‫تاکامینه تاکانه الهه‌ی مدرسه‌ی ماست.
‫مقام اول ‫تاکانه تاکامینه
‫رتبه‌های برتر ‫امتحانات پایان ‫ترم.
‫مقام دوم ‫شینیاما جونجی
‫هم در درس و هم در ورزش، بهترینه.
‫از اون گذشته، اونقدر کاریزماتیک هست ‫که به عنوان سال اولی به ریاست
‫انجمن دانش آموزی انتخاب شد.
‫اگه بخوای اون رو ‫توی یه رتبه بندی کل مدرسه بذاری،
‫اون تنها کسیه ‫که حتی بالاتر از بالاتره:
‫یه الهه.
‫از طرف دیگه، من...
‫شیروتا کوشی، هستم...
‫اوه، ببخشید، شیروتا.
‫من داشتم از صندلیت استفاده میکردم. لازمش داری؟
‫اوه، نه، اشکالی نداره.
‫میز خوشحال‌تر خواهد بود ‫اگه واقعاً ازش استفاده بشه.
‫تهِ تهِ تهِ ته، هم توی درس و هم توی ورزش.
‫من هیچ دوستی ندارم و اساساً ‫هیچ‌کس نمیدونه من وجود دارم.
‫حتی مقایسه کردن خودم با اون غیرممکن هست.
‫اما رئیس و من ‫مثل شب و روز می‌مونیم،
‫یا سیب و پرتقال...
‫تنها وجه اشتراک ما اینه که ‫همیشه به یه مدرسه رفتیم.
‫با این وجود، ‫اون همیشه یه نابغه بوده،
‫واسه همین هیچوقت با یه آدم شکست‌خورده‌ای ‫مثل من تعامل نداشته.
‫از دید من، ‫اون خیلی بالاتر از سطح منه
‫که حتی فکر دوست شدن ‫باهاش هم به سرم نزده،
‫چه برسه به چیزی بیشتر از اون.
‫تا همین لحظه...
‫حتی خوابشم نمی‌دیدم که یه بازنده مثل من...
‫بتونه یه رابطه خاص با اون داشته باشه.
‫تو باید کمد من بشی.
‫زنگ بعدی چیه؟
‫آها، فکر کنم داریم امتحان ریاضیمون رو پس می‌گیریم.
‫شرط می‌بندم بازم خراب کردم.
‫اون کیه؟
‫قرار بود اینجا ‫خارج از کلاس ممنوع باشه.
‫رئیس؟
‫اینجا چیکار می‌کنه؟
‫د-داره لباس عوض می‌کنه؟!
‫صبر کن، چی داری نگاه می‌کنی، احمق؟!
‫اینجوری که من واقعاً یه چشم‌چرون میشم!
‫حتی اگه اون کسی باشه که داره تغییر می‌کنه!
‫زیباترین دختر مدرسه!
‫فقط آدم‌های شکست‌خورده دزدکی نگاه می‌کنند!
‫نباید نگاه کنم نباید نگاه کنم نباید نگا—
‫سوتین نداره؟
‫نکنه یادش رفته بپوشه؟
‫نه، امکان نداره همچین اشتباهی بکنه.
‫وایستا وایستا وایستا، بیخیال اون...
‫من اتفاقی دیدم!
‫سینه های رئیس... ‫ داغ‌ترین دختر مدرسه رو...
‫دیدم!
‫این منو یه آدم شکست‌خورده می‌کنه...
‫ولی من دیدمشون!
‫ولی چرا رئیس اونجا این کارو کرد؟
‫و... سوتین نپوشیده بود...
‫سوتین...
‫بشینید.
‫برگه‌های امتحانتون رو پس می‌دم.
‫ایتو.
‫اوجی.
‫کیمورا.
‫شیروتا.
‫سوزوکی.
‫سوئجیما.
‫ارزیابی - ریاضیات 2
‫تا کوشی
‫بله!
‫تا حالا اینقدر نمره بالا نگرفته بودم!
‫یعنی فقط یه درس رو افتادم!
‫بعدی، تاکامینه.
‫بله.
‫این اتفاق نادره. صد نگرفتی؟
‫خیلی نادره.
‫فکر کنم اونم اشتباه میکنه.
‫واقعا نادره.
‫در واقع، یعنی اینکه...
‫افسانه‌ی اینکه اون هیچ وقت نمره‌ای پایین‌تر از 100 نمیگرفت، به پایان رسید.
‫این یه جورایی اتفاق مهمیه.
‫لطفاً منو ببخشید،
‫اما ممکنه یه اشتباه نمره‌دهی باشه؟
‫متاسفم،
‫اما اینطور نیست.
‫خب، پیش میاد دیگه، اسب هم گاهی اوقات لگد می‌زنه.
‫فهمیدم.
‫هان؟
‫باسن؟!
‫باسنِ اون؟!
‫به نظر نرم میاد.
‫صبر کن، نه!
‫چرا داره باسنش رو تو کلاس نشون میده؟!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫—تا. شیروتا!
‫ه-هان؟
‫باسن کو؟
‫بیا امتحانِتو بگیر.
‫امتحان؟
‫من همین الان گرفتمش که...
‫چی؟
‫عجیبه. شاید چرت زدم...
‫البته.
‫فقط تو خواب ممکنه نمره‌ای به این بالایی بگیرم... ۵۲ درصد...
‫ارزشیابی - ریاضیات ۲
‫تا کوشی
‫خواب نبود؟!
‫سوزوکی.
‫اسمش چی بود؟
‫سوئجیما.
‫دژاوو؟
‫سومیا.
‫یعنی رئیس‌ بعد از این ۹۸٪ رو می‌گیره و...
‫بعدی...
‫طبق انتظار، تاکامینه.
‫بازم نمره کامل.
‫چی؟!
‫نه، این یه رویا یا دژاوو نبود.
‫مطمئنم اون ۹۸٪ گرفت!
‫و...
‫اون لحظه هم واقعی‌تر از اونی بود که یه رویا باشه.
‫ولی حالا که بهش فکر می‌کنم،
‫لباس عوض کردنش تو یه همچین جایی هم عجیب بود.
‫امروز پر از چیزهای عجیب و غیرقابل تصوره!
‫این‌جوری حس می‌کنم.
‫میگن سگی که خوابیده رو بیدار نکن، ولی...
‫فقط باید بدونم!
‫اتاق شورای دانش‌آموزی
‫بله؟
‫ببخشید مزاحم شدم!
‫اوه، شیروتا-کون.
‫میتونم کمکت کنم؟
‫خب، ام...
‫کاملاً آگاهم ‫ که حرفی که دارم میزنم عجیبه،
‫ولی حس میکنم دیدم
‫که تو توی امتحان ریاضی ۹۸ گرفتی...
‫حرفی که زدی...
‫به کس دیگه‌ای هم گفتی؟
‫ن-نه، به کسی نگفتم.
‫فهمیدم. منو زیر نظر داشتی.
‫باورم نمیشه متوجه نشدم.
‫خب، من واقعاً نگاه نمیکردم.
‫فقط اتفاقی نمره رو دیدم...
‫مسئله سر امتحان نیست.
‫اونا رو دیدی، درسته؟
‫سینه‌هامو، توی اتاق وسایل تربیت بدنی.
‫لطفاً اونا رو بپوش،
‫تاکامینه-سان
‫لطفاً اونا رو بپوش،
‫تاکامینه-سان
‫اونا رو دیدی، درسته؟
‫سینه‌هامو، توی اتاق وسایل تربیت بدنی.
‫اون متوجه شد که داشتم یواشکی نگاه می‌کردم؟!
‫من، نه، این...
‫خب، مهم نیست.
‫حمله کردن بهت فایده‌ای نداره.
‫بیا یه گفتگوی سازنده داشته باشیم.
‫هرجا که میخوای بشین.
‫آب معدنی براتون خوبه؟
‫اوه، ب-بله.
‫منظورش چیه؟ گفتگوی سازنده؟
‫میخواد تصمیم بگیره ‫مجازاتم چقدر سنگین باشه؟!
‫این باعث نمیشه از مدرسه اخراج بشم، نه؟
‫م-متاسفم!
‫خیسِت کردم؟!
‫الان پاکش می‌کنم!
‫چرا اینقدر دستپاچه شدی؟
‫بهت گفتم بهت حمله نمی‌کنم.
‫در واقع، این یه فرصت خوبه.
‫دقت کن.
‫هان؟!
‫چ-چیکار داری می‌کنی؟!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫-کون.
‫شیروتا-کون؟
‫چی؟
‫متوجه شدی؟
‫ب-بله. متاسفم...
‫صبر کن، چی؟!
‫چرا خیسی؟
‫منظورت از چرا چیه؟
‫تو منو خیس کردی.
‫ام-ام-اما... چی؟!
‫حالا همینجوری واینستا. ‫منو خشک کن.
‫سرما میخورم.
‫مخصوصاً سینه هامو.
‫خیلی خیسشون کردی.
‫روی خشک کردنشون تمرکز کن.
‫ب-بله.
‫سینه های رئیس...
‫چه خبره؟
‫امروز قراره بمیرم؟
‫راستی، متوجه چیزی غیر از خیس بودن من نشدی؟
‫صبر کن، چی؟!
‫مگه کاری بیشتر از آب ریختن روت انجام دادم؟!
‫چه خنگ.
‫نگاه کن.
‫این.
‫مطمئناً از حسش می‌تونی بفهمی، مگه نه؟
‫حالا بگو چی متوجه شدی.
‫چ-چه نرم.
‫غلطه!
‫تو اصلاً حواست جمع نیست.
‫خب، فکر کنم قابل درکه که مغزت قفل کرده.
‫بالاخره داشتی سینه زیباترین دختر مدرسه رو فشار می‌دادی.
‫اوم، رئیس؟
‫جواب اینه که،
‫علاوه بر خیس بودن،
‫سوتینی که قبلش پوشیده بودم غیب شده.
‫فهمیدی؟
‫ها؟ من می‌دونم که قبلش سوتین پوشیده بودی...
‫این توانایی منه.
‫"دختری که مورد تجاوز قرار نگرفته"...
‫"جاده باکره ابدی."
‫وقتی لباس زیرمو در میارم، ‫میتونم کارها رو برعکس کنم.
‫چی؟ ها؟ توانایی؟
‫همون‌طور که دیدی.
‫با درآوردن سوتینم،
‫کاری کردم که از آب جاخالی ندم.
‫نمی‌فهمم...
‫می‌دونم منظورت چیه.
‫سوتینی که درآوردم کجا رفت،
‫و چرا فقط تو ‫یادت میاد من چیکار کردم؟
‫این دوتا چیز، درسته؟
‫اِ، نه، هنوز درست ‫فکری به ذهنم نرسیده بود...
‫بیا با نکته اول شروع کنیم.
‫لباس زیری که برای ‫تواناییم درمیارم ناپدید میشه.
‫کاملاً محو میشه.
‫و جواب سوال دوم...
‫این‌هاست.
‫کسایی که سینه‌های لخت منو دیدن، ‫خاطره‌ی "اتفاقاتی که افتاده" رو حفظ می‌کنن.
‫راضي شدی؟
‫هیچی از حرفات رو نمیفهمم!
‫فهمیدم. این تو رو ‫به سوال بعدیت می‌رسونه.
‫چرا من همچین قدرتی دارم، می‌پرسی؟
‫نه، من واقعاً سوالی مطرح نکرده بودم...
‫چون من لایق اینم که نفر اول باشم.
‫چی گفتی؟
‫طبیعتاً، من تو درس و ورزش رتبه اول رو دارم.
‫به علاوه، من رئیس شورای دانش‌آموزی هم هستم،
‫بالاترین مقام در بین دانش‌آموزان.
‫این ظاهر زیبا رو هم بهش اضافه کن، این اندام متناسب...
‫نفر اول از هر نظر.
‫موافقی، نه؟
‫مهم‌تر از اون، بهتره سینه‌تو بپوشونی...
‫البته، اگه برای رسیدن به مقام اول باشه،
‫من از سخت کوشی دریغ نمی‌کنم.
‫ولی ببین...
‫حتی با این همه تلاش و استعدادم،
‫اشتباهات جزئی اجتناب‌ناپذیرن.
‫مطمئنم درک این موضوع برات سخته وقتی ۹۵٪ کل زندگیت یه اشتباه بوده.
‫خیلی نامردیه!
‫من حتی نصف حرفاشم نفهمیدم.
‫فکر نمی‌کردم انقدر عجیب غریب باشه...
‫این توانایی درست لحظه‌ای که یه اشتباه جزئی رخ داد، ظاهر شد.
‫دقیقا همون موقع، کلاس پنجم.
‫داره میره به گذشته؟!
‫حتی اون موقع هم،
‫من شاگرد اول بودم، از همه تو درس و ورزش بهتر بودم.
‫تو مسابقات ورزشی همون سال بود.
‫من دونده آخر دوی امدادی تیم بودم،
‫و قرار بود از نفر اول جلو بزنم و اول بشم.
‫غذایی که درست قبلش خورده بودم فاسد شده بود.
‫دل درد سرعت منو کم کرد،
‫و آخرش دوم شدم.
‫اون موقع فکر کردم، "این امکان نداره!"
‫احساس تحقیر باعث شد کنترلمو از دست بدم.
‫تو کلاس پنجم خودتو خیس کردی؟!
‫این همه بلندپروازی تو کلاس پنجم...
‫واقعا نابغه بودم.
‫صبر کن، اینطوری اون اتفاق رو تعبیر می‌کنی؟!
‫وقتی اون موقع لباس زیرمو درآوردم...
‫تو که دیگه میدونی، درسته؟
‫وقتی به خودم اومدم، پرچم نفر اول دستم بود.
‫با درآوردن لباس زیرم،
‫کاری کردم که انگار اون غذا رو نخورده بودم.
‫به عبارت دیگه،
‫این توانایی باید خودش رو نشون می‌داد تا من،
‫کسی که شایسته‌ی نفر اول بودنه،
‫بتونم همیشه نفر اول بمونم.
‫حالا فهمیدی؟
‫نه، یه کلمه هم نفهمیدم!
‫فراتر از اون، اون فقط عجیب نیست،
‫اون کسیه که نباید باهاش درگیر بشی!
‫اتفاقا، فکر می‌کنی چرا دارم همه‌ی اینا رو به آدمایی مثل تو می‌گم؟
‫اِ، نمی‌دونم؟
‫وقتی از توانایی‌م استفاده می‌کنم، لباس زیرم غیب میشه.
‫یعنی مجبورم هربار عوضش کنم،
‫که نیاز به این داره که همیشه لباس زیر اضافی همراهم باشه.
‫در نتیجه، این خطر هست که یه نفر دزدکی نگاهم کنه.
‫مثل یه شخص خاص که این کارو کرد.
‫خب، این... من...
‫خب، این پیشنهاده منه.
‫کمد من بشو.
‫تو باید همیشه لباس زیر برام حمل کنی، هرجا میرم دنبالم بیای،
‫و بهم کمک کنی که همیشه عوضش کنم.
‫چون توانایی منو درک می‌کنی، تنها کسی هستی که می‌تونه این کارو بکنه.
‫نظرت چیه؟
‫ایده خوبیه، مگه نه؟
‫من فقط برده‌ات میشم!
‫هیچ فایده‌ای برام نداره!
‫بی‌فایده؟ معلومه که داره.
‫تو به عنوان یه آدم "یکی از اون‌ها"، ‫ مردم اصلا متوجه وجودت نمیشن.
‫با تبدیل شدن به کمد من، ‫ می‌تونی یه آدم "تک" بشی.
‫احساس افتخار نمی‌کنی؟
‫داری از ته دل این حرفو می‌زنی؟!
‫من نمی‌تونم پا به پاش بیام...
‫ببخشید، من دارم میرم خونه.
‫این دیگه خیلی دیوونه‌وارِ.
‫صبر کن.
‫داری میگی که نمی‌خوای ‫کمد من بشی؟
‫درسته!
‫تواناییِ به اصطلاحِ تو خیلی مشکوکه!
‫اصلا، اینجوری از کسی ‫درخواست لطف نمی‌کنن!
‫شاید زیاده‌روی کردم...
‫به هر حال، من الان میرم.
‫ص-صبر کن!
‫آخ. حالت خوبه، ریی—
‫م-م-م-خیلی متاسفم!
‫الان بلند میشم!
‫صبر کن...
‫نباید اونطوری سوال می‌پرسیدم.
‫باید این کارو می‌کردم.
‫این کارو؟
‫یعنی قراره جایزه بگیرم؟!
‫هان؟
‫این صدا!
‫از اتاق شورای دانش‌آموزی بود!
‫زود باشیم!
‫چی؟
‫چی شده، رئیس؟!
‫رئیس!
‫نگهش دارین!
‫ای حرومزاده!
‫باهاش چیکار کردی؟!
‫به پلیس زنگ بزنید!
‫الو، پلیس؟
‫پلیس؟
‫ص-صبر کنید، رئیس، لطفا توضیح بدید...
‫توضیح بدم؟ می‌گی؟
‫تو منو به زور هل دادی پایین!
‫صبر کن، چرا باید اینطوری دروغ بگی؟!
‫بله، طبقه سوم ساختمان آ!
‫ولی چرا داره این کارو می‌کنه؟
‫برام پاپوش دوختن؟
‫چون نخواستم کمد لباسش بشم؟
‫این بلاییه که سرم اومد؟
‫همینجاست، جناب افسر!
‫این نمیتونه حقیقت داشته باشه...
‫اون متجاوز خطرناکه!
‫زندگیم...
‫به خاطر این تموم شد؟
‫"ای کاش این اتفاق نیفتاده بود."
‫تو همچین حسی نداری؟
‫"ای کاش اونجوری جیغ نزده بود."
‫د-درسته!
‫اگه از قدرتش استفاده کنه و کاری کنه ‫ که اونجوری جیغ نزده باشه،
‫من نجات پیدا می‌کنم!
‫رئیس!
‫هی!
‫لطفاً از قدرتت برای برگردوندنش استفاده کن!
‫اون کار رو نکن!
‫این بستگی داره چطوری درخواستش کنی.
‫قسم می‌خوری که کمد من بشی؟
‫یا اینکه...؟
‫آره، قسم می‌خورم.
‫کمد-کون؟
‫بله.
‫کوروتو-کون؟
‫بله.
‫بسیار خب.
‫به نظر میاد موقعیتت رو درک می‌کنی.
‫حالا چه بلایی سرم میاد؟
‫کاش می‌تونستم برگردم به زمانی که ‫نگران و خوشحال بودم از قبول نشدن تو امتحانات.
‫خیلی خوشحال به نظر نمی‌رسی.
‫با اینکه نگذاشتم یه متجاوز جنسی ثبت‌شده بشی؟
‫اولش تقصیر خودت بود!
‫اوه، این لحن مناسبیه که ‫با صاحبت صحبت کنی؟
‫می‌دونی که می‌تونم کاری کنم که ‫انگار اصلاً هیچ وقت بهت کمک نکردم، درسته؟
‫لطفاً من رو ببخش!
‫پس بیا شروع کنیم.
‫اولین کارتو برات دارم.
‫لطفاً شورت منو تنم کن.
‫چی گفتی؟!
‫هیچی تنم نیست، چون درشون آوردم تا نجاتت بدم.
‫چی؟!
‫من بی شورت موندم.
‫نمیتونم بدون شورت برم خونه، مگه نه؟
‫خ-خودت میتونی تنت کنی.
‫اوه، زود یادت رفت؟
‫تو اینجایی که وسایلمو حمل کنی و کمکم کنی لباس زیرمو بپوشم. تو کمد منی.
‫لباس زیر تو کیفمه.
‫زود باش!
‫زود باش دیگه.
‫لطفاً.
‫اوه؟
‫چشماتو بسته بودی؟
‫این خیلی بامزه است از طرفت، کوروتا-کون.
‫ی-یعنی، وگرنه میدیدم دیگه!
‫شرط میبندم تو هم نمیخوای ببینی!
‫با اینکه آشکارا به سینه هام زل زدی؟
‫این...
‫متاسفم!
‫می‌دونستم کار اشتباهیه،
‫ولی یه حسی بهم دست داد...
‫راستی، شیروتا-کون.
‫از وقتی پاتو گذاشتی تو اتاق شورای دانش‌آموزی،
‫سعی کردی به برهنگیم نگاه نکنی.
‫با اینکه، در واقعیت، احتمالاً دلت می‌خواد منو زمین بزنی ‫و هر کاری دلت می‌خواد با بدنم بکنی.
‫م-من اصلا به این چیزا فکر نکردم!
‫این صمیمیت...
‫یا بهتره بگم،
‫جنبه‌ی جنتلمنانه...
‫تغییر نکرده.
‫خیلی خب، کوروتا-کون.
‫می‌خوام دفعه‌ی بعد تو برام سوتین ببندی.
‫می‌خوای با چشم بسته این کارو بکنی؟
‫ها؟ ولی...
‫اوه؟
‫تونستی برای پایین‌تنه این کارو بکنی،
‫ولی حالا نمی‌تونی برای بالاتنه انجامش بدی؟
‫نه، مسئله این نیست. فقط...
‫لطفاً بپوشیدشون، ‫ تاکامینه-سان