..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫لطفا بپوششون، تاکامینه‌سان
‫می‌خوام از بهترین‌ها لذت ببری
‫می‌خوام از بهترین‌ها لذت ببری.
‫برای امروز کافیه.
‫اوه، تاکامینه.
‫لطفا تکالیف رو جمع کن و به اتاق آماده‌سازی تو ساختمون B بیار.
‫بله، قربان.
‫حتما.
‫برداشتمشون.
‫رئیس!
‫تنهایی خیلی سنگینه برات. من کمکت می‌کنم.
‫منم! من آزادم!
‫ممنون.
‫مثل همیشه، خیلی محبوبه.
‫فکر کنم نمی‌تونم به پیشنهادتون نه بگم…
‫دلم می‌خواد اینو بگم، اما…
‫کوروتا-کون…
‫هنوز
‫نفهمیدی چی هستی؟
‫منظورش چیه؟!
‫رئیس!
‫تنهایی خیلی سنگینه برات. من کمکت می‌کنم.
‫منم، من آزادم!
‫ممنون.
‫اون این کارو نکرد؟!
‫مهم‌تر از اون…
‫منظورش از 'چی هستم' چیه؟
‫کمد من شو.
‫همیشه باید لباس زیر برای من داشته باشی،
‫هر جا که میرم دنبالم بیای…
‫منظورش همین بود!
‫اوم!
‫من بهت کمک می‌کنم!
‫ای بابا.
‫یه دونه برای آموزش تو درآوردم.
‫نباید ممنون باشی؟
‫ب-بله. متاسفم.
‫در واقع،
‫چون من کمدشم،
‫باید همیشه کنارش باشم تا بهش کمک کنم لباس عوض کنه.
‫و، برای اینکه این حقیقت رو بپذیرم،
‫کمک بقیه دانش‌آموزها رو رد کرد.
‫دفعه بعد، لطفا اینقدر اذیتم نکن
‫بریم.
‫رئیس، اگه دوست داری،
‫می‌تونم براتون بیارمش.
‫اوه، منم کمک می‌کنم.
‫وای، مردم دوباره داوطلب شدن که بهش کمک کنن.
‫منم.
‫همه بهش احترام می‌ذارن، دوستش دارن و تحسینش می‌کنن…
‫اگه می‌تونستم دوباره به عنوان اون به دنیا بیام،
‫شرط می‌بندم هر روز مثل یه قدم زدن تو پارک می‌بود…
‫ممنون،
‫اما من خوبم.
‫به هر حال، تاناکا-کون،
‫شنیدم که یه مدرسه قوی رو تو یه مسابقه تمرینی شکست دادین؟
‫اوه، بله!
‫فکر کنم باشگاه بیسبال امسال خیلی موفق می‌شه!
‫عالیه.
‫مشتاقانه منتظرشم.
‫و اوتا-سان، شما برای مسابقه گروهی کندو انتخاب شدین؟
‫اوه، ازش خبر داشتین؟!
‫خیلی خوشحالم کردین
‫اتاق آماده‌سازی علوم
‫خیلی خب،
‫بیا مرور کنیم، 'برده-کون'.
‫وقتی من کاری رو خودم انجام می‌دم قراره چیکار کنی؟
‫پ-پیش‌قدم بشم و باهات بیام.
‫خیلی خوب.
‫خوشحالم که بیشتر از یه مغز پرنده داری.
‫آه، مرد، کاش شخصیت عمومی‌اش رو حتی وقتی فقط دو نفریم حفظ می‌کرد…
‫قبلش خیلی شدید بود،
‫کنترل کردن اون همه آدم…
‫تاکامین تاکانه
‫۳ ساعت سخت
‫میشه جوری نگین انگار تو یه فیلم پورن گروهی بودم؟
‫شماره یک
‫اگه قرار بود تو یه فیلم پورن بازی کنم، تک به تک می‌بود!
‫استایل بی‌نظیرش نمی‌ذاره کسی بهش نزدیک بشه
‫و بعد البته هدفم این می‌شد که شماره یک صنعت پورن بشم.
‫داری چی می‌گی؟!
‫فقط داشتم فکر می‌کردم که چقد باید خسته‌کننده باشه که همه
‫هر جا که می‌ری میان باهات حرف می‌زنن…
‫این نشونه‌ایه که من یه رئیس شورای دانش‌آموزی خوبم.
‫چیزیه که باید بهش افتخار کرد.
‫معلومه که ازش اذیت نمی‌شوم.
‫اوه. درسته.
‫اسم همه کسایی که اومدن باهات حرف بزنن رو می‌دونستی.
‫داری بهم می‌گی اسم و چهره تک تک دانش‌آموزهای اینجا رو می‌دونی؟
‫بله.
‫همه‌شون رو روزی که به عنوان رئیس شورای دانش‌آموزی قسم خوردم، حفظ کردم.
‫تو یه روز؟!
‫خب، به عنوان رئیس شورای دانش‌آموزی،
‫همه اینجا اسم و صورتم رو می‌دونن.
‫چقدر خوشگله.
‫خب، نه اینکه کسی بتونه کسی به زیبایی و بی‌نقصی من رو فراموش کنه.
‫د-درسته…
‫خب، با توجه به اینکه همه اینجا من رو می‌شناسن…
‫می‌فهمم…
‫اگه من، به عنوان رئیس، نمی‌دونستم اونا کی هستن…
‫برای اینکه نمی‌خواد کسی رو ناامید کنه—
‫…احساس می‌کردم باختم.
‫صبر کن، دلیلش اینه؟!
‫منظورت چیه؟
‫چه دلیل دیگه‌ای می‌تونه داشته باشه؟
‫بیخیال.
‫بهش حسودی می‌کردم چون فکر می‌کردم ‫همه دوستش دارن و بهش احترام می‌ذارن…
‫اما اون احتمالا رئیسیه که امروز همه ما می‌شناسیم
‫چون داره به طور پنهانی به طرز باورنکردنی سخت کار می‌کنه…
‫چقدر شور و اشتیاق…
‫می‌خوام بدونم چی باعث شده اینجوری بشه…
‫اتفاقا، من یه پروفایل ساده از همه دانش‌آموزها رو هم حفظ کردم.
‫ب-به به!
‫البته شامل تو هم می‌شه.
‫شیروتا کوشی، ۱۷ ساله.
‫متولد استان سایتاما، شهر ساکادو.
‫شخصیت: بی‌اراده،
‫اعتماد به نفس پایین،
جاه‌طلبی خیلی کم
‫تو هیچ موضوعی خیلی خوب نیستی.
‫اگه بخوام یکی رو انتخاب کنم، ادبیات معاصر می‌شه.
‫اما حتی اونجا هم، فقط متوسطی.
‫حلقه اجتماعی‌ات هم خیلی کوچیکه و—
‫ص-ص-صبر کن!
‫فهمیدم، دیگه فهمیدم!
‫آسون نیست…
‫واقعا پروفایل هر دانش‌آموز رو با این همه جزئیات حفظ کردی؟!
‫منظورت چیه؟
‫داری می‌گی که من فقط در مورد تو تحقیق عمیق انجام دادم؟
‫منظورم این نبود…
‫باید خودخواهی‌ات رو کنترل کنی.
‫شخصیت: بیش از حد روی خودت متمرکزی.
‫بیشترش هم کرد؟!
‫و یه چیز دیگه.
‫یه منحرف تو دار.
‫چ-چی؟ صبر کن!
‫داری انکارش می‌کنی؟
‫در حالی که در واقعیت انقدر شیفته بدنم بودی ‫که وقتی لباس عوض می‌کردم، دزدکی نگاهم کردی؟
‫اما حالا که رسماً تو موقعیتی هستی که ‫می‌تونی نگاه کنی، هیچ‌وقت این کار رو نمی‌کنی.
‫خب، این فقط…
‫فکر کردم احتمالا نمی‌خوای که من…
‫که اینطور.
‫آخ!
‫پس اگه بگم بدم نمی‌آد، چیکار می‌کنی؟
‫نه، این درست نیست.
‫فقط یه بهونه دیگه می‌آوری.
‫می‌خوام بهم نگاه کنی، شیروتا-کون…
‫اگه اینو بهت بگم چی؟
‫ر-رئیس، لطفا با من شوخی نکن.
‫باهات شوخی نمی‌کنم.
‫واقعا می‌خوام بدونم.
‫لطفا بهم بگو واقعا چه احساسی داری.
‫ج-جدی می‌گه؟!
‫اگه جدی می‌گه…
‫اگه بگم می‌خوام نگاه کنم…
‫ا-این چیزا فقط اگه با هم باشیم، باید اتفاق بیفته!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫ببخشید.
‫انتظار همچین جوابی رو نداشتم.
‫خب، دیگه بسه شوخی. برگردیم؟
‫شوخی می‌کردی؟!
‫اما، می‌دونی، شیروتا-کون…
‫درسته که فرض کنم…
‫که فکر می‌کنی من و تو می‌تونیم با هم باشیم؟
‫نه، این کاملا غیرقابل باوره!
‫انقدر سریع ردش نکن.
‫جواب بدی نبود…
‫حداقل برای من.
‫ها؟
‫منظورت چی—؟!
‫لطفا بپوششون،
‫تاکامینه‌سان
‫لطفا بپوششون،
‫تاکامینه‌سان
‫شیروتا-کون؟
‫خوشحالم.
‫بهوش اومدی.
‫ها؟
‫آروم باش. اینجا اتاق بهداره.
‫از پله‌ها افتادی و سرت به جایی خورد.
‫چطور بگم…
‫خیلی بد به نظر می‌رسید، برای همین از قدرتم استفاده کردم.
‫از قدرتش برای برگردوندن این استفاده کرد
‫«بد» چقدر بده؟
‫پس این باعث شد که دیگه نیفتی،
‫اما بعدش بیهوش موندی.
‫اتاق بهداری
‫برای همین آوردمت اینجا.
‫آها، پس این اتفاق افتاده.
‫ممنون.
‫درسته.
‫پس باید یه کم بیشتر استراحت کنی.
‫اوه، باید پروفایلت رو یه کم اصلاح کنم.
‫با توجه به اینکه پیشنهاد منو رد کردی، ارزیابی به‌روز شده اینه:
‫اعتماد به نفس پایین، بزدل، جنتلمن قلابی و باکره.
‫بی‌رحمی با تمام قدرت!
‫از طرف دیگه،
‫یه آدم به‌طرز مسخره‌ای درستکار.
‫راستی،
‫بعد از استفاده از قدرتم عوض نشدم،
‫پس سرتو زیاد تو چیزی فرو نکن، باشه؟
‫بلند می‌شم! بلند شدم!
‫کلاس‌ها دیگه تموم شدن؟!
‫یه کلاس فوق برنامه ورزش دارم…
‫نتونستم زمان دویدن مسافت طولانی‌ام رو به زیر ۳۰ دقیقه برسونم.
‫ها.
‫خب، معلم بدون اینکه تا آخر بمونه، می‌ره باشگاهش،
‫پس فکر کنم بی‌خیالش می‌شم.
‫بی‌اشتیاقیت باحاله.
‫یعنی، حتی من هم دوست دارم حداقل تو یه چیزی اول باشم، اما…
‫پس قرار شده من کلاس فوق برنامه امروز رو برگزار کنم.
‫ر-رئیس؟!
‫با اینکه اون معلم مجبورم کرد این کار رو بکنم،
‫سرسری ازش رد نمی‌شم.
‫پس از همه‌تون می‌خوام که جدی بگیریدش.
‫پس این کار رو داره میکنه.
‫بیا، می‌تونی!
‫یه کم سرعت بگیریم!
‫خوب نیست…
‫آخر از همه هستم… خیلی ضایع‌ام.
‫شیروتا-کون، یه لحظه وایسا.
‫ب-باشه.
‫فرم بدنت خیلی ناکارآمده.
‫اصلاحش می‌کنم برات.
‫شونه‌هات خیلی سفت هستن.
‫ریلکس باش.
‫و کمرت رو صاف کن.
‫سینه‌هاش!
‫و عرق من…!
‫گوش می‌کنی؟
‫چون اینقدر خوب راهنماییت کردم،
‫حتما می‌تونی تو ۳۰ دقیقه تمومش کنی، نه؟
‫ب-بله!
‫نتونستم…
‫فقط تو نتونستی به موقع تمومش کنی، شیرای.
‫اسم من شیروتاست.
‫بابا ایول.
‫حتی رئیس هم راهنماییت کرد.
‫ببخشید.
‫لازم نیست معذرت‌خواهی کنی.
‫تا وقتی که بتونی کامل انجامش بدی،
‫قراره هی تکرارش کنیم.
‫آماده، برو!
‫از اول؟
‫شروع کن دیگه.
‫ا-اما لباس زیرت چی؟
‫بعد از اینکه تموم کردی می‌تونی انجامش بدی.
‫اما بهتره دویدنت رو تو ۳۰ دقیقه تموم کنی.
‫ب-بله!
‫لعنتی!
‫نمی‌تونم…
‫بیاین بچه‌ها.
‫می‌تونین!
‫ادامه بدین!
‫خیلی ضایع‌ام که با اینکه داره تشویقمون می‌کنه،
‫دارم فکر می‌کنم چطوری باید معذرت‌خواهی کنم.
‫یه تکونی به خودت بده!
‫وایساده؟
‫اگه یکی از پشت ببینتش…!
‫اون… اوه… کاملا دیده می‌شه!
‫ها؟
‫متوجه شدن؟!
‫نمی‌تونم بذارم تو این وضعیت ببیننش!
‫نمی‌خوام ببیننش!
‫این دیگه چیه… سرخوشی دویدن؟
‫سر راهه!
‫نمی‌تونم شورت مقدس رو ببینم!
‫خ-خیلی خسته‌ام…
‫تا کی می‌خوای اونجا دراز بکشی؟
‫زود باش بپوشونشون.
‫اصلاً انتظار نداشتم بیای و راهنماییمون کنی.
‫حواسم بود که یه نفر غش نکنه و دوباره سرش به جایی نخوره.
‫خب، نظرت چیه؟
‫آهان، راست میگی.
‫خیلی خسته‌ام،
‫ولی خوشحالم که تونستم به موقع تمومش کنم.
‫یعنی، فکر می‌کردم غیرممکنه.
‫منظورم این نبود.
‫چه حسی داره اول بودن؟
‫فقط تو ۳۰ دقیقه تمومش نکردی،
‫اول شدی.
‫واقعا؟
‫انقدر محو باسنم بودی که نفهمیدی؟
‫خب، چه حسی داره؟
‫راستش،
‫باورم نمیشه،
‫و هیچ‌وقت به رتبه‌بندی اهمیت نمی‌دادم…
‫و اول شدن تو گروهی که نیاز به
‫کلاس‌های اضافی داشت، منو به سطح اون نمی‌رسونه…
‫اما…
‫خیلی خوشحالم!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
باریکلا
‫خب، پس بریم خونه.
‫زود باش لباس‌هاتو عوض کن.
‫آه، باشه.
‫شانسم رو برای پس دادن لباس زیرش از دست دادم.
‫فکر کنم پس دادنش فردا مشکلی نداشته باشه.
‫ت-توی این…
‫لباس زیری هست که قرار بود بپوشه…
‫شب بخیر، شیروتا کون.
‫شیروتا کون
‫لباس زیرمو با خودت بردی خونه؟
‫خیلی متاسفم! فردا مدرسه پسش می‌دم!
‫الان می‌خواستم برم بدوم،
‫اما انگار لباس ورزشی‌ام توی اون کیسه‌ست.
‫چی؟
‫متاسفانه، تنها لباس ورزشی‌ایه که دارم.
‫یعنی می‌گی بیارمش؟
‫خب، خونش که خیلی دور نیست.
‫نه، صبر کن!
‫این یه امتحان نیست که ببینه به عنوان یه کمد به خواسته‌های صاحبم عمل می‌کنم یا نه؟!
‫وظیفه یه کمد اینه که بهش کمک کنه لباس عوض کنه.
‫اما اون تو خونه به کمکی نیاز نداره.
‫می‌تونه یه لباس دیگه هم بپوشه.
‫این فقط…
‫من شاید یه کمد باشم، اما نوکرِ حلقه به گوش نیستم!
‫رئیس یه عکس فرستاده.
‫این… سوتین نداره!
‫چیزی نگفتی…
‫رئیس
‫چیزی نگفتی… خب، چاره‌ای ندارم، دیگه بی‌خیال پوشیدن لباس زیر قبل از دویدن شدم.
‫خب، چاره‌ای ندارم،
‫دیگه بی‌خیال پوشیدن لباس زیر قبل از دویدن شدم.
‫چرا؟!
‫بی‌خیال دویدن شو!
‫یا یه لباس زیر معمولی بپوش!
‫نیمه‌برهنه بهتر می‌تونم بدوم تا با لباس زیر معمولی.
‫چرا بی‌خیال دویدن نمیشی
‫نیمه‌برهنه بهتر می‌تونم بدوم تا با لباس زیر معمولی.
‫رئیس
‫جدی؟!
‫منم که شورت نپوشیدم، معلومه.
‫رئیس
‫معلومه، منم که شورت نپوشیدم.
‫ذخیره عکس اشتراک‌گذاری عکس
‫وایسا، دارم چیکار می‌کنم؟!
‫باید برم جلوشو بگیرم!
‫بیرونه؟!
‫دا-داره چیکار می‌کنه؟!
‫ممکنه بگیرنش ببرنش!
‫نگران نباش، موقع دویدن که پیام نمی‌دم.
‫رئیس
‫نگران نباش، موقع دویدن که پیام نمی‌دم. (برای گرفتن عکس یه لحظه وایسادم).
‫نگران اون نیستم!
‫نه، آروم باش…
‫شاید فقط داره سعی می‌کنه با هول کردنم، کنترل کنه!
‫باید جواب—
‫کاملاً آماده دویدنه!
‫یه نفر توی عکسه؟!
‫اینجا…
‫پارکِ محله‌مونه؟!
‫اگه شب با اون لباس ورزش کنه…
‫ممکنه گیر بیفته!
‫وای نه!
‫وایسا، لازم نیست نگران باشی.
‫احتمالاً می‌تونه هرکسی رو بپیچونه،
‫و حتی اگه تو خطر بیفته، می‌تونه فقط…
‫شیروتا کون
‫شوخی کردم. فقط داشتم اذیتت می‌کردم. واقعاً فکر کردی با اون وضع می‌رم می‌دوم؟ من رفتم خونه. می‌تونی لباس زیرمو فردا پس بدی.
‫[لغو]
‫[ارسال]
‫رئیس!
‫ببخشید.
‫بفرمایید.
‫دیر کردی، یاروِ تنبل.
‫یاروِ تنبل؟!
‫البته، باید بهت یه آفرین بگم که لباس زیرمو بدون اینکه دستور بدم آوردی.
‫به نظر می‌رسه یاد گرفتی چطوری به عنوان یه کمد، طبق خواسته صاحبِت عمل کنی.
‫نه…
‫اگه وقتی بیرون بودی و لباس زیر نداشتی، یه اتفاقی می‌افتاد،
‫نمی‌تونستی درستش کنی.
‫درسته.
‫به عبارت دیگه، ترسیدی چون فتیشِ بی‌غیرتیت داشت بیدار می‌شد
‫وقتی تصور کردی به من حمله شده—
‫این‌طور نیست!
‫م-من فقط اومدم چون نگران بودم.
‫اوه، جدی؟
‫نگران من؟
‫خب، من…
‫پس نگران من بودی.
‫هوم.
‫ناراحتش کردم؟
‫ممنون.
‫ها؟
‫نشنیدی؟
‫خب، الان حس خوبی دارم، پس دوباره می‌گم.
‫ممنون که نگرانم بودی.
‫ازت ممنونم، شیروتا کون.
‫ولی باید بگم تعجب کردم.
‫یعنی، شیروتا کون یه حرف باحال زد.
‫خب، فکر کنم…
‫به عنوان تنها کسی که رازمو می‌دونه،
‫شاید واقعاً تنها آدم توی کل دنیا باشی
‫که نگران یه آدم بی‌نقص مثل من باشه.
‫برای یه آدم فراموش‌شدنی مثل تو،
‫این باید یه افتخار بزرگ باشه، نه؟
‫دوباره یهو شروع کرد به متلک انداختن؟!
‫آها، راستی…
‫یه کارایی هست که فقط من می‌تونم براش انجام بدم
‫چون من تنها کسی‌ام که رازشو می‌دونم.
‫وایسا، چرا دارم فکر می‌کنم می‌خوام براش تا این حد پیش برم؟
‫اوه، پس…
‫خلاصه که،
‫شیروتا کون، چون تو تنها آدم توی دنیایی که رازمو می‌دونه…
‫می‌تونم فرض کنم می‌تونم کاری کنم کلی نگرانم بشی؟
‫اگه می‌تونی، زیاد اذیتم نکن…
‫پس وسایلمو پس می‌گیرم.
‫یه کم گرمه.
‫ببخشید!
‫تا اینجا تو دستم نگهش داشته بودم و دویدم!
باشه
‫یا ازشون برای یه کارِ بدی استفاده کردی؟
‫چی؟!
‫نه، از هیچ‌کدومشون استفاده نکردم!
‫حالا که فکرشو می‌کنم، از همین موقع،
‫دیگه نمی‌تونستم ازش چشم بردارم.