم.
‫ما توی یه جزیره ایم که تو ‫توی طلاق از جان به دست آوردی.
‫اسمش سنت نوواکه.
‫در واقع یه عمارت درست همونجاست.
‫منظورت اینه که همش الکیه؟
‫دقیقاً. عالیه.
‫همه ما قضیه رو میدونیم. بیاید جمعش کنیم، ‫اون پینا کولاداها رو بگیریم و برگردیم لس آنجلس.
‫وایسا.
‫آرتور کجاست؟
‫نمیدونیم، دختر عمو.
‫درست بعد از اینکه تو فرار کردی، ناپدید شد.
‫و به تلفنش هم جواب نمیده.
‫- من اینجا میمونم. ‫- چی؟
‫نه. داری چی میگی؟
‫چه فایده ای داره که من با شماها برگردم؟
‫مهم نیست چیکار کنم، همیشه آخرش ‫به یکی دیگه یا خودم آسیب میزنم، و...
‫دیگه نمیخوام باهاش کنار بیام.
‫پس داری از همه چیزهایی که ‫انجام دادیم دست میکشی؟
‫باورم نمیشه اینقدر خودخواه شدی.
‫خب، شاید وقتشه که من خودخواه باشم.
‫داری فرار میکنی. تو یه ترسویی.
‫اوه، حتماً.
‫شاید من یه ترسو باشم.
‫ولی من یه ترسوئم که صاحب یه جزیره‌ست.
‫و من هیچ وقت اینجا رو ترک نمیکنم.
‫پس نکن.
‫بنیاد قبل از توئم خوب بود، ‫و بدون توئم خوب میمونه.
‫اینجا خوش بگذرون، نقش بازی کن.
‫بیاید بریم، بچه ها.
‫و واقعاً باید عجله کنیم.
‫احتمالاً نباید مسئولیت رو به عهده اینزلی میذاشتم.
.امروز کارتون عالی بود، تیم
‫همه واقعاً بهترین عملکردشون رو نشون دادن.
‫شما بهترین تیم حقوقی هستید ‫که تا حالا باهاش کار کردم.
‫چرا هنوز پرواز نکردیم؟
.خبر خوب
‫هواپیما حسابی داغونه. هیچ جا نمیریم.
‫نه. چقدر طول میکشه درستش کنید؟
‫خب، ما به یه موتور جدید نیاز داریم، ‫ولی باید با هواپیما بیارنش.
‫و ما وسط باند گیر کردیم ‫و مسدودش کردیم، پس...
‫میخوام یکم جنس بزنم ‫و به چند تا مدل پیام بدم.
‫به هیچ وجه.
‫حتی یه ثانیه دیگه هم نمیتونم توی این جزیره بمونم.
‫اگه مجبور بشم تا سریلانکا شنا میکنم.
‫خب، این ایده جالبیه.
‫پسر بالغ من اونجا زندانیه.
.نه، نه. وایسید
‫یه خونه دیگه اون طرف جزیره هست ‫و به نظر میاد یه کشتی مسافربری دارن.
‫عالیه. ما با کشتی میریم.
‫همه وسایلتون رو بردارید و بریم.
‫این حس خیلی خوبیه.
‫از خدایان جزیره به خاطر این نعمت سپاسگزاریم.
‫ممنون، کوکومو!
‫میدونی، این بهترین ایده ای بود ‫که تا حالا داشتی، نیکلاس.
‫تو، من، تینا لاکپشته.
‫- این همه چیزیه که برای بقیه عمرم نیاز دارم. ‫- بقیه عمرت؟
‫عجیبه، چون فکر میکردم این یکم موقتی‌ تر باشه.
‫- اوه، نه، ما هیچ‌ وقت نمیریم. ‫- باشه.
‫فقط... من برای دیدن ونسا هاجنز ‫و اشلی تیسدیل در انتظار گودو بلیط داشتم.
‫ولی میدونی چیه؟ ‫حس میکنم جواب منفیه.
‫- کاملاً خوبه. من… ‫- خانم مالی.
‫- خانم مالی، یه مشکل بزرگ داریم. ‫- چی شده؟
‫اونا رفتن اون طرف جزیره.
‫- کیا رفتن؟ ‫- سوفیا و بقیه گروه.
‫باید بهشون کمک کنی.
‫چرا؟ اون طرف جزیره چیه؟
‫ما اینجا تنها نیستیم.
‫چقدر دیگه مونده؟
‫نمیدونم. آنتنم داره قطع و وصل میشه.
‫باید یه جایی همین دور و بر باشه.
‫این خیلی کلافه کننده‌ست.
‫شماها هم اون صدا رو میشنوید؟
‫چه صدایی رو؟
‫فکر کنم این ریتم‌ های دلنشین ‫کارائیبیِ سر لیونل ریچی باشه.
‫بوی روغن نارگیل میاد.
‫وایسید. یه لحظه.
‫هاوارد، اون یه فوک نیست که داره آفتاب میگیره؟
‫وایسا. اون یه ماهی مرکب به گل نشسته نیست ‫که داره یه هات داگ رو ماساژ میده؟
‫عجب منظره دلپذیری.
‫یه توده طالبی که کلاه فدورا سرشه.
‫وای خدای من. ‫اون یه توده طالبی نیست.
‫اون یه آدمه!
!اونا یه مشت پیرهای لختن
!اوه، سلام
‫میدونستم بوی لباس میاد.
‫من جرالد کنینگم.
‫به واژین خوش اومدید.
‫اوه، خدای من.
‫نه، نه، نه. نه خدا.
‫جرالد کنینگ.
‫میخوای اون رو در بیاری؟
‫جناب، شما ما رو به طور غیرقانونی بازداشت کردید.
‫ما شهروندهای آمریکایی هستیم،
‫و من خواستار دسترسی فوری به کشتی شمام.
‫اوه، بانوی دوست داشتنی. میدونی،
‫تو پوشیده‌ ترین انسانی هستی ‫که تا به حال توی زندگیم دیدم.
‫مطمئنی نمیخوای اجازه بدی باد پوستت رو ببوسه؟
‫نه. نمیخوام.
‫حریم خصوصی محترم، ای مامان باکلاس.
‫گوش کن، برام مهم نیست ‫چجور نمایش عجایبی اینجا به راه انداختی.
‫- تنها چیزی که میخوام اینه که من و دوستام باشیم... ‫- هوو.
‫نمایش عجایب؟ میدونی واژین چیه؟
‫اینجا یه آرمان شهر آزاد اندیش، ‫فرا جنسیتی و مطابق با قانونه.
‫میدونی اینجا چی رو تبعید میکنیم؟
‫قضاوت. ‫شماها حالتون خوبه؟
‫دختر عمو مالی، خدا رو شکر.
‫همه‌ نوشیدنی‌ های اینجا با متاموسیل قاطی شده.
‫وای خدای من. ‫انگار یه تقلید هرزه‌ نگارانه از فیلم پیله‌ست.
‫به همین دلیله که من نمیخوام ‫به طور طبیعی پیر بشم.
‫مالی ولز؟
‫همینطور که خم میشم و نفس میکشم.
‫خیلی متاسفم... همدیگه رو میشناسیم؟
‫جرالد کنینگم. همسایه‌تم.
‫ولی تو هیچ وقت به دیدن من ‫اینجا توی واژین نیومدی.
‫من اینقدر سبدهای میوه اروتیک ‫برات فرستادم، ولی هیچی.
‫تنها چیزی که ما میخوایم استفاده از کشتی اونه، ‫از این جزیره دیوونه وار میلیاردرها خلاص بشیم،
‫ولی اون اجازه نمیده.
‫کشتی من، قوانین من.
‫و من از رفتارت خوشم نمیاد، ‫خواهر ساسافراس.
‫باشه، میدونی چیه؟ دیگه تمومه. ‫هیچکس من رو خواهر ساسافراس صدا نمیزنه.
‫- نه، نه، نه. ‫- اتفاقاً زدم.
‫بچه ها، بچه ها، هی، همگی، بیاید آروم باشیم.
‫باشه.
‫آقای کانینگ، چرا من و تو خصوصی صحبت نکنیم؟
‫مالی، آقای کانینگ آلت تناسلی منه.
‫میتونی جرالد صدام کنی.
‫بیا بریم خصوصی صحبت کنیم، باشه؟
‫این تیپی منه.
‫اون نقاشی یه خودنگاره‌ست.
‫- بفرما بشین. ‫- ممنونم.
‫- آره. راحته. ‫- وای خدای من.
‫گربه کوچولو، من خیلی متاسفم.
‫- اوپس-دیزی. آره. ‫- خیلی خب. اوپس. ممنونم.
‫نشستن توی هر جایی توی واژین خیلی سخته، ‫چون همه جا رو با روغن نارگیل پوشوندم.
‫من اصرار دارم. ‫آره.
‫حمص؟
‫باشه.
‫- قاشق داری؟ ‫- اوه، نه. اینجا از قاشق طبیعت استفاده میکنیم.
‫بیا.
‫آره. آره.
‫خیلی خوبه.
‫من کاملاً باهات موافقم.
‫جرالد، میخواستم بابت سوفیا ازت عذرخواهی کنم.
‫گاهی اوقات میتونه یکم تندخو باشه.
‫اون من رو یاد زندگیم قبل از اینکه ‫به اینجا پناه بیارم میندازه.
‫اون بنیاد من رو اداره میکنه ‫و کارهای خوب زیادی انجام میده.
‫و فقط میخواد به خونه برگرده ‫و کارهای بیشتری از اون انجام بده.
‫پس، واقعاً ممنون میشم اگه اجازه بدی ‫اون و دوستام از کشتیت استفاده کنن.
‫آه، استبداد کار.
‫اجازه بده یه چیزی بهت نشون بدم.
‫اون منم.
‫من دارم مدال آزادی ریاست جمهوری رو میگیرم،
‫به خاطر اختراع تکنولوژی ای که ‫جی پی اس رو قدرت میده.
‫تو جی پی اس رو اختراع کردی؟
‫من به خیلی از مردم کمک کردم ‫راهشون رو توی زندگی پیدا کنن،
‫ولی بعدش طلاق اومد،
‫- و بعدش پرونده های اثبات نسب. ‫- آره.
‫و بعد دخترم خانواده رو ترک میکنه،
‫فرار میکنه و با کریس انجل، ‫مرد ذهن، ازدواج میکنه.
‫و دیگه خیلی زیاد شد.
‫برای همین اینجا عقب نشینی کردم، ‫دیگه پشت سرم رو هم نگاه نکردم.
‫پس آخرین بار کی از جزیره رفتی؟
‫کی میتونه بگه؟
‫من الان زمان رو با ارگاسم اندازه میگیرم.
‫میدونی مالی، ازت خوشم میاد.
‫ولی دارم این حس رو میگیرم که ‫تو و دوستات به اندازه کافی واژینی نیستید.
‫و من فقط به اعضای دارای کارت اجازه میدم ‫سوار کشتی بشن، پس...
‫چطور میشه به اندازه‌ کافی واژینی شد؟
‫هیچ وقت فکر نمیکردم این سوال رو بپرسی.
‫- ای کاش نمی‌پرسیدم. ‫- باید بَکّانال کنیم.
‫- بَکّانال؟ ‫- آره. مارگاریت.
‫زود باش.
‫تو میتونی انجامش بدی.
‫آفرین دختر. تو میتونی انجامش بدی.
‫مارگاریت منشی اجرایی منه.
‫خیلی خب.
‫ممنونم. ممنونم.
.نگاه کن - .آره -
‫برنامه عیاشی من.
‫اول ضیافت میکنیم، و وقتی از هوموس حامله شدیم، ‫اون وقت با ریتم ها میرقصیم.
‫با منی؟
‫و بعد هنر خلق میکنیم.
‫- ولی از قلم مو استفاده نمیکنیم. اوه، نه. ‫- نه.
‫از چیزی که خدا بهمون داده استفاده میکنیم.
‫نوک سینه ها و نوک آلت تناسلی‌مون.
‫- اوه، پسر. ‫- چی میگی؟
‫باشه، انجامش میدیم. ‫ولی لباس‌ هامون رو در نمیاریم.
‫تو از ناف به پایین لختی.
‫نه، نمیشه. ولی کفش‌ هام رو در میارم.
‫- بدون جوراب. ‫- میتونم این کار رو بکنم.
‫میخوام ساق پاهات رو ببینم.
‫زیاده‌ روی نکن، سر جرالد.
‫معامله‌ست؟
.باشه، این افتضاحه
‫نه ماهه با ایزاکم، ‫و اون هیچ وقت پاهام رو ندیده.
‫حس میکنم چشم هاشون داره به پاشنه هام زل میزنه.
‫من از در آوردن چکمه هام امتناع میکنم.
‫خب، گوش کنید، اگه میخواید از این جزیره برید، ‫باید اون انگشت های پا رو نشون بدید.
.برید که رفتیم
‫باکانالیا!
‫هی. هی. هی.
‫میخوای بری؟ تو این رو دوست داری.
‫عالیه.
‫- بذار بالا نگهش داریم. ‫- باشه. ‫درسته؟ برای ایمنی؟
‫- زود باش! ‫- زود باش، استر.
‫دستات رو تکون بده. میخوام ببرم!
‫و داریم می‌بازیم.
‫اوپس. متاسفم.
‫همکاران واژینیرز، پیر و جوون.
‫تبریک میگم. یه جشن باکوس موفق دیگه.
‫فقط دو مورد حمله قلبی.
‫شب آسونی برای چادر پزشکی ما.
‫و حالا، طبق سنت ما، ‫ملکه رو تاج گذاری میکنیم.
‫کسی که بهترین تجسم رو از ‫روح جشن باکوس داشته باشه.
‫خانم ها و آقایون، اعلیحضرت سلطنتی، مالی ولز.
‫ممنونم.
‫باشه.
‫ممنونم، عزیزم.
‫ممنونم.
‫و حالا، ندیمه های آغوش، لطفاً جلو بیاید ‫و ملکه جدید خودتون رو در آغوش بگیرید.
‫فوق العاده‌ست.
‫یه بغل گروهی. باشه.
‫تصور کنید الان توی چه ابری ‫از بوی گوز هوموسی گیر کرده.
‫باشه.
‫چرا داره اجازه میده این اتفاق بیفته؟
‫اون داره این کار رو برای ما انجام میده.
‫خب، طبق گفته جرالد، فردا صبح اول وقت ‫کشتی آماده میشه و شما رو به خونه میرسونه.
‫از اینکه نجات‌مون دادی ممنونم.
‫این فراتر از حد وظیفه بود.
‫خواهش میکنم.
‫سفرتون به سلامت.
.و سالم باشید
.توئم سالم باشی
‫ممنون.
‫بریم بچه ها.
‫نمیخوام مثل جرالد کنینگ بشم!
‫چی؟
‫نمیخوام فقط چون میتونم، ‫توی یه جزیره قایم بشم.
‫نمیخوام اینجوری زندگی کنم.
‫چون خیلی، خیلی بد پیش میره.
‫نصف اون فرش، موی شرمگاهی بود.
‫ولی من از جرالد خوشم میاد.
‫منظورم اینه، مهمونی خیلی خوبی داد، ‫و یه آلت تناسلی قابل قبولی داشت.
‫دختر عمو، مجبور نیستی اینجا بمونی.
‫باهامون برگرد.
‫آره عزیزم، شاید وقتشه که برگردیم.
‫و منظورم حرفی که قبلاً زدم نبود.
‫ما بدون تو نمیتونیم این کار رو انجام بدیم.
‫ما نمیخوایم.
‫من نمیخوام.
‫ولی برگشتن خیلی سخته.
‫منظورم اینه، بقیه میلیاردرها چی؟
‫اونا خیلی قدرتمندن.
‫درسته، قدرتمندن.
‫سیاست، تجارت، تکنولوژی رو کنترل میکنن.
‫اونا ارباب های جامعه‌مون هستن، ‫و این حال بهم زنه.
‫ولی میدونی ارباب‌ ها نمیتونن کی رو کنترل کنن؟
‫ملکه رو.
‫خیلی خب. ‫از این جزیره بزنیم بیرون و برگردیم سر کار.
‫آره، دمت گرم! ‫خدا رو شکر برگشت.
‫میخوایم اون عوضی‌ ها رو رسوا کنیم.
‫آره. بیا از سایه‌ ها بیرون بکشیمشون ‫و به دنیا نشون بدیم کی هستن.
‫میخوایم بهشون نشون بدیم ‫چطوری باید یه میلیاردر باشن.
‫میخوایم بزنیم توی بوته‌ های خاکستری پشمالوی ‫غول‌ پیکرشون و کیرهای انجیری چروکشون.
‫- اوه، آره. ‫- متاسفم.
‫بدن‌ های پیر برهنه‌ زیادی دیدم.
‫- باید از اینجا بریم. ‫- ولی با این حال...
‫بزنید بریم توی تخماشون لگد بزنیم.
‫آخرین مهمونی لختیه که توش شرکت میکنم.
‫ممنون، جرالد.
‫این نهایت لذت منه، مالی.
‫خداحافظ، واژینیرز.
‫خداحافظ.
‫راندا، من به این جزیره تعلق ندارم.
‫اوه، نه، عزیزم. نه.
‫ولی تو تعلق داری.
‫من فقط میدونستم که تو به اونجا میرسی، عزیزم.
‫من فقط میدونستم.
‫احساس میکنم دیده شدم.
‫ممنون.
‫من میتونم بمونم.
‫من میمونم.
‫هورا! دوباره همدیگه رو می‌بینیم.
‫مالی!
‫- اون کیه؟ ‫- نمیدونم.
‫شلوار خاکی و کالج و… ‫وای خدا. خیلی خسته کننده‌ست.
‫وای خدای من. اون آرتوره.
‫- آرتور؟ ‫- مالی!
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫- دنبالت میگشتم. ‫- چی؟
‫از اون شب توی خونه‌م که همدیگه رو بوسیدیم.
‫شما همدیگه رو بوسیدین؟
‫- خیلی متاسفم بابت اون. ‫- نه، نه، نه. اشکالی نداره.
‫بعد از اینکه رفتی، ‫من با ویلا بهم زدم، و دنبالت اومدم.
‫سعی کردم زنگ بزنم، ‫ولی تو هیچ وقت جواب ندادی.
‫اوه، خب، من گوشیش رو برداشتم. ‫اسمش هست "حالت خداحافظی".
‫و این کاملاً… بعداً برات تعریف میکنم.
‫ولی من قصد نداشتم متوقف بشم. ‫باید تو رو میدیدم.
‫برای همین شروع کردم به دنبالت گشتن ‫توی تک تک املاک توی در سراسر جهان.
‫اوه، نه. اونا خیلی زیادن.
‫من از همه امتیازهای ماریوت بونووی و ‫ساوت‌ وست رپید ریواردز استفاده کردم.
‫من به جاهای خیلی زیادی رفتم.
‫چیزهای خیلی زیادی دیدم.
‫فقط خیلی خوشحالم که استار باکس همه‌ جا بود، ‫تا حداقل بتونم روزی یه دونه بیگل ساده بخورم.
‫- حتی پنیر خامه‌ ای هم نه؟ ‫- نه، خیلی تنده.
‫ولی من الان اینجام،
‫و، مالی، من میخوام با تو باشم.
‫همیشه میخواستم.
‫برای یه مدت خیلی، خیلی طولانی.
‫احتمالاً از روزی که همدیگه رو دیدیم.
‫امیدوارم عجیب نباشه.
‫نیست.
‫و همه پیچیدگی‌ ها، ‫همه دلایلی که چرا نه… برام مهم نیست.
‫فقط میخوام برای همیشه با هم باشیم.
‫این خیلی قشنگه.
‫به صورت یه پسر و دختر.
‫- و اون درست آخرش خرابش کرد. ‫- فقط یه کوچولو.
‫خب، نظرت چیه؟
‫سوفیا، میخوام یه رابطه ‫نامناسب اداری رو گزارش بدم.
‫جشن عیش و نوش!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.