..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫لطفاً اینا رو ‫بپوش، ‫ تاکامینه-سان
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫انقدر گیج نباش، تیز باش.
‫گیج نباش، تیز باش.
‫خیلی عالیه!
‫اوئه، تک خال تیم شنا رو شکست داد!
‫اون اوئه نبود که برای یه کمپ تمرینی رفته بود خارج که قوی‌تر بشه؟
‫مسابقه واقعی نبود، ‫ ولی بازم برد...
‫خیلی زیادی کامله.
‫بیا دوباره بگیریم.
‫چی؟
‫سر جاتون،
‫آماده...
‫صبر کن، رئیس؟
‫شنای کرال پشت؟
‫ولی چرا؟
‫ولی باید اعتراف کنم...
‫یه نگاه درست و حسابی بندازم...
‫بدنش واقعا...
‫زیباست.
‫اوه، شِت! نکنه فهمید داشتم نگاهش می‌کردم؟!
‫محشره!
‫اوئه، تک‌خال تیم شنا رو شکست داد!
‫شیروتا-کون.
‫معمولا بهم گیر میدی و میگی: ‫"چرا دوباره این کارو کردی؟"
‫ولی امروز ساکت بودی.
‫و-وقت نداشتم بپرسم...
‫آهان.
‫خب، دلیل خاصی نداشت.
‫فقط فکر کردم وقتی برنده شدم، ‫تاثیر بیشتری داشته باشه.
‫اتفاقا، کدوم استایل بیشتر روت ‫تاثیر گذاشت؟
‫گندش بزنن!
‫چی جواب بدم؟!
‫اگه راستشو بگم که کرال پشت بود،
‫در واقع اعتراف کردم که داشتم ‫بدنش رو دید می‌زدم!
‫چیکار کنم پس؟!
‫میگن چشم ها هم به اندازه دهن آدم حرف میزنن...
‫ولی تا حالا ندیده بودم کسی با پشتش این همه حرف بزنه.
‫اه... لعنتی...
‫تو واقعا یه منحرفی، شیروتا-کون.
‫اِ، آ، خب... اوه، آره! درسته!
‫بیخیالش!
‫تو چطوری دوباره درستش کردی؟
‫تو لباس زیر نپوشیدی!
‫مگه تخیلت فقط واسه فکر کردن به چیزهای خاک بر سری خوبه؟
‫خب، فکر کنم فقط برای یه بار هم که شده میتونم یه راهنمایی کوچیک بهت بکنم...
‫بالاتنه ام.
‫ب-بالاتنه؟
‫ی-یه چیزی یه طرفش ب-برجسته شده...
‫یعنی اون...
‫همون چیزی که بهش میگن پ-پستان پوش؟!
‫اِ، یه مشکلی پیش اومده؟
‫یکم قوز کردی انگار.
‫اوه، چیزی نیست.
‫حالت خوب نیست؟
‫خ-خوبم!
‫واقعاً؟
‫چه خوب.
‫بعد از کلاس جایی نرو.
‫فعلاً.
‫اینجا چیکار می‌کنم من؟
‫نمیدونم کجا رو نگاه کنم!
‫چی شده شیروتا-کون؟
‫چرا اینقدر مضطربی؟
‫ام، رئیس؟
‫چرا منو آوردی اینجا؟
‫دیگه کم کم دارم تو خونه بی‌لباس‌زیر می‌شم،
‫پس فکر کردم الان یه چند تا دونه بخرم.
‫کدوم بهتره؟
‫ام، اِ... جفتش خوبه!
‫می‌دونم دور و بر چیز مورد علاقه‌ات، لباس زیر، هستی،
‫ولی بازم نباید خیلی ذوق‌زده بشی.
‫ذوق زده نیستم!
‫اصلا من فقط به خاطر اینکه تو گفتی اومدم اینجا!
‫اوهوم، خب، عجب خونسردی‌ای!
‫پس این عالیه.
‫لطفاً یه لباس زیر که به من بیاد انتخاب کن.
‫چی گفتی؟!
‫حالا که تو داری لباس زیر تن من می‌کنی،
‫بهتر نبود خودت یه دونه انتخاب کنی که بیشتر حال بده؟
‫منظورت از "حال بده" چیه؟!
‫چرا داری دستپاچه می‌شی؟
‫فکر کردم تا وقتی بهت دستور داده میشه، می‌تونی کارها رو خونسردانه انجام بدی.
‫خ-باشه!
‫می‌دونم می‌دونه که نمی‌تونم این کار رو با آرامش انجام بدم!
‫فقط یه چیزی انتخاب می‌کنم که تموم بشه.
‫پس اینا رو برمی‌دارم.
‫اینکه با این بی‌خیالی اون‌ها رو انتخاب کردی، نشون می‌ده چه آدم منحرفی هستی.
‫هان؟
‫چی؟!
‫باورم نمی‌شه از من می‌خوای با این لباس‌ها برم سر کلاس.
‫چه فتیشی داری.
‫ن-نه!
‫اون نه! اشتباه کردم!
‫چیزایی مثل این توی مغازه‌های معمولی هم می‌فروشن؟!
‫باید درست انتخاب کنم!
‫آها.
‫اون تو ذهن من پاک و معصومه، پس... سفید؟
‫هان.
‫نه، باطنش سیاهه، برای همین... سیاه.
‫ولی یه روی مهربون هم داره...
‫پس... صورتی یا یه رنگ گرم؟
‫ها؟
‫چه آبی خوشرنگی!
‫ولی چی شد اینا رو انتخاب کردی؟
‫خب، دلیل خاصی نداره...
‫خب، نظرت چیه؟
‫بعد از اینکه امتحانشون کردم تصمیم می گیرم.
‫چی؟! امتحانشون کنی؟!
‫اشکالی نداره.
‫اِ... آم...
‫فکر کنم بهتره وقتی داری امتحانشون می کنی اینجا نباشم.
‫تو قراره بعد از خریدنشون تن من کنی،
‫پس حتما باید ببینی تن کردنشون چه حسی داره.
‫راستی، من جوراب شلواری ضخیم تری پوشیدم،
‫پس حتی بدون لباس زیر هم، ‫چیزی معلوم نیست، درسته؟
‫چی؟ لباس زیر نداری؟
‫لطفاً اینجوری یهویی نشونش نده!
‫اوه، ببخشید.
‫پس بذار دوباره انجامش بدم، دراماتیک تر.
‫منظورم این نبود!
‫نمی‌فهمی؟
‫فکر کردم اینجوری راحت تره ‫که اینو بکشم بالا تنم کنم.
‫برای یه آدم عاقلی مثل تو،
‫نباید مهم باشه من چی پوشیدم، درسته؟
‫داره دوباره با این موضوع منو دست میندازه.
‫نمیتونم بذارم تا ابد منو مسخره کنه...
‫منم یه کم غرور دارم!
‫معلومه که وقتی هشیارم درست تنت میکنم—
‫بفرما.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ها؟!!
‫شیروتا-کون؟!...
‫خیلی شوکه شدم.
‫باورم نمیشه غش کردی.
‫ببخشید.
‫با توجه به اینکه آدم اینقدر متینی هستی،
‫مطمئناً از هیجان زیاد نبوده.
‫پس حتماً حالت خوب نبوده، درسته؟
‫اصلاً نمی‌دونم چی بگم.
‫راستی، اصلاً فرصت نشد بپرسم...
‫چرا اون لباس زیر آبی رو انتخاب کردی؟
‫خب، همونطور که گفتم، دلیل خاصی نداره.
‫حقیقت رو بگو.
‫تا نگی، نمیذارم بری.
‫چون تو در جایگاه خیلی بالایی قرار داری،
‫منو یاد آسمون آبی انداخت.
‫همینطور چون به اندازه دریا عمیق و دست نیافتنی هستی.
‫واسه همين فكر كردم آبی رنگ خوبیه.
‫الان که بلند گفتمش، ‫چه دلیل بچه‌گانه‌ای بود!
‫فهمیدم.
‫هیچ عکس‌العملی نشون نمیدی؟
‫این یادم میندازه که بدون اینکه بپرسم از چی خوشش میاد، انتخابشون کردم...
‫ام... رئیس،
‫شما ازشون خوشتون نمیاد؟
‫خب، من که قرار نیست بپوشمشون.
‫آ... معلومه.
‫منظورم اینه...
‫اگه این کار رو میکردم،
‫دیگه «جاده باکره ابدی» نمیشد.
‫خیلی خب، شیروتا-کون.
‫داریم میریم یه مغازه لباس زیر دیگه.
‫چی؟ بازم می‌خرید؟
‫لطفاً بپوششون،
‫تاکامینه سان
‫لطفاً اینا رو بپوشید،
‫تاکامینه سان
‫وای خدا.
‫فکر کنم سرما خوردم.
‫فردا میبینمتون.
‫خداحافظ!
‫باید زود برم خونه.
‫رئیس؟
‫خودتو جمع و جور کن، شیروتا-کون.
‫من حواسم بهت هست بیا بریم خونه.
‫ممنونم.
‫عجب، خیلی مرتب تر از اونی که فکر می کردم زندگی می کنی.
‫تحسین برانگیزه، شیروتا-کون.
‫ممنون...
‫آه، چه حیف.
‫چیزی شده؟
‫فکر کردم یه پوشه‌ی ناجور اینجا پیدا می‌کنم،
‫و از تمایلات جنسی‌ت سر در میارم.
‫آخ!
‫ل-لطفا!
‫خب، پوشه‌ی منحرفانه‌ت رو کجا قایم کردی؟
‫اومدی اتاقم رو بگردی؟!
‫معلومه که نه.
‫این رسیدگی به کمد دیواریه.
‫کوروتا-کون، اگه تو از کار بیفتی،
‫روی زندگی منم تاثیر بدی میذاره، درسته؟
‫فکر کردم قبل از اینکه ‫کاملا به درد نخور بشی،
‫یه رسیدگی بکنم... منظورم پرستاری ازته.
‫درست و حسابی غذا میخوری؟
‫نه، اشتهام خیلی خوب نیست...
‫پس برات یه چیزی درست می‌کنم.
‫چی؟ نه، من نمیتونم ازت همچین خواهشی بکنم.
‫اوه؟
‫نمیدونستم کمدها هم میتونن مهربونی رو رد کنن.
‫نمیتونن، مگه نه؟
‫در-درسته.
‫خیلی خب.
‫موقع آشپزی فقط یه پیش‌بند بپوشم؟
‫ببخشید، چی؟!
‫تو از این چیزا خوشت میاد، نه، شیروتا-کون؟
‫ن-نه، خیلی هم نه!
‫تازه، میتونم اینجوری هم بهت غذا بدم.
‫و وقتی غذا خوردنت تموم شد،
‫احتمالا عرق کردی،
‫پس من با یه حوله گرم کل بدنت رو به آرومی تمیز می‌کنم.
‫در حالی که فقط پیش‌بند پوشیدم.
‫همون موقع هم برو بخواب، زود انرژی‌ت برمی‌گرده.
‫اوه، ولی شاید یه چیز دیگه ‫قبل از اون پرانرژی باشه.
‫حداقل وقتی مریضم دست از مسخره کردنم بردار!
‫"یه چیز دیگه ممکنه پرانرژی باشه"...
‫تو دیگه چه جور آدم میان‌سالی هستی؟!
‫من بلدم از خودم مراقبت کنم،
‫پس لطفاً برو خونه قبل از اینکه سرما بخوری!
‫حق با توئه.
‫نکته خوبی رو اشاره کردی.
‫من اینو دوباره انجام میدم.
‫شیروتا-کون.
‫من رفتم جلو و از مواد اولیه و پیشبند ‫توی آشپزخونه استفاده کردم.
‫و حوله بخارپز شده رو توی یه پارچه گذاشتم،
‫ولی اگه سرد شد بهم بگو ‫تا دوباره گرمش کنم.
‫ب-باشه.
‫من دارم جمع و جور می‌کنم،
‫پس حدوداً موقعی که غذات تموم شد ‫برمی‌گردم تا حالت رو بپرسم.
‫ممکنه منظورش این بوده که دیگه مسخره‌م نکنه؟
‫خوبه!
‫چرا یهو...
‫یه لحظه واسه تفریح مسخره‌م می‌کنه
‫بعدش انقدر باهام مهربونه؟
‫یا...
‫شاید فقط داره مطمئن می‌شه ‫درست کار میکنم و کمد لباسشم!
‫شیروتا-کون، غذات تموم شد؟
‫بله.
‫غذا چطور بود؟
‫خوشت اومد؟
‫آره، خیلی خوشمزه بود.
‫چه خوب. خوشحالم.
‫این همون سیاسته تشویق و تنبیهه؟
‫چ-چیکار می‌کنی؟
‫دراز کشیدم کنارت.
‫چی؟!
‫وقتی تب داری،
‫مهمه که بدنتو گرم نگه داری، مگه نه؟
‫آره، ولی...
‫آهان، فهمیدم.
‫ها؟
‫تمام تلاشی که تو ورزش امروز کردم، از بین رفت.
‫البته، دئودورانت زدم...
‫ولی الان نباید اصلا بوی عرق بدم.
‫من نگران این نبودم!
‫اوه، ببخشید...
‫شاید ترجیح میدادی حتی بوی عرق بیشتری میدادم؟
‫اصلا ربطی به عرق تو نداره!
‫باز شروع کردی، داری منو مسخره میکنی...
‫لطفا بس کن!
‫من خودم میتونم بخوابم!
‫من مسخره نمی‌کنم.
‫من فقط دارم کاری رو انجام می‌دم که ‫به عنوان صاحب کمدم لازمه.
‫میتونی من رو فقط یه کیسه آب گرم بزرگ در نظر بگیری.
‫این حرفا برای تو آسونه...
‫ولی کسی که الان پشت سر منه...
‫قشنگ‌ترین دختر مدرسه است،
‫که فقط لباس مدرسه‌اش رو پوشیده، ‫بدون سوتین یا شورت...
‫فکر نکردن به این غیرممکنه!
‫می‌خوای چیکار کنی اگه یه فکر ناجور به سرم بزنه؟!
‫یا اینم بخشی از مسخره کردنته؟!
‫نمی‌فهمم.
‫نمی‌فهمم تو چی فکر می‌کنی!
‫یه چیزی هست که می‌خوام بهت بگم.
‫فکر کنم یه کم زیاده‌روی کردم تو اذیت کردنت.
‫در مورد وضعیت جسمانی‌ت هم همینطور.
‫شاید به اندازه کافی ملاحظه‌کار نبودم.
‫متاسفم.
‫داری چیکار—
‫اکسی توسین.
‫وقتی پوست به پوست می خوره،
‫اکسی توسین ترشح میشه و کمکت میکنه ریلکس کنی.
‫این باید بهت کمک کنه راحت تر بخوابی.
‫من دارم خیلی تلاش میکنم تا بهت کمک کنم.
‫بهتره بخوابی جای اینکه ‫به چیزای بیخود فکر کنی.
‫وگرنه میفرستمت زباله دونی.
‫این حرف ها کاملا تیپیکال اون بود، ‫به عنوان صاحب کمد.
‫ولی خیلی آروم اما مطمئن ‫شنیدم که گفت "متاسفم".
‫و با اینکه صورتم تو سینه ‫زیباترین دختر مدرسه بود،
‫تحریک نشدم. در عوض، احساس امنیت کردم.
‫شاید واقعا نگرانم بود.
‫این فکر باعث شد بفهمم...
‫که الهه مدرسه ‫و صاحب کمد...
‫رئیس تاکامین تاکانه هم یه دختر معمولی بود.
‫فکر می‌کنی بتونی بخوابی، شیروتا-کون؟
‫آره.
‫یه چیزی می‌تونم ازت بپرسم؟
‫چی هست؟
‫وقتی با من مهربونی،
‫اون بخش هویج توی سیاست هویج و چماقه؟
‫یا اینکه یه...
‫خ-خب...
‫تو چی؟
‫کدومش خوشحالت می‌کنه؟
‫شیروتا-کون؟
‫شب بخیر، شیروتا-کون.
‫بریم اونجا!
‫آره!
‫صبر کنید!
‫شیر برای او و او
‫من اومدم خونه.
‫...این قسمت هویجه توی سیاست هویج و چماقه؟
‫یا اینکه...
‫آخ، کورو.
‫بیا اینجا.
‫اوف.
‫واقعاً فکر می‌کنه من برای کسی که برام مهم نیست ‫تا این حد پیش می‌رم؟
‫موافقی؟
‫رئیس؟
‫انگار حسابی خوابتون برده، ‫پس من امروز دیگه میرم خونه.
‫هنوز فرنی برنج توی یخچاله، ‫لطفاً وقتی گشنه شدید بخورید.
‫زودتر خوب شید.
‫داغه!
‫رئیس امروز یه کم...
‫حس می‌کنم دوباره تبم ‫داره برمی‌گرده.